ΠΟΛΕΜΟΣ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΤΣΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πόλεμος στο Ιράν: Τρεις φράσεις προσβολή στη νοημοσύνη

Αν δεις ναυάγιο στην ξηρά,
έχει ψηφίσει αριστερά.pic.twitter.com/Kf8KRldztb

— Αλήτμπιρό (@Local_Bureau) March 29, 2026

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Εννοείται ότι αν έχω να διαλέξω, θα επιλέγω πάντα να με βομβαρδίζουν με μπούρδες παρά με βόμβες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα προτιμούσα να μη βομβαρδίζομαι γενικώς. Δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελα οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι να σκέφτονται τι λένε πριν το πουν και να μην περιορίζονται σε παολοκοελικά τσιτάτα, τα οποία το μόνο που αποκαλύπτουν είναι επιπολαιότητα και τεμπελιά.

Δεν σημαίνει ότι δεν θα ήθελα οι κουβέντες για τον πόλεμο στο Ιράν (ή και οποιονδήποτε άλλο πόλεμο) να είναι απαλλαγμένες από φράσεις όπως:

«Η επίθεση στο Ιράν δείχνει ότι πια ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχεί το δίκιο του ισχυρού»

Πρόκειται για φράση που δικαιολογείται μόνο αν αυτός που την ξεστομίζει γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Άρη ή σε κάποιον άλλο πλανήτη. Γιατί στη Γη αυτό που κυριαρχούσε και κυριαρχεί είναι το δίκιο του ισχυρού. Και για να μην πάμε πολύ πίσω, μπορείτε να ρωτήσετε Βόσνιους, Ιρακινούς, Τσετσένους, Ουκρανούς, Ουιγούρους, για να γράψω μόνο για λίγες πολύ γνωστές περιπτώσεις πληθυσμών που θα γελούσαν πολύ πικρά αν άκουγαν ότι τώρα είναι που κυριαρχεί το δίκιο του ισχυρού. Ο ΟΗΕ ποτέ δεν εμπόδισε κανέναν ισχυρό να επιβάλει το δίκιο του (η μόνη αποτρεπτική δύναμη ήταν πάντα κάποιος άλλος ισχυρός). Κι αν καμιά φορά κάποιος ισχυρός ήθελε να παραστήσει τον τυπικό, απλώς κατασκεύαζε «αποδείξεις» για έναν φερετζέ νομιμοποίησης.

«Ζούμε σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας»

Όταν ήμουν έφηβος, στη δεκαετία του ‘80, ο πυρηνικός όλεθρος ήταν μια πιθανότητα καθόλου αμελητέα. Κι αυτό με κάνει να βάζω τα γέλια κάθε φορά που ακούω για την αστάθεια και την αβεβαιότητα της εποχής μας. Αν υποθέσουμε ότι τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξε μια περίοδος μιας κάποιας σταθερότητας (μιλάμε για τη Δύση), αυτή είναι η περίοδος ανάμεσα στην κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Αν και σ’ αυτή την περίοδο εμείς στην Ελλάδα είχαμε τα Ίμια, τα Βαλκάνια είχαν τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία και είμαι σίγουρος ότι, αν ψάξετε περισσότερο, θα βρείτε ότι και αυτή η περίοδος μόνο σταθερότητα και βεβαιότητα δεν πρόσφερε.

«Η ειρήνη και η δημοκρατία δεν επιβάλλονται με βόμβες»

Στην πραγματικότητα οι βόμβες είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο επιβάλλεται η ειρήνη, της οποίας πάντα προηγείται ο πόλεμος που καθορίζει τους όρους της. Και δεν αποκλείεται η διάρκεια της ειρήνης να είναι ανάλογη της σφοδρότητας του πολέμου. Η πιο μακρά περίοδος ειρήνης, π.χ. για την Ευρώπη, ήρθε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά από εκατομμύρια βόμβες. Και καμιά φορά αυτό συμβαίνει και με τη δημοκρατία (όπως μπορούν να διαβεβαιώσουν οι κάτοικοι της ναζιστικής Γερμανίας, που μετά από σφοδρούς βομβαρδισμούς και δεκάδες χιλιάδες αμάχους νεκρούς έφτιαξαν μια από τις ισχυρότερες δημοκρατίες στην Ευρώπη, τουλάχιστον στο κομμάτι της Γερμανίας που δεν είχε την ατυχία να καταληφθεί από τους σοβιετικούς).

Με λίγα λόγια, στον πλανήτη πάντα κυριαρχούσε το δίκιο του ισχυρού, δεν υπήρχε ποτέ σταθερότητα ή βεβαιότητα και η ειρήνη ήταν πάντοτε αποτέλεσμα κάποιου πολέμου (και καμιά φορά και η δημοκρατία).

Αυτή είναι η πραγματικότητα που μπορεί να είναι δυσάρεστη, αλλά…

 

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΗΡΩΕΣ - ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΙΜΗ: Ηρωική διάσωση

 

 

 

Toυ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θυμάμαι τον εαυτό μου να τουρτουρίζει στο υπόστεγο από το κρύο στις αρχές του 1999 ενώ περνούσα ως αλεξιπτωτιστής το πιο δύσκολο σχολείο καταδρομών, το ΤΠΕΝ (Τμήμα Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων).

Εκεί, ένας εκπληκτικός βετεράνος εκπαιδευτής και επικεφαλής του λόχου μας, ο ανθυπασπιστής Ζαχαρίας -ελπίζω να θυμάμαι σωστά το όνομά του έπειτα από τόσες δεκαετίες-, μας μίλαγε για επιχειρήσεις αντάρτικου πόλεων και για το πώς θα επιτεθούμε σε υποθετικό σενάριο στις ακτές της Μικράς Ασίας, αν έχουμε εμπλοκή. Ακουγα προσεκτικά τα λόγια του, ως δάσκαλος με ενέπνεε πολύ και μου ανέβαζε το ηθικό.

Σε εκείνο το μάθημα, λοιπόν, μας είπε ότι ο στρατός ποτέ μα ποτέ δεν αφήνει νεκρό ή τραυματία πίσω του. Οτι ακόμα και αν πεθάνει κάποιος στη μάχη του, πρέπει ακόμα και 1.000 καταδρομείς να πολεμήσουμε ώστε να πάρουμε το πτώμα του πίσω και να ταφεί στην πατρίδα.

Απόρησα εκείνη τη στιγμή, με την αφέλεια της νεαρής ηλικίας μου, και έκανα ερώτηση για ποιο λόγο να διακινδυνεύσουμε 1.000 άτομα για έναν νεκρό;

Μου απάντησε ότι όλοι θα πολεμήσουμε με τρομερή αυταπάρνηση και ηρωισμό αν γνωρίζουμε πως ακόμα και σε περίπτωση θανάτου θα φροντίσουν οι συνάδελφοί μας να ταφούμε πίσω στην πατρίδα και να μας κλάψει εκεί η οικογένειά μας με τιμές και όχι να μείνει το κουφάρι μας σε εχθρικό έδαφος.

Μου έκανε τρομερή εντύπωση η εύστοχη απάντησή του, κατευθείαν κατάλαβα την ανόητη κυνικότητα που έκρυβε η δική μου ερώτηση και ντράπηκα.

Αυτό το περιστατικό θυμήθηκα από τη θητεία μου όταν μικρόνοοι δημοσιογράφοι και ανόητοι σχολιαστές κορόιδευαν τους Αμερικανούς που έστειλαν και έχασαν αεροσκάφη, οχήματα και πεζοναύτες βαθιά σε εχθρικό ιρανικό έδαφος για να διασώσουν έναν και μόνο τραυματισμένο πιλότο τους. Οταν ο κοντόφθαλμος αντιαμερικανισμός θολώνει εντελώς την κρίση μας!

Αντί να παραδειγματιστούμε από μια τέτοια αλληλέγγυη αποστολή ανδρείας και βαθιάς αυταπάρνησης, σχολιάζουμε για το αν άξιζε όλο αυτό για να σωθεί «απλώς μια ανθρώπινη ζωή».

Ανεξάρτητα αν κάποιος στηρίζει το Ιράν ή την Αμερική σε αυτό τον αιματηρό πόλεμο που βασανίζει οικονομικά και σε κάθε επίπεδο όλο τον πλανήτη, δεν μπορεί να μη θαυμάζει τέτοιες στιγμές ηρωισμού, όποια πλευρά και να τις εκφράζει.

Και ίσως εκεί ακριβώς να κρίνεται …

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΗΡΩΙΚΟΙ ΛΑΟΙ - ΗΓΕΣΙΑ: Εάν θέλεις ειρήνη, ξεκίνα πόλεμο!

  

 

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Θάνου Τζήμερου

Το λατινικό ρητό λέει "προετοιμάσου". Κάποιες φορές, όμως, δεν αρκεί.

Όταν ο πόλεμος δεν μπορεί να αποτραπεί, πρέπει να τον ξεκινήσεις εσύ, όσο ο συσχετισμός δυνάμεων σε ευνοεί. Γιατί, αργότερα, ο αντίπαλος θα "δέσει κόκκαλο", και τα πράγματα θα δυσκολέψουν πολύ.

Στη δίκη της Νυρεμβέργης o αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Γιοντ (σελίδα 350 των πρακτικών  ) αποκάλυψε ότι αν οι Γάλλοι και οι Άγγλοι είχαν επιτεθεί στη Γερμανία, αμέσως μετά την εισβολή της στην Πολωνία, το καθεστώς του Χίτλερ θα κατέρρεε. Εξέφρασε μάλιστα την έκπληξή του για το ότι 110 γαλλικές και βρετανικές μεραρχίες παρέμεναν εντελώς αδρανείς απέναντι σε 23 ελλιπώς εξοπλισμένες γερμανικές μεραρχίες. Την ίδια άποψη εξέφρασαν ο στρατηγός Κάιτελ και αργότερα ο στρατηγός Βεστφάλ, ο οποίος μάλιστα προσδιόρισε το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν για μια συντριπτική ήττα της Γερμανίας, αν ο πόλεμος είχε ξεκινήσει τότε: μία με δύο εβδομάδες!

Ας πάμε λίγο σ΄ εκείνη την εποχή, διότι η τραγωδία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, όπως πίστευε ο Μαρξ. Μπορεί να επαναληφθεί ως μεγαλύτερη τραγωδία.

Ο Χίτλερ είχε ήδη προσαρτήσει την Αυστρία (12/3/1938), είχε υποδουλώσει την Τσεχοσλοβακία (15/3/1939) γράφοντας στα παλιά του παπούτσια τη Συμφωνία του Μονάχου (30/9/1938) και είχε ξεκινήσει την επίθεση στην Πολωνία (1/9/1939).

Στις 3/9/1939 Γαλλία και Αγγλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Και θα τον κέρδιζαν γρήγορα, αν… πολεμούσαν!

Το πόσο εύκολο ήταν τότε να ηττηθεί η Γερμανία, αποδείχθηκε από την επίθεση των Γάλλων στις 7/9/1939 στο Σάαρλαντ, όταν κατέλαβαν μια μεγάλη λωρίδα γερμανικού εδάφους και άρχισαν να προελαύνουν στη Νότια Γερμανία. Η αντίσταση που συνάντησαν ήταν ελάχιστη, καθώς όλα τα άρματα μάχης και το σύνολο σχεδόν του γερμανικού στρατού ήταν στην Πολωνία. Θα μπορούσαν τότε να βομβαρδίσουν τα εργοστάσια του Ρουρ, που παρήγαν το μεγαλύτερο μέρος του γερμανικού πολεμικού εξοπλισμού και ο Β΄ΠΠ να μην είχε γίνει ποτέ.

Όμως, ακόμα κι όταν ενημερώθηκε πως οι Γάλλοι νικούν στα δυτικά του σύνορα, ο Χίτλερ δεν έστειλε στρατεύματα από την Πολωνία, προς απώθησή τους. Ήταν σίγουρος ότι οι Γάλλοι δεν θα προχωρούσαν. Τους είχε "ζυγίσει" στις προηγούμενες συναντήσεις του μαζί τους και είχε καταλάβει ότι ήταν δειλοί και αναποφάσιστοι.

Έπεσε διάνα. Μόλις υποτάχθηκε η Πολωνία, ο Γάλλος αρχιστράτηγος Γκαμελέν διέταξε, στις 21/9/1939, τα στρατεύματά του να αποχωρήσουν από τη Γερμανία.

Από τότε, μέχρι τις 10 Μαΐου 1940, που τα πάντσερ άναψαν τις μηχανές για την επίθεση στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία, ο πόλεμος έμενε στα χαρτιά. Πέρασαν 8 μήνες φιλειρηνικών ευχών και απραξίας! Τέτοιας απραξίας, που αυτή η περίοδος έγινε γνωστή διεθνώς ως "Phoney War" (ψεύτικος πόλεμος). Οι Γάλλοι την λένε "Drôle de guerre" (αστείος πόλεμος) και οι Γερμανοί "Sitzkrieg" (καθιστός πόλεμος). Όλοι ήθελαν να πιστεύουν ότι η κατακτητική μανία του Χίτλερ ξεθύμανε και θα σταματούσε εκεί.

"Δεν θα σταματήσει", έλεγε ο Τσώρτσιλ, τότε πολιτικός προϊστάμενος του Βρετανικού Ναυτικού (Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου). Αλλά ήταν μόνος του.

Ο Βρετανός πρέσβυς στο Βερολίνο Sir Nevile Meyrick Henderson, πίεζε για αποδοχή των απαιτήσεων της Γερμανίας.

Ο ομόλογός του στο Παρίσι, σερ Έρικ Φιπς, έγραφε προς το Λονδίνο στις 24 Σεπτεμβρίου 1938, λίγο πριν Άγγλοι και Γάλλοι αποφασίσουν στο Μόναχο τον ακρωτηριασμό της Τσεχοσλοβακίας (ερήμην της) και την παράδοση της Σουδητίας στους Ναζί, στο πλαίσιο της πολιτικής κατευνασμού: "Ό,τι καλύτερο υπάρχει στη Γαλλία είναι εναντίον του πολέμου, σχεδόν με κάθε τίμημα. [...] Πιστεύω επομένως ότι η Κυβέρνησή μας πρέπει να συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνο είναι ακόμα και να φαίνεται ότι ενθαρρύνει τη μικρή, αλλά θορυβώδη και διεφθαρμένη, πολεμική ομάδα (small, but noisy and corrupt, war group) εδώ." Αυτή η ομάδα ήταν ο κεντροδεξιός Paul Reynaud, Υπουργός Οικονομικών, και ο συντηρητικός Georges Mandel, Υπουργός Αποικιών (δολοφονήθηκε το 1944 από παραστρατιωτικούς της κυβέρνησης του Βισύ). Μαζί τους ήταν ο Βρετανογάλλος στρατηγός Spears και μία εξαιρετικά διορατική δημοσιογράφος, η Geneviève Tabouis, που προειδοποιούσε για τις προθέσεις του Χίτλερ από το 1933, προβλέποντας με εκπληκτική ακρίβεια τις επόμενες κινήσεις του. Τρεις κι ο κούκος.

Η κοινή γνώμη έκλεινε τα αυτιά της. Είχαν περάσει μόλις 20 χρόνια από τη λήξη του Α΄ΠΠ πολέμου. Η Γαλλία είχε 1.400.000 νεκρούς. Ποιος ήθελε επανάληψη της ανθρωποσφαγής;

 

Και οι ηγέτες των δύο χωρών ήταν σφόδρα "ειρηνιστές": ο πρωθυπουργός, Τσάμπερλαιν, και ο υπουργός Εξωτερικών, Λόρδος Χάλιφαξ, της Μεγάλης Βρετανίας, ο Νταλαντιέ, πρωθυπουργός, και ο Μπονέ, υπουργός Εξωτερικών, της Γαλλίας. Ακόμα και ο Γάλλος αρχιστράτηγος, Γκαμελέν ήταν υπέρ της αποφυγής του πολέμου με κάθε τρόπο. Ήλπιζαν ότι οι οικονομικές κυρώσεις και ο χρόνος θα διάβρωναν εκ των έσω το καθεστώς των Ναζί. Μιλούσαν για "νίκη χωρίς μάχη". Προέβαλαν την πολιτική του κατευνασμού ως συνετή και υπεύθυνη. Επέκριναν, όσους πίεζαν για επιθετική δράση εναντίον της Γερμανίας, ως πολεμοχαρείς.

Το κυρίαρχο δόγμα της Γαλλίας το εξέφραζαν οι "πουρκουάδες". "Μourir pour Dantzig;" (Να πεθάνουμε για το Ντάντσιχ;) ήταν ο τίτλος του διάσημου άρθρου του Marcel Déat, σοσιαλιστή βουλευτή και μετέπειτα συνεργάτη των Γερμανών, που κατηγορούσε όσους ήθελαν πόλεμο ως ανεύθυνους "που στέλνουν τους Γάλλους να πεθάνουν για τα ξένα συμφέροντα".

Σας θυμίζει κάτι;

Διαπρύσιοι επικριτές του πολέμου ήταν και τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, που έκαναν ό,τι έλεγε η καθοδήγηση από τη "μαμά" ΕΣΣΔ. Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Χίτλερ, ήταν εναντίον του. Όταν Χίτλερ και Στάλιν τακίμιασαν (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, Αύγουστος 1939) και καταβρόχθισαν παρέα την Πολωνία, οι κομμουνιστές της Δύσης το γύρισαν και έριχναν την ευθύνη στους Άγγλους και Γάλλους "ιμπεριαλιστές" που… ξεκίνησαν τον "πόλεμο των καπιταλιστών"!

Το Κ.Κ. Γαλλίας (PCF) αρνήθηκε να υποστηρίξει την εθνική άμυνα, κάλεσε για "ειρήνη" με τον Χίτλερ, και οργάνωνε δολιοφθορές σε γαλλικά εργοστάσια όπλων! Ο Νταλαντιέ το έθεσε εκτός νόμου και συνέλαβε δεκάδες βουλευτές και στελέχη του.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (CPUSA – Communist Party USA) αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε αμερικανική βοήθεια για "να κρατήσουμε την Αμερική μακριά από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο".

Τι κατάφεραν όλοι αυτοί οι "αγαπούληδες" της Δύσης;

Έδωσαν χρόνο στον Χίτλερ να προετοιμασθεί, να εξοπλισθεί και να οργανώσει την κεραυνοβόλα κατάληψη της Γαλλίας με την ιστορική παράκαμψη της γραμμής Μαζινό μέσω του δάσους των Αρδεννών. Τη συνέχεια την ξέρουμε.

Η συνέχεια που δεν ξέρουμε είναι αυτή του πολέμου του Ισραήλ και των ΗΠΑ με το Ιράν.

Οι αναλογίες του Ιράν των μουλάδων με τη Γερμανία του Χίτλερ είναι πολύ μεγάλες, μολονότι η στρατηγική τους είναι διαφορετική.

 

Όταν το ισλαμικό ιερατείο κατέλαβε την εξουσία το 1979, ξεκαθάρισε ποια είναι τα σχέδιά του για το Ισραήλ: να το σβήσει από τον χάρτη. Ούτε συμφωνίες, ούτε δύο κράτη, ούτε ειρηνευτικές διαδικασίες.

Το Ιράν του Σάχη είχε στενές σχέσεις με το Ισραήλ.

Ο Χομεϊνί τις έκοψε "μαχαίρι" και παρέδωσε την πρεσβεία του Ισραήλ στην PLO του Αραφάτ.

Το Ισραήλ χαρακτηρίστηκε "Μικρός Σατανάς" (ο "Μεγάλος Σατανάς" είναι οι ΗΠΑ). Σε ομιλίες και συνεντεύξεις του είχε δηλώσει επανειλημμένα πως το Ισραήλ είναι "καρκινικός όγκος" που πρέπει να εξαλειφθεί και είχε καλέσει μουσουλμανική πανστρατιά εναντίον του. "Πρέπει όλοι να σηκωθούμε και να καταστρέψουμε το Ισραήλ." "Κάθε μουσουλμάνος πρέπει να οπλιστεί εναντίον του Ισραήλ." Γι’ αυτό, το Ιράν καταδίκασε την ειρήνη που συνήψε το Ισραήλ με την Αίγυπτο και τις Συμφωνίες του Όσλο (1993).

Ο διάδοχός του, Χαμενεΐ, το 2014 δημοσίευσε σχέδιο 9 σημείων για την "εξάλειψη του Ισραήλ". Το 2015 δήλωσε ότι "το Ισραήλ σε 25 χρόνια δεν θα υπάρχει". Και οργάνωσε την επίθεση της Χαμάς στις 7/10 για να εμποδίσει την επικείμενη προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις "Συμφωνίες του Αβραάμ", που θα ήταν "το μεγαλύτερο ιστορικό deal από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου", όπως το χαρακτήρισε ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman.

Αυτό θα ήταν καταστροφικό για το Ιράν. Θα έχανε την ιδεολογική ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο και την ταυτότητα του προστάτη των Παλαιστινίων.

Εσωτερικά έγγραφα της Χαμάς (που βρέθηκαν από τον IDF και δημοσιοποιήθηκαν από την Wall Street Journal) δείχνουν ότι ο συντονιστής της 7/10, Γιαχία Σινουάρ, υποστήριζε, λίγες μέρες πριν την επίθεση, ότι χρειαζόταν μια "ασυνήθιστη ενέργεια" για να ματαιωθεί η εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ.

Η επίθεση πέτυχε ακριβώς αυτό: πάγωσε τις διαπραγματεύσεις για μήνες ή και χρόνια.

Γιατί τέτοιο μένος για το Ισραήλ;

Ιράν και Ισραήλ δεν έχουν κοινά σύνορα, ούτε ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε κάποιον τομέα της τεχνολογίας, της παραγωγής ή του εμπορίου.

Το Ιράν, 75 φορές μεγαλύτερο από το Ισραήλ και πολύ πλούσιο σε φυσικούς πόρους, θα μπορούσε απλώς να αγνοεί την ύπαρξη του "λιλιπούτειου", χωρίς κανέναν φυσικό πόρο, Ισραήλ.

Όμως το Ιράν "χρειάζεται" το Ισραήλ. Δαιμονοποιώντας το, οι μουλάδες προωθούν τη στρατηγική τους για την παγκόσμια ηγεσία στο σιιτικό στρατόπεδο και για εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης και του θεοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης.

Κι επειδή το Ιράν δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί απ’ ευθείας με το Ισραήλ, χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει και εξοπλίζει δεκάδες τρομοκρατικές οργανώσεις στηνπεριοχή,  και σε άλλα μέρη του κόσμου, πολεμώντας διά πληρεξουσίων - αντιπροσώπων (proxies).

Το 2020, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εκτίμησε ότι το Ιράν έδινε 700 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στη Χεζμπολάχ (σημαίνει: το κόμμα του Αλλάχ), που είχε γίνει ο πιο βαριά οπλισμένος μη κρατικός παράγοντας στον κόσμο, με τουλάχιστον 130.000 πυραύλους και ρουκέτες!

Εκτός από τη Χαμάς (πλήρες όνομα: Κίνημα Ισλαμικής Αντίστασης), τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι (επίσημο όνομα: Ανσάρ Αλλάχ, δηλαδή υποστηρικτές του Αλλάχ), το Ιράν έχει ένα ευρύτερο δίκτυο proxies που χτίστηκε από το 1980 και περιλαμβάνει ένοπλες ομάδες στο Ιράκ (Popular Mobilization Forces (PMF / Hashd al-Shaabi), στη Συρία (από την οποία μέχρι την πτώση του Άσαντ περνούσε ο "διάδρομος" ανεφοδιασμού προς τη Χεζμπολάχ), στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στο Μπαχρέιν, στην Παλαιστίνη (Palestinian Islamic Jihad, εκτός από τη Χαμάς) στην Αφρική, ακόμα και στη Λατινική Αμερική. Η δραστηριότητα του Ιράν, ειδικά σε Αφρική και Αμερική, χρησιμεύει για άντληση πόρων από ναρκωτικά, ξέπλυμα χρήματος, λαθρεμπόριο και παράκαμψη των οικονομικών κυρώσεων. Στη Νιγηρία, το Islamic Movement in Nigeria (IMN) που ιδρύθηκε από τον σιίτη κληρικό Ibrahim Zakzaky (σπούδασε στο Ιράν και εμπνεύστηκε από την Επανάσταση του Χομεϊνί) προωθεί ιρανικού τύπου ισλαμικό κράτος, ορκίζεται πίστη στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και έχει λάβει χρηματοδότηση, εκπαίδευση, όπλα και ιδεολογική καθοδήγηση από το Ιράν. Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, δημιούργησε τη Saraya Zahra για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή. Το κίνημα "Πολισάριο" στη Δυτική Σαχάρα που διεκδικεί ανεξαρτησία από το Μαρόκο στηρίζεται και εξοπλίζεται από το Ιράν, και γι’ αυτόν τον λόγο το Μαρόκο διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν το 2018.

Επιπλέον, οι μουλάδες έχουν δημιουργήσει ένα πολυπλόκαμο και πολυδαίδαλο σύστημα από επιχειρήσεις, τράπεζες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, φιλανθρωπικές οργανώσεις και δήθεν πολιτιστικούς οργανισμούς που διαχειρίζονται τα logistics της θρησκευτικής τρομοκρατίας και επιπλέον κατευθύνουν χρηματορροές σε τσέπες πανεπιστημιακών, think tanks, δημοσιογράφων, πολιτικών και διαμορφωτών της κοινής γνώμης στην Ευρώπη και την Αμερική. Όπως αποκαλύπτεται από χιλιάδες έγγραφα εσωτερικής επικοινωνίας (που δημοσιοποιήθηκαν από το Semafor και το Iran International), το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, γύρω στο 2014, δημιούργησε την Υπηρεσία Iran Experts Initiative (IEI), με σκοπό να κρατάει ζεστούς, με το γνωστό… καύσιμο, δυτικούς πανεπιστημιακούς και αναλυτές για να προωθούν τις θέσεις του. Μέλη του δικτύου ζητούσαν καθοδήγηση από την Τεχεράνη, έστελναν άρθρα για επεξεργασία & έγκριση και αρθρογραφούσαν υπέρ του Ιράν χωρίς να φαίνεται ο συντάκτης!

Όμως αυτά δεν απασχολούν τις ειδήσεις. Η διάβρωση των δυτικών θεσμών από την ισλαμική διείσδυση δεν είναι "πιασάρικο" θέμα για πρωτοσέλιδα.  Η υπόθεση του πολιτικού επιστήμονα KavehAfrasiabi στη Μασαχουσέτη,  που συνελήφθη το 2021 από το FBI με την κατηγορία ότι δρούσε ως μη δηλωμένος αμειβόμενος πράκτορας του Ιράν ενώ παρουσιαζόταν ως "ανεξάρτητος αναλυτής", δεν υπάρχει ούτε ως μονόστηλο στα ελληνικά ΜΜΕ. (Για την ιστορία: ο Αφρασιάμπι δεν δικάστηκε ποτέ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν με την μεσολάβηση του Κατάρ, με απελευθέρωση 5 Αμερικανών από το Ιράν και "ξεπάγωμα" ιρανικών περιουσιακών στοιχείων 6 δισ. δολαρίων, ο Πρόεδρος Μπάιντεν του έδωσε χάρη. Παρέμεινε στις ΗΠΑ και τώρα καταφέρεται κατά των μουλάδων.)

Τα αριστεροκρατούμενα λαϊκιστικά ελληνικά ΜΜΕ προωθούν την εικόνα ενός "αντιιμπεριαλιστικού" Ιράν, που, τέλος πάντων, έχει τις "ιδιαιτερότητές" του, αλλά πρέπει να το σεβόμαστε, επειδή μάχεται εναντίον των γιάνκηδων που θέλουν να ελέγξουν τον κόσμο, καταπατώντας τη "διεθνή νομιμότητα".

Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη! Ακόμα κι αν ήταν δυνατόν να αγνοήσουμε τις δεκάδες χιλιάδες νεκρών των πρόσφατων διαδηλώσεων, τις μαζικές ετήσιες εκτελέσεις αντικαθεστωτικών από τους χασαπομουλάδες και τη βάναυση συμπεριφορά της Αστυνομίας Ηθών στις Ιρανές, που προσβάλλουν κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Ιράν είναι ο πάγιος επιτιθέμενος στο Ισραήλ και στη Δύση και προσπαθεί με κάθε τρόπο να αυξήσει την επιρροή του ως περιφερειακή και ιμπεριαλιστική ταυτόχρονα δύναμη, με τελικό στόχο να καταστεί "πυρηνικός παίκτης" που θα ελέγχει και τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.

Φανταστείτε να αποκτήσουν οι μουλάδες πυρηνικά και να κρατούν τα κλειδιά, εκτός του Περσικού Κόλπου, και της εισόδου της Ερυθράς Θάλασσας, δηλαδή του Σουέζ, με μια Υεμένη προτεκτοράτο τους.

Και φανταστείτε ένα πρωί να μάθουμε (αν επιβιώσουμε) ότι βομβάρδισαν ξαφνικά με πυρηνικά το Ισραήλ και το έσβησαν από τον χάρτη.

 

Αν ήσουν εσύ στη θέση του Νετανιάχου, τι θα έκανες;

Θα περίμενες με σταυρωμένα χέρια, ομνύοντας στη διεθνή νομιμότητα, την οποία η άλλη πλευρά καταπατά απροκάλυπτα εδώ και σχεδόν 50 χρόνια;

40.000 ρουκέτες και πυραύλους εκτόξευσαν οι proxies του Ιράν, Χεζμπολάχ και Χαμάς κατά του Ισραήλ από το 2000 μέχρι την κτηνωδία της 7/10. Όχι κατά στρατηγικών στόχων, αλλά κατά αμάχων, σκοτώνοντας ακόμα και παιδιά που έπαιζαν αμέριμνα ποδόσφαιρο.

Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα;

Με την ανατροπή των μουλάδων. Όπως, μόνο με την ανατροπή του Χίτλερ η Γερμανία θα έπαυε να είναι ναζιστική.

Υπάρχει άλλος τρόπος;

Όχι! Κανένας! Η κατάπαυση του πυρός χωρίς καθεστωτική αλλαγή θα επέτρεπε απλώς στους Ιρανούς να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες όπλων της Χεζμπολάχ και των Χούθι. Η ιστορία δείχνει ότι ολοκληρωτικά καθεστώτα με υπερόπλα δεν γίνονται πιο μετριοπαθή. Γίνονται πιο επικίνδυνα.

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι "περιφερειακός". Είναι υπαρξιακός για το Ισραήλ, στρατηγικός για τις ΗΠΑ και οικονομικός για ολόκληρο τον κόσμο.

Προς το παρόν, διότι σε μερικές δεκαετίες θα γίνει υπαρξιακός και για τον κόσμο.

Δεν είναι, όμως, εύκολη επιχείρηση όπως ήταν η σύλληψη του Μαδούρο. Οι μουλάδες έχουν βαθιά ερείσματα σε θεσμικά όργανα που δημιούργησαν, όπως οι Φρουροί της Επανάστασης. Αυτοί, σε περίπτωση πτώσης του καθεστώτος θα χάσουν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, γι’ αυτό είναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Όμως, η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι η μόνη λύση που εξασφαλίζει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει οριστικά και δεν θα ξαναρχίσει σε λίγα χρόνια, πιο αιματηρός και πιο επικίνδυνος.

Ευτυχώς το έχει καταλάβει ο Νετανιάχου.

Δυστυχώς δεν το έχουν καταλάβει οι "Μπονέ" του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Ούτε και οι περισσότεροι πολίτες της. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν ξεχάσει μόνο το τι σημαίνει πολεμική δράση. Έχουν ξεμάθει στη στέρηση. Φανταστείτε έναν Τσώρτσιλ που θα υποσχόταν σήμερα στον καλοζωισμένο Ευρωπαίο, "αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα".

Σε πόσα δευτερόλεπτα θα έπεφτε η κυβέρνησή του;

Το ερώτημα δεν περιορίζεται στην πρόσφατη κρίση. Είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια κοινωνία με τόση δυσανεξία στο "ζόρισμα";

Πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε την ταυτότητα και τον πολιτισμό μας απέναντι σε όσους εχθρούς μάς απειλούν, είτε εξωτερικούς είτε εσωτερικούς, όταν δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε το παραμικρό;

Ποιες στρατηγικές επιλογές έχουμε όταν…

 

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΗΡΩΙΚΟΙ ΛΑΟΙ: Οι ελεύθεροι άνθρωποι δεν ζητούν συγγνώμη για τη νίκη. Νικάνε.

They say Israel is hated. Fine. Call us monsters. Stack the UN resolutions like kindling. Let campuses boil with hate. Flood every feed with “genocide”. Well done.

Here’s the truth they can’t hashtag away: every single hostage is home. The same Hamas that butchered 1,200 people… pic.twitter.com/GJEUVGpszP

— ⭕️Faerie ❤️ (@LiquidFaerie) April 13, 2026

 

ΑΡΘΡΟ - ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ 

Από τον λογαριασμό @LiquidFaerie

 

Λένε ότι το Ισραήλ είναι μισητό.

Εντάξει. Πείτε μας τέρατα. Στοιβάζετε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ σαν προσάναμμα.

Αφήστε τις πανεπιστημιουπόλεις να βράσουν από μίσος.

Πλημμυρίστε κάθε πορεία με «γενοκτονία».

Μπράβο.

Να η αλήθεια που δεν μπορούν να διατυπώσουν με hashtag: κάθε όμηρος είναι σπίτι του. Η ίδια Hamas που έσφαξε 1.200 ανθρώπους στις 7 Οκτωβρίου υπέγραψε κατάπαυση του πυρός με τους όρους του Ισραήλ και τους παρέδωσε. Πριν από δυόμισι χρόνια, αυτό το αποτέλεσμα φαινόταν αδύνατο.

·         Η Hezbollah είχε καταληφθεί στα βόρεια σύνορα με 150.000 πυραύλους σημαδεμένους εναντίον αμάχων.

·         Η Ηamas είχε μετατρέψει τη Γάζα σε ένα υπόγειο φρούριο από σήραγγες γεμάτες δολοφόνους.

·         Το Ιράν ήταν εβδομάδες μακριά από τη βόμβα.

·         Οι Houthis αντιμετώπισαν την Ερυθρά Θάλασσα σαν το προσωπικό τους σκοπευτήριο.

·         Η Συρία ήταν ο ανοιχτός αυτοκινητόδρομος του Ιράν.

·         Οι πολιτοφυλακές από το Ιράκ μέχρι την Υεμένη περίμεναν το πράσινο φως.

Δεκαετίες.

Δισεκατομμύρια εισέρρευσαν.

Μόνο μία αποστολή: να σβήσουν το Ισραήλ από τον χάρτη.

Η 7η Οκτωβρίου υποτίθεται ότι θα ήταν η εναρκτήρια ομοβροντία του τελικού πολέμου, νότια, βόρεια, ανατολικά, θάλασσα, όλα ταυτόχρονα.

Το τέλος.

Το Ισραήλ δεν δίστασε.

Ο Nasrallah πέρασε 32 χρόνια χτίζοντας τη Hezbollah στον πιο εξελιγμένο τρομοκρατικό στρατό στη γη. Το Ισραήλ τον διέγραψε αυτόν και ολόκληρη την διοίκησή του. Τώρα οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις αλέθουν ό,τι έχει απομείνει σε σκόνη.

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, δεκαετίες ψεμάτων και μυστικά εργαστήρια.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ το γύρισαν χρόνια πίσω σε μια μόνο εκστρατεία. Κορυφαίοι επιστήμονες εξοντώθηκαν. Βασικές τοποθεσίες βομβαρδίστηκαν και έγιναν ερείπια.

Έπειτα ήρθε ο αποκεφαλισμός: Ο Ayatollah Khamenei, ο αρχιτέκτονας ολόκληρου του εφιάλτη, εξοντώθηκε με ένα ακριβές χτύπημα στο συγκρότημά του στην Τεχεράνη.

Το καθεστώς που κυβέρνησε με σίδερο και αίμα για δεκαετίες τώρα είναι λαχανιασμένο, εύθραυστο, χωρίς ηγέτη και κοιτάζει την κατάρρευση.

Ο Assad επέζησε από τον εμφύλιο πόλεμο, τους Ρώσους και τους Αμερικανούς. Δεν επέζησε την ημέρα που οι Ιρανοί χορηγοί του έχασαν την κυριαρχία τους. Το καθεστώς εξαφανίστηκε. Ο αυτοκινητόδρομος προς τον Λίβανο σφραγίστηκε. Η γέφυρα κάηκε.

Οι Houthis νόμιζαν ότι μπορούσαν να στραγγαλίσουν την παγκόσμια ναυτιλία. Το Ισραήλ διέλυσε τις δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς τους και έκλεισε οριστικά τα στόματά τους που μασούσαν κατ.

Hamas?  Τα τέρατα που ξεκίνησαν αυτόν τον εφιάλτη; Ο Sinwar πέθανε σαν τον αρουραίο που ήταν, κρυμμένος στη βρωμιά με ένα ξύλο στο χέρι. Ο Haniyeh σκοτώθηκε στην καρδιά της Τεχεράνης. Η ηγεσία τους είναι νεκρή ή διασκορπισμένη. Το δίκτυο των σηράγγων τους είναι ένα νεκροταφείο από καταρρακτωμένο τσιμέντο.

Όλα αυτά με τους όρους του Ισραήλ.

 

Ενώ οι δειλοί ούρλιαζαν από τη Δύση, το Ισραήλ πολέμησε για τις ζωές των παιδιών του και κέρδισε αποφασιστικά.

Ο βορράς ανοικοδομείται. Η Hezbollah ασφυκτιά. Η τρομοκρατική αυτοκρατορία του Ιράν καταρρέει, οι σήραγγες θανάτου της Γάζας είναι ερείπια.

Οι όμηροι είναι ελεύθεροι.

Δυόμισι χρόνια πριν, το Ισραήλ αντιμετώπισε συντονισμένη εξαφάνιση. Σήμερα, το Ισραήλ αποτελεί την αδιαμφισβήτητη ισχυρότερη δύναμη στη Μέση Ανατολή.

Όταν φωνάζουν «δυσανάλογη», εννοούν ότι οι Εβραίοι αρνήθηκαν να πεθάνουν ήσυχα αυτή τη φορά.

Όταν φωνάζουν «γενοκτονία», καλύπτουν αυτήν που σχεδίασαν ανοιχτά το Ιράν και οι αντιπρόσωποί του.

Όταν λύκοι περικυκλώνουν το σπίτι σου και προσπαθούν να σφάξουν την οικογένειά σου, δεν σταματάς για να κάνεις δημοσκοπήσεις για την αποδοχή σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν διαπραγματεύεσαι με την εξαφάνιση.

Πολεμάς για να κερδίσεις.

Αυτό ακριβώς έκανε το Ισραήλ, η βάναυση ανάγκη επιβίωσης.

Το σαραντάχρονο σχέδιο στραγγαλισμού του Ιράν βρίσκεται σε ερείπια. Ο «Axis of Resistance» τους είναι ένα μονοπάτι από πτώματα και θρυμματισμένες αυταπάτες. Η μεγαλύτερη συντονισμένη απειλή που αντιμετώπισε ποτέ το Ισραήλ δεν περιορίστηκε. Εξαλείφθηκε.

Θα αντάλλαζες την ασφάλεια της οικογένειάς σου με ευγενικά λόγια από αγνώστους στο διαδίκτυο;

Το Ισραήλ έκανε την επιλογή του. Η ζωή πάνω από τα likes.

Το μέλλον των παιδιών μας πάνω από την φευγαλέα οργή τους.

Η ύπαρξη πάνω από τα ηθικά τους διδάγματα.

Ο κόσμος μπορεί να κρατήσει τις διαμαρτυρίες του, τα σήματα αρετής του, τις καταρρεύσεις διασημοτήτων του.

Το Ισραήλ θα κρατήσει τα σύνορά του σφραγισμένα, τους ουρανούς του καθαρούς και τον λαό του ζωντανό.

Αυτοί παίρνουν την τάση της οργής. Εμείς παίρνουμε τη νίκη.

Η ιστορία δεν στέφει τους πιο δυνατούς γκρινιάρηδες. Θυμάται ποιος αρνήθηκε να εξαφανιστεί.  

Το Ισραήλ...

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Εγκλημα ή πράξη πολέμου;

-Γεια σας, πάω στις 72 παρθένες
-Βιαγκρα να πάρεις pic.twitter.com/jKdlnzcqk3

— LouellaDeVil (@MsLouellaDeVil) February 28, 2026

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Στις 9.34 το πρωί της 18ης Απριλίου 1943, δεκαοκτώ πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ επιτέθηκαν στο ιαπωνικό σμήνος που μετέφερε τον ναύαρχο Ισιρόκου Γιαμαμότο στα νησιά του Σολομώντα για επιθεώρηση. Το αεροπλάνο του ναυάρχου κατέπεσε και συνετρίβη στη ζούγκλα και ο ίδιος ανασύρθηκε νεκρός. Η επιχείρηση έλαβε το όνομα «Εκδίκηση», διότι ο Γιαμαμότο ήταν ο σχεδιαστής της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ, αν και διαφωνούσε με αυτήν. Οι Αμερικανοί έμαθαν για τις κινήσεις του ναυάρχου καθώς είχαν σπάσει τους ιαπωνικούς κώδικες επικοινωνίας.

Ο ναύαρχος Τσέστερ Νίμιτς ζήτησε την έγκριση του προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ για την εξόντωση του Γιαμαμότο –ήθελε να είναι καλυμμένος– και την έλαβε.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί αποσιώπησαν το γεγονός ότι εξόντωσαν τον εγκέφαλο του πολεμικού ναυτικού της Ιαπωνίας, για να μην αποκαλυφθεί πως υπέκλεπταν τα σήματα των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων και οι Ιάπωνες απέκρυπταν την απώλειά τους για λόγους γοήτρου.

Στη συνέχεια, στην αποτίμηση των γεγονότων του Β΄ Π.Π., η συγκεκριμένη πράξη θεωρήθηκε από την πλειονότητα των ιστορικών πράξη πολέμου, αν και ακούστηκαν φωνές που τη χαρακτήρισαν έγκλημα πολέμου.

Είναι κανόνας η ύστερη ανάγνωση της Ιστορίας, η οποία γίνεται με τις μεταγενέστερες αξίες, να οδηγεί σε αναθεωρήσεις και εκ νέου προσεγγίσεις αποφάσεων που είχαν ληφθεί όταν η φωτιά έκαιγε το σύμπαν. Σε κάποιες δε περιπτώσεις, ακόμη και τώρα, είναι αμφιλεγόμενα τα όρια μεταξύ ενός εγκλήματος πολέμου και μιας πολεμικής επιχείρησης.

Αραγε την εξόντωση του ναυάρχου Γιαμαμότο πώς θα τη χαρακτηρίζαμε σήμερα, με δεδομένο ότι η απώλειά του συνέβαλε στην ήττα της Ιαπωνίας;

Διαβάζω πως κατηγορούνται οι Ισραηλινοί, από συγκεκριμένους κύκλους, ότι διαπράττουν εγκλήματα πολέμου εξοντώνοντας σωρηδόν Ιρανούς αξιωματούχους του καθεστώτος.

Πρώτα πρώτα, όλοι οι εξοντωθέντες είχαν βαμμένα τα χέρια τους με αίμα χιλιάδων αντιφρονούντων. Αποτελούσαν τους στυλοβάτες ενός βάρβαρου συστήματος, το οποίο δολοφονεί τα παιδιά του διότι διαδηλώνουν.

Επίσης, όλοι τους στήριζαν ένα πυρηνικό πρόγραμμα το οποίο απέβλεπε στην εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη. Σύμπασα η ιρανική ηγεσία απέρριψε πρόσφατα στη Γενεύη την πρόταση των ΗΠΑ να τους παράσχουν ουράνιο εμπλουτισμένο για την παραγωγή ενέργειας και όχι πυρηνικών κεφαλών. Συνεπώς, η εξόντωση όλων αυτών και όσων ακολουθήσουν, αποτελεί μια πράξη αυτοάμυνας του Ισραήλ.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, αυτές οι στοχευμένες εκτελέσεις αποβλέπουν στον πλήρη αποσυντονισμό των κέντρων λήψης αποφάσεων και στην αποδιοργάνωση των επικοινωνιών μεταξύ κέντρου και περιφερειών. Ενώ είναι αυτονόητο, παρά τα όσα γράφονται, πως έχουν επηρεάσει το ηθικό των διαδόχων των εκτελεσθέντων. Πώς μπορεί να λειτουργήσει ένας μελλοθάνατος;

Φυσικά τα πάντα θα…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ: Υπάρχει ένας κρίσιμος λόγος για να πατήσουν Αμερικανικές και Ισραηλινές μπότες στο έδαφος του Ιράν

These are the Iranian regime’s nuclear sites.

Hmmm 🤔… eenie, meenie, miney, mo.
Decisions, decisions, decisions 🤷🏽‍♀️ pic.twitter.com/zCwaJsPbzh

— Chaya’s Clan (@ChayasClan) October 11, 2024

 

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ ...

By W.J. Hennigan & Massimo Calabresi / The New York Times

Kάπου στα βουνά του Ιράν βρίσκεται ένα κρυφό απόθεμα που είναι έτοιμο να καθορίσει το μέλλον του πολέμου της Αμερικής εναντίον του θεοκρατικού καθεστώτος: 18 έως 20 δοχεία που μοιάζουν με καταδυτικές φιάλες αερίου, κάθε μία από τις οποίες περιέχει έως και 25 λίτρα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού, το κύριο υλικό για την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Το Ιράν ξόδεψε δεκαετίες και δισεκατομμύρια δολάρια συσσωρεύοντας αυτό το υλικό, ωθώντας τόσο τους Δημοκρατικούς όσο και τους Ρεπουμπλικάνους προέδρους των ΗΠΑ να επιμείνουν ότι η Αμερική θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να αποτρέψει το Ιράν από το να αποκτήσει βόμβα.

