"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΦΑΝΑΚΗΣ Σ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΡΦΑΝΑΚΗΣ Σ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Oil Armageddon

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Στέλιου Ορφανάκη*
 

Ήταν ημέρα Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020 που είχε οριστεί ως η τελευταία μέρα διαπραγμάτευσης της σειράς συμβολαίων φυσικής παράδοσης για πετρέλαιο West Texas Intermediate (WTI), βαθμού crude oil, δηλαδή σχετικά χαμηλής πυκνότητας και χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο.  


Εκείνη τη μέρα το συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης άνοιξε στα $17,73, έκανε χαμηλό στα $-40,32 και η εκκαθάριση έγινε στα $-37,63. 


Πριν το άνοιγμα οι ανοιχτές θέσεις ήταν 108,593 συμβόλαια και ο όγκος που έγινε από το άνοιγμα μέχρι το τέλος ήταν περίπου 325,000 συμβόλαια. Αυτή η μέρα πέραν τον μεγάλων ζημιών που εγγράφηκαν, χωρίς λόγο όπως θα δούμε παρακάτω, είναι ίσως η μέρα που θα αναφέρεται στα πανεπιστήμια κάτι όπως η "διαπραγμάτευση Βαρουφάκη" (τα πολλά εισαγωγικά δεν τα έβαλα στην τύχη).  

Αυτό που έχει διαφύγει της προσοχής ως προς τις συνέπειες είναι ότι για πρώτη φορά στις 20/04/20 είχαμε διαπραγμάτευση αρκετών χιλιάδων συμβολαίων, δηλαδή  αρκετών εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου σε αρνητικές τιμές.
 

Δεν έχει συμβεί ποτέ στην οικονομική ιστορία του πλανήτη, ο κάτοχος συμβολαίου εμπορεύματος να πληρώνει μεγαλύτερη ζημιά από την αξία του συμβολαίου τη στιγμή που το αγόρασε. Δηλαδή, να πληρώνει μεγαλύτερη τιμή από αυτή που συμφώνησε στο συμβόλαιο και μάλιστα αυτό να συμβαίνει στις Η.Π.Α.
 

Το sentiment στην αγορά πετρελαίου και όχι μόνο έχει καταρρακωθεί.  


Ο λόγος; 


Διότι όλοι ήξεραν ότι όταν ένα προϊόν, μια μετοχή φθάσει να έχει αξία μηδέν, τότε παύει κάθε διαπραγμάτευση


‘Ελα όμως που στην αγορά πετρελαίου κάποιος από το Chicago Mercantile Exchange (CME) έδωσε εγγράφως εντολή ώστε να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση και σε αρνητικές τιμές!!!! Δεν μπορώ να φανταστώ τι σκέφτηκε αυτός ο κύριος που έδωσε εγγράφως την εντολή, αλλά μπορώ να φανταστώ ότι δεν θα έχει εύκολα ξεμπερδέματα με τη Δικαιοσύνη, όπως θα δείτε παρακάτω.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε εκείνη τη μέρα και τι σημάδι μας έχει αφήσει! Ποιος μας εγγυάται ότι αύριο που κάποιος θα προσπαθήσει να κλείσει μια μεγάλη θέση margin σε μετοχές και υπάρχει μικρή ζήτηση δεν θα φθάσει η μετοχή να διαπραγματεύεται σε αρνητικές τιμές, αν η ζήτηση μηδενίσει πάνω από το μηδέν!!!  


Μα, θα μου πείτε δεν ξανάγινε!!! 


Θα σας απαντήσω, τα ίδια έλεγαν και όλοι οι παίκτες στο πετρέλαιο μέχρι τις 20 Απριλίου 2020.

Αλήθεια τι θα σήμαινε αρνητική τιμή σε μια μετοχή; Ό,τι και στην ιδιαίτερη αγορά του πετρελαίου; Δηλαδή ο πωλητής θα πληρώσει τον αγοραστή αντί ο αγοραστής να πληρώσει τον πωλητή;  


Ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί πλέον ότι το πάτωμα στις διαπραγματεύσεις είναι το μηδέν;  


Ποιος μας εγγυάται ότι δεν θα μας πάρουν το πάτωμα από τα πόδια μας; 


Απαντώ: ΚΑΝΕΙΣ. Για αυτό σας γράφω ότι το sentiment έχει αλλάξει, δεν φαίνεται ακόμη, αλλά έχει αλλάξει. Εκτός και κάποιοι πάρουν τις ευθύνες και πληρώσουν.

Πάμε να δούμε με αριθμούς τη ζημιά που έγινε στις 20 Απριλίου 2020. 


Όπως έγραψα και στην αρχή, η εκκαθάριση των συμβολαίων της σειράς Μαΐου 2020 έγινε στα -37,63 δολάρια. Με δεδομένο ότι κάθε συμβόλαιο έχει ως υποκείμενη ποσότητα χίλια (1.000) βαρέλια πετρελαίου (US barrel) και κάνοντας επιπλέον μια ευνοϊκή υπόθεση ότι ένα τέτοιο συμβόλαιο είχε αγοραστεί με $10 το βαρέλι, ας κάνουμε τους υπολογισμούς μας.

Αν λοιπόν η αγορά δούλευε όπως εδώ και αιώνες και ο κάτοχος του ενός συμβολαίου δεν μπορούσε να το κλείσει και η τιμή έφθανε στο μηδέν και η εκκαθάριση γινόταν στο 0 ή στο 0,01 η ζημία θα ήταν $10 επί 1.000 βαρέλια δηλαδή $10.000 το συμβόλαιο. 


Λόγω όμως της ευφυίας κάποιου που θεώρησε ότι ο ήλιος στη Γη θα μπορούσε κάποια στιγμή να κινείται και από τη Δύση προς την Ανατολή, η ζημιά δεν είναι τόση, αλλά μεγαλύτερη.  


Πόσο μεγαλύτερη;
 

Με δεδομένο ότι τελικά η εκκαθάριση έγινε στην τιμή -37,63 δολάρια Η.Π.Α ο κάτοχος του συγκεκριμένου συμβολαίου αγοράς θα πρέπει επίσης να πληρώσει ακόμη $37.630. Δηλαδή μια ζημιά της τάξης των $10,000 στο χειρότερο σενάριο μέχρι πριν τις 20 Απριλίου 2020 έφθασε τα $47.630. Η ζημιά αυξήθηκε κατά 376%!!! 


Κι όμως η ζημιά δεν σταματάει εκεί. Επειδή οι εταιρείες που κρύβονται πίσω από τα συμβόλαια πρέπει να συνεχίζουν να δουλεύουν κάνανε μετακύλιση  (roll over) των θέσεων τους ή μέρος αυτών στον επόμενο μήνα, όπου οι τιμές ήταν περίπου στα $20, όπως φαίνεται και στον ΠΙΝΑΚΑ 1 που παρέθεσα στην αρχή του άρθρου. Αυτό σημαίνει ότι επωμίστηκαν ένα επιπλέον κόστος $20.000. Εδώ να σημειώσω ότι το κόστος αυτό θα το είχαν έτσι κι αλλιώς, ακόμη κι αν η εκκαθάριση των συμβολαίων γινόταν στο 0 ή στα $0,01.

Συνοψίζοντας, μια ζημία της τάξης των $10.000 για ένα συμβόλαιο που ανοίχθηκε στα $10 το βαρέλι και έκανε roll over στα $20 τελικά εκτινάχθηκε στα $67.630, με τα $37,630 να έχουν προέλθει επειδή κάποιος σκέφτηκε -και το έκανε πράξη- γιατί ήταν σε καίρια θέση: "Γιατί όχι, ας δοκιμάσουμε να διαπραγματευτούμε και κάτω από το πάτωμα!". 

Με άλλα λόγια, ένας που αγόρασε ένα συμβόλαιο με τη δέσμευση να αγοράσει 1.000 βαρέλια πετρελαίου προς $10 το βαρέλι βρέθηκε να του κοστίζει, χωρίς μετακύλιση της θέσης $47,63 το βαρέλι κι αν ήταν από τους τυχερούς κι έκανε μετακύλιση θέσης τότε του κόστισε μόλις $67,63 το βαρέλι!!!! Διότι αν ήταν άτυχος και δεν μπόρεσε να κάνει μετακύλιση της θέσης του πλήρωσε $47.630 για να αγοράσει, το τίποτα, nothing, piece of nothing, αέρα κοπανιστό (absolutely nothing). Μάλιστα αν επεκτείνουμε τους υπολογισμούς μας για 100.000 συμβόλαια, που φημολογείται ότι εκκαθαρίστηκαν σε αυτή την τιμή τα νούμερα ξεπερνούν τα $4 δισ.

Όλα αυτά από την απόφαση ενός ανθρώπου που του ήρθε και έδωσε την έγκριση να μπορεί να διαπραγματευτεί το συμβόλαιο ενός φυσικού αγαθού σε αρνητικές τιμές σαν να μην έχει αξία το προϊόν! 


Είναι δυνατόν το πετρέλαιο να αξίζει μηδέν; 


Είναι δυνατόν το κόστος εξόρυξης να είναι στο μηδέν; 


Είναι δυνατόν το κόστος μεταφοράς να είναι στο μηδέν;  


ΟΧΙ. Κι όμως κάποιος ακατάλληλος που ήταν σε κρίσιμη θέση στο Chicago Mercantile Exchange (CME) δίνοντας εντολή για διαπραγμάτευση των συμβολαίων σε αρνητικές τιμές είπε ΝΑΙ και δεν έμεινε στο μηδέν, αλλά είπε ότι όποιος έχει αγοράσει συμβόλαια και τα πουλάει θα πρέπει να πληρώσει τον αγοραστή για να του τα αγοράσει, ενώ ο πωλητής όχι μόνο δεν θα εισπράξει κάτι, αλλά θα πληρώσει κι από πάνω! 

Θα μου πείτε κι αν δεν έκλειναν οι θέσεις, ποιο θα ήταν το κόστος; 


Απλά τότε κάποιοι θα έχαναν τη δυνατότητα να αγοράσουν ή να πουλήσουν συμβόλαια στο μέλλον. Για αυτό και αυτοί οι κάποιοι για να μη χάσουν τις άδειες που είχαν οι εταιρείες τους, όχι μόνο πούλησαν όσο-όσο αλλά και πλήρωσαν τον αγοραστή από πάνω. Ελπίζω τουλάχιστον τα margin calls που θα έχουν να αντιμετωπίσουν οι εταιρείες τους να μην είναι θανάσιμα.

Σε κάθε περίπτωση για ένα πράγμα μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την επόμενη μέρα, που θα βγαίνουμε από τον οικονομικό παγετώνα: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όσο οι πολιτικοί αναλαμβάνουν μόνο τις πολιτικές ευθύνες τόσο εμείς θα θρηνούμε θύματα

Του Στέλιου Ορφανάκη
Καθηγητή (M.Sc) Φυσικών και Θετικών Επιστημών στη Δημόσια Εκπαίδευση

  
Βγήκε δημόσια ο Πρωθυπουργός της χώρας μας και ανέλαβε ακέραια την πολιτική ευθύνη για τους νεκρούς και την ανοργανωσιά του κράτους στην τελευταία φονική φωτιά στην Αθήνα.  


Ανέλαβε κάτι που ούτως ή άλλως είναι αυτογενές από την πρώτη μέρα ανάληψης της πολιτικής εξουσίας


Η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια της ζωής μου έχω ακούσει πολλές φορές κι άλλους Πρωθυπουργούς ή Υπουργούς, ακόμα και Βουλευτές από προηγούμενες κυβερνήσεις, να αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη. Η αλήθεια επίσης είναι ότι τις προηγούμενες φορές δεν είχα κάποιο δημόσιο βήμα για να θέσω κάποιους προβληματισμούς μου. Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας!



Η πολιτική ευθύνη που ανέλαβε ο Πρωθυπουργός είναι ίδια με τις πολιτικές ευθύνες που αναλάμβαναν και οι προηγούμενοι και πιθανόν θα αναλάβουν και οι επόμενοι, εφόσον η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης εδώ και δεκαετίες δεν κοστίζει τίποτα, ενώ επιπλέον βγάζει τους πολιτικούς στην Ελλάδα από τη δύσκολη θέση ότι αποφεύγουν να πάρουν θέση σε κάτι που δεν έκαναν καλά ή δημιούργησε πόνο, ακόμα και θανάτους. 




Δυστυχώς κ. Πρωθυπουργέ, αλλά και όλοι εσείς οι προηγούμενοι πολιτικοί, που έχετε αναλάβει πολιτικές ευθύνες, το συμπέρασμά μου, που το επιβεβαιώνει η πραγματικότητα 100% είναι ένα: "Όσο οι πολιτικοί στη χώρα αναλαμβάνουν μόνο τις πολιτικές ευθύνες, τόσο εμείς θα θρηνούμε θύματα".



Όποιος πολιτικός στην Ελλάδα έχει αναλάβει μόνο πολιτική ευθύνη μετά από λάθος του, που μπορεί να κόστισε και δεκάδες ζωές, δεν έχασε κάτι ή τιμωρήθηκε. Η ανάληψη πολιτικής ευθύνης στην Ελλάδα είναι κάτι σαν την εφαρμοζόμενη πολιτική στη χώρα, είναι αυτό που λέμε "όλα στο περίπου". Στην Ελλάδα όμως των διακρίσεων, των εξαιρέσεων και της αναξιοκρατίας, δεν έχει σημασία τι λες, αλλά η "γλώσσα του σώματος" και πώς το λες, δηλαδή όσα συνθέτουν το λεγόμενο επικοινωνιακό χάρισμα. 



Ας γνωρίζουν οι πολιτικοί μας ότι στην πολιτική υπάρχει και ο όρος "ανάληψη ευθύνης", που αναφέρεται στο κόστος που πρέπει να αναλαμβάνει ο πολιτικός για όλα όσα έκανε λάθος ή παρέλειψε να κάνει, προκειμένου για παράδειγμα στην τελευταία φωτιά στην Αθήνα να προστατεύσει πρώτα τις ανθρώπινες ζωές και μετά τις περιουσίες. 



Ανάληψη ευθύνης είναι το κόστος παραδοχής ότι δεν φταίει για την τραγωδία με τους δεκάδες νεκρούς, πριν μερικές μέρες στην Αθήνα, η κλιματική αλλαγή, όπως ισχυρίστηκε ο τωρινός Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αλλά η αδιαφορία πρόληψης, η απουσία σχεδίων εκκένωσης που να λειτουργούν στην πράξη, τα πενιχρά μέσα, η έλλειψη οργάνωσης, η ανεκτικότητα του κράτους στις αυθαιρεσίες των πολιτών του. Όπως ο αποκλεισμός της διεξόδου προς τη θάλασσα από ιδιοκτήτες που μαζί με το οικόπεδό τους στην πράξη πολλές φορές αποκτούν με το έτσι θέλω την αποκλειστική χρήση του αιγιαλού. 



Η χώρα πληρώνει αρμόδιους υπουργούς και κρατικούς υπαλλήλους για να μπορούν να διαχειριστούν έκτακτες και δύσκολες καταστάσεις. Η χώρα συγκεκριμένα πληρώνει τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, την Περιφερειάρχη Αττικής, τον Υπουργό Εσωτερικών, που είναι οι κατ΄ εξοχήν ανώτατοι υπεύθυνοι για την πολιτική προστασία. 



Για ποιο λόγο στην Ελλάδα να πληρώνουμε τόσους ανθρώπους να είναι σε υπεύθυνες θέσεις, όταν δεν μπορούν να αποδοθούν ευθύνες, αλλά στην καλύτερη περίπτωση μόνο πολιτικές ευθύνες;  


Φαίνεται ότι στην Ελλάδα, εκτός από το: "Δουλειές χωρίς παράδες"  που λέγανε οι παλιοί, θα πρέπει να προσθέσουμε και το: "Υπεύθυνες θέσεις χωρίς ευθύνες".



Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα, σε μια άλλη χώρα, στη Νότια Κορέα, τον Απρίλιο του 2014, ο πρωθυπουργός της Τσουνγκ Χονγκ-Γουόν παραιτήθηκε, αναλαμβάνοντας την κυβερνητική ευθύνη για την τραγωδία με το φέρι μποτ της 16ης Απριλίου, όταν η βύθισή του, είχε ως τραγικό αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δεκάδες επιβάτες, κυρίως νεαροί μαθητές.


 Στην επιστολή παραίτησής του ο Νοτιοκορεάτης Πρωθυπουργός έγραψε τα παρακάτω:



"Δεν ήθελα να παραιτηθώ πρόωρα, καθώς η διαχείριση της κατάστασης ήταν η πρώτη προτεραιότητά μου και σκέφτηκα ότι ήταν δική μου ευθύνη να παρέχω βοήθεια. Αλλά αποφάσισα να παραιτηθώ τώρα για να μην επιβαρύνω άλλο την κυβέρνηση. Οι θρήνοι των οικογενειών των αγνοουμένων με κρατούν ακόμη ξύπνιο τις νύχτες. 



Εκ μέρους της κυβέρνησης, ζητώ συγγνώμη για πολλά προβλήματα: από την μη πρόληψη του ατυχήματος, μέχρι την αρχική διαχείριση της καταστροφής.



Υπάρχουν πολλές παρατυπίες, που συνεχίζουν να υπάρχουν σε κάθε γωνιά της κοινωνίας μας και πρακτικές που έχουν πάει στραβά. Ελπίζω ότι αυτά τα βαθιά ριζωμένα κακά θα διορθωθούν αυτή τη φορά και ότι αυτού του είδους το ατύχημα δεν θα συμβεί ποτέ ξανά." 



Ας αναλογιστούμε για λίγο την πολιτική νοοτροπία, που υπάρχει στη χώρα μας για δεκαετίες και την Ελλάδα που δημιούργησε. Η Ελλάδα σήμερα παρά ποτέ χρειάζεται...