"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ελληνόφωνου ανθελληνικού Αριστερού σκουπιδαριού κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Αυγούστου 02, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

Ελληνόφωνου γυφτοκαθαρματόπληκτου Κουλοχανείου κωμωδία

 Image

 Image

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Αυγούστου 02, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , ,

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο ανορθολογισμός της ανθελληνικής ισλαμοκαθαρματολάγνας αριστερίλας

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η αριστερά, εκτός από άπατρις, ολοκληρωτική, το alter ego του φασισμού, διχαστική και συμπλεγματική, αφού βασίζεται στον κοινωνικό φθόνο και στο μίσος, είναι πρωτίστως ανορθολογική.

Δεν αναφέρομαι μόνο στην ψευδοεπιστημονική θεωρία, που απέτυχε παταγωδώς οικονομικά, κοινωνικά, σπέρνοντας φτώχεια, αδικία και θάνατο, όπου εφαρμόστηκε. Αναφέρομαι στις περισσότερες ιστορικές επιλογές της στα επιμέρους πολιτικά ζητήματα.

Ας δούμε τι κάνει σήμερα.

Υποστηρίζει με πάθος τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ, το Ιράν, όλο το μέτωπο του σουνιτικού και σιιτικού τζιχαντισμού, ευρισκόμενη έτσι άλλη μία φορά, όπως το 1918-1922, στο ίδιο μέτωπο με τον γενοκτονικό τουρκισμό, που προσπαθεί να γίνει η ηγέτιδα δύναμη στο σουνιτικό Ισλάμ.

Παράλληλα έχει μετατραπεί στον κύριο φορέα του αντισημιτισμού, παίρνοντας τη σκυτάλη που έπεσε από τα χέρια των ναζιστών εξαδέλφων της στα ερείπια του ηττημένου Βερολίνου το 1945. Ως πριν από λίγα χρόνια, μόνο οι γραφικοί νεοναζί τολμούσαν να ψελλίσουν τις ύβρεις και τις θεωρίες μίσους, που τώρα βρίσκονται στα χείλη της αριστεράς, η οποία οργανώνει και πογκρόμ κατά Εβραίων σε ευρωπαϊκές πόλεις, πρακτική που τελευταίοι την εφάρμοσαν πάλι οι ναζί εξάδελφοί τους στη Γερμανία και στις κατεχόμενες χώρες.

Οποιοσδήποτε σε κόμματα του Κέντρου και της Δεξιάς τολμούσε να πει αυτά που ξεστομίζει σήμερα η ελληνόφωνη και γενικά η δυτική αριστερίλα θα γινόταν διά βίου απόβλητος.

Ας δούμε, λοιπόν, πόση λογική έχουν αυτές οι θέσεις.

Μάταια θα αναζητήσει κανείς μισό συμφέρον της χώρας μας που να ταυτίζεται με τα συμφέροντα των φιλότουρκων φονιάδων της Χαμάς και των υποστηρικτών της.

Το Ισραήλ, μετά την εδώ και χρόνια ολομέτωπη επίθεση της Τουρκίας εναντίον του, μετά το πρώτο σοκ, ανέλυσε σωστά τα δεδομένα και στράφηκε προς την Ελλάδα και την Κύπρο, αναζητώντας το αναγκαίο στρατηγικό βάθος και αξιόπιστους συμμάχους, που υποδεικνύονται από τη γεωγραφία και τους κοινούς εχθρούς, το Ισλάμ και ιδίως την Τουρκία, η οποία έφτασε να διατυπώνει απειλές για την ίδια την υπόσταση του εβραϊκού κράτους. Η αντιδυτική και βαθιά αντισημιτική στροφή της Αγκυρας, στη γραμμή της ηγεμονίας του σουνιτικού Ισλάμ, που επιδιώκει ο Ερντογάν, οδήγησε σε τεράστια προβλήματα για τους εξοπλισμούς της γείτονος και αντιθέτως αναβάθμισε τη δική μας θέση.

Εμείς, μέλος του ΝΑΤΟ, μέλος της Ε.Ε., όπως και η Κύπρος, με εγγύτητα με την Τουρκία και το Ισραήλ, σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος, απρόσκοπτα πήραμε τα F-16 Viper, σύντομα αρχίζει η παραλαβή των πρώτων ελληνικών F-35, ενώ η Τουρκία, παρά τις τζάμπα φιλοφρονήσεις Τραμπ, κάνει προπαγάνδα για τα πρωτόλεια ΚΑΑΝ και τα μη επανδρωμένα που κατασκευάζει, όμως αναζητεί απεγνωσμένα και δεν βρίσκει λύση στην ήδη μεγάλη υστέρησή της, έναντι της χώρας μας, σε πρώτης γραμμής μαχητικά αεροπλάνα.

Παράλληλα, με ελληνική συμπαραγωγή, θα υλοποιηθεί ο δικός μας Σιδερένιος Θόλος με ισραηλινή τεχνολογία αιχμής.

Ολα αυτά έχουν προκαλέσει ντελίριο στους Τούρκους, οι οποίοι για πρώτη φορά βρίσκονται στη γωνία, βλέπουν την πλάστιγγα να γέρνει μονόπαντα υπέρ της Ελλάδας και τις Ενοπλες Δυνάμεις Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ να συνασκούνται, υλοποιώντας στο πεδίο δεσμεύσεις, οι οποίες σίγουρα πηγαίνουν βαθύτερα από όσα είναι ανακοινώσιμα.

Η πατρίδα μας έχει αποκτήσει έναν πολλαπλασιαστή ισχύος, που είναι η συμμαχία με το Ισραήλ. Η αριστερά λοιπόν μιας δυτικής, νατοϊκής, με στενούς δεσμούς με τις ΗΠΑ χώρας, εν μέσω και δύο πολέμων, έναν του Ισραήλ κατά των τρομοκρατών σε Γάζα και Λίβανο και έναν κοινό με τις ΗΠΑ κατά του θεοκρατικού Ιράν, αποφασίζει να στραφεί άλλη μία φορά κατά των συμφερόντων της χώρας και να απαιτεί να διαρρήξουμε τη συμμαχία μας με ΗΠΑ και Ισραήλ, να μην υλοποιήσουμε τους εξοπλισμούς και να ευθυγραμμιστούμε με τριτοκοσμικούς τζιχαντιστές. Αν αυτό δεν είναι ανορθολογισμός φανατικών, τότε είναι καθαρή προδοσία.

Για την ηγεσία τους σίγουρα είναι προδοσία, για τη βάση πιθανότερα ηλιθιότητα αγέλης.

Ακόμη και στα καθημερινά ζητήματα, ποια λογική μπορεί κανείς να βρει με την ταύτιση της αριστεράς με το περιθώριο και εγκληματίες τρομοκράτες;

Που, όταν δεν έχουν εξιχνιαστεί τα εγκλήματα, είναι «προβοκάτορες» και, όταν εξιχνιάζονται, είναι πάντα συντρόφια της και παθαίνει κιρσούς από τις πορείες αλληλεγγύης.

Ποιος λογικός άνθρωπος είναι κατά των καμερών ασφαλείας, κατά της αστυνόμευσης των πανεπιστημίων και υπέρ της ασυδοσίας και των βανδαλισμών;

Αυτός ο ανορθολογισμός, μαζί με το μίσος που κινεί κάθε πράξη της, είναι που καθιστά την αριστερά ακατάλληλο συνομιλητή, ανίκανο εταίρο σε οποιαδήποτε συναίνεση και, δυστυχώς, «τυφεκιοφόρο του εχθρού».

Ο δικός της λόγος είναι βαθιά εμφυλιοπολεμικός, διότι ακόμη δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα της και όχι ο δικός μας αποκαλυπτικός λόγος για την ιστορική αλήθεια και το αληθινό της πρόσωπο στην Ελλάδα και στον κόσμο. Οταν ονειρεύονται το 2026 Πηγάδες και Δεκεμβριανά, όταν οραματίζονται σταλινικό καθεστώς και εκκαθαρίσεις για τη χώρα και βρίζουν όλους τους αντιπάλους τους ως «φασίστες», αυτοί, οι θαυμαστές του Βασιλι Μπλοχίν, του Λιόλιου και του Μακαρώνα, πώς να τους αποκαλέσουμε και πώς να τους μεταχειριστούμε;

Οταν καταδικάζεις το Αουσβιτς, αλλά δικαιολογείς το Κατύν, τον Φενεό και οργανώνεις αντισημιτικές διαδηλώσεις και περιπολίες-πογκρόμ κατά Ισραηλινών τουριστών, υπονομεύοντας τις διεθνείς σχέσεις της χώρας με τον φιλότουρκο αντισημιτισμό σου, τότε θα σε αντιμετωπίσουμε όπως σου αξίζει, ως κόκκινο φασίστα και ρατσιστή, ως προδότη των εθνικών συμφερόντων.

Γιατί …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 01, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών χρησίμων ηλιθίων σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 Image

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Αυγούστου 01, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ενας εξαιρετικός Μάνος Βουλαρίνος μιλά εφ όλης της ύλης για τα εθνικά πολιτικά μας σούργελα. --

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διαφορά κουλτούρας

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η έννοια «ρουσφέτι», ας το παραδεχθούμε, είναι ένα τσουβάλι στο οποίο ρίχνουμε τα πάντα. Γιατί υπάρχουν δύο κατηγοριών εξυπηρετήσεις που ζητούν οι ψηφοφόροι από τους βουλευτές.

Οι θεμιτές, δηλαδή εκείνες που αφορούν την επανόρθωση μιας αδικίας μέσα στο πλαίσιο του νόμου και οι άλλες, οι αθέμιτες, εκείνες που αφορούν ευνοϊκή μεταχείριση κάποιων εις βάρος των άλλων, που ενδεχομένως τη δικαιούνται.

Φυσικά, αυτές είναι δύο πολύ γενικές, θεωρητικές κατηγορίες. Στην πραγματική ζωή, τη ζωή που εξελίσσεται στους προθαλάμους των βουλευτικών γραφείων, κάθε περίπτωση εξυπηρέτησης είναι ξεχωριστή και σπανίως αμιγής. Οι περισσότερες είναι ανάμεικτες, στον δικό της βαθμό η καθεμία.

Ο στοιχειώδης τρόπος για να ξεχωρίσουμε τις μεν από τις δε είναι η δημοσιότητα. Αν αυτό που έχεις να ζητήσεις ως εξυπηρέτηση δεν ντρέπεσαι να το πεις δημοσίως και να το εξηγήσεις, όταν δεν έχεις κανέναν λόγο να το κρύψεις, σημαίνει ότι είναι θεμιτό και, επομένως, είναι πολύ πιθανό να εισακουστείς από εκείνους στους οποίους απευθύνεις το αίτημα. Αν είναι «χεράτο», «παντελονάτο» ή όπως αλλιώς το λένε και εσύ κρίνεις ότι είναι προτιμότερο να το σπρώξεις υπογείως, τότε το αίτημα είναι μάλλον αθέμιτο. Δεν είναι όσο απλό και το ξυράφι του Οκαμ;

Στη μητέρα όλων των κοινοβουλίων, τη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, πετυχαίνουν ως έναν βαθμό τον διαχωρισμό αυτόν, χάρη στον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.

Ο βουλευτής σηκώνεται και μέσα σε ενάμισι λεπτό (το πολύ) αναπτύσσει το αίτημά του, καταλαβαίνοντας ότι, λόγω της στενότητας του χρόνου, πρέπει να δώσει τον καλύτερο εαυτό του.

Ο αρμόδιος κυβερνητικός, ως επί το πλείστον υφυπουργός, σηκώνεται και αυτός και δίνει σαφή απάντηση επί του προκειμένου, μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα. Εννοείται, βέβαια, ότι οι ερωτήσεις έχουν εκ των προτέρων κατατεθεί γραπτώς με κάθε λεπτομέρεια, οι δε απαντήσεις των αρμοδίων έχουν προετοιμαστεί αναλόγως.

Πρόκειται, λοιπόν, για μία παράσταση, η οποία γίνεται με τον σκοπό να δουν οι ψηφοφόροι τον βουλευτή να τους αντιπροσωπεύει. Και η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς για ώρα πολλή, με ρυθμό υψίσυχνο, που λέει ο ποιητής, καθώς ο ένας βουλευτής διαδέχεται τον άλλον στο μικρόφωνο.

Μη νομίζετε ότι αυτή η παράσταση είναι βαρετή να την παρακολουθείς. Κάθε άλλο, γιατί το τι ζητούν οι βουλευτές από τους κυβερνώντες, κυρίως δε πώς το ζητούν, είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιληφθεί ο ενδιαφερόμενος (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει) την ανθρωπογεωγραφία της Βουλής.

Θα μπορούσαμε εμείς να εφαρμόσουμε το σύστημα αυτό, προσαρμοσμένο στα μέτρα μας;

Ούτε για πλάκα.

Δεν το επιτρέπει η διαφορά κουλτούρας. Εμείς είμαστε υπέρ του πολλού – το ευ μη σας πω τι το έχουμε κάνει.

Εδώ, ο κανόνας είναι να επιβληθείς στον συνομιλητή με τη λογοδιάρροια. Ολοι θέλουν περισσότερο χρόνο στις πολιτικές συζητήσεις, όλους τους αδικεί ο χρόνος, όλοι θέλουν να επιστρέψουν στην προηγούμενη ερώτηση, επειδή δεν είπαν όσα ήθελαν. Κανείς τους όμως δεν μπορεί να πει σύντομα και με μεστότητα αυτό που έχει να πει – εκτός αν είναι να βρίσει, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι επίσης το βάρος της ξύλινης γλώσσας των στερεοτύπων, στην οποία διεξάγεται ο πολιτικός διάλογος, ένα είδος λόγου που δυσκολεύει την περιεκτικότητα και τη συντομία. Γιατί, όταν δεν μπορείς να πεις αυτό που πρέπει, με τα δικά σου λόγια, πώς να το συμπτύξεις; (Η περίληψη κειμένου ή, ακόμη χειρότερα, βιβλίου είναι η πιο απαιτητική άσκηση…)

Αφήστε δε το άλλο, ότι προϋπόθεση για να μπορείς να μιλήσεις με τα δικά σου λόγια είναι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Παίζοντας με τη φωτιά της ωρίμανσης

  

Γράφει ο Δημήτρης Καμπουράκης

Ποιο σύνθημα θυμάστε από την πρώτη περίοδο Ανδρέα Παπανδρέου;

Το «αλλαγή».

Από την περίοδο της παρακμής του;

Το «Τσοβόλα δώστα όλα».

Από τον Σημίτη;

Τον «εκσυγχρονισμό».

Από τον Κώστα Καραμανλή;

Το «σεμνά και ταπεινά», μαζί με το «επανίδρυση του κράτους».

Από τον Γιώργο;

Το «λεφτά υπάρχουν».

Από τον Τσίπρα;

Το «μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο».

Από τον Κυριάκο της πρώτης περιόδου;

Το «επιτελικό κράτος» και το «λιγότεροι φόροι».

Κάθε αρχηγός λέγοντας το σύνθημά του, προφανώς εννοεί χίλια πράγματα. Πλην το καταστάλαγμα που αποτυπώνεται στην λαϊκή συνείδηση και τελικά γράφεται στην ιστορία, είναι η απλοϊκή μετάφραση αυτών των λίγων αρχηγικών λέξεων στο μυαλό του μέσου πολίτη. Δεν είναι τι λέει και εννοεί ο ηγέτης, αλλά τι καταλαβαίνει και αποδέχεται ο ψηφοφόρος. Έτσι γράφεται η ιστορία των πολιτικών αναμετρήσεων, έτσι μπαίνουν οι σφραγίδες των εποχών.

Τα συνθήματα και ειδικά αυτά που κυριαρχούν και επιβάλλονται, δεν είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις.

Είναι ηγετικές εντολές για «γιουρούσι» ή για «κράτει». Είναι το υψωμένο δάκτυλο του αρχηγού που δείχνει προς τον κόσμο την κατεύθυνση που πρέπει να πάρει.

Όταν το «Τσοβόλα δώστα όλα» κυριάρχησε, ποιος θα μπορούσε να πει σε κάποιο άτομο ή ομάδα να μην τα ζητά «όλα»;

Όταν το «μ’ έναν νόμο και μ’ ένα άρθρο» έγινε σήμα κατατεθέν του 2015, ποιος μετά θα τολμούσε να πει στον απλό πολίτη για δημοσιονομικές δυσκολίες ή ευρωπαϊκούς συσχετισμούς;

Γι αυτό και θεωρώ μέγιστη συμβολή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εκπαίδευση της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, το πρόσφατο σύνθημα του «ο τσάμπας δεν υπάρχει».

Δεν είναι απλό, δεν είναι εύηχο, δεν είναι εύκολο, δεν είναι πιασάρικο. Το αντίθετο μάλιστα. Αντί να χαϊδεύει αυτιά, τα γρατζουνάει.

Λέει ευθαρσώς στον πολίτη ότι κάθε δικαίωμα του έχει κόστος, κάθε αίτημα του απαιτεί χρηματοδότηση, κάθε κρατική δαπάνη εκτός από τον αποδέκτη της που είναι στη βιτρίνα, έχει πίσω της και κάποιον φορολογούμενο που την πληρώνει. Λέει ότι οι κοινωνίες δεν λειτουργούν με ευχές αλλά με πόρους.

Το σύνθημα αυτό δεν είναι σοφή επιλογή αν το κοιτάξεις με εκλογικά ματογυάλια. Είναι σύνθημα που δυσαρεστεί, που ενοχλεί. Ειδικά όταν απέναντι του οι τζάμπες μοιράζουν. Είναι όμως σύνθημα υπευθυνότητας και ωριμότητας.

Είναι σύνθημα που αγγίζει μια βαθύτερη αλήθεια, την οποία η Ελλάδα ακριβοπλήρωσε για να μάθει. Ότι τα χρήματα δεν φυτρώνουν στα δέντρα, ότι οι κρατικοί πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι, ότι η οικονομία δεν είναι μαγικό κόλπο.

Δεν ξέρω αν θα «πιάσει».

Ξέρω όμως πως αν πιάσει…

   

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο βουλευτής ως επάγγελμα

Δείτε το άπαιχτο σκίτσο του Αρκά για τον Καμμένο και... την καρέκλα του, που θα συζητηθεί (ΦΩΤΟ) 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Ολα καλά κι όλα ωραία. Ο πρωθυπουργός απέσυρε τη «βαθιά θεσμική τομή» (όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος), ήτοι «το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή» (6.4.2026) και το επιτελικό κράτος, για το οποίο γκρίνιαζαν κάποιοι βουλευτές της Ν.Δ., βελτιώθηκε χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι.

Αυτό είπε χθες ο βουλευτής Φθιώτιδας Γιάννης Οικονόμου, ένας από τους πέντε «αντάρτες του Απριλίου», οι οποίοι λίγες μέρες μετά την εξαγγελία της «τομής» διαπίστωσαν και κατέγραψαν σε επιστολή τους ότι το επιτελικό κράτος «στην πορεία προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες. Μετέφερε όλο και περισσότερη βαρύτητα στο κέντρο, ενίσχυσε τον στενό πυρήνα γύρω από την κορυφή της κυβέρνησης και περιόρισε την αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε σύγκριση με το μέτρο των θεσμικών τους καθηκόντων (…) Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας» (28.4.2026).

Ετσι ο κ. Οικονόμου παρέκαμψε τα βαθιά θεσμικά ζητήματα που έθεσε με την επιστολή του Απριλίου, ότι δηλαδή «ο βουλευτής –που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας– φορτώνεται άδικα το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να αποξενωθεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Να ενημερώνεται εκ των υστέρων, να πειθαρχεί εκ των προτέρων και να περιορίζεται σε μια ολοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο». Ηταν ικανοποιημένος με το γεγονός ότι «κουβεντιάσαμε στην κοινοβουλευτική ομάδα ότι η αρχική σκέψη που υπήρχε και στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας περί ασυμβίβαστου του υπουργού και βουλευτή» αποσύρθηκε («Παραπολιτικά», 21.7.2026).

Το υπουργιλίκι, λοιπόν, θα παραμείνει στόχος κάθε βουλευτή, ο «φορέας της λαϊκής εντολής» θα εξακολουθεί να μην είναι «ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας», η εκάστοτε κυβέρνηση θα συνεχίσει τα δικά της και το Κοινοβούλιο θα τα ξεπλένει.

Μέχρι την επόμενη χρεοκοπία, που θα αναρωτηθούμε «τι είχαν τα έρμα και δεν το είδαν;».

Χειρότερα είναι τα πράγματα στην αντιπολίτευση. Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους. Εξ ου και οι μεταγραφές εκεί που κάποτε έφτυναν.

«Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή», λέει μια παλιά ελληνική παροιμία, αλλά ισχύει και η σύγχρονη εκδοχή της: 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η μεγάλη μετάθεση ευθυνών

δεν φταίει ποτέ ο ηλίθιος. ο έξυπνος που του δίνει χώρο έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη 

 Γιατί γελάτε κύριοι; - Σελίδα 2 - Phorum

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά και το περιβάλλον. «Από αναμμένο τσιγάρο φαίνεται ότι ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες μεγάλη φωτιά στο Ωραιόκαστρο, με τραγικό απολογισμό δύο νεκρούς, έναν 66χρονο και τον 12χρονο γιο του», έγραφε η «Κ» και κατά πάσα πιθανότητα το ίδιο ισχύει και για την πυρκαγιά της 5ης Ιουλίου στην Οινόη: «Η αρχική εστία εντοπίζεται πλάι στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών – Θηβών (…) υπάρχουν καταγγελίες ότι η φωτιά ξεκίνησε από τσιγάρο που πετάχτηκε από διερχόμενο όχημα» («Η Καθημερινή», 7.7.2026).

Τι κρίμα που οι εθνικές οδοί δεν είναι ιδιωτικοί δρόμοι για «να ταράξουμε τους ιδιοκτήτες τους στη νομιμότητα»! Κι αυτό διότι για να ανάψει φωτιά από τσιγάρο πρέπει να υπήρχαν πολλά ξερόχορτα. Αν ο δρόμος ανήκε σε ιδιώτη, πέρα από τα υψηλά πρόστιμα πιθανώς να καθόταν στο σκαμνί και για κακούργημα, μια και στο Ωραιόκαστρο υπήρξαν νεκροί. Ναι μεν δεν θα ήταν ο άμεσος αυτουργός, αλλά το ευφάνταστο ελληνικό κράτος κάτι θα έβρισκε για να ικανοποιήσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και να κρεμάσει τους αμελείς ψηλά. Αφήστε, δε, τι θα τραβούσε αν, ακόμη κι αν τα καθάριζε, ξεχνούσε να το δηλώσει στην πλατφόρμα akatharista.apps.gov.gr.

Πέρυσι γράφαμε για την Πεντέλη η οποία ήταν «γεμάτη με εκείνα τα ψηλά, άγρια στάχυα, αυτά που με “μια σπίθα μπορούν να φέρουν την καταστροφή”». Σημειώναμε, δε, ότι «δεν υπάρχει Δημόσιο –ακόμη και αν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο το ελληνικό– που μπορεί να αποψιλώσει τα αγριόχορτα ενός ολόκληρου βουνού. Ούτε περιμένουμε από το κράτος να μπει στην περιττή διαδικασία για να δηλώσει στην ηλεκτρονική πλατφόρμα ότι δεν καθάρισε τις ιδιοκτησίες του. Αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στους πολίτες. Αλλά δίπλα ακριβώς στην επαρχιακή οδό, τα ξερά αγριοστάχυα φθάνουν σχεδόν στο ένα μέτρο! Δεν μπορεί να καθαρίσει κανείς ούτε δίπλα στον δρόμο;» («Στης Πεντέλης την ολόμαυρη ράχη», «Η Καθημερινή», 14.6.2025).

Κάτι σημαντικό συνέβη την περίοδο της κρίσης.

Προ της χρεοκοπίας οι πολίτες –οι ομάδες πολιτών, το κοινωνικό σύνολο εν γένει– ήταν apriori αθώοι για ό,τι κι αν συνέβαινε. Ενοχοι ήταν μόνο το κράτος, οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί.

Εξ ου και η οργή για τη διάγνωση του Θεόδωρου Πάγκαλου «Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας “πώς τα φάγατε τα λεφτά;”, που μας ρωτάει ο κόσμος, είναι αυτή: Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής» (21.9.2010).

Στην έντονη συζήτηση της περασμένης δεκαετίας οι πολίτες έμαθαν ότι η χρεοκοπία δεν έχει αθώους. Οι περισσότεροι συμβάλαμε σε αυτήν και γι’ αυτό άρχισε το αυτομαστίγωμα των πολιτών και το μαστίγωμα κάθε συλλογικής έκφρασης: συνδικάτα, ΜΚΟ κ.λπ. Λογικό και θεμιτό, έως έναν βαθμό.

Το παράδοξο όμως είναι ότι το πολιτικό σύστημα δεν έμαθε το παραμικρό. Λειτουργεί σαν να μην υπήρξε χρεοκοπία. Τα σκάνδαλα συνεχίζονται, σωτήριες συμβάσεις για τη ζωή των πολιτών (όπως η 717 για τους σιδηροδρόμους) διαρκώς αναβάλλονται, τα ρουσφέτια (όπως του σταθμάρχη των Τεμπών) ανθούν, οι εξεταστικές επιτροπές της Bουλής εξακολουθούν να παραμένουν ανέκδοτο, το άρθρο 86 του Συντάγματος υπερθερμάνθηκε από την υπερβολική χρήση του, οι υπουργοί δεν λογοδοτούν και ούτε καν ερωτώνται από κάποιο όργανο δικαίου για τις φοβερές «συμπτώσεις» της εμπλοκής τους σε διάφορες δυσώδεις υποθέσεις, και για ό,τι στραβό συμβεί και αγγίζει την κυβέρνηση «φταίνε οι διαχρονικές παθογένειες της χώρας».

Για όλα φταίνε οι πολίτες και ουχί το πολιτικό σύστημα που «τι να κάνει κι αυτό, με τους πολίτες που έχει;».

Συνεπώς, γιατί να μην είναι (μόνον για τους πολιτικούς) «η Ελλάδα ζάχαρη», καταπώς έλεγε ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης (ΣΚΑΪ, 9.12.2024).

Οσο για τους πολίτες…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Άρθρο 86 περί «ευθύνης (;) Υπουργών» , παιδιά και κινητά

 

Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου κβαντικού Καρυστιανισμού κωμωδία

Uploaded Image 

 

 

Image 

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Ιουλίου 31, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το «τεκμήριο της πολιτικής ενοχής»

Image 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Τώρα που η κυβέρνηση βρήκε το τεκμήριο αθωότητας, θα θάψει πέντ’-έξι υποθέσεις. «Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές» οι τέσσερις πολιτικοί για τους οποίους ασκήθηκε δίωξη για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, «καθώς υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας» (16.7.2026). Το επανέλαβε προχθές: «Προφανώς και θα κατέβει ο κ. Τριαντόπουλος, υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας» (27.7.2026). Μάλλον το ίδιο τεκμήριο υπερίσχυσε και για τον υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Παππά και κατέβηκε στις εκλογές. Μετά καταδικάστηκε με 13-0, για να έχει να λέει ο πρωθυπουργός.

Προφανώς ο νομομαθής Παύλος Μαρινάκης μπέρδεψε την ποινική διαδικασία με την πολιτική ευθύνη. 

Πριν από 22 χρόνια, εννέα βουλευτές του (κυβερνώντος τότε) ΠΑΣΟΚ συνυπέγραψαν μια τροπολογία για την επέκταση οικοδομικών εργασιών στο ξενοδοχείο «Πόρτο Καρράς» της Χαλκιδικής. Ο εμπνευστής της, υφυπουργός Οικονομικών Χρήστος Πάχτας, παραιτήθηκε αμέσως και –παρόλο που δεν υπήρξε ποινική δίωξη, διότι η τροπολογία αποσύρθηκε αμέσως– δεν τέθηκε ζήτημα συμμετοχής του στα ψηφοδέλτια. Η Νέα Δημοκρατία αξίωσε τα εξής: «Οι κ. Σημίτης και Παπανδρέου οφείλουν να ζητήσουν την παραίτηση του υφυπουργού Χρήστου Πάχτα και να αποβάλουν από τα ψηφοδέλτιά τους εννέα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που για δεύτερη φορά συνυπέγραψαν την αμαρτωλή τροπολογία» (23.1.2004). Οι εννέα βουλευτές κόπηκαν αμέσως από τα ψηφοδέλτια, παρά το γεγονός ότι δεν διώκονταν για τίποτε.

Ισχυε, τότε, το «τεκμήριο της πολιτικής ενοχής».

Σημειώναμε εκείνη την εποχή, και με αφορμή μια άλλη υπόθεση που βάρυνε κάποιους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ότι «είναι βασική αρχή του δικαίου το τεκμήριο αθωότητας. Σε υποθέσεις ποινικού χαρακτήρα όλοι οι πολίτες θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. (…) Το τεκμήριο αθωότητας δεν είναι κάτι θεόπεμπτο. Είναι μια εφεύρεση της δημοκρατικής κοινωνίας μας, επειδή ο πολίτης είναι ανίσχυρος μπροστά στους πανίσχυρους μηχανισμούς του κράτους. (…) Σε θέματα πολιτικής ευθύνης δεν υπάρχει τεκμήριο αθωότητας. (…) Αν οι ευθύνες είναι και ποινικές και ξεκινήσει διαδικασία δικαστικής διερεύνησής τους τότε ο πολιτικός –όπως και κάθε πολίτης– έχει το τεκμήριο αθωότητας σε ό,τι αφορά όμως μόνο το ποινικό κομμάτι. Στο πολιτικό κομμάτι των ευθυνών είναι ένοχος μέχρι αποδείξεως της αθωότητάς του» (13.9.2003).

Για να το πούμε λιανά: αν πιαστεί ο ταμίας μιας επιχείρησης για κλοπή, σε ό,τι αφορά την ποινική διαδικασία είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Ουδείς όμως θα...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΓΥΦΤΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟΧΑΝΕΙΟ: Γύφτοι ή Ρομά;

 

Γράφει ο Αλκιβιάδης Κεφαλάς

Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Γάλλος ποδηλάτης που έκανε τον γύρο της Ευρώπης βρέθηκε από λάθος του GPS σε καταυλισμό Ρομά στο Μενίδι και τον «έγδυσαν». 

 

 Δεκάδες ανάλογα περιστατικά συμβαίνουν καθημερινά στην Ελλάδα και σχεδόν ποτέ οι ένοχοι δεν τιμωρούνται. Το ερώτημα είναι γιατί οι Ρομά τυγχάνουν μίας άτυπης νομικής ασυλίας;

Καταρχάς, οι Ρομά στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια αυτοαποκαλούνται μεταξύ τους «γύφτοι και τσιγγάνοι». Ποτέ δεν απευθύνονται μεταξύ τους «ρε, Ρομά». Αυτό διαπιστώνεται στις συνομιλίες τους, στα τραγούδια, στις παροιμίες και γενικότερα στην καθημερινή τους ζωή.

Γιατί όμως η Ε.Ε. και οι διεθνείς οργανισμοί επιμένουν στη λέξη «Ρομά»;

Αυτή η ονομασία δεν είναι μία τυχαία εξέλιξη.

Είναι μία πολιτική και γραφειοκρατική επιλογή που βασίζεται στο χρήμα και ξεκίνησε το 1971 στο Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο των Τσιγγάνων στο Λονδίνο. Εκεί αποφασίστηκε να απορριφθούν οι ονομασίες «Gypsy» και«Tsigani» και να αντικατασταθούν από τον όρο «Roma», ως ένα ενιαίο και πολιτικά ισχυρό όνομα. Από τότε, η ονομασία υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ε.Ε., τον ΟΗΕ, τον ΟΑΣΕ και το European Roma Rights Centre, επειδή όλοι αυτοί οι οργανισμοί και η ελίτ που βρίσκεται από πίσω τους χρειάζονταν ένα ενιαίο «καλάθι» για να φτιάξουν στρατηγικές ένταξης, ώστε να απομυζούν τα δισεκατομμύρια ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταμεία από την υπόθεση.

Η λέξη «Ρομά» λοιπόν είναι ένας ελιτίστικος όρος και όχι μία αυθόρμητη λέξη της βάσης.

Η Ε.Ε. επιμένει στην ορολογία επειδή την εξυπηρετεί γραφειοκρατικά και πολιτικά δοθέντος του ότι ρίχνει πολλά λεφτά στο πλαίσιο «καταπολέμησης» του ρατσισμού. Ομως η πραγματικότητα των κοινοτήτων, η αθλιότητα των καταυλισμών, η εγκληματικότητα και η ενσωμάτωση δεν αλλάζουν με την αλλαγή του ονόματος.

Ο πακτωλός των δισεκατομμυρίων και τα «προγράμματα» είναι ο πραγματικός πυρήνας της υπόθεσης. Η πολιτική της Ε.Ε. δεν είναι η πολιτισμική ευαισθησία, αλλά ένα εργαλείο διαχείρισης κονδυλίων, γραφειοκρατικής κατηγοριοποίησης και πλουτισμού. Πράγματι, από το 2011 και μετά η Ε.Ε. διοχέτευσε δισεκατομμύρια ευρώ σε προγράμματα «ένταξης Ρομά».

Αυτά τα χρήματα περνούν μέσα από εθνικές στρατηγικές, δηλαδή μηχανισμούς ανάλογους του ΟΠΕΚΕΠΕ, ευρωπαϊκά ταμεία, ESF, ERDF ΜΚΟ, «συμβούλους», «ερευνητικά κέντρα», «εμπειρογνώμονες», τοπικές Αρχές και ενδιάμεσους φορείς. Για να δικαιολογηθούν αυτά τα κονδύλια χρειάζεται ένα σαφές «target group» με το επίσημο όνομα «Ρομά», καθώς επίσης στατιστικές και αναφορές που μετρούν «αποκλεισμό» και «αντιτσιγγανισμό», οργανώσεις και «ειδικοί ρομανολόγοι». Χρειάζονται το αφήγημα του ρατσισμού και τη «συμπερίληψη» του Μητσοτάκη και όχι πολιτισμικούς παράγοντες και συμπεριφορές, ενώ αποσιωπάται η αποτυχία προηγούμενων προγραμμάτων. Αν το σύστημα χρησιμοποιούσε τον παλιό, καθημερινό όρο, θα ήταν δύσκολη η ροή των χρημάτων στις τσέπες των επιτηδείων.

Οι ίδιες οι κοινότητες διαπιστώνουν ότι τα χρήματα πηγαίνουν σε διοίκηση, μελέτες, συνέδρια, ΜΚΟ και ενδιάμεσους, σχεδόν ποτέ στις οικογένειες. Τα αποτελέσματα σε εκπαίδευση, απασχόληση και στέγαση παραμένουν στα χαρτιά παρά τα δισεκατομμύρια. Ετσι δημιουργείται μια «βιομηχανία Ρομά». Πολιτικοί, λαμόγια, ΜΚΟ, τοπικές κοινωνίες, ένα ολόκληρο οικοσύστημα ζει από το πρόβλημα και έχει κίνητρο να το διατηρεί ζωντανό. Το γενικό μοτίβο είναι ότι η γραφειοκρατία και τα συμφέροντα έχουν μεγαλύτερο όφελος από τις ίδιες τις κοινότητες. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η δημόσια χρήση της λέξης «γύφτος» γίνεται ριψοκίνδυνη.

Δεν είναι η πολιτική ορθότητα.

Είναι ότι αμφισβητείται το επίσημο αφήγημα πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της αφαίμαξης κονδυλίων. Οταν λες «γύφτος» αντί «Ρομά», δεν χρησιμοποιείς απλά μια «προσβλητική» λέξη. Αμφισβητείς το πλαίσιο που δικαιολογεί τα λεφτά, τις ψήφους και τα κόμματα, τις στρατηγικές και τις ΜΚΟ.

Η «μαγεία» των χρημάτων εξηγεί…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΓΥΦΤΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η αποτυχημένη ένταξη των Ρομά

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Τρία εκατ. ευρώ είναι το ποσό που θα δοθεί από ΕΣΠΑ μέσω της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στις κοινότητες των Ρομά. Στόχος, η βοήθεια της ένταξής τους στην κοινωνία. Τα ποσά θα διατεθούν για τον περιορισμό της «σχολικής διαρροής» και την «προώθηση θετικών προτύπων ανατροφής».

Ως γνωστόν οι Ρομά, σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους Ελληνες, επιδοτούνται για να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και τα περισσότερα απ’ αυτά, όταν οι γονείς τους εισπράξουν το ποσό, εξαφανίζονται. Η απόφαση δεν μας εξηγεί με ποιον τρόπο θα περιορίσει το φαινόμενο.

Η ανακοίνωση της περιφέρειας, με την υπόσχεση ενός «ολιστικού» προγράμματος ένταξης ομάδων που το έχουν περισσότερη ανάγκη –κοινώς «ευάλωτων»–, απλώς μας διαβεβαιώνει ότι θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι έκαναν έως τώρα για να αποτύχουν.

Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποιο μέρος του ποσού θα διατεθεί στον περιορισμό της «σχολικής διαρροής» και πώς και ποιο στο «ολιστικό» πρόγραμμα ένταξης.

Ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον θα είχε να μάθουμε ποια ήταν τα αποτελέσματα που παρήγαγαν αυτά τα τρία εκατομμύρια. Επειδή δε το πιθανότερο είναι να μην το μάθουμε ποτέ, εμείς οι δύσπιστοι μπορούμε να πιστεύουμε ότι είναι μία από τις παροχές της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. Μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εξευμενίσει μια κοινωνική ομάδα η οποία φαίνεται ότι έως σήμερα δεν την τιμούσε με την ψήφο της.

Ομως, αφήνω κατά μέρος αυτά τα πολιτικάντικα. Για να υπενθυμίσω ότι αυτή η γενναιόδωρη χειρονομία του κράτους απέναντι στην «ευάλωτη» κοινωνική ομάδα αποδεικνύει με τον πιο επίσημο τρόπο αυτό που βλέπουμε με τα μάτια μας: οι Ρομά εξακολουθούν να ζουν σε κοινότητες απομονωμένες από το κοινωνικό τους περιβάλλον. Οσες προσπάθειες έχουν γίνει έως σήμερα για την ένταξή τους έχουν αποτύχει παταγωδώς. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ανεξέλεγκτη παραβατικότητα, στην οπλοφορία ή στην κλοπή χαλκού. Ας πιστέψουμε τον κ. Χρυσοχοΐδη, ότι στον τομέα πολλά έχουν αλλάξει, ότι το Ζεφύρι δεν είναι πλέον άβατο και ότι πολλοί έχουν συλληφθεί και οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη. Αυτά είναι τα συμπτώματα του κοινοτικού βίου, ανθρώπων που ζουν σε καταυλισμούς, ακόμη κι αν έχουν σπίτια και υπηρετούν τα δικά τους ήθη και έθιμα.

Φταίει η προοδευτική αφέλεια η οποία πίστεψε ότι αν δεν τους λέμε πια γύφτους, όπως ο Παλαμάς, και τους βαφτίσουμε Ρομά, θα άλλαζαν κι οι ίδιοι;

Φταίει η ασυνέπεια της κρατικής πολιτικής;

Ή μήπως φταίει…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Κούλη, πώς γίνεται το δίκτυο από τη Σομαλία μέχρι τη Γαύδο να είναι άθλιο και από τη Γαύδο μέχρι την Αθήνα ή την Κεντρική Ευρώπη να είναι ανθρωπιστικό;

Image 

Image  

 

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Αν οι άνθρωποι αυτοί είναι "απελπισμένοι", τα δίκτυα των διακινητών δεν είναι "άθλια".  

Είναι ευεργετικά.  

Βοηθούν "απελπισμένους" ανθρώπους να βρουν ελπίδα (και επιδόματα) στην (υποτίθεται) πλούσια Ευρώπη. 

Φυσικά με το αζημίωτο. 

Όσο τους εκμεταλλεύονται οι διακινητές, άλλο τόσο τους εκμεταλλεύεται το ευρωπαϊκό οικοσύστημα των ΜΚΟ και των κρατικών οργανισμών "ενσωμάτωσης". Και αυτοί βγάζουν λεφτά από τη διακίνηση. Και όσοι ψάχνουν φτηνά εργατικά χέρια επίσης.  

Πώς γίνεται το δίκτυο από τη Σομαλία μέχρι τη Γαύδο να είναι άθλιο και από τη Γαύδο μέχρι την Αθήνα ή την Κεντρική Ευρώπη να είναι ανθρωπιστικό;

Μήπως όμως δεν είναι "απελπισμένοι" αλλά στρατευμένοι στη στρατηγική της Μουσουλμανικής Αδελφότητας; 

Μήπως οι πραγματικά απελπισμένοι είναι οι Ευρωπαίοι (και οι Έλληνες) πολίτες που παραδίδονται ως πρόβατα επί σφαγήν στο μαχαίρι και στη λίμπιντο κάθε αλλαχουακμπάρη και βλέπουν τον πολιτισμό της ανεκτικότητας, που με τόσο κόπο και τόσες θυσίες κατάφεραν να φτιάξουν, να τορπιλίζεται εκ των έσω; 
 

Επίσης: "δκαιούται" ένας πρωθυπουργός που είναι ήδη 7 χρόνια στην εξουσία να...


Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Πέμπτη, Ιουλίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΕΛΑΣιτο ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ο έρωτας του Τζοκόντου με το κέντρο

 

Του Παντελή Καψή

Είναι πια φανερό πως η αντιπολίτευση αποδέχεται πλέον τα ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια

Όχι γενικώς και αορίστώς αλλά αυτά τα οποία προβλέπει ο νόμος Πιερακάκη. Καλώς την.

Από εκεί και πέρα το ΠΑΣΟΚ λέει ότι θα αλλάξει το νόμο για να θέσει αυστηρά ποιοτικά κριτήρια. Όσα δεν εκπληρώνουν τις επαυξημένες προϋποθέσεις θα κλείσουν. Αλλά ταυτόχρονα θα σεβαστεί τα δικαιώματα όσων φοιτούν. Άρα -κατά πάσα πιθανότητα- δεν θα κλείσουν. Εκτός πάλι και αν η Κοινοβουλευτική Ομάδα αποφασίσει διαφορετικά γιατί όπως μας είπε η κ. Γιαννακοπούλου δεν έχει συζητήσει το θέμα της αλλαγής του νόμου. Έτσι τελικά ο νόμος μπορεί να μείνει ως έχει. Όσο για το άρθρο 16 θα ψηφίσει την αλλαγή του για να διασφαλίσει ότι θα είναι μη κερδοσκοπικά. Ότι ακριβώς προβλέπει δηλαδή ο νόμος Πιερακάκη.

Η ΕΛΑΣ πάλι, αποδέχεται και αυτή τα ιδιωτικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια. Θα αλλάξει και αυτή το νόμο για να θέσει πιο αυστηρά κριτήρια. Θέλει δηλαδή να γίνουν καλύτερα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αλλά αυτό δεν θα είναι πρόβλημα επειδή, όπως μας είπε η αρμόδια τομεάρχης, τα στοιχεία δείχνουν ότι τα ιδιωτικά δεν ανταγωνίζονται τα δημόσια πανεπιστήμια. Παρόλα αυτά δεν θα ψηφίσει την αλλαγή του άρθρου 16 για να προστατεύσει τη δημόσια εκπαίδευση. Η οποία απειλείται άραγε από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια;

Αν αυτό σας δίνει την αίσθηση ενός αλαλούμ δεν θα έχετε άδικο. Είναι το κόστος της προσγείωσης στην πραγματικότητα. Τίποτα δεν διατίθεται δωρεάν.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο ωστόσο είναι η στροφή του κόμματος Τσίπρα. Ως τώρα η απόλυτη εχθρότητα προς κάθε άνοιγμα προς τον ιδιωτικό τομέα στην ανώτατη εκπαίδευση ήταν η ιδεολογική του σημαία. Βρισκόταν στον πυρήνα της πολιτικής και ιδεολογικής του ταυτότητας. Ξαφνικά με το πρόσχημα «έτσι είναι η ζωή» κάνει στροφή 180 μοιρών. Κι εκεί που είχε στο στόχαστρο το ΠΑΣΟΚ για νεοφιλελεύθερη υποχωρητικότητα στην παιδεία, ουσιαστικά το υποχρεώνει τώρα να ξεκαθαρίσει ότι θα σεβαστεί τα νέα δεδομένα του νόμου της ΝΔ! Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι βγήκε από τα δεξιά στο ΠΑΣΟΚ.

 

Αυτό φάνηκε πολύ πιο καθαρά στον τομέα της οικονομίας. Μετά από κάποια πυροτεχνήματα από επίδοξους πολιτευτές για νέους φόρους, ο αρμόδιος τομεάρχης των οικονομικών διευκρίνισε ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς θα σεβαστεί ευλαβικά τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ένωσης. Την ίδια δέσμευση επανέλαβε με κατηγορηματικό τρόπο και ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό κι αν είναι «νεοφιλελεύθερη στροφή» και «υποταγή στις συνταγές της λιτότητας» για να χρησιμοποιήσουμε την τρέχουσα αριστερή ορολογία.

Έχει ενδιαφέρον ότι παρά το ότι εμφανίζεται ως δημοσιονομικά υπεύθυνο, τέτοια κατηγορηματική διατύπωση δεν έχει υπάρξει από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Αυτό δεν σημαίνει ότι διαφωνεί. Το βάρος της επικοινωνιακής του πολιτικής ωστόσο δεν ήταν σε αυτή την κατεύθυνση. Ο ανταγωνισμός ήταν στις παροχές. Τώρα μπαίνει ένας νέος παράγοντας, η δημοσιονομική πειθαρχία.

Το επόμενο βήμα για μια «νεοφιλελεύθερη συναίνεση» θα ήταν να συμφωνήσουν τα κόμματα στην πρόταση του πρωθυπουργού να υποβάλλονται τα προεκλογικά προγράμματα στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο της Βουλής για κοστολόγηση.

Θα επηρεάσουν όλα αυτά το πώς θα διεξαχθεί ο προεκλογικός αγώνας;

Θα έχουμε μια μετατόπιση του κέντρου βάρους προς το πολιτικό κέντρο;

Μένει να το δούμε. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν ο Τσίπρας εννοεί αυτά που λέει ή αν πρόκειται για πυροτεχνήματα. Αν πράγματι θέλει να εγκαταλείψει τη ρητορική και τις ιδεοληψίες της αριστεράς. Άλλωστε μόλις προχθές επικαλούνταν τον Βελουχιώτη και έλεγε ότι θα έπρεπε να είχε κλείσει τις τράπεζες. Ένας τέτοιος ξαφνικός έρωτας για τους ψηφοφόρους του κέντρου ωστόσο θα ήταν το λογικό επακόλουθο και της στροφής στην κυβερνητική πολιτική. Όσο πάει προς τα δεξιά για να αντιμετωπίσει το κόμμα Σαμαρά, τόσο η αντιπολίτευση θα έχει χώρο για άνοιγμα προς τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους. Αυτούς τους οποίους ως σήμερα μονοπωλεί ο Μητσοτάκης.

Από μια τέτοια αναδιάταξη αυτό που κινδυνεύει να βγει περισσότερο χαμένο είναι το ΠΑΣΟΚ. Αυτόν τον χώρο θα έπρεπε να τον έχει ήδη κατοχυρώσει. Δύο χρόνια ως αξιωματική αντιπολίτευση είχε την ευκαιρία. Έκανε το αντίθετο. Ακολουθούσε τον Σύριζα και την παλαβή αντιπολίτευση σε πλειοδοσία ρητορικής αδιαλλαξίας. Τώρα ξαφνικά μπορεί να βρεθεί στην ανάγκη να ανταγωνιστεί ένα κόμμα το οποίο θα θελήσει να βάλει την κυβερνησιμότητα και την υπευθυνότητα στο επίκεντρο της προεκλογικής του τακτικής. Αυτό αλλλωστε, η εμπειρία στη διακυβέρνηση, είναι ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα που διατυμπανίζει ο Τσίπρας.

Μέχρι στιγμής ο τρόπος που αντιδρά το ΠΑΣΟΚ δείχνει αμηχανία: διοργανώνει παρουσιάσεις του προεκλογικού του προγράμματος σε επί μέρους θέματα. Προτάσεις ενδιαφέρουσες οι οποίες ωστόσο είναι αμφίβολο αν και σε ποιο βαθμό φτάνουν ή πολύ περισσότερο επηρεάζουν τους ψηφοφόρους.

Εννοείται ότι και για τον Τσίπρα μια τέτοια τακτική θα έχει ρίσκο. Έχει γαλουχήσει τους παραδοσιακούς του ψηφοφόρους σε μια πολύ διαφορετική λογική. Θα πρέπει να κρατήσει κάποιες λεπτές ισορροπίες αν δεν θέλει να αποξενωθεί από τον πυρήνα των οπαδών του.

Φυσικά πάντα μπορεί να υπολογίζει στους…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Ιουλίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΕΛΑΣιτο ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Καινούργιο κόμμα ή παλιά πολυκατοικία;

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/07/TSIPRAS_ELAS_POLYKATOIKIA.jpg

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Κάθε νέο κόμμα ξεκινάει με πολύτιμο κεφάλαιο την προσδοκία. Πριν ακόμη παρουσιάσει πρόγραμμα, πριν καν αποκαλύψει τα στελέχη του, οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να του χαρίσουν κάτι σπάνιο στην πολιτική. Το τεκμήριο του καινούργιου. Να πιστέψουν, έστω προσωρινά, ότι ίσως αυτή τη φορά κάτι αλλάζει.

Σε αυτό ήλπισε και ο Τσίπρας με το rebranding του.

Πλην μαθαίνοντας τα παρασκήνια όσων συμβαίνουν στον προθάλαμο της ΕΛ.Α.Σ., μένει κανείς με την απορία αν το νέο κόμμα βρίσκεται ακόμη υπό ίδρυση ή αν έχει ήδη γεράσει πριν αποκτήσει ΑΦΜ.

Το πολιτικό παρασκήνιο δεν περιστρέφεται γύρω από το τι θα πρεσβεύει η νέα παράταξη.

Ούτε γύρω από τις ιδέες που θα τη διαφοροποιούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα τη βάλουν στο κέντρο της πολιτικής ζωής ως αντίπαλο του Μητσοτάκη πόλο.

Ούτε γύρω από τα πρόσωπα που θα σηματοδοτήσουν μια νέα αρχή.

Το μεγάλο δράμα είναι άλλο. Ποιος (από τους παλιούς του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς ή του ΠΑΣΟΚ) θα μπει, ποιος δεν θα μπει, ποιος θα παραδώσει την έδρα, ποιος θα την κρατήσει, ποιος είναι αρκετά χρήσιμος ώστε να συγχωρεθεί το παρελθόν του και ποιος τόσο τοξικός ώστε να εξοβελιστεί ευθύς εξαρχής εξαιτίας του ίδιου παρελθόντος που άλλους τους ευνοεί.

Με άλλα λόγια, η συζήτηση αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση του παλιού. Και είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Ενώ το νέο κόμμα φιλοδοξεί να πείσει ότι γεννιέται από την ανάγκη υπέρβασης του χθες, οι πρώτες δημόσιες εικόνες του θυμίζουν σύσκεψη διαχείρισης προσωπικού σε εταιρεία που συγχωνεύεται. Υπάρχουν υποψήφιοι προς αξιολόγηση, λίστες αναμονής, εσωτερικές αντιρρήσεις, προσωπικά βέτο, τοπικοί ανταγωνισμοί και εκτιμήσεις για το ποιος «φέρνει ψήφους». Μόνο το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού λείπει.

Ακόμη πιο απολαυστική είναι η ηθική αγωνία γύρω από τις βουλευτικές έδρες.

Υπάρχουν, λέει, στελέχη που θέλουν διακαώς να ενταχθούν στο νέο κόμμα, αλλά διστάζουν να παραδώσουν την έδρα τους. Οχι γιατί άλλαξαν γνώμη, ούτε γιατί αισθάνονται υποχρέωση απέναντι στους ψηφοφόρους τους, αλλά επειδή κανείς δεν τους έχει εγγυηθεί ότι θα είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές. Και, όπως πληροφορούμαστε με μια σχεδόν συγκινητική ειλικρίνεια, «κάποιοι δεν παραιτούνται διότι ζουν από τη βουλευτική αποζημίωσή τους». Τουλάχιστον αυτό είναι ειλικρινές. Γιατί στην ελληνική πολιτική η οικονομική διάσταση της καρέκλας συνήθως καλύπτεται με βαρύγδουπες αναφορές σε ιδεολογικές αναζητήσεις, ιστορικές ευθύνες και πολιτικές αγωνίες.

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η συζήτηση για τα κριτήρια επιλογής ένταξης στην ΕΛ.Α.Σ.

Δεν φαίνεται να προηγείται το ερώτημα «ποιος εκφράζει καλύτερα το νέο πολιτικό σχέδιο;».

Προηγείται το «πόσους σταυρούς φέρνει μαζί του». Αν είναι από την περιφέρεια, τόσο το καλύτερο. Αν έχει προσωπικό μηχανισμό, ακόμη καλύτερα. Αν δημιουργεί πρόβλημα στους ήδη εγκατεστημένους, το ξαναβλέπουμε. Αν οι δημοσκοπήσεις ανέβουν, ίσως αλλάξουν όλα. Αν πέσουν, μπορεί να αλλάξουν ακόμη περισσότερο.

 Ολα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά σε ένα κόμμα. Η πολιτική άλλωστε δεν ασκείται στο κενό. Χρειάζεται πρόσωπα, ισορροπίες και εκλογικούς υπολογισμούς. Δεν είναι όμως φυσιολογικό να είναι αυτά η μοναδική δημόσια εικόνα ενός κόμματος που ακόμη δεν έχει γεννηθεί.

Γιατί …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Ιουλίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)