ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κάμερες παντού!

Κωλομβία 2.0

Ψηφιοποίηση από τα Lidl.

Βσκ να μην θίγω τα Lidl, σίγουρα θα πουλάνε κάμερες καλύτερες από αυτές που έβαλαν.

Ίσως να τις πήραν προσφορά 2-σε-1 με τα στικάκια του προϋπολογισμού.pic.twitter.com/ebRcGs7ilr

— Antony Petsas (@apetsas) October 29, 2024

Βάλανε κάμερες κυκλοφορίας που για να πάρεις τα δεδομένα πρέπει να ανέβεις στον στύλο που είναι εγκατεστημένες.
Ούτε σκετσάκι από το "κλασική περίπτωση βλάβης". pic.twitter.com/PKJoMsULgO

— d.j. kriss 🍉 (@_djkriss_) October 29, 2024

 Γράφει ο Βασίλειος Φλωρίδης

Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

 

Ηταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα ενός Σαββάτου σε μια επαρχιακή πόλη της Αγγλίας, όταν ένα σκουρόχρωμο αυτοκίνητο σταμάτησε δήθεν για να επιβιβάσει ένα ζευγάρι που μόλις είχε αποχωρήσει από κέντρο διασκέδασης και δεν μπορούσε να βρει ταξί. Με το που μπαίνει η νεαρή κοπέλα στο όχημα και πριν προλάβει να μπει ο σύντροφός της, το αυτοκίνητο ξεκίνησε απότομα με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Δυστυχώς, η κοπέλα, διαισθανόμενη κάποιον ιδιαίτερο κίνδυνο να την απειλεί, έκανε μία απονενοημένη πράξη. Ανοιξε την πόρτα καθώς το αυτοκίνητο κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα και επιχείρησε να πηδήξει έξω. Η κίνησή της ήταν όμως μοιραία. Τη στιγμή που έπεσε στο οδόστρωμα, ένα αυτοκίνητο που κινούνταν πίσω από το όχημα του απαγωγέα, την παράσυρε και την τραυμάτισε θανάσιμα. Το πτώμα της βρέθηκε περίπου δύο χιλιόμετρα πιο κάτω από εκεί που έγινε η αρπαγή της.

Η αστυνομία κινητοποιήθηκε αμέσως και προσπάθησε να εντοπίσει το αυτοκίνητο με τη συνδυασμένη ανάλυση των στοιχείων των κρατικών καμερών κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης (CCTV) που υπάρχουν σε μεγάλη ανάπτυξη σε όλη την Αγγλία, τόσο μέσα στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα το αυτοκίνητο, όπως αυτό περιγράφηκε από τον σύντροφο της απαχθείσας κοπέλας, εντοπίστηκε, όπως εντοπίστηκε και ο ιδιοκτήτης του.

Ομως αποδείχθηκε ότι ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, υπήκοος άλλης χώρας της Ε.Ε., είχε εγκαταλείψει την Αγγλία μαζί με το συγκεκριμένο όχημα και έφυγε για τη χώρα του. Η αγγλική αστυνομία πήγε στη χώρα αυτή και με τη βοήθεια δικαστικής συνδρομής βρήκε το όχημα, το κατέσχεσε και το μετέφερε στην Αγγλία. Εκεί, έπειτα από εξονυχιστικό έλεγχο, βρέθηκε δακτυλικό αποτύπωμα της άτυχης κοπέλας στο παράθυρο της πίσω δεξιάς πόρτας του αυτοκινήτου. Κινήθηκε αμέσως η διαδικασία εκδόσεως του οδηγού στην Αγγλία για να δικαστεί εκεί, πράγμα που έγινε. Οπως αργότερα έγινε γνωστό, δικάστηκε και καταδικάστηκε για την πράξη του αυτή και στη συνέχεια εγκλείστηκε στις φυλακές. Η δικαιοσύνη αποδόθηκε.

Οπως όλοι καταλαβαίνουμε, ποτέ δεν θα μπορούσε να εξιχνιαστεί αυτό το φρικτό έγκλημα εάν δεν υπήρχαν τοποθετημένες κρατικές κάμερες κλειστού κυκλώματος σε τόσο μεγάλο εύρος, τόσο στον αστικό ιστό της πόλης όσο και στην ύπαιθρο. Ποτέ δεν θα μπορούσε να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Τα τελευταία χρόνια πολλά εγκλήματα εξιχνιάζονται χάρη στη χρήση πληροφοριών που προέρχονται ακόμη και από παράτυπα τοποθετημένες ιδιωτικές κάμερες. Η αύξηση της εγκληματικότητας στη χώρα μας, κυρίως στον τομέα της ιδιοκτησίας, της περιουσίας αλλά και της ζωής, ιδίως στα πλαίσια του οργανωμένου εγκλήματος, είναι πια γεγονός. Καθημερινά χάνονται ζωές, μετακινούνται περιουσίες, η ανασφάλεια αρχίζει και γίνεται μέρος του ψυχισμού των πολιτών.

 

Κοντά σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι απώλειες ανθρώπινων ζωών, αλλά και οι βλάβες υγείας που συμβαίνουν εξαιτίας των τροχαίων ατυχημάτων. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, 700 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα το έτος 2018, 688 το 2019, 584 το 2020. Tο 2021 συνέβησαν 10.454 τροχαία ατυχήματα με 624 νεκρούς, το 2022 έφτασαν τα 10.571 με 644 νεκρούς, ενώ το έτος 2023 σε όλη τη χώρα καταγράφηκαν 11.201 τροχαία ατυχήματα, αριθμός αυξημένος κατά 6,8% σε σχέση με το 2022. Οι νεκροί έφτασαν τους 621. Από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει ότι η Ελλάδα κατέχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά νεκρών (56%) σε τροχαία δυστυχήματα που συμβαίνουν σε κατοικημένες περιοχές σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι στο 36%. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο, τα περισσότερα θανατηφόρα δυστυχήματα συμβαίνουν μέσα στις πόλεις και στο αστικό δίκτυο όπου σημειώνονται και οι περισσότερες υπερβάσεις ταχύτητας, με το 44,2% να κινείται εκτός των επιτρεπομένων ορίων.

Η χρήση των καμερών βιντεοεπιτήρησης, τοποθετημένες σε μεγάλο εύρος, τόσο στον αστικό ιστό των πόλεων όσο και στην ύπαιθρο, με τις εγγυήσεις της σωστής χρήσης τους από την ΕΛ.ΑΣ. και με τους επιβεβλημένους ασφυκτικούς ελέγχους των εμπλεκομένων Ανεξάρτητων Αρχών, πέρα από κάθε αμφιβολία θα συμβάλει στη δραστική μείωση του εγκλήματος και της παραβατικότητας. Ο εγκληματίας και ο παραβάτης θα αισθάνονται πλέον ζεστή την «ανάσα» της οργανωμένης πολιτείας πάνω από το κεφάλι τους. Οι πολίτες θα αισθάνονται πιο ασφαλείς όταν γνωρίζουν ότι υπάρχει πρόσθετη ασφάλεια «εξ ουρανού», χάρη στη νέα τεχνολογία.

Σ’ αυτούς που θα διατυπώσουν αντιρρήσεις και προβληματισμούς, που ασφαλώς είναι θεμιτοί, ως προς τη χρήση της νέας τεχνολογίας σε σχέση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών, πρέπει να πούμε το εξής: Κανένα συνταγματικό του δικαίωμα δεν μπορεί να απολαύσει ο πολίτης όταν φοβάται να βγει από το σπίτι του ή όταν φοβάται να αφήσει το σπίτι του. Οταν περπατάει στον δρόμο και κοιτάζει δεξιά κι αριστερά μην του συμβεί κάτι κακό. Από τη σωστή χρήση της νέας τεχνολογίας θα φοβούνται μόνο οι εγκληματίες και οι παραβάτες.

Και κάτι που παρέλειψα να αναφέρω στην αρχή του άρθρου: το περιστατικό που αναφέρω με την αρπαγή και τον θάνατο της κοπέλας και τον εντοπισμό του δράστη μέσω των καμερών, έγινε…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αρθρο 16 του Συντάγματος: η ντροπή της δημοκρατίας μας

Του ΒΑΣΙΛΗ ΦΛΩΡΙΔΗ

Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Φυσικά, δεν αναφέρομαι σε όλο το άρθ. 16 του ελληνικού Συντάγματος, αλλά μόνο στις παραγράφους 5 και 8 αυτού. Οι οποίες από μόνες τους δεν συμβαδίζουν με το όλο πνεύμα του άρθρου. Στο άρθρο αυτό πανηγυρικά διατυπώνεται ότι «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Στη συνέχεια ακολουθεί η μερική αυτοαναίρεσή του στις παραγράφους 5 και 8: «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση… Η σύσταση ανωτάτων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται».

