ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΟΙ ΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΗΔΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πω πω χουνέρι!!!

IRONY ALERT: Left-Wing Globalist Pro-Migration Canadian Politician Nate Erskine-Smith Is Now Complaining About Potential Voter Fraud AFTER HE LOST HIS POLITICAL JOB TO PAKISTANI IMMIGRANT, AHSANUL HAFIZ. pic.twitter.com/cIqmZdLzSj

— John Basham (@JohnBasham) May 12, 2026

Nate Erskine-Smith @NateForOntario looked like a complete fool sprinting around Scarborough Southwest at the last minute, desperately snapping photos with South Asian, Muslim, Caribbean, and other immigrant community members like some pathetic checkbox exercise to manufacture… pic.twitter.com/TD7jalKQcK

— Vote Canada (@VoteCanadaCom) May 12, 2026

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ 

 😡 Και τι δεν έκανε το αλληλέγγυο λεβεντόπαιδο που βλέπετε  στον Καναδά για να πάρει τις ψήφους των μεταναστών. Έτρεχε στα Ραμαζάνια, μιλούσε στις συνάξεις τους, φρόντιζε να τους βγάζει κάρτα ασύλου, δικηγόρος γαρ, αρθρογραφούσε για το όραμά του ολόκληρη η γη να είναι ένα ολάνθιστο λιβάδι χωρίς σύνορα, όπου όλοι αδελφωμένοι θα τρέχουμε πιασμένοι χέρι - χέρι με ξέπλεκες κοτσίδες και θα μαζεύουμε παπαρούνες, τους έπαιρνε αγκαλιά όπου τους εύρισκε, σαν στοργικός μπαμπάς. Μόνο χαλάκι δεν έστρωσε για να τουρλώνει τον απαυτό του δημοσίως. Μέχρι και ισλαμική κελεμπία φόρεσε με σαγιοναρίτσα δίχαλο για να τον νιώσουν δικό τους οι αλλαχουακμπάρηδες. 

Και τον ένιωσαν. Και τον ψήφιζαν. Και το λεβεντόπαιδο που ακούει στο όνομα Ναθάνιελ Έρσκιν-Σμιθ (Nathaniel Erskine-Smith) εκλεγόταν βουλευτής στο ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο του Καναδά από το 2015 και έγινε και υπουργός Στέγασης και Κοινοτήτων. Φυσικά συνέχιζε να φροντίζει για την στέγαση των εισβολέων και έβλεπε τις κοινότητές τους να αυξάνονται και να πληθύνονται, πιστεύοντας ότι βρήκε την κότα με τα χρυσά αυγά ή μάλλον το πολιτικό αεικίνητο: εγώ θα τους νομιμοποιώ και αυτοί θα με ψηφίζουν!
 

😡 Αμ, δε! Όταν οι μελαμψοί επενδυτές έδεσαν κόκκαλο, κοιταχτήκαν και είπαν "Τον χρειαζόμαστε άλλο αυτόν τον παπάρα; Δεν τον χρειαζόμαστε."  

Και έβαλαν έναν δικό τους υποψήφιο, βέρο Καναδό πλέον (με τις προσπάθειες του Ναθάνιελ), τον Ασανούλ Χαφίζ (Ahsanul Hafiz) ιδιοκτήτη πιτσαρίας από το Μπαγκλαντές.
 

😡 Και το λεβεντόπαιδο έχασε την έδρα από αυτόν για τον οποίο αγωνίστηκε να αποκτήσει Καναδική Υπηκοότητα ως κατατρεγμένος πρόσφυγας, μολονότι κανένας πόλεμος δεν υπάρχει στο Μπαγκλαντές.
 

😡 Ο νικητής Χαφίζ είπε ότι ήταν σημαντικό για τους ψηφοφόρους που εξέλεξαν έναν εκπρόσωπο που κατανοεί τις δυσκολίες των μεταναστών, αποδεικνύοντας για νιοστή φορά ότι τα ισλαμικά κόμματα είναι μονοθεματικά και οι μουσουλμάνοι ψηφοφόροι ψηφίζουν μονοκούκι τους δικούς τους, αδιαφορώντας για κάθε άλλο πολιτικό θέμα. 
 

😡 Τώρα ο αλληλέγγυος δικηγόρος γυρνάει στα κανάλια και κλαίγεται κατηγορώντας το σύστημα, διότι... ανακάλυψε ότι το 50% των μουσουλμάνων ψηφοφόρων είχε προβλήματα με την ταυτότητά τους και υπονόησε αλλοίωση του αποτελέσματος. 

NEW: Nate Erskine-Smith, white Canadian politician who cosplayed as a Muslim, voted for 10 years to bring in millions of immigrants from Islamic republics

....loses to "cheating" Muslims, complains about it.

"they used amazon receipts and travel visas as voter ID" pic.twitter.com/UbfVDdi8Wz

— Tablesalt 🇨🇦🇺🇸 (@Tablesalt13) May 13, 2026

 

Σώπα! 

Και πού ήσουνα να ελέγξεις τις ταυτότητες όταν μπουκάριζαν στον Καναδά, καραβάνια ολόκληρα, λέγοντας ότι έχασαν τα χαρτιά τους; 
 

😡 Karma is a bitch. Πάντως τώρα, απαλλαγμένος από τις σκοτούρες της πολιτικής, ας βει χρόνο να μελετήσει το πώς επικράτησαν στο Ιράν οι μουλάδες. 

Γιατί αυτό που έζησε ήταν το πρώτο στάδιο: μας βοηθάτε να πατήσουμε πόδι και μετά σας πετάμε έξω. 

Το δεύτερο στάδιο που έζησαν (για λίγο) οι Ιρανοί αλληλέγγυοι ήταν πιο άγριο: 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΟΙ ΨΥΧΟΠΟΝΙΑΡΗΔΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: "Καθηγητής" Γαλλικών ζητά σύζυγο

Canadian terrorist who burst into military recruitment service and stabbed corporal is given permission to fly to MECCA and on to Somalia to meet arranged marriage bride https://t.co/HCm5KBoL9p

— Daily Mail (@DailyMail) April 22, 2026

‼️THIS IS INSANE

Ayanle Hassan Ali, who tried to kill Canadian soldiers in 2016

because "Allah told me to" and was listening to Quranic verses on his Ipod

has been allowed a three-week travel pass to do a pilgrimage to MECCA and to meet a wife!! -National Post pic.twitter.com/P9vhG9rUC2

— Tablesalt 🇨🇦🇺🇸 (@Tablesalt13) April 21, 2026

 Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Την είδηση του 2016 είμαι σίγουρος ότι δεν την θυμάται κανένας. Έλεγε: «27χρονος Καναδός εισέβαλε σε στρατιωτική υπηρεσία στρατολόγησης και μαχαίρωσε στρατιώτες, τον έναν σοβαρά. Η αστυνομία διερευνά τα αίτια.»  

Κάπου μπορεί να πήγε το μυαλό μας, αλλά δεν είναι να το λες δημόσια, θα κατηγορηθείς για ακροδεξιός ισλαμοφοβικός.

Ο 27χρονος «Καναδός» είναι αυτός ο μορφονιός: Ayanle Hassan Ali, Σομαλικής καταγωγής. Επιτέθηκε στον δεκανέα φρουρό στο Κέντρο Στρατολόγησης των Καναδικών Δυνάμεων στο Τορόντο τον Μάρτιο του 2016 χτυπώντας τον επανειλημμένα με κουζινομάχαιρο και στη συνέχεια, στους άλλους στρατιώτες που προσπάθησαν να τον ακινητοποιήσουν. Στην ανάκριση ομολόγησε τα κίνητρά του: «Ο Αλλάχ μου είπε να το κάνω αυτό».

Στο δικαστήριο, οι ισλαμολάγνοι και χρηματολάγνοι δικηγόροι κατάφεραν να πείσουν τους δικαστές ότι ο «Καναδός» πάσχει από ψυχική ασθένεια, σχιζοφρένεια εν προκειμένω, κι ότι δεν έχει καταλογισμό. Έτσι, ο παρ’ ολίγον δολοφόνος στρατιώτης του Αλλάχ δεν έμεινε ούτε μια μέρα στη φυλακή, αλλά εντάχθηκε σε ένα πρόγραμμα στήριξης όσων έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας, με χορηγό τον Καναδό φορολογούμενο, βεβαίως βεβαίως. Ο μόνος περιορισμός που του επιβλήθηκε ήταν η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Είναι να χάνει ο Καναδάς τέτοιο τεφαρίκι;

Όμως τα χρόνια πέρασαν, το παιδί μπήκε στα 38, σίτεψε και πρέπει να παντρευτεί. 

Ο μπαμπάς του του κανόνισε μια νύφη από τη Σομαλία την οποία για να συναντήσει θα πρέπει να ταξιδέψει στην πατρίδα. Και έτσι ζήτησε άδεια 3 μηνών, διότι θέλει να συνδυάσει το ταξίδι και με ένα προσκύνημα στη Μέκκα. 

Το Συμβούλιο Αναθεώρησης του Οντάριο εξέτασε το αίτημά του. 

Τι λέει η λογική; 

Σχιζοφρενής και να παντρευτεί, αποτελεί κίνδυνο για τη γυναίκα και για τα παιδιά που θα κάνουν – τουλάχιστον. Όμως το Συμβούλιο είπε «Να ταξιδέψει το παιδί! Άντε και καλούς απογόνους».

Βέβαια, αν παντρευτούν, θα πάει και η Σομαλή στον Καναδά, μπορεί να φέρει και όλο της το σόι, και ο φορολογούμενος θα φορτωθεί κι άλλους με ψυχικά προβλήματα. Αλλά αυτή ήταν η λιγότερο παράλογη απόφαση του Συμβουλίου Αναθεώρησης του Οντάριο.

Η κορυφαία παράλογη ήταν η εξής: Ο λεβέντης, λέει, το Συμβούλιο, θεραπεύθηκε από την πάθησή του διότι… είναι πια πολύ ευλαβικός! Έχει κάνει μεγάλη πρόοδο: διαβάζει και μαθαίνει απ’ έξω το Κοράνι, προσεύχεται 5 φορές τη μέρα και πηγαίνει στο τζαμί κάθε βδομάδα όπου συναντάει τον πνευματικό του! Άρα, απορρίπτει τη βία!

Μα, τον Αλλάχ επικαλέστηκε ως λόγο για να μαχαιρώσει τον δεκανέα! Και το Κοράνι, που μαθαίνει απ’ έξω, σε τρία σημεία (2:191, 4:89, 4:91), λέει για τους απίστους «σκοτώστε τους όπου τους βρείτε», ενώ περιέχει και πολλές άλλες προτροπές για βία.  

Όχι, λέει το Συμβούλιο, την επίθεση την έκανε επειδή τότε έπασχε από «ψυχική διαταραχή». Αλλά τώρα τα έχει αφήσει όλα αυτά πίσω του, επειδή το αληθινό Ισλάμ (κάτι σαν τον αληθινό κομμουνισμό που δεν εφαρμόστηκε ποτέ) διδάσκει την ειρήνη – έτσι δεν είναι;

Και πώς θα ζουν με τη γυναίκα του, με ποια εισοδήματα; 

 «Ο κ. Ali ελπίζει ότι ο «πνευματικός του» μπορεί να τον βοηθήσει να εξασφαλίσει μια θέση εθελοντή σε ένα τοπικό σχολείο για να διδάξει μαθηματικά ή γαλλικά»! Τυχεροί οι μαθητές που θα τον έχουν… 

Τι κι αν η Αστυνομία επιμένει ότι ο Ayanle Hassan Ali «εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική απειλή για τη δημόσια ασφάλεια»… Το Συμβούλιο θέλει να δώσει στο παλληκάρι μια δεύτερη ευκαιρία. 

Συμφωνεί και η Daily Mail, η οποία αναφέρεται επανειλημμένα στον Ayanle Hasan Ali ως «Καναδό», παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είναι βέβαιο ότι θα απέρριπτε την ετικέτα και θα επέμενε ότι είναι μόνο πολίτης της ούμμα, της παγκόσμιας μουσουλμανικής κοινότητας.

Εν τω μεταξύ, αυτός ο τύπος...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΟΡΘΟΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΑ ΗΛΙΘΙΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Καναδάς: Επιμένοντας φυλομεταβατικά!

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

 Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το ερωτικό ενδιαφέρον ενός ενήλικου για ένα άτομο στην εφηβεία (ενός 25χρονου για μια 16χρονη, ας πούμε) θεωρείται από ανάρμοστο έως και ανώμαλο. Την ίδια στιγμή, η κινητοποίηση της διαδικασίας φυλομετάβασης από ένα “επιστήμονα” σε άτομο της ίδιας (εφηβικής) ηλικίας, θεωρείται όχι μόνο φυσιολογική αλλά και προστατευόμενη από αντίθετη γονεϊκή γνώμη – την ευθύνη αναλαμβάνει ο …εκπαιδευτικός της υποθέσεως.

Έχουμε αναφερθεί επανειλημένως στο θέμα επί Biden.

Σήμερα στην Αμερική, το πράγμα φαίνεται να μπαίνει σε ένα κανάλι λογικής – το κατά πόσον θα συμβεί αυτό εξαρτάται από τις κυρώσεις που θα υποστούν οι “χειρουργοί” για τα εγκλήματά τους.

Στον Καναδά απ’ την άλλη, τη χώρα της οποίας ο πρωθυπουργός έβγαλε πρόσφατα (Νταβός) ένα λόγο που “συγκλόνισε”, κάνοντας το γύρο του κόσμου * η πρακτική της φυλομετάβασης σε ανηλίκους εξακολουθεί σαν να μην τρέχει τίποτα.

Να προσθέσουμε, παρεμπιπτόντως, την αυθεντική χροιά θρίλερ που έχει προσλάβει η πολιτική αυτής της χώρας στο θέμα της ευθανασίας : το σύστημα MAiD (Medical Assistance in Dying) προωθεί ** το θάνατο σαν λύση για κάθε είδους πρόβλημα : από την αναπηρία, τη φτώχεια και την προκεχωρημένη ηλικία, μέχρι τις ψυχικές παθήσεις – το πράγμα επεκτείνεται σε απλές ψυχικές διαταραχές, όπως PTSD – οι ασθενείς …ενθαρρύνονται να σκεφτούν την “εναλλακτική” μιας ανώδυνης αποδημίας, για την οποία θα φροντίσει φυσικά το κράτος. Τέλος πάντων, ας μείνουμε στα της “δυσφορίας φύλου / φυλομετάβασης”.

Παρακάτω άρθρο που κατέβασα / μετέφρασα από το Infowars :

 

Στις 30 Ιανουαρίου, η 22χρονη Fox Varian (δεξιά) κέρδισε μια ιστορική αγωγή ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων εναντίον των γιατρών της Νέας Υόρκης που την πίεσαν να υποβληθεί σε διπλή μαστεκτομή όταν ήταν ακόμα ανήλικη και αντιμετώπιζε δυσφορία φύλου.

Η Varian, η οποία είχε υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση των μαστών της σε ηλικία μόλις 16 ετών στο πλαίσιο μιας «επιβεβαιωτικής ως προς το φύλο κορυφαίας χειρουργικής επέμβασης» (gender-affirming top surgery), έλαβε 1,6 εκατομμύρια δολάρια για προηγούμενο και μελλοντικό πόνο και ταλαιπωρία, καθώς και 400.000 δολάρια για ιατρικά έξοδα. Πρόκειται για την πρώτη de-transitioner που κέρδισε μια τόσο μεγάλη αγωγή για ιατρική αμέλεια, ενώ αυτή τη στιγμή εκκρεμούν 28 παρόμοιες υποθέσεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της κομητείας Westchester έκρινε υπεύθυνους τόσο τον χειρουργό Simon Chin όσο και τον ψυχολόγο Kenneth Einhorn για εγκατάλειψη των προτύπων φροντίδας και για πίεση προς την «επιβεβαιωτική ως προς το φύλο φροντίδα», την οποία το κίνημα ΛΟΑΤΚΙ+ παρουσιάζει ως το καθιερωμένο πρότυπο.

Ο Einhorn κατηγορήθηκε ότι φύτεψε την ιδέα στο μυαλό της· η μητέρα της Varian ήταν αντίθετη στο χειρουργείο, αλλά της είπαν ότι η κόρη της ενδέχεται να αυτοκτονήσει αν δεν δώσει τη συγκατάθεσή της.

Η επέμβαση την ακρωτηρίασε, αλλά η δυσφορία φύλου δεν αντιμετωπίσθηκε. Μετά από μερικά χρόνια, η Varian εγκατέλειψε την “ανδρική” ταυτότητα. Η νίκη της δημιουργεί προηγούμενο που αναμένεται να έχει τεράστιες συνέπειες σε ιατρούς σε όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ μετά από χρόνια ολόκληρες συμμετοχής τους σε ένα φρανκενσταΐνειο πείραμα χωρίς συνέπειες.

Στις 3 Φεβρουαρίου, η πρώτη μεγάλη ιατρική οργάνωση στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισε να αποσύρει την προηγούμενη ένθερμη υποστήριξή της προς τις χειρουργικές επεμβάσεις αλλαγής φύλου. Όπως ανέφερε το National Review:

Η Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών (ASPS) εξέδωσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες την Τρίτη, προειδοποιώντας τους ιατρούς να αποφεύγουν την εκτέλεση χειρουργικών επεμβάσεων μετάβασης φύλου σε ανηλίκους.

Μια μέρα αργότερα, ακολούθησε η Αμερικανική Ιατρική Ένωση (AMA). Από τους New York Times:

Για πρώτη φορά, δύο μεγάλες ιατρικές ομάδες υποστήριξαν περιορισμούς στις χειρουργικές θεραπείες σχετιζόμενες με το φύλο για ανηλίκους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αμερικανική Ιατρική Ένωση, η μεγαλύτερη οργάνωση που εκπροσωπεί γιατρούς στη χώρα, δήλωσε την Τετάρτη ότι αυτές οι διαδικασίες γενικά θα πρέπει να αναβάλλονται μέχρι να φτάσουν οι ασθενείς στην ενηλικίωση… Στις προηγούμενες δημόσιες δηλώσεις της, η Α.Ι.Ε. αντιτασσόταν σε προσπάθειες περιορισμού της φροντίδας σχετιζόμενης με το φύλο για νέους.

Με λίγα λόγια, μετά την πρώτη μεγάλη νομική νίκη μιας παθούσας, η αντίδραση των ιατρικών οργανώσεων είναι επί της ουσίας αυτή : «Ουπς. Κάναμε λάθος. Λυπούμαστε που η ζωή σας καταστράφηκε προηγουμένως από τις πρακτικές που προωθούσαμε ως απαραίτητο ανθρώπινο δικαίωμα». Εγκαταλείπουν ένα βυθιζόμενο πλοίο, αφήνοντας τους χειρουργούς που έκαναν την πράξη δεμένους στο τιμόνι.

Πιθανότατα θα…

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: H ομιλία του Καναδού πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ στο Νταβός, η οποία θα πρέπει να διδάσκεται στα τμήματα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών σε όλα τα σοβαρά πανεπιστήμια του κόσμου!

 

«Φαίνεται πως κάθε μέρα μας υπενθυμίζει ότι ζούμε σε μια εποχή ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων — ότι η διεθνής τάξη βασισμένη σε κανόνες φθίνει, ότι οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει. Και αυτό το απόφθεγμα του Θουκυδίδη παρουσιάζεται ως αναπόφευκτο, ως η φυσική λογική των διεθνών σχέσεων που επανεμφανίζεται.

Και μπροστά σε αυτή τη λογική, υπάρχει μια ισχυρή τάση για τις χώρες να συμμορφώνονται, να προσαρμόζονται, να αποφεύγουν τις συγκρούσεις, να ελπίζουν ότι η υποταγή θα τους εξασφαλίσει ασφάλεια.

Λοιπόν, δεν θα το κάνει.

Ποιες είναι λοιπόν οι επιλογές μας;

Το 1978, ο Τσέχος αντιφρονών Βάτσλαβ Χάβελ, μετέπειτα πρόεδρος, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο “Η δύναμη των αδύναμων”, στο οποίο έθεσε ένα απλό ερώτημα: πώς συντηρούνταν το κομμουνιστικό σύστημα; Και η απάντησή του ξεκινούσε με έναν μανάβη. Κάθε πρωί, ο καταστηματάρχης τοποθετεί μια πινακίδα στη βιτρίνα του: “Εργάτες όλων των χωρών, ενωθείτε”.

Δεν το πιστεύει. Κανείς δεν το πιστεύει. Αλλά τοποθετεί την πινακίδα για να αποφύγει προβλήματα, για να δείξει συμμόρφωση, για να “τα έχει καλά”. Και επειδή κάθε μανάβης σε κάθε δρόμο κάνει το ίδιο, το σύστημα επιβιώνει — όχι μόνο μέσω της βίας, αλλά μέσω της συμμετοχής των απλών ανθρώπων σε τελετουργίες που ιδιωτικά γνωρίζουν πως είναι ψευδείς.

Ο Χάβελ το ονόμασε αυτό “ζωή μέσα στο ψέμα”. Η δύναμη του συστήματος δεν προέρχεται από την αλήθεια του, αλλά από την προθυμία όλων να συμπεριφέρονται σαν να ήταν αληθινό. Και η ευθραυστότητά του πηγάζει από την ίδια ακριβώς πηγή. Όταν έστω και ένας άνθρωπος σταματήσει να συμμετέχει, όταν ο μανάβης κατεβάσει την πινακίδα, η ψευδαίσθηση αρχίζει να ραγίζει.

Φίλοι μου, ήρθε η ώρα οι εταιρείες και τα κράτη να κατεβάσουν τις πινακίδες τους.

Για δεκαετίες, χώρες όπως ο Καναδάς ευημερούσαν μέσα σε αυτό που αποκαλούσαμε διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες. Ενταχθήκαμε στους θεσμούς της, επαινέσαμε τις αρχές της, ωφεληθήκαμε από την προβλεψιμότητά της. Και εξαιτίας αυτού, μπορούσαμε να ακολουθούμε εξωτερικές πολιτικές βασισμένες σε αξίες, υπό την προστασία της.

Γνωρίζαμε ότι η ιστορία της διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες ήταν εν μέρει ψευδής· ότι οι ισχυρότεροι εξαιρούνταν όταν τους συνέφερε· ότι οι εμπορικοί κανόνες εφαρμόζονταν ασύμμετρα· και γνωρίζαμε ότι το διεθνές δίκαιο εφαρμοζόταν με διαφορετική αυστηρότητα, ανάλογα με την ταυτότητα του κατηγορούμενου ή του θύματος.

Αυτή η μυθοπλασία ήταν χρήσιμη. Και ειδικότερα η αμερικανική ηγεμονία συνέβαλε στην παροχή δημόσιων αγαθών: ανοιχτές θαλάσσιες οδούς, ένα σταθερό χρηματοπιστωτικό σύστημα, συλλογική ασφάλεια και πλαίσια επίλυσης διαφορών.

Έτσι, βάλαμε την πινακίδα στο παράθυρο. Συμμετείχαμε στις τελετουργίες και, σε μεγάλο βαθμό, αποφεύγαμε να επισημαίνουμε το χάσμα ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα.

Αυτή η συμφωνία δεν λειτουργεί πλέον. Ας είμαι σαφής: βρισκόμαστε στη μέση μιας ρήξης, όχι μιας μετάβασης.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, μια σειρά κρίσεων — χρηματοπιστωτικών, υγειονομικών, ενεργειακών και γεωπολιτικών — αποκάλυψαν τους κινδύνους της προχωρημένης παγκόσμιας ολοκλήρωσης.

Πιο πρόσφατα, όμως, οι μεγάλες δυνάμεις άρχισαν να χρησιμοποιούν αυτή την ολοκλήρωση ως όπλο: τους δασμούς ως μοχλό πίεσης, τις χρηματοπιστωτικές υποδομές ως μέσο εξαναγκασμού, τις αλυσίδες εφοδιασμού ως ευπάθειες προς εκμετάλλευση.

Δεν μπορείς να “ζεις μέσα στο ψέμα” της αμοιβαίας ωφέλειας μέσω της ολοκλήρωσης, όταν η ολοκλήρωση γίνεται η πηγή της υποταγής σου. Οι πολυμερείς θεσμοί στους οποίους βασίζονταν οι μεσαίες δυνάμεις (ο ΠΟΕ, ο ΟΗΕ, οι COP, ολόκληρη η αρχιτεκτονική της συλλογικής επίλυσης προβλημάτων) απειλούνται. Ως αποτέλεσμα, πολλές χώρες καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: ότι πρέπει να αναπτύξουν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία στην ενέργεια, στα τρόφιμα, στα κρίσιμα ορυκτά, στη χρηματοδότηση και στις αλυσίδες εφοδιασμού. Και αυτή η ώθηση είναι κατανοητή. Μια χώρα που δεν μπορεί να θρέψει τον πληθυσμό της, να τον τροφοδοτήσει ενεργειακά ή να τον υπερασπιστεί, έχει λίγες επιλογές.

Όταν οι κανόνες δεν σε προστατεύουν, πρέπει να προστατευτείς μόνος σου.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς για το πού οδηγεί αυτό. Ένας κόσμος οχυρών θα είναι φτωχότερος, πιο εύθραυστος και λιγότερο βιώσιμος.

Και υπάρχει κι άλλη μια αλήθεια: αν οι μεγάλες δυνάμεις εγκαταλείψουν ακόμη και την προσποίηση των κανόνων και των αξιών υπέρ της ανεμπόδιστης επιδίωξης ισχύος και συμφερόντων, τα οφέλη του συναλλακτισμού θα γίνουν όλο και δυσκολότερα να αναπαραχθούν. Οι ηγεμονίες δεν μπορούν επ’ αόριστον να “εμπορευματοποιούν” τις σχέσεις τους.

 

Οι σύμμαχοι θα διαφοροποιηθούν για να αντισταθμίσουν την αβεβαιότητα. Θα αγοράσουν ασφάλεια, θα αυξήσουν τις επιλογές τους για να ανακτήσουν κυριαρχία — μια κυριαρχία που κάποτε θεμελιωνόταν σε κανόνες, αλλά πλέον θα συνδέεται όλο και περισσότερο με την ικανότητα αντοχής στην πίεση.

Αυτή η αίθουσα γνωρίζει ότι αυτό είναι κλασική διαχείριση κινδύνου. Η διαχείριση κινδύνου έχει κόστος, αλλά το κόστος της στρατηγικής αυτονομίας και της κυριαρχίας μπορεί να μοιραστεί. Οι συλλογικές επενδύσεις στην ανθεκτικότητα είναι φθηνότερες από το να χτίζει ο καθένας το δικό του φρούριο. Τα κοινά πρότυπα μειώνουν τον κατακερματισμό. Οι συμπληρωματικότητες δημιουργούν θετικό άθροισμα.

Το ερώτημα για μεσαίες δυνάμεις όπως ο Καναδάς δεν είναι αν πρέπει να προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα. Πρέπει.

Το ερώτημα είναι αν θα προσαρμοστούμε απλώς χτίζοντας ψηλότερα τείχη ή αν μπορούμε να κάνουμε κάτι πιο φιλόδοξο.

 Ο Καναδάς ήταν από τους πρώτους που άκουσαν το καμπανάκι κινδύνου, οδηγώντας μας σε μια θεμελιώδη αλλαγή της στρατηγικής μας στάσης. Οι Καναδοί γνωρίζουν ότι οι παλιές, άνετες παραδοχές μας, ότι η γεωγραφία μας και οι συμμαχίες μας εξασφάλιζαν αυτόματα ευημερία και ασφάλεια, δεν ισχύουν πλέον.

Η νέα μας προσέγγιση βασίζεται σε αυτό που ο πρόεδρος της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, αποκάλεσε “ρεαλισμό βασισμένο σε αξίες”. Ή, με άλλα λόγια, στο να είμαστε ταυτόχρονα και άνθρωποι αρχών και πραγματιστές.

Αρχών στη δέσμευσή μας στις θεμελιώδεις αξίες: την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα, την απαγόρευση της χρήσης βίας εκτός αν είναι σύμφωνη με τον Χάρτη του ΟΗΕ, και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και πραγματιστές στην αναγνώριση ότι η πρόοδος είναι συχνά σταδιακή, ότι τα συμφέροντα αποκλίνουν και ότι δεν θα μοιράζονται όλοι οι εταίροι όλες μας τις αξίες. Έτσι, εμπλεκόμαστε ευρέως και στρατηγικά, με ανοιχτά μάτια.

Αντιμετωπίζουμε ενεργά τον κόσμο όπως είναι.

Δεν περιμένουμε έναν κόσμο όπως θα θέλαμε να είναι.

Ρυθμίζουμε τις σχέσεις μας έτσι ώστε το βάθος τους να αντικατοπτρίζει τις αξίες μας και δίνουμε προτεραιότητα στη διευρυμένη εμπλοκή για να μεγιστοποιήσουμε την επιρροή μας, δεδομένης της ρευστότητας του κόσμου, των κινδύνων που αυτή συνεπάγεται και των διακυβευμάτων για το τι ακολουθεί. Και δεν βασιζόμαστε πλέον μόνο στη δύναμη των αξιών μας, αλλά και στην αξία της δύναμής μας. Χτίζουμε αυτή τη δύναμη στο εσωτερικό.

 

Από τότε που ανέλαβε η κυβέρνησή μου, μειώσαμε τους φόρους στα εισοδήματα, στα κεφαλαιακά κέρδη και στις επιχειρηματικές επενδύσεις. Καταργήσαμε όλα τα ομοσπονδιακά εμπόδια στο διαπεριφερειακό εμπόριο. Επιταχύνουμε επενδύσεις ύψους 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων στην ενέργεια, την τεχνητή νοημοσύνη, τα κρίσιμα ορυκτά, τους νέους εμπορικούς διαδρόμους και άλλα. Διπλασιάζουμε τις αμυντικές μας δαπάνες μέχρι το τέλος της δεκαετίας, με τρόπους που ενισχύουν τις εγχώριες βιομηχανίες μας. Και διαφοροποιούμαστε ραγδαία στο εξωτερικό.

Έχουμε συμφωνήσει σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής μας στο SAFE, το ευρωπαϊκό πλαίσιο αμυντικών προμηθειών.

Υπογράψαμε 12 ακόμη εμπορικές και στρατηγικές συμφωνίες σε τέσσερις ηπείρους μέσα σε έξι μήνες. Τις τελευταίες ημέρες, ολοκληρώσαμε νέες στρατηγικές συνεργασίες με την Κίνα και το Κατάρ.

Διαπραγματευόμαστε συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου με την Ινδία, την ASEAN, την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες και τη Mercosur. Κάνουμε και κάτι ακόμη: για να συμβάλουμε στην επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων, ακολουθούμε τη λογική της μεταβλητής γεωμετρίας. Δηλαδή διαφορετικούς συνασπισμούς για διαφορετικά ζητήματα, βάσει κοινών αξιών και συμφερόντων.

Έτσι, στην Ουκρανία είμαστε βασικό μέλος του Συνασπισμού των Προθύμων και από τους μεγαλύτερους κατά κεφαλήν συνεισφέροντες στην άμυνα και την ασφάλειά της.

Στην κυριαρχία της Αρκτικής, στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό της Γροιλανδίας και της Δανίας και στηρίζουμε πλήρως το μοναδικό τους δικαίωμα να καθορίσουν το μέλλον της Γροιλανδίας.

Η δέσμευσή μας στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ είναι ακλόνητη. Γι’ αυτό συνεργαζόμαστε με τους συμμάχους μας, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Βόρειας και Βαλτικής Ευρώπης, για την ενίσχυση των βόρειων και δυτικών πτερύγων της Συμμαχίας , με άνευ προηγουμένου επενδύσεις σε ραντάρ πέραν του ορίζοντα, σε υποβρύχια, σε αεροσκάφη και με στρατεύματα επί τόπου, στρατεύματα στον πάγο.

Ο Καναδάς αντιτίθεται σθεναρά στους δασμούς που αφορούν τη Γροιλανδία και ζητά στοχευμένες συνομιλίες για την επίτευξη των κοινών μας στόχων ασφάλειας και ευημερίας στην Αρκτική.

Στο πολυμερές εμπόριο, πρωτοστατούμε σε προσπάθειες γεφύρωσης της Δια-Ειρηνικής Συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιουργώντας ένα νέο εμπορικό μπλοκ 1,5 δισεκατομμυρίου ανθρώπων γύρω από τα κρίσιμα ορυκτά. Δημιουργούμε αγοραστικές λέσχες με πυρήνα την G7, ώστε ο κόσμος να διαφοροποιηθεί από συγκεντρωμένες πηγές εφοδιασμού. Και στην τεχνητή νοημοσύνη, συνεργαζόμαστε με ομοϊδεάτες δημοκρατίες για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα αναγκαστούμε τελικά να διαλέξουμε ανάμεσα σε ηγεμονίες και υπερ-παρόχους.

Αυτό δεν είναι αφελής πολυμερής προσέγγιση ούτε εξάρτηση από φθαρμένους θεσμούς.

Είναι η οικοδόμηση συνασπισμών που λειτουργούν, ζήτημα προς ζήτημα, με εταίρους που μοιράζονται αρκετό κοινό έδαφος για να δράσουν μαζί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό θα αφορά τη μεγάλη πλειονότητα των χωρών. Δημιουργούμε ένα πυκνό πλέγμα σχέσεων – στο εμπόριο, στις επενδύσεις, στον πολιτισμό – από το οποίο μπορούμε να αντλήσουμε για τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες του μέλλοντος.

Η άποψή μας είναι ότι οι μεσαίες δυνάμεις πρέπει να δρουν μαζί, γιατί αν δεν είμαστε στο τραπέζι, είμαστε στο μενού. Θα έλεγα επίσης ότι οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν, προς το παρόν, να πορεύονται μόνες τους. Έχουν το μέγεθος της αγοράς, τη στρατιωτική ισχύ και τη μόχλευση για να επιβάλλουν όρους. Οι μεσαίες δυνάμεις δεν το έχουν. Και όταν διαπραγματευόμαστε μόνο διμερώς με μια ηγεμονία, διαπραγματευόμαστε από θέση αδυναμίας. Δεχόμαστε ό,τι μας προσφέρεται. Ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για το ποιος θα είναι πιο υποχωρητικός.

Αυτό δεν είναι κυριαρχία. Είναι η παράσταση της κυριαρχίας ενώ αποδεχόμαστε την υποταγή.

Σε έναν κόσμο ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, οι χώρες στο ενδιάμεσο έχουν μια επιλογή: να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για εύνοια ή να ενωθούν για να δημιουργήσουν έναν τρίτο δρόμο με πραγματικό αντίκτυπο. Δεν πρέπει να αφήσουμε την άνοδο της σκληρής ισχύος να μας τυφλώσει απέναντι στο γεγονός ότι η δύναμη της νομιμοποίησης, της ακεραιότητας και των κανόνων θα παραμείνει ισχυρή, αν επιλέξουμε να τη χρησιμοποιήσουμε συλλογικά.

Και έτσι επιστρέφω στον Χάβελ. Τι σημαίνει για τις μεσαίες δυνάμεις να “ζουν την αλήθεια”;

Πρώτον, σημαίνει να ονομάζουμε την πραγματικότητα. Να σταματήσουμε να επικαλούμαστε τη διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες σαν να λειτουργεί ακόμη όπως διαφημίζεται. Να την αποκαλούμε αυτό που είναι: ένα σύστημα εντεινόμενου ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, όπου οι ισχυρότεροι επιδιώκουν τα συμφέροντά τους χρησιμοποιώντας την οικονομική ολοκλήρωση ως μέσο εξαναγκασμού. Σημαίνει συνεπή δράση, εφαρμογή των ίδιων προτύπων σε συμμάχους και αντιπάλους.

Όταν οι μεσαίες δυνάμεις καταγγέλλουν την οικονομική πίεση από τη μία πλευρά αλλά σιωπούν όταν προέρχεται από άλλη, κρατούν ακόμη την πινακίδα στο παράθυρο.

Σημαίνει να χτίζουμε αυτό που ισχυριζόμαστε ότι πιστεύουμε, αντί να περιμένουμε την αποκατάσταση της παλιάς τάξης.

Σημαίνει να δημιουργούμε θεσμούς και συμφωνίες που λειτουργούν όπως περιγράφονται και να μειώνουμε τη μόχλευση που επιτρέπει τον εξαναγκασμό. Αυτό σημαίνει μια ισχυρή εγχώρια οικονομία. Πρέπει να είναι η άμεση προτεραιότητα κάθε κυβέρνησης.

Και η διεθνής διαφοροποίηση δεν είναι απλώς οικονομική σύνεση· είναι…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΗΠΑ - ΚΑΝΑΔΑΣ: Πίσω στο 1812

Remember when people thought he was just trolling Justin Trudeau?

Even though it didn't make any sense to do that after Trudeau resigned?

Trump wants Canada, and Carney is being brought in to sign the paperwork. https://t.co/V3zw5p7K6l pic.twitter.com/g6aNnyHOso

— Zachary Tisdale 🇨🇦 (@ztisdale) April 26, 2025

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

«Η απόκτηση του Καναδά φέτος, μέχρι την περιοχή του Κεμπέκ, θα είναι θέμα μιας απλής στρατιωτικής πορείας (a mere matter of marching) και θα μας δώσει την εμπειρία που χρειαζόμαστε για να επιτεθούμε μετά στο Χάλιφαξ και να αποβάλουμε διά παντός την Αγγλία από την αμερικανική ήπειρο». Δεν το είπε ο βασιλεύς Ντόναλντ αυτό παραπάνω, αν και θα μπορούσε. Το έγραψε ο Τόμας Τζέφερσον (ο συγγραφέας της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας) σε επιστολή προς τον φίλο του Γουίλιαμ Ντουέιν, τον Αύγουστο του 1812, όταν ο αμερικανικός στρατός εισέβαλε στον Καναδά από τρία σημεία, με τους σκοπούς που αναφέρει ο Τζέφερσον στην επιστολή του.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, γιατί το πορτρέτο του τρίτου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών (που δεν ήταν πια πρόεδρος στον πόλεμο του 1812) κατέχει περίοπτη θέση στο ανακαινισμένο Οβάλ Γραφείο, κάτω από το πορτρέτο του Αλεξάντερ Χάμιλτον – όπως ακριβώς πρέπει, κατά την τάξη της αξίας των δύο ανδρών.

Ο Πόλεμος του 1812, όπως έμεινε στην Ιστορία η στρατιωτική σύγκρουση Ηνωμένων Πολιτειών και Μεγάλης Βρετανίας, που κράτησε τρία χρόνια και εκτυλίχθηκε σε θάλασσα και στεριά, είναι σήμερα ξεχασμένος. Δεν θα είχε νόημα να τον θυμηθούμε, αν ο πρόεδρος Τραμπ δεν τον επανέφερε στην επικαιρότητα με τις ευθείες μέχρι παρεξηγήσεως αναφορές του στο όνειρο της προσάρτησης του Καναδά ως 51ης Πολιτείας των ΗΠΑ. Ακόμη και για λόγους γεωγραφικής αισθητικής, όπως λέει ο ίδιος. Επειδή θα ήταν μπιούτιφουλ να βλέπεις στον χάρτη ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική να καλύπτεται από τις ΗΠΑ. (Να κάνω μια παρένθεση εδώ, κυριολεκτικά και μεταφορικά, γιατί νομίζω ότι, λόγω του Τραμπ, θα χρειαστεί να εισαγάγουμε τον όρο στη γλώσσα μας, αμετάφραστο με ελληνικούς χαρακτήρες. Θα λέμε ή θα γράφουμε μπιούτιφουλ χωρίς εισαγωγικά και θα εννοούμε το ωραίο κατά την αισθητική του Τραμπ.)

Ακόμη και αν το κάνει αυτό για να σπάει πλάκα (ενδεχόμενο για το οποίο τον έχω απολύτως ικανό), και μόνο ότι ο πρόεδρος Τραμπ επανέρχεται συστηματικά στο όραμά του για τον Καναδά είναι σαν να γυρίζει πίσω το ρολόι κατά 213 χρόνια. Ο ξεχασμένος Πόλεμος του 1812 έληξε με ένα είδος ισοπαλίας μεταξύ Βρετανών και Αμερικανών, οι μακροπρόθεσμες συνέπειές του όμως είναι εκείνες που έχουν σημασία για εμάς, διότι εξηγούν το κύμα του πατριωτισμού που σαρώνει τον Καναδά αφότου ο Τραμπ άνοιξε το θέμα.

Τα σύνορα δεν άλλαξαν σχεδόν καθόλου από τον Πόλεμο του 1812. Αντιθέτως, ο πόλεμος τα χάραξε βαθύτερα και εδραίωσε την αντίληψη των δύο διαφορετικών χωρών για τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Οι Αμερικανοί συμβιβάστηκαν με την πραγματικότητα ότι το περίφημο «manifest destiny» – το πεπρωμένο της χώρας τους να επεκταθεί στην ήπειρο – δεν έβγαινε προς Βορράν. Πολύ που τους ένοιαζε όμως, είχαν τη Δύση για να κατακτήσουν και πολλούς Ινδιάνους να τακτοποιήσουν (με την κακή έννοια, για την ακρίβεια, με τη χειρότερη…)

Αντιστοίχως για τους Καναδούς, ο Πόλεμος του 1812 ήταν η αφετηρία της εθνικής τους αφύπνισης, αυτή η σύγκρουση έθεσε σε κίνηση τις διεργασίες που θα καταλήξουν το 1867 στην ίδρυση της Καναδικής Συνομοσπονδίας. Σημειώστε, δε, ότι κράτησαν και μερικές ένδοξες αναμνήσεις, παρόμοιες των οποίων δεν νομίζω κανένα άλλο έθνος στον πλανήτη ότι έχει, όπως λ.χ. ότι στον πόλεμο αυτό ήταν η μόνη φορά που ο εχθρός κατέλαβε την Ουάσιγκτον και πυρπόλησε τον Λευκό Οίκο…

Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, γιατί οι Καναδοί έχουν θυμώσει τόσο πολύ, σε σημείο ώστε οι πολιτικές ισορροπίες στη χώρα έχουν ανατραπεί εν μία νυκτί. Φανταστείτε μόνο τι θα παθαίναμε εμείς αν έλεγε τα ίδια ο Ερντογάν για την Αθήνα με την ίδια φυσικότητα και την ίδια συχνότητα. Κάτι αντίστοιχο λοιπόν είναι αυτό που κάνει τώρα ο πρόεδρος Τραμπ με τους Καναδούς.

Ως προς τις πολιτικές ανατροπές στον Καναδά, θυμίζω ότι η άθλια διακυβέρνηση της χώρας από τον Τριντό είχε...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το τέλος των ηγετίσκων

Επιτελους ο Τριντο μπορει να αφοσιωθει πλεον στο πραγματικο του παθος... pic.twitter.com/xDrsnbdQBA

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) January 7, 2025

 

Της ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑ

Ο κόσμος μέσα στον οποίο επιβιώσαμε την τελευταία δεκαετία αλλάζει.

Η ∆ύση καταρρέει εξαιτίας των αρρωστημένων και δυστοπικών ιδεολογιών μιας γενιάς ηγετών που υπηρετούν χωρίς καμία παρέκκλιση μια νέα τάξη πραγμάτων, για την οποία είναι υπεύθυνοι, αλλά αποπροσανατολιστικά κατηγορούν όποιον δεν τους είναι αρεστός, όπως τον Ίλον Μασκ, τον Ντόναλντ Τραμπ, ακόμη και τον Πούτιν, ότι ευθύνονται για την τροχιά της απόλυτης παρακμής σε όλα τα επίπεδα που έχει πάρει η ανθρωπότητα εξαιτίας τους.

Ο Τζάστιν Τριντό, ένας από τους νεαρούς αστέρες του Νταβός, ο υπερ-παγκοσμιοποιητής, ο πολεμοκάπηλος, ο οπαδός του ξεπουλημένου ΠΟΥ στον Μπιλ Γκέιτς, το φερέφωνο της woke ατζέντας, που το 2022 κυνηγούσε τις αυτοκινητοπομπές του «κομβόι της Ελευθερίας» σαν να ήταν τρομοκράτες, ανακοίνωσε την απόφασή του  να παραιτηθεί!

Στα χρόνια της υπηρεσίας και της «προσφοράς» του προς τον Καναδά και τους συμπολίτες του κατάφερε το ακατόρθωτο: Να ενώσει ολόκληρη τη χώρα εναντίον του! Χάρη στο «όραμά» του οι Καναδοί κατάντησαν να πληρώνουν 12 δολάρια (περίπου 8 ευρώ) το μαρούλι, εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν την εργασία τους, επειδή αντιστάθηκαν στην υπο χρεωτικότητα του εμβολιασμού κατά την περίοδο του κορονοϊού, η αποσιώπηση σκανδάλων και τα όργια διαφθοράς έγιναν κυβερνητική στρατηγική, χρεοκόπησε τη χώρα και δίχασε το έθνος, την ώρα που έδινε διαλέξεις για την ενσωμάτωση. Οι Καναδοί είναι αλήθεια ότι θα τον θυμούνται για πάντα για την κακομεταχείριση και την καταστροφή τους και για το γεγονός πως θα ανταμειφθεί γι’ αυτό με προνόμια εφ’ όρου ζωής, αντί να προσαχθεί και να λογοδοτήσει στη ∆ικαιοσύνη!

Πάντως, η πτώση ηγετίσκων που έχουν γίνει «βαρίδια» στο στρατόπεδο των παγκοσμιοποιητών δεν έχει ακόμη τελειώσει και, ως φαίνεται, θα είναι μακρά. Εκτός από τον Τριντό, από τη διεθνή σκηνή αποχώρησαν πρόσφατα ή είναι να αποχωρήσουν και άλλοι «επαγγελματίες» πολιτικοί, όπως η Νεοζηλανδή Τζασίντα Άρντερν, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς, ο ερασιτέχνης Ρίσι Σούνακ. Εξάλλου, την τύχη τους δεν φαίνεται να γλιτώνουν ούτε ο Εμανουέλ Μακρόν ούτε ο Κιρ Στάρμερ αλλά ούτε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που θα αναγκαστούν να φύγουν νύχτα, καθώς βρίσκονται στο στόχαστρο της καταιγίδας Τραμπ, η οποία -ως φαίνεται- σαρώνει ήδη τα πάντα στο πέρασμά της. Απλά είναι θέμα χρόνου…

Ωστόσο στο χείλος της κατάρρευσης παγκοσμίως η «προοδευτική» διεθνής θα προσπαθήσει να αναδιοργανωθεί όσο καλύτερα γίνεται για να επανέλθει δριμύτερη μετά την ηχηρή ήττα που υπέστη. Όμως…

Διεθνών πολιτικώς ορθά λοβοτομημένων χρησίμων (παν)ηλιθίων κωμωδία

Ένα σούργελο λιγότερο στη διεθνή "πινακοθήκη ηλιθίων" που υποδύονται τους ηγέτες. Να ετοιμάζονται οι επόμενοι. https://t.co/xBuAWhtubp pic.twitter.com/OSXA3SFkpf

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) January 6, 2025

Ο Pierre Poilievre, αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος και φαβορί για την πρωθυπουργία του Καναδά, δήλωσε χθες ότι μια επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν θα ήταν «δώρο στην ανθρωπότητα». Δεύτερο θετικό δείγμα γραφής, μετά το τέλος της woke παράνοιας για τον Καναδά. pic.twitter.com/v1R125hJKI

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) January 7, 2025

Ρωτανε τον επομενο-μετα Τριντο εποχη, δεξιαρα Πρωθυπουργο του Καναδα ποια η γνωμη του αν το Ισραηλ επιτεθει στο Ιραν.
Και απανταει "θα κανει χαρη στην Ανθρωποτητα αν επιτεθει το Ισραηλ στο Ιραν".

ΔΩΣΕ ΠΟΝΟ ΠΙΕΡ ΠΟΛΙΒΙΕΡ 💙 pic.twitter.com/y3QwQG0KSe

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) January 7, 2025

Επιτελους ο Τριντο μπορει να αφοσιωθει πλεον στο πραγματικο του παθος... pic.twitter.com/xDrsnbdQBA

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) January 7, 2025

Οπως αναμενόταν,άλλη μία neowoke κωλοτρυπίδα μας χαιρετά,και ο λαός του Καναδά θ αρχίσει ν αναπνέει και πάλι...
Θα πρέπει ν ανοίξουν τα στοιχήματα,για το ποιος θα είναι ο επόμενος...
Η δεκαετία της παράνοιας τέλειωσε.Πουτανίτσες,στα κρεβάτια σας... pic.twitter.com/E7zZlnca2R

— Nikos Appelaios (@NAppelaios) January 6, 2025

Πως εορταζουν οι Καναδοι την παραιτηση του Τρυντο. pic.twitter.com/Mk0A4Lj9T3

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) January 6, 2025

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: To Πανεπιστήμιο Carleton στον Καναδά του ξεφτιλισμένου Τριντό , θαυμάζει τις φλόγες της τοξικότητας χρησιμοποιώντας ως διδάσκοντες καταδικασμένους τρομοκράτες!

Canada is so broken that we have a mass murdering terrorist working as a "social justice professor" at Carleton University in Ottawa

What a joke pic.twitter.com/TolTSNxQHB

— The Pleb 🌍 Reporter (@truckdriverpleb) January 2, 2025

 

 Γαλλικό δικαστήριο καταδίκασε το διεθνές κάθαρμα που ακούει στο όνομα Hassan Diab  για βομβιστική επίθεση σε συναγωγή του Παρισιού και ο Καναδάς του ξεφτιλισμένου Τριντό του έχει δώσει έδρα σε πανεπιστήμιο να διδάσκει κοινωνική δικαιοσύνη!!!

Άρθρο του Ισραηλινού Πρέσβη στον Καναδά Iddo Moed στην National Post

Η εβραϊκή γιορτή Simchat Torah προορίζεται να είναι μια χαρούμενη περίσταση που σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της ανάγνωσης των γραφών. Αλλά το 1980 στη συναγωγή της οδού Copernic του Παρισιού, η πιο θανατηφόρα αντισημιτική επίθεση στη Γαλλία από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μετέτρεψε μια γιορτή σε φρίκη.

Γύρω στις 6:30 μ.μ., περισσότεροι από 300 πιστοί συγκλονίστηκαν βίαια από μια τρομερή έκρηξη. Η μπροστινή πύλη της συναγωγής έσκασε, η οροφή της κατέρρευσε και θραύσματα γυαλιού έσκισαν το ιερό. Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν μια φλόγα 20 μέτρων που ξέσπασε στον νυχτερινό ουρανό και ακολούθησε το θέαμα των αυτοκινήτων που εκτοξεύθηκαν στον αέρα. Σαράντα έξι άνθρωποι τραυματίστηκαν εκείνο το βράδυ. Και οι τέσσερις δολοφονηθέντες είχαν την ατυχία να βρίσκονταν έξω από τη συναγωγή εκείνη τη στιγμή: ο 22χρονος Phillipe Bouissou σκοτώθηκε ακαριαία ενώ περνούσε με τη μοτοσικλέτα του. Ο σοφέρ Jean-Michel Barbé περίμενε τον πελάτη του που προσευχόταν μέσα. Ο Hilario Lopez Fernandez, ο θυρωρός στο απέναντι ξενοδοχείο, υπέκυψε στα τραύματά του δύο μέρες αργότερα. Το τέταρτο θύμα ήταν η Ισραηλινή κινηματογραφίστρια Aliza Shagrir. Ήταν η μητέρα του φίλου και συναδέλφου μου, Hagai , ενός έφηβου τότε που επέζησε μόνο επειδή είχε επιστρέψει νωρίς στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Μέχρι σήμερα, ο Hagai παραμένει τραυματισμένος και θρηνεί που έζησε χωρίς τη μητέρα του.

Ενώ χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να βρουν οι αρχές τον ένοχο και ακόμη περισσότερος χρόνος για να διώξουν την υπόθεση, ο Hassan Diab καταδικάστηκε τελικά από γαλλικό δικαστήριο τον Απρίλιο του 2023. Αυτή η απόφαση έφερε ένα μέτρο δικαιοσύνης στα θύματα και στις οικογένειες που επλήγησαν.

Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα, αυτές οι οικογένειες, και μάλιστα οι εβραϊκές κοινότητες παγκοσμίως, σοκαρίστηκαν όταν διάβασαν στην National Post ότι ενώ ο Hassan Diab περιμένει την έκδοση στη Γαλλία για να διεκπεραιωθεί, για να εκτίσει την ισόβια κάθειρξη του, προσλαμβάνεται στο Πανεπιστήμιο Carleton για να διδάξει ένα μάθημα σχετικά με την κοινωνική δικαιοσύνη.

Αν και αυτή η είδηση ​​θα ήταν δύσκολο να γίνει αποδεκτή ανά πάσα στιγμή, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στον απόηχο της φρίκης της 7ης Οκτωβρίου 2023 – της πιο θανατηφόρας ημέρας για τον εβραϊκό λαό από το Ολοκαύτωμα που έλαβε χώρα επίσης στο φεστιβάλ Simchat Torah.

Η γενοκτονική επίθεση της Ηamas όχι μόνο είχε ως αποτέλεσμα τη βάρβαρη δολοφονία περισσότερων από 1.200 ανδρών, γυναικών και παιδιών – συμπεριλαμβανομένων οκτώ Καναδών – και τη σύλληψη 254 ομήρων, εξαπέλυσε επίσης ένα κύμα αντισημιτικών επιθέσεων σε όλο τον κόσμο και εδώ στον Καναδά.

Γίναμε μάρτυρες pogroms στους δρόμους του Άμστερνταμ, πρωτόγνωρα από την εποχή της ναζιστικής Ευρώπης, πυροβολισμούς σε εβραϊκά σχολεία στο Τορόντο και το Μόντρεαλ, προγραμματισμένες τρομοκρατικές συνωμοσίες ριζοσπαστικών ισλαμιστών με στόχο Εβραίους που ευτυχώς ματαιώθηκαν από τις καναδικές και αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας και δυστυχώς η λίστα συνεχίζεται.

Η πρόσληψη ενός καταδικασμένου τρομοκράτη οπουδήποτε, ειδικά σε ένα πανεπιστήμιο στην εθνική πρωτεύουσα του Καναδά, είναι εμβληματικό μιας ευρύτερης τάσης που έχει γίνει αξιοσημείωτη από τις 7 Οκτωβρίου. Ενώ οι απειλές για άλλα φυλετικά, πολιτιστικά ή θρησκευτικά δημογραφικά στοιχεία απορρίπτονται γρήγορα και καταδικάζονται, Καναδοί Εβραίοι όλων των ηλικιών όλο και περισσότερο αναφέρουν ότι η βία και ο εκφοβισμός που στρέφονται εναντίον τους παραβλέπονται ή ακόμη και εκλογικεύονται από ορισμένους ως δικαιολογημένα.

Αυτό είναι πιο εμφανές στις πανεπιστημιουπόλεις όπου οι Εβραίοι και οι Ισραηλινοί ομιλητές υβρίζονται, όπου οι καταυλισμοί γίνονται ανεκτοί και υποστηρίζονται από κάποιο προσωπικό, και οι διαδηλωτές φωνάζουν: «Jews go back to Europe» ή «from the river to the sea Palestine will be free», συνθήματα τα οποία ένας δικηγόρος του καναδικού στέμματος είπε ότι θα μπορούσαν να εκληφθούν ως έκκληση για τη γενοκτονία του εβραϊκού λαού.

Η απόφαση να προσλάβουν έναν καταδικασθέντα τρομοκράτη, να τον βάζουν να κάνει διαλέξεις και να επηρεάζει φοιτητές, φαινομενικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμβάλλει σε μια τοξική ατμόσφαιρα που περιθωριοποιεί και θυματοποιεί ακόμη Καναδούς Εβραίους φοιτητές.

Σε αντίθεση με τις αξίες των φιλελεύθερων δημοκρατιών – όπως αυτές του Ισραήλ και του Καναδά – στέλνει το μήνυμα ότι η ασφάλεια και η ευημερία τους δεν έχουν σημασία και ότι η τρομοκρατία μπορεί να γίνει ανεκτή.

Δεν πρόκειται μόνο για δικαιοσύνη για τους Shagrirs και άλλες οικογένειες που επλήγησαν από βομβιστική επίθεση που έλαβε χώρα πριν από 44 χρόνια, ούτε πρόκειται για παρόμοιες τρομοκρατικές ενέργειες που συνέβησαν πριν ή μετά.

Δεν πρόκειται καν για την ακαδημαϊκή ελευθερία που επιτρέπει σε έναν τρομοκράτη να ισχυριστεί ότι είναι αθώος μπροστά σε μια ετυμηγορία του ανώτατου δικαστηρίου σε μια δημοκρατία όπως η Γαλλία.  

Αυτό αφορά ...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Ακυρώνοντας πατριωτισμό και ελευθερία έκφρασης

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΩΚΟΥ

Mετά τα παιδικά βιβλία του Dr. Seuss και τον Νόαμ Τσόμσκι, η κουλτούρα της ακύρωσης που εξαπλώνεται στη Βόρεια Αμερική βάζει στο μικροσκόπιο τα σύμβολα των Ηνωμένων Πολιτειών, τη σημαία και τον εθνικό ύμνο, ή και την Ημέρα του Καναδά, όπως προδίδει το hashtag #CancelCanadaDay στα κοινωνικά δίκτυα. 

Στις ΗΠΑ, η «κουλτούρα της ακύρωσης» στα αριστερά και η προσπάθεια απαγόρευσης της κριτικής εξέτασης της Ιστορίας στα δεξιά αντανακλούν το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς. Οπως υποστηρίζει ο Αμερικανός δημοσιογράφος Φαρίντ Ζακάρια, και τα δύο άκρα είναι ανησυχητικά, καθώς κάθε απόπειρα λογοκρισίας είναι αντιφιλελεύθερη.

Οι διαφορές μπορεί να εκδηλώνονται στην πολιτική, αλλά βασίζονται σε δημογραφικές, οικονομικές, ακόμη και τεχνολογικές εξελίξεις – την κυριαρχία των κοινωνικών δικτύων.  

Το ζήτημα έχει φυλετικές διαστάσεις, καθώς στην καρδιά του βρίσκονται η βία και οι περιορισμένες οικονομικές ευκαιρίες που βιώνουν οι Αφροαμερικανοί. Και οι νεότερες γενιές κρατούν πιο κριτική στάση απέναντι στη χώρα τους. Πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι δύο στους τρεις baby boomers (66%) δηλώνουν πολύ πατριώτες, σε σύγκριση με λιγότερο από έναν στους τρεις millennials (28%). Δεν βοηθά ότι οι οπαδοί του Ντόναλντ Τραμπ έχουν ιδιοποιηθεί τον πατριωτισμό, μαζί με τις σημαίες.

Αν και σπουδαστής του ρεαλισμού, ως Αμερικανός πρώτης γενιάς ο Ζακάρια υιοθετεί μια ιδεαλιστική οπτική των ΗΠΑ. Σε άρθρο του στην Washington Post τονίζει ότι, σε αντίθεση με τον «εθνικισμό του αίματος και του χώματος» των εθνών που έχουν διαμορφωθεί από την ιστορία τους, η Αμερική βασίστηκε σε ιδέες. Ωστόσο, 245 χρόνια μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, είναι καιρός οι Αμερικανοί να σταματήσουν να αγνοούν τις δυνάμεις της Ιστορίας – αν μη τι άλλο, διότι σε αυτή τη χρονική περίοδο βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτές: ιστορικοί σημειώνουν ότι το κλίμα της πόλωσης έχει κοινά χαρακτηριστικά με την προεμφυλιακή περίοδο.

Στον γειτονικό Καναδά, μια εξίσου πολυπολιτισμική χώρα με μεγαλύτερη ιστορική συνείδηση, η ενδοσκόπηση είναι πιο γενικευμένη. Εδώ δεν βασίζονται στο «προπατορικό αμάρτημα» της δουλείας, αλλά στην ιδιοποίηση της γης και στην «πολιτισμική γενοκτονία» των Αβορίγινων, των Πρώτων Εθνών. Με αφορμή νέα στοιχεία που έρχονται στο φως για άγνωστα νεκροταφεία ή και μαζικούς τάφους παιδιών δίπλα στα καθολικά σχολεία όπου φοιτούσαν υποχρεωτικά μέχρι το 1969, κάποιοι μιλούν ακόμη και για φυσική γενοκτονία. Οι αποκαλύψεις έχουν σοκάρει τόσο την κοινή γνώμη, που φέτος δεν υπήρχε διάθεση για επίσημους εορτασμούς την Ημέρα του Καναδά.

Εκτός όμως από την ακύρωση των πυροτεχνημάτων και τις εκδηλώσεις μνήμης, υπήρχαν επίσης φωνές που ζητούσαν την ακύρωση, ακόμη και κατάργηση, της εθνικής εορτής. 

Σε κάποιες περιπτώσεις, οι διαδηλωτές έριξαν αγάλματα της βασίλισσας της Αγγλίας.  

Σε άλλες, η μήνις των θιγομένων οδήγησε σε πυρπόληση καθολικών εκκλησιών. 

Ενώ όμως καταδικάζουν τους βανδαλισμούς και προειδοποιούν για ποινικές διώξεις, η διαφορά των φιλελεύθερων κρατών είναι ότι...

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Ξεφτιλισμένο Καναδικό δικαστήριο διέταξε την φυλάκιση πατέρα επειδή αυτός εξέφρασε δημόσια την αντίρρησή του που η ανήλικη κόρη του λαμβάνει τεστοστερόνη για να γίνει «άντρας»

By Brandon Showalter / Christian Post

Μετάφραση ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Στην φυλακή οδηγήθηκε, για «περιφρόνηση δικαστηρίου», ένας Καναδός πατέρας που έχει από καιρό αντιταχθεί στη λήψη τεστοστερόνης από την μικρή του κόρη του ως μέρος μιας πειραματικής «μετάβασης φύλου».

Ο Robert Hoogland (Ρόμπερτ Χόγκλαντ) συνελήφθη τον Μάρτιο μετά την έκδοση εντάλματος από δικαστή  επειδή είπε δημόσια το όνομα του κοριτσιού και έδειξε το πρόσωπό του, σύμφωνα με πηγές που βρίσκονται κοντά στην κατάσταση. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα παραμείνει υπό κράτηση της αστυνομίας εν αναμονή απόφασης σχετικά με την απελευθέρωσή του από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ.

Όπως αναφέρει το Christian Post, ο δικηγόρος του Χόγκλαντ θα ζητήσει την ακύρωση του εντάλματος σύλληψης και την απελευθέρωσή του με την αιτιολογία ότι η κράτηση είναι παράνομη.

Ο Χόγκλαντ έχει εκφράσει την αντίθεσή του σε αυτό που είναι τώρα γνωστό ως ιατρική περίθαλψη «που επιβεβαιώνει το φύλο» (“gender-affirming”) με την ελπίδα να αποτρέψει την κόρη του να υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη. Η πρώην σύζυγος του Χόγκλαντ, η οποία υποστηρίζεται από το καναδικό ιατρικό και νομικό σύστημα, προχωρά με τη μετάβαση του παιδιού τους ενάντια στις επιθυμίες του.

 

   Ο πατέρας ανακάλυψε ότι το σχολείο της κόρης του έδειχνε εκπαιδευτικό υλικό για την ταυτότητα φύλου που ονομάζεται SOGI 123.

Η κόρη του είχε πολλά περίπλοκα προβλήματα, αλλά αποδόθηκαν σε δυσφορία φύλου. Όταν η κόρη του ήταν στην έβδομη τάξη, της άλλαξαν το όνομα, καθώς ο σύμβουλος του σχολείου άλλαξε το όνομά της χωρίς να ενημερώσει τους γονείς της.

Το σχολείο αποφάσισε να το πράξει μόνο του αφού έλαβε συμβουλές από τον ψυχολόγο Wallace Wong (φώτο), έναν γνωστό υποστηρικτή της θεωρίας του φύλου, σύμφωνα με την Post Millenial.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Wong συμβούλεψε την κόρη του Χόγκλαντ να πάρει τεστοστερόνη και την παρέπεμψε σε μονάδα ενδοκρινολογίας σε κοντινό νοσοκομείο.  

Όταν ο Χόγκλαντ αμφισβήτησε το ζήτημα στο δικαστήριο, ο δικαστής εκείνη την εποχή έκρινε ότι δεν χρειαζόταν η συγκατάθεσή του και ότι εάν δεν αναγνώριζε την κόρη του ως "άντρα", θα μπορούσε να κατηγορηθεί για το αδίκημα της «ενδοοικογενειακής βίας».

«Είχα ένα τέλεια υγιές παιδί πριν από ένα χρόνο, και αυτό το απόλυτα υγιές παιδί έχει αλλάξει και έχει καταστραφεί χωρίς να υπάρχει κανείς απολύτως σοβαρός λόγος», δήλωσε ο Χόγκλαντ σε συνέντευξή του στον Federalist, τον Φεβρουάριο του 2020, καταγγέλλοντας ένα «κράτος- χορηγό της παιδικής κακοποίησης».

 

     «Δεν μπορεί ποτέ να επιστρέψει στο να είναι ένα κορίτσι σε ένα υγιές σώμα. Θα έχει για πάντα χοντρή φωνή. Θα πρέπει για πάντα να ξυρίζεται λόγω της τριχοφυΐας του προσώπου. Δεν θα μπορεί να κάνει παιδιά… »

Ο Χόγκλαντ δήλωσε ότι μερικές φορές θέλει να "ουρλιάξει, ώστε άλλοι γονείς και άνθρωποι ...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΣΗ (αυτή που αντιστέκεται, αυτή που επιμένει) : Ο δήμαρχος του Κεμπέκ απαντά στούς Ισλαμομαχμούτηδες γονείς που απαίτησαν την κατάργηση του χοιρινού κρέατος σε όλα τα σχολικά κυλικεία σ’ ένα προάστιο του Μόντρεαλ - "Βάλτε λίγο χοιρινό στο πιρούνι σας"

"Ο δήμαρχος του Μόντρεαλ στο προάστιο της Dorval έχει απορρίψει το αίτημα των Μουσουλμάνων, και ο γραμματέας της πόλης έστειλε ένα σημείωμα σε όλους τους γονείς να εξηγήσει το γιατί.
 

Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβετε ότι πρέπει να προσαρμοστείτε στον Καναδά και στο Κεμπέκ, τα έθιμα, τις παραδόσεις του και τον τρόπο ζωής του, επειδή αυτό είναι όπου επιλέξατε για να μεταναστεύσετε.
 


Οι Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να ενσωματωθούν και να μάθουν να ζουν στο Κεμπέκ. Πρέπει να κατανοήσουν ότι είναι αυτοί που πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους, δεν είναι οι Καναδοί που τόσο γενναιόδωρα τους υποδέχτηκαν.
 

Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβετε ότι οι Καναδοί δεν είναι ούτε ρατσιστές ούτε ξενοφοβικοί. Ο Καναδάς έχει δεχθεί πολλούς μετανάστες πριν από εσάς τους μουσουλμάνους, (ενώ σ’εσάς αυτό δεν ισχύει, δεδομένου ότι οι μουσουλμανικές χώρες δεν αποδέχονται μη-μουσουλμάνους μετανάστες)
 

Ακριβώς όπως και τα άλλα έθνη, οι Καναδοί δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την ταυτότητά τους ή την κουλτούρα τους.
 

Και, εάν ο Καναδάς είναι μια χώρα ευπρόσδεκτη, δεν είναι ο Δήμαρχος της Dorval που καλωσορίζει τους ξένους, αλλά οι άνθρωποι του Καναδά και του Κεμπέκ στο σύνολό της."


Τέλος, θα πρέπει να καταλάβετε ότι στον Καναδά (Κεμπέκ) με τις χριστιανικές ρίζες του, χριστουγεννιάτικα δέντρα, οι εκκλησίες και θρησκευτικές γιορτές, η θρησκεία πρέπει να παραμείνει στον ίδιο τομέα.


Ο δήμος του Dorval είχε το δικαίωμα να αρνηθεί οποιεσδήποτε παραχωρήσεις προς το Ισλάμ και τη Σαρία.
 

Για τους Μουσουλμάνους οι οποίοι διαφωνούν με την εκκοσμίκευση και δεν αισθάνονται άνετα στον Καναδά, υπάρχουν 57 όμορφες μουσουλμανικές χώρες στον κόσμο, οι περισσότερες από αυτές αραιοκατοικημένες και έτοιμες να τους υποδεχθούν με ανοιχτές αγκάλες, με όπλα, σύμφωνα με τον απάνθρωπο τρόπο της Σαρία.
 

Αν φύγατε από τη χώρα σας για τον Καναδά, και όχι για άλλες μουσουλμανικές χώρες, είναι επειδή έχετε σκεφτεί ότι η ζωή είναι καλύτερη από ό, τι στον Καναδά και αλλού. Εμείς δεν θα σας αφήσουμε να σύρετε τον Καναδά στο επίπεδο των εν λόγω 57 χωρών.
 

Θέστε στον εαυτό σας αυτή την ερώτηση, μόνο μία φορά:

IΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ: "Εργοστάσιο παραγωγής" τζιχαντιστών-ισλαμομαχμούτηδων και ο Καναδάς, που καφνικά ξύπνησε και προσπαθεί να καταλάβει "τί συμβαίνει"!

Με αφορμή την πρόσφατη αιματηρή τρομοκρατική επίθεση εναντίον του Μνημείου των Πεσόντων και του Κοινοβουλίου στον Καναδά, με δράστη έναν 32χρονο προσήλυτο ισλαμιστή, πολλοί στη χώρα αναρωτιούνται: πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό βίας εμπνευσμένης από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, ή υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα;

Αν και είναι μία μικρή μειοψηφία της καναδικής μουσουλμανικής κοινότητας, η χώρα έχει αρκετούς εξτρεμιστές με ακραίες ισλαμιστικές απόψεις. Έχουν ανοίξει διάλογο, κυρίως στο διαδίκτυο, όπου προωθούν την αποδοχή του τζιχάντ τόσο εγχώρια όσο και στο εξωτερικό. Είχαν προηγηθεί ριζοσπαστικές φωνές, όπως του Αιγύπτιο-καναδού  Αχμέτ Σαίντ Χάντρ, υπόπτου για διασύνδεση με την Αλ Κάιντα, που υποστήριζε πως «ενώ πρέπει να αναπτυχθεί το τζιχάντ και στο εξωτερικό, αυτή η μορφή βίας στο Καναδά πρέπει να αποφευχθεί».

Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι Καναδοί πολίτες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα για να γίνουν μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, δράστες τρομοκρατικών επιθέσεων, ακόμη και βομβιστές αυτοκτονίας. Πρόσφατα οι καναδικές Αρχές ανακοίνωσαν ότιδιαθέτουν στοιχεία για 63 κρούσματα ισλαμικής τρομοκρατίας στα οποία εμπλέκονται συνολικά 90 Καναδοί, που είτε έφυγαν για το εξωτερικό είτε επέστρεψαν στη χώρα.

Στον Καναδά, όπως και στη Βρετανία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, παρατηρείται - ήδη από τη δεκαετία του 1980 -, μετακίνηση ισλαμιστών και χρημάτων, ιδίως με προκάλυμμα φιλανθρωπικές οργανώσεις. Τέσσερις τέτοιες καναδικές οργανώσεις κατηγορήθηκαν για στήριξη της τρομοκρατίας, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα συνδέθηκαν με το λεγόμενο «Ταμείο για τον Ιερό Πόλεμο» που είχε ιδρύσει ο ανατραπείς ηγέτης της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι.

Τα προαναφερθέντα κέντρα του εξτρεμισμού έχουν αποτελέσει «εργοστάσια παραγωγής» νέων ισλαμιστών που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της Αλ Κάιντα, του  ISIS και άλλων φορέων, όπως για παράδειγμα ο ελληνικής καταγωγής Χρήστος Κατσιμπούρας, ετών 22, και ο Αλί Μεντλέχ, ετών 23, και οι δύο από το Οντάριο και πρόσωπα κλειδιά στην επίθεση στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στην Αλγερία τον Ιανουάριο του 2013.