"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΥΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΥΔΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικα ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αιδώς Αργείοι, αιδώς!!!

Καθηγητού αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών


Ανατριχιαστικές σκηνές αστυνομικής βίας. Εποχούμενες ομάδες χαμηλόβαθμων αστυνομικών καταδιώκουν με λύσσα επί μακρό χρονικό διάστημα τρία μικρά παιδιά που επιβαίνουν σε ένα πάλλευκο αυτοκίνητο επειδή λέει το θεώρησαν ύποπτο! Και δεν υπακούουν στις σώφρονες και νουνεχείς εντολές των υψηλόβαθμων και ευθυτενών (έναντι της εξουσίας) ανωτέρων τους, να σταματήσουν αυθωρεί και παραχρήμα την αναίτια αυτή καταδίωξη που προσβάλλει μια ολόκληρη κυβέρνηση που αγωνίζεται νυχθημερόν να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα.

Δυστυχώς οι χαμηλόβαθμοι αστυνομικοί, όπως και γενικότερα όλες οι χαμηλόβαθμες κοινωνικές τάξεις του λαού μας, στερούνται διαχρονικά της στοιχειώδους παιδείας, νοημοσύνης και ευφυΐας, των απαραίτητων δηλαδή εργαλείων για να εκτιμούν και να αξιολογούν λεπτεπίλεπτες και εν δυνάμει επικίνδυνες καταστάσεις.

Αρνούνται για παράδειγμα να αντιληφθούν ότι η υψηλή διπλωματία στην εξωτερική μας πολιτική απαιτεί, στα πλαίσια πάντοτε του Διεθνούς Δικαίου, υποκύψεις, επικύψεις και χειροφιλήματα, αγνοώντας το φωτεινό ιστορικό παράδειγμα των Φαναριωτών, που με το γλείψιμο, το σύρσιμο, και τα κέρατά τους, καταλάμβαναν περίοπτες θέσεις στην οθωμανική ιεραρχία, τους θώκους δηλαδή των μεγάλων δραγουμάνων της Πύλης, του Στόλου, και των οσποδάρ(ι)ων (τίτλος ανώτερος των κωλοσφουγγάριων) της Βλαχίας. Αυτών των επιφανών γραικύλων που οι αγροίκοι ορεσίβιοι Έλληνες αντάρτες, πριν από 200 χρόνια, τους αποστέρησαν την συνεχιζόμενη αναρρίχησή τους στα οθωμανικά ύψη, με την αχαριστία τους να στασιάσουν κατά του πολυχρονεμένου μας σουλτάνου.

Αρνούνται επίσης να αντιληφθούν τις βαθυστόχαστες παραινέσεις τόσο της προεδρίνας της Δημοκρατίας όσο και του λαοπρόβλητου και πολύγλωσσου πρωθυπουργού μας ότι η επίλυση του δημογραφικού μας προβλήματος, για το οποίο σημειωτέον ευθύνονται αυτές οι ίδιες λαϊκές τάξεις (γιατί δεν γεννοβολούν σαν κουνέλια, όπως όφειλαν να είναι), σχετικά με τον εποικοδομητικό ρόλο των εισβολέων λαθρομεταναστών και την επερχόμενη επιμειξία, ευκταία λόγω της πολλά  υποσχόμενης υπεργεννητικότητάς τους, όπως αποδεικνύεται από τις πολλές γυναίκες τους και τα ακόμη περισσότερα τέκνα τους τα οποία έρχονται συνεχώς στη ζωή στα μαιευτήρια του εθνικού μας συστήματος υγείας, και για τα οποία ορθώς επιδοτούνται, με σπίτια, χρηματικές απολαβές και wi fi για να μην χάνουν και την επαφή τους με τους χοτζάδες και τους μουεζίνηδες των χωρών προελεύσεώς τους. Εύγε στον κυβερνητικό πολιτισμό μας!

Μετά από αυτές τις διαπιστώσεις δεν είναι πλέον απορίας άξιο γιατί όλοι αυτοί οι χαμηλόβαθμοι αστυνομικοί αρνούνται να αντιληφθούν ότι οι κλοπές και οι ληστείες δεν είναι μεμπτές κοινωνικές συμπεριφορές, αλλά βραχίονες δικαιοσύνης, ως εργαλεία ανακατανομής του πλούτου και αποκατάστασης της ισορροπίας μεταξύ των φτωχότερων τάξεων, γιατί αυτές είναι οι ευάλωτες σε κλοπές και ληστείες. 

Η άρχουσα τάξη δεν εμπίπτει φυσικά σε τέτοιου είδους ισορροπίες, είναι εκ φύσεως ανισόρροπη (υπεράνω κάθε ισορροπίας με την πλέμπα), και καλά φυλασσόμενη. Όταν μάλιστα της μαμάς του κυρίου Τσίπρα, πρωθυπουργού όντος, εκλάπη ένα ευτελές πορτοφολάκι, ολόκληρη η αστυνομική δύναμη Αθηνών, Πειραιώς, περιχώρων και πάσης Ελλάδος ετέθη σε συναγερμό, με αποτέλεσμα ο μικροκλέπτης να συλληφθεί πάραυτα.  

Όλα κι όλα, σε μια πραγματική δημοκρατορία όλοι είμαστε ίσοι, αλλά μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους, όπως εδώ και πολλά χρόνια είχε την καλοσύνη να μας το επισημάνει ο Τζωρτζ Όργουελ.

Τούτων λεχθέντων, ας μου επιτραπεί και μία μικρή και καλοπροαίρετη κριτική, ή έστω υπόδειξη, στην παρούσα εύρυθμη, ευάριθμη, ευάερη και ευήλια κυβέρνηση (κάτι σαν διαφήμιση διαμπερούς, όχι διάτρητου καλέ, ρετιρέ μου ακούγεται). 

Από την στιγμή που βλέπει ότι οι χαμηλόβαθμες αστυνομικές δυνάμεις δεν έχουν την νοητική χωρητικότητα να αντιληφθούν τις υπαινικτικές της ντιρεκτίβες, οφείλει να τις καταστήσει σαφέστερες και προφανέστερες.  

Με ποιον τρόπο; 

Μα είναι τόσο απλό. Με την άμεση σύσταση ενός Υπουργείου Προστασίας του Κακοποιού,  για το οποίο, είμαι απόλυτα σίγουρος, θα διαγκωνισθούν πλείστοι όσοι για να το αναλάβουν. Υπουργείο να είναι και ας είναι ότι θέλει. Και κραυγαλέος αντισημίτης να ήτανε κάποτε κάποιος μνηστήρας του περίοπτου αυτού όζοντος και ζέχνοντος  θώκου, θα καταπιεί τη γλώσσα του και θα ζητήσει ταπεινά συγνώμη. Το είδαμε αυτό άλλωστε να συμβαίνει ουκ ολίγες φορές από τα τέως υπέρλαμπρα εθνικιστικά αστέρια της Ν(ου)Δ(ούλας), σε τελευταία ανάλυση και το άστρο του Δαβίδ, αστέρι είναι και αυτό σαν κι αυτούς. Και όπως καλά ξέρετε, ότι λάμπει είναι χρυσός (παρά την αντίθετη άποψη των αγράμματων λαϊκών τάξεων). Και ο χρυσός είναι ευγενές μέταλλο. Άλλωστε αυτός είναι και ο στόχος των κλεπτών, των ληστών, και των κλεπταποδόχων. Και άρα και αυτοί είναι από την φύση των επιδιώξεών τους ευγενείς!

Αιδώς Αργείοι, αιδώς!!! 

Όμως ...

 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ: "AD CAPTANDUM VULGUS" - (για να συναρπάσουν – ή ν’ αρπάξουν; – τον όχλο)

Toυ Χρίστου Γούδη
Καθηγητή Αστροφυσικής


Η ανάγκη χρηματοδότησης των μεγάλων επιστημονικών προγραμμάτων από το κρατικό χρήμα, το χρήμα δηλαδή που προέρχεται από την φορολογική εκδορά του ανθρώπινου κοπαδιού, υποχρεώνει την επιστήμη να μετέρχεται και αυτή των σχετικών επικοινωνιακών τεχνασμάτων που στοχεύουν στον εντυπωσιασμό του χύδην όχλου για τα επιτεύγματά της, και στην εξ αυτού απορρέουσα στήριξη των αιτημάτων τους για περαιτέρω χρηματοδότηση από τους εκλεγμένους ταγούς του όχλου τούτου.


Εξ ου και οι κατά καιρούς «αποκαλύψεις» της ΝΑΣΑ για τα όσα εκπληκτικά ανακαλύπτουν οι ποικίλες ερευνητικές (χρηματ)αποστολές της στο εντεύθεν και εκείθεν του γαλαξία μας αχανές διάστημα. Στο πλαίσιο αυτό συγκαταλέγονται και οι «βαρυσήμαντες» πρόσφατες ανακοινώσεις της, περί ανακαλύψεως αδελφών πλανητών, προς βρώσιν των απανταχού χάνων του ημετέρου πλανήτη, καθότι γεγονός προ πολλού γνωστό στην αστρονομική κοινότητα.


Φυσικά, πέραν των όποιων επικοινωνιακών τρικ υπάρχει και η ουσία του πράγματος αναφορικά με τις τύχες της «ανθρωπότητος» όπως συνηθίζουμε να αυτοαποκαλούμε υπερηφάνως το ανθρώπινο σκυλολόϊ. Πως δηλαδή θα το διαιωνίσουμε, καθότι ο υπερπληθυσμός του απειλεί να υπερεκχειλίσει την γη με τους απογόνους του και τα περιττώματά τους.  


Ένας αγώνας δρόμου είναι κι αυτός για την διάσωση του ανθρώπου από τις αυτοκαταστροφικές του ιδιότητες. 


Επί του παρόντος κανείς δεν γνωρίζει, αν οι εκλεκτοί του ανθρωπίνου είδους θα επιτύχουν την κατασκευή οχημάτων ή τρόπων διαστημικής απόδρασης της ανθρώπινης πανίδας πριν από την εφεύρεση (πάλι από τους ίδιους αυτούς «ιλλουμινάτους» της επιστήμης) ακόμη πιο καταστροφικών οπλικών συστημάτων που θα οδηγήσουν στην ολοκληρωτική της αυτοεξάλειψη πριν οι «ακρίδες» και οι «βάτραχοι» προλάβουν να πηδήξουν στον πλησιέστερο αδελφό πλανήτη για να τον κουτσουλιώσουν και αυτόν (να τον «εποικίσουν» δηλαδή, όπως το λένε κατ’ ευφημισμόν).


Ακόμα χειρότερα, κανείς δεν γνωρίζει...

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Να τους σπάσουμε τα μούτρα



Η επιθετικότητα της Τουρκίας βαίνει και θα βαίνει συνεχώς αυξανόμενη. Θεωρεί ότι βρισκόμαστε σε ηθική σήψη, οικονομική κατάρρευση και συνακόλουθα σε εθνική κατάθλιψη, ενώ οι κινήσεις της δείχνουν ότι μας θεωρεί περίπου ως καρπαζοεισπράχτορες. 


Σίγουρα κάποιοι από τους υψηλά ιστάμενους στην καθ’ ημάς κρατική και ευρύτερη κοινωνική ιεραρχία (στην τελευταία διαπρέπουν οι πάσης φύσεως και παραφύσεως σκωληκοειδείς αποφύσεις της δημοσιογραφίας αλλά και τα θρασύτατα λόγω βλακείας θηλυκά βλαχαντερά των πρωϊνάδικων) είναι καταφανώς ζαλισμένοι από το ύψος της εξουσίας (πέραν της μέθης τους από τα όσα μπεκροπίνουν ή ρουφούν), κάτι που αναμένεται όταν η χώρα παραδίδει τις τύχες της σε «τσογλάνια» (γκραικομασκαράδες με ή χωρίς γραβάτα, νεαρούς ή υπέργηρους σε ηλικία ή νοητική συγκρότηση).


Όμως, σε κρίσιμες καταστάσεις το έθνος δεν ταυτίζεται με τα περιτρίμματά του, αλλά με την βαθύτερη εσωτερική δυναμική του η οποία εν καιρώ πραγματικού κινδύνου έχει ιστορικά αποδείξει ότι είναι ικανό να αναδείξει τις πρέπουσες ηγεσίες που θα μπορέσουν να σπάσουν τα μούτρα του κάθε μογγόλου που νομίζει ότι δεν πάσχει από μογγολοειδή ιδιωτία. 


Με άλλα λόγια, ας ετοιμασθούν εκείνοι που πρέπει να ετοιμασθούν, για να σπάσουμε τα μούτρα (και όχι μόνον τον τσαμπουκά) των όποιων   τούρκων (στη γλώσσα ή στην ψυχή) που απειλούν την πεμπτουσία μιας Ελλάδας που δομήθηκε μέσα από πράξεις ανδρείας, αυτοθυσίας και βαθύτερης αίσθησης της προέλευσής της, του πεπρωμένου της και του καθήκοντός μας να το υπηρετήσουμε. Και ας κλείσουν τα αυτιά τους, ως άλλοι Οδυσσείς, στις υστερικές αντιδράσεις που θα προκαλέσει μια τέτοια προοπτική δράσης στους εθνομηδενιστές, στους λαθρολάγνους, στις τηλεκοκότες και στις ασαφούς φύλου υπάρξεις που έχουν εμφυλο-χωρήσει γυαλίζοντας τα πόμολα και χτενίζοντας καταΐφια στους διαδρόμους και τους υπονόμους της χάρτινης κρατικής και της ιλουστρασιόν μιντιακής εξουσίας («εκάς οι βέβηλοι»).


Στις κρίσιμες στιγμές που ζούμε, η ώρα...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ναζισμός και πολυεθνικός καπιταλισμός

Του Χρίστου Γούδη
(Προδημοσίευση από το έργο του «Τοτέμ και Ταμπού της Νεώτερης Ιστορίας μας»)


Η έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτέλεσε την αφορμή να αναδειχθούν για μία ακόμη φορά και κάποιες «παράπλευρες αλήθειες» αναφορικά με την ισχύ των ιδεολογικών προτύπων των αντιμαχομένων δυνάμεων. Εν προκειμένω, χαρακτηριστική είναι η συμπεριφορά πολλών τραπεζικών, οικονομικών και βιομηχανικών κύκλων, ιδίως των ΗΠΑ, οι οποίοι διακατεχόμενοι από μία πολυεθνική αντίληψη και έχοντας διαμορφώσει τις τράπεζες και τις εταιρείες τους επάνω σε μία πολυεθνική βάση, έθεταν το κέρδος υπεράνω του πατριωτισμού και δεν δίσταζαν να βοηθούν, παράλληλα με την πολεμική προσπάθεια της χώρας τους, και την ναζιστική Γερμανία. Μια πλήρως τεκμηριωμένη απογραφή του τι ακριβώς συνέβη εμπεριέχεται στο έργο του Τσαρλς Χίγκαμ «Trading with the enemy» («Εμπορευόμενοι με τον εχθρό») που πρωτοεκδόθηκε το 1983 και μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2005 κάτω από τον μάλλον παραπλανητικό τίτλο «Αμερικανο-Ναζιστική Συνωμοσία».  


Εδώ θα αρκεσθούμε σε μία πολύ περιληπτική, αλλά άκρως χαρακτηριστική, σκιαγραφία κάποιων ιδιαίτερα χτυπητών περιπτώσεων:


1. Στην σκληρή καρδιά της Ευρώπης, την Ελβετία, παραδοσιακό κράτος-θησαυροφυλάκιο όλων των μετασχηματισμένων σε χρήμα ανομιών του πλανήτη, είχε την έδρα της (στη Βασιλεία), ένα τυπικό παράδειγμα αναλγησίας έναντι των μαχόμενων ανθρώπων κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: η διαβόητη Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), που δημιουργήθηκε το 1930 από τις μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου (διοικούμενη από Αμερικανούς, Γερμανούς, Βρετανούς, Ιάπωνες και Ιταλούς τραπεζίτες), οι οποίες κατά την διάρκεια του πολέμου έπαιρναν κανονικά τα μερίσματά τους, τα προερχόμενα κατά βάση από την ναζιστική λεία κρατών και ανθρώπων (κυρίως εβραίων) την οποία εναπόθεταν εκεί προς φύλαξη. Η λεία απαρτίζονταν από χρυσό αξίας 378 εκατομμυρίων δολαρίων προερχόμενο από τις εθνικές τράπεζες των κατακτημένων από την Γερμανία χωρών, όπως η Αυστρία, η Τσεχοσλοβακία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, αλλά και από πλάκες χρυσού που προήλθαν από το λιώσιμο χρυσαφικών (κοσμήματα, μονόκλ, σκελετοί γυαλιών, ρολόγια, τσιγαροθήκες και χρυσές οδοντοστοιχίες) των εβραίων που εγκλείσθηκαν και εξοντώθηκαν μαζικά στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως.  


Η δικαιολογία της αρμονικής και φιλικής συνύπαρξης των τραπεζιτών των αντιμαχόμενων χωρών κατά την διάρκεια του πολέμου ήταν ότι μετά το πέρας του θα ήταν όλοι τους απαραίτητοι για την ανασυγκρότηση των χωρών από τα δεινά του πολέμου!!! 