Και η πρώτη απλή ερώτηση του Ελληνα πολίτη είναι, «με ποια λογική υπάρχει αυτή η απαγόρευση;».

Με ποια λογική αυτή η χώρα που ίδρυσε τα πρώτα «ιδιωτικά πανεπιστήμια» από τον 4ο π.Χ. αιώνα ακόμη, δεν έχει ιδιωτικά πανεπιστήμια τον 21ο μ.Χ. αιώνα;  

Και αναφέρομαι βεβαίως στην Ακαδημία του Πλάτωνα, που λειτούργησε για χίλια χρόνια, με μαθητές της τον Αριστοτέλη, τον Ξενοκράτη, τον Κικέρωνα κ.ά. Τη Ρητορική Σχολή του Ισοκράτη. Την Περιπατητική Σχολή που ίδρυσε ο Αριστοτέλης. Την Κυνική Σχολή του Αντισθένη. Τον Κήπο του Επίκουρου. Τη Σχολή των Στωικών του Ζήνωνα. Ολες αυτές και πολλές άλλες, ανώτατες για την εποχή τους, σχολές στηρίζονταν για τη λειτουργία τους στα δίδακτρα των μαθητών τους, αλλά και σε δωρεές πλουσίων πολιτών της Αθήνας.

Με ποια λογική επιτρέπεται ήδη με το άρθ. 23 του Συντάγματος του 1927 (!) να συστήνονται από ιδιώτες βρεφονηπιακοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, δημοτικά σχολεία, γυμνάσια και λύκεια και όχι ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα; 

Είναι η στοιχειώδης και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση υποδεέστερες στην ανάπτυξη του ανθρώπου από ό,τι η τριτοβάθμια;

Με ποια λογική υπάρχουν σε όλες τις χώρες του κόσμου ιδιωτικά πανεπιστήμια και όχι στην Ελλάδα; 

Υπάρχουν ΑΕΙ ακόμη και στη Β. Κορέα (το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας στην πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ, που λειτουργεί με αμερικανικά κεφάλαια), στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και στο Μπουτάν. Είμαστε εμείς η μόνη χώρα του κόσμου που κατέχει κάποια αλήθεια που δεν κατέχει ο υπόλοιπος κόσμος και ποια είναι αυτή;

Με ποια λογική χιλιάδες οικογένειες αναγκάζονται κάθε χρόνο να στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στη Βουλγαρία, στην Τσεχία, στη Ρουμανία, στην Ολλανδία και άλλες χώρες, δαπανώντας μεγάλα ποσά εις βάρος του οικογενειακού τους προϋπολογισμού και εξάγοντας απίστευτα χρήματα στο εξωτερικό; Οταν θα μπορούσαν, όχι μόνο να σπουδάζουν τα παιδιά μας σε ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα, αλλά και χιλιάδες παιδιά του εξωτερικού, αποτελώντας αυτό σημαντική πηγή πλούτου για τη χώρα μας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμία λογική σε όλα αυτά.

Η αλήθεια είναι ότι αποτελεί μία ακόμη παραδοξότητα από αυτές που έχουν ιστορικά επικρατήσει στη χώρα και που κανείς πια δεν θυμάται την αιτία. Είναι στην ουσία ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις μιας άλλης εποχής, που εδώ και καιρό έχουν εξαλειφθεί αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να το παραδεχθεί δημόσια. Οπως πάντα σ᾽ αυτή τη χώρα. Είναι μια από τις λεγόμενες «δημοκρατικές κατακτήσεις», που κανείς δεν μπορεί πια να εξηγήσει γιατί είναι «δημοκρατικές». Πώς να το εξηγήσει κάποιος, που την ίδια στιγμή καυχιέται για τις σπουδές των παιδιών του στα ιδιωτικά, πανάκριβα, πανεπιστήμια του εξωτερικού;

Η αλήθεια είναι ότι τα δημόσια πανεπιστήμια στη χώρα μας αποτελούν, ιδίως μετά τη Μεταπολίτευση, εργαλεία για την επίτευξη και άλλων σκοπών εκτός από αυτόν της εκπαίδευσης. Αποκλειστικότητα στην κατάληψη των καθηγητικών εδρών με όποια οφέλη (οικονομικά ή μη) αυτό συνεπάγεται. Αποκλειστικότητα στη διαχείριση των κρατικών κονδυλίων από τα –κατά τα άλλα– αυτοδιοικούμενα πανεπιστήμια. Μονοπωλιακός χειρισμός των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των αντίστοιχων κονδυλίων. Προνομιακή άσκηση ελεύθερων επαγγελμάτων με τον τίτλο του καθηγητή, πράγμα που συνεπάγεται ευκολότερη πρόσβαση σε πελάτες και καλύτερες αμοιβές. Σε μεγάλο βαθμό οικογενειοκρατία και διαδοχή στις έδρες. Θυμάμαι στην εποχή μου στις Νομικές Σχολές, λίγες οικογένειες να κατέχουν σχεδόν όλες τις έδρες. Ελάχιστη έως ανύπαρκτη πραγματική αξιολόγηση.

Η αλήθεια είναι ότι η ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ προφανώς θα περιορίσει όλα τα παραπάνω, αφού θα μοιράσει σε περισσότερα κομμάτια την πίτα και, καθώς θα ανέβει ο ποιοτικός πήχυς, θα αυξήσει σε μεγάλο βαθμό την αξιολόγηση. Αυτό προφανώς θα ανεβάσει αντανακλαστικά και την ποιότητα των δημοσίων ΑΕΙ.  

Το θέλουν όμως όλοι αυτό; 

Μέχρι τώρα αποδείχθηκε το αντίθετο.

Η χώρα μας βρίσκεται στην πιο κρίσιμη, ίσως, ιστορική καμπή της μετά τη Μεταπολίτευση. Φαίνεται ότι οι αγκυλώσεις του παρελθόντος υποχωρούν πια μπροστά στις νέες προκλήσεις.  

Η ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ θα αποτελέσει...

 

Υπάρχει κοινή λογική σ’ αυτή τη χώρα;

Του Βασίλειου Φλωρίδη

Αντεισαγγελέα Εφετών.

Στην «Προσευχή του γιατρού» που έγραψε ο σερ Ρόµπερτ Χάτσισον (1871-1960) αναφέρεται σε µια αποστροφή της: «Κύριε, σώσε µας από τον υπερθεµατισµό της ευφυΐας έναντι της κοινής λογικής». 

Θέλοντας να δώσει κανείς τον ορισµό της λογικής σε όλο το εύρος της θα έλεγε ότι η λογική δεν περιλαµβάνει µόνο τη δυνατότητά µας για λογικό συλλογισµό αλλά επίσης την ικανότητα που έχουµε να διεξάγουµε έρευνα, να λύνουµε προβλήµατα, να εκτιµούµε, να κριτικάρουµε, να αποφασίζουµε για το πώς θα πράξουµε. Να φτάνουµε τελικά σε µια κατανόηση του εαυτού µας, των άλλων ανθρώπων, του κόσµου. Να καταλήγουµε σε αυτό που ο Αριστοτέλης αποκαλούσε «παραγωγικούς συλλογισµούς», συλλογισµούς δηλαδή «από το γενικό στο ειδικό» ή «από το όλον στο µέρος».

Είναι γεγονός ότι ο ευφυής είναι εξοπλισµένος µε µεγαλύτερη και κυρίως ταχύτερη αντίληψη των µεταβαλλόµενων συνθηκών του περιβάλλοντος. ∆ιαθέτει ένα ισχυρό νευροφυσιολογικό πλεονέκτηµα να αντιλαµβάνεται ταχύτερα σύνθετες και περίπλοκες καταστάσεις. Η συνείδηση όµως αυτού του ισχυρού όπλου που διαθέτει συχνά τον οδηγεί στην αίσθηση παντοδυναµίας και αλαζονείας, βλάπτοντας πρώτα απ’ όλα τον εαυτό του. Αυτό τον οδηγεί παραπέρα στο να αποκτήσει την αίσθηση της ατιµωρησίας ώστε να ξεπερνά το κοινά ανεκτό όριο. ∆εν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι περισσότεροι από τους µεγάλους εγκληµατίες (πάσης φύσεως) ήταν και είναι εξαιρετικά ευφυείς άνθρωποι. 

Οι παραπάνω σκέψεις οδηγούν αβίαστα στο να συνειδητοποιήσουµε όλοι πόσο αναγκαία είναι η ύπαρξη της κοινής λογικής ειδικά σε επίπεδο κοινωνίας. Της απλής, δηλαδή, διανοητικής εκείνης διεργασίας που οδηγεί στη θέσπιση κανόνων για την αντιµετώπιση και επίλυση των προβληµάτων σε καθηµερινή βάση. Τόσο σε ατοµικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.