ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ας θάψουμε, λοιπόν, τον ΣΥΡΙΖΑ

Η διάλυση του κόμματος που ταλαιπώρησε (λίαν επιεικώς…) την χώρα από το 15 ως το 19, πέρα από ευπρόσδεκτη, χαρίζει και άφθονο γέλιο… pic.twitter.com/3uUEUfdqAQ

— LoukasK 🇺🇦 (@Loukas_7) May 16, 2026

 

Του Δημήτρη Χόνδρου

Ο Κώστας Ζαχαριάδης είναι εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Που τον χάνεις που τον βρίσκεις, είναι πρώτη μούρη σε όλες τις εκδηλώσεις του Τσίπρα.

Μου κάνει εντύπωση ότι δεν ασχολείται σχεδόν καθόλου με το κόμμα το οποίο εκπροσωπεί. Δεν ασχολείται καθόλου με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ασχολείται με το γιατί επιστρέφει, στην πολιτική, ο πρώην πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας.

Αυτό πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο εκπρόσωπος Τύπου ενός κόμματος να μην προβάλλει τις θέσεις του κόμματος του αλλά να προβάλλει τα προτερήματα του αρχηγού ενός άλλου κόμματος, που έρχεται για να διαλύσει το κόμμα το οποίο εκπροσωπεί.

Υπό κανονικές συνθήκες το λες και παραλογισμό. Αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κατάσταση που είναι, τα πάντα μοιάζουν λογικά.

Θα μου πείτε το τι κάνει και τι δεν κάνει ο Ζαχαριάδης είναι πρόβλημα του Φάμελλου και του ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν τους πειράζει που ο εκπρόσωπος του κόμματος τους, έχει μια πρεμούρα να εκπροσωπεί τον κ. Τσίπρα, εμένα μου περισσεύει. Ακόμα και όταν λέει το αμίμητο ότι ο Τσίπρας κατεβαίνει γιατί δεν τραβά ο… Ανδρουλάκης.

Ναι, έκανε ο Αλέξης την καρδιά του πέτρα και κάνει κόμμα μήπως και σώσει την τιμή της προοδευτικής παράταξης νικώντας τον Μητσοτάκη, από τον οποίο έχει ξεχάσει πόσες φορές έχει χάσει. Την τελευταία φορά, έκανε και ρεκόρ. Για πρώτη φορά κόμμα της αντιπολίτευσης όχι μόνο δεν τσίμπησε κάτι, αλλά έχασε 12 ολόκληρες μονάδες, σε εθνικές εκλογές.

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Ο Τσίπρας κάποια στιγμή, αμφισβητήθηκε, έφυγε και από τότε άρχισε να μεθοδεύει τα βήματα της επιστροφής του. Υπονόμευσε το κόμμα του – τον αρχηγό που δεν ήταν του χεριού του – το οδήγησε σε διάσπαση και σε συνέδρια στα μπουζουκτσίδικα.

Τώρα, όπως είπε, στην τελευταία εκδήλωση, «έφτασε η ώρα του θερισμού». Και ο πρώτος που θα θεριστεί είναι το πρώην κόμμα του κ. Τσίπρα. Μετά βλέπουμε.

Είναι ολοφάνερο ότι ΣΥΡΙΖΑ έχει ημερομηνία λήξεως. Γιατί δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τα περισσότερα στελέχη και οι βουλευτές του περιμένουν τον Τσίπρα να ανακοινώσει το νέο του κόμμα για να κουνήσουν μαντήλι. Δεν ξέρω ποιος θα κλείσει τελευταίος την πόρτα. Αλλά ο θάνατος είναι αναπόφευκτος. Να ζούμε να τον θυμόμαστε.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει το κόμμα να απαξιωθεί πλήρως τις τελευταίες μέρες της ζωής του, από τα ίδια του τα στελέχη.

Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Κάθε ετοιμοθάνατος έχει το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Και ειδικά ένα κόμμα που φιλοδοξούσε να αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, όπως πίστευε, πριν φάει τα μούτρα του.

Ας θάψουν λοιπόν τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ με τιμές, πριν πάνε στο νέο. Γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ποιος σε εμπόδισε ΑλέΚση;

Όταν σου λείπουν
- αστακομακαρονάδες
- βόλτες με κότερα
- ξεφτιλισμός με Μπιλ Κλίντον.
- διδακτορικά οικονομίας https://t.co/Eyn4hjrNKS

— JOHN BLANDOS (@johnblandos) August 22, 2025

 Του Δημήτρη Χόνδρου


 «Ποτέ δεν διψούσα για εξουσία. Αλλά μου λείπει η ενεργός πολιτική και η επαφή με τους ψηφοφόρους».

Η δήλωση ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα και έγινε κατά την συνέντευξη του στη γαλλική εφημερίδα Le Monde με αφορμή τη συμπλήρωση 7 χρόνων από την έξοδο από το μνημόνιο που υπέγραψε η αντιμνημονιακή κυβέρνηση του.

