"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΑΛΑΝΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΑΛΑΝΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΑΛΙΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η μνήμη είναι ελέφαντας και όπου βρει πατάει τον Γ. Δραγασάκη

 

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ 

Δυστυχώς για τους πρωταγωνιστές και διαχειριστές της διακυβέρνησης του 2015, η εγγραφή των δραματικών γεγονότων στην ατομική και συλλογική μνήμη είναι τόσο ισχυρή, όσο ισχυρή είναι και η επιθυμία τους να εξαφανιστούν, να σιωπήσουν ή να αποσυρθούν οι θεσμικοί «κιβωτοί» της ιστορικής αλήθειας.

Η δρακογενιά που σκόρπισε αφού έχασε την ελπίδα και την προοπτική της επιστροφής στην εξουσία, επιδίδεται χωρίς αναστολές στην εκ των υστέρων παραχάραξη της πραγματικότητας και στην ανασκολόπιση της αλήθειας. Είτε η αλήθεια αυτή καταγράφεται από το στόμα του Γιούνκερ στο ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό», είτε από τη νέα μαρτυρία του διοικητή της ΤτΕ στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», όπου ανέφερε ότι ο φόβος να μας πετάξουν έξω από το ευρώ, ήταν υπαρκτός ακόμη και όταν εκδιώχθηκε ο Βαρουφάκης.

Διότι απλά όλο το σύστημα του ΣΥΡΙΖΑ εμφορείτο από ιδέες και σχέδια για παράλληλες τράπεζες και παράλληλο νόμισμα, εκτός της ευρωπαϊκής τάξης και κανονικότητας.

Ο κεντρικός τραπεζίτης αποκάλυψε ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για τις τράπεζες, Γιάννης Δραγασάκης, του είχε στείλει στο γραφείο του στην ΤτΕ τον καθηγητή Οικονομικών και πρόεδρο του Levy Economics Institute, Δημήτρη Παπαδημητρίου - μετέπειτα υπουργό -  προκειμένου να του «εξηγήσει» πόσο καλά θα μπορούσε να δουλέψει το παράλληλο νόμισμα. Άγνωστο αν εννοούσε το ίδιο παράλληλο νόμισμα που είχε επινοήσει ο Βαρουφάκης ή κάποια παραλλαγή.  Ήταν τόσο άνετοι με τα σχέδια αυτά που σύμφωνα με πληροφορίες στο Μαξίμου νεαρός υπουργός πολύ κοντά στον Τσίπρα έκανε και σχετική πλακίτσα για το ποιο έπρεπε να προκριθεί. 

Ο κ. Δραγασάκης – ο οποίος επέστρεψε ως βουλευτής στο Κοινοβούλιο μετά την παραίτηση της κας Αχτσιόγλου – επιχείρησε να διασκεδάσει αμήχανα και καθόλου πειστικά, την αποστολή του  κ. Παπαδημητρίου στον διοικητή της ΤτΕ. Χωρίς βεβαίως να διαψεύδει.

Αντιλαμβανόμενος δε την αξία της μαρτυρίας Στουρνάρα στον απόηχο μάλιστα του ντοκιμαντέρ στο "Χιλιοστό",  του καταλόγισε ότι υπηρετεί τη μυθολογία και πως είναι τάχα αστικός μύθος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σκοπό να βγάλει τη χώρα από το ευρώ.

 

Λοβοτομηθείτε ελεύθερα όσοι έχετε ακόμη στα αυτιά σας τις δηλώσεις τους, τα σχέδιά τους, τις αλληλοκατηγορίες τους, τα καρφώματά τους, τα βιβλία τους και τα παιχνίδια ενηλίκων που απείλησαν να τινάξουν στον αέρα τη χώρα.

Γεγονότα, δηλώσεις του πρώην αντιπροέδρου, των συντρόφων του αλλά και των αντιπάλων του βεβαιώνουν ότι ο κ. Γιάννης Δραγασάκης, που μιλά σήμερα για «αστικό μύθο», υπήρξε ο ιθύνων νους του σχεδίου για παράλληλο τραπεζικό σύστημα. Ενώ δεν προκύπτει από πουθενά ότι διαφώνησε οποιαδήποτε στιγμή με τα σχέδια για το παράλληλο νόμισμα, τα οποία εκπονούσαν διάφορες ομάδες και πολεμικά συμβούλια, μέχρι και υπό τον σύμβουλο του Βαρουφάκη, τον Αμερικανό καθηγητή Γκαλμπρέιθ. Ή με τις αποστολές και τις ικεσίες Τσίπρα - Λαφαζάνη προς τον Πούτιν για την εκτύπωση δραχμών και τη χορήγηση δανείων, προκειμένου να απαγκιστρωθούμε από το ευρωπαϊκό επίνειο.

Εξίσου, το προτεινόμενο παράλληλο τραπεζικό σύστημα και το παράλληλο νόμισμα ήταν οι συντομότεροι οδοί για να μας πετάξουν έξω από το ευρώ.

Ο Νέστωρ της Αριστεράς, όπως αποκαλείτο  για να φαίνεται μια κάποια διαφορά του από τα μειράκια της παρέας του Αλ. Τσίπρα, είχε αναλάβει ήδη από το 2014 το  πολιτικό «ριφιφί» του ΣΥΡΙΖΑ στις τράπεζες.

Ο Θανάσης Πετράκος, πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ – ακολούθησε τον Λαφαζάνη στη ΛΑΕ – σε συνέντευξή του στο Liberal είχε αναφέρει ότι ο κ. Δραγασάκης, ήδη από τον Νοέμβριο του 2014, σε συνάντηση 100 και πλέον στελεχών στην Τρίπολη, είχε ανακοινώσει ότι από τα πρώτα πράγματα που θα έκανε η κυβέρνησή τους θα ήταν η κρατικοποίηση των συστημικών τραπεζών.

Κατά τα λεγόμενα του κ. Πετράκου, ο Γιάννης Δραγασάκης είχε έτοιμη τη σχετική τροπολογία, η οποία προέβλεπε ότι οι προνομιούχες μετοχές των τεσσάρων τραπεζών θα μετατρέπονταν σε κοινές, προκειμένου οι τράπεζες να περάσουν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου.

Ο κ. Δραγασάκης μπορεί να μην κατέθεσε ποτέ την τροπολογία αυτή, αλλά σύντομα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε στην κυβέρνηση, υπέβαλε δημόσια το σχέδιο για το παράλληλο τραπεζικό σύστημα, υπό το πρόσχημα και τον μανδύα της «κάλυψης των αναπτυξιακών αναγκών».

Μία από τις πολλές φορές που το ανέφερε ήταν και τον Νοέμβριο του 2015, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αυτών που θέλησαν να σώσουν αφού πρώτα τις κατέστρεψαν με την περήφανη διαπραγμάτευση και το τρίτο μνημόνιο.

 

«Πρέπει να προσπαθήσουμε να υπάρξει ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα, που να μην το ελέγχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να στηρίξουμε τις συνεταιριστικές τράπεζες στη χώρα και μετά να φτιάξουμε τις δικές μας τράπεζες», ανέφερε από το βήμα της Βουλής ο κ. Δραγασάκης, προκαλώντας την απελπισμένη αντίδραση του Ανδρέα Λοβέρδου, που αναφώνησε: «Δεν πιστεύω στα αυτιά μου ότι ο αντιπρόεδρος επανέρχεται σε αυτό».

Εξάλλου, και ο τότε πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Θανάσης Θεοχαρόπουλος – σήμερα βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ – είχε επισημάνει και στηλιτεύσει ότι το παράλληλο τραπεζικό σύστημα πέρα από την ΕΚΤ και την ΤτΕ, που επιδίωκε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν για «άλλους σκοπούς».

Ο Γιάννης Δραγασάκης δεν εγκατέλειψε το σχέδιό του για τη δημιουργία παράλληλου τραπεζικού συστήματος ούτε το 2019. Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές είχε αναθέσει μελέτη σκοπιμότητας για την ανάπτυξη δικτύου Περιφερειακών Πιστωτικών Ιδρυμάτων, όπως είχε αποκαλύψει η εφημερίδα «Φιλελεύθερος».

Η μελέτη είχε ανατεθεί σε μία μονοπρόσωπη ΕΠΕ με την επωνυμία «ΕΡΓΑΝΗ Finance Σύμβουλοι Επενδύσεων Μ. ΕΠΕ». Μελέτη σκοπιμότητας δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές για ένα δίκτυο τοπικών τραπεζών που θα λειτουργούσαν πέρα και έξω από τους κανόνες εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδος.

Ο κ. Δραγασάκης ήταν, εξάλλου, μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα, από την πρώτη στιγμή κοινωνός του σχεδίου των παράλληλων πληρωμών. Ο Βαρουφάκης τους έχει καρφώσει εντύπως σε ένα από τα βιβλία που εξέδωσε για την περίοδο κατά την οποία οδηγούσαν τη χώρα στα βράχια. Τον Νοέμβριο του 2014, στο διαμέρισμα του Αλέξη Τσίπρα στην Κυψέλη, παρουσία Δραγασάκη και Παππά, τους περιέγραψε ο Γιάνης το σύστημα των παράλληλων πληρωμών και εκείνο το βράδυ του έκαναν την πρόταση να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών στην περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ίδιο σχέδιο τους παρουσίασε ύστερα από τρεις μήνες στο Υπουργικό Συμβούλιο. Κανείς δε διαμαρτυρήθηκε ή δεν θορυβήθηκε ότι έτσι θα μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη.

Έκαναν όλα όσα οδηγούσαν τη χώρα στη ρήξη και στην έξοδο από το ευρώ και σήμερα ισχυρίζονται ότι όλα αυτά αποτελούν αστικό μύθο και μυθοπλασία. 

Παραμονές του δημοψηφίσματος, την Παρασκευή 3 Ιουλίου, ο πρωθυπουργός Τσίπρας απέστειλε τον ΓΓ του Υπουργείου Βιομηχανίας, Γιάννη Τόλιο, υφιστάμενο του τότε υπουργού Λαφαζάνη και έμπιστο κομματικό στέλεχος, στη Μόσχα για να διερευνήσει το θέμα.

Πράγματι, μετέβη στη Μόσχα, όπου συνάντησε τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας. Επέστρεψε το βράδυ του δημοψηφίσματος και υπέβαλε σχετική «Ειδική Έκθεση», όπως την αποκαλεί, στον ίδιο τον Τσίπρα.

Όλα αυτά τα γράφει ο ίδιος σε άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», δέκα χρόνια αργότερα, στις 9/7/2025. Ολόκληρο το κείμενο της «Ειδικής Έκθεσης» προς τον Αλέξη Τσίπρα το δημοσιεύει και σε βιβλίο που εξέδωσε το 2024.

Ο κ. Στουρνάρας, εικάζω, θα πρέπει να προμηθευτεί δύο αντίτυπα από το βιβλίο και να στείλει το ένα με ιδιόχειρη αφιέρωση στον κ. Γιάννη Δραγασάκη.

Το γεγονός ότι ζητούσαν από τον Πούτιν να εκτυπώσει δραχμές και είχαν διαρκή αλισβερίσια με τη Βενεζουέλα και το Ιράν για να προμηθευτούν  πετρέλαιο, τα περιγράφει και ο Θανάσης Πετράκος σε παλαιότερη διαφωτιστική συνέντευξη του στο Liberal. «Γνωρίζω ότι υπήρχαν συζητήσεις όχι μόνο με το καθεστώς της Βενεζουέλας, αλλά και με πολλούς άλλους, όπως με το Ιράν. Γνωρίζω μάλιστα ότι είχε γίνει μια ερώτηση προς τη διοίκηση των ΕΛΠΕ κατά πόσο μπορούν να διυλίσουν πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, εφόσον παραστεί ανάγκη. Και αυτό επειδή το πετρέλαιο της λατινοαμερικανικής χώρας είναι πιο “βαρύ” από άλλα και άρα δύσκολο να διυλιστεί. Χρειάζεται, επομένως, πρώτα να αναμιχθεί με πιο ελαφρύ αργό. Αυτός είναι και ο λόγος που είχαν ερωτηθεί σχετικά τα ΕΛΠΕ. Από εκεί και πέρα είχαν γίνει αρκετές επαφές και με το καθεστώς της Τεχεράνης, στη λογική ανάπτυξης των διμερών σχέσεων, σε μια συγκυρία που η χώρα το είχε περισσότερο ανάγκη από ποτέ».

Ο κ. Πετράκος διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και έφυγε με τον Λαφαζάνη για τη ΛΑΕ όταν ο κ. Τσίπρας έκανε τη γυριστή στο δημοψήφισμα.

Το σχέδιό τους ήταν η έξοδος από το ευρώ, η απομάκρυνση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η πρόσδεση σε άλλα επίνεια. Κατάλαβαν αργά ότι ήταν βλακώδης η σκέψη τους, ότι υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές και ότι ο Πούτιν, ο Μαδούρο και το καθεστώς των Μουλάδων θα άνοιγαν αγκαλιές και κάνουλες στο όνομα της κοινής ιδεολογίας τους.

Ότι μεθόδευαν μια μη ευρωπαϊκή Ελλάδα της δραχμής και της καταστροφής πιστοποιεί και η μαρτυρία της προέδρου του ΕΟΦ, ότι τις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πήγαιναν στα εργοστάσια του στρατού για να δουν αν μπορούν να φτιάξουν φάρμακα.

 

Η μνήμη είναι ελέφαντας και ο κ. Δραγασάκης θα πρέπει…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Οι ΕΛΑΣίτες του Τζοκόντου δολώνουν τη νέα ψαριά εύπιστων και αφελών

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ 

Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε τι στο καλό περιλαμβάνει το οικονομικό σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την «αναδιανομή» από τους υπερπλούσιους και τις επιχειρήσεις στους «φτωχούς» είναι να μιλήσει, και σχετικά σύντομα, ο κ. Γιώργος Χουλιαράκης. Είναι ο αφανέστερος των τεχνοκρατών και διαχρονικά στο πλευρό του Τσίπρα, ο άνθρωπος που αναζητούσαν αγωνιωδώς οι εκπρόσωποι της Τρόικας στους διαδρόμους των Βρυξελλών κάθε φορά που κατέφθανε για διαπραγμάτευση η αντιπροσωπεία των… επαναστατημένων της Πρώτης Φοράς Αριστεράς και μάλλον ο μόνος που καταλαβαίνει προχωρημένα οικονομικά.

Η κυρία Μαριζέτα Αντωνοπούλου, ο Χάρης Αθανασιάδης και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ., Κώστας Νυφούδης, που ανέλαβαν, έμπλεοι άγνοιας και ασυναρτησίας, να εξηγήσουν πώς θα γίνει η αναδιανομή του πλούτου, είναι απλώς τα δολώματα της νέας «ψαριάς» των εύπιστων και των αφελών.

Ο κ. Νυφούδης υποστήριξε πρόσφατα ότι από 1.500 ΑΦΜ που δηλώνουν άνω των 900.000 ευρώ στην Εφορία θα αντλήσουν 4 δισ. ευρώ για να τα μοιράσουν σε όσους δυσκολεύονται στο σούπερ μάρκετ.

Ο κ. Αθανασιάδης, εκ της χορείας των πανεπιστημιακών του κόμματος Τσίπρα, ενημέρωσε ότι στόχος του κόμματος είναι να αντληθούν έως 600 εκατ. ευρώ τον χρόνο από τη φορολόγηση όσων έχουν σκάφη, αυτοκίνητα, επιχειρήσεις και ακίνητα.

Η κυρία Αντωνοπούλου, από πλευράς της, με τρόπο κωμικοτραγικό όρισε τους «υπερπλούσιους» που θα κυνηγήσουν αλύπητα οι ΕΛ.ΑΣίτες: όσους ζουν σε διαμερίσματα με πισίνα, κάποιους που ζουν σε ένα νέο ξενοδοχείο κάπου στην Αθήνα και όσους διαθέτουν αυτά τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα.

Ο υπερπλούτος δεν τρομάζει από τις ασυναρτησίες των νεόκοπων αριστερών αναδιανεμητών, που αγνοούν, όπως οι προκάτοχοί τους, τα στοιχειώδη. Όμως πάλλονται τα αυτιά και τα αισθήματα ανθρώπων που πράγματι δυσκολεύονται σε ένα περιβάλλον αυξημένου πληθωρισμού και δυσκολιών και είναι έτοιμοι να ψηφίσουν για να ψοφήσει το κότερο και η πισίνα του υπερπλούσιου.

Να θυμώσουν, να μπουρδουκλώσουν και να παγιδεύσουν τη λογική σκέψη κανονικών ανθρώπων στοχεύουν οι νέοι «αναλώσιμοι» του κυρίου Τσίπρα, πριν ο ίδιος εμφανιστεί στη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου για το δημοκοπικό remake του παλιού Προγράμματος της Θεσσαλονίκης που έγινε η παγίδα για το τρίτο μνημόνιο, τη φοροκαταιγίδα και τον εμπαιγμό.

Πριν από έναν χρόνο, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο μιας custom made εμφάνισής του (συνέδριο Economist), ο πρώην πρωθυπουργός ευαγγελίστηκε ένα διαφορετικό δημοσιονομικό μείγμα που, όπως είπε, θα διορθώνει τις αδικίες στην κατανομή των φορολογικών βαρών, θα ενισχύει τη βιώσιμη ανάπτυξη και θα εξασφαλίζει τη σταθερή μείωση του δημοσίου χρέους.

Θα πετύχει τον τριπλό αυτό στόχο κυνηγώντας κότερα που τρέχουν γρήγορα στα χέρια των υπερπλουσίων, οι οποίοι θα κληθούν παράλληλα, ανεξάρτητα από την πηγή του εισοδήματός τους, να στηρίξουν τον τόπο με μια Πατριωτική Εισφορά. Ο εισηγητής του σχεδίου διεκδικεί τουλάχιστον βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά.

Θέτοντας τη φορολόγηση των επιχειρήσεων και των ακινήτων στο δισκοπότηρο του οικονομικού σχεδίου, εκτός από το να δημιουργεί ψευδαισθήσεις και αυταπάτες σε έναν κόσμο που τράβηξε άγριο κουπί για να βγει από τις προηγούμενες, επιδιώκει να προκαλέσει σύγχυση και αβεβαιότητα.

Γίνεται σχεδόν μάταιος ο αντίλογος για το τι πραγματικά πληρώνει μια ελληνική επιχείρηση σε φόρους πριν φτάσει στη φορολόγηση του μερίσματος. Το πιο εύληπτο επιχείρημα παραμένει η διαρκής υπόμνηση Μητσοτάκη πως σε καμία χώρα και οικονομία δεν μπορούν να σταθούν επιχειρήσεις χωρίς εργαζόμενους και εργαζόμενοι χωρίς επιχειρήσεις.

Και όταν αρχίζουν να εξαντλούνται οι αυτοσχεδιασμοί για την… αναδιανομή, οι παραγωγικές επενδύσεις τρέχουν να φύγουν γρηγορότερα από τα γρήγορα κότερα των υπερπλουσίων, τους οποίους θα φορολογήσουν τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ., ώστε να φάνε με χρυσά κουτάλια όλοι οι Έλληνες.

Πριν από κάμποσους μήνες ο Αλέξης Τσίπρας διακήρυξε ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα αναπτυξιακό σοκ. Προς το παρόν, σοκαριστικά είναι η ασχετοσύνη και η δημοκοπία που αποπνέουν τα νέα στελέχη και ο προεδρικός αριβισμός που αφήνει χώρο σε όλα τα ζιζάνια…

Ως προς τη φορολογία των ακινήτων που επεξεργάζεται το επιτελείο Τσίπρα για να μαζέψει χρήμα για τη… βιώσιμη ανάπτυξη, από την κυβέρνηση ας προτρέψουν απλά τα νοικοκυριά να συγκρίνουν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ του 2019 με τα σημερινά. Να κάνουν τη σούμα όσων ευρώ δεν βγήκαν από την τσέπη τους στη διάρκεια αυτών των ετών. Σκεπτόμενοι ότι το επιτελείο Τσίπρα κάνει τις ασκήσεις επί χάρτου των ακινήτων στο προνομιακό γραφείο του στη Λ. Αμαλίας, με θέα τον Εθνικό Κήπο - πόσο άραγε το ενοίκιο -  και ότι…

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Διαλύονται όπως ακριβώς προέβλεπε το σχέδιο Τσίπρα

 Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ το Σάββατο κατέδειξε ότι τα πράγματα κυλούν ακριβώς βάσει του σχεδίου Τσίπρα και της ομάδας που εκπόνησε τη διάσωση του δια της παραιτήσεως. Διαβάζοντας προσεκτικά σήμερα τις δηλώσεις του από το βράδυ της εκλογικής συντριβής και από τη μέρα της παραίτησής του από την ηγεσία του κόμματος,  και ο πλέον αφελής διαπιστώνει ότι είχε προειπεί όσα γίνονται και όσα ακολουθούν.

Είχε προαναγγείλει το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι «έχει πια κλείσει έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο».

Μιλούσε για «την ανάγκη να εφεύρουμε τον νέο ΣΥΡΙΖΑ» αλλά και για το διαρκές παρών του: «Δεν θα είμαι υποψήφιος στις εκλογές. Θα είμαι όμως παρών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από αυτές».

Ο κ. Τσίπρας είπε αλήθεια στους συντρόφους του και για το ότι παραμέριζε για να περάσει το... κύμα. Όχι όμως ότι ο ίδιος προετοίμαζε μεθοδικά το τσουνάμι.

Αρχικά τραβώντας το χαλί κάτω από τα πόδια της κας Αχτσιόγλου, η οποία ωστόσο τώρα εισήλθε πρώτη πρώτη στο καθαρτήριο που έχει απαιτήσει ο πρώην πρωθυπουργός.

«Φορώντας» στη συνέχεια ως πρόεδρο τον Στ. Κασσελάκη. Και σιγά μην χρειαζόταν η καθυστερημένη προχθεσινή καταγγελία του Πολάκη για την οδηγία που έδωσε ο κ. Τσίπρας στον Παππά, ώστε να γίνει αντιληπτό ποιος είχε δώσει τα κλειδιά της Κουμουνδούρου στον ομογενή που νόμιζαν αμερικανάκι. Ή ποιος τον έδιωξε κλοτσηδόν και του πήρε πίσω τα κλειδιά.

Λησμονούν επίσης όσοι ελέγχουν τον πρόεδρο Φάμελλο για δουλοπρεπή στάση έναντι του Τσίπρα, ότι πρόεδρος έγινε κατ’ ανάθεση της ομάδας «87 plus». Δηλαδή της πολυπληθούς τσιπρικής φρουράς που ονειρευόταν και προετοιμαζόταν για τη μεγάλη επιστροφή. Η πλειοψηφία των στελεχών της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, όπως έδειξε και η σχετική ψηφοφορία, είναι έτοιμη να βάλει την υπογραφή της στη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κόμματος, προσβλέποντας ότι ο κ. Τσίπρας θα τηρήσει την υπόσχεσή του και θα ανοίξει τις «πύλες» του νέου κόμματος.

Οι «τσιπρικοί» του ΣΥΡΙΖΑ δεν επείγονται να οδηγήσουν τα πράγματα στα άκρα. Ο χρόνος λειτουργεί υπέρ των σκοπών τους. Η διάλυση θα επέλθει από τα κάτω προς τα πάνω! Με τις οργανώσεις να αδειάζουν. Με τα στελέχη να μετακινούνται. Με τους ψηφοφόρους να ακολουθούν τον πολιτικό φορέα που θεωρούν ότι έχει προοπτική εξουσίας. Βουλευτές διαλαλούν εντός και εκτός των οργάνων ότι η βάση διαλέγει την ΕΛ.ΑΣ. του Τσίπρα και εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Από την άλλη, η τρόικα Πολάκη - Παππά - Δούρου ξέρει ότι το προσκλητήριο Τσίπρα τους εξαιρεί και το «διαλυθείτε και ελάτε» σημαίνει την πολιτική εξαφάνισή τους.

Έτσι δίνουν μάχη οπισθοφυλακής.

Ο Παύλος Πολάκης ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύουν να φύγουν και να χαρίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Απολύτως λογικό. Δεν αφήνεις …

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Εμπρός Ζήκο για νέες αυταπάτες!

 

Tης Κατερίνας Γαλανού

Στο ντεμπούτο της «ΕΛΑΣ», με φόντο την Ακρόπολη, ο Αλέξης Τσίπρας επέδειξε επί σκηνής ακαταμάχητη πολιτική τσαχπινιά και την ικανότητά του να βουτά χωρίς ενοχές στο παρελθόν του, εμφανίζοντάς το ως ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

Στο «ραντεβού με την Ιστορία», όπως αποκάλεσε την προχθεσινή εκδήλωση προκειμένου να συνεγείρει - ξανά - τους οπαδούς του Ανδρέα Παπανδρέου, εμφανίστηκε ο παλιός καλός Τσίπρας.

«Αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα όχι από κάποια φιλοδοξία, αλλά επειδή δεν γίνεται να παρακολουθούμε μια πατρίδα να χάνει το κύρος της», δικαιολόγησε την επιστροφή του, προτού απαγγείλει το «ποίημα» μιας Αριστεράς που θέλει, όπως είπε, έναν καλύτερο κόσμο· που δεν θέλει να συνηθίσει τον κόσμο της αδικίας, των πολέμων και της βίας.

Συγκόλλησε άτσαλα την κλιματική κρίση και την οικολογία με τους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς που λεηλατούν τη φύση. Μας είπε ότι αφουγκράστηκε τους καθημερινούς ανθρώπους, των οποίων η ζωή είναι γεμάτη τρέξιμο και αβεβαιότητα. Τους υποσχέθηκε «μια πολιτική που θα εγγυηθεί ζωή βιώσιμη και προσιτή για όλους».

Ως αντίδοτο στη σύγχρονη μοναξιά των ανθρώπων επιστράτευσε τα λόγια του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη: «Είμαστε στο “εμείς” κι όχι στο “εγώ”». Λόγια που ειπώθηκαν σε εντελώς διαφορετικό συγκείμενο. Και ο ίδιος ουδέποτε ως πρωθυπουργός ή αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετουσίωσε ως «μαζί» για την πατρίδα. Αντιθέτως, κινήθηκε στην πολιτική ζωή και μεταλαμπάδευσε και στην κοινωνία το δόγμα «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».

Μια εσάνς εμφυλίου - εκτός από την παρήχηση του ονόματος του νέου κόμματος - ξεχύθηκε και από την αναφορά του κ. Τσίπρα: «Ερχόμαστε από μακριά, από μεγάλους αγώνες… Κουβαλάμε την κληρονομιά του ΕΑΜ, της Εθνικής Αντίστασης».

Τσάτρα - πάτρα διακηρύξεις για τον νέο πατριωτισμό, την ανάγκη ηθικής επανάστασης, ένα σοκ εντιμότητας και έναν φραγμό στην ολιγαρχία. Όσα πρωτοείπε σε εκδήλωση που του διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη, όταν ξεκίνησε το rebranding, ένας επιφανής εκπρόσωπος της εγχώριας ολιγαρχίας. Προσδίδοντας αξιοπιστία στη βαριά και επαναλαμβανόμενη κατηγορία του πρώην πιστού συντρόφου Νίκου Καρανίκα ότι έρχεται στις πλάτες της ολιγαρχίας που απογοητεύτηκε από τις επιδόσεις του κυρίου Ανδρουλάκη.

«Φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση και τη φθορά, στην αδικία», είπε ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στο πλήθος που τον χειροκρότησε θερμά για την οργισμένη διαπίστωση ότι τα ξένα funds λεηλατούν την κοινωνία. Τα funds στα οποία άνοιξε την πόρτα ως πρωθυπουργός της Πρώτης Φοράς Αριστεράς μαζί με τους σκληρούς που βρίσκονται σήμερα στη Νέα Αριστερά. 

Αν από τη διακήρυξη που ανέγνωσε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ έλειπαν οι δεσμεύσεις για την πλήρη ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ και την ισότιμη συμπερίληψη των μεταναστών στην παιδεία και την αγορά εργασίας, άνετα θα την συνυπέγραφαν η κυρία Γρατσία, η κυρία Νεγρεπόντη, και αυτοπροσώπως η κυρία Καρυστιανού.

Τέλος στην ακρίβεια, τέλος στην ασυλία, τέλος στην κερδοσκοπία. Το κράτος θα εγγυάται όλα τα βασικά αγαθά. Θα είναι ένα κοινωνικό κράτος δικαιωμάτων.

Το παραγωγικό μοντέλο θα αλλάξει με την τιμημένη αγροτιά σε πρώτο πλάνο και τη μεταποίηση. Στην εποχή του ΑΙ.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που «δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό» εκλήθησαν από τον κύριο Τσίπρα, στο ταξίδι αναβίωσης της κυβερνώσας Αριστεράς. Με μαγιά για την Προοδευτική Συμπαράταξη τη ριζοσπαστική Αριστερά, τη σοσιαλδημοκρατία και την οικολογία. Τα ιστορικά ρεύματα που μπλεντάρισε, όπως έκανε με τα παλιά χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Υποσχέθηκε πως το ΙΧ κόμμα του θα είναι «δύναμη σταθερότητας» που «θέλει και μπορεί να βάλει τέλος στην αλαζονεία, τη διαφθορά και τον αυταρχισμό». Δεσμεύθηκε να τα βάλει με τις «παθογένειες» και όρισε ως χρέος «να είμαστε κοινωνικά και πολιτικά χρήσιμοι».

Προς το τέλος της παρουσίασης, και λίγο πριν «ξαναγίνει» Ανδρέας κρατώντας ψηλά τη διακήρυξη της ΕΛΑΣ, κόπιαρε και τον Κυριάκο Μητσοτάκη!  «Η δική μας Ελλάδα είναι αυτοί που ξυπνούν κάθε μέρα νωρίς και κρατούν τη χώρα όρθια», είπε grosso modo, αφήνοντας άφωνη την ομάδα επικοινωνίας στο Μέγαρο Μαξίμου για το θράσος  της «λογοκλοπής».

Πόσο αλλιώτικος, ελπιδοφόρος και αξιόπιστος είναι ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης;

Αρκεί η ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων του παλιού Τσίπρα, το 2015, στη Βουλή για να γίνει συνείδηση ότι εισήλθαμε στον αστερισμό της νέας αυταπάτης.

Στην ανθολογία που ακολουθεί...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Αλίμονο στους νέους!

Uploaded Image Της Κατερίνας Γαλανού

Την προσεχή Τρίτη ο Αλέξης Τσίπρας θα δέσει τα κορδόνια του και θα μπει πάλι στο «γήπεδο», ακριβώς τρία χρόνια μετά τη συντριβή του στις κάλπες των δύο ημιχρόνων.

Στις 26 Μαΐου θα έχουμε τα γεννητούρια του νέου κόμματος. Στις 21 Μαΐου είχε ξεκινήσει το 2023 - με ευθύνη και συνδρομή του - η αργόσυρτη διαδικασία θανάτου και ενταφιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατρακύλησε σχεδόν στο 17% από το 31% του 2019.

Ενώ το σύστημα φορτσάρει, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν τα υψηλά ποσοστά αρνητικής προδιάθεσης απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. Στις μετρήσεις καταλληλότητας και δημοφιλίας, τα αρνητικά και μη θετικά ποσοστά του κινούνται μεταξύ 65% και 75%. Το παράδοξο είναι ότι, ενώ διαθέτει ένα εξαιρετικά ισχυρό προσωπικό brand, η αρνητική συσπείρωση απέναντί του είναι επίσης εξαιρετικά υψηλή.

Ως εκ τούτου, αν θέλει να υπερβεί τον πήχη της προσωπικής αποτυχίας του, πρέπει να απευθυνθεί και να προσελκύσει ψηφοφόρους που δεν εκτέθηκαν άμεσα στα αποτελέσματα της άμπαλης και καταστροφικής διακυβέρνησής του ή των οποίων οι μνήμες είναι πλέον πολύ αχνές, ώστε να τους κατατάξουν στους «αρνητές» της επιστροφής του.

Το κοινό αυτό είναι οι νέοι.

Στην εκλογική συγκέντρωση — η οποία βαφτίστηκε «νεανική αυτοοργάνωση» — προχθές το βράδυ, ο πρώην πρωθυπουργός παρακίνησε τους συγκεντρωμένους νεαρούς και νεαρές να οργανώσουν ένα «κίνημα» μαζικής προσέλευσης στις κάλπες, όποτε κι αν γίνουν αυτές.

«Όλως παραδόξως επιλέγονται οι ημερομηνίες των εκλογικών αναμετρήσεων μέσα στη σεζόν, όπου οι νέοι άνθρωποι δουλεύουν μακριά από τα αστικά κέντρα… Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, μάλλον όχι», σχολίασε, θυμίζοντας τη ρητορική του Στ. Κασσελάκη στις ευρωεκλογές του 2024, όταν κι εκείνος στήριζε τις φρούδες ελπίδες του στους πιτσιρικάδες, για να διασωθεί από τη βουτιά στο 15%.

Με το χέρι στην τσέπη του αμάνικου μπουφάν του, πάνω σε μια εξέδρα με οπτική 360 μοιρών — αντιγραφή από τις εξέδρες που καθιέρωσε το επικοινωνιακό επιτελείο Μητσοτάκη — ο κύριος Τσίπρας πατρονάρισε και «χάιδεψε» εξαιρετικά το νεανικό ακροατήριό του.

Μίλησε για τους 12 πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, που διαθέτουν πλούτο όσο 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι, για τις ανισότητες, για τους 35άρηδες που μένουν ακόμη στο παιδικό δωμάτιο και για το ότι «αυτό πρέπει να σταματήσει». Για το «απάνθρωπο» σύστημα των Πανελλαδικών και, εμμέσως, για τη νέα-παλιά συνταγή κατάργησης της ΕΒΕ και της ελεύθερης πρόσβασης στα πανεπιστήμια, μαζί με το ανάθεμα στα μη κρατικά πανεπιστήμια.

Στην ομήγυρη της «νεανικής αυτοοργάνωσης» φάνηκε ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει ιδιαίτερο ενδοιασμό να αποπειραθεί να μετατρέψει τους πιτσιρικάδες σε «εργαλείο». Όπως έκανε και το 2016, όταν καθιέρωσε την ψήφο στα 17, κόντρα στην αρνητική στάση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Έρευνα της διαΝΕΟσις έδειχνε ότι το 71,5% του συνόλου των πολιτών, το 73% στις ηλικίες 18-34 και το 60% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ πίστευαν ότι ήταν λάθος να δοθεί σε παιδιά, που ακόμη πήγαιναν σχολείο, το δικαίωμα ψήφου.

Σήμερα, την ώρα που η Τεχνητή Νοημοσύνη καλπάζει καταπάνω στα νέα παιδιά και οι προκλήσεις υπερβαίνουν κατά πολύ το αν θα μπαίνουν στο πανεπιστήμιο με την ΕΒΕ ή με το σύστημα «μπάτε και κλάψτε μετά», ο νέος Τσίπρας είναι παντελώς παλιός. Ακατάλληλος να κατανοήσει ότι δεν αρκεί, ως επίδοξος πρωθυπουργός, να διαπιστώνεις πως τα παιδιά γεννήθηκαν στον ψηφιακό κόσμο.

Η έννοια και όλη η σκασίλα του ήταν…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΕΚ-ΠΟΥΤΙΝ-ΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Από τα Τέμπη και τα ξυλόλια στο κόμμα Πούτιν Ελλάδας

 

Της Κατερίνας Γαλανού

Τα αποκαλυπτήρια του εν Ελλάδι ρωσικού κόμματος της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού - η οποία όλο και περισσότερο προσομοιάζει σε μαριονέτα της κυρίας Γρατσία και του κυρίου Αυγερινού - αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μπουν σε τάξη διάφορα ατακτοποίητα και αταυτοποίητα ζητήματα.

Όπως, π.χ., τι μεσολάβησε από τη νύχτα της τραγωδίας των Τεμπών μέχρι και τη γέννηση του φινετσάτου κρυφοφασιστικού μορφώματος, που διαφημίζει ότι θα αποκαθάρει και θα καθαιρέσει την εκλεγμένη κυβέρνηση και ότι, με τα αγνά και καθαρά χέρια του, θα απολυμάνει τους θεσμούς, τη Βουλή, τη Δικαιοσύνη κ.λπ.

Η ευθεία σύνδεση του εγχειρήματος Καρυστιανού – Γρατσία – Αυγερινού με τον ρωσικό παράγοντα όχι μόνο δεν κρύβεται, αλλά διαφημίζεται σκανδαλωδώς. Τόσο απροκάλυπτα, ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία σε όσους το στελεχώσουν, όσους το επιχορηγήσουν και όσους το ψηφίσουν.

Στη φαιδρή διαδικασία υπογραφής της διακήρυξης, στο γραφείο της κυρίας Γρατσία στο Κολωνάκι, η κυρία Καρυστιανού, με το little blacκ dress και τις πέρλες της, τοποθέτησε στη μαρκίζα τα εμβλήματα της.  Με τη σκηνοθετική αρωγή και τη live μετάδοση στη σελίδα του ομογενούς προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Αγίας Πετρούπολης, Σταύρου Σιουρδάκη, η κυρία Καρυστιανού διακήρυξε: «Γράφουμε όλοι μαζί ιστορία, την καλή και τη σωστή ιστορία».

Τη σωστή ιστορία φιλοδοξούν να συγγράψουν, υπό τη μπαγκέτα του τρίο Καρυστιανού – Γρατσία – Αυγερινού, πρόσωπα με αμφιλεγόμενες διαδρομές, προσόντα και συγκρότηση. Κάποιων εξ αυτών η πορεία διασταυρώθηκε με τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών και όλα όσα σκηνοθετήθηκαν πέριξ αυτής, προκειμένου να εκτροχιαστεί η χώρα.

Όπως ο «πραγματογνώμονας» Βασίλης Κοκοτσάκης, που ως τεχνικός σύμβουλος της κυρίας Καρυστιανού και άλλων εξηγούσε νυχθημερόν πως το τρένο κουβαλούσε τόνους ξυλολίου και ανέλυε εκείνο το κατασκευασμένο - από ποιον και γιατί άραγε; - ηχητικό, που έβγαλε στον δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους για να διεκδικήσουν το χάος.

Ή όπως ο πρώην βουλευτής κ. Γιώργος Αποστολάκης, εκλεγείς με τη ΝΙΚΗ, ο οποίος παραιτήθηκε αναιτίως και αδικαιολογήτως τον Δεκέμβριο του 2024 και συγκαταλέγεται στους φερόμενους ως υποψήφιους βουλευτές της κ. Καρυστιανού.

Και ο κύριος Αποστολάκης διασταυρώθηκε με τα ξυλόλια και τα τολουόλια, μέσω της επάλληλης ιστορίας εξαφάνισης και θανάτου του ανιψιού του, Βασίλη Καλογήρου, στη Λάρισα. Παιδιού της αδελφής του και προϊσταμένης Εφετών Λάρισας, Σοφίας Αποστολάκη.

Στις πρώτες σειρές των άφθαρτων και ένας εμβληματικός αντιεμβολιαστής, ο κ. Δημήτρης Γεωργιόπουλος, εκ των βασικών διοργανωτών των συλλαλητηρίων για τα Τέμπη.

Μαζί τους ο 56χρονος Αναστάσιος Λουμίδης, υποψήφιος το 2023 με τη «ΝΙΚΗ» στο Δυτικό Τομέα Αθηνών. Παίκτης στο reality Tempting Fortune, σύστηνε τον εαυτό του ως «σχεδιαστή ανδρικών ρούχων, 56 ετών», που πιστεύει πολύ στον Θεό και αγαπά τα ζώα. Του αρέσουν πολύ τα ταξίδια, όχι μόνο για τουριστικούς αλλά και για θρησκευτικούς και προσκυνηματικούς λόγους.

Την υπογραφή του στην ιδρυτική διακήρυξη έβαλε από τους πρώτους ένας ξεχασμένος, συμπαθής ηθοποιός, ονόματι Νίκος Ζιάγκος. Τον στρατολόγησε, όπως αποκάλυψε , ο κύριος Σταύρος (Σιουρδάκης) που του μάθαινε ρωσικά και τον ξεναγούσε στην Αγία Πετρούπολη. Οι περισσότεροι θα θυμούνται τον κύριο Ζιάγκο από την τηλεοπτική διαφήμιση σαμπουάν με το σλόγκαν «Όχι πια δάκρυα», που ταιριάζει κατά κάποιο τρόπο και στη νεόκοπη πρόεδρο Καρυστιανού.

Ξεχασμένος, διατρέχοντας τα χρόνια και τα κόμματα, και ένας ακόμη πρώην βουλευτής, ονόματι Νίκος Γαλανός, που απεχθάνεται τους Εβραίους, αλλά υπέγραψε «με αγνά χέρια» μια διακήρυξη που δεν είχαν μπροστά τους ούτε είχαν διαβάσει οι περισσότεροι.

Το παραδέχθηκε αφοπλιστικά μιλώντας στο Open η αειθαλής καθηγήτρια πανεπιστημίου Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη. Είχε συστηθεί προσφάτως ως οικονομική σύμβουλος της Μαρίας Καρυστιανού και ήδη από το 2015 δήλωνε ότι δεν έβλεπε λύση για την Ελλάδα εντός της Ευρώπης και χωρίς δραχμή.

Σχετικά με το made in Russia κόμμα, διαπιστώνεται μια πρωτοφανής απροθυμία κριτικής από βραχίονες και μέσα που συντήρησαν τον μύθο της χαροκαμένης μάνας που αναζητούσε δικαιοσύνη. Το σπονσοράρισμα συνεχίζεται διά της αφωνίας. Η ρωσόδουλη επιτοή του αποσιωπάται και διάφοροι αριστεροί, δημοκράτες και προοδευτικοί που διακίνησαν όλους τους δράκους για τα Τέμπη, υποστηρίζουν ότι όλα αυτά τα καταγγέλλει δήθεν μόνο ο Άδωνις  Γεωργιάδης.

Από τις 22 Μαΐου, όταν η κυρία Καρυστιανού θα απελευθερώσει τα περιστέρια στην Πλατεία Αριστοτέλους, κινδυνεύει να απελευθερώσει και όσους έχουν μια θεωρία συνωμοσίας… από την ανάποδη για το δυστύχημα στα Τέμπη. Που δικαιωματικά ίσως θα ρωτάνε:

Πώς ένας σταθμάρχης έκανε «σε λούπα» ένα τόσο μοιραίο λάθος εκείνη τη μέρα, ενώ τις άλλες τα έκανε σωστά;

Πώς ένας πολιτικός αρχηγός σε 48 ώρες πλάσαρε τη θεωρία του ξυλολίου;

Πώς συντονίστηκαν διακίνησαν και ανέπτυξαν όλα αυτά τα ψεύδη τόσα μέσα και τόσοι άνθρωποι;

Και πώς όλα αυτά…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Στη ρεματιά ο Ζήκος βρήκε λεφτά, έναν νέο Πολάκη και τον παντοτινό εχθρό του

 Της Κατερίνας Γαλανού


Μια ιστορική βραδιά έζησε χθες το θεατράκι της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι, όπου ο Αλέξης Τσίπρας, με την performance του, δικαίωσε όλους τους χαρακτηρισμούς και τις ιδιότητες που του έχουν αποδώσει οι οπαδοί και οι αντίπαλοί του
κατά την πολυετή παρουσία του στο παλκοσένικο της πολιτικής.

«Θα μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας», τρόλαρε το κοινό που καταχειροκρότησε την είσοδό του, φωνάζοντας το κλεμμένο από το ΠΑΣΟΚ σύνθημα «Τσίπρα γερά να πέσει η Δεξιά»

Εκτός όμως από την κληρονομιά του Ανδρέα, ο πρώην πρωθυπουργός ζήλεψε και την παρακαταθήκη του Γιώργου Παπανδρέου, παρουσιάζοντας μια νέα εκδοχή του «λεφτά υπάρχουν»!

Απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους - ανάμεσά τους και καμιά δεκαριά από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αναμένουν τα συμβόλαια της μεταγραφής - τους συμβούλεψε πώς θα αντιπαρέλθουν το επουσιώδες ερώτημα για το πού θα βρεθούν τα λεφτά.

«Θα αρχίσει τώρα το παραμυθάκι για το πού θα βρεθούν τα λεφτά…», σχολίασε με άνεση που θα ζήλευε κι ο Γ. Σταθάκης, σπεύδοντας να ανακοινώσει ότι αρκεί να φορολογήσει το 1% για να ευνοήσει με την οικονομική πολιτική του, τους μικρούς και μεσαίους. 

Όσοι πιστοί και καλόπιστοι αφελείς προσέλθετε ξανά στο θυσιαστήριο του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης 2026! Δεσμεύθηκε στους δασκάλους, τους χειρουργούς και τους πάντες ότι τίθεται ξανά στη διάθεση της Ιστορίας για να αλλάξει το «σύστημα που γεννά αδικίες και ανισότητες».

Οι αναφορές του στο Σύνταγμα, στο κράτος δικαίου και στη λειτουργούσα Δικαιοσύνη, τα οποία, όπως είπε, κατέλυσε και χειραγώγησε με αισχρό και ξεδιάντροπο τρόπο η σημερινή κυβέρνηση, αποτελούν τμήμα της ανυπέρβλητης ικανότητάς του στην πολιτική δραματουργία.

Στη δημιουργία μιας ψευδούς και παραισθητικής πραγματικότητας. Πάει πολύ για το κράτος δικαίου να θρηνεί ο πολιτικός που κρατούσε την μπαγκέτα της κυβέρνησης και του συστήματος που έστησε τις πολιτικές αγχόνες για 10 πολιτικούς αντιπάλους του.

Στη μεγαλύτερη σκευωρία από συστάσεως του ελληνικού κράτους, κατά πως είχε διακηρύξει στο πλατύσκαλο του Μαξίμου ο Μίμης Παπαγγελόπουλος, που έφερε τον τίτλο του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Πρώτης Φορά Αριστεράς.  

Η ίδια κυβέρνηση είχε πετάξει στο καλαθάκι του WC του Μεγάρου Μαξίμου το Σύνταγμα και το… περήφανο ΟΧΙ του λαού στο δημοψήφισμα του 2015, για να παραμείνει στον αφρό της εξουσίας.

Πάει πολύ αλλά όχι αρκετά για το κομμάτι των πολιτών που λέει περασμένα ξεχασμένα και δηλώνει ότι θα ψηφίσει το κόμμα του, στα σίγουρα ή σχεδόν. 

Στην εκδήλωση της Ρεματιάς ο κύριος Τσίπρας ονομάτισε και στοχοποίησε ξανά τον παντοτινό εχθρό του: τον Γιάννη Στουρνάρα, διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος μπήκε εμπόδιο σε πολλά από τα σχέδιά τους και δεν κατάφεραν να ξεπαστρέψουν ηθικά την περίοδο της παντοδυναμίας της σχολής Παπαγγελόπουλου – Πολάκη.

Η εμμονή του κυρίου Τσίπρα με τον Στουρνάρα υποδηλώνει όμως ότι ήταν πάντα ο ηθικός αυτουργός της ρυπαρής και ακάματης προσπάθειας να σπιλώσουν και να αποκαθηλώσουν τον άνθρωπο που λειτούργησε ως ζώνη ασφαλείας και συνδετικός κρίκος με την Ευρώπη, στα χρόνια που οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έψαχναν τρόπο να ρυμουλκήσουν τη χώρα στο ρωσικό επίνειο. Καλή ώρα, όπως επιθυμούν και σήμερα οι δεξιοαριστερές κοινοπραξίες.

Στο θεατράκι του Χαλανδρίου συστήθηκε όμως χθες στο ευρύτερο κοινό και ο ευγενικός «Πολάκης» του νέου κόμματος Τσίπρα, ο κύριος Κωσταντίνος Αλεξάκος. Αρχιτέκτονας και πολιτικός αναλυτής, που συγκαταλέγεται στα φρέσκα πρόσωπα και η ομιλία του ήταν συρραφή αλλόκοτων πραγμάτων. Κάποια θύμιζαν όσα έγραφε ο Παύλος Πολάκης στις αναρτήσεις του για την πανδημία του κορονοϊού, τα στοιχεία που έκρυβαν για τους θανάτους των διασωληνωμένων στις ΜΕΘ, για το Ταμείο Ανάκαμψης, τους μπογιατζήδες που απλώς βάφουν τα νοσοκομεία, για το ότι δεν σου ανήκουν τα ιατρικά σου δεδομένα, ότι το νερό θα πάψει να είναι κοινωνικό αγαθό και ότι η κυβέρνηση θα διαλέγει αν θα πιούμε νερό ή αν θα δροσίζονται οι μηχανές στα data centers.

Η παρουσία του δικαιολογήθηκε από το μεγάλο «ευχαριστώ» που απηύθυνε στον ηγέτη Αλέξη Τσίπρα, «που μας έδωσε λόγο να ελπίζουμε».

Τις εντυπώσεις ωστόσο κέρδισε...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΆΔΕΣ: Όλοι δείχνουν τον Τσίπρα για το «έγκλημα» του 2015

 Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ

Η δημοσιογραφική «νεκροτομή» του 2015 — μέσα από το εξαίσιο ντοκιμαντέρ των συναδέλφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτωρίας Δενδρινού, στο οποίο μιλούν και τα πρώτα «βιολιά» της τότε κυβέρνησης Τσίπρα — επέφερε το αναμενόμενο ανακλητικό σοκ: την εκ νέου συνειδητοποίηση αυτού που εύστοχα αποδίδει ο τίτλος· ότι η χώρα απέφυγε στο χιλιοστό τη σύγκρουση με το ανεπανόρθωτο. Εκεί όπου την οδηγούσαν τυφλά οι ριζοσπάστες αντισυστημικοί - αντιμνημονιακοί, με εργαλεία τη δημοκοπία, τη θηριώδη άγνοια και την εκκωφαντική ανεπάρκεια. Μαζί με τα αναστημένα φαντάσματα μιας εμφυλιοπολεμικής Αριστεράς, που αναζητούσαν εκδίκηση και δικαίωση, αδιαφορώντας αν ενταφιάζουν το μέλλον και τις προοπτικές χιλιάδων νέων ανθρώπων.

Στις τηλεοπτικές οθόνες, μέσα από το αρχειακό υλικό, είδαμε ξανά τον Αλέξη Τσίπρα περιχαρή να αγκαλιάζει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, να χειροκροτεί χαμογελαστός τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, όταν εκείνος σε κάποια συγκέντρωση φώναζε: «Είπε ο Ντράγκι “whatever it takes” και εμείς για τον δικό μας τον κόσμο θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί». Εμφανίστηκε και πλάνο του Παναγιώτη Λαφαζάνη από κάποια μεγαλειώδη εκδήλωση, να περιφέρεται με έναν κατακόκκινο φάκελο που έγραφε «Ενέργεια», γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ο κ. Τσίπρας τον προόριζε για υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Ο Π. Λαφαζάνης, εκ των υστέρων, ισχυρίζεται ότι είπε στον Αλέξη Τσίπρα πως το σλόγκαν για την κατάργηση των μνημονίων με ένα άρθρο και έναν νόμο ήταν δημαγωγικό, λαϊκίστικο και φτηνό. Βεβαίως ανεξαιρέτως όλοι, χειροκροτούσαν τον κ. Τσίπρα στο βήμα της ΔΕΘ, συμφωνώντας ότι η αερολογία και η δημαγωγία «άξιζαν» στον ελληνικό λαό. Τα ήθελε τα ψέματά του, κατά το κοινώς λεγόμενο.

Είδαμε ξανά ολοζώντανο τον Αλέξη Τσίπρα να απαριθμεί τις α(υτα)πάτες του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης, να διαβεβαιώνει ότι και συμφωνία θα υπάρξει και το Μνημόνιο και η Τρόικα θα αποτελέσουν παρελθόν. Όπως διαβεβαίωνε, ευγενώς, σε μυστικό τετ α τετ τον Γερμανό πρέσβη, στα μέσα του 2014, να μην ακούνε στο Βερολίνο τι λέει στο πόπολο, αλλά να έχουν πίστη στη δυνατότητα που έχει να σύρει το πόπολο εκεί όπου θέλει.

Αδιαμφισβήτητα, ο φρέσκος Τσίπρας είχε αυτό το «κάτι» που κάνει έναν πολιτικό, μέγα δημεγέρτη. Θα ήταν χρήσιμο κοινωνικό πείραμα να μιλήσουν για το πώς αισθάνονται και τι σκέφτονται σήμερα, οι τότε παθιασμένοι και αγανακτισμένοι χειροκροτητές, που απαθανατίζονται να αποθεώνουν το δίδυμο Τσίπρα – Καμμένου.

Επίσης στο πρώτο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ, ο κ. Νίκος Παππάς - με το εντυπωσιακό ένστικτο πολιτικής επιβίωσης -  φόρτωσε στην πλάτη του Βαρουφάκη το «έγκλημα», λέγοντας ότι δεν ακολούθησε τα συμφωνηθέντα για τη διαπραγμάτευση. Η εκδοχή ότι ο Γιάνης παράκουσε τον πρωθυπουργό ήταν και παραμένει το κυρίαρχο αφήγημα της τότε προεδρικής φρουράς υπό το φόβο της λογοδοσίας και πέραν της κάλπης. Ο κ. Παππάς ωστόσο είχε πανηγυρίσει προκαταβολικά για τη μεγαλειώδη μέρα που θα ξημέρωνε μετά το δημοψήφισμα.

Τη μακαριότητα και την αμεριμνησία μέρους του ΣΥΡΙΖΑ του 2015 ενσάρκωσε στην οθόνη ο υπουργός Ανάπτυξης της Πρώτης Φοράς Αριστερά. Ο Γιώργος Σταθάκης ισχυρίστηκε ότι και οι ίδιοι και οι αγορές γνώριζαν πως ο Τσίπρας, όταν έλεγε «εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν», στόχευε στο θυμικό του πόπολου. Σταθάκης και Τσακαλώτος εμφανίστηκαν συμπλέοντες στη θέση ότι μάλλον κακώς ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και πως, αν την είχαν αφήσει να ολοκληρώσει τη συζήτηση με τους δανειστές, αναλαμβάνοντας εκείνοι αργότερα την εξουσία, θα είχαν καλύτερες προοπτικές.

Οι σκέψεις του απόλυτου πρωταγωνιστή όλων αυτών θα μείνουν σκοτεινές, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο δημοσιογραφικό ντοκουμέντο. Ο πρωθυπουργός του ζοφερού 2015, ο εταίρος του Πάνου Καμμένου, ο ηγέτης της αλλοπρόσαλλης κυβερνώσας Αριστεράς, συνέγραψε τη δική του εκδοχή της ιστορίας, δραπετεύοντας πολιτικά και διεκδικώντας μια νέα παρουσία στην επόμενη σελίδα της χώρας.

Για την πλειονότητα, πάντως…

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τα βιβλία που πρέπει να αφήσουν στο κομοδίνο του Αλέξη Τσίπρα

 

Της Κατερίνας Γαλανού

Είναι παντελώς άνευ σημασίας αν η κυβέρνηση Τσίπρα πρόσφερε τη Συμφωνία των Πρεσπών ως αντάλλαγμα στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες ή στην Ουάσιγκτον, ή αν απλώς υπηρέτησε την ιδεολογική προσταγή της Αριστεράς, ή αν πίστευε πραγματικά ότι επιλύει προς όφελος της χώρας μια δυσάρεστη εκκρεμότητα.

Η Συμφωνία των Πρεσπών μετρήθηκε και κρίθηκε, μαζί με τα λοιπά της διακυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου, σε δύο κάλπες.

Το 2019 οι πολίτες αποδοκίμασαν τον Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργό, μη αποδεχόμενοι τα περί εξόδου από τα μνημόνια, τα οποία εξακολουθεί να διαφημίζει ως το μεγάλο του επίτευγμα.

Στις εκλογές του 2023 τον αποδοκίμασαν ακόμη πιο ηχηρά ως αρχηγό μιας - πλέον τοξικής και διαβρωτικής για τη δημοκρατία - αντιπολίτευσης. Τα ποσοστά που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις δύο αυτές αναμετρήσεις επιβεβαιώνουν ότι πλήρωσε ίσως λιγότερο για όσα έκανε ως πρωθυπουργός και πολύ περισσότερο για το πώς συμπεριφέρθηκε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, διεκδικώντας την επάνοδό του στην εξουσία.

Μέσα από το βιβλίο «Ιθάκη» διηγήθηκε εξωραϊσμένη την ιστορία της διακυβέρνησής του, ενώ εδώ και καιρό στελέχη, αρθρογράφοι και σχολιογράφοι καταρτίζουν έναν μακρύ κατάλογο με τα οικονομικά και άλλα «θαύματα» της περιόδου κατά την οποία βρισκόταν επικεφαλής στο Μέγαρο Μαξίμου.

Όταν εκλήθη, στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ που «υπογράφουν» οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού, να μιλήσει -κατ’ αντιπαράσταση με τους άλλους πρωταγωνιστές- για το πολιτικό θρίλερ του 2015, επέλεξε τη φυγή και τη σιωπή. Επικαλέστηκε δικαιολογίες που ακροβατούν ανάμεσα σε ανύπαρκτα γραπτά και εικασίες, στη δίκη προθέσεων και την ηθική απαξία των δημοσιογράφων μαζί με την ιλαρή παρουσίασή του ως δήθεν «θύματος» απόπειρας δολοφονίας χαρακτήρα.

Η απάντηση των δύο δημοσιογράφων προς τον κ. Τσίπρα απέπνεε τη λεπτότητα που οφείλεται σε έναν πρώην πρωθυπουργό, ακόμη κι όταν εκείνος επιδεικνύει τη χοντροκοπιά της άγνοιας και της προσβολής,  προκειμένου να αποφύγει ένα δομημένο τηλεοπτικό «ραντεβού» με την Ιστορία.

Ο πρωταγωνιστής της αριστερής εποποιίας του 2015 - όπως άλλωστε και ο Γιάνης Βαρουφάκης, - το μέγα asset του στο σκίσιμο των μνημονίων και στην εκδίωξη της Τρόικας και της Μέρκελ - θέλησαν να μείνουν εκτός κάδρου. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους πρώην υπουργούς και συντρόφους στο ΣΥΡΙΖΑ που μιλούν στην κάμερα. Όπως ο Νίκος Παππάς, ο οποίος ως δεξί χέρι του κ. Τσίπρα πανηγύριζε προκαταβολικά για την «υπέροχη μέρα» που ξημέρωνε μετά το δημοψήφισμα.

Η ομάδα που διακονεί το εγχείρημα της μεγάλης επιστροφής Τσίπρα διαρρέει ότι αυτή την περίοδο ο πρώην πρωθυπουργός «τρώει με το κουτάλι» τα βιβλία και την αρθρογραφία διαφόρων Γάλλων οικονομολόγων και διανοουμένων, οι οποίοι αναλύουν πώς πρέπει να φορολογηθούν οι υπερπλούσιοι και γιατί το να είσαι αριστερός σημαίνει «να θυμώνεις που απόψε εκατομμύρια άνθρωποι θα κοιμηθούν πεινασμένοι».

Ενόψει της προβολής του επίμαχου ντοκιμαντέρ και της συζήτησης που αναμένεται να ανοίξει, θα ήταν χρήσιμο πάντως να αφήσουν διακριτικά στο κομοδίνο του πρώην πρωθυπουργού την «Τελευταία Μπλόφα» των Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού και το «Adults in the Room» του Γιάνη Βαρουφάκη. Ο κ. Βαρουφάκης έχει ισχυριστεί ότι το συγκεκριμένο βιβλίο στηρίχθηκε και σε βιντεοσκοπημένο υλικό από το Μαξίμου, το οποίο ίσως κρατά για ώρα ανάγκης.

Μιας, όμως, και ο κ. Τσίπρας στην τελευταία τηλεοπτική του συνέντευξη αναφέρθηκε στο κλείσιμο των τραπεζών, έχει ενδιαφέρον ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Βαρουφάκη. Ειδικά η σκηνή στα τέλη Ιουνίου του 2015 στο Μαξίμου, όταν στεγνώνουν τα ΑΤΜ και ανακαλύπτουν ότι υπάρχουν 16 δισ. ευρώ σε μετρητά παρατεταγμένα.

Ο κ. Τσίπρας - σύμφωνα με τον Βαρουφάκη - ζητά να τα κατασχέσουν για να φορτώσουν τα ΑΤΜ.

Ο Γιάνης, όμως, του επισημαίνει ότι αυτό θα συνιστούσε κλοπή και προτείνει μια λύση «έξω από το κουτί»: «Αν θέλουμε να παραμείνουμε στην Ευρωζώνη, δεν μπορούμε να κατάσχουμε χρήματα της ΕΚΤ. Εάν, όμως, θέλουμε το Grexit, τότε θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι χρήσιμο με αυτά τα λεφτά χωρίς να κατηγορηθούμε για κλοπή: να εθνικοποιήσουμε τα 16 δισ. ευρώ, να σφραγίσουμε τα χαρτονομίσματα με ειδική μελάνη ώστε να τα ακυρώσουμε και να πάψουν να αποτελούν ευρώ και να τα μετονομάσουμε σε “νέες δραχμές”, να τα βάλουμε σε ΑΤΜ και να τα χρησιμοποιήσουμε ως καινούριο νόμισμα».

Αυτά συζητούσαν και αποφάσιζαν. Και, για ξεκάρφωμα, τόσα χρόνια μετά «διαρρηγνύουν» τα ιμάτιά τους για…

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΜΟΥΛΑΔΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Μέχρι τέλους με τους ισλαμοταλιμπάν και τους μουλάδες

 

Της Κατερίνας Γαλανού

« Δοξασμένη η Δημοκρατία του Ιράν. Θάνατος στην Αμερική». Αυτό έγραφε στην αγγλική και στο περίπου ένα από τα πλακάτ στη διαμαρτυρία για «την επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν» την Κυριακή. 

Στην καρδιά της Αθήνας υπήρχαν διαδηλωτές που αποθέωναν την ένδοξη… δημοκρατία των Μουλάδων. Όλα καλά. Ο Περισσός με τον γγ του, στη πρώτη γραμμή ζήτησε ζωηρά από τον ελληνικό λαό να δυναμώσει την αλληλεγγύη του προς τον ιρανικό λαό, ο οποίος είναι «θύμα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας».

Παράπονα δεν πρέπει να έχουν στο ΚΚΕ, καθώς σε πρώτο χρόνο ανταποκρίθηκε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ κυρία Έλενα Ακρίτα αλλά και ο γιατρός Δημήτρης Ζιαζίας που πρόσφατα, σήκωσε τις γροθιές του ενάντια στη «χούντα» για να ρίξει τον… τύραννο Γεωργιάδη και ευχήθηκε από καρδιάς « Νίκη στα όπλα του αμυνόμενου Ιράν.

Στα ψιλά γράμματα των ανακοινώσεων του ΚΚΕ, εξηγείται η βαρβαρότητα. Ως η βλάβη που υπόκεινται τα συμφέροντα της Κίνας και της Ρωσίας. Από ένα μεγάλο πλήγμα στο Ιράν, στο σημαντικότερο στρατηγικό εταίρο τους, στην περιοχή του Κόλπου.

Η Νέα Αριστερά των Χαρίτση - Σακελλαρίδη διακήρυξε ότι η «αλλαγή καθεστώτος είναι ζήτημα του ιρανικού λαού και όχι «σωτήρων», που παραβιάζουν το συστηματικά το διεθνές δίκαιο».

Εφόσον ο ιρανικός λαός δεν κατάφερε τόσες δεκαετίες να αποτινάξει το καθεστώς των μουλάδων καλά να πάθει. Προφανώς δεν είχε όση πίστη έπρεπε στις δυνάμεις του.  Δεν θα τρέχει η κάθε αριστερή κυρία Πέρκα να διεκδικεί για τις Ιρανές να ζουν σαν άνθρωποι. Ας ήταν πιο δυναμικές και πιο αποφασισμένες να αρπάξουν την τύχη στα χέρια τους. Το μαστίγιο του πολιτικού Ισλάμ μπορεί να πέφτει με οργή στα σώματα των Ιρανών γυναικών αρκεί να μην το κρατάει ιμπεριαλιστικό χέρι.

Θεοκρατικό ας είναι. Τυρανικό και απολυταρχικό;

Ούτε αυτό πειράζει. Η τιμημένη… δημοκρατία του Ιράν με τον πακτωλό δολαρίων από τα πετρέλαια τα οποία καταλήγουν στους προύχοντες του καθεστώτος και στα τρομοκρατικά δίκτυα τα οποία χορηγεί ασύστολα, έχει ως δηλωμένο στόχο να μην αφήσει ρουθούνι εβραϊκό και όρθιο το κράτος του Ισραήλ.

 

Οι αναλύσεις στο χώρο της άπω Αριστεράς αναδεικνύουν το Ιράν «ως την τελευταία υπολογίσιμη δύναμη που αντιστέκεται στον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό!

«Κάτω τα χέρια από την Τεχεράνη» φώναζαν οι σύντροφοι για το καθεστώς το οποίο με χέρια και πόδια στηρίζει και υποστηρίζει τους εχθρούς και στρατηγικούς αντιπάλους της Δύσης. Εξουσιάζοντας με όπλο τη θρησκεία έναν λαό που βρέθηκε στο λάκκο της κόλασης που του έσκαψαν οι «σωτήρες» της επανάστασης εναντίον του Σάχη.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ του προέδρου Φάμελλου, που ζήτησε τη σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών και τον άλλο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, ακούσαμε ότι το συμφέρον της χώρας είναι η ειρήνη και η σταθερότητα που θα επέλθει αν κινηθεί η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και υποστηρίξει πρωτοβουλίες για την ειρήνη και διπλωματική λύση στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Στο μεταξύ κατά μια εκδοχή που διατυπώνεται ευρέως στην αλάνα του διαδικτύου από τα δεξιά και τα αριστερά όλα αυτά είναι το κόστος που πληρώνουμε από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η οποία αν υπήρχε θα στεκόταν ως το αντίπαλο δέος του Τραμπ!

Προς το παρόν η υπέρτατη αλήθεια είναι όσα είπε ο εκπρόσωπος του Πούτιν… Έχουμε τα δικά μας συμφέροντα που πρέπει να προστατεύσουμε και είναι προς το συμφέρον μας να συνεχιστούν αυτές οι διαπραγματεύσεις (για την Ουκρανία)».

Ούτε μια ρωσική ευχή για νίκη στα όπλα του αμυνόμενου Ιράν ρε σύντροφοι;

Πώς να…

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΛΕΟΥΜΕΝΑ ΕΘΝΙΚΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τελειώνει το ηθικό πλεονέκτημα της καπετάνισσας Ζωής

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ 

Δεν ήταν ούτε χυδαίο κατασκεύασμα ούτε τερατώδες ψέμα – όπως έσπευσε να ισχυριστεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου – η καταγγελία της εργαζόμενης στην Πλεύση Ελευθερίας.

Αντιθέτως, ψεύδη, χυδαιότητες, απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρων και απειλές περιλαμβάνει το εγχειρίδιο με το οποίο η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας διαχειρίζεται  τη μείζονα, για εκείνη, κρίση.

Η «Εργάνη», το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής των εργαζομένων, απέδειξε ότι η κυρία Άννα Καρακίτσου, μέχρι και τις αρχές Φεβρουαρίου, ήταν καταχωρημένη ως εργαζόμενη αορίστου χρόνου, με πενθήμερο και οκτάωρο.

Χειρότερο και από το εργοδοτικό ψέμα της Κωνσταντοπούλου, ότι τάχα η Καρακίτσου είχε αποχωρήσει τον τελευταίο χρόνο, ήταν η εμφανώς μειωτική αναφορά ότι «η κυρία Άννα Καρακίτσου, που τη λένε και Άννα Μελίτη, είναι τραγουδίστρια που κάνει και άλλες δουλειές στην Πάρο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που το υποτιθέμενο «ηθικό πλεονέκτημα», με το οποίο η πρόεδρος Ζωή ενδύει πολιτικά ανήθικες συμπεριφορές και πρωτόγνωρους, στα πολιτικά ήθη, τραμπουκισμούς, πλήττεται και αμφισβητείται. Προηγήθηκαν οι αποκαλύψεις για τις μεθοδεύσεις και τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε στις γυναίκες-θύματα του βιαστή, τον οποίο κάποτε υπερασπίστηκε με τόση ζέση.

Η ιστορία με την κυρία Καρακίτσου τράβηξε έναν ακόμη κρίκο από το κακό εργοδοτικό παρελθόν της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Το υποπτεύθηκε ότι θα συμβεί και, γι’ αυτό, στη δήλωση διάρκειας 22 λεπτών – όπου χαρακτήρισε χυδαίο κατασκεύασμα την καταγγελία Καρακίτσου – προειδοποίησε τους «όψιμους ανασκαφείς των μαρτυριών» πως, για άλλη καταγγελία το 2018, ο καταγγέλλων κατέληξε να υπογράφει δήλωση με την οποία ανακάλεσε.

Πράγματι, ο άνθρωπος εκείνος, που εργάστηκε στην Πλεύση το 2017–2018, είχε υποχρεωθεί να ανακαλέσει, σε μια διαδικασία που, όπως έγινε χθες γνωστό, εξελίχθηκε στο γραφείο του τότε προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, κυρίου Δημήτρη Βερβεσού, παρουσία και του τότε στενότατου συνεργάτη της κυρίας Κωνσταντοπούλου, Κώστα Ζηκογιάννη.

 

Ένας κοτζάμ πρόεδρος του ΔΣΑ να επιλαμβάνεται υπόθεσης ενός καημένου εργαζομένου που κατήγγειλε ότι έμεινε απλήρωτος από μια πολιτικό αρχηγό, κόρη πολιτικού και γνωστή δικηγόρο, είναι λεπτομέρεια με τη δική της βαρύτητα. Εφόσον ισχύουν όσα ανέφερε δημοσίως ο Αλέξανδρος Καζάκος, ο οποίος εισέφερε και άλλες μαρτυρίες για την φιλεργατική πλευρά της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας. Κατά την περίοδο που ετοίμαζε την αντεπίθεση προκειμένου να επιστρέψει στο Κοινοβούλιο.

Παρένθεση: ο κύριος Βερβεσός και η κυρία Κωνσταντοπούλου έχουν βρεθεί στην ίδια όχθη στην υπόθεση των Δυστύχημα των Τεμπών, υπερασπιζόμενοι τα «μπαζώματα» και τα «ξυλόλια». Έχοντας και οι δύο προνομιακή γνώση της δικογραφίας από την πρώτη μέρα και έχοντας δεχθεί κριτική για επιλεκτική αξιοποίηση, δημοσιοποίηση ή και απόκρυψη στοιχείων. Κλείνει η μικρή παρένθεση.

Οι αποκαλύψεις και οι καταγγελίες κατά της κυρίας Κωνσταντοπούλου έρχονται σε μια δύσκολη στιγμή. Ανά πάσα ώρα και στιγμή κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς Κοινοβουλευτική Ομάδα, αφού της έχουν απομείνει μόνο τέσσερις βουλευτές.

Την ώρα που το νέο «σκαρί» του Αλέξης Τσίπρας αρχίζει να φαίνεται στον κάβο, η ίδια ξεκίνησε τα ξόρκια: «Ένα είναι το καράβι και μία η καπετάνισσα».

Ο κίνδυνος να βρεθεί από καπετάνισσα στο μουράγιο…