"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΟΥΗΔΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΟΥΗΔΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Γιατί οι σοσιαλιστές δεν μας μιλούν πλέον για τη Σουηδία

 Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΚΟΥΡΑ

Κάποτε η Σουηδία ήταν το αγαπημένο «παιδί-βιτρίνα» της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς. Όποτε ήθελαν να δείξουν ότι «ο σοσιαλισμός μπορεί να δουλέψει», έδειχναν προς βορρά: υψηλή φορολογία, γενναιόδωρη πρόνοια, κοινωνική συνοχή.  

Η πραγματικότητα, όμως, ήταν πιο πεζή: η «σοσιαλιστική Σουηδία» που πουλούσαν ήταν ένα στιγμιότυπο της δεκαετίας του ’70 — και μάλιστα αποτυχημένο.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 έως τις αρχές του ’90, η Σουηδία πειραματίστηκε με ακραία κρατική παρέμβαση. Οι δημόσιες δαπάνες εκτινάχθηκαν κοντά στο 60% του ΑΕΠ. Το περιβόητο «Σχέδιο Meidner» προέβλεπε τη σταδιακή μεταβίβαση των επιχειρήσεων στα συνδικάτα. Η ανάπτυξη κατέρρευσε, η ανεργία εκτινάχθηκε και οι επενδύσεις πάγωσαν. Μέχρι το 1991, το «πείραμα» είχε αποτύχει — και η χώρα έστριψε απότομα προς την ελεύθερη αγορά.

Αυτή η στροφή είναι η πραγματική ιστορία της σύγχρονης Σουηδίας.  

Από τη δεκαετία του ’90, η χώρα προχώρησε σε απορρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές δαπανών. Η κοινωνική ασφάλιση μετατράπηκε σε σύστημα ατομικών συνταξιοδοτικών λογαριασμών. Εισήχθησαν κουπόνια (vouchers) στην εκπαίδευση, δίνοντας στους γονείς το δικαίωμα επιλογής σχολείου. Καταργήθηκαν φόροι κληρονομιάς, περιουσίας και δωρεών. Ο εταιρικός φόρος μειώθηκε σε επίπεδα χαμηλότερα από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Και το πιο εντυπωσιακό; 

Η Σουηδία έκανε κάτι που καμία «σοσιαλιστική» οικονομία δεν θα τολμούσε: έβαλε τον μέσο πολίτη μέσα στο χρηματιστήριο. Το 1984 λάνσαρε το πρόγραμμα Allemansspar — ειδικούς επενδυτικούς λογαριασμούς με φορολογικά κίνητρα, στους οποίους ο καθένας μπορούσε να βάζει μικροποσά και να τα επενδύει σε μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια. Ήταν η στιγμή που η ιδέα της μετοχικής συμμετοχής πέρασε από τις ελίτ στον μέσο εργαζόμενο.

Το 2012 ακολούθησε το Investeringssparkonto (ISK) — επενδυτικός λογαριασμός με ενιαία, χαμηλή φορολόγηση επί της αξίας του χαρτοφυλακίου, χωρίς γραφειοκρατία για κάθε πώληση ή μέρισμα. Η απλότητα και η χαμηλή φορολογική επιβάρυνση εκτόξευσαν τη συμμετοχή: σήμερα εκατομμύρια Σουηδοί είναι επενδυτές, συμμετέχοντας σε μια αγορά που καταγράφει περισσότερες εισαγωγές νέων εταιρειών (IPOs) από το σύνολο Γαλλίας, Γερμανίας, Ολλανδίας και Ισπανίας μαζί.

Το αποτέλεσμα;  

Η Σουηδία είναι σήμερα μία από τις πιο ελεύθερες οικονομίες στον κόσμο. Στον δείκτη οικονομικής ελευθερίας του Fraser Institute κατατάσσεται στην κορυφή των ευρωπαϊκών χωρών (αν εξαιρέσουμε το μέγεθος του κράτους). Στον αντίστοιχο δείκτη του Heritage Foundation (2025) βρίσκεται στην 12η θέση παγκοσμίως, πάνω από τις ΗΠΑ, με σκορ 77,9.  

Με άλλα λόγια: ό,τι ζηλεύουμε στη Σουηδία, είναι προϊόν φιλελεύθερης πολιτικής, όχι σοσιαλισμού.

Η ελευθερία επιλογών επεκτάθηκε και στην πρόνοια. Ο πολίτης μπορεί να επιλέξει ιδιωτικό ή δημόσιο πάροχο σε υγεία και εκπαίδευση, με το κράτος να πληρώνει τον λογαριασμό. Οι εργασιακές σχέσεις βασίζονται σε συλλογικές συμφωνίες εργοδοτών–συνδικάτων, αλλά χωρίς κρατικό καταναγκασμό, σε ένα περιβάλλον υψηλής παραγωγικότητας και εξειδίκευσης.

Εδώ βρίσκεται και η αιτία που οι σοσιαλιστές δεν μιλούν πια για τη Σουηδία. Γιατί η σημερινή Σουηδία καταρρίπτει τον μύθο τους.  

Δεν είναι το κράτος-πατερούλης που τάζει «δωρεάν» για όλους. 

Είναι ένα σύστημα που...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Ποιον θέλει να απελάσει η Σουηδία;

 


Του Θάνου Τζήμερου

Η Σουηδία, πριν κάποια χρόνια, απασχολούσε τις ειδήσεις για τον πρωθυπουργό που πήγαινε με το ποδήλατο στο γραφείο του και την πριγκίπισσα που μάζευε η ίδια από το πεζοδρόμιο τις ακαθαρσίες του σκύλου της. Και για το ηγεμονικό ασφαλιστικό & προνοιακό της σύστημα, που στηρίζεται σε μια εξίσου ηγεμονική φορολόγηση.

Σήμερα, τις απασχολεί ως πολυπολιτισμική δυστοπία. Οι συμμορίες των μεταναστών έχουν εκτοξεύσει την εγκληματικότητα στα ύψη. Βιασμοί, σεξουαλικές επιθέσεις, δολοφονίες, ληστείες, έχουν αυξηθεί σε τέτοιον βαθμό, που ανάγκασαν την κυβέρνηση να βγάλει τον στρατό στους δρόμους. Πρόσφατα, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Σουηδίας συνέλαβε τέσσερα άτομα με την κατηγορία ότι προετοίμαζαν τρομοκρατικά χτυπήματα και είχαν διασυνδέσεις με τον ισλαμικό εξτρεμισμό και το οργανωμένο έγκλημα. Ταυτόχρονα, οι κρατικές δομές πρόνοιας αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο κατάρρευσης, διότι έχουν επωμισθεί τη φροντίδα εκατοντάδων χιλιάδων εισβολέων, που δεν έχουν πληρώσει ούτε σεντ γι΄ αυτές. Αποτέλεσμα είναι η γενική υποβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρονται στους Σουηδούς.

Πλέον, όλα τα κόμματα, ακόμα και οι σοσιαλιστές, μιλούν ανοιχτά για την ανάγκη απελάσεων.

Έτσι, λοιπόν, η κυβέρνηση αποφάσισε να αρχίσει να διώχνει από τη χώρα εκείνους που απειλούν την ασφάλειά της.

Η μεγαλύτερη απειλή, που το Σουηδικό Μεταναστευτικό Δικαστήριο διέταξε να απελαθεί, είναι Ιρακινός και λέγεται Salwan Sabah Matti Momika.

Τι είναι ο Μομίκα;

Βιαστής; Δολοφόνος; Αρχηγός συμμορίας; Ιμάμης που κηρύσσει τον τζιχαντισμό;

Όχι! Ο Μομίκα είναι εχθρός του Ισλάμ! Γεννήθηκε το 1986, σε χριστιανική οικογένεια στο βόρειο Ιράκ, αλλά αυτοπροσδιορίζεται ως άθρησκος.

 Στο Ιράκ πολέμησε εναντίον του ISIS, έχοντας έντονη δράση ως μέλος διάφορων στρατιωτικών ομάδων. Αντιμετωπίζοντας πλήθος απειλών, κατέφυγε στη Σουηδία και το 2021 έλαβε 3ετή άδεια παραμονής. Όμως, δεν κάθισε στ’ αυγά του. Διοργανώνει διαδηλώσεις κατά της ισλαμοποίησης της Σουηδίας στις οποίες καίει δημόσια το Κοράνι και βάζει φέτες από ζαμπόν ανάμεσα στις σελίδες του, συνεχίζοντας τον ακτιβισμό του Δανο-σουηδού δικηγόρου Rasmus Paludan, που ίδρυσε το 2017 το κόμμα Stram Kurs, με βασική θέση την απαγόρευση του Ισλάμ και την απέλαση των εισβολέων από τη Δανία. Επιπλέον έχει συνδεθεί με το αντιμεταναστευτικό κόμμα Σουηδοί Δημοκράτες (SD) και έχει δηλώσει ότι θέλει να είναι υποψήφιός του στις εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 13 Σεπτεμβρίου 2026. (Στη Σουηδία οι εκλογές γίνονται σταθερά κάθε 4 χρόνια, τη δεύτερη Κυριακή του Σεπτεμβρίου.) Ο Μομίκα βιντεοσκοπεί τις ενέργειές του και ανεβάζει τα βίντεο στο διαδίκτυο. Είναι ενδιαφέρον, για τον τρόπο που λειτουργούν οι σουηδικοί θεσμοί, το ότι ενώ η αστυνομία, από την οποία ο Μομίκα ζήτησε αρχικώς άδεια, απαγόρευσε αυτές του τις δράσεις, τις επέτρεψε τελικά η Δικαιοσύνη με βάση τις αρχές της Σουηδίας για την ελευθερία του λόγου.

 

Στη Σουηδία και τη Δανία, στο πλαίσιο της ελευθερίας της έκφρασης, επιτρέπεται η δημόσια καύση βιβλίων, "ιερών" ή μη, η οποία γίνεται μάλιστα με την προστασία της αστυνομίας.

Άρα, γιατί ένας νόμιμος μετανάστης ο οποίος λειτουργεί σύμφωνα με τους σουηδικούς νόμους, απειλεί την εθνική ασφάλεια και πρέπει να απελαθεί;

Διότι την ελευθερία έκφρασης, την οποία η Σουηδία θεωρεί κατάκτηση του πολιτισμού της, οι απανταχού της γης μουσουλμάνοι την θεωρούν βλασφημία. Και υπάρχει μία μόνο ποινή στο Κοράνι για τον βλάσφημο: θάνατος.

Βλάσφημος, όμως, δεν λογίζεται μόνο ο Μομίκα, αλλά και το σουηδικό κράτος το οποίο τον ανέχεται, και κατ΄ επέκταση όλοι οι Σουηδοί πολίτες. Η αντίδραση των μουσουλμάνων στην καύση του Κορανίου ήταν σφοδρότατη. Η Σουηδία γνώρισε στο εσωτερικό της εκτεταμένες ταραχές, με καταστροφές και πυρπολήσεις αυτοκινήτων και επιθέσεις κατά της αστυνομίας με τραυματίες αστυνομικούς, από τους έξαλλους μουσουλμάνους. Μαζικές διαδηλώσεις κατά της Σουηδίας έγιναν σε πολλά ισλαμικά κράτη. Οι διπλωματικές της αποστολές δέχθηκαν απειλές. Το Ιράκ απέλασε τον Σουηδό πρέσβη και διαδηλωτές εισέβαλαν και πυρπόλησαν την πρεσβεία της Σουηδίας στη Βαγδάτη. Το ίδιο αποπειράθηκαν να κάνουν και στη Δανική πρεσβεία. Δύο Σουηδοί φίλαθλοι δολοφονήθηκαν από Τυνήσιο τζιχαντιστή, στις Βρυξέλλες, τον Οκτώβριο του 2023, όταν πήγαν να παρακολουθήσουν τον αγώνα της Εθνικής τους ομάδας με το Βέλγιο. Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) κάλεσε τα κράτη-μέλη του να λάβουν τα κατάλληλα πολιτικά και οικονομικά μέτρα κατά της Σουηδίας, της Δανίας και όσων κρατών επιτρέπουν την "βεβήλωση" του Κορανίου. Ο Ερντογάν απείλησε πως αν η Σουηδία δεν απαγορεύσει αυτές τις ενέργειες, θα έβαζε βέτο στην είσοδό της στο ΝΑΤΟ.

O Μομίκα και ο Παλούνταν απειλούνται με θάνατο και πρέπει να βρίσκονται συνεχώς υπό την προστασία της αστυνομίας, κάτι που εξαγριώνει ακόμα περισσότερο τους μουσουλμάνους!

Η Δανία ξέρει πολύ καλά πώς εκφράζεται η οργή των πιστών του Αλλάχ. Όταν τον Σεπτέμβριο του 2005 η εφημερίδα Jyllands-Posten δημοσίευσε 12 γελοιογραφίες με θέμα το Ισλάμ και τον Μωάμεθ, οι ταραχές και οι επιθέσεις σε ευρωπαϊκές διπλωματικές αποστολές και χριστιανικές εκκλησίες που προκλήθηκαν σε όλον τον κόσμο από έξαλλους μουσουλμάνους προκάλεσαν τον θάνατο 250 τουλάχιστον ανθρώπων και συνοδεύτηκαν από μποϊκοτάζ των δανέζικων προϊόντων. Δανοί ιμάμηδες με επικεφαλής τον Ahmed Akkari έκαναν περιοδείες σε μουσουλμανικά κράτη παρουσιάζοντας τα σκίτσα μαζί με άλλα που αλίευσαν από το διαδίκτυο για να υποκινήσουν την εχθρότητα. Ο τότε πρωθυπουργός της Δανίας Άντερς Φογκ Ράσμουσεν (Anders Fogh Rasmussen) χαρακτήρισε αυτή την υπόθεση ως τη χειρότερη κρίση διεθνών σχέσεων της Δανίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Akkari, Λιβανέζος που απέκτησε τη Δανική υπηκοότητα το 2005, ήταν εκπρόσωπος της "Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τιμή του Προφήτη" και της "Ισλαμικής Εταιρείας" (εκατοντάδες νομικά πρόσωπα που προωθούν τον εξισλαμισμό λειτουργούν νόμιμα στην Ευρώπη, με τη μορφή επιστημονικών ή πολιτιστικών οργανισμών). Σπούδασε παιδαγωγικά στη Δανία. Έδειξε πώς αντιλαμβάνεται την παιδαγωγική όταν σακάτεψε στο ξύλο με κλωτσιές έναν 11χρονο Δανό μαθητή, ο οποίος παίζοντας στο διάλειμμα με μια μουσουλμάνα συμμαθήτριά του τής έβγαλε τη μαντίλα. Η ποινή του ήταν 40 μέρες φυλακή με αναστολή! Απολαμβάνοντας το καθεστώς ατιμωρησίας των ανθρωπιστικών νόμων της Δύσης, ο Αkkari αποθρασύνθηκε, απειλώντας με θάνατο τον μετριοπαθή μουσουλμάνο, Συροπαλαιστίνιο βουλευτή, Naser Khader, ο οποίος το 2009 πρότεινε νόμο για την απαγόρευση της μπούρκας, χαρακτηρίζοντάς την ως καταπίεση των γυναικών.

Όμως η μεγαλόκαρδη δυτική κουλτούρα αυτά τα ανέχεται.

Τι δεν ανέχεται;

Την αντίδραση στο Ισλάμ!

Έτσι, το δίλημμα για το οποίο έπρεπε να αποφασίσουν οι φιλελεύθεροι Σκανδιναβοί είναι: ή αλλάζουν τη νομοθεσία τους, απαγορεύοντας τον αντι-ισλαμικό ακτιβισμό ή διώχνουν τον Μομίκα.

Η Δανία επέλεξε το πρώτο: υιοθέτησε νόμο, τον περασμένο Δεκέμβριο, που καθιστά παράνομη την καύση του Κορανίου σε δημόσιους χώρους. "Πρέπει να προστατεύσουμε την ασφάλεια της Δανίας και των Δανών", δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Peter Hummelgaard. "Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχουμε τώρα καλύτερη προστασία από τις συστηματικές βεβηλώσεις που έχουμε δει εδώ και πολύ καιρό". Το Κοινοβούλιο της Δανίας, με ψήφους 94-77, απαγόρευσε "την ανάρμοστη μεταχείριση, δημόσια ή με σκοπό τη διάδοση σε ευρύτερο κύκλο, ενός γραπτού με σημαντική θρησκευτική σημασία για μια θρησκευτική κοινότητα ή ενός αντικειμένου που εμφανίζεται ως τέτοιο". Mολονότι ο νόμος δεν κατονομάζει τα γραπτά "με σημαντική θρησκευτική σημασία", έγινε γνωστός ως  Quran Law. Οι παραβάτες αντιμετωπίζουν πλέον πρόστιμο και ποινή έως και δύο χρόνια φυλάκισης. Ό

μως, τα έργα τέχνης όπου "ένα μικρό μέρος" περιλαμβάνει βεβήλωση, αλλά είναι μέρος μιας μεγαλύτερης καλλιτεχνικής παραγωγής, δεν καλύπτονται από την απαγόρευση. Κι αν ο Μομίκα ή ο Παλουντάν μετατραπούν σε εικαστικούς καλλιτέχνες και σε ένα installation art βάλουν φέτες ζαμπόν ανάμεσα στις σελίδες ή γουρουνοκεφαλές πάνω από 100 βιβλία, ένα εκ των οποίων θα είναι το Κοράνι;

Μέχρι εκεί δεν έφτασε η φαντασία των Δανών νομοθετών.

Η Σουηδία προτίμησε, προς το παρόν, το δεύτερο: ο Μομίκα πρέπει να απελαθεί από τη χώρα.

Όμως εκείνος αρνείται: "Δεν φεύγω. Θα ζήσω και θα πεθάνω στη Σουηδία", είπε, προσφεύγοντας ξανά στη Δικαιοσύνη, η οποία απεφάνθη ότι η απέλασή του στο Ιράκ δεν μπορούσε να εκτελεστεί αμέσως, καθώς η ζωή του θα κινδύνευε στην πατρίδα του. Η άδεια παραμονής του όμως λήγει, ούτως ή άλλως, στις 16 Απριλίου του 2024.

Τι πρόκειται να συμβεί σε έναν μήνα;

Η υπόθεση Μομίκα θέτει ξανά επί τάπητος τη δομική ασυμβατότητα Δύσης και Ισλάμ, που ελάχιστοι κατανοούν σε βάθος.

Στη Δύση, τα κράτη έχουν κοσμικό χαρακτήρα και οι θρησκείες αφορούν τους πιστούς τους και μόνο, οι οποίοι θα πρέπει να αποδέχονται κάθε αρνητική κριτική ακόμα κι αν είναι οξεία ή προσβλητική για την πίστη τους. Αυτό που για σένα είναι ιερό, για τον άλλον δεν είναι, και αυτό που είναι ιερό για τον άλλον, δεν είναι για σένα. Γι’ αυτό τα δυτικά κράτη έχουν καταργήσει τους νόμους περί βλασφημίας. (Η Ελλάδα το 2019, η Σουηδία το 1970.) Αυτό είναι το νομικό και πολιτισμικό πλαίσιο του κοσμικού κράτους. Στο Ισλάμ δεν ισχύει. Ο Θεός είναι ένας, ο Αλλάχ, το ιερό του βιβλίο είναι ένα, το Κοράνι, νόμος πλήρης, τέλειος και αναλλοίωτος είναι ό,τι λέει το Κοράνι, και οτιδήποτε άλλο προορίζεται για να καταστραφεί ή να υποδουλωθεί στο Ισλάμ. Ο κόσμος της Δύσης θεωρείται άπιστος και η ύπαρξή του πρόσκαιρη καθώς – δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία επ’ αυτού – το σχέδιο του Αλλάχ θα πραγματοποιηθεί και ολόκληρη η Οικουμένη θα υποταχθεί στην εξουσία του. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτής της προοπτικής θεωρείται αποστασία και τιμωρείται με θάνατο!

Πώς αυτές οι δύο κοσμοθεωρίες μπορούν να συνυπάρξουν;

Τα λογικά, νομικά, και ηθικά αδιέξοδα που προκύπτουν όταν ένα κράτος νομοθετεί υπό τον φόβο απειλών, φάνηκαν κατά τη συζήτηση του Quran Law στο Κοινοβούλιο της Δανίας. "Αλλάζει το Ιράν τη νομοθεσία του, επειδή η Δανία αισθάνεται προσβεβλημένη από κάτι που θα μπορούσε να κάνει ένας Ιρανός; Το Πακιστάν; Μήπως η Σαουδική Αραβία; Η απάντηση είναι όχι", επεσήμανε η Karina Lorentzen του Σοσιαλιστικού Λαϊκού Κόμματος. "Η ιστορία θα μας κρίνει αυστηρά γι' αυτό... Το βασικό ζήτημα είναι αν ο περιορισμός της ελευθερίας του λόγου καθορίζεται από εμάς ή αν υπαγορεύεται από το εξωτερικό", δήλωσε η Inger Støjberg, επικεφαλής του κόμματος "Δανοί Δημοκράτες". Και προσέθεσε ότι ο νέος νόμος ήταν "συνθηκολόγηση με το Ισλάμ και υπόκλιση σε χώρες που δεν μοιράζονται το σύνολο των αξιών μας".

Όμως η κεντροδεξιά κυβέρνηση συνασπισμού της χώρας της πρωθυπουργού Mette Frederiksen υποστήριξε ότι γενικά η κριτική για τη θρησκεία θα παραμείνει νόμιμη, καθώς ο νόμος δεν την απαγορεύει. Είναι όμως έτσι;

Ο νόμος αφήνει αναπάντητα μερικά θεμελιώδη ερωτήματα, που δεν απευθύνονται μόνο στους Δανούς και τους Σουηδούς:

Πώς αποδεικνύεται η θρησκευτική σημασία ενός κειμένου;

Στα δυτικά κράτη, οποιοσδήποτε μπορεί να ιδρύσει μια θρησκεία. Στη Σουηδία, δύο πιτσιρικάδες πειρατές του διαδικτύου, ο Isak Gerson και ο Gustav Nipe, το 2010, όταν ήταν 19 και 23 χρονών αντίστοιχα, ίδρυσαν την… Ιεραποστολική Εκκλησία του Κοπιμισμού (Missionerande Kopimistsamfundet), με μοναδικό σκοπό την αντιγραφή και διάδοση των πληροφοριών (copy me). Η Εκκλησία τους αναγνωρίστηκε επίσημα από τον Οργανισμό Νομικών, Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών της Σουηδίας ως θρησκευτική κοινότητα, τον Ιανουάριο του 2012, με 4.000 μέλη και σήμερα έχει παραρτήματα σε πολλές χώρες. Υποστηρίζουν, στο "Σύνταγμα του Κοπιμισμού", ότι οι απαγορεύσεις στην αναπαραγωγή αρχείων και τα πνευματικά δικαιώματα είναι "αμαρτία", καθώς η ζωή αναπαράγεται με την αντιγραφή του DNA, και έχουν ως ιερά σύμβολα το CTRL+C και CTRL+V, τις συντομεύσεις για "αντιγραφή" και "επικόλληση". Αν κάποιος συνθέτης, αντιδρώντας στην κλοπή των πνευματικών του δικαιωμάτων, έκαιγε ή πετούσε στα σκουπίδια το "Σύνταγμα του Κοπιμισμού", θα πήγαινε 2 χρόνια στη φυλακή;

Τι συνιστά "ανάρμοστη μεταχείριση" ενός θρησκευτικού κειμένου ή αντικειμένου;

Το Ισλάμ θεωρεί βεβήλωση του Κορανίου ακόμα και να το ακουμπάς στο πάτωμα ή να βάζεις πάνω του οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο. Συχνά οι ειδήσεις αναφέρονται σε ανθρώπους που ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου στο Πακιστάν και στο Μπαγκλαντές, από τον οργισμένο όχλο με την αναπόδεικτη κατηγορία ότι πάτησαν πάνω στο Κοράνι ή βλασφήμησαν. Θα μεταφερθεί αυτή η αντίληψη και στην Ευρώπη;

Το πρόβλημα θα κλιμακώνεται: όσο αυξάνονται οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί στις ευρωπαϊκές χώρες, λειτουργώντας ως στρατός κατοχής, είναι αναπόφευκτο να υπάρξουν αντιδράσεις από γηγενείς. Και είναι πολύ πιθανόν πράξεις "ανάρμοστης" μεταχείρισης να συμβούν και στη χώρα μας, όταν τα μαχαιρώματα, όπως αυτό στην Ερμού, αρχίσουν να πληθύνονται και να υπάρχουν νεκροί που ξεκίνησαν ένα πρωί να πάνε στη δουλειά τους, αλλά κατέληξαν στο χώμα γιατί συνάντησαν στον δρόμο τους το μαχαίρι του στρατιώτη του Αλλάχ. Όλα τα κράτη, και η Ελλάδα, θα κληθούν να αποφασίσουν, όπως η Δανία και η Σουηδία, τι είναι προτιμότερο: εκτεταμένες καταστροφές, αναταραχή, νεκροί, διπλωματικές κρίσεις, οικονομικό μποϋκοτάζ, ή δίωξη του "ανάρμοστου" ακτιβιστή;

Θα προτιμήσουν το δεύτερο. Τι θα γίνει μετά; Θα μετατραπεί η Ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη σε ένα είδος Ισλαμικής Ιεράς Εξέτασης που θα εξακριβώνει εάν και πώς συνέβη η βεβήλωση του "ιερού βιβλίου"; Ή οι αρμοδιότητές της θα επεκταθούν σε όλα τα βιβλία που κάποιοι μπορεί να θεωρούν ιερά;

Εάν ιδρύσω μια θρησκεία με ιερό βιβλίο τον τηλεφωνικό κατάλογο, μπορώ να επικαλεστώ βεβήλωσή του από τις διαφημίσεις των 5ψήφιων παρόχων πληροφοριών; Μπορώ να μηνύσω τον ψαρά που τυλίγει με τις σελίδες του σαρδέλες;

Με ποια λογική, το κοσμικό, ανεξίθρησκο κράτος δικαίου ενσωματώνει στη νομοθεσία του εσωτερικούς κανονισμούς ενός σωματείου ιδιωτών, όπως είναι νομικώς μια θρησκεία;

Αν, τέλος, κάποιος καταδικαστεί από ευρωπαϊκό δικαστήριο για βεβήλωση του Κορανίου, σκέφτεται κανένας πώς θα είναι η ζωή του από κει και ύστερα, με δεδομένη την θανατική του καταδίκη από τον ισλαμικό νόμο, την οποία μπορεί οποιοσδήποτε μουσουλμάνος ανά πάσα στιγμή να εκτελέσει, ως θεάρεστη πράξη;

Ακόμα και η λέξη "ανάρμοστη" είναι ανάρμοστη για το δυτικό σύστημα δικαίου! Το να απαγορεύεται η καύση αντικειμένων δημοσίως έχει ένα νόημα, διότι μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιά. Αλλά η "ανάρμοστη" συμπεριφορά; Ποια μεταχείριση αρμόζει σε μισό κιλό τυπωμένο χαρτί; Θα καθορίζεται αυτό με νόμο; Αν κάποιος θελήσει να ξεκαθαρίσει τη βιβλιοθήκη του ή μια βιβλιοθήκη που κληρονόμησε, υπάρχουν άραγε βιβλία που απαγορεύεται να πετάξει στην ανακύκλωση; (Η αρμόζουσα  τελετή απόσυρσης ενός φθαρμένου Κορανίου είναι να τυλιχτεί σε ύφασμα και να θαφτεί σε μια βαθιά τρύπα στη γη σε μέρος όπου δεν περπατούν άνθρωποι.)

Ο νόμος της Δανίας δεν ξεχωρίζει τη δημόσια "ανάρμοστη" μεταχείριση από την ιδιωτική. Το να φερθείς "ανάρμοστα" σε ένα "ιερό" βιβλίο στο σπίτι σου, και εσύ ή κάποιος άλλος να βιντεοσκοπήσει την "ανάρμοστη" συμπεριφορά και να ανεβάσει το βίντεο στο διαδίκτυο, θα σε στέλνει δύο χρόνια στη φυλακή;

Από την άλλη πλευρά, αν ο Πειραιώς μηνύσει τους Monty Python ή τη σκηνοθέτρια του ντοκιμαντέρ "Αδέσποτα Κορμιά" θα πρέπει να συλληφθούν;

Συνειδητοποιούμε σε τι ναρκοπέδιο έχουμε ήδη μπει;

Και μόνο το ότι η Δύση έχει αποδεχθεί την απειλή και τον εκβιασμό, από κράτη ή ιδιώτες, ως έναν θεμιτό μηχανισμό που μπορεί να αλλάζει τη νομοθεσία, αρκεί.

Φαντάζεστε τι θα συνέβαινε αν Χριστιανοί δολοφονούσαν Τούρκους φιλάθλους, εισέβαλλαν και πυρπολούσαν τουρκικές πρεσβείες σε ευρωπαϊκές χώρες, απειλούσαν με θάνατο Τούρκους υπηκόους και διαδήλωναν καίγοντας κτήρια και αυτοκίνητα στις ισλαμικές χώρες όπου εργάζονται, όταν ο Ερντογάν ανακοίνωσε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί;

Υπήρχε περίπτωση να αλλάξει την απόφασή του υπό τον φόβο των αντιδράσεων; Συνειδητοποιούμε τι μήνυμα ηττοπάθειας και σύγχυσης εκπέμπει η Δύση, όταν, με το πρόσχημα της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, αποδεικνύεται μη ανεκτική στις θεμελιώδεις αρχές της;

Αντί οι χώρες της Δύσης να πουν καθαρά και ξάστερα: έτσι ζούμε εδώ, κι αν δεν σας αρέσει, μεταβολή και δρόμο, υποτάσσονται, για να προασπίσουν δήθεν την κοινωνική τους ειρήνη, σε μια τοξική μόλυνση που διαβρώνει τους θεσμούς τους, τον πολιτισμό τους, τις αξίες τους, την ύπαρξή τους την ίδια.

Όχι, η λύση δεν είναι η απέλαση όσων αντιδρούν έστω και υπερβολικά στον θρησκευτικό σκοταδισμό. Είναι η απέλαση του θρησκευτικού σκοταδισμού και των εκπροσώπων του. Είναι ο έλεγχος του νόμου ακόμα και στα "ιερά βιβλία". Ο (ελληνικός) νόμος 4301/2014, που ορίζει τα θέματα της ίδρυσης και της λειτουργίας θρησκειών, ζητάει από κάθε θρησκεία να καταθέσει στο πρωτοδικείο την ομολογία πίστης και τον κανονισμό λειτουργίας της, τα οποία θα πρέπει, όπως λέει το άρθρο 4, να μην έρχoνται σε αντίθεση προς τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη.

Είναι συμβατές με τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη οι αιμοβόρες σούρες του Κορανίου, όπως οι παρακάτω (από την επίσημη μετάφραση της Σαουδικής Αραβίας): 

 

Σούρα ελ-Μπάκαρα 

191. "Φονεύετέ τους (τους απίστους) και διώχτε τους, από κει που σας έδιωξαν…".

193. "Πολεμάτε τους ώσπου να μην σας καταδιώξουν στην ειδωλολατρία και να υπερισχύσει η πίστη στον Αλλάχ…".

221. "Και μη παντρεύεστε άπιστες γυναίκες μέχρις ότου πιστέψουν. Μια σκλάβα που πιστεύει είναι καλύτερη από μια άπιστη ακόμα κι αν σας γοητέψει. Ούτε να παντρεύετε τις κόρες σας με άπιστους…".

223. "Οι γυναίκες σας είναι για σας όπως η καλλιεργήσιμη γη. Καλλιεργήστε την όποτε και όπως θέλετε… ".

Σούρα αλ-Ιμράν

56. "Κι όσο αφορά εκείνους που αρνήθηκαν την Πίστη, θα τους τιμωρήσω με σκληρά βασανιστήρια σ΄ αυτόν τον κόσμο και τον άλλο και κανείς δεν θα βρεθεί να τους βοηθήσει.".

151. "Θα σκορπίσουμε τον τρόμο στις καρδιές των απίστων…"

 

171. "Κι ας μη νομίσουν οι άπιστοι ότι η αναβολή που τους δίνουμε είναι καλό γι’ αυτούς. Τους δίνουμε αναβολή γιατί ειναι ενδεχόμενο να αυξηθούν στην ανομία τους, οπότε τους περιμένει ατιμωτική τιμωρία."

Σούρα ελ-Νισά

5. "Και όσες από τις γυναίκες σας είναι ένοχες μοιχείας, τότε καλέστε τέσσερις μάρτυρες από σας. Αν αυτοί μαρτυρήσουν τότε περιορίστε τες στα σπίτια ώσπου ο θάνατος να τις διεκδικήσει…"

24. "Επίσης απαγορεύεται να παντρεύεστε με έγγαμες γυναίκες εκτός από εκείνες που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει (ως αιχμάλωτες)."

34. "Οι άνδρες είναι οι προστάτες και οι Κύριοι των γυναικών, γιατί ο Αλλάχ έχει χαρίσει ανώτερο βαθμό στους άνδρες από τις γυναίκες […] Όσο για τις γυναίκες εκείνες που φοβάστε για την παρακοή τους, συμβουλέψτε τες πρώτα, έπειτα αρνηθείτε να μοιραστείτε μαζί τους το κρεβάτι τους και τέλος να τις δείρετε ελαφριά."

84. "Πολέμα λοιπόν υπέρ του Αλλάχ. Ευθύνη δεν έχεις παρά μόνο για τον εαυτό σου. Να εξεγείρεις τους πιστούς στη μάχη."

89. "…Αν όμως επιστρέψουν στην απιστία, τότε συλλάβετέ τους και σκοτώστε τους όπου κι αν τους βρίσκετε."

Σούρα ελ-Μάτντε

33. "Η τιμωρία εκείνων οι οποίοι πολεμούν τον Αλλάχ και τον Απόστολό του, και διαβιούν στη γη άσχημα, είναι να εκτελούνται ή να σταυρώνονται ή να κόβονται τα χέρια και τα πόδια αντίπλευρα…"

38. "Και κόψτε τα χέρια του κλέφτη και της κλέφτρας: παραδειγματική τιμωρία, για το έγκλημά τους από τον Αλλάχ."

Κι αυτά δεν είναι παρά μόνο ελάχιστα από τα "ιερά κείμενα" του Ισλάμ στα οποία οι μη πιστοί στον Αλλάχ χλευάζονται, υβρίζονται και απειλούνται, ενώ οι πιστοί εντέλλονται, στην παρούσα ζωή, να τους πολεμήσουν και να τους εξοντώσουν.

Αυτό, λοιπόν, το εξώφθαλμο κήρυγμα μίσους, που προτρέπει σε πράξεις όχι απλώς ρατσιστικής βίας αλλά ειδεχθών μαζικών ανθρωποκτονιών, οι οποίες έχουν στερήσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, η Ευρώπη το θεωρεί "ιερό βιβλίο" και απελαύνει ή φυλακίζει όσους αντιτίθενται στην… ιερότητά του!

Αν αναρωτιέστε πώς αυτά τα κείμενα του Κορανίου θεωρήθηκαν από το Πρωτοδικείο συμβατά με τη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη, η απάντηση είναι τυπικά ελληνική:

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Σουηδία, οι χαμένες ψευδαισθήσεις

Οταν έλεγες ότι το μεταναστευτικό είναι πρόβλημα για την Ευρώπη, σου απαντούσαν «υπάρχει όμως το μοντέλο της Σουηδίας».  

Οταν έλεγες ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι σε αποδρομή, κυρίως εξαιτίας της αποτυχίας της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, σου απαντούσαν «υπάρχει όμως το μοντέλο της Σουηδίας». 

Ναι, η Σουηδία στην κρίση του 2015 υποδέχθηκε σε αναλογία πληθυσμού τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών από την υπόλοιπη Ευρώπη· το 20% του πληθυσμού των 10 εκατομμυρίων – όχι πολύ περισσότερους από όσους εμείς.  

Απλώς αυτοί τους μετρούν, ενώ εμείς μένουμε στο «περίπου».  

«Είναι η ανεύθυνη μεταναστευτική πολιτική και η αποτυχία της ένταξής τους» που μας οδήγησαν εδώ. Η παραδοχή δεν ανήκει ούτε στη Λεπέν ούτε στον Σαλβίνι. Είναι δήλωση του πρωθυπουργού της Σουηδίας, Ουλφ Κρίστενσον, κεντροδεξιού, που συγκυβερνά με την Ακροδεξιά.  

Σημασία έχει το «εδώ». Και το «εδώ» δεν έχει καμία σχέση με το ειδυλλιακό τοπίο της ανοιχτής κοινωνίας που έχει λύσει τα προβλήματά της, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει μόνον από την πληκτική νύχτα του υπερβόρειου χειμώνα. Η κυβέρνηση ζητάει από τον στρατό να συνεργασθεί με την αστυνομία για να αντιμετωπίσουν τη δολοφονική δράση των συμμοριών. Τους υπολογίζουν γύρω στους 30.000, είναι νέοι και προέρχονται από τις κοινότητες των μεταναστών στην πλειονότητά τους. Τον Σεπτέμβριο μόνο, άφησαν στο πέρασμά τους 11 νεκρούς. Στο Netflix, η σειρά «Το χαλιφάτο» αφηγείται την ιστορία δύο κοριτσιών, κορών μεταναστών, που έχουν αφομοιωθεί στη σουηδική κοινωνία και το σκάνε από το σπίτι τους γοητευμένες από την υπόσχεση του ισλαμικού παράδεισου. Είναι μια απάντηση στο ερώτημα γιατί η δεύτερη γενιά των μεταναστών γοητεύεται από τον ισλαμισμό. Ψάχνουν την ταυτότητα που τους κάνει να αισθάνονται διαφορετικοί. Το όνειρο κάθε εφήβου. Η πολυπολιτισμική κοινωνία αποδεικνύεται μια ψευδαίσθηση, η οποία μπορεί να λειτουργεί ως θεωρητικό σχήμα, όμως η πραγματικότητα τη διαψεύδει.

Δεν είμαι γνώστης της γεωπολιτικής και πολύ θα ήθελα τη γνώμη κάποιου ειδικού. Οι ταραχές ξεκίνησαν το 2022, λίγο μετά την εισβολή στην Ουκρανία και την αίτησή της για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Μήπως η σημερινή εξέγερση είναι βραχίων του νεοοθωμανού Ερντογάν; 

 Θα έλεγα πως αυτή είναι η τεχνική πλευρά του ζητήματος. Διόλου αμελητέα, δεν έχω αντίρρηση. Ομως η ουσιαστική πλευρά, αυτή που θα όφειλε να αφυπνίσει την Ευρώπη, εξίσου με το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης στη Μεσόγειο, είναι ότι ...

 

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η Σουηδία στα όπλα!

 

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Σουηδία, μια χώρα πρότυπο η οποία προβαλλόταν για ψύλλου πήδημα σε όλη την διάρκεια της Μεταπολίτευσης ως παράδειγμα ενός σχεδόν ιδανικού τόπου όπου όλα λειτουργούν ρολόι;  

Τι έγινε σε αυτή τη χώρα με την υψηλών προδιαγραφών καθημερινότητα, όπου δεν υπάρχουν λακκούβες, ούτε καν αποτσίγαρα στους δρόμους, ταλαιπωρίες, γραφειοκρατία, φοροδιαφυγή, ταξικές ανισότητες, σεξουαλική καταπίεση και ότι βάλει ο νους ενός απαιτητικού προοδευτικού πολίτη; Πώς θόλωσε όλη αυτή η λαμπρή εικόνα της Σουηδίας ως πρότυπο διακυβέρνησης όπου ο πρωθυπουργός πάει να ψωνίσει στο σουπερ μάρκετ με το ποδήλατο;  

Ο στρατός μέχρι πρότινος γνωρίζαμε ότι κατεβαίνει στη Χιλή, στην Ονδούρα, στο Σουδάν, στη Τουρκία. Όχι στην Σουηδία – κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει.

Τι άλλαξε σ’ αυτήν τη χώρα πρότυπο και η κυβέρνηση δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών της και ζητά επιτακτικά την επέμβαση του στρατού; 

Τι ακριβώς έχει φέρει στα όρια του εμφυλίου πόλεμου την Γαλλία;  

Προφανώς ο δικαιωματικός εξτρεμισμός που κυριάρχησε στην Ευρώπη με την απόλυτη ιστορική βαρβαρότητα της παγκοσμιοποίησης και της ουσιαστικά ανεξέλεγκτης μετανάστευσης με την σταδιακή αλλά βίαιη αλλαγή της πολιτισμικής σύνθεσης των ευρωπαϊκών κοινωνιών… Αν δεν μπορούμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα καλύτερο κόσμο, ας χαλάσουμε αυτόν που δημιουργήσαμε.

Αυτό συμβαίνει στη Σουηδία όπου όλα λειτουργούν άψογα ακόμα και η υπερκατανάλωση των δικαιωμάτων που εφηύρε η πολυπολιτισμικότητα, οι «ανοικτές» κοινωνίες, η αυτοκτονική ενοχοποίηση των τοπικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Με δυο λόγια, η παρανοϊκή αντίληψη ότι η Σουηδία μπορεί να δεχτεί τη μισή Σομαλία δίχως καμιά συνέπεια.

Ότι η Γαλλία, η χώρα με την βαθύτερη κοσμική αντίληψη του κράτους, μπορεί να εφαρμόζει ταυτόχρονα και τους νόμους του Ισλάμ δίχως να ανοίξει μύτη!

Πρόκειται για πρωτοφανή ιστορική παρωδία στην όποια πρωταγωνιστεί η Ευρώπη που βρίσκεται σε χρόνια αφασία και δεν μπορεί να αντιληφθεί τους λόγους της ανόδου της ακροδεξιάς. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την φθορά της, τον αργό και βασανιστικό της μαρασμό, την τρομερή της απόκλιση από τον εαυτό της. Η Ευρώπη μεταφέρει και αναδεικνύει τις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες του Ισλάμ, δηλαδή την δογματική αντίληψη ενός τρόπου ζωής όπου όποιος εναντιώνεται ή την προσβάλει, απειλείται ή μηνύεται με τους νόμους της Δύσης που υπερασπίζονται τους νόμους εκείνους οι οποίοι θεωρούν τους νόμους της διεφθαρμένους! Αυτή είναι η ήπια αντιμετώπιση η οποία κλιμακώνεται σε Charlie Hebdo και Μπατακλάν, σε αποκεφαλισμούς δασκάλων, σε δολοφονίες απίστων δυτικών κληρικών, σε δημιουργία γκέτο ή σε δολοφονικές εγκληματικές συμμορίες που θέλουν την μεγάλη ζωή στην ωραία Δύση πουλώντας ναρκωτικά στο όνομα των δικαιωμάτων των μεταναστών.

Ποια είναι η προοδευτική λύση; 

«Γκρεμίστε φασίστες το τοίχος του Έβρου!» για να περνούν ανενόχλητες όλες οι φυλές του κόσμου στις χώρες μας, να τις καταλαμβάνουν, να επιβάλλουν τους όρους τους και τον πολιτισμό τους.  

Εδώ προσέξτε γιατί έχει ενδιαφέρον. Υποτίθεται ότι φεύγουν για μια καλύτερη ζωή που τους στερεί ο πολιτισμός τους, τον οποίο, ωστόσο, δεν τον αφήνουν πίσω στο Λάγος ή στο Ισλαμαμπάντ και την Καμπούλ αλλά τον κουβαλούν ως τα Ηλύσια Πεδία και την Πύλη του Βρανδεμβούργου. Έρχονται στην (διεφθαρμένη και άπιστη) Ευρώπη για να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή και να επιβάλλουν την δική τους κουλτούρα η οποία είναι βασικός παράγων λόγω του οποίου δεν έχουν μια καλή ζωή στις χώρες τους.

Κάτι δεν κουμπώνει καλά, και μάλιστα με τις καλύτερες προθέσεις ότι όλα είναι αθώα γύρω από αυτήν την ιστορία που κινδυνεύει να παραλύσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και τον δυτικό κόσμο. Γιατί εδώ ζούμε μια...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: To Κουβέιτ θα μοιράσει 100.000 αντίτυπα του Κορανίου στη σουηδική γλώσσα στους χρήσιμους ηλίθιους του Ισλαμ στη Σουηδία

 


Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Η κυβέρνηση του Κουβέιτ θα τυπώσει 100.000 αντίτυπα του Κορανίου στη σουηδική γλώσσα και θα τα μοιράσει στη Σουηδία ως αντίδραση στο κάψιμο του Κορανίου που οργανώνουν κάποιοι Σουηδοί αντιδρώντας στον εξισλαμισμό της χώρας τους.
 

Το Υπουργικό Συμβούλιο του Κουβέιτ έλαβε την απόφαση με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού Σεΐχη Ahmad Nawaf Al-Ahmad Al-Sabah, και εξέδωσε την παρακάτω απίστευτη ανακοίνωση:
 

«Το Κράτος του Κουβέιτ υπενθυμίζει στη διεθνή κοινότητα και σε όλες τις ενδιαφερόμενες χώρες την ευθύνη τους για να αναλάβουν δράση κατά του μίσους και του θρησκευτικού εξτρεμισμού ώστε να σταματήσουν τις εχθρικές πράξεις που στοχεύουν την ιερότητα των μουσουλμάνων. Οι δράστες τέτοιων εχθρικών πράξεων θα πρέπει να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη για να αποτραπεί η αρχή της ελευθερίας της έκφρασης ως τέχνασμα που δικαιολογεί την εχθρότητα κατά του Ισλάμ ή οποιασδήποτε ιερής πίστης».
 

Το Κουβέιτ συμμετέχει στην προετοιμασία ενός σχεδίου ψηφίσματος, μαζί με τον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), που θα παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UNHRC) για την αντιμετώπιση του θρησκευτικού μίσους και τη βεβήλωση των θρησκευτικών ιερών.
 

Το να αποκεφαλίζονται όσοι δεν ασπάζονται το Ισλάμ, δεν το ζήτησε ακόμα το Κουβέιτ.  

Επιφυλάσσεται σε επόμενη φάση. 

Προς το παρόν, του αρκεί να φυλακίζονται όσοι καίνε το "ιερό" τους βιβλίο

Και έτσι όπως πάει ο δυτικός κόσμος...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τουρκία, Σουηδία, Φινλανδία: η αγωνία κορυφώνεται

 


Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ


Το ζήτημα της ένταξης στο ΝΑΤΟ της Σουηδίας και της Φινλανδίας κοντεύει να μετατραπεί σε φάρσα.
Κι αυτό λόγω των παιχνιδιών της Τουρκίας με τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία της Δυτικής Συμμαχίας.
 

 

Είναι δυνατόν μια χώρα να παίζει με την ασφάλεια του δυτικού κόσμου και να μην ενδιαφέρεται για τις προοπτικές της ειρήνης στην Ευρώπη;  

Απροκάλυπτα η Αγκυρα εκβιάζει σχεδόν όλες τις δυτικές πρωτεύουσες κι αγνοεί επιδεικτικά τους στόχους και τις βλέψεις της Ουάσιγκτον.

Κι εντούτοις είναι φανερό πως το παιχνίδι της Τουρκίας γίνεται ανεκτό από το ΝΑΤΟ κι από τις χώρες κυρίως που συναποτελούν τη ραχοκοκκαλιά του. Μέχρι κάποιου σημείου βέβαια. Και αυτοί που λογικά πρώτοι θα αντιδράσουν είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Η Στοκχόλμη και το Ελσίνκι δεν θα κρατήσουν για πολύ ακόμη ανεκτική στάση απέναντι στην Αγκυρα. Προφανώς η εξασφάλιση της ένταξής τους στο ΝΑΤΟ εξασφαλίζει τη δική τους ασφάλεια. Παράλληλα όμως εξασφαλίζει την ειρήνη στο βόρειο ημισφαίριο της Ευρώπης και προκαλεί σιγουριά για τις όποιες εξελίξεις στον αρκτικό κύκλο και υποχρεώνει όλους, και τη Ρωσία, να αντιμετωπίσουν τις εξελίξεις με μάτι συνεργασίας και συνδιαλλαγής. Ούτε και πρόκειται να τινάξουν στον αέρα τον δικό τους πολιτικό πολιτισμό για το χατήρι του Ερντογάν. 

Δεν είναι δυνατόν η Τουρκία, με την εμμονή της στα παζάρια, να διακινδυνεύσει την παγκόσμια ισορροπία ειρήνης και συνεργασίας αλλά και την πολιτική κουλτούρα και συμπεριφορά των χωρών της Σκανδιναβίας.

Η στενή σχέση της Τουρκίας με τη Ρωσία αρχίζει να ρίχνει σοβαρές σκιές στη συμπεριφορά της και απέναντι στη Σουηδία και τη Φινλανδία. Πολιτικοί παρατηρητές αναρωτιούνται σε ποιο βαθμό τα εμπόδια που βάζει η Τουρκία στην είσοδο των δύο αυτών χωρών στο ΝΑΤΟ είναι πράγματι αυτά που προβάλλει η Αγκυρα (ανοχή Κούρδων, άσυλο σε καταζητούμενους στην Τουρκία κ.λπ.) ή σχετίζονται με πιέσεις της Μόσχας.  

Ο Τζον Μπόλτον, γνωστός αμερικανός πολιτικός παράγων, πρ. προεδρικός σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας και πρόσφατα πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμενα Εθνη, προ ημερών εξέφρασε απορίες για το πόσο σύμμαχος μπορεί να είναι η Τουρκία με τέτοιες συμπεριφορές στο ΝΑΤΟ. Και πρότεινε να διακοπεί για ένα διάστημα η συμμετοχή της στη Συμμαχία ώστε να πάρει ένα μάθημα ο Ερντογάν ενόψει εκλογών!

Επίσης ο σουηδός πρωθυπουργός έκανε σαφές πως δεν πρόκειται να κάνει άλλη παραχώρηση προς την Τουρκία. Ο,τι μπόρεσε να κάνει η Σουηδία το έκανε, δήλωσε. Δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτε άλλο. Εννοούσε με αυτό πως δεν πρόκειται να παραβιάσει αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που απέρριψε την έκδοση κάποιου Τούρκου, «τρομοκράτη» κατά την Αγκυρα, στην Τουρκία. Αλλά και την αφαίρεση του ασύλου κι από άλλους κούρδους και τούρκους υπηκόους που ζητούν οι τουρκικες αρχές. Παράλληλα και αυτός και ο ΓΓ του ΝΑΤΟ τόνισαν πως περιμένουν μέσα στις αρχές του 2023 να επικυρωθεί η ένταξη των δύο σκανδιναβικών χωρών από την Ουγγαρία (διαδικαστικό αυτό) και την Τουρκία.  

Το θέμα όμως...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Ο κοινός παρονομαστής

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Τα εκλογικά αποτελέσματα σε Σουηδία, Γαλλία, Ιταλία έχουν διάφορες αιτίες που ποικίλλουν από χώρα σε χώρα. 

Η χρόνια οικονομική κρίση και το άκαμπτο μοντέλο της δημοσιονομικής πειθαρχίας που επέβαλαν οι «ενάρετες» χώρες του Βορρά, η γερμανική αλαζονεία σε συνδυασμό με τις γραφειοκρατικές νόρμες της Κομισιόν, η απαξίωση των παραδοσιακών κομμάτων στη συνείδηση των πολιτών, όλα αυτά συνέτειναν στην ανάδειξη των λεγόμενων αντισυστημικών κομμάτων.  

Είναι προφανές πως, όταν ένα σύστημα παρουσιάζει ρωγμές, ξεπροβάλλουν δυνάμεις που επιδιώκουν τον ριζικό μετασχηματισμό του.

Σε αυτές τις χώρες, ωστόσο, υπήρξε ένας κοινός παρονομαστής στην ενδυνάμωση αυτών των δυνάμεων. Είναι το μεταναστευτικό και ο λεγόμενος δικαιωματισμός. 

Ενας σημαντικός αριθμός πολιτών, φαίνεται πως είναι πλειοψηφικός, δεν μπορεί να αποδεχθεί το γεγονός, μετανάστες και πρόσφυγες να διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα, καταβάλλοντας σημαντικά χρηματικά ποσά –άγνωστο πού τα βρίσκουν–, να παρακάμπτουν ομόθρησκες χώρες και να έρχονται στο ευρωπαϊκό έδαφος χωρίς συνοδευτικά έγγραφα, αλλά με πανάκριβα κινητά τηλέφωνα. Και συγχρόνως να μη θέλουν να αποδεχθούν τους νόμους των κρατών που τους φιλοξενούν. Να θέλουν να συγκροτήσουν μικρά, δικά τους κρατίδια –τα γκέτο– μέσα στην καρδιά των μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Και το κυριότερο, σε αυτή την προσπάθειά τους βρίσκουν συμπαράσταση «εντός των τειχών» από τα κόμματα και τις κινήσεις της Αριστεράς και από κάποιες περσόνες ενός δογματικού φιλελευθερισμού.

Η σιωπηλή πλειοψηφία –καλώς ή κακώς, αυτό δεν έχει σημασία– αισθάνεται πως απειλείται ο τρόπος ζωής της από ανθρώπους που δεν θέλουν να προσαρμοστούν σε αυτόν και αντιδρά απέναντι σε όλους όσοι, στο όνομα μιας ιδεατής πολυπολιτισμικότητας, έχουν επιδεινώσει την καθημερινότητά της. Με απλά λόγια, ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης δεν θέλει να κυκλοφορεί μέσα από στρατιωτικές περιπόλους και στρατιωτικά οχήματα υπό τον φόβο τρομοκρατικών ενεργειών.

Ολο αυτό το σκηνικό, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, είναι απολύτως φυσιολογικό να εκφρασθεί πολιτικά και να πλειοψηφήσει εκλογικά. 

Οσοι ενοχλήθηκαν από την άνοδο των δεξιών κομμάτων...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ (ΠΑΝ)ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η πολιτικώς ορθή αυτοκτονία ενός λαού! - Δύο βομβιστικές επιθέσεις σε μια νύχτα και σχεδόν 500 βομβιστικές επιθέσεις από το 2018; Αυτό είναι φυσιολογικό τώρα στην καθαρματοεποικισμένη Σουηδία !!!


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ

Το άρθρο είναι κάτι σαν μαγική κρυστάλλινη σφαίρα που δείχνει και το κοντινό μέλλον του ελληνόφωνου αριστερολαθρομαχμουταρόπληκτου χαλιφάτου μας...

Από την Paulina Neuding / Common Sense

Την Πέμπτη το πρωί, οι Σουηδοί ξύπνησαν με ειδήσεις του είδους που έχουν γίνει πολύ οικείες: Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ισχυρές βόμβες εξερράγησαν σε πολυκατοικίες, σε δύο διαφορετικές πόλεις στη νότια Σουηδία.

Ένα άτομο τραυματίστηκε σοβαρά στο Άστροπ, όπου ένας μάρτυρας είπε στα ΜΜΕ: «Οι άνθρωποι ούρλιαζαν και έκλαιγαν. Ήταν τόσο εξωπραγματικό…». Ένας κάτοικος της περιοχής είπε στο Radio Sweden ότι ο 7χρονος του είχε μπει τρέχοντας στην κρεβατοκάμαρά του ουρλιάζοντας, καθώς η έκρηξη έκανε το διαμέρισμά τους να ταρακουνηθεί. Στο Χέλσινγκμποργκ, η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που, σύμφωνα με την αστυνομία, αυτοκίνητα που ήταν σταθμευμένα κοντά καταστράφηκαν. Δεν είναι ακόμη σαφές εάν οι βομβιστικές επιθέσεις συνδέονται μεταξύ τους ή για το ποιος βρίσκεται πίσω από αυτές.

Από το 2018, έχουν σημειωθεί σχεδόν 500 βομβιστικές επιθέσεις —ναι, βομβιστικές— σε μια από τις πιο ήσυχες και σταθερές κοινωνίες στον κόσμο.

Ωστόσο, δεν υπάρχει μόνο το πρόβλημα των βομβιστικών επιθέσεων. Υπάρχουν και πυροβολισμοί.

Η Σουηδία, η οποία έχει πληθυσμό περίπου 10 εκατομμυρίων, έχει τον υψηλότερο κατά κεφαλήν αριθμό θανατηφόρων πυροβολισμών μεταξύ 22 ευρωπαϊκών χωρών. Σαράντα επτά άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από πυροβολισμούς μέχρι στιγμής φέτος, κάτι που, αν και απέχει από τα αμερικανικά επίπεδα ανθρωποκτονιών με όπλο, είναι μια κατάσταση ακραία για την Ευρώπη. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρακολουθούν πλέον τη Σουηδία με φρίκη.

Μπορεί να είναι σοκαριστικό για τους Αμερικανούς να μαθαίνουν ότι στη Σουηδία -τη χώρα του ΙΚΕΑ, του Spotify και της Greta Thunberg- συμβαίνουν όλα αυτά. 

Ίσως ο λόγος που δεν το γνωρίζουν είναι εξαιτίας της εξωπραγματικής αιτίας του πώς φτάσαμε ως εδώ.

Μεταξύ των υπόπτων για πυροβολισμούς, το 85% είναι μετανάστες πρώτης ή δεύτερης γενιάς, σύμφωνα με την εφημερίδα Dagens Nyheter, καθώς οι γειτονιές των μεταναστών έχουν γίνει εστίες για εγκλήματα συμμοριών. Ο επίτροπος της Εθνικής Αστυνομίας Anders Thornberg περιέγραψε τη βία ως «ένα εντελώς διαφορετικό είδος βαρβαρότητας από ό,τι έχουμε δει στο παρελθόν» και ο αναπληρωτής του, Mats Löfving, υποστηρίζει ότι 40 εγκληματικές συμμορίες δρουν πλέον σε όλη τη χώρα. 

Πρόκειται και για ομάδες που σπέρνουν το φόβο για τις λεγόμενες «ληστείες εξευτελισμού», που στοχεύουν παιδιά και νέους, στις οποίες τα θύματα υφίστανται εξευτελιστική μεταχείριση από τους επιτιθέμενους, όπως ούρηση. Μόλις αυτή την εβδομάδα, τέσσερις άνδρες καταδικάστηκαν για ληστεία, ξυλοδαρμό και ούρηση σε έναν 18χρονο, ο οποίος επίσης βιντεοσκοπήθηκε από τους βασανιστές του.

Όλα αυτά είναι ο λόγος που, για πρώτη φορά, η εγκληματικότητα αναδείχθηκε σε κορυφαία προτεραιότητα μεταξύ των ψηφοφόρων στις γενικές εκλογές του περασμένου Σαββατοκύριακου. Οι Σουηδοί εξέφρασαν τις ανησυχίες τους την Κυριακή, όταν έδωσαν στο πιο σκληρό αντιμεταναστευτικό κόμμα της χώρας περισσότερο από το 20% των ψήφων.

Οι Σουηδοί Δημοκράτες, ή SD, είναι τώρα το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο και το μεγαλύτερο του δεξιού μπλοκ —κερδίζοντας περισσότερες ψήφους από το πιο παραδοσιακό κεντροδεξιό κόμμα των Μετριοπαθών (απομένει να δούμε αν ο Ulf Kristersson, ηγέτης των Μετριοπαθών, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με την υποστήριξη του SD, ενώ θα τηρήσει την υπόσχεσή του να μην επιτρέψει στο κόμμα να συμμετάσχει στον κυβερνητικό συνασπισμό).

Πώς λοιπόν το περίφημο φιλελεύθερο εκλογικό σώμα της Σουηδίας έδωσε τη νίκη σε ένα κόμμα με ρίζες στην ακροδεξιά; 

Με μια λέξη: Άρνηση.

Ως απάντηση στα αυξανόμενα προβλήματα της Σουηδίας με τη βία των συμμοριών και τις κοινωνικές αναταραχές στα προάστια των μεταναστών, η στρατηγική της κυβέρνησης για πολλά χρόνια ήταν να αρνείται το πόσο σοβαρή είχε γίνει η κατάσταση. Στο μεταξύ, εκείνοι που παρατηρούσαν το πρόβλημα -πολλοί από τους οποίους ήταν στην εργατική τάξη- και μιλούσαν για τη μειωμένη ασφάλειά είχαν κατηγορηθεί για ρατσισμό από κορυφαίους πολιτικούς, τον κυρίαρχο Τύπο και τις πολιτιστικές ελίτ. Μόνο ένα πολιτικό κόμμα δεν το έκανε: Το SD. Και από εκλογές σε εκλογές, κέρδισαν όλο και μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη.

Αυτή είναι μια ιστορία για το τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι που διαχειρίζονται πράγματα και καταστάσεις προσπαθούν να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεών τους.

Ο ξένος πληθυσμός της Σουηδίας που γεννήθηκε στη χώρα έχει διπλασιαστεί κατά 20% από το 2000. Καμία άλλη χώρα δεν δέχτηκε περισσότερους κατά κεφαλήν μετανάστες κατά το κύμα του 2015 —από χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Σχεδόν το 23% των Σουηδών ενηλίκων γεννήθηκαν στο εξωτερικό (στο απόγειο της αμερικανικής μετανάστευσης, το 1890 αυτό το στατιστικό ήταν ελαφρώς μικρότερο από 15%). Και οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο ήταν άνδρες. Το 2015, για παράδειγμα, το 70% όσων αναζητούσαν καταφύγιο στη Σουηδία ήταν άνδρες.

Αρκετοί μετανάστες έχουν ενσωματωθεί καλά στη σουηδική κοινωνία, αλλά πάρα πολλοί έχουν καταλήξει σε διάφορα προάστια, όπου η ανεργία είναι υψηλή και η εγκληματικότητα είναι ανεξέλεγκτη. Σε μια περιοχή όπως το Ρόζενγκαρντ του Μάλμε, για παράδειγμα, η συμμετοχή των ενηλίκων στο εργατικό δυναμικό είναι μικρότερη από 50% και το 21% των νοικοκυριών στηρίζονται στην κοινωνική πρόνοια.

Η Σουηδία είναι ένα από τα πιο γενναιόδωρα κράτη πρόνοιας στον κόσμο: Αν και αυτές οι γειτονιές χαρακτηρίζονται από υψηλή ανεργία, δεν υπάρχει στέρηση υλικών αγαθών. Η υγειονομική περίθαλψη παρέχεται με ένα συμβολικό κόστος. Η οδοντιατρική περίθαλψη είναι δωρεάν για άτομα κάτω των 19 ετών, όπως και τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η κάλυψη των κοινωνικών υπηρεσιών είναι καθολική.

Ωστόσο, η αστυνομία αγωνίζεται να διατηρήσει τον έλεγχο σε περίπου 60 γειτονιές με πλειοψηφία μεταναστών —που επισήμως χαρακτηρίζονται ως «ευάλωτες περιοχές»— στις οποίες συμμορίες και φυλές ανταγωνίζονται το κράτος για την τοπική εξουσία. Σε ορισμένες από αυτές τις γειτονιές, όπως η Γκοτσούντα στην πανεπιστημιακή πόλη της Ουψάλα, η ταχυδρομική υπηρεσία αναγκάστηκε να ακυρώσει τις παραδόσεις για λόγους ασφαλείας. Η UPS σταμάτησε προσωρινά την παράδοση δεμάτων στο Ρόζενγκαρντ το 2019.

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, η σουηδική δημόσια τηλεόραση, SVT, επισκέφτηκε τη γειτονιά Τιάρνα Άνγκαρ στο Μπορλάνγκε, τη βορειότερη «ευάλωτη περιοχή» της Σουηδίας. Στοχοποιήθηκαν με πέτρες την πρώτη τους νύχτα και αντιμετώπισαν την εξής απαίτηση: «Μην κακολογείτε την Τιάρνα Άνγκαρ». Αυτό συνέβη δύο χρόνια αφότου ένα φορτηγό-ψυγείο με παγωτά ακύρωσε τη στάση του στην Τιάρνα Άνγκαρ για λόγους ασφαλείας.

Οι παραδόσεις εφημερίδων νωρίς το πρωί ακυρώθηκαν για τον ίδιο λόγο. Τέτοιες ακυρώσεις είναι συνήθως προσωρινές, αλλά μπορούν ωστόσο να έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε «ευάλωτες γειτονιές»: Σε τμήματα του «ευάλωτου» προαστίου Τένστα στη Στοκχόλμη, για παράδειγμα, η περιοχή ήταν σε χάος κυκλοφοριακά για εννέα μήνες, μεταξύ 2016 και 2017, επειδή κρίθηκε μη ασφαλής για τους τροχονόμους.

Εδώ και χρόνια, οι οδηγοί ασθενοφόρων και οι πυροσβέστες πρέπει να περιμένουν τη συνοδεία της αστυνομίας πριν εισέλθουν σε ορισμένες γειτονιές. «Ξέρω ότι είναι ευαίσθητο και αμφιλεγόμενο», μου είπε ο Gordon Grattidge, επικεφαλής του συνδικάτου οδηγών ασθενοφόρων σε συνέντευξή του το 2017. «Αλλά για εμάς είναι πραγματικά απαγορευτικό γιατί έχουμε οδηγίες να μην μπαίνουμε σε επικίνδυνες καταστάσεις». Ένας άλλος νοσηλευτής είπε στον Τύπο πέρυσι: «Αφού εργαζόμαστε σε ευάλωτες περιοχές, γνωρίζουμε πώς μερικοί άνθρωποι δεν σέβονται τη ζωή των άλλων. Δεν δίνουν δεκάρα ότι είμαστε διασώστες».

Μετά, υπάρχουν και οι βομβιστικές επιθέσεις. Πριν από μερικά χρόνια, άρχισαν να εμφανίζονται χειροβομβίδες μεταξύ των εγκληματικών συμμοριών στη Σουηδία. Πλέον, οι βόμβες είναι συχνά αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί.

Το φθινόπωρο του 2019, μια ομάδα αστυνομικών του Νιου Τζέρσεϊ ταξίδεψε στη Στοκχόλμη για να μάθει από πρώτο χέρι για τις βομβιστικές επιθέσεις. «Σοκαρίστηκα από τη χρήση χειροβομβίδων στη Σουηδία», είπε στο Svenska Dagbladet ο Rick Fuentes, πρώην επικεφαλής της αστυνομίας του Νιου Τζέρσεϊ. «Δουλεύω στην αστυνομία για 40 χρόνια και δεν έχω ακούσει ή δει ποτέ κάτι παρόμοιο».

Μέχρι εκείνη την εποχή, η χρήση εκρηκτικών μεταξύ των εγκληματικών συμμοριών της Σουηδίας είχε φτάσει σε επίπεδα που η αστυνομία περιέγραφε ως μοναδικά, όχι μόνο για τη Σουηδία ή την Ευρώπη, αλλά για οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο που δεν βρισκόταν σε πόλεμο.

Μετά την έκρηξη μιας ιδιαίτερα ισχυρής βόμβας σε ένα κτίριο κατοικιών στο Όστερμαλμ, ένα εύπορο τμήμα του κέντρου της Στοκχόλμης, τον Ιανουάριο του 2020, ένας από τους τραυματίες είπε στον Τύπο πώς παρακολουθούσε το Netflix όταν η έκρηξη τον έκανε να πεταχτεί στο πάτωμα. Το μισό του αριστερό αυτί του πετάχτηκε στον αέρα και μήνες αργότερα υπέφερε ακόμη από μειωμένη ακοή. Τα δύο παιδιά του τρόμαξαν τόσο πολύ από την επίθεση που από τότε αρνούνται να κοιμηθούν δίπλα στο παράθυρο.

«Είναι απαίσιο. Ζω στη Σουηδία για 35 χρόνια και δεν έχω βιώσει ποτέ μια τέτοια κατάσταση. Για δύο, τρεις ώρες, ήμουν κουφός, δεν μπορούσα να ακούσω τίποτα», είπε ένας κάτοικος ενός κτιρίου που έγινε στόχος στο Χάσμπι λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα αργότερα. Περίπου 50 άτομα χρειάστηκε να εκκενώσουν κτίριο και περιέγραψαν αυτό που έμοιαζε με «σκηνή πολέμου» -μια πολύ συνηθισμένη επιλογή λέξης που χρησιμοποιούν όσοι έχουν βιώσει βομβιστικές επιθέσεις στη Σουηδία από πρώτο χέρι.

Επειδή οι περισσότερες επιθέσεις δεν φτάνουν ποτέ στα δικαστήρια -οι αποδείξεις κυριολεκτικά ανατινάζονται και ένας ισχυρός κώδικας σιωπής σηματοδοτεί τη δράση των συμμοριών– είναι δύσκολο να αναφερθούμε στα κίνητρα πίσω από κάθε επίθεση. Αλλά όταν οι δημοσιογράφοι εξέτασαν τις νομικές ετυμηγορίες σε τέτοιες υποθέσεις μεταξύ Ιανουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2020 -20 εκρήξεις με 32 δράστες- βρήκαν κίνητρα που είχαν να κάνουν με απόπειρες δολοφονίας, εκβιασμούς και εκδίκηση εξαιτίας απιστίας. Σημείωσαν επίσης ότι δεν σχετίζεται κάθε έκρηξη με τη δράση των συμμοριών, αν και οι περισσότερες έχουν σχέση.

Οι επιθέσεις στρέφονται κυρίως κατά υλικών -όπως αυτοκίνητα και κτίρια- και όχι κατά ατόμων, γεγονός που εξηγεί γιατί δεν έχουν υπάρξει περισσότεροι θάνατοι. Ωστόσο, στα θύματα περιλαμβάνεται ένα 4χρονο κορίτσι που σκοτώθηκε από βόμβα σε αυτοκίνητο στο Γκέτεμποργκ (2015), ένα 8χρονο αγόρι που κοιμόταν όταν ρίχτηκε χειροβομβίδα στο διαμέρισμα όπου διέμενε στο Γκέτεμποργκ (2016) και ένας 63χρονος που σήκωσε μια χειροβομβίδα που βρισκόταν στο δρόμο σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, νομίζοντας ότι ήταν παιχνίδι (2018). Το 2019, μια 23χρονη φοιτήτρια στην πανεπιστημιακή πόλη Λουντ υπέστη σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο όταν έτυχε να περάσει από ένα κατάστημα έξω από το οποίο, σε έναν κάδο απορριμμάτων, εξερράγη βόμβα. Η όρασή της μειώθηκε στο 2%. Είπε στον Τύπο σε συνέντευξή της ότι ακόμα δεν τολμάει να περπατήσει δίπλα σε κάδους απορριμμάτων.

Ο Σουηδός ποινικολόγος Amir Rostami περιέγραψε την επιδημία των βομβιστικών επιθέσεων στη Σουηδία ως μέρος ενός κύκλου βίας μεταξύ εγκληματικών συμμοριών, που χρονολογείται πριν από περίπου 15 χρόνια: «Πρώτα πυροβολούσαν στα πόδια, μετά άρχισαν να πυροβολούν ο ένας τον άλλον, μετά υπήρξαν περισσότεροι πυροβολισμοί, καθαρά εκτελέσεις και ταπείνωση των θυμάτων. Τώρα έχουμε ακραίες επιθέσεις και σε αριθμό», είπε στην εφημερίδα DN το 2019.

Καθώς αυτή η εξέλιξη επιταχύνονταν, θεωρήθηκε κακό να λεχθεί ότι η μετανάστευση και η αποτυχημένη ένταξη είχαν οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα εγκληματικής δράσης —ή ακόμη και ότι η εγκληματικότητα ήταν ένα αυξανόμενο πρόβλημα.  

Αυτό άλλαξε το φθινόπωρο του 2020, όταν ο τότε πρωθυπουργός Stefan Löfven των Σοσιαλδημοκρατών, του αριστερού κόμματος που ήταν η κυρίαρχη δύναμη στη σουηδική πολιτική τον περασμένο αιώνα, παραδέχτηκε αυτό που όλοι γνώριζαν: Ότι η μετανάστευση είχε επηρεάσει την εγκληματικότητα με αρνητικό τρόπο. 

Η διάδοχός του, η πρωθυπουργός Magdalena Andersson το επανέλαβε στην πρόσφατη προεκλογική της εκστρατεία. «Δεν αναγνωρίζουμε τη Σουηδία μας», είπε και τόνισε ότι η κυβέρνησή της περιόρισε τις μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα.

Πολλοί ψηφοφόροι πίστεψαν, προφανώς, ότι οι πολιτικοί ξύπνησαν πολύ αργά.

Όταν άρχισαν να εμφανίζονται ιστορίες σχετικά με τις συμμορίες και τις επιθέσεις σε ανθρώπους που επισκέπτονταν γειτονιές μεταναστών, που μερικές φορές αναφέρονται ως «απαγορευμένες ζώνες», μια κυβερνητική υπηρεσία ξεκίνησε εκστρατεία δημοσίων σχέσεων για να τις μετονομάσει σε «ζώνες μετάβασης». Η κυβέρνηση είχε βοήθεια από τα αριστερά σουηδικά μέσα ενημέρωσης. Το 2015, το άρθρο γνώμης του Dagens Nyheter, για παράδειγμα, έγραφε ότι οι άνθρωποι που εκφράζουν ανησυχίες για το έγκλημα ήταν «αρνητές σε θέματα ασφάλειας» και τους συνέκρινε με τους αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Η σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα Aftonbladet ανέφερε το 2017 ότι η ιδέα ότι η Σουηδία έπρεπε να στρατολογήσει περισσότερους αστυνομικούς ήταν «λαϊκισμός στο χειρότερο του πρόσωπο», δεδομένου ότι «η εγκληματικότητα μειώνεται».

Εν τω μεταξύ, η σύνδεση μεταξύ μετανάστευσης και εγκληματικότητας μετατράπηκε σε θέμα ταμπού.

Η Aftonbladet, για παράδειγμα, υποστήριξε ότι δεν υπήρχε ανάγκη οι αρχές να δημοσιεύουν στατιστικά στοιχεία για τους μετανάστες και το έγκλημα, επειδή η ίδια η ιδέα ήταν εγγενώς ρατσιστική. Ο τότε πρωθυπουργός Stefan Löfven επανέλαβε το ίδιο αφήγημα όταν ρωτήθηκε εάν η μετανάστευση επηρέαζε τα επίπεδα εγκληματικότητας. «Θα πρέπει να ενεργούμε ενάντια σε ό,τι είναι λάθος και εγκληματικό, ανεξάρτητα από το υπόβαθρο και την αιτία. Δεν θέλω να συνδέσω το έγκλημα με την εθνικότητα», είπε το 2020 –σαν να μην υπήρχαν εύλογες ερωτήσεις σχετικά με το πώς η μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής του είχε επηρεάσει το έγκλημα.

Επειδή οι συνέπειες της αποτυχημένης ενσωμάτωσης –όπως τα εγκλήματα συμμοριών και οι κοινωνικές αναταραχές– ήταν πιο έντονες σε λιγότερο εύπορες περιοχές, έδωσε ουσιαστικά τη δυνατότητα στις ελίτ να αγνοούν τα προβλήματα για περισσότερο από ό,τι θα μπορούσαν μεγάλα τμήματα του εκλογικού σώματος

Μεταξύ των προοδευτικών, όπως η τραγουδίστρια της όπερας Malena Ernman –σήμερα κυρίως γνωστή ως μητέρα της Greta Thunberg, η ιδέα ότι «η Σουηδία είναι πιο ασφαλής από ποτέ» έγινε σύνθημα και έμβλημα πολιτικού ανήκειν.

Την ίδια στιγμή, αυτές οι ελίτ απέρριπταν οποιαδήποτε κριτική για τη μεγάλης κλίμακας μετανάστευση ως «ρατσισμό». Η πολιτική συντάκτρια της σελίδας σύνταξης της Aftonbladet, Karin Pettersson, για παράδειγμα, ισχυρίστηκε το 2014 ότι δεν μπορούσε καν να φανταστεί ένα επιχείρημα υπέρ της μείωσης της μετανάστευσης που να μην ήταν ρατσιστικό. Ακόμη και το 2021, καθώς τα προβλήματα της Σουηδίας είχαν γίνει πολύ εμφανή, ο αρθρογράφος της Aftonbladet, Jan Guillou, υποστήριζε ότι οι προειδοποιήσεις για τη βία των συμμοριών ήταν θέμα ρατσισμού: «Για το σουηδικό κοινό, οι ολισθηρές μπανιέρες αποτελούν πολύ μεγαλύτερη απειλή από τις ένοπλες εφηβικές συμμορίες με τη φιλοδοξία να πυροβολούν ο ένας τον άλλον». Ωστόσο, το 2020, ένα άτομο πέθανε σε μπανιέρα στη Σουηδία, ενώ 48 ήταν θύματα ανθρωποκτονίας με όπλο, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία.

Το SD (Σουηδοί Δημοκράτες), που ιδρύθηκε το 1988, έχει ρίζες σε ακροδεξιούς κύκλους. Σύμφωνα με μια λευκή βίβλο που δημοσίευσε το κόμμα από έναν «ανεξάρτητο» ιστορικό (αποδείχθηκε ότι ήταν μέλος), ένας σημαντικός αριθμός ιδρυτών της SD είχαν δεσμούς με ναζιστικά ή φασιστικά κινήματα. Και τα σκάνδαλα συνεχίζουν να συγκλονίζουν το κόμμα καθώς μεμονωμένοι υποψήφιοι δείχνουν να έχουν ρατσιστικές απόψεις.

Αλλά το κόμμα έχει μεταρρυθμιστεί από τις πρώτες μέρες του ως περιθωριακό κίνημα της ακροδεξιάς. Η SD διώχνει συστηματικά μέλη που έχουν εκφράσει ρατσιστικές απόψεις, συμπεριλαμβανομένης της αποκοπής ολόκληρης της πτέρυγας της νεολαίας της. Το σημερινό πρόγραμμα του κόμματος είναι αυτό ενός τυπικού σκανδιναβικού εθνικολαϊκιστικού κόμματος —και τέτοια κόμματα έχουν ήδη συμμετάσχει σε κυβερνήσεις και υποστήριξαν κυβερνήσεις σε άλλες σκανδιναβικές χώρες.

Το να απορρίπτεις τους ψηφοφόρους του κόμματος ως «ρατσιστές» σημαίνει επίσης ουσιαστική παρανόηση της Σουηδίας και αυτού που ζητήθηκε από τους Σουηδούς να ομαλοποιήσουν.

Φίλοι με παιδιά στην εφηβεία, ακόμα και στα είκοσί τους, μου λένε ότι ο φόβος του εγκλήματος διαμορφώνει τη ζωή των παιδιών και των φίλων τους. Πράγματι, οι εκλογές στα σχολεία αυτόν τον μήνα έδειξαν ότι οι έφηβοι κλίνουν πλέον προς τα δεξιά, με την πλειοψηφία να ψηφίζει κόμματα του δεξιού μπλοκ, συμπεριλαμβανομένου του 21% για το SD.

Αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα που περιορίζεται στο στερεότυπο των δυσαρεστημένων «χαμένων της παγκοσμιοποίησης». Το κύμα εγκληματικότητας έχει ωθήσει τους Σουηδούς ψηφοφόρους -πλούσιους και φτωχούς- να ανησυχούν για τις πιο στοιχειώδεις τους ανάγκες: Την ασφάλεια των αγαπημένων τους, με τρόπους που απλά δεν είχαμε συνηθίσει.

Όπως μου είπε ένας γνωστός τις προάλλες, όταν μιλούσαμε για τις εκλογές: «Το μόνο που θέλω είναι να μην απαχθεί το παιδί μου και το κατουρήσουν».

Ο Ulf Kristersson, ηγέτης του Κόμματος των Μετριοπαθών, και η Ebba Busch, ηγέτης των Χριστιανοδημοκρατών –των δύο κομμάτων στην καρδιά του δεξιού μπλοκ- παρατήρησαν σε ένα πρόσφατο άρθρο ότι η Σουηδία αντιμετώπισε την απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια με μια ιστορική προσπάθεια για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Όμως, ρώτησαν: «Τι θα χρειαστεί για να αντιμετωπίσει σοβαρά η Σουηδία τις μεγάλες εσωτερικές απειλές που αντιμετωπίζουμε σήμερα;». Προειδοποίησαν επίσης ότι «η εγκληματικότητα πλησιάζει σε επίπεδα που να απειλούν το [δημοκρατικό] σύστημα».

Έχουν δίκιο.

Οι «ευάλωτες» περιοχές της Σουηδίας έχουν μετατραπεί σε...