2. Η μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαιοειδών του κόσμου, η αμερικανική Στάνταρντ Όϊλ του Νιού Τζέρσεϋ και η αμερικανική τράπεζα Τσέϊζ Νάσιοναλ (μετέπειτα Τσέϊζ Μανχάταν), αμφότερες ιδιοκτησίας Ροκφέλερ, με βάση καθαρώς οικονομικά κριτήρια, στήριζαν προ και κατά την διάρκεια του πολέμου, πέραν των ΗΠΑ, και την ναζιστική Γερμανία. Η Στάνταρντ Όϊλ για να αποφύγει το βρετανικό μπλόκο στα παράλια του Ατλαντικού τροφοδοτούσε τα πρώτα χρόνια του πολέμου την Γερμανία με καύσιμα μέσω Ρωσίας (με την οποία η Γερμανία είχε συνάψει το σύμφωνο φιλίας Μολότωφ-Ρίμπεντροπ), ξεφορτώνοντάς τα στο Βλαδιβοστόκ, απ’ όπου οι Ρώσοι με τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο τα μετέφεραν στο Βερολίνο! Παράλληλα η ίδια εταιρεία ανεφοδίαζε με καύσιμα τα γερμανικά υποβρύχια στην περιοχή των Καναρίων νήσων. Επίσης τροφοδοτούσε μέσω της θυγατρικής της, βρετανικής Εθύλ-Στάνταρντ, την γερμανική πολεμική αεροπορία του Γκαίριγκ με τετρααιθυλικό γραφίτη, απαραίτητο πρόσθετο των καυσίμων των αεροπλάνων της με τα οποία ο Γκαίριγκ βομβάρδιζε το Λονδίνο! Ακόμη η Στάνταρντ Όϊλ εφοδίαζε την Γερμανία με συνθετικό καουτσούκ απαραίτητο στην κατασκευή των τροχών των τανκς, αεροπλάνων και θωρακισμένων αυτοκινήτων, την ίδια μάλιστα στιγμή κατά την οποία η εταιρεία αυτή το αποστερούσε από τους Αμερικανούς που αντιμετώπιζαν μεγάλη έλλειψη σε καουτσούκ. Εξάλλου η τράπεζα του ιδίου ομίλου του Ροκφέλερ Τσέϊζ Μπανκ στο Παρίσι είχε δοσοληψίες ύψους εκατομμυρίων δολαρίων με τους ναζί οι οποίοι είχαν υφαρπάξει τραπεζικούς λογαριασμούς και περιουσίες εβραίων. Παρ’ όλα αυτά ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρούζβελτ δεν τολμούσε να λάβει μέτρα εναντίον αυτού του αμερικανικού εμποροκρατικού κατεστημένου λόγω της πλήρους εξάρτησης από αυτό του αμερικανικού στρατού και ναυτικού για τον εφοδιασμό των καυσίμων τους!!!


3. Την ίδια αμοραλιστική στάση έναντι των εμπολέμων επέδειξε και ο αμερικανικός πολυεθνικός κολοσσός της τηλεφωνίας, η εταιρεία ΙΤΤ (με τις ανά τον κόσμο θυγατρικές της), η οποία βελτίωνε συνεχώς τα γερμανικά συστήματα τηλεπικοινωνιών, δια της τελειοποίησης των οποίων οι ναζί κατέστη δυνατόν να βρίσκονται σε συνεχή και άμεση επαφή, χωρίς να υπόκεινται σε τηλεφωνική κρατική παρακολούθηση, με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, μέσω των οποίων ανεφοδιάζονταν σπάζοντας τον συμμαχικό αποκλεισμό. Η ΙΤΤ επίσης βελτίωνε και τα γερμανικά βομβαρδιστικά Φόλκε Βουλφ αλλά και τους πυροδοτικούς μηχανισμούς των ιπτάμενων βομβών, με τις οποίες ο Χίτλερ κατέστρεφε το Λονδίνο. 


4. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΜΑΧΜΟΥΤΙΣΤΑΝ: Άραγε, το Μαξίμου ακούει τους... δασκάλους του?



Κατά την περίοδο από το 1997 μέχρι και το 2013 σε μια πόλη της κεντρικής Αγγλίας, το Ρόδεραμ, 1400 κορίτσια ηλικίας ακόμη και 11 ετών υπέστησαν κτηνώδη και πολλαπλή σεξουαλική κακοποίηση από μία συμμορία Πακιστανών οι οποίοι τα αποκαλούσαν «λευκά σκουπίδια». Ήταν το αποτέλεσμα τελετουργικής βίας που διεπράχθη κατ’ εξακολούθηση ως εκδίκηση των περιθωριοποιημένων αυτών «νεαρών» με το συγκεκριμένο θρησκευτικό-ιδεολογικό πρόσημο.  


Αυτό είναι ένα από τα πολλά συμβάντα που επιβεβαιώνουν την απλή αλήθεια ότι οι πρόσφυγες «ποτέ δεν θα νιώσουν ευγνωμοσύνη απέναντι στους κατοίκους των χωρών στις οποίες κατόρθωσαν να εισέλθουν» καθότι θεωρούν την Ευρώπη ένοχη για όσα υφίστανται.


Τι θα έπρεπε να πράξει η διεθνής κοινότητα; 


Πρώτα-πρώτα να ασκήσει ασφυκτική πίεση στη Σαουδική Αραβία (που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την κατάσταση στη Συρία), το Κουβέϊτ, το Κατάρ και τα λοιπά πάμπλουτα εμιράτα να δεχτούν τους ομόδοξούς τους πρόσφυγες.  


Εδώ στην Ευρώπη οι πρόσφυγες τα θέλουν όλα δικά τους: και να επωφελούνται από το δυτικό κράτος πρόνοιας και να διατηρούν τον δικό τους τρόπο ζωής τον ασύμβατο με τις ιδεολογικές αρχές του δυτικού πολιτισμού, θεωρώντας μάλιστα ως βλάσφημη προσβολή όχι μια ευθεία επίθεση ενάντια στη θρησκεία τους αλλά τον ίδιο τον τρόπο ζωής μιας άλλης ευρωπαϊκής κοινότητας.  


Εκείνο που σίγουρα πρέπει να σταματήσει είναι να στιγματίζονται οι απλοί πολίτες που ανησυχούν και υφίστανται τις συνέπειες των προσφυγικών ροών ως ρατσιστές και νεοφασίστες.


Τι πρέπει να κάνουμε; 


Να πάψουμε να αντιμετωπίζουμε συναισθηματικά το πρόβλημα, να πάψουμε δηλαδή να υποδεχόμαστε τους πρόσφυγες με ανοιχτές αγκάλες, και να κάνουμε αυτό που απαιτείται: κέντρα υποδοχής κοντά στο επίκεντρο της κρίσης (Τουρκία, Λίβανος, συριακά και βορειοαφρικανικά παράλια)


Ο στρατός είναι ο μόνος φορέας που θα μπορούσε να πραγματοποιήσει οργανωμένα ένα τόσο μεγάλο έργο. 


Είναι αναγκαίο το απόλυτο δικαίωμα «ελεύθερης κυκλοφορίας» των προσφύγων να περιορισθεί. Θα πρέπει να διαμορφωθούν βασικές νόρμες υποχρεωτικές για όλους, χωρίς φόβο να θεωρηθούν «ευρωκεντρικές», και για όσους δεν υπακούουν σε αυτές να επιβληθεί η ισχύς του νόμου με κάθε μορφή της.


Η αριστερή αντίστιξη στα παραπάνω θεωρεί ότι μόνο η εισροή ενός πραγματικά μεγάλου αριθμού προσφύγων μπορεί να αναζωογονήσει την ευρωπαϊκή ριζοσπαστική αριστερά. Να καλυφθεί δηλαδή η υφιστάμενη έλλειψη ριζοσπαστικών προλετάριων με την εισαγωγή τους από το εξωτερικό, ώστε να επέλθει έτσι η επανάσταση χάρη σε ένα επαναστατικό παράγοντα εισαγωγής. Όμως, αυτή η συλλογιστική είναι αισχρή!


Αν προς στιγμήν σας γεννήθηκε η εντύπωση ότι όλα όσα διαβάσατε μέχρι τώρα δεν είναι παρά θέσεις της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, θα απογοητευθείτε


 Όλα όσα διαβάσατε είναι οι θέσεις του...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πωλείται αέρας



Στην είσοδο του παρεπιδημούντος εν Ελλάδι διάσημου ιταλικού «Τσίρκο Μεντράνο» μία κυρία ζητά επιμόνως να δει τον «άνθρωπο από την Ιάβα». Σε ερώτηση του υπευθύνου «ποιός τον ζητά;» απαντά: «η αδελφή του από τον Πύργο της Ηλείας»!!!



Επιτέλους, η αποπνικτική πολιτική αιθαλομίχλη, που ρύπαινε για χρόνια και ζαμάνια τον διάφανο τρόπο του σκέπτεσθαι του πανέξυπνου έλληνα πολίτη, άρχισε να διαλύεται, και το μυαλό του τελευταίου άρχισε να αναρριχάται εκ νέου την κλίμακα των αξιών των αρχαίων προγόνων του.  


Ως κοινωνικοί καταλύτες αυτής της ρηξικέλευθης αλλαγής διαφαίνεται ότι θα καταγραφούν οσονούπω εις τας δέλτους της περίλαμπρης Ιστορίας μας δύο προσωπικότητες μείζονος ταχυδακτυλουργικής εμβέλειας που μας προέκυψαν από το πουθενά ως πολυδύναμοι «από μηχανής θεοί» του αρχαίου ελληνικού θεάτρου (της κωμωδίας κατέχουσας πάντοτε τα ηνία των εν Ελλάδι δρώμενων), δια να δώσουν – επιτέλους – τέλος στα δεινά της πνευματικής και υλικής μας πτώχευσης.



Η πρώτη, ήδη καταξιωμένη στον χώρο της «πρώτη φορά αριστεράς» διακυβέρνησης, ακούει στο όνομα αλέξης τσίπρας (με μικρά γράμματα λόγω του μικρού της ηλικίας του), και η δεύτερη δεν είναι παρά ο «ερχόμενος μετά δόξης» ανατέλλων ήλιος της εξαλλοσύνης (με την ετυμολογική έννοια της λέξεως, λόγω της επαφής του με τους «άλλους», τους alien, τουτέστιν με φαεινές υπερκόσμιες και εξωγήϊνες οντότητες), ο ακούων στο όνομα αρτέμης σώρρας, υμνητής του αδελφού της Αρτέμιδος θεού Απόλλωνα (Αθηνών, Καλαμαριάς, Πατρών, και πάσης Ελλάδος).  


Στο πρόσωπό τους αναβιώνει σήμερα το σύμμεικτο τΣιΩπΡραΣ, ως αντανάκλαση του δισυπόστατου και αλληλοπεριχωρούμενου (κατά Νίτσε) της ελληνικής ποιμενικής ψυχής, ο διονυσιακός οίστρος στον πρώτο και το απολλώνιο φως στον δεύτερο.



Οι ζουρνάδες, τα νταούλια, το πεντοζάλη, οι τσικουδιές, και οι μαινάδες που ξεσκίζουν τα ρούχα τους (και τα όποια μνημόνια έχουν την ατυχία να βρίσκονται στις τσέπες τους) ακολουθούν δίκην διονυσιακού θιάσου τον πρώτο, ενώ οι βοσκοί γητευτές φιδιών και αγρίων κονίκλων, οι σύγχρονοι ποκοπίκο και χουχούδες της ελ-λαδίτικης επαρχίας, με την (κάλπικη) λύ(ί)ρα τους, και την φλογερή φλογέρα τους, και τα τσουράπια και τα σουραύλια, ενορχηστρώνουν την διαβουκόληση των «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» οπαδών του δεύτερου, οι οποίοι αναμένουν «χιλιαστικώ τω τρόπω» την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους δια των δισεκατομμυρίων ομολόγων που δίκην λαγών ξεπηδούν από τα μπατζάκια και το ημίψηλο του σύγχρονου διαστημικού μάγου, Απολλώνιου του Τυανέως


Πωλείται αέρας; Αυταπάτη; Ψυχοπάθεια; Ή – ακόμη χειρότερα – ψυχαπάτη; 


Σε κάθε περίπτωση η θεραπευτική συνταγή του καραγκιόζη μετερχόμενου το επάγγελμα του ιατρού, σε αντίστοιχες περιπτώσεις του καθ’ ημάς «Θεάτρου Σκιών», δεν θα πρέπει να υποτιμάται: 

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Φοβού τους (κομμουνιστο)Δαναούς και δώρα φέροντας - Άγιος Βασίλης έρχεται…



Όποιος νομίζει ότι ο τσίπριζα, μπροστά στην αντίδραση των ευρωπαίων για τον χριστουγεννιάτικο μποναμά του – που τάχα μου θα απαλύνει αυτούς που προηγουμένως έγδαρε κυριολεκτικά – θα προσφύγει σε εκλογές, δεν έχει ακόμα αντιληφθεί τι σημαίνει κνίτικη νοοτροπία και κομμουνιστική αντίληψη των πραγμάτων.  


Ηρωϊκή έξοδος και τα τοιαύτα είναι για τους τοιούτους του είδους και όχι για την πρώτη φορά αριστερά (με ολίγον ή πολύ «μπούλη»).


 Η αντίδρασή της, άμα παραστριμωχτεί, θα είναι το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» (τουτέστιν των Ελλήνων – κι αν χάσουμε και μερικά νησιά στην πορεία, χαράς το πράγμα). Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ και ό,τι ήθελε προκύψει, ακόμη και «Δεκεμβριανά». 



Ας ξυπνήσουν λοιπόν όλοι όσοι προσδοκούν να κυβερνήσουν «αβρόχοις ποσίν» αυτόν τον δύσμοιρο τόπο και ας συσπειρωθούν όσο είναι ακόμη καιρός με όσες πολιτικές δυνάμεις παραμένουν έλλογες, για να ακυρώσουν μια τέτοια επαπειλούμενη εμφυλιο-πολεμική απειλή, επισημαίνοντας στον ελληνικό λαό...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝIΣΤΑΝ: Ο Σεϊχης Αλ Εξισλαμ Αλ Τσιπραμ



Τα τελευταία αποτελέσματα της επιδόσεως των δεκαπεντάχρονων μαθητών των ελλαδίτικων σχολείων (ουδείς γνωρίζει πλέον πόσοι εξ αυτών είναι ελληνόπουλα και πόσοι αλλοδαπόπουλα), τα οποία μόλις εξέδωσε ο PISA (Δεκέμβριος 2016), διενεργώντας την σχετική διεθνή αξιολόγηση κατ’ εντολή του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), είναι ακόμη χειρότερα από τα αμέσως προηγούμενα του 2012, στέλνοντας τη χώρα μας πρακτικά στον πάτο (στην 32η θέση ανάμεσα στις 35 χώρες του Οργανισμού). 


Αδυναμία κατανόησης ενός απλού κειμένου, αδυναμία εκτέλεσης μιας απλής μαθηματικής πράξεως, αδυναμία κατανόησης απλών διεργασιών στις φυσικές επιστήμες, είναι τα αποτελέσματα της μεταρρύθμισης Φίλη στην παιδεία, ο οποίος κατά τον πρωθυπουργό πήρε άριστα για το έργο του, κάτι που δεν είναι περίεργο για έναν άνθρωπο που θεωρεί την Μυτιλήνη ως νήσο διαφορετική της Λέσβου!!!


Εικόνα τρίτου κόσμου λοιπόν, με επερχόμενο το αφρικανικό άρωμα, καθότι από προχθες, 9 Δεκεμβρίου 2016, της Αγίας Άννης, άρχισαν να καταφθάνουν εκ Τουρκίας στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά μας τα πρώτα κύματα αφρικανών, πεσκέσι του Ερντογάν που τους έδιωξε από τους φυλασσόμενους στην Βορειοδυτική Τουρκία καταυλισμούς τους (φυλασσόμενους μέχρι σήμερα από τους τούρκους αστυνομικούς καθότι δεν ήταν πρόσφυγες αλλά λαθρομετανάστες αγνώστου ποιότητος και επικινδυνότητος).


Κι αν κάποιος μας πει ότι το μόνο που μας έλειπε για να συμπληρωθεί η εικόνα της Ελλάδας ως μιας χώρας «ιθαγενών» είναι τα καθρεφτάκια και οι χάντρες, δεν θα έχει καθόλου δίκαιο, καθότι ο πρωθυπουργός μας, ως άλλος σεΐχης, εσχάτως επανακάμψας εκ του ισλαμικού Κατάρ (απλή συνήχηση της «κατάρας»), φρόντισε να τα μοιράσει υπό μορφή χριστουγεννιάτικου μποναμά (του ραμαζανιού) σε όλους εκείνους που προηγουμένως είχε γδάρει, απομυζήσει και στραγγαλίσει, παράλληλα με τα πολύ πιο εξωτικά δώρα που προσφέρει επιλεκτικά σε νεαρές ομοϊδεάτισσές του, τού ωραίου φύλου, τις οποίες εξυψώνει σε υπουργικούς και συναφείς νεοπαγείς θεσμικούς θώκους, εις υγείαν ημών των κορόϊδων.


Θα μου πείτε τώρα, τί άραγε να αναμένει από τους ευεργετηθέντες ραγιάδες υπηκόους του;  


Μα προφανώς να...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΙΣΤΑΝ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Αρχιπέλαγος Μουζλαγκ



Είδε απόειδε ο μουζάλας, είδε ότι οι χόχολοι δεν αντιλαμβάνονται περί τίνος πρόκειται κι αναγκάστηκε να το ξαμολύσει ευθέως στις 21 Νοεμβρίου 2016 στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ 1. Ναι, σκοπίμως κρατάμε παστωμένους όλους αυτούς που μας φορτώθηκαν στα νησιά του αρχιπελάγους μας, και δεν τους μεταφέρουμε στην ελλαδική ενδοχώρα!!!


Τους κρατάνε λοιπόν οι ιθύνοντες της μεταναστευτικής μας πολιτικής (τρομάρα μας) στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως που τους φτιάξανε, κατ’ απομίμηση ίσως του ιδεολογικά προσφιλούς τους σοβιετικού «αρχιπελάγους Γκουλάγκ» όπως το περιέγραψε ο μακαρίτης Αλεξάντρ Σολζενίτσιν στο ομώνυμο έργο του, αναφερόμενος σε όλους τους κολασμένους που ενέκλειε εκεί ο υπαρκτός σοσιαλισμός της αλήστου μνήμης Σοβιετίας. Και εξήγησε ο μουζάλας ευθαρσώς σε όλους εκείνους τους κρετίνους τηλεθεατές της ΕΡΤ 1 που δεν το είχαν πάρει μυρωδιά μέχρι τώρα, ότι έτσι και αποσυμφορήσουμε τους «χώρους φιλοξενίας» και βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης των εγκλείστων, το χαρμόσυνο μήνυμα θα φθάσει αμέσως στις φίλιες τουρκικές ακτές, και νέο κύμα λαθροεισβολέων θα μας κουβαληθεί σε χρόνο μηδέν. Δεν παρέλειψε δε να επισημάνει ότι οι νησιώτες μέχρι τώρα πλούτιζαν με τα αενάως διερχόμενα κύματα των λαθρομεταναστών, καταγγελία που πρώτη είχε εξαπολύσει η ερίτιμος κυρά τασία (χριστοδουλοπούλου), και συνέχισε (ο μουζάλας) λέγοντας ότι δεν αποκλείεται μεταξύ εκείνων εκ των νησιωτών που τους ξυνίζουν οι «φιλοξενούμενοι» να είναι και όσοι επιθυμούν να φύγουν οι τωρινοί που πολυκαίρισαν και που τους έχουν πλέον ξεζουμίσει όσο δεν παίρνει άλλο, για να έρθουν οι επόμενοι, καθότι, προσθέτουμε εμείς, αυτού του είδους η «φιλοξενία» δεν απαιτεί να πληρώνουν στο κράτος και το ΦΠΑ που το αύξησαν οι συριζαίοι και στα νησιά (ως γνωστόν η παντός είδους αισχροκέρδεια, ως εκ της φύσεώς της, απαλλάσσεται από το επαχθές ΦΠΑ).


Έτσι λοιπόν μεγάλε! Οι γριές με τα μπιμπερό που βύζαιναν τα μουσουλμανάκια και οι ναυαγοσώστες που έσπρωχναν ο ένας τον άλλον ποιος να «πρωτοδιασώσει» βιαίως τους επιβαίνοντες στις βάρκες, ακόμη και όταν αυτές είχαν ήδη αράξει ασφαλώς και οι επιβάτες τους δεν χρειάζονταν επιπλέον διάσωση (τα βλέπαμε όλοι μας στην τηλεόραση που όλως συμπτωματικά ήταν πάντα εκεί), δεν ήταν παρά μέρος ενός μεγάλου «σόου», είτε για να πάρουμε και κανένα νόμπελ ειρήνης (είπε με περηφάνια ο μουζάλας στη συνέντευξή του ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως προτάθηκαν για κάτι τέτοιο), είτε, όπως λένε οι κακές γλώσσες, γιατί οι διασώστες δεν ήταν άπαντες φιλάνθρωποι αλτρουϊστές νησιώτες αλλά ορισμένοι αμειβόμενοι κατά κεφαλήν διασωζόμενου (εκουσίως ή ακουσίως) από περίεργες ΜΚΟ που μάλλον χρηματοδοτούνταν από αυθεντικούς ματσωμένους φιλάνθρωπους τύπου Ζωρζ Σόρος ή ίσως ορθότερα Σορός (τονισμένος στη λήγουσα, Γάλλος δεν είναι αυτός;) οι οποίοι το έβαλαν αμέτι μουχαμέτι να καταδείξουν urbi et orbi ότι υπάρχουν και φιλεύσπλαχνοι παραλήδες στην παγκοσμιοτσογλανοποίηση του πλάνητα και αποπλανημένου πλανήτη μας.


Τώρα θα μου πείτε, καλά τι έπαθαν οι ΣΥΡΑΝΕΛ και από οικτίρμονες και ελεήμονες όλων των κατατρεγμένων του κόσμου τούτου (με το να τους ξαποστέλνουν, ένα εκατομμύριο από δαύτους, στους κουτόφραγκους πληθυσμούς της ευρώπης) άλλαξαν άρδην στάση, και στην πράξη τους κλείνουν την πόρτα κατάμουτρα;  


Κατ’ αρχήν, όπως όλοι πλέον γνωρίζουμε, συριζαίοι και ανέλοι αμέσως μετά το βροντερό και ονειρικό ΝΑΙ του δημοψηφίσματος εκείνης της θερινής νύχτας του 2015, εξευρωπαΐσθηκαν πάραυτα. Κι αφού η ευρώπη κλείνει τα σύνορά της σε όλους τους λαθραίους, και δεδομένης της αδιαφιλονίκητης θέσεώς της ως μητέρας του διαφωτισμού, προφανώς θεωρούν ότι πρέπει και αυτοί να μην υστερήσουν.  


Μετά είναι και αυτοί οι λάθρο βλέπετε που δεν κάνουν διάκριση μεταξύ των ευεργετών τους και των ρατσιστών, μόλις δουν γυναίκα, γιούρια επάνω της να την βιάσουν, όπως κατήγγειλε τελευταίως και μία υποψήφια βουλευτίνα Θεσσαλονίκης των ΑΝΕΛ η οποία δέχτηκε βίαια σεξουαλική επίθεση από μια λαθροσυμμορία στην υπόγεια φαληρική διάβαση καθοδόν προς το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (τί ειρωνεία λέξεων εν προκειμένω!) για να μετάσχει στην σύναξη των ομοϊδεατών της. Και επειδή φαίνεται ότι στα πλαίσια της φιλοξενίας που επαγγέλονταν στα ανθρωπιστικά προεκλογικά προγράμματά τους των ανοικτών… συνόρων εδεν πριλαμβάνονταν αυτομάτως η παραχώρηση των γυναικών τους, παρά τις ανοικτές αντιλήψεις τους, άρχισαν να κουμπώνονται για να μην τους ξεκουμπώσουν τις γυναίκες…


Τέλος, ίσως το σχέδιό τους να έχει και ένα στρατηγικό βάθος που να μην είναι ορατό εκ πρώτης όψεως. Ίσως, σου λέει...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΗΠΑ: Τραμπ και χολερικοί δυσκοίλιοι ξερόλες



Με αφορμή τις αμερικανικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου 2016, ημέρας των Ταξιαρχών Σεραφείμ, Μιχαήλ και Γαβριήλ, αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά ο ανερμάτιστος τρόπος με τον οποίο το σινάφι των απανταχού του «ντουνιά» δημοσιολογούντων παπαγάλων διαστρεβλώνουν τα συμβαίνοντα στον πλανήτη αναμειγνύοντας τις φαντασιώσεις τους με την σκληρή πραγματικότητα.  


Η διανοητική καχεξία τους και η νοητική τους ρηχότητα να προσλάβουν το μέγεθος και τις επιπτώσεις του μεταναστευτικού σε πλανητική κλίμακα, τους έκανε να μην αντιλαμβάνονται την ασφυκτικά δυσχερή θέση στην οποία βρίσκεται ο καθημερινός λευκός άνθρωπος από απόψεως εύρεσης εργασίας αλλά και έλλειψης προσωπικής ασφάλειας λόγω της αυξανόμενης εγκληματικότητας της συμπορευόμενης με την μαζική εισροή αλλόφυλων, αλλόθρησκων και αλλόδοξων στοιχείων στις χώρες με δυτικό πολιτισμικό υπόβαθρο.


Αυτό διότι, οι ανά τον κόσμο «ενημερωτές» μας, επαναπαυόμενοι στο μυθικό ψεύτικο περιβάλλον των τηλεοπτικών στούντιο της πλασματικής πραγματικότητας (νεοελληνιστί virtual reality) και στο περιτυλιγμένο με φανταχτερά ιλουστρασιόν σοκολατόχαρτα «χαρτοβασίλειο» του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, μέρος των οποίων χρηματοδοτείται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όχι από αυθεντικούς εκδότες αλλά από «περιπλανώμενους επιχειρηματίες» που λυμαίνονται τον συνάνθρωπο με τα γαμψά τους ράμφη, έχουν την πολυτέλεια να ενδύονται τον υποκριτικό μανδύα του πανανθρώπινου ανθρωπισμού, γλύφοντας άκριτα τον κάθε λαθρομετανάστη και αγνοώντας ή και χλευάζοντας τα προβλήματα του κάθε νομοταγούς (ακόμη) εργαζόμενου «βλάκα» των χωρών τους.


Μέσα στο γενικό κλίμα μεθοδευμένης χειραγώγησης και ποδηγέτησης των «μαζών» από τον παγκοσμιοποιημένο «μπερντέ» του οικουμενικού Θεάτρου Σκιών (από ποιούς σορους από «πλανηταλήτες» καραγκιοζοπαίκτες άραγε, και γιατί, και έναντι ποίου τιμήματος;), δεν θα μπορούσε φυσικά να μην πλειοδοτήσει και η ούτως ή αλλιώς αμετροεπής ελλαδική μιντιακή συνιστώσα με τους χολερικούς και δυσκοίλιους ξερόλες και τις φτιασιδωμένες και αναπαλαιωμένες καρακατσούλες του. 


Όπως και στο παρελθόν, όταν το 1904 ο τύπος της πτωχευμένης Ελλάδας, αντί να ασχολείται με τα χάλια μας, παρείχε πρωτοσέλιδες υποδείξεις στον ρώσο στρατάρχη στο πώς να αναπτύξει τα στρατεύματά του στο μέτωπο της Μαντζουρίας ενάντια στους ιάπωνες, έτσι και στο παρόν της σημερινής πτωχευμένης Ελλάδας του 2016, οι μιντιάρχες και μιντιαζόμενοι έριξαν εκ νέου το σύνθημα «Δεξιότερα Κουροπάτκιν», καυτηριάζοντας το «φασίζον» και «ρατσιστικό» προφίλ του Τραμπ σε αντιδιαστολή με την ανθρωπιστική φυσιογνωμίας της κυρίας Χίλαρυ (Ιλαράς;) Κλίντον αλλά και την πνευματική ανωτερότητα των τόσων και τόσων ακαδημαϊκών ινστιτούτων και φιλοπτώχων αδελφοτήτων του αμερικανικού κατεστημένου (όρα π.χ. ινστιτούτο Λεβί, ίδρυμα Σορός και τα λοιπά τοιούτα) έναντι του αντισυστημικού και άξεστου Τραμπ.


Μόνο που...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η ψυχογραφία του σύγχρονου Αριστεριστή



Μία από τις πιο εξαπλωμένες εκδηλώσεις της τρέλας του κόσμου μας είναι ο αριστερισμός, γι’ αυτό μια συζήτηση της ψυχολογίας του αριστερισμού μπορεί να χρησιμεύσει σαν εισαγωγή στη συζήτηση των προβλημάτων της σύγχρονης κοινωνίας γενικότερα.
 

Τις δύο ψυχολογικές τάσεις που αποτελούν την βάση του σύγχρονου αριστερισμού τις αποκαλούμε «συναισθήματα κατωτερότητας» και «υπερκοινωνικοποίηση»


Τα συναισθήματα κατωτερότητας χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο αριστερισμό στο σύνολό του, ενώ η υπερκοινωνικοποίηση χαρακτηρίζει μόνο ένα συγκεκριμένο κομμάτι του σύγχρονου αριστερισμού, αλλά αυτό το κομμάτι είναι εξαιρετικά σημαντικό.



Με τον όρο «συναισθήματα κατωτερότητας» εννοούμε όχι μόνο τα συναισθήματα κατωτερότητας με την αυστηρότερη έννοια, αλλά ένα ολόκληρο φάσμα συγγενών χαρακτηριστικών: την χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα συναισθήματα αδυναμίας, τις καταθλιπτικές τάσεις, την ηττοπάθεια, την ενοχή, το μίσος για τον ίδιο τον εαυτό, κλπ. Επιχειρηματολογούμε πως οι σύγχρονοι αριστεριστές τείνουν να έχουν τέτοια συναισθήματα (πιθανώς λιγότερο ή περισσότερο καταπνιγμένα) και πως αυτά τα συναισθήματα θα καθορίσουν την κατεύθυνση που θα πάρει ο σύγχρονος αριστερισμός.



(Οι αριστεριστές) είναι υπερευαίσθητοι όσον αφορά τις λέξεις που χρησιμοποιούνται για να χαρακτηριστούν οι μειονότητες. Μερικοί υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των ζώων έχουν φτάσει μέχρι το σημείο να απορρίψουν τη λέξη «οικόσιτο» ή «κατοικίδιο» και να επιμένουν να αντικατασταθεί με την λέξη «τετράποδος σύντροφος» (!!!). Οι αριστεριστές τείνουν να μισούν οτιδήποτε φαίνεται δυνατό, καλό και επιτυχημένο. Μισούν τον Δυτικό πολιτισμό, μισούν τους λευκούς άνδρες, μισούν την λογική.



Οι μορφές της τέχνης που έχουν απήχηση στους αριστεριστές διανοούμενους τείνουν να εστιάζουν στην αποκρουστικότητα, στην ήττα και στην απελπισία ή διαφορετικά να προσλαμβάνουν ένα οργιαστικό ύφος, απορρίπτοντας τον λογικό έλεγχο σαν να μην υπήρχε ελπίδα επίτευξης μέσω του λογικού υπολογισμού και το μόνο που απέμεινε στον δημιουργό ήταν να βυθιστεί στις εντυπώσεις της στιγμής.



(Οι αριστεριστές), συναισθηματικά, είναι υπερβολικά απορροφημένοι από την επίθεσή τους κατά της αλήθειας και της πραγματικότητας. Επιτίθενται εναντίον αυτών των εννοιών εξαιτίας των δικών τους ψυχολογικών αναγκών.



Τα συναισθήματα κατωτερότητας των αριστεριστών είναι τόσο βαθειά ριζωμένα που δεν μπορούν να ανεχθούν οποιαδήποτε ταξινόμηση πραγμάτων ως επιτυχών ή ανώτερων και άλλων ως αποτυχημένων ή κατώτερων. Τα αισθήματα κατωτερότητας (του αριστεριστή) είναι τόσο βαθειά ριζωμένα που δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του δυνατό και πολύτιμο στο ατομικό επίπεδο. 


Από αυτά προέρχεται και η συλλογικότητά του. Ο αριστεριστής μπορεί να νιώθει δυνατός μόνο ως μέλος μιας μεγάλης οργάνωσης ή ενός μαζικού κινήματος με το οποίο ταυτίζεται. 


Ο αριστερισμός, τουλάχιστον στη πρόσφατη μορφή του (των μέσων ή του τέλους του 20ού αιώνα), είναι, εν μέρει...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Νε μουτλού Τουρκιούμ ντιγιενέ!



Τι ευτυχία να σε λένε Τούρκο!


Η ρήση αυτή του Κεμάλ Ατατούρκ, στις 29 Οκτωβρίου 1933, αποτέλεσε έκτοτε τον κυματοδηγό της σύγχρονης Τουρκίας, την εθνικιστική σκυτάλη, αν θέλετε, που περνούσε από χέρια σε χέρια των νεώτερων ηγετών τους, για να καταλήξει σήμερα , εν έτει 2016, στα χέρια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος προετοιμάζει το έδαφος για να ανακράξει, αργά ή γρήγορα, μαζί με το «Αλλάχ-ου-Άκμπαρ» και το «ήγγικεν η ώρα».


Πίσω από τις πολυδαίδαλες γεωπολιτικές αναλύσεις και τις στρουθοκαμηλικές προσεγγίσεις μυωπικών δημοσιολογούντων οι οποίοι βαυκαλίζονται να νομίζουν ότι τα πρόδρομα κύματα της επερχόμενης επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας ανάγονται σε επιδείξεις μπραβούρας (ψευδοπαλληκαρισμού) για εσωτερική κατανάλωση, ελλοχεύει η εκδήλωση ενός φυσικού φαινομένου εκρηκτικών διαστάσεων. 


Η δημογραφική πίεση της Τουρκίας σε συνδυασμό με την δημογραφική απίσχναση της Ελλάδος προσεγγίζει ως φαίνεται το κρίσιμο σημείο καμπής, μετά την υπέρβαση του οποίου θα ανοίξουν οι ασκοί όχι του Αιόλου αλλά του Μεγάλου Μογγόλου. Μια πρώϊμη μικρογραφία παρόμοιων εξελίξεων ζήσαμε οι παλιότεροι το 1974 με την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου από κύματα αφιονισμένων (στην κυριολεξία) στρατιωτικών στιφών τα οποία ξεχύθηκαν για να καταλάβουν, πρακτικά αμαχητί, ό,τι κατέλαβαν από την μεγαλόνησο και διατηρούν μέχρι σήμερα υπό την κατοχή τους.
 

Το πρόβλημα φυσικά δεν είναι μόνον δημογραφικό. Σχετίζεται άμεσα με την διαχείριση των ανθρώπινων μαζών, ένθεν κακείθεν, μια διαχείριση που άπτεται των κρατούντων μεταφυσικών δοξασιών (ή της ελλείψεώς τους) οι οποίες όταν είναι ισχυρές γιγαντώνουν και ομογενοποιούν ψυχικά, πνευματικά και φυσικά το όλον κοινωνικό σώμα μιας χώρας που ως ενιαίο πλέον και συνεκτικό σύνολο μπορεί να αντιμετωπίσει έναν αριθμητικά και τεχνολογικά υπέρτερο εχθρό, όπως συνέβη στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο το 1940, τότε που την Ελλάδα κυβερνούσε ο «μασόνος» Ιωάννης Μεταξάς.


Όμως «ο κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι καιροί». Η Ελλάδα εξευρωπαΐσθηκε με εκθετικό ρυθμό, και ζαλίστηκε και αυτή από το υπαρξιακό κενό της Ευρώπης, το οποίο ρήμαξε κυριολεκτικά τον πνευματικό, ψυχικό και βιολογικό της κόσμο μέσα από την διαβρωτική διάχυση της αθεΐας και της θηλυπρέπειας. Οι «αριστεροί» χλεχλέδες και οι «δεξιοί» φιλελέδες, όπως και τα συν αυτοίς υστερικά και ακιζόμενα μεσόκοπα γύναια, όλοι αυτοί οι αρσενικοί(;) νεκροθάφτες και οι θηλυκές(;) υπονομεύτριες της ένδοξης ιστορίας του ελληνικού έθνους, οι μακάριοι ειρηνοποιοί και πνευματικά αυνανιζόμενοι πονόψυχοι όλων των φύλων και των ομοφυλοφίλων ή και των αμφίφυλων εκφάνσεών τους έναντι των εισβαλόντων μουσουλμανικών κυμάτων, τα οποία ήδη κατακλύζουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, και διασπείρονται εν συνεχεία και στην ελλαδική (ακόμη) ενδοχώρα, κινδυνεύουν να βρεθούν σύντομα ενώπιοι ενωπίοις με τις λόγχες και τα καζίκια (παλούκια) του τουρκομογγολικού στρατού της Ανατολίας.


Όσο για τις μουμιοειδείς και βαλσαμωμένες γηραιές αριστερές ειρηνίστριες, αυτές καλά τις είχε ψυχογραφήσει ο μεγάλος βραζιλιάνος ποιητής Μάριο Κιντάνα (1906-1994) λέγοντας: «αν εξαρτιόταν από τις μανάδες δεν θα είχαμε πολέμους, αλλά οι κόρες τους προτιμούν τους φαντάρους». 


Η πρόσφατη έλευση ενός νταβραντισμένου μυστακιοφόρου τούρκου ζεν πρεμιέ και η υστερική υποδοχή που του επιφύλαξαν τα ξεσαλωμένα ελληνικά νυμφίδια (που κάνουν «κρα» για να βρουν άντρα γύρω τους), αποτελεί μια σαφή ένδειξη ενός προαναγγελθέντος «πολιτισμικού καβαλήματος» του γυναικείου πληθυσμού μας, και η όλη σκηνή μου θύμισε συνειρμικά τις γαλλιδούλες που κατηγορούντο μετά τον πόλεμο για τη συνεύρεσή τους με γερμανούς στρατιώτες, οι οποίες χλευαστικά αντέτειναν στους γάλλους κατήγορούς τους το αφοπλιστικό:  

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Η λύσσα της εξουσίας.


Η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της 26ης Οκτωβρίου 2016 περί της αντισυνταγματικότητας της διαδικασίας με την οποία χορηγήθηκαν οι τέσσερις τηλεοπτικές άδειες για κανάλια πανελληνίου εμβέλειας από την πρώτη φορά αριστερά διακυβέρνηση της χώρας, και παρά την μάλλον ισχνή πλειοψηφία με την οποία επετεύχθη, κατέδειξε – προς μεγάλη μου έκπληξη οφείλω να ομολογήσω – ότι η αστική δημοκρατία στην Ελλάδα δεν εκπροσωπείται μόνον από τους συνήθεις ψοφοδεείς αστούς και τους οσφυοκάμπτες ιδιοτελείς γλυφίτζουρες τους έτοιμους να παράσχουν γην και ύδωρ στους νεοκομμουνιστές του σύριζα, αλλά και από θεσμικούς μαχητικούς πυρήνες αποφασισμένους να ακυρώσουν την επιχειρούμενη καθολική διάβρωση των πυλώνων του ελληνικού έθνους από τους υποχθόνιους παρασιτικούς αρουραίους των πολιτικών υπονόμων, τους ντοπαρισμένους από τις αναθυμιάσεις του ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ.


Φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμη Έλληνες που προτίθενται να μην υποκύψουν αμαχητί στην αριστερή λαίλαπα που ενέσκυψε στη χώρα μας υπό μορφή κρατικής ισχύος και παρακρατικής απειλής, γεγονός που στο βάθος του ορίζοντα εγκυμονεί κινδύνους μιας σοβαρότερης αντιπαράθεσης, αν στο επικίνδυνο αυτό παιχνίδι αρχίσουν να μετέχουν και οι βαριοπούλες, τα ρόπαλα και τα μαχαίρια των αφροασιανών επισκεπτών μας (που έχουν ήδη βγει στου καταυλισμούς τους).  


Αν μάλιστα βάλει κανείς στο κάδρο και τους νεομογγόλους του Ερντογάν, αντιλαμβάνεται ότι ...

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΣΥΡΙΖΟΡΑΓΙΑΔΙΣΤΑΝ: Γιασασιν "ασλαν γιουρεκλι" Ερντογαν (Μπράβο «λεοντόκαρδε» Ερντογάν)



Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τον Ερντογάν όταν αναφέρεται στα σύνορα της καρδιάς του και της καρδιάς του λαού του (στην ομιλία του στις 17 Οκτωβρίου 2016 στο Πανεπιστήμιο «Ρεντζέπ Ταγίπ Ερντογάν» της Ριζούντας, τουρκιστί Ρίζε). Κι αυτό γιατί πέραν των οθωμανών και της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τους και ο ελληνισμός ευτύχησε ή ατύχησε σε κάποιες φάσεις της μακρόχρονης ιστορίας του να επεκταθεί και να ριζώσει ως αυτοκρατορία, τόσο επί Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επιγόνων του όσο και επί των ημερών του Βυζαντίου. Γι’ αυτό και τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων εκτείνονται μακρυά, πολύ μακρυά, πολύ πέραν των συνόρων της καρδιάς των νέο-οθωμανών.


Θα μου πείτε και τι γίνεται τώρα, όταν τίθεται στο προσκήνιο ως μείζον θέμα ότι τα σύνορα της δικής μας καρδιάς υπερκαλύπτουν τα σύνορα της δικής τους; 


Η απάντηση, για λόγους ισοτιμίας, θα έπρεπε να είχε δοθεί σε αντίστοιχη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο «Αλέξης Τσίπρας» από τον ομόλογο λεοντόκαρδό μας Αλέξη Τσίπρα, και όχι φυσικά από τον προκόπη παυλόπουλο (λόγω της ανύπαρκτης ισχύος του ελληνικού θεσμού της προεδρίας της Δημοκρατίας). Όμως την παράλειψή μας, μέχρι τώρα τουλάχιστον, να έχουμε ονοματίσει προς τιμήν του πρωθυπουργού μας ένα από τα πανεπιστήμιά μας, έτσι ώστε να βρεί κι αυτός έγκαιρα το βήμα του (και τον βηματισμό του) μετά την απροσδόκητη «καρπαζιά» του τούρκου πεχλιβάνη (το «γκιουλέκας» παραπέμπει περισσότερο σε αλβανό παλληκάρι) θα πρέπει πλέον να την καλύψουν οι καρδιές των Ελλήνων.


Και η απάντησή τους θα πρέπει να είναι του τύπου «διάλεξε και πάρε». Σε μια ειλικρινή προσπάθεια εδραίωσης σχέσεων καλής γειτονίας θα πρέπει κατ’ αρχήν να προτείνουμε στους τούρκους φίλους μας («αρκαντάς» είναι ο φίλος στην «τουρκιστί», όπως θα το έλεγε και ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος πρόσφατα μας κούφανε λέγοντας εν τη ρύμη του λόγου του «για να το πω και στην αγγλιστί»!) μια πολιτισμική συμβίωση άνετης και ταχείας κυκλοφορίας διπλής κατευθύνσεως, έτσι ώστε να διευκολυνθούν οι επισκέψεις αμφοτέρων των λαών σε μνημεία και ιστορικούς-θρησκευτικούς χώρους των οι οποίοι βρίσκονται κακείθεν των σημερινών συνόρων των δύο χωρών μας. Με τον τρόπο αυτό θα απαλλασσόμασταν και από το άχθος της έλλειψης τζαμιών και μουσουλμανικών νεκροταφείων, δεδομένου ότι η εγγύτητα των χωρών μας θα επέτρεπε στην πλημμυρίδα των μουσουλμάνων αφροασιανών μεταναστών να εξυπηρετούν τις ανάγκες τους στην γείτονα Τουρκία, δεδομένου ότι θα πρέπει να θεωρούμε βέβαιο ότι τα πάμπλουτα πετρελαιοφόρα αλλά και βαθύτατα θεοσεβούμενα εμιράτα θα πλήρωναν ευχαρίστως τα ναύλα και τα έξοδα παραμονής των προσκυνητών «μουσουλμάνων αδελφών» τους στην ομόδοξη τους Τουρκία, και με το παραπάνω μάλιστα (μπορεί να έμενε και κάτι σε μας, κάτι σαν μπαχτσίσι βρε «αδελφέ»).


Εάν παρ’ ελπίδα δεν γίνονταν δεκτή η πολιτισμική λύση στο πρόβλημα των καρδιών τους, η εναλλακτική πρόταση θα ήταν το «έλα να τα πάρεις». Όχι φυσικά το «μολών λαβέ», αυτό το είχε πει κάποτε ο Λεωνίδας και δεν ταιριάζει στον μεταμοντέρνο γλωσσικό αρλεκινισμό του κάθε λελέ, χλεχλέ, μπινέ, φίλι-μπίλι, μίνι-καμίνι, και χαζοφιλελέ. Έτσι κι αλλιώς, το πούνε δεν το πούνε οι τοιούτοι, ο Ερντογάν ψυχανεμίζομαι ότι θα έρθει κάποια στιγμή για να τα πάρει.  


Τότε θα δούμε εάν αποδειχθεί «κύριος διαθέτων κορδόνια που ζητάει παπούτσια να τα φορέσει» ή αν τα κορδόνια του είναι αρκετά για να μας κρεμάσει. 


 Όχι δηλαδή πως πολλοί από τους τεχνητά υψηλά ιστάμενους και κουνάμενους δεν είναι για κρέμασμα, αλλά...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟ ΣΥΡΙΖΟΡΑΓΙΑΔΙΣΤΑΝ: Οι έλληνες ως ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ



Είτε μας αρέσει είτε όχι η εν έτει 2016 κυβέρνηση συνασπισμού της χώρας μας, σύμφωνα με τα κρατούντα στην δημοκρατία, εκφράζει την βούληση όλων όσων είχαν δικαίωμα και διάθεση ψήφου κατά τις παρελθούσες εθνικές εκλογές, και θα επιβιώνει για όση χρονική περίοδο θα τυγχάνει της εμπιστοσύνης του παρόντος κοινοβουλίου.


Αναμφίβολα, οι πράξεις και τα νομοθετήματα της παρούσας διακυβέρνησης αντανακλούν ένα υφέρπον κοινωνικό γίγνεσθαι τερατουργηματικών προδιαγραφών, το οποίο προσδιορίζεται από την άκρατη εισροή αλλόφυλων, αλλόγλωσσων και αλλόθρησκων πληθυσμών αφροασιανής προελεύσεως, από την άκρατη ανοχή της στους ποικίλης φύσεως αλλά της ιδίας ιδεοχημικής συγγένειας καταλυσίες της εννόμου τάξεως, από την επιβολή βαριάς φορολογίας σε όλους όσους έχουν εργασθεί σκληρά και δημιουργικά στη ζωή τους για να αποκτήσουν την όποια ακίνητη περιουσία (με τελικό σκοπό να την κατάσχει, όπως έκαναν οι Τούρκοι με την επιβολή του «βαρλίκ βεργκισί», του υπέρογκου φόρου περιουσίας, μέσω του οποίου δήμευσαν στην πράξη τα υπάρχοντα των Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών που δεν μπορούσαν εκ των πραγμάτων να πληρώσουν τον επαχθέστατο αυτό φόρο), από την εξόφθαλμη προσπάθειά της να επιβάλει με κάθε τρόπο ένα καθεστώς στρεβλής μιντιακής μονοκαλλιέργειας (για να μην γίνονται αντιληπτοί, μεταξύ πολλών άλλων, και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας ακόμη και για οφειλή 500 ευρώ!!!), από την καταθλιπτική και συνθλιπτική περικοπή μισθών και συντάξεων (για να διασφαλίζει άφθονο κρατικό πλεόνασμα για τους ποικιλόχρωμους παρασιτούντες κολαούζους της αλλά και για τα μιλεούνια των λαθρομεταναστών που οραματίζεται να τους μετατρέψει σε ψηφοφόρους της), και – το καθοριστικότερο ίσως μέτρο πίσω από τις κουρτίνες – από την στυγνή αποδόμηση των ιστορικών σελίδων και των θρησκευτικών πεποιθήσεων του ελληνισμού μέσα από την υποχθόνια, υστερόβουλη, και υπονομευτική παρέμβασή της στα σχολικά προγράμματα, με στόχο το ξερίζωμα και την απεμπόληση της εθνικής, θρησκευτικής, και πολιτισμικής μας ιδιοπροσωπίας («εφήμεροι εισίν όσοι ουκ έχουσι ρίζας εν εαυτοίς»).


Στο βαθμό που όλα αυτά, τα εκτρωματικά και ανέλπιστα, ακόμη εκφράζουν το ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα, που με την ψήφο του επέτρεψε την συγκρότηση αυτής της συγκυβερνητικής διακυβέρνησης, είναι εμφανές ότι στην χώρα όλων αυτών των ελληνόφωνων αρουραίων και των ελλοχευόντων ελληνοφονιάδων, οι Έλληνες δεν είναι παρά μειονότητα.  


Αυτό πρέπει έγκαιρα να το αντιληφθούν «όσοι – και όσο είναι ακόμη – ζωντανοί». Και να αναλογισθούν γιατί δεν είναι πλέον άρχοντες στη χώρα τους αλλά μια αποδιοπομπαία και κατατρεγμένη μειονότητα. Να αναλογισθούν ότι οι διαχρονικοί ομηρικοί οδοδείκτες – «αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων» και «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης» – έχουν ριφθεί στην κομμουνιστική κάλαθο των αχρήστων, το επιχειρείν – το «κατ’ εμπορίαν και θεωρίαν» του Ηροδότου που στήριξε διαχρονικά τον δυναμισμό του ελληνισμού και γέννησε το νεοελληνικό κράτος μέσα από τους πεφωτισμένους εμπόρους της Φιλικής Εταιρείας – βρίσκεται υπό διωγμόν, ενώ η βαθιά πίστη των Ελλήνων στην θαυματουργό και υπερφυή διάσταση του ορθόδοξου χριστιανισμού χλευάζεται και λοιδορείται από αγράμματα και ακαλλιέργητα ανθρωπάκια, τα οποία υπάρχουν ως όντα επί του πλανήτη λόγω της δεινής πολλαπλασιαστικής τους ικανότητας – ανάλογης αυτής των μικροβίων, των ιών, των παρασίτων και των μυκήτων – για να καταδεικνύουν εσαεί την ορθότητα των απόψεων του κοινωνιολόγου Λεμπέση, ο οποίος πρώτος επεσήμανε «την τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω»!!!


Rebus sic standibus («ούτως εχόντων των πραγμάτων»), η όσο το δυνατόν συντομότερη συνειδητοποίηση εκ μέρους των Ελλήνων ότι αποτελούν μειονότητα στον γεωγραφικό χώρο που τύποις αποκαλείται σήμερα Ελλάς αποτελεί conditio sine qua non («προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ») πρώτα απ’ όλα για την άμεση επιβίωσή τους μέσα από μηχανισμούς εθνικής, θρησκευτικής, και πολιτισμικής συσπείρωσής τους και καταληκτικά για την επανακατάληψη της πατρίδας τους και την επανακυριαρχία τους στην ανασυγκρότησή της.