ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΑΡΑΒΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: Η Αίγυπτος και η παγκόσμια ισλαμική συνωμοσία…

Της ΙΟΥΛΙΑΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΑΤΟΥ

Tην ώρα που το αίμα ρέει άφθονο στην Αίγυπτο με τη διεθνή κοινότητα να τηρεί την ίδια και απαράλλακτη στάση της απάθειας, όπως σε όλες τις διακεκαυμένες ζώνες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, οι Αμερικανοί ζητούν από τον Ομπάμα να αναλάβει δράση σταματώντας τη χρηματοδότηση.

Όπως γράφει η Washington Post, to 51% των Αμερικανών θέλουν από την κυβέρνηση να διακόψει την οικονομική βοήθεια προς την Αίγυπτο ως μοχλό πίεσης για να σταματήσει η βία..

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι αν και αυτήν την άποψη έχουν υιοθετήσει και αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι η κυβέρνηση Ομπάμα δεν μπορεί να βρει ικανό αριθμό Γερουσιαστών για να τη στηρίξει πραγματικά.

Από την άλλη πλευρά, η ίδια η εφημερίδα -που θεωρείται φιλοκυβερνητική- αναιρεί την επιρροή της δημοσκόπησης υπογραμμίζοντας στο τέλος του ρεπορτάζ ότι στην πραγματικότητα μόνο το 22% των πολιτών γνωρίζουν τι γίνεται ακριβώς στο Κάιρο!

Γιατί, όμως, η διεθνής κοινότητα (και κυρίως οι ΗΠΑ) δεν αντιδρούν άμεσα- ενώ έχουν τα μέσα επιρροής- για να ανακόψουν την εμφύλια σύρραξη;

Όσοι πιστεύουν τις ιστορίες συνωμοσίας εκτιμούν ότι αυτό ήταν εξαρχής το σχέδιο της Δύσης και των ΗΠΑ:  

Η Αραβική Άνοιξη δεν ήταν παρά μία καλά καμουφλαρισμένη στρατηγική των μεγάλων εγκεφάλων της Δύσης για να επιβληθούν θεοκρατικά καθεστώτα στις χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και της Αφρικής με έναν μόνο στόχο. Να κρατήσουν τον λαό «σε θεοκρατικό λήθαργο» ώστε ανενόχλητοι να κάνουν μπίζνες με τη Δύση, με φόντο τα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα…

Ένας από τους αρθρογράφους της New York Times αναφέρει ότι οι δυτικού τύπου απολυταρχικές εξουσίες, τύπου Μουμπάρακ και Καντάφι, δεν εξυπηρετούσαν πλέον τα σχέδια των ΗΠΑ. Η πολύχρονη παραμονή στην εξουσία τους είχε κάνει καχύποπτους σε οποιαδήποτε οικονομική συναλλαγή με τη Δύση και ιδιαίτερα υπερπροστατευτικούς με τον θησαυρό που έκρυβε η γη τους και γνώριζαν πολύ καλά την αξία του. Παράλληλα, πετούσαν στον κόσμο τους κάποια «ξεροκόματα» με θέσεις εργασίας  σε οικοδομές και τουρισμό. Αν και μπορούσε άνετα κάποιος να βρεθεί στη φυλακή αν μιλούσε -έστω και σκωπτικά- εναντίον του Μουμπάρακ ή του Καντάφι, την ίδια στιγμή είχε την ελευθερία να σπουδάσει, να μορφωθεί και να ταξιδέψει σε όλο τον  κόσμο.

Στην Αίγυπτο η ανάδειξη των Αδελφών Μουσουλμάνων στην εξουσία, μέσω εκλογών, έβγαλε χιλιάδες φανατικά θρησκόληπτους και φανατικούς ισλαμιστές από την απομόνωση 30 χρόνων. Το ωστικό κύμα της εγκλωβισμένης βόμβας που είχε στα σπλάχνα της η Αιγυπτιακή κοινωνία μεταφράστηκε σε έναν εμφύλιο με εκατοντάδες νεκρούς. Ακόμα και οι γυναίκες με τις μαντήλες -που σε πολλούς φαίνεται παράξενο να ηγούνται της εξέγερσης εναντίον τους- γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Αδελφότητα των Μουσουλμάνων ενδιαφέρεται μόνο να επιβάλλει  ένα θεοκρατικό και ανελεύθερο καθεστώς, όπως στο Ιράν.

Γιατί, όμως, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι δείχνουν πιο πρόθυμοι να επιβάλλουν ποινές σε ένα τέτοιο καθεστώς; 

Μα η απάντηση είναι προφανής:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μεγαλώσαμε τα παιδιά μας σαν πρίγκιπες, που στα δύσκολα δραπετεύουν

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Tης ΙΟΥΛΙΑΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΑΤΟΥ

«H Κουρούνα με το νου της εμαγείρευε το φάβα»…Από όλες τις παροιμίες που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή που ζούμε. Με τους πολλούς « επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση. Γιατί πιο εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Μια φορά και έναν καιρό η τιμή , το ήθος, η αξιοπρέπεια, η υπερηφάνεια εξαφανίστηκαν. Τι έγιναν όλες αυτές οι αξίες στις οποίες γαλουχήθηκαν στρατιές ελληνικών γενεών μέσα από τη θρησκεία , την οικογένεια ή το σχολείο; Και πού χάθηκε το νήμα; Γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο απατεώνας ή ο φοροφυγάς έμαθε από τους γονείς του πώς να κλέβει ή πώς να εξαπατά τον διπλανό του για να αποκτήσει εύκολο χρήμα… Ή μήπως από εκεί το έμαθε ;

Η γενιά που ακολούθησε τη Μεταπολίτευση ήταν αρκετά στερημένη. Διψούσε πρωταρχικά για Ελευθερία και Δημοκρατία, ώστε όταν αυτές οι αξίες συνοδεύτηκαν και από υλικά αγαθά , η δίψα έγινε μανία για το χρήμα…

Και ως ένα βαθμό είναι φυσικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις μια γενιά πριν από τη δικτατορία, με το ζόρι έμπαινε φαγητό στο σπίτι. Με τις πρώτες οικονομίες ο Έλληνας επένδυσε στη γη, έχτισε σπίτι , αγόρασε εξοχικό και αυτοκίνητο.

Η είσοδος στην τότε ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα του έδωσε τη δυνατότητα να γυρίσει τον κόσμο και να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες της προηγμένης Τεχνολογίας. Ο αγρότης και τα παιδιά του παράτησαν την ύπαιθρο και ονειρεύτηκαν τη μεγάλη ζωή στην πόλη. Ήρθαν και τα ευρωπαϊκά κονδύλια και το όνειρο έγινε πραγματικότητα με τη σιωπηλή ανοχή πολιτών και πολιτικών.

Γιατί, μαζί μπορεί να μην τα φάγαμε αλλά μαζί τα ζήσαμε, τα βλέπαμε και τα ανεχόμαστε. Επειδή και η αδιαφορία και ο ωχαδερφισμός εμπεριέχουν την ίδια δόση συνενοχής. Κοινό μυστικό ήταν στις συζητήσεις μας ότι είμαστε πλούσιοι πολίτες που ζούμε σε μία φτωχή χώρα. Μία χώρα που ως καλοί πατριώτες την αρμέγαμε χωρίς να της προσφέρουμε τίποτα..

Και ας μην κάνουμε πως μάθαμε τη λέξη λιτότητα τα τελευταία δύο χρόνια της κρίσης. Τη θυμάμαι από τότε που πήγαινα δημοτικό. Όλοι οι πολιτικοί την χρησιμοποιούσαν για να δώσουν έμφαση στον κούφιο ξύλινο λόγο τους, να δώσουν υποσχέσεις ότι θα την εφαρμόσουν αλλά χωρίς αντίκρισμα.’ Ολοι γνώριζαν ότι υπάρχει πρόβλημα, κανείς δεν ήθελε να το αγγίζει. Και τώρα που έσκασε, ο ένας επιρρίπτει την ευθύνη στον άλλον.

Και το πιο θλιβερό είναι ότι η γενιά της δεκαετίας του ‘90 και μετά είναι η πιο έξυπνη και η πιο μορφωμένη των τελευταίων χρόνων, όπως είπε – μεταξύ άλλων – και ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς: «Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν τις καλύτερα ίσως μορφωμένες γενιές» στην ιστορία τους. Και τώρα που είναι έτοιμοι να δουλέψουν, η κοινωνία λέει «δεν υπάρχει χώρος για εσάς». Δημιουργούμε μια χαμένη γενιά.»

Από την generation X της προηγμένης Τεχνολογίας, των smart phones, των ταμπλετών και των γιάπηδων περάσαμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην generation Lost.

Είναι αλήθεια ότι ο Έλληνας εκτός από τα μπετά επένδυσε και στη μόρφωση των παιδιών του. Πανεπιστήμια, ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά. Τα προσόντα των νέων Ελλήνων δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά των ξένων. Μόνο που τώρα είναι υπερβολικά και άχρηστα. Και τα κίνητρα των γονιών δεν ήταν και τόσο αγνά.

Πέρα από την ανταγωνιστική φύση του Έλληνα που θέλει πάντα ό,τι έχει ο διπλανός του ή το παιδί του να γίνει καλύτερο από του γείτονα, η επιμονή για το Πανεπιστήμιο έκρυβε τη δική του ανάγκη να αποκτήσει ο απόγονός του κύρος και χρήμα. Την πίεση να επιλέξουμε το επάγγελμα του γιατρού, του δικηγόρου τη ζήσαμε τουλάχιστον δύο γενιές.

Και, δυστυχώς, αυτό δεν είναι μόνο η δική μου άποψη. Η μελέτη της European Social Survey είναι αποκαλυπτική. Στην ερώτηση, πόσο σημαντικό είναι για εσάς να αποκτήσετε χρήματα και να είστε πλούσιοι, οι Έλληνες βρίσκονται στην τέταρτη θέση -με πρώτη τη Ρωσία ενώ, στη συνέχεια ακολουθεί το Ισραήλ και η Τσεχία..

Ο πλούτος έγινε ο θεός και ο τζόγος ο ημίθεος της νεολαίας.

Μετά το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» της περιόδου της δικτατορίας που γράφτηκε με αίμα στο Πολυτεχνείο, οι πορείες διαμαρτυρίας περιορίστηκαν σε αιτήματα γενικά και αόριστα για μία καλύτερη παιδεία και σε καταλήψεις σχολικών κτιρίων χωρίς οργάνωση , ουσία και στόχο. Κάθε γενιά που ακολουθεί εγκλωβίζεται ακόμα περισσότερο στον μικρόκοσμό της, την αφορούν μόνο τα πάρτυ , οι εκδρομές και αφήνει τα Πανεπιστήμια βορρά των επαγγελματιών συνδικαλιστών, που έχουν εκπαιδευτεί σε ένα μόνο πράγμα. Να ζουν παρασιτικά στις παρυφές του συστήματος, να ψέγουν, να κατηγορούν και να καταγγέλλουν χωρίς να προτείνουν αλλά πάντα στο τέλος γεύονται το μέλι μέχρι το μεδούλι.