Πράγματι, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει υποστεί σοβαρές ζημιές από τις αεροπορικές επιθέσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ τους τελευταίους εννέα μήνες. Αμερικανοί αξιωματούχοι και ειδικοί στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας πιστεύουν ότι το ουράνιο έχει παρ’ όλα αυτά επιβιώσει.

Η τελευταία σύγκρουση, σκόπιμα ή όχι, έχει φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα του ουρανίου, πυροδοτώντας μια αναμέτρηση για το πυρηνικό μέλλον του Ιράν και μια μάχη για την εξασφάλιση των υλικών του.

Εάν ο Donald Trump τερματίσει τον πόλεμο χωρίς να αποκτήσει τον έλεγχο των δοχείων, το Ιράν σχεδόν σίγουρα θα επιταχύνει την πυρηνική του ανάπτυξη.

Η προσπάθεια απόκτησης του ουρανίου, από την άλλη πλευρά, θα συνεπαγόταν τεράστιο κίνδυνο και την αναπόφευκτη ανάπτυξη αμερικανικών ή ισραηλινών χερσαίων δυνάμεων.

«Πρέπει να το αντιμετωπίσουν αυτό», δήλωσε ο David Albright, κοσμήτορας των πυρηνικών αναλυτών σε θέματα Ιράν και ιδρυτής του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας, μιας δεξαμενής σκέψης. Το απόθεμα δίνει σε όποιον αναδειχθεί στην εξουσία μετά τον πόλεμο «μια υπολειμματική δυνατότητα πυρηνικών όπλων», είπε.

Αυτό δεν αφήνει καλές επιλογές για ένα πολύ επείγον πρόβλημα:

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα μπορούσαν να αποστείλουν ομάδες ειδικών δυνάμεων, με ενσωματωμένους πυρηνικούς εμπειρογνώμονες, με την ελπίδα να βρουν, να ασφαλίσουν και να αφαιρέσουν ή να καταστρέψουν τα δοχεία, ίσως με τη βοήθεια τοπικών ανταρτών. Έχουν γίνει κάποιες λίγες προσπάθειες για την εξασφάλιση αυτών των υλικών εν μέσω πολέμου και δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να δει κανείς πώς τα πράγματα θα μπορούσαν να πάνε τρομερά στραβά.

Η άλλη προσέγγιση είναι η διπλωματική. Εβδομάδες βομβαρδισμών θα μπορούσαν να αναγκάσουν το Ιράν να παραδώσει το εμπλουτισμένο ουράνιο και άλλα υλικά του προγράμματός του.

Μεσολαβητές από το Ομάν υπέδειξαν πρόσφατα ότι το Ιράν μπορεί να είναι πρόθυμο να ακολουθήσει αυτή την οδό, αλλά αυτό ήταν πριν ξεκινήσουν οι τελευταίες επιθέσεις. Αυτή επίσης δεν είναι μια νέα ιδέα. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η Αμερική και το Ιράν διαπραγματεύονται αυτό το ζήτημα για περισσότερο από μια δεκαετία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πιστεύουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού βρίσκεται σε ένα συγκρότημα σηράγγων έξω από την πόλη Isfahan, η οποία δεν έχει αποτελέσει στόχο σημαντικών βομβαρδιστικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας.

«Είμαστε πάντα ιδιαίτερα επικεντρωμένοι» στο ουράνιο, δήλωσε ο Αμερικανός υφυπουργός Άμυνας για την πολιτική, Elbridge Colby, στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων στις 4 Μαρτίου.

Μετά τον αποκεφαλισμό μεγάλου μέρους της ηγεσίας του Ιράν από τον Donald Trump, η ασφάλεια του αποθέματος διατρέχει κίνδυνο.

Η μετατροπή του εξαιρετικά τοξικού υλικού στα δοχεία από μέταλλο σε όπλο είναι πιθανώς πέρα ​​από τις ικανότητες των τρομοκρατών, αλλά οι δυνάμεις των αδίστακτων μπορεί να το θεωρήσουν ως μια αξιοπρεπή πολιτική ασφάλειας εν μέσω του χάους του πολέμου.

Το καθεστώς μπορεί να προσπαθήσει να διασκορπίσει τα δοχεία σε όλη τη χώρα για ασφάλεια. Το Ιράν έχει διατηρήσει άλλα μέρη του πυρηνικού του προγράμματος παρά τις αδιάκοπες αεροπορικές επιθέσεις, και ανεξάρτητα από το τι, η επιστημονική γνώση που στηρίζει την προσπάθεια δεν μπορεί να βομβαρδιστεί.

Ο πόλεμος εναντίον του Ιράν πυροδότησε την πιο σημαντική πυρηνική στιγμή στη Μέση Ανατολή εδώ και μια γενιά. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το μέλλον της περιοχής μπορεί κάλλιστα να εξαρτηθεί από το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας πυροδοτήσει την κρίση, θα καταφέρουν να βρουν και να ασφαλίσουν το απόθεμα.

 

Ο Αμερικανός βουλευτής Bill Foster, Δημοκρατικός από το Ιλινόις, ο οποίος παρευρέθηκε σε μια απόρρητη ενημέρωση με αξιωματούχους της κυβέρνησης την Τρίτη, δήλωσε ότι το Ιράν «δεν χρειάζεται να εμπλουτίσει περαιτέρω για να κατασκευάσει ένα χρησιμοποιήσιμο πυρηνικό όπλο. Είναι αλήθεια ότι αυτό που έχουν δεν μπορεί να εκτοξευθεί πάνω σε έναν πύραυλο, αλλά δυστυχώς υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να χρησιμοποιηθεί ένα τέτοιο όπλο».

Η αντιπαράθεση για το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν έχει συσσωρευτεί εδώ και χρόνια.

Σε αντίθεση με το Ιράκ πριν από δυόμισι δεκαετίες, όταν οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών υποστήριξαν λανθασμένα ότι η χώρα είχε ένα μυστικό πυρηνικό πρόγραμμα, δεν υπάρχει αμφιβολία για το πυρηνικό απόθεμα του Ιράν, το οποίο έχει επαληθευτεί ανεξάρτητα από την IAAEA. Ο οργανισμός αύξησε σημαντικά την παρακολούθηση του πυρηνικού προγράμματος της χώρας το 2003.

Σύμφωνα με την συμφωνία για τα πυρηνικά του 2015 που διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση Obama, το Ιράν συμφώνησε να περιορίσει τον εμπλουτισμό του ουρανίου του σε καθαρότητα μικρότερη από 4% έως το 2030, με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων. Η συμφωνία ήταν σημαντική επειδή παρέτεινε τον χρόνο που θα χρειαζόταν για να παράγει το Ιράν πυρηνικό όπλο σε περισσότερο από ένα χρόνο.

Ο Donald Trump εγκατέλειψε τη συμφωνία το 2018 και μέσα σε χρόνια, οι Ιρανοί άρχισαν να εμπλουτίζουν το ουράνιό τους πέραν του 20%, πολύ υψηλότερο από ό,τι θα μπορούσε να δικαιολογηθεί για πολιτική ή επιστημονική χρήση, ανέφερε η IAAEA. Μέχρι τη στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν τις επιθέσεις τους τον περασμένο Ιούνιο, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί για να αποδυναμώσουν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, το Ιράν είχε συσσωρεύσει περίπου 970 λίβρες ουρανίου (440 λίτρα) εμπλουτισμένου σε καθαρότητα 60%.

Αυτό έφερε το Ιράν σε απόσταση λίγων ημερών από την παραγωγή του ουρανίου 90% που είναι απαραίτητο για την τροφοδοσία καταστροφικών πυρηνικών όπλων.

Ακόμη και ουράνιο εμπλουτισμένο με 60%, όταν μετατραπεί σε μέταλλο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ακατέργαστο όπλο με περίπου την εκρηκτική ισχύ της βόμβας που έπεσε στη Χιροσίμα.

Λίγο μετά την αμερικανική επίθεση τον Ιούνιο, το Ιράν έδιωξε τους επιθεωρητές της ΔΟΑΕ από τη χώρα και ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Rafael Grossi, δήλωσε ότι δεν μπορεί πλέον να πει με βεβαιότητα πού βρίσκεται το εμπλουτισμένο ουράνιο. Υπέθεσε ότι παραμένει στο Isfahan, αλλά σε συνέντευξη Τύπου στις 2 Μαρτίου δήλωσε ότι «ελπίζουμε να μην έχει απομακρυνθεί (από το σημείο)».

Το να γνωρίζουμε πού να βρούμε το υλικό είναι μόνο η πρώτη πρόκληση. Ο βουλευτής Foster δήλωσε μετά την απόρρητη ενημέρωση την Τρίτη ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν απάντησε εάν είχε στρατηγική για την αντιμετώπιση του προβλήματος όταν ξεκίνησε τον πόλεμο. «Δεν ακούσαμε κανένα σχέδιο από την κυβέρνηση για την κατάσχεσή του, την καταστροφή του ή την υποβολή του σε διεθνή επιθεώρηση», δήλωσε στους Times.

Όμως, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχουν την ικανότητα να αποκτήσουν τα πυρηνικά υλικά του Ιράν.

Πρόκειται για ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο θα μπορούσαν να αναπτυχθούν δυνάμεις στο έδαφος. Επίλεκτες μονάδες κομάντος μεταξύ των ειδικών δυνάμεων της Αμερικής εκπαιδεύονται για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων υψηλού κινδύνου για την ανίχνευση, κατάσχεση και εξουδετέρωση χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών ή πυρηνικών απειλών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν ένα σύστημα, που ονομάζεται Κινητή Εγκατάσταση Ουρανίου, το οποίο επιτρέπει στους Αμερικανούς επιστήμονες να χαρακτηρίζουν, να σταθεροποιούν και να συσκευάζουν γρήγορα ουράνιο. Αποτελείται από πολλά εμπορευματοκιβώτια που μπορούν να φορτωθούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη μεταφοράς και να αποσταλούν οπουδήποτε στον κόσμο από την τρέχουσα τοποθεσία τους στο Τενεσί, στο Oak Ridge National Laboratory.

Οι ισραηλινές μονάδες ειδικών επιχειρήσεων εκπαιδεύονται για μια αποστολή κατάσχεσης πυρηνικού υλικού του Ιράν για περισσότερο από μια δεκαετία, σύμφωνα με αρκετούς πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους των ΗΠΑ.

Η ικανότητα του Ισραήλ να διεξάγει τέτοιες επιδρομές έγινε δημόσια τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν κομάντος εισέβαλαν σε εγκαταστάσεις της Hesbollah στη Συρία, κάνοντας καταρρίχηση από ελικόπτερα για να φτάσουν σε δωμάτια που ήταν θαμμένα βαθιά στην πλαγιά ενός βουνού.

«Η αποστολή στρατευμάτων επί τόπου για την απομάκρυνση αυτού του υλικού είναι μια επιλογή», ​​δήλωσε ο Richard Nephew, ειδικός σε θέματα πυρηνικής ενέργειας σχετικά με το Ιράν, ο οποίος υπηρέτησε στις κυβερνήσεις Obama και Biden. «Αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνο».

Η απόκτηση του πυρηνικού αποθέματος μετά τη διακοπή των βομβαρδισμών θα είναι πολύ πιο εύκολη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εμπειρία σε τέτοιες επιχειρήσεις. Ακόμα και τότε, θα ήταν μια τρομακτική πρόκληση να καταγραφεί το πυρηνικό υλικό του Ιράν σε όλες τις μορφές του, καθώς και ό,τι έχει απομείνει από φυγοκεντρητές και σχετικό εξοπλισμό που εμπλέκεται στο πρόγραμμα. «Η λίστα των στόχων μακραίνει αρκετά γρήγορα», δήλωσε ο πρώην επιθεωρητής όπλων του Ιράκ, Charles Duelfer.

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίασαν ένα πρόγραμμα αφοπλισμού που εκτεινόταν σε 15 κυρίαρχα κράτη, περιλαμβάνοντας 30.000 πυρηνικά όπλα και περίπου 40.000 τόνους χημικών όπλων.

Το μάθημα από εκεί ήταν ότι…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΓΕΤΑΡΑΔΕΣ - ΗΡΩΪΚΟΙ ΛΑΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: H Τέλεια Eξαπάτηση: Μέσα στο Εναρκτήριο Χτύπημα

10 εκατ. λαός και τα έχουν βάλει με όλη την τρομοκρατία του κόσμου. Το #Ισραήλ ειναι ξεκάθαρα ο πιο γενναίος λαός του πλανήτη. Είναι το μόνο δημοκρατικό κράτος στην Μέση Ανατολή που μάχεται για την προστασία του Δυτικού κόσμου!
RESPECT🇮🇱💪 pic.twitter.com/VXSgWQw1I5

— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) June 15, 2025

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας

Βy Yitzchok Landa / mishpacha.com

Το μόνο πραγματικά ευέλικτο μέρος του πολέμου είναι το πότε θα ξεκινήσει.

Μόλις ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες, ακολουθούν ένα βασικό αντιδραστικό μοτίβο: Κάθε πλευρά ρίχνεται στη μάχη μέχρι να εξαντλήσει είτε τους πόρους είτε τους στόχους.

Το ισραηλινό στρατιωτικό δόγμα έχει εδραιωθεί σταθερά από τις πρώτες στιγμές του Πολέμου των Έξι Ημερών, όταν κύματα γαλλικής κατασκευής αεροσκαφών Mirage κατέστρεψαν σχεδόν ολόκληρη την αιγυπτιακή αεροπορία καθώς οι Αιγύπτιοι πιλότοι κάθονταν στην αίθουσα φαγητού.

Το μάθημα: Η τύχη του πολέμου, al pi derech hateva, ανατρέπεται από την επιτυχία της εναρκτήριας ομοβροντίας. Και αυτή η επιτυχία εξαρτάται από το στοιχείο του αιφνιδιασμού. Το έχουμε δει αυτό στην pager operation της Hezbollah, στον 12ήμερο Πόλεμο, στο Midnight Hammer και πιο πρόσφατα στο Shabbos Zachor.

Το αντίστροφο μάθημα – το να μην σε πιάνει ποτέ προ εκπλήξεως – δεν μαθαίνεται τόσο εύκολα. Οι πιο καταστροφικές απώλειες του Ισραήλ, το 1973 και το 2023 [7η Οκτωβρίου], ήρθαν όταν χαλάρωσε την επαγρύπνησή του.

Ευτυχώς, ούτε οι Ιρανοί έχουν πάρει το μάθημα. Πιάστηκαν να κοιμούνται τον Ιούνιο, δεν περίμεναν τα B-2 κατά τη διάρκεια του Midnight Hammer και, κατά κάποιο τρόπο, παρά τις εβδομάδες ξιφασκίας, απλώς χαλάρωσαν ξανά την επαγρύπνησή τους και έβαλαν όλους τους στόχους τους σε ένα δωμάτιο.

 

Ξεγέλασέ με μια φορά

 

Το 1967, το μόνο που ήταν απαραίτητο για να επιτευχθεί ο αιφνιδιασμός ήταν η γνώση των συνηθειών του εχθρού και η πτήση αρκετά χαμηλά πάνω από το νερό για να αποφύγουν τα radar. Οι πιλότοι της Αιγύπτιας αεροπορίας παρκάρανε τα αεροπλάνα τους σε κοινή θέα και πήγαιναν για πρωινό στις 8 π.μ. κάθε πρωί, ενώ οι διοικητές τους ήταν κολλημένοι στην κίνηση. Αν εμφανιστούν τα επιθετικά σας αεροπλάνα στις 8:15, θα βρουν άτακτα άτομα στη σειρά.

 

Αλλά πώς μπορεί κανείς να πιάσει έναν αντίπαλο απροετοίμαστο στη σύγχρονη εποχή, όταν οι δορυφορικές πληροφορίες, οι ιστοσελίδες ανοιχτού κώδικα και τα μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν κάθε κίνηση; Όταν οι δυνάμεις έχουν συσσωρευτεί ανοιχτά στην περιοχή;

Όταν οι ομιλητές έχουν εξετάσει εξονυχιστικά κάθε λέξη, κλείσιμο ματιού και ψίθυρο για εβδομάδες, για οποιαδήποτε ένδειξη στρατηγικής;

Πώς αιφνιδιάζεις έναν εχθρό που απειλείς εδώ και μήνες;

Το πιο σημαντικό, πώς τον ξεγελάς στο ίδιο παιχνίδι για τρίτη ή τέταρτη φορά;

Αντίθετα με τη διαίσθηση, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ευκολότερο.

Η έκπληξη δεν σημαίνει να κρατάς την άλλη πλευρά στο σκοτάδι, σημαίνει να την κάνεις να λειτουργεί με ψευδείς υποθέσεις. Δεν πρόκειται για απόκρυψη πληροφοριών, πρόκειται για επικοινωνία παραπληροφόρησης.

Όταν οι πληροφορίες τροφοδοτούνται πιο εύκολα, η διατροφή μπορεί στην πραγματικότητα να είναι πιο εύκολη στη χειραγώγηση.

Το μόνο που χρειάζεται πραγματικά για να επιτευχθεί η έκπληξη είναι ένας αλαζονικός αντίπαλος, και αυτός φαίνεται να είναι ο μόνος τύπος που έχουμε.

Πριν από τον Πόλεμο των 12 Ημερών και την επίθεση των ΗΠΑ στο Fordow, οι Ιρανοί παρακολουθούσαν μια επίδειξη διαμάχης και σύγκρουσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump και του πρωθυπουργού του Ισραήλ Bibi Netanyahu. Αυτό τροφοδοτούσε άμεσα την αλαζονική τους αφήγηση ότι το Ισραήλ δεν θα επιχειρούσε ποτέ monkey business χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ.

Το Ισραήλ έθεσε σε προσωρινή άδεια πολλά μέλη του προσωπικού λίγο πριν από τα πρώτα χτυπήματα τον Ιούνιο, και στη συνέχεια ο Τrump κήρυξε άδεια λίγο πριν τερματίσει τον Μαδούρο.

Βασιζόμενος στο μοτίβο, έγραψα ένα άρθρο σε αυτές τις σελίδες που περιέγραφε πιθανές ενδείξεις για μια επικείμενη επίθεση στο Ιράν, αν και αμφέβαλα αν το ίδιο κόλπο θα λειτουργούσε ξανά – σίγουρα οι στρατιωτικοί σχεδιαστές του Ιράν είχαν δει και αυτοί το μοτίβο.

 

Περίτεχνη Απάτη

 

Η έκπληξη καταλήγει στην υπομονή έναντι της αλαζονείας.

 

Ο Netanyahu και ο Trump δεν ασχολήθηκαν με την αφήγηση του «φως της ημέρας μεταξύ τους» αυτή τη φορά, ή ακόμα και πραγματικά με την προσποιητή υποχώρηση και την άδεια.

Εκμεταλλεύτηκαν την πλήρη διεθνή κάλυψη για να δημιουργήσουν την εντύπωση ενός προέδρου που φοβάται να τραβήξει τη σκανδάλη.

Πώς παρουσιάζετε τον πιο αποφασιστικό πρόεδρο στην πρόσφατη μνήμη ως αναποφάσιστο;

Πώς παρουσιάζετε τον άνθρωπο που άρπαξε τον πρόεδρο μιας άλλης χώρας από το κρεβάτι του και έστειλε B-2 στην καμινάδα σας, ως νευρική Nelly?

Πώς φαίνεστε φοβισμένοι ενώ μετακινείτε εκατοντάδες περιουσιακά στοιχεία σε στάση επίθεσης;

Απλώς αφήστε τα μέσα ενημέρωσης να κάνουν το καθήκον τους.

Παραδέξου το: Κι εσύ ξεγελάστηκες.

Μήπως όλα αυτά ήταν μια περίτεχνη απάτη;

Εβδομάδες φλυαρίας. Δημόσιοι ισχυρισμοί ότι «το Ιράν θέλει πραγματικά να κάνει μια συμφωνία», κάτι που το Ιράν γνώριζε ότι δεν ήταν αλήθεια. Θυελλώδη tweets που έμοιαζαν με κάποιον που μπλοφάρει χωρίς άσους στο χέρι του. Εγχώρια συζήτηση για το πώς θα έπαιζε μια στρατιωτική εμπλοκή στις ενδιάμεσες εκλογές.

Οι στενότεροι Ρεπουμπλικάνοι σύμμαχοι του προέδρου σίγουρα ξεγελάστηκαν. Συντηρητικοί σχολιαστές όπως ο Mark Levin παραπονέθηκαν έντονα για την προθυμία του Trump να διαπραγματευτεί και να «δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία», υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχε κανείς να μιλήσει και τίποτα για το οποίο να μιλήσει.

Η διαβόητη φήμη του προέδρου για την αλαζονεία και το λεπτό δέρμα πρόσθετε στην εικόνα ενός ανθρώπου που υπερτερούσε, υπερτερούσε, ψάχνοντας μανιωδώς για έναν τρόπο να κατέβει από ένα δέντρο που φαινόταν πολύ ψηλότερο από την κορυφή.

Ξέρουμε ότι οι Ιρανοί το πίστεψαν, επειδή έπαιξαν πάνω σ΄αυτό. Η ρητορική τους δεν επικεντρώθηκε στη νίκη, αλλά στη δημιουργία κακής οπτικής. Ο ανώτερος αναλυτής για το Ιράν, Dror Balazad, αναφέρει ότι ο de facto Ιρανός ηγέτης Ali Larijani στόχευσε τις αμερικανικές πετρελαϊκές υποδομές και τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία για να δημιουργήσουν «οικονομική αναστάτωση και εσωτερική πίεση».

Η έναρξη του Συμβουλίου Ειρήνης του Trump βοήθησε στην αποπροσανατολισμό, χρωματίζοντας την ψευδαίσθηση ότι ήταν απρόθυμος να θέσει σε κίνδυνο τα όνειρά του για το Nobel ανατρέποντας το περιφερειακό καρότσι με μήλα στη Γάζα.

 

Ρυθμίστε το δόλωμα

 

Η Wall Street Journal και ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο Trump και ο Netanyahu συμφώνησαν πριν από εβδομάδες σε μια επίθεση αποκεφαλισμού για την εξάλειψη του Khamenei και των ηγετών του IRGC στο πρώτο χτύπημα του πολέμου. Σίγουρα, ο Trump ήταν πρόθυμος να δώσει στην ειρήνη μια ευκαιρία. Αλλά αυτός πιθανότατα δεν ήταν ο μόνος στόχος – κατάλαβε πόσο μικρή ήταν αυτή η ευκαιρία.

Το πραγματικό στοίχημα ήταν για τον Khamenei και τους achashdarpanim του να εφησυχάσουν. Με τον εφησυχασμό έρχεται η απροσεξία. Οι απρόσεκτοι άνθρωποι μπορεί απλώς να μαζεύονται σε ένα δωμάτιο σαν αυγά σε ένα τσιμεντένιο καλάθι.

Παγίδα που στήθηκε, περίμεναν.

Η ομιλία του Τrump στο SOTU μπορεί να ήταν αυτό που έκανε το κόλπο. Οι συντηρητικοί συνωστίζονταν κάθε λεπτό – εκτός από τα αδύναμα λόγια για το Ιράν. «Απέτυχε να υποστηρίξει την υπόθεση εναντίον του Ιράν», θρήνησε ο συκοφάντης του Τrump, Sid Rosenberg, στην ραδιοφωνική του εκπομπή.

Η CIA και οι ισραηλινές στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν τις κινήσεις του Khamenei εδώ και μήνες. Tσίμπησαν μια συνάντηση του Khamenei και ανώτερων διοικητών του IRGC λίγες μέρες μετά την SOTU.

«Οι στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών του Ισραήλ και των ΗΠΑ παρακολουθούσαν εδώ και καιρό και περίμεναν τη σπάνια ευκαιρία που θα έδιναν οι ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες του Ιράν», έγραψε η WSJ. «Οι αρχές πληροφοριών εντόπισαν όχι μία αλλά τρεις συναντήσεις που αφορούσαν την κορυφαία ηγεσία του Ιράν».

Οι σχεδιαστές επέλεξαν να προσθέσουν στον παράγοντα έκπληξης εκτοξεύοντας την πτήση τους μέρα μεσημέρι. Το πρώτο από τα πάνω από 200 πολεμικά αεροσκάφη έφτασε στο δυτικό Ιράν λίγο πριν τις 10 π.μ. Μέσα σε μία ώρα, ο Khamenei και σαράντα από τους κορυφαίους διοικητές του ήταν νεκροί.

Το πρώτο χτύπημα χτύπησε τον αρχηγό του IRGC, Mohammad Pakpour και τον επικεφαλής σύμβουλο ασφαλείας Ali Shamkhani.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της πρώτης ημέρας, το Ισραήλ εξαπέλυσε 1.200 εξόδους, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν 900, συμπεριλαμβανομένων βομβαρδιστικών B-2 που μετέφεραν καταστροφείς καταφυγίων από την αεροπορική βάση Whiteman στο Missouri. Ακόμη και ο πρώην πρόεδρος Mahmoud Ahmedinejad, που περίμενε να εγκαταστήσει ένα ακόμη πιο σκληροπυρηνικό καθεστώς μόλις έπεφτε η κυβέρνηση, εξαλείφθηκε.

«Η Τεχεράνη μπορεί να παρερμήνευσε το αν η Ουάσινγκτον είχε τη βούληση, αυτή τη φορά, να κάνει αυτό που η κυβέρνηση Τrump σαφώς ανακοίνωνε εδώ και εβδομάδες», λέει ο Υποστράτηγος Scott Benedict (USMC, εν αποστρατεία) του Ινστιτούτου Μέσης Ανατολής. «Το Ιράν δεν θα έπρεπε να έχει τέτοιες αυταπάτες».

 

Μανδύας και Βομβιστής

 

Σίγουρα, έπαιζε και κάποιο τέχνασμα παλιάς σχολής. Μια ύποπτη διαρροή φωτογραφιών που έδειχνε μια μοίρα F-22 στην αεροπορική βάση Uvda στο Νότιο Ισραήλ τράβηξε πολλή προσοχή μακριά από τα 200 μαχητικά που συγκεντρώνονταν σε άλλες εγκαταστάσεις, από τις οποίες θα προέρχονταν οι επιθέσεις.

Οι διοικητές των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων χειραγώγησαν ακόμη και την ισραηλινή έκδοση του Pentagon Pizza Index για αντικατασκοπεία και παραπληροφόρηση, έχοντας όλο το προσωπικό στο αρχηγείο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στο Tel Aviv να παρκάρει κάπου αλλού-εκτός έδρας για λίγες μέρες, διαφημίζοντας άδειους χώρους στάθμευσης σε άγρυπνα μάτια του εχθρού.

«Παρόλο που το Ιράν προετοιμαζόταν για πόλεμο, το Ισραήλ πέτυχε έναν τακτικό αιφνιδιασμό», δήλωσε στους New York Times ένας αξιωματούχος του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας. «Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προετοιμάστηκαν για αυτό με ένα επιχειρησιακό σχέδιο που αναπτύχθηκε εδώ και μήνες, επικεντρωμένο σε μια προσπάθεια πληροφοριών για τον εντοπισμό μιας επιχειρησιακής ευκαιρίας τη στιγμή που συγκεντρώθηκαν ανώτεροι αξιωματούχοι του καθεστώτος».

«Τι τρόπος για να ξεκινήσει μια εκστρατεία», δήλωσε ο στρατηγός απόστρατος Jack Keane στο Foxnews. «Αυτή είναι η τρίτη φορά που το Ισραήλ τους ξεγέλασε… Αυτό και μόνο αρκεί για να σπάσει τη θέλησή τους… όπως ακριβώς η Χεζμπολάχ δεν συνήλθε ποτέ από την επίθεση στους τηλεειδοποιητές».

Μάθε το αυτή τη φορά!

Το κλειδί, προχωρώντας, είναι …