Λείπει η ενεργός πολιτική στον πρώην πρωθυπουργό.  

Μάλιστα. Ποιος τον εμπόδισε να την ασκήσει; 

Ο κ Τσίπρας είναι βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.  

Αλήθεια πόσες και ποιες είναι οι παρεμβάσεις που έχει κάνει στη Βουλή; 

Οι ερωτήσεις προς τους αρμόδιους υπουργούς; 

Αν δεν κάνω λάθος μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Δεν ασκεί κάποιος ενεργό πολιτική μέσω αυτών των πρωτοβουλιών; Τι παραπάνω χρειάζεται ένα πρόσωπο για να ασκήσει ενεργό πολιτική; 

Δηλαδή, οι βουλευτές που κάνουν όλα τα παραπάνω τι κάνουν; 

Παίζουν την κολοκυθιά;

Λείπει και η επαφή με τους ψηφοφόρους. 

Μάλιστα. Ποιος εμπόδισε τον κ. Τσίπρα να έχει επαφή με τους ψηφοφόρους. 

Κανένας. Δεν έχω υπόψη μου κάποιο απαγορευτικό επαφών του κ. Τσίπρα με τους ψηφοφόρους όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με τους ψηφοφόρους του χώρου που αποκαλείται προοδευτική δημοκρατική παράταξη.

Ο κ. Τσίπρας λοιπόν θα μπορούσε να ασκήσει ενεργό πολιτική και να έχει και επαφή με τους ψηφοφόρους.  

Απλά υπάρχει ένα θέμα. Δεν θέλει να το κάνει από κάποιο δεύτερο ρόλο. Θέλει τον πρώτο. Θέλει να το κάνει ως αρχηγός κόμματος. Δεν χωρά στο κοστούμι του βουλευτή.

Με λίγα λόγια, διψά για εξουσία.

Είναι φανερό ότι ο πρώην Πρωθυπουργός μεθοδεύει την επιστροφή του στο πολιτικό σκηνικό με δικό του κόμμα.  

Δικαίωμα του.

Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που δεν αφορά τον κ Τσίπρα αλλά το κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όσα χρόνια παρακολουθώ την πολιτική ζωή δεν έχω ξαναδεί κάτι ανάλογο. Ένας βουλευτής ενός κόμματος, πρώην πρωθυπουργός, να προαναγγέλλει την ίδρυση ενός κόμματος. Να γράφονται δεκάδες ρεπορτάζ για τις προθέσεις του. Να μην διαψεύδεται κανένα από αυτά. Και το κόμμα να σφυρίζει αδιάφορα.

Είναι φανερό ότι στο ΣΥΡΙΖΑ προεξοφλούν την ίδρυση κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Δηλαδή περιμένουν τη ληξιαρχική πράξη της γέννησης του νέου κόμματος που θα είναι η ληξιαρχική πράξη του δικού τους πολιτικού τέλους.  

Περιμένουν με λίγα λόγια, το πότε θα διαλυθούν ησύχως.

Για αυτό η ίδρυση του «κόμματος Τσίπρα» είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRAND-ΙΣΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η νέα αυταπάτη του Α. Τσίπρα

Rebranding Τσίπρα pic.twitter.com/RAvMPhVr40

— aggelosview (@aggelosview) July 7, 2025

 Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ

Tο μακρινό 2007 ο νεαρός, τότε, Αλέξης Τσίπρας είχε δώσει μια συνέντευξη στο περιοδικό «Blow». Η δυνατή του ατάκα, που έγινε πρωτοσέλιδο, ήταν πως «η δύναμη είναι στο παραμύθι».  

Λίγοι έδωσαν σημασία σε αυτή την αποστροφή που αποτέλεσε και τη γραμμή πλεύσης του τα επόμενα χρόνια. Ο κ. Τσίπρας στήριξε την άνοδο του στην εξουσία σε μια αυταπάτη, μάλλον την πίστεψε και ο ίδιος και στο τέλος, ήταν το μεγάλο θύμα της. Υπήρξε ο νεότερος Πρωθυπουργός αλλά και ο νεότερος Πρώην.

Το 2025 ο Αλέξης Τσίπρας, όπως όλα δείχνουν, επιχειρεί να στήσει, μεθοδικά, μια νέα αυταπάτη προκειμένου να πετύχει την επιστροφή του στο πολιτικό σκηνικό, σε ρόλο πρωταγωνιστή. Σύμφωνα με τη νέα αφήγηση, σε πείσμα των γεγονότων, ο πρώην πρωθυπουργός που θα τελείωνε με τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο δεν υπέγραψε κανένα μνημόνιο. Υπέγραψε, μετά από σκληρή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς (έτσι ονομάστηκε η λαομίσητη τρόικα) μια συμφωνία που εξασφάλιζε την έξοδο της Ελλάδας από την θηλιά των μνημονίων.

Δηλαδή και αδιαπραγμάτευτα, όλα μια χαρά. Κανέναν δεν ξεγέλασε ο κ. Τσίπρας. Ούτε έκανε το ΝΑΙ το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος. 

Φυσικά, πάλι αδιαπραγμάτευτα, η περίοδος διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα ήταν μια όαση. Δεν προσπάθησε να τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ούτε επιχείρησε να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης.  

Εννοείται ότι ο κ. Τσίπρας ουδεμία σχέση είχε με το στρατό των τρολ που στήθηκε στα υπόγεια της Κουμουνδούρου με σκοπό τη συκοφάντηση των αντιπάλων του.

Σε λίγο, όπως πάει η ιστορία, ο κ. Τσίπρας θα μας πει ότι δεν είχε καμία σχέση ούτε με τον Πάνο Καμένο. Τον κεντροδεξιό πολιτικό, όπως τον είχε χαρακτηρίσει, ο οποίος μας χάρισε ανεπανάληπτες στιγμές επιθεώρησης με κορυφαία το τρισάγιο(!) στη μνήμη των Σαλαμινομάχων που, αν δεν κάνω λάθος, ουδεμία σχέση είχαν με τα …θυμιατά. Μα τον Δία, είμαι βέβαιος ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν δωδεκαθεϊστές.

Θα πείτε, όλα αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα και, γιατί όχι, συγχωρεμένα. Δεν υπάρχει πολιτικός που να μην έχει κάνει λάθη, ουδείς αναμάρτητος όπως είπε και ο Αντώνης Σαμαράς όταν κατέβηκε από τα αντιμνημονιακά κάγκελα. Και κάθε άνθρωπος, ειδικά στην ηλικία του κ. Τσίπρα, μπορεί να αναθεωρήσει, να αλλάξει, να μάθει από τα λάθη του, να γίνει καλύτερος, να χαράξει μια νέα πορεία στη ζωή του.

Το θέμα με τον κ. Τσίπρα είναι ότι και σε αυτή τη νέα πορεία που θέλει να ακολουθήσει, χρησιμοποιεί το ίδιο, παλιό, κόλπο. Προσπαθεί, ίσως γιατί τις έχει και ο ίδιος, να πουλήσει αυταπάτες. Σύμφωνα με τις αυταπάτες αυτές, τις οποίες καταπίνουν αμάσητα και διαδίδουν με μεγάλη ευκολία οι υποστηριχτές του, ο κόσμος της προοδευτικής παράταξης ξυπνά και κοιμάται με το ερώτημα «πότε θα κάνει κόμμα ο Τσίπρας», για να πέσει ο Μητσοτάκης.

Που βρέθηκαν όλα αυτά; 

Μα… στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων σύμφωνα με τα οποία ένα 25% θα μπορούσε να ψηφίσει το κόμμα Τσίπρα. Με λίγα λόγια, σιγά τα αυγά. Στο ίδιο ερώτημα ένα 48% δηλώνει ότι θα μπορούσε να ψηφίσει το ΠαΣοΚ. Συνεπώς, αν πάρουμε τις μετρητοίς το επιχείρημα των υποστηρικτών του, δεν χρειάζεται να κάνει κόμμα ο Τσίπρας για να πέσει ο Μητσοτάκης. Τον έχει ρίξει, ήδη, ο Ανδρουλάκης!

Το άλλο ωραίο που ακούγεται είναι ότι το κόμμα του κ. Τσίπρα θα πάρει αμέσως την ηγεμονία του προοδευτικού χώρου διαλύοντας και το ΠαΣοΚ και ότι άλλο υπάρχει στον κεντροαριστερό χώρο αφού όλοι θα σπεύσουν να ψηφίσουν Τσίπρα. 

Αυτό και αν είναι αυταπάτη. Πώς ο Τσίπρας θα διαλύσει το ΠαΣοΚ όταν το επεδίωξε ευθέως αλλά δεν τα κατάφερε τα χρόνια της παντοδυναμίας του; Με ποιόν ακριβώς τρόπο;

Πάντως, το μεγάλο ερώτημα αυτής της ιστορίας δεν είναι πότε ακριβώς θα κάνει κόμμα ο κ. Τσίπρας. Το αν ο κόσμος τον περιμένει ως Μεσσία, άλλη αυταπάτη και αυτή, θα φανεί.  

Αλλού είναι το θέμα. Ότι ο κ. Τσίπρας είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΑΛΗΤΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Εδώ Παππάς, εκεί Παππάς, ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι;

Έχω την τιμή να σας παρουσιάσω τον επόμενο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.. είναι ο πλέον κατάλληλος.https://t.co/4yHUQ5zKJl

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) February 26, 2025

Στην πραγματικότητα κανείς δεν εκφράζει καλύτερα τον ΣΥΡΙΖΑ από τον σύντροφο μπασκετμπολίστα Παππά

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) February 27, 2025

 

Γράφει ο Δημήτρης Χόνδρος

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς κάνει αναρτήσεις με περιεχόμενο που θα το ζήλευε ο κάθε «σοβαρός» χουλιγκάνος οποιαδήποτε θερμόαιμης εξέδρας. Φαίνεται ότι ακόμα δεν έχει συνηθίσει το νέο του ρόλο. Νομίζει ότι ακόμα παίζει μπάσκετ και ακόμα χειρότερα νομίζει ότι πουλώντας φανατισμό θα ξεσηκώσει την εξέδρα.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι η ανάρτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι κατάπτυστη.  

Δε γίνεται να λες ότι ένα ολόκληρο κόμμα, είναι «φυτώριο δολοφόνων, παιδόφιλων, βιαστών, εγκληματιών, …εθνικών βλαξ».  

Δε γίνεται, επί της ουσίας να λες «δολοφόνους» και «βιαστές» μέλη και ψηφοφόρους ενός κόμματος. 

Δε μπορείς να συμπεριφέρεσαι ως σημαιοφόρος του μίσους και του διχασμού.

Προσπερνώ τον Παππά και τα όσα κατάπτυστα αναφέρει και στέκομαι στην αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. «Η ανάρτηση του ευρωβουλευτή Νίκου Παππά την οποία και κατέβασε λίγο μετά δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση τον ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Καταδικάζουμε τους χαρακτηρισμούς» αναφέρει η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου και μετά αρχίζει τα παλαβά.

Αντί να φροντίσει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στον κάθε Παππά που κυκλοφορεί και στον καλούμενο προοδευτικό χώρο, η Κουμουνδούρου το γύρισε στα παπατζιλίκια. «Δεν θα συμβάλλουμε στα επικοινωνιακά αντίμετρα που αναζητά εναγωνίως η ΝΔ», καταλήγει η ανακοίνωση. Δηλαδή, καταδικάζουμε τον Παππά αλλά εξακολουθούμε να τον έχουμε κορώνα στο κεφάλι μας για να μην συμβάλουμε στα επικοινωνιακά αντίμετρα της ΝΔ. Μάλιστα.

Ένα ερώτημα προς την Κουμουνδούρου. Από προκύπτει ότι η επιβαλλόμενη διαγραφή του κ. Παππά, θα συνέβαλε «στα επικοινωνιακά αντίμετρα» της ΝΔ; 

Τι δουλειά έχει η ΝΔ με τις ανοησίες που έγραψε ο Παππάς;  

Από μόνος του τα έγραψε. 

Δεν τον έβαλε η ΝΔ να τα γράψει για να δημιουργήσει κλίμα ενόψει των μεγάλων συγκεντρώσεων. Μόνος του το δημιούργησε.  

Και τι πάει να πει την κατέβασε μετά; 

Τίποτα δεν πάει να πει.

Στον ΣΥΡΙΖΑ, επιτέλους, ας δουν κατάματα την πραγματικότητα. Το καλύτερο επικοινωνιακό αντίμετρο της ΝΔ είναι τα έργα και οι ημέρες της διακυβέρνησης τους.  

Και το καλύτερο επικοινωνιακό αντίμετρο της ΝΔ είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Έχει καταλάβει ο Τσίπρας τι ζημιά έχει κάνει;

Αν αληθεύει ότι ο Τσίπρας θα κάνει νέο κόμμα τότε θα πιστέψω ότι είναι βαλτός από τον Κυριάκο.Μόνο σαν δώρο μπορώ να το δω.

— Miltiadis Benakis (@BenakisM) February 8, 2025

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2008, ο Αλέξης Τσίπρας, σε ηλικία 33 ετών, εξελέγη πρόεδρος του Συνασπισμού. Ακολούθησε η ξέφρενη πορεία προς την εξουσία. Ο κ. Τσίπρας, το 2015 έγινε ο νεότερος Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας και το 2019, ο νεότερος πρώην Πρωθυπουργός. Μετά τις δύο συνεχόμενες συντριπτικές του ήττες στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου, του 2023, ανακοίνωσε την παραίτησή του από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Μια όμορφη αλλά και πολύ αμαρτωλή ιστορία έλαβε τέλος.

Δεν ξέρω αν το 2025 ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο «μαρμαρωμένος βασιλιάς που περιμένει να ξεμαρμαρώσει κάνοντας αυτο-προπαγάνδα με το Ινστιτούτο που φέρει το όνομα του», όπως υποστηρίζει ο πρώην φίλος του, Νίκος Καρανίκας, ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που έχει καταφέρει να διαβάσει και Πασκάλ και Μπρυκνέρ. Ούτε είμαι σε θέση να πω με βεβαιότητα αν ευσταθούν οι φήμες που τον φέρουν να ιδρύει νέο κόμμα, την άνοιξη. Είναι πολύ μικρός για να αποδεχθεί ότι έχει βγει στη σύνταξη και, λογικό είναι, αναζητεί διέξοδο.

Προς το παρόν, ο κ. Τσίπρας κάνει ημερίδες. Για να πείσει ότι, τελικά, δεν έχει αλλάξει καθόλου. Στο παραμικρό.

Φάνηκε αυτό από την τελευταία εκδήλωση για το κράτος Δικαίου. Προσπερνώ την αντίφαση να εμφανίζεται ως υπερασπιστής του κράτους δικαίου, ο άνθρωπος που το κακοποίησε σε πολλές περιπτώσεις με κορυφαία την υπόθεση Novartis. Μένω στην εκφορά του λόγου του που μοιάζει να γυρνάει στην περίοδο του 2012-2015. Καταγγελτικός λόγος, υψηλοί τόνοι και δαιμονοποίηση του Κ. Μητσοτάκη που σε τελική ανάλυση δεν βλάπτει αλλά ωφελεί τον Πρωθυπουργό.

Ο κ. Τσίπρας φαίνεται να μην έχει καταλάβει πόσο μεγάλη ζημιά έχει κάνει στον προοδευτικό χώρο. Πόσο πολύ βοήθησε στην οικοδόμηση της πολιτικής κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όχι μόνο με τα έργα και τις ημέρες του ως κυβέρνηση. Αλλά και με τη συμπεριφορά του ως αντιπολίτευση. Δεν υπάρχει προηγούμενο αντιπολίτευσης που να έχει αποδοκιμαστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα. Από το 32% των εκλογών του 2019 έπεσε στο 18%, τον Ιούνιο του 2023.

Αλλά ας πούμε ότι αυτά πέρασαν, ας έλθουμε στο σήμερα. Δεν έχει καταλάβει ο κ. Τσίπρας ότι συνεχίζει να αποτελεί το μεγάλο όπλο της επικοινωνιακής τακτικής της κυβέρνησης;

Ποιο είναι το βασικό επιχείρημα του Μεγάρου Μαξίμου;

Προσέξτε, γιατί αν φύγουμε εμείς από την κυβέρνηση μπορεί να έλθει «κάτι σαν τον Τσίπρα».

Και ποιος είναι ο μεγάλος φόβος της αντιπολίτευσης και ειδικά του Ανδρουλάκη;

Μην τυχόν και δημιουργηθεί στον κόσμο η εντύπωση ότι το ΠαΣοΚ είναι «κάτι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα». Και κάπου εκεί χάνεται η μπάλα.

Ο πρώην Πρωθυπουργός, στην ημερίδα για το κράτος δικαίου, αναφέρθηκε και στις μεγάλες διαδηλώσεις για τα Τέμπη. Έκανε λόγο για «απάντηση ελπίδας». Ένα ερώτημα για τον κ. Τσίπρα:

Αν υπήρχε η παραμικρή υποψία ότι οι κινητοποιήσεις θα μπορούσαν να το βγάλουν ξανά στον αφρό θα γέμιζαν οι πλατείες;

Η απάντηση είναι ένα ξερό «όχι».

Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά;

Ότι ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΕΘΝΙΚΑ "ΕΠΙΤΕΛΙΚΑ" ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Περιμένοντας τον κρυπτόμενο Πρωθυπουργό!

 

Του Δημήτρη Χόνδρου


Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι πολιτικός που του αρέσει να κρύβεται. Στις δύσκολες στιγμές για την κυβέρνηση έβαλε μπροστά το πολιτικό του κεφάλαιο, προχώρησε σε δημόσιες τοποθετήσεις, όταν χρειάστηκε δεν δίστασε να ζητήσει συγνώμη. Και μια και δύο και τρεις φορές.

Σε αυτή τη φάση, μετά τα όσα αδιανόητα συνέβησαν με την εισβολή των Κροατών χούλιγκανς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτίμησε τη σιωπή. Δεν υπάρχει καμία απολύτως δήλωσή του. Μόνο πληροφορίες που τον φέρουν να είναι σε συνεχή επικοινωνία με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη και να έχει δώσει οδηγίες να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα που βαρύνονται για το έγκλημα της Ν. Φιλαδέλφειας, όποιοι και αν είναι, όσο ψηλά και αν βρίσκονται.

Υπάρχουν πολλές ερμηνείες για αυτή τη στάση του κ. Μητσοτάκη. 

Πιο κοντά στην πραγματικότητα  δείχνει να είναι η ερμηνεία που υποστηρίζει ότι δεν έχει τι να πει.  Για τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές μπορούν να επιστρατευθούν  πολλές δικαιολογίες. Η κλιματική αλλαγή, ο παρατεταμένος καύσωνας, οι ισχυροί άνεμοι.

Τι δικαιολογία, όμως, μπορεί να υπάρξει για το διασυρμό της χώρας από 150 νεοναζί που έκαναν παρέλαση σε ελληνικό έδαφος, μπήκαν στην πρωτεύουσα της χώρας και έσπειραν θάνατο και τρόμο; 

Τι είδους κατανόηση μπορεί να υπάρξει για τις αρμόδιες Αρχές που παρακολουθούσαν αυτό το τσούρμο των εγκληματιών να προχωρά ανενόχλητο στην υλοποίηση των εγκληματικών τους σχεδίων;

Ούτε που θέλω να φανταστώ τι θα γινόταν αν οι χούλιγκανς δεν ήταν Κροάτες αλλά Τούρκοι.  

Θα παρέμεναν στη θέση τους ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο αρχηγός της ΕΛΑΣ;  

Αμφίβολο. Το πιθανότερο είναι να είχαν φύγει αμέσως και χωρίς πολλές κουβέντες. Μαζί με τους επτά αξιωματικούς που έχουν, ήδη, αποπεμφθεί. Γιατί τότε θα μιλούσαμε για την Άλωση της Αθήνας, έτσι δεν είναι;

Δεν θα υπήρχε, τότε, διαχωρισμός της επιχειρησιακής και τις πολιτικής ευθύνης. Το γνωρίζει καλά αυτό ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Ανέλαβε τις ευθύνες για τα επιχειρησιακά παρατράγουδα της ΕΛΑΣ την περίοδο της πανδημίας. Έτσι, γίνεται συνήθως.

Ο Πρωθυπουργός, λογικά, θα πρέπει να είναι προβληματισμένος και για κάτι άλλο. Τη γραμμή άμυνας που έχε χαραχτεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Και την οποία σπεύδουν να υιοθετήσουν στελέχη της ΝΔ αλλά οι «ακροκεντρώοι» υποστηρικτές του. Λογικά θα πρέπει να έχει πρόβλημα με το  επιχείρημα που επιστρατεύεται και  δεν στέκει στις δημοκρατίες.

Πήρε, λέει, η ΝΔ 41%. Ε, και; Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα πρέπει να υπάρξουν εκπτώσεις στην κριτική που ασκείται; 

Δηλαδή αν η ΝΔ έπαιρνε 44 ή 48% τι θα έπρεπε να γίνει; Να μην μιλά κανένας;

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο θα πρέπει να μάθουν να ξεχωρίζουν την κριτική από την αντιπολίτευση. Δεν είναι όλες οι φωνές κριτικής που ακούγονται ενταγμένες στο μικροκομματικό παιχνίδι.  Υπάρχει και άλλη ανάγνωση. Ότι είναι φωνές που ζητάνε το αυτονόητο. Αυτό που έχει υποσχεθεί ο Πρωθυπουργός. Να γίνουμε ένα κανονικό κράτος. Που δεν θα το ξεγυμνώνουν και θα το διασύρουν μια χούφτα αλήτες. Τόσο απλά.

Ο Πρωθυπουργός επέλεξε, σε αυτή τη φάση, να μείνει έξω από το κάδρο της τραγωδίας και του πολιτικού κόστους που έχει. 

Δεν μπορεί όμως να μείνει εκτός για πολύ καιρό ακόμα. Ο πολίτης περιμένει και τη δική του αντίδραση. Και κυρίως τις δικές του ενέργειες.

Η πολιτική κυριαρχία του κ. Μητσοτάκη είναι αναμφισβήτητη. Το γνωρίζουν καλά και οι φίλοι και οι αντίπαλοι του. Οι οποίοι προφανώς γνωρίζουν και την ιστορία αυτού του τόπου τα τελευταία 10 χρόνια και το βασικό της συμπέρασμα.

Ότι οι πολιτικές ηγεμονίες...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: O βλαστός της "δρακογενιάς" και η… «τύπισσα»

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ
«Θα του ζητήσω να μου φέρει την ίδια την τύπισσα και θα της πω ανοιχτά περί τίνος πρόκειται».

Αυτή η αποστροφή του Νίκου Παππά, παντοκράτορα του Μεγάρου Μαξίμου την εποχή της παντοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, είναι απολύτως κατατοπιστική του τρόπου που η Αριστερά του κ. Τσίπρα αντιλαμβανόταν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Η… τύπισσα αυτή, στην οποία ο κ. Παππάς θα εξηγούσε περί τίνος πρόκειται, είναι η εισαγγελέας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη.

Με λίγα λόγια, και σε απλά ελληνικά, ένας υπουργός της κυβέρνησης θα καλούσε στο Μέγαρο Μαξίμου μια ανώτερη δικαστική λειτουργό, για να της πει «κοριτσάρα μου τι πας να κάνεις».

Η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα να αναφέρει στη Βουλή, δακρυσμένος, ότι η κυβέρνησή του «είναι κάθε λέξη του Συντάγματος», μετά από όλες αυτές τις αποκαλύψεις, φαντάζει ως μια ακόμα σελίδα στο κεφάλαιο της πολιτικής υποκρισίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Σύνταγμα διακρίνει τις εξουσίες. Και δεν αναφέρει πουθενά ότι οι δικαστικοί λειτουργοί μπορούν να καλούνται από την (κάθε) κυβέρνηση στο Μέγαρο Μαξίμου για εξηγήσεις και συστάσεις.

Όλη αυτή η ιστορία δείχνει ξεκάθαρα ότι το μεγάλο ζητούμενο για την κυβέρνηση της Αριστεράς και τον ακροδεξιό της συγκυβερνήτη, δεν ήταν η κατάκτηση της κυβέρνησης αλλά ο έλεγχος των «αρμών της εξουσίας».

Αυτός ήταν ο μεγάλος καημός του Μεγάρου Μαξίμου, τον εξέφρασε δημοσίως ακόμα και η σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού. «Πήραμε την κυβέρνηση αλλά δεν πήραμε την εξουσία».

Γιατί, εξουσία για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως προκύπτει και από τις τελευταίες αποκαλύψεις, σήμαινε...

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ και ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ: Τα νησιά χάνονται και η κυβέρνηση λιάζεται

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ

Η αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος, αναμφίβολα, ξεπερνά τις δυνατότητες μιας χώρας. Αλλά στην περίπτωση της χώρας μας αναδεικνύει τις ...δυνατότητες της κυβέρνησης στην διαχείριση εκτάκτων κρίσεων.

Από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς; 

 Από την Αθήνα όπου χρειάστηκαν εβδομάδες για την μετεγκατάσταση των μισών προσφύγων από το Πεδίον του Άρεως στον Βοτανικό; 

Από τα νησιά (Λέσβος, Κως) όπου η κατάσταση αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει; 

Από το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας αποφεύγει να εμφανιστεί στις διακεκαυμένες ζώνες και προτιμά να λιάζεται στα ήσυχα νησιά; 

Από τα διαγγέλματα επίρριψης των ευθυνών στις τοπικές κοινωνίες από τα φιλικά προς την κυβέρνηση μέσα;
Τα χειρότερα δεν έχουν έλθει ακόμα. Περιγράφονται όμως στην αναφορά των αστυνομικών της Βόρειας Δωδεκανήσου που εξέπεμψε ένα δραματικό SOS που είναι αμφίβολο αν θα εισακουστεί από τα κέντρα λήψης αποφάσεων των Αθηνών. Δεν θα σταθώ στην επισήμανση των αστυνομικών της Κω, για τον κίνδυνο που διατρέχει η σωματική τους ακεραιότητα. Θα σταθώ σε μια άλλη επισήμανση η οποία ενέχει τον πραγματικό κίνδυνο που εγκυμονεί η ανεξέλεγκτη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
«Είναι θέμα χρόνου» αναφέρουν « να προκληθεί κάποιο σοβαρό περιστατικό που θα κλονίσει τις εύθραυστες κοινωνικές ισορροπίες μεταξύ του τοπικού πληθυσμού (που μέχρι τώρα συμπεριφέρεται απολύτως φιλόξενα) και των μεταναστών»  

Και αυτό δεν αφορά μόνο την Κω. Αφορά και τη Λέσβο και την Κάλυμνο και τα άλλα νησιά που οι πρόσφυγες μοιάζουν να είναι περισσότεροι από τον τοπικό πληθυσμό.
Τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση; Ποιες θα είναι οι συνέπειες; 

Το έχει σκεφτεί αυτό η κυβέρνηση που παρακολουθεί τις εξελίξεις από την Μήλο και την Αίγινα;  

Έχει αναλογιστεί ότι, ήδη, με το κλίμα που επικρατεί βρίσκουν ευήκοα ώτα ρατσιστικές απόψεις που εκφράζονται από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο;

 

Τι είναι αυτό που εμποδίζει την κυβέρνηση να μεταφέρει το απαραίτητο προσωπικό για την αστυνόμευση, την ταυτοποίηση και την στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των προσφύγων στα νησιά που επί της ουσίας τελούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης;
Τι είναι αυτό που εμποδίζει την δρομολόγηση πλοίων, όχι για φιλοξενία, αλλά για μεταφορά τους στην ηπειρωτική χώρα, όπως έχει αποφασιστεί σε δύο συσκέψεις στο Μ. Μαξίμου;

Τι είναι αυτό που εμποδίζει τον υπουργό Άμυνας που λάμπει δια της απουσίας του, να εμφανιστεί στα νησιά και να δώσει εντολή για την αξιοποίηση των κλειστών στρατοπέδων;

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ στην ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η καταστροφή της Κω είναι μόνο η αρχή - Τα καλύτερα για το λαθρολάγνο κωλοχανείο έρχονται!

Tου ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ

Υπάρχει είδηση από την προχθεσινή, υπό τον πρωθυπουργό,  σύσκεψη για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικου;

Υπάρχει και δεν είναι το ότι τον συντονισμό των ενεργειών της κυβέρνησης ανέλαβε ο Α. Φλαμπουραρης, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο την κυρία Χριστοδουλουπουλου που όλο το προηγούμενο διάστημα διακρίθηκε για το αλλοπρόσαλλο των δηλώσεων της.

Η είδηση που βγαίνει, είναι ότι αν και μεταξύ δύο κυβερνητικών συσκέψεων για το ίδιο θέμα, διαλύθηκε ο τέταρτος και ανερχόμενος  τουριστικός προορισμός της χώρας,  η Κως, η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να αναλάβει τις ευθύνες της.

Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό ευθύνη για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση.  

Σύμφωνα με την αρμόδια υπουργό την ευθύνη την έχουν οι δήμοι. 

Η κυβέρνηση  δεν φταίει σε τίποτα και για τίποτα. Ακόμα και για τις διαδικασίες ταυτοποίησης που αργούν απελπιστικά η αρμόδια υπουργός απεφάνθη ότι φταίει το Μνημόνιο (!) που δεν επιτρέπει προσλήψεις προσωπικού. Αλλα το Μνημόνιο δεν απαγορεύει μετακινήσεις προσωπικού στα νησιά που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 

Εξήγγειλε χθες ο πρωθυπουργός την ταχεία μεταφορά των μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα. Το εξήγγειλε και τον Απρίλιο αλλά το πρώτο πλοίο για την μεταφορά τους φάνηκε δύο μήνες μετά.

Που οφείλεται αυτή η καθυστέρηση; 

Σύμφωνα με τις δηλώσεις της κυρίας Χριστοδουλοπουλου οφείλεται στην αδυναμία συνεννόησης των συναρμόδιων υπουργείων. Του Μεταναστευσης και του Ναυτιλίας. Δηλαδή του υπουργείου της και του υπουργείου του συζύγου της! Απίστευτες καταστάσεις!

Κατά τα λοιπά οι εξαγγελίες ήταν μια επανάληψη αυτών που δεν τηρήθηκαν.  Τι εγγυάται ότι αυτή τη φορά θα εφαρμόσουν οι αποφάσεις;

Συμπέρασμα: 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ενας γραφικός Πρωθυπουργός που κατέστρεψε τη χώρα του απλά γιατί "νόμιζε ότι..."

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΝΔΡΟΥ

«Νόμιζα ότι..».Σε αυτές τις δύο λέξεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια του βαρύ λογαριασμού που καλείται να πληρώσει η χώρα, μετά την υπογραφή του τρίτου και σκληρότερου μνημονίου και μάλιστα από την κυβέρνηση της αριστεράς.

«Νόμιζα ότι», ανέφερε ο Πρωθυπουργός, δεν θα έκλειναν οι τράπεζες μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος. 

Νόμιζα ότι, θα έδιναν την προθεσμία της μιας εβδομάδας, παραδέχθηκε.

Δεν είχε καμία απολύτως διαβεβαίωση. 

Έτσι, στην οικονομική και κοινωνική κρίση προστέθηκε και η τραπεζική. Οι ουρές στις οποίες δοκιμάστηκε η αξιοπρέπεια των συνταξιούχων. Τα 25 δισ. για την ανακεφάλαίωση των τραπεζών. Επειδή ο Πρωθυπουργός νόμιζε.

«Νόμιζα ότι», τόνισε ο κ. Τσίπρας, το δίκιο που είχα με το μέρος μου θα αρκούσε για να νικηθεί η συντηρητική Ευρώπη.

Νόμιζε. Ενώ είχε προειδοποιηθεί, είχε δει και ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι εταίροι τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια της προηγούμενης κυβέρνησης όταν ανήγγειλε την έξοδο από το Μνημόνιο. 

Νόμιζε, όμως, ότι με την δική του κυβέρνηση τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Νόμιζε, αλλά δεν ήταν. Αποτέλεσμα από το mail Χαρδούβελη του 1 δισ. μέτρα να φτάσουμε σε ένα λογαριασμό κοντά στα 13 δισ. Επειδή νόμιζε ο κ. Τσίπρας.

Νόμιζε επίσης ο Πρωθυπουργός ότι η χώρα, ίσως και να είχε εναλλακτικές λύσεις.  

Παραδέχθηκε ότι τελικά δεν υπήρχαν.

Το νόμιζε ακόμα και τρεις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης και ενώ είχε πάρει γεύση του κλίματος που υπήρχε και τον οδήγησε στην υπογραφή της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, με την οποία παρατάθηκε το δεύτερο Μνημόνιο.

Σταμάτησε να το νομίζει όταν, κατά δήλωση του, είδε την έκθεση επιπτώσεων της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

Τρεις μήνες μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, κατάλαβε ότι ο εναλλακτικός δρόμος στον οποίο βάσιζε την διαπραγμάτευση του, απλά δεν υπήρχε.

Αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Και δυστυχώς και στην περίπτωση αυτή αποδείχθηκε ότι ο χρόνος είναι χρήμα.

Ελπίζω ο Πρωθυπουργός να μην νομίζει ότι έχει κυβέρνηση. Γιατί δεν έχει.  

Κυβερνητική πλειοψηφία δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχουν πλειοψηφίες αλα καρτ.

Ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του στη Βουλή, επί της ουσίας: