Και αφού πέτυχε η επιχείρηση απεθνικοποίησης των βιβλίων και των επιμορφώσεων στη Θράκη, με τις ευλογίες του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του Συνασπισμού, οι αποδομητές της κακής ιδέας του «έθνους» σκέφτηκαν να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους και σε άλλους τομείς: τους αλλοδαπούς, τους τσιγγάνους και τους υπόλοιπους.
Για τους τελευταίους το πείραμα αφελληνισμού απέτυχε, αφού ο ιθύνων νους, η ίδια η κ. Δραγώνα ως μεταρρυθμίστρια δίπλα στη συντρόφισσα υπουργό Άννα Διαμαντοπούλου, αναγκάστηκε, λόγω ανεξιχνίαστων ακόμα σκανδάλων με ανύπαρκτα πτυχία και παράνομες καθηγητοποιήσεις, να τα μαζέψει από το υπουργείο Παιδείας, που επί βασιλείας Γιωργάκη είχε μετονομαστεί επί το πολυπολιτισμικότερον σε ΥΠΔΒΜΘ, νωρίτερα απ' ό,τι υπολόγιζε.
Όμως για τις άλλες δύο ομάδες το τόλμημα πέτυχε. Η κ. Δραγώνα είχε προλάβει να κάνει τις διανομές των πακέτων και τα σχετικά προγράμματα δόθηκαν σε ομοϊδεάτες. Το ένα, που αφορούσε τους αλλοδαπούς μαθητές, ύψους 21 εκατ. ευρώ, δόθηκε στο σύνολό του σε (εκ πρώτης όψεως) οπαδούς της πολυπολιτισμικής ιδέας.
Το δεύτερο, χαμηλότερου κόστους, έσπασε στα δύο. Το πιο ευαίσθητο κομμάτι δόθηκε σε συννυφάδα της κ. Φραγκουδάκη από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, για να διασφαλιστεί ότι τουλάχιστον στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη οι μειονότητες θα βρίσκονται σε καλά και συνεργαζόμενα χέρια (κατά το «το 'να χέρι νίβει τ' άλλο…»). Το πιστοποιούν, άλλωστε, και οι σύμβουλοι από το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι, την αμερικανική πρεσβεία και άλλες ΜΚΟ με το διαρκές και γνήσιο ενδιαφέρον τους για τα πρόσωπα που υλοποιούν τις… καινοτομίες στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θράκη.
Όμως στο πρόγραμμα για την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών σημειώθηκαν ορισμένες δυσάρεστες εκπλήξεις ή, καλύτερα, κούφιες επιλογές.

