"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Eat the rich

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Δεν είναι γκάφες που τις κάνουν άσχετοι όλα τα παλαβά που ακούμε από άγνωστους ελασίτες – π.χ., ότι θα φορολογήσουν τα «κότερα που τρέχουν γρήγορα».

Ούτε είναι απλώς συμπτωματικό ότι κάθε τόσο σκάει και μια νέα μπαρούφα του συγκεκριμένου τύπου.

Ούτε βέβαια είναι ο Καπετάν Καραμήτρος τόσο αφελής, ώστε να αφήνει το κάθε στέλεχος ελεύθερο να ξεφουρνίζει τα δικά του.

Μου περνά η σκέψη ότι όλο αυτό υπηρετεί μια σκοπιμότητα εκ μέρους του Αρχικαπετάνιου. Τη σκοπιμότητα να δημιουργηθεί ένα κλίμα πλατείας, ανάλογο εκείνου των «Αγανακτισμένων», αλλά επειδή πήγαμε στην Αμερική και φωτιστήκαμε θα είναι πιο κοσμοπολίτικο, χωρίς νταούλια και ζουρνάδες. Θα βασίζεται, όπως πάντα, στον καημό για την κατσίκα του γείτονα και θα απευθύνεται στην πιτσιρικαρία των ψηφοφόρων, που κατά κανόνα δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται.

Το γεγονός ότι οι άσχετοι που πετάνε τις φαεινές ιδέες εκτίθενται οι ίδιοι ανεπανόρθωτα, όταν τους ζητείται να εξηγήσουν πώς αντιλαμβάνονται τη φορολόγηση του υψηλού πλούτου, δεν ενδιαφέρει τον Καπετάν Καραμήτρο, γιατί όλοι αυτοί, τους οποίους βλέπουμε να βγάζει μπροστά, είναι αναλώσιμοι. Ακόμη και η Θεώνη Κουφονικολάκου, προφανώς, η οποία μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν δείχνει να έχει αυτό που χρειάζεται ο ρόλος.

Επίσης, οι γενικεύσεις και η αοριστία του λόγου τους, όταν προσπαθούν να εξηγήσουν, δεν βλάπτει την ΕΛΑΣ. Αντιθέτως, ανοίγει τον χώρο που θα προσελκύσει τους ευήθεις ψηφοφόρους.

Αυτό εξυπηρετούν οι αναλώσιμοι με τις μπαρούφες τους. Οταν θα έχουν κάνει τη δουλειά, τότε …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η ανατομία του «Τσιπρισμού»

 

Του Παύλου Αλεξιάδη

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα χωρίσει την πολιτική βιογραφία του Αλέξη Τσίπρα σε δύο μέρη.

Στο πρώτο μέρος θα περιγράφει τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, την ανάδειξη του στην ηγεσία, την διχαστική πολιτική του, το καταστρεπτικό πέρασμα του από την πρωθυπουργία της χώρας και την τραγελαφική του πτώση.

Στο δεύτερο μέρος θα περιγράφει την προσπάθεια επανεισδοχής του στα πολιτικά πράγματα, την προδοσία και καταγγελία των παλιών του συντρόφων, τις ευφάνταστες εξαγγελλίες και την αποχή από την πραγματικότητα.

Στην πρώτη εποχή είχαμε να κάνουμε με την βάρβαρη αριστερά των «τρόλ», του διχασμού, του μίσους, της δημιουργικής ασάφειας και του εγκληματικού καλοκαιρού του 2015. Τότε αντιμετωπίζαμε την κανονική αριστερά, αυτό το ιδεολογικό μόρφωμα που είχε διαμορφώσει η μεταπολιτευτική Ελληνική πραγματικότητα.

Σήμερα όμως δεν έχουμε να κάνουμε με την αριστερά του τότε.

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας, θέλοντας να αποβάλει το παρελθόν του, εισάγει στην πολιτική μας ιδεολογία ένα νέο φαινόμενο αυτό του «Τσιπρισμού».

Ιδεολογία καθαρά προσωποπαγής. Χωρίς αυτόν δεν θα δημιουργούνταν και μετά από αυτόν δεν θα υπάρχει. Εκπροσωπεί την ουτοπία, πλάθει μύθους του παρελθόντος που αναφέρονται και συγκινούν ένα ιδεολογικά γερασμένο κοινό.

Αλλά πάνω από όλα χρησιμοποιεί τις παλιές μεθόδους της βαρβαρότητας, την δημαγωγία, τις ψηφιακές στρατιές των  «τρόλ», την λαϊκίστική εξαχρείωση, την τοξικότητα, το μίσος για τους αντιπάλους. Ας μην αυταπατόμαστε, όπως και το 2015 έτσι και σήμερα ο «Τσιπρισμός» ποντάρει στον εκτσογλανισμό της κοινωνίας. Μόνον στον βούρκο αυτόν αισθάνεται δυνατός και ότι μπορεί να μεγαλουργήσει.

Τέλος, βλέπουμε ότι ο «Τσιπρισμός» εισάγει στην πολιτική μας ζωή νέα πρόσωπα. Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται καταπληκτικό αλλά η έως τώρα παρουσία και η έκθεση τους αποκαλύπτει…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Γιατί η διαπραγμάτευση του 2015 θεωρείται ως «αποτυχία» σε μελέτη του Harvard;

 

Της Ελένης Βουγιούκαλου

Βρισκόμαστε προ των πυλών της επετείου του Ιουλίου του 2015, των ημερών του δημοψηφίσματος, των κλειστών τραπεζών και της κορύφωσης των δραματικών, και αρχικά αποτυχημένων, διαπραγματεύσεων με την Ευρώπη.

Αυτό που στην Ελλάδα βιώθηκε ως εθνικό τραύμα, διχασμός και «αυταπάτη» (όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος  Τσίπρας αργότερα), στο Harvard μετατράπηκε σε ακαδημαϊκό αντικείμενο μελέτης.

Στην μελέτη αυτή με τίτλο: «Negotiations in the Greek Debt Crisis», αναλύονται οι διαπραγματεύσεις του 2015 ανάμεσα στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ευρωπαίων Εταίρων μας και τις θεωρούν παράδειγμα προς αποφυγή για τους παρακάτω λόγους:

1.Εξάντληση: Οι μαραθώνιες συνεδριάσεις 17 ωρών (όπως αυτή του Ιουλίου 2015) οδηγούν σε στέρηση ύπνου, η οποία μειώνει τη λογική σκέψη και αυξάνει την τάση για ριψοκίνδυνες αποφάσεις.

2.Πίεση Χρόνου: Η απειλή της άμεσης κατάρρευσης (Grexit) ανάγκασε τις πλευρές σε βιαστικές κινήσεις που συχνά επιδείνωναν την κατάσταση.

3.Συναισθηματική Ένταση:Η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των ηγετών (π.χ. Juncker, Τσίπρας, Merkel) οδήγησε σε “παιχνίδια επίρριψης ευθυνών” (αντί για συνεργασία.

Τα “Λάθη” και οι Τακτικές της Ελληνικής Πλευράς

1.Η ελληνική πλευρά υιοθέτησε μια στρατηγική “γερακιού”, θεωρώντας ότι οι δανειστές θα υποχωρούσαν μπροστά στον φόβο του Grexit. Το λάθος ήταν η λανθασμένη εκτίμηση του κόστους για την άλλη πλευρά• η Ευρώπη είχε θωρακιστεί και δεν φοβόταν πια τη μετάδοση της κρίσης όσο το 2010.

2.Το Δημοψήφισμα ως Εργαλείο: Αναλύεται ως μια κίνηση που στόχευε στην ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης, “ισχύς μέσω της λαϊκής εντολής”, αλλά στην πράξη κατέστρεψε την εμπιστοσύνη των εταίρων, οι οποίοι το εξέλαβαν ως “προδοσία” των συνομιλιών.

 

 

 

3. Έλλειψη εναλλακτικού σχεδίου: Στη θεωρία των διαπραγματεύσεων, η ισχύς σου εξαρτάται από το πόσο καλή είναι η εναλλακτική σου αν δεν υπάρξει συμφωνία. Η εναλλακτική της Ελλάδας (Grexit χωρίς προετοιμασία) ήταν καταστροφική, γεγονός που έκανε τη θέση της αδύναμη παρά τη σκληρή ρητορική.

Η ανάλυση καταλήγει σε μαθήματα που αφορούν κάθε ηγέτη:

1.Η εμπιστοσύνη είναι μεγάλο κεφάλαιο: Όταν η άλλη πλευρά νιώθει ότι την παραπλανούν, οι όροι γίνονται σκληρότεροι.

2. Μην αγνοείς τα κίνητρα του αντιπάλου: Η ελληνική κυβέρνηση εστίασε στις δικές της εσωτερικές πολιτικές ανάγκες και αγνόησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν επίσης να λογοδοτήσουν στους δικούς τους ψηφοφόρους.

3. Η προετοιμασία είναι το παν: Η προσέλευση σε κρίσιμα Eurogroup χωρίς συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες προτάσεις θεωρήθηκε από τους ακαδημαϊκούς ως “ερασιτεχνισμός” που οδήγησε στην απώλεια πολύτιμου χρόνου.

Στο πλαίσιο λοιπόν της παραπάνω μελέτης του Harvard…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Θλιβερή Αριστερά

 

Γράφει ο Πέτρος Μαρτινίδης

Ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ.

 

«Η δημοκρατία εκφυλίζεται χωρίς δικαιοσύνη, η δικαιοσύνη ασφυκτιά χωρίς δημοκρατία». -ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

«Η τρομοκρατία χωρίς αρετή είναι αποτρόπαια, η αρετή χωρίς τρομοκρατία είναι ανίσχυρη». -ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΡΟΒΕΣΠΙΕΡΟΣ

Αποδίδεται στη Φρανσουάζ Σαγκάν (παγκοσμίως γνωστή από τα μυθιστορήματα που έγραψε εικοσάχρονη) η φράση: «Οι δεξιοί βρίσκουν την αδικία αναπόφευκτη, οι αριστεροί τη βρίσκουν ανυπόφορη· αυτή είναι η διαφορά τους».

Καίτοι ρομαντική στη θεματολογία της, με χαρακτήρες απογοητευμένους πλούσιους, η Σαγκάν δείχνει θαυμαστή πολιτική οξυδέρκεια. Ως Γαλλίδα, ήξερε από αντιθέσεις Γιρονδίνων και Ιακωβίνων. Κάπου εκεί, άλλωστε, ορίστηκε η «διαφορά». (Αν στις 5 Μαΐου 1789, στις Βερσαλλίες, τύχαινε να πιάσουν οι βασιλόφρονες τις θέσεις στα αριστερά του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και οι αμφισβητίες της βασιλείας στα δεξιά του, Ακροαριστερά θα ήταν σήμερα οι φασίστες και Ακροδεξιά οι αναρχικοί.)

Το σύνθημα «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα» ήταν κοινό στους αμφισβητίες, μα οι μετριοπαθείς Γιρονδίνοι καταλάβαιναν πως η «Ελευθερία» αναιρεί την «Ισότητα», όπως και η «Ισότητα» την «Ελευθερία». Αρα η «Αδελφότητα» σήμαινε συμβιβασμούς που να περιορίζουν, όσο γινόταν, την κοινωνική αδικία.

Αντιθέτως, οι Ιακωβίνοι επέμεναν στην «Ισότητα», με τους μισούς «αδελφούς» να έχουν την «Ελευθερία» να καρατομούν τους άλλους μισούς, ώστε να εξαλείψουν κάθε αδικία. Κατάφεραν έτσι να χωριστούν σε «Ορεινούς», «Λυσσασμένους», «Εμπερτιστές» κ.ά., μέχρι που οι «Θερμιδοριανοί» καρατόμησαν και τον «αδιάφθορο» Ροβεσπιέρο, τη 10η του μήνα Θερμιδόρ του επαναστατικού έτους ΙΙ (28 Ιουλίου 1794, ακριβώς πριν από 232 χρόνια παρά ένα μήνα). Για να εμφανιστεί, μέσω «Διευθυντηρίου», ο σωτήρας Ναπολέων Βοναπάρτης και να επανενώσει το γαλλικό έθνος στον συνδυασμό αυτοκρατορικής αυθαιρεσίας, πλήρους ανελευθερίας και ανακαταταγμένης αλλά ξανά ακραίας ανισότητας.

Εστω και έτσι, εν μέσω Ρομαντισμού, αναδείχθηκε ο ρόλος του «λαού» στην Ιστορία και δοξάστηκε η Γαλλία.

Η πολιτική κατάσταση στη σημερινή Ελλάδα παρουσιάζει ορισμένες ισχνές αναλογίες: στην Κεντροδεξιά, με τις διαβαθμίσεις των Γιρονδίνων (από τον Μιραμπό μέχρι τον Νταντόν) κι ένα άρωμα Ροβεσπιεριστών-Βοναπαρτιστών στην Αριστερά, με την αποχώρηση, την επάνοδο και τη συμπεριφορά του κ. Τσίπρα προς τα πρώην στελέχη του. Παρά τα προσόντα του τέως πρωθυπουργού σε ρητορεία ή ελιγμούς, από την ευφράδεια ενός Ροβεσπιέρου ή από την πνευματική καλλιέργεια, την αγάπη για λογοτεχνία και τις στρατηγικές ικανότητες ενός Βοναπάρτη απέχει παρασάγγας. Διαθέτει όμως την αναισχυντία να αποχωρεί ως Ροβεσπιέρος και να επανέρχεται ως Βοναπάρτης. Ο Βοναπαρτισμός τον χαρακτήριζε και υπό το πρόσωπο του μεγάλου «αδιάφθορου», μα τώρα γίνεται εντελώς εμφανής.

Εμφανέστερη αναλογία αποτελεί η στάση παλιών στελεχών του. Φημισμένοι δημοκράτες κι εν συνεχεία οπαδοί του Ναπολέοντα, όπως ο λαμπρός μαθηματικός Λαζάρ Καρνό ή ο μαρκήσιος Λαφαγιέτ και διανοητές της πολιτικής φιλοσοφίας σαν τον Μπενζαμέν Κονστάν ή τη Μαντάμ ντε Σταλ, έσπευσαν να τον αποκηρύξουν με βδελυγμία όταν από πρώτος ύπατος που είχε ανακηρυχθεί το 1799, παρά τις ήττες στην εκστρατεία στην Αίγυπτο, αποφάσισε να στεφθεί αυτοκράτορας το 1804. Δεν ήταν λίγοι, μάλιστα, όσοι αυτοεξορίστηκαν αποφεύγοντας το καθεστώς δικτατορικών εξουσιών που επέβαλε, με αυστηρή λογοκρισία του Τύπου και μυστική αστυνομία να καταπνίγει κάθε αμφισβήτησή του. Κι ας μην ξεχνάμε τον Μπετόβεν, με την αρχικά αφιερωμένη στον Ναπολέοντα 3η Συμφωνία, την οποία μετονόμασε σε «Ηρωική», θεωρώντας τον πλέον τύραννο.

Η κατάχρηση αναλογιών οδηγεί, βέβαια, σε «συλλογισμούς Baroco» – το μπουζούκι είναι όργανο, ο χωροφύλακας είναι όργανο, άρα… (!) Ο κ. Πολάκης δεν είναι Λαφαγιέτ ούτε ο κ. Παππάς Μπενζαμέν Κονστάντ ή η κ. Δούρου Μαντάμ ντε Σταλ. Ακόμη λιγότερο ο κ. Κραουνάκης Μπετόβεν, είτε συνθέτει ύμνους για τον νέο Τσίπρα είτε αλλάξει «λατρεία». Δεν μπορεί, όμως, να μη θυμηθεί κανείς ότι, ακριβώς τρία χρόνια μετά τη συντριβή στη Ρωσία, ο Ναπολέων Βοναπάρτης ενέπνευσε πάλι τον ενθουσιασμό, βασιζόμενος στην υπεροψία των Γάλλων, προτού καταλήξει στο Βατερλώ.

Ο κ. Τσίπρας ποντάρει στην αμορφωσιά των Ελλήνων για να απαλλαγεί από παρελθοντικά στίγματα, αποδίδοντάς τα στην ανικανότητα πρώην στελεχών του, τα οποία εκθύμως τον επιβεβαιώνουν ευτελιζόμενα, και να επιστρέψουμε στο «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».

Μεταξύ 1789-1815, πλήθη επαναστατών έγιναν Βοναπαρτιστές, έχοντας νωρίτερα αποθεώσει τον Ροβεσπιέρο, μοναρχικοί μετά την Παλινόρθωση και εκ νέου επαναστάτες το 1830. «Ανεμοδείκτες» (Girouettes) τους ονόμασε ο Ταλεϊράνδος, κρίνοντας εξ ιδίων.

 

Εχει μια τέτοια θλιβερή μοίρα η Αριστερά, σε όλο τον κόσμο και τις εποχές. Ιδίως όταν γίνεται ή επιδιώκει να γίνει «κυβερνώσα». Κάπως έτσι, εδώ, την είχε συλήσει ο Ανδρέας το 1981, μετά νόμισε πως βρήκε τον εαυτό της με τον Αλέξη κι έγινε «κυβερνώσα» (συγκυβερνώντας με μια «πατριωταράδικη» Δεξιά), μέσω της κρίσης που αυτή επιδείνωσε. Και τώρα παλεύει, πάλι με συνδρομή μιας «πατριωταράδικης» Δεξιάς, να ευδοκιμήσει αναζωπυρώνοντας το κοινωνικά καταστροφικό δίλημμά της. Σαν όλες τις επαναστάσεις οι οποίες αντικατέστησαν μια καθεστωτική ελίτ με μιαν άλλη, όπως μεταξύ το 1789-1795 στη Γαλλία ή το 1917 στη Ρωσία.

Το πρώτο βιβλίο που έκανε διάσημη τη Φρανσουάζ Σαγκάν το 1954 λεγόταν «Καλημέρα θλίψη». Καίτοι το θέμα του σχετίζεται με τον Φρόιντ περισσότερο, παρά με τον Λένιν, ταιριάζει σε όλες τις απόπειρες πλήρους κατάργησης της αδικίας.

Ομως …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Γινόμαστε μάρτυρες του παραληρήματος ενός γελοίου, που προτίθεται να μας τινάξει στον αέρα ξανά

 

Της Χαρίκλειας Ντερμανάκη

Μιλάει και … αναλύει ο Αλέξης Τσίπρας το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ , νομίζοντας, ή θέλοντας να πείσει, ότι η χώρα βρίσκεται στην τραγική κατάσταση που ο ίδιος την άφησε.

Άριστος ηθοποιός…

Και κατεχάρης της κοντής μνήμης πολλών ..

Και πρωτομάστορας της δημιουργίας μιας γενιάς που ξέρει μόνο να οργίζεται, αλλά δε θέλει να ζορίζεται προκειμένου να δημιουργήσει και να προκόψει.

Οπαδός, του “όλοι μας χρωστάνε, εμείς δε χρωστάμε σε κανένα.”

Κι επειδή θέλει να ανεβάσει ξανά στους κινηματογράφους της πολιτικής ζωής, το έργο που ο ίδιος πρωταγωνίστησε την περίοδο 14-19, μας δείχνει μιλώντας, αποσπάσματα!

Μια πάμπτωχη Ελληνίδα, πλένει τα ρούχα της στο ποτάμι..

Μια άλλη, κονομημένη, έχει σκάφη!

Γι’ αυτό κι αυτός, προτίθεται να φορολογήσει τα …σκάφη!

Για να μπορούμε όλες οι νοικοκυρές, να πλένουμε στη σκάφη!

Μη γελάτε..

Να φοβάστε, να τρέμετε τους ανθρώπους που μισούν τον πλούτο!

Είναι αυτοί που μισούν την πρόοδο και την ανάπτυξη, γιατί οι ίδιοι δε μπόρεσαν και δε θέλησαν ποτέ, να δουλέψουν, να παράξουν, να οραματιστούν και να κάνουν κι άλλους συμμέτοχους στο όραμα τους.

Ας δούμε λοιπόν, πέρα από την πλάκα, τι συνέβη από το 2010 μέχρι και τα μνημονιακά χρόνια, όταν επεβλήθη ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης, στα σκάφη αναψυχής.

*Τα ελληνικά λιμάνια και οι μαρίνες, άδειασαν.

Οι ιδιοκτήτες νηολόγησαν τα σκάφη τους σε ξένα λιμάνια, στα οποία δεν πλήρωναν τόσο εξοντωτικά τέλη, στην Ιταλία, στη Μάλτα, στο Μαυροβούνιο και στην Τουρκία.

 

*Κατακόρυφη πτώση των εσόδων για το Ελληνικό δημόσιο.

Οι …πλούσιοι, δεν ήταν ηλίθιοι.

Τα καραβάκια τους αρμένιζαν πλέον με άλλη σημαία και τα φυσιολογικά φορολογημένα λεφτουδάκια τους,πήγαιναν στα ταμεία άλλων χωρών.

*Απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας.

Την πλήρωσαν οι εργαζόμενοι στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, στις εταιρείες καθαρισμού, συντήρησης κι εφοδιασμού των πλοίων.

Την πλήρωσαν οι μισθοσυντήρητοι δηλαδή…

Ξανά μανά, γινόμαστε μάρτυρες του παραληρήματος ενός γελοίου, που προτίθεται να μας ξανατινάξει στον αέρα.

Ενός επικίνδυνου, που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τζοκόντος ο τυχοδιώκτης δημαγωγός

https://www.protagon.gr/wp-content/uploads/2026/06/TSIPRAS_SYNEDRIO.jpg

 

Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να προελάσει. Λίγες ημέρες μετά την ακύρωση, ουσιαστικά, των εκπροσώπων του στην τηλεόραση, οι οποίοι ανακοίνωναν φορολογικά μέτρα και προσπαθούσαν να τα κοστολογήσουν με τη μέθοδο του μπακάλη των παλιών ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών, επέστρεψε μέσω του λεγόμενου Εθνικού Συμβουλίου της ΕΛΑΣ, του ιδιωτικού του κόμματος που το μοντάρει εν κινήσει. Οπου διακήρυξε το νέο σύνθημα-παραμύθι: μια Ηθική Επανάσταση, έναν Νέο Πατριωτισμό, μια Νέα Μεταπολίτευση.

Εντεκα χρόνια μετά το καταστροφικό δημοψήφισμα του 2015, ο τυχοδιώκτης δημαγωγός επιστρέφει φτιάχνοντας νέο μηχανισμό προσώπων και νέα διχαστικά δίπολα, που μοιάζουν τόσο πολύ με τα παλιά –κι ας προσπαθεί πια, αφού οι ιδέες «της ανατροπής» απέτυχαν, να πλασαριστεί ως σφήνα στο Κέντρο, που του είπαν ότι ως διαχειριστική δύναμη κερδίζει τις εκλογές. 

Καταρχάς, οι αποκαλούμενες ηθικές επαναστάσεις στην πολιτική είναι ψευδεπίγραφες, επειδή πίσω από ένα ηθικολογικό προπέτασμα καλύπτουν το φοβερό κενό της πολιτικής πρότασης. Δεν είναι τυχαίο ότι η ηθικολογία της τιμιότητας είχε σοβαρό μερίδιο στην πρόταση κομμάτων όπως η Χρυσή Αυγή («δεν κλέψαμε», έλεγε ο αρχηγός της, Νίκος Μιχαλολιάκος), ενώ η ίδια ηθικολογία υποκαθιστά το κενό πολιτικών προτάσεων που φέρει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Η επίκλησή της από τον Τσίπρα, βέβαια, δεν καλύπτει απλώς το κενό πολιτικής πρότασης, επιδιώκει να καλύψει και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αφού έρχεται αυτός, ο καθαρός, υποτίθεται σε ένα πλαίσιο διαφθοράς, που φτιάχτηκε ως κριτική σε καθεστωτικές συμπεριφορές προσώπων της κυβέρνησης και ως πολιτικοδημοσιογραφικός απόηχος του θορύβου για τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ.  Πάνω σε αυτό το υπόβαθρο τοποθετεί ο Τσίπρας το νέο δίλημμα που θέτει επιτακτικά, «Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα;».

Υποτίθεται ότι ο Μητσοτάκης εκπροσωπεί τη διαφθορά και ο Τσίπρας την εντιμότητα (ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει, ιδίως επειδή ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπάθησε να αντικαταστήσει το πρωτότυπο, το οποίο βέβαια επέστρεψε με τη μορφή και τα κόλπα του Τσίπρα). Και με τέτοια διλήμματα νομίζει ότι μπορεί να βρεθεί ξανά στη θέση που βρέθηκε την πρώτη πενταετία της περασμένης δεκαετίας, όταν καλλιεργήθηκε το κλίμα που τον οδήγησε στην κυβέρνηση. 

Η συνταγή είναι η ίδια. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα ήταν ένα κόμμα του «ηθικού πλεονεκτήματος» με πρόσωπα που προσήλθαν από διάφορα στρατόπεδα της αποκαλούμενης «πληθυντικής Αριστεράς» (από παλιοί ανανεωτικοί έως τροτσκιστές και μαοϊκοί), εμπλουτισμένο με χρήσιμους άλλους, απαραίτητους για κάποιες δουλειές (όπως ο Βαρουφάκης) ή για σκοπιμότητες διεύρυνσης (π.χ. η Ραχήλ Μακρή). Το κόμμα εκείνο, ο Τσίπρας έπρεπε να το ελέγχει εξολοκλήρου (ήταν τόσο κυρίαρχος ώστε, όταν σε ένα συνέδριο ελήφθη μια απόφαση που δεν του άρεσε, το σώμα υποχρεώθηκε να ξαναψηφίσει για να ληφθεί αρεστή απόφαση). Οταν συνετρίβη το 2023, και κατανόησε ότι ούτε το κόμμα μπορούσε να ελέγξει ούτε ο ίδιος να έχει μέλλον, παρέδωσε το μαγαζί στον Κασσελάκη περιμένοντας να κάνει τη δουλειά της η Αριστερά των φατριών και των παρασκηνίων, που όντως έκανε ό,τι ξέρει καλά: ξεχαρβάλωσε ό,τι είχε απομείνει.

Η ΕΛΑΣ, το νέο του μαγαζάκι, που έχει αποκλείσει πολλούς από τους υποτακτικούς του των περασμένων περιόδων, διαθέτει λιγότερους πατενταρισμένους αριστερούς (προτιμά αυτούς που ελέγχει) και είναι ανοιχτή σε διάφορους πολιτικούς γυρολόγους, τυχοδιώκτες και άλλους εξουσιαστές.

Στην ουσία, και τότε και σήμερα, το κόμμα, που είναι απαραίτητο να το ελέγχει απολύτως, υπηρετεί το σχήμα που ο Γιάννης Βούλγαρης αποκαλεί πολυσυλλεκτικό αριστερόστροφο εθνικολαϊκισμό. Τότε, η βάση της ενότητας ήταν η Αριστερά ως ιδέα και, ιδίως, η υπόσχεση της μετεμφυλιακής ρεβάνς. Σήμερα, η βάση της ενότητας είναι ο ίδιος, ο ηγέτης που τάζει νεφρούς και καρδίαν. Αυτός νομιμοποιεί κι αυτός ορίζει, αυτός χρίει κι αυτός αποκλείει.

Οι ιδεολόγοι του οιονεί εμφυλίου και οι κληρονόμοι τους, από τον Φάμελλο μέχρι τον Κώστα Αρβανίτη κι από τον Νίκο Φίλη μέχρι τον Παύλο Πολλάκη, ανακάλυψαν αργά ότι είναι αναλώσιμα υλικά, ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν πιάνεται φίλος κι ούτε μπορεί να είναι σύντροφος, αλλά δεν θα τους λυπηθούμε κιόλας. Πριν υποστούν το προσωπικό πλήγμα, είχαν προκαλέσει μεγαλύτερο στη χώρα, συμβάλλοντας στην περιρρέουσα εχθροπάθεια.

Ας δούμε και το ηθικολογικό δίλημμα που προβάλλει ο Τσίπρας, την τιμιότητα, τη δική του τιμιότητα. Τι πρέπει, πέρα από το δημοψήφισμα, τα capital controls και το Τρίτο Μνημόνιο, να ξεχάσουμε για να αποδεχτούμε την τιμιότητά του;

Να ξεχάσουμε την εχθροπάθεια, τη βία και τον οιονεί εμφύλιο, την επένδυση στις καταστροφές, τη Marfin και τους νεκρούς της, τα βοσκοτόπια και τον Καλογρίτσα, τον κατακερματισμό των δημόσιων έργων για να βολεύονται ημέτεροι, τον Πετσίτη, τα ταξίδια στη Βενεζουέλα, την προσπάθεια για μια δική του τράπεζα, το θέατρο την οδυνηρή βραδιά της πυρκαγιάς στο Μάτι, την τρομερή αναλγησία απέναντι σε μια γυναίκα θύμα της πυρκαγιάς που διεκδικούσε αποζημίωση («και να σου τα ’δινα θα τα σπατάλαγες»), το κρυφό ταξίδι με το κότερο αμέσως μετά το Μάτι, το λαϊκό σπίτι στο Σούνιο με τα 500 ευρώ ενοίκιο;

Ή την ιδιωτική έκφραση της τιμιότητας – π.χ. την αποστροφή στην ιδιωτική εκπαίδευση υπέρ του δημόσιου σχολείου, ενώ εκείνος έστελνε τα παιδιά του σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία… Και τόσα άλλα.

Τι μένει;

Το οικονομικό του πρόγραμμα. Ήδη εξευτέλισε τους εκπροσώπους του που εξήγγελλαν φόρους και, με τα μαθηματικά του Καραγκιόζη, επιχειρούσαν να τους κοστολογήσουν, ακυρώνοντάς τους. Και προβάλλει τα δικά του μαθηματικά του Καραγκιόζη.  

Τι θα δώσει;

Τσάμπα λεωφορεία και Mετρό.

Φτηνό ρεύμα. Σπίτια.

Πανεπιστήμιο για όλους.

Λεφτά στους εκπαιδευτικούς και στους γιατρούς. 

Πού θα τα βρει;

Θα βάλει φόρους στους πλούσιους και στις τράπεζες.

Καταπληκτικός. Την προηγούμενη φορά οι τράπεζες έβαλαν λουκέτο και, βέβαια, οι έλληνες φορολογούμενοι, πλήρωσαν τη σωτηρία τους – η περίοδος μετά το δημοψήφισμα, η περίοδος που εφαρμόστηκε δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο που (αντί να ολοκληρώσει το Δεύτερο Μνημόνιο) ο ίδιος μας φόρεσε στο κεφάλι, συνέθλιψε την επιχειρηματικότητα και τη μεσαία τάξη. Όσο για τους πλούσιους, η φράση του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος δήλωσε στην εκπομπή «Στο χιλιοστό» του ΣΚΑΪ ότι στη δική του πρόταση να φορολογήσει τους εφοπλιστές εκείνος είχε αρνηθεί, θα έπρεπε να στοιχειώνει κάθε φράση του. 

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει επιστρέψει, με τα ίδια παλιά κόλπα.

Για την ώρα, τον αποδέχονται λιγότεροι από όσους τον έστειλαν στο χρονοντούλαπο, στις εκλογές του 2023 – οι φανατικοί κι όσοι πιστεύουν στα παραμύθια. 

Έχει προκαλέσει τόσο κακό στον τόπο που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Πόσο έντιμος είναι ένας ψεύτης;

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Ο Α. Τσίπρας, θα αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη, όπως ισχυρίστηκε, με όπλο την εντιμότητά του. Νομίζω πως ο Κυριάκος και πάλι πάει να «κλέψει εκκλησία». Διότι ως γνωστόν η εντιμότητα δε συμβαδίζει με το ψέμα. Και ο Α. Τσίπρας είναι καθ΄έξιν ψεύτης.

Και δεν αναφέρομαι στις υποσχέσεις που έδωσε και δεν τήρησε. Να δεχθώ πως αυτές οι πρακτικές αποτελούν μέρος του πολιτικού παιχνιδιού.

Το ψέμα του Α. Τσίπρα βρίσκεται στο ότι αρνείται πως έδωσε τέτοιες υποσχέσεις. Πως είπε αυτά για τα οποία τον κατηγορούν. Και την άρνησή του αυτή τη διατυπώνει με τέτοια φυσικότητα και πειστικότητα που είσαι έτοιμος να τον πιστέψεις. Να αναρωτηθείς μήπως έχει δίκιο. Μήπως ποτέ δεν είπε πως θα καταργήσει το μνημόνιο με έναν νόμο και ένα άρθρο. Μήπως με τον χρόνο αλλοιώθηκε η δική σου μνήμη.

Έρχονται όμως απανωτά τα ρημάδια τα βίντεο που δείχνουν τον Α. Τσίπρα μαινόμενο να υποστηρίζει αυτά που σήμερα λέει πως ποτέ δεν υποστήριξε. Να τα υποστηρίζει παθιασμένα μέσα στη βουλή και έξω από τη βουλή.

Μα, δε γνώριζε πως στην ψηφιακή εποχή κάποιοι έχουν αποθηκεύσει όλα όσα έχει πει κατά καιρούς;

Υποθέτω πως το γνωρίζει. Τότε γιατί επιμένει σε ένα ψέμα ενώ είναι βέβαιος πως αμέσως θα αποκαλυφθεί;

Δε θα ήταν πιο λογικό και κυρίως πιο έντιμο να παραδεχτεί ότι είχε διατυπώσει αυτές τις ακραίες θέσεις και να αναγνωρίσει την αστοχία του; έστω, λέγοντας mea culpa;

Ποιος θα καταλάβαινε από τους φίλους του τι ήθελε να πει;

Γιατί λοιπόν επέλεξε τον δρόμο του κραυγαλέου ψεύδους;

Διότι αυτός και οι όμοιοί του θεωρούν πως στην πολιτική τα πάντα επιτρέπονται. Δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα και με μεγάλη ευκολία, και κυρίως με φυσικότητα, αρνούνται ότι είπαν ή έκαναν κάτι, εφ’όσον η άρνησή τους είναι πολιτικά χρήσιμη εκείνη τη στιγμή.

Ο Στέφανος Μάνος περιέγραψε εύστοχα τον Α. Τσίπρα: «το προσόν του είναι πως μπορεί να λέει ψέματα χωρίς να ντρέπεται».

 

Μια πολιτική απαλλαγμένη από κάθε ηθικό έρεισμα. Διότι τα λάθη είναι αναπόφευκτα στους παίκτες της πρώτης γραμμής. Και η παραδοχή τους φανερώνει μια εντιμότητα, όπως φανερώνει και ένα ήθος η επιμονή πως αυτοί έπραξαν το σωστό. Είναι όμως εντελώς άηθες να πεις πως εγώ ουδέποτε είπα ή έκανα αυτό για το οποίο με κατηγορείτε. Σε αυτήν την τελευταία περίπτωση εμπίπτει το φαινόμενο Αλέξης Τσίπρας.

Έτσι δίνεται απάντηση και στο ερώτημα του τίτλου αυτού του κειμένου. Ένας πολιτικός που αποδεδειγμένα ψεύδεται δεν μπορεί να επικαλείται την εντιμότητά του και να την προβάλει ως το βασικό όπλο του στον πολιτικό αγώνα.

Ευτυχώς ό,τι λέγεται αποθηκεύεται, διότι…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο Τζοκόντος όσο διαφημίζει την εντιμότητα θυμίζει τις ατιμίες του

 

Image 

 

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

τσιπρέντιμος (ο) 1. αυτός που δεν έχει ίχνος εντιμότητας, άτιμος «εγώ στη θέση σου θα απέφευγα τα πάρε δώσε με κάποιον τόσο τσιπρέντιμο όσο ο Αλέξης» 2. αυτός που προσπαθεί να εξαπατήσει επικαλούμενος την εντιμότητά του «όταν ακούς κάποιον να μιλάει ο ίδιος για την εντιμότητά του να ξέρεις ότι μάλλον είναι τσιπρέντιμος και καλύτερα να μείνεις μακριά του»

Αν ακούτε κάποιον να καμαρώνει διαρκώς για την εξυπνάδα του και να την επικαλείται σε κάθε ευκαιρία τότε μάλλον καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για βλάκα. Αν ήταν στ’ αλήθεια έξυπνος η εξυπνάδα του θα ήταν γνωστή σε όλους και δεν θα είχε καμία ανάγκη να την υπενθυμίζει.

 Αντιστοίχως, αν κάποιος έχει ανάγκη να επισημαίνει διαρκώς την εντιμότητά του είναι μάλλον επειδή δεν έχει. Αν ήταν στ’ αλήθεια έντιμος θα το ξέραμε όλοι και δεν θα υπήρχε καμία ανάγκη να μας το επισημαίνει με τον ίδιο τρόπο που ένας άνθρωπος με ύψος 2 μέτρα δεν χρειάζεται διαρκώς να μας λέει ότι είναι ψηλός. Συνεπώς το μόνο που καταφέρνει ο πρόεδρος Τσίπρας με τη συνεχή επίκληση της εντιμότητάς του είναι να μας γλιτώνει κι από τον κόπο να απαριθμήσουμε τις ατιμίες του.

Και μόνο το διαρκές καμάρι για την εντιμότητά του είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς ότι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελο-τσογλανο-ξεφτιλαρά κωμωδία

Image 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία (με τη ματιά του Θοδωρή Δημητρίου)

Την διαδικτυακή γωνιά του Θοδωρή (ο οποίος δεν αφήνει κανένα Αριστερο-ΠΑΣΟΚ-ο-Δεξιό σούργελο σε χλωρό κλαρί ) θα την βρείτε ΕΔΩ  (https://x.com/Knight_lately) 


Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες ,

Σαν σήμερα (30/6/ΧΧΧΧ)

 

1912: Παγκόσμιο ρεκόρ για τον υπολοχαγό Δημήτριο Καμπέρο. Με το υδροπλάνο «Δαίδαλος» πετά με μέση ταχύτητα 110 χιλιομέτρων την ώρα

1934: «Η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών». Ο Χιτλερ επιβάλλεται,στο ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας σκοτώνοντας 77 στελέχη του κόμματος ή κατ' άλλους 400

1936: Εκδίδεται το ιστορικό ερωτικό μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Μίτσελ «Όσα Παίρνει ο Άνεμος»,

1993: Ο Αντώνης Σαμαράς προχωρά στην ανακοίνωση της ιδρυτικής διακήρυξης της «Πολιτικής Άνοιξης».
 
 
 

1997: Το Χονγκ Κονγκ ενώνεται με την Κίνα.

1958: Γεννιέται η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου

2020 Πέθανε ο ηθοποιός Διονύσης Μπουλάς.
 
 
 
 
 
 

2021  Εφυγε ξαφνικά από τη ζωή μετά από ανακοπή καρδιάς που υπέστη, στο σπίτι του στο Βύρωνα ο Σάββας Αξιώτης, ετεροθαλης αδελφός του γνωστού τραγουδιστή Χρήστου Δάντη 

2022 Πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 75 ετών ο γνωστός δημοσκόπος, πολιτικός επιστήμονας και καθηγητής Ηλίας Νικολακόπουλος , ενώ κολυμπούσε στην παραλία Αχλάδι της Σύρου.
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Σε δυο μήνες θα μπορεί να τη σκοτώσει -- Ποιος προστατεύεται τελικά από τη Δικαιοσύνη;

 

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ένας 50χρονος συμπολίτης μπουκάρει στο σπίτι της πρώην συζύγου του (παραβιάζοντας τα ασφαλιστικά μέτρα που του είχαν επιβληθεί), την κρατά όμηρο, κραδαίνοντας ένα τσεκούρι απειλεί να την κάψει ζωντανή και μεταδίδει τα κατορθώματα live του στα μέσα κοινωνικής εξαγρίωσης.

Προφανώς πρόκειται για έναν εξαιρετικά επικίνδυνο άνθρωπο που η θέση του είναι σε κάποιο κελί και ο οποίος σε δύο μήνες θα κυκλοφορεί και πάλι ελεύθερος, προκειμένου αυτή τη φορά να καταφέρει να ολοκληρώσει το έγκλημα του.

Γιατί η ελληνική πολιτεία, μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης, αποφάσισε ότι η τιμωρία για κάποιον που μπουκάρει σε ένα σπίτι παραβιάζοντας ασφαλιστικά μέτρα, κρατάει όμηρο κάποιον και απειλεί να τον κάψει είναι ένας χρόνος φυλακή από τον οποίο θα εκτίσει μόλις δυο μήνες. Μάλιστα το δικαστήριο επέβαλε αυτούς τους δύο μήνες φυλάκισης επειδή έκρινε ότι ο κατηγορούμενος είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνος. Και όλοι ξέρουμε ότι μετά από δύο μήνες στη φυλακή ένας ιδιαιτέρως επικίνδυνος άνθρωπος γίνεται άκακο αρνάκι.

Φυσικά η σύζυγος δηλώνει ότι φοβάται για τη ζωή της αλλά η πολιτεία δεν δίνει δεκάρα.

Υπουργοί, βουλευτές και λοιποί υπεύθυνοι είναι πρώτοι στις δακρύβρεχτες δηλώσεις και ανακοινώσεις - κάθε φορά που μια γυναίκα πέφτει θύμα ενός παλιανθρώπου - αλλά είναι και αυτοί που με τους νόμους που ψηφίζουν επιτρέπουν στους παλιανθρώπους να κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Καταλαβαίνω ότι όσο περισσότεροι εγκληματίες είναι έξω από τη φυλακή τόσο ανοίγουν οι δουλειές για τους δικηγόρους που ασχολούνται με αυτές τις υποθέσεις.

Καταλαβαίνω ότι πολλοί συμπολίτες έχουν πέσει θύμα της βλακώδους αντίληψης για τη δικαιοσύνη, στην οποία το πρώτο μέλημα είναι η προστασία του εγκληματία.

Αλλά αυτή η γυναίκα κινδύνευσε (γιατί η «παραβίαση ασφαλιστικών μέτρων» δείχνει ότι υπάρχει παρελθόν) και πιθανότατα θα ξανακινδυνεύσει εξαιτίας τους (θα έλεγα και εξαιτίας των δικαστών αλλά δεν ξέρω τα περιθώρια που τους δίνει η φιλοεγκληματική νομοθεσία). Και αυτή τη φορά ξέρουμε και πότε μάλλον θα κινδυνεύσει: μόλις αυτός ο άνθρωπος αφεθεί ελεύθερος σε δυο μήνες.

Μπορεί να μην της επιτεθεί την πρώτη μέρα, μπορεί να μην της επιτεθεί τον πρώτο μήνα ή τον πρώτο χρόνο αλλά είναι πολύ πιθανόν να της επιτεθεί.

Φυσικά δεν μπορεί κανείς να είναι 100% σίγουρος αλλά σας αρέσει που ο «νομικός πολιτισμός» μας θέλει να το ρισκάρει;

Σας αρέσει που στοιχηματίζει τη ζωή μιας γυναίκας (ή όποιου άλλου πέσει στο δρόμο αυτού του επικίνδυνου συμπολίτη) στο όνομα μιας ακόμα ευκαιρίας;

Εσείς θα στοιχηματίζατε τη ζωή ενός αγαπημένου σας προσώπου για να δείτε αν μπορεί ένας τραμπούκος να διορθωθεί;

Γιατί να αφεθεί ελεύθερος κάποιος που στα 50 του κρατάει όμηρο μια γυναίκα και απειλεί ότι θα την κάψει κρατώντας τσεκούρι;

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, σε δυο μήνες ένας συμπολίτης από τον οποίο οι υπόλοιποι συμπολίτες θα έπρεπε να προφυλάσσονται θα είναι έξω από τη φυλακή. Και σε ισόβια θα καταδικαστεί μια γυναίκα που θα ζει με τον φόβο.

Που θα πρέπει να αλλάξει σπίτι ή πόλη ή ακόμα και χώρα και που ακόμα κι αν τα κάνει όλα αυτά…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τι με ρωτάς, ηλίθιο κράτος;

 

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο

Του Θάνου Τζήμερου

Χρειάστηκε να βγάλω ένα πιστοποιητικό ότι δεν χρωστάω ΕΝΦΙΑ.

Δεν χρωστούσα, αλλά το myAADE δεν το έβγαζε. Ο λογιστής με ενημέρωσε ότι μολονότι δεν είχα καθυστερήσει καμμία δόση, για να πάρω το πιστοποιητικό έπρεπε να εξοφλήσω τον ΕΝΦΙΑ στο σύνολό του!

Σιχτίρισα την άτιμη κουτοπονηριά του κράτους, τον πλήρωσα όλον, και ξαναμπήκα στην ψηφιακή εφαρμογή.

Μου ζητούσε να δηλώσω για ποια χρήση ήθελα το πιστοποιητικό, από έναν κατάλογο 20 περιπτώσεων (πώληση, κληρονομιά, προσύμφωνο κ.λπ.). Επέλεξα και το έβγαλα.

Σε δύο μέρες, η συμβολαιογράφος μου ζήτησε να ξαναβγάλω, για ένα άλλο συμβόλαιο. Το πρώτο δεν ίσχυε διότι προοριζόταν για τη Χ περίπτωση. Ενώ τώρα χρειαζόμουν την ίδια βεβαίωση, αλλά για την Ψ περίπτωση!

Εάν έκανα συμβόλαια και για τις 20 προβλεπόμενες χρήσεις, έπρεπε να κάνω 20 φορές την ίδια διαδικασία.

Η λογική λέει ότι ή χρωστάς, οπότε δεν παίρνεις πιστοποιητικό για καμμιά χρήση, ή δεν χρωστάς, οπότε παίρνεις για όλες. Κυρίως, λέει ότι είναι περιττή και η ίδια η έννοια του πιστοποιητικού, διότι τις πληροφορίες που σου ζητάει το κράτος, τις έχει ήδη!

Γιατί με ρωτάς λοιπόν, ηλίθιο κράτος;

Για να προσθέσεις έναν ακόμη κρίκο στη γραφειοκρατική σου αλυσίδα, ταλαιπωρώντας με και καθυστερώντας συναλλαγές, από τις οποίες θα εισπράξεις και φόρο;

Τα πιστοποιητικά τα θέλω, γιατί έτσι γουστάρω. Προβλέπεται αυτή η απάντηση στο myAADE;

Για να τα κορνιζώσω και να γεμίσω τον τοίχο στο meeting room της εταιρείας: δεν χρωστάω ΕΝΦΙΑ, δεν χρωστάω ΕΦΚΑ, δεν χρωστάω στην ΑΑΔΕ, δεν χρωστάω στις τράπεζες, δεν χρωστάω της Μιχαλούς.

Έχεις πρόβλημα, ηλίθιο κράτος; 

Έχει. Ή, μάλλον, είχε. Πριν την ψηφιακή εποχή, το κράτος επέβαλλε τέλη ανάλογα με τον σκοπό για τον οποίο προοριζόταν το έγγραφο. Αν ήθελες ένα πιστοποιητικό γέννησης για δικαστική χρήση, έπρεπε να πληρώσεις μεγαρόσημο. Αν το ήθελες για τον στρατό ή για να γράψεις το παιδί στο σχολείο, ο νόμος έλεγε ότι εκδίδεται "ατελώς". Ο υπάλληλος, λοιπόν, έπρεπε να γράψει πάνω στο έγγραφο "Για σχολική χρήση", για να μην μπορείς να το χρησιμοποιήσεις στο δικαστήριο.

Επίσης, τότε, το κράτος δεν είχε κεντρική βάση δεδομένων για να ξέρει αν τα στοιχεία σου άλλαξαν. Ένα πιστοποιητικό αποτύπωνε το τι ίσχυε τη στιγμή που εκδιδόταν. Αν το ήθελες για έκδοση διαβατηρίου, έπρεπε να έχει εκδοθεί το τελευταίο τρίμηνο. Αν το ήθελες για εγγραφή σε αθλητικό σύλλογο, μπορούσε να είναι και πιο παλιό. Αναγράφοντας τη χρήση, το κράτος έβαζε έμμεσα μια "ημερομηνία λήξης" στο χαρτί, διαφορετική για κάθε περίπτωση.

Συχνά, το ίδιο πιστοποιητικό έβγαινε με διαφορετικό περιεχόμενο ανάλογα με τον σκοπό.

Αν το Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης το ήθελες για γάμο, έπρεπε να αναγράφεται ότι είσαι "άγαμος". Αν το ήθελες για διαθήκη, έπρεπε να αναγράφονται αναλυτικά οι συγγενείς. Επειδή ο υπάλληλος έπρεπε να χωθεί στα σκονισμένα βιβλία του Δημοτολογίου, ήθελε να ξέρει τι ακριβώς ψάχνει και να μην χάνει ώρες γράφοντας πληροφορίες που δεν χρειάζονταν.

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων δεν γινόταν με τον GDPR, αλλά με την αρχή του "εννόμου συμφέροντος". Για να σου δώσει το κράτος ένα έγγραφο, ειδικά αν αφορούσε και άλλα πρόσωπα, π.χ. την οικογένειά σου, έπρεπε να αποδείξεις ότι έχεις συγκεκριμένο λόγο που το ζητούσες, ώστε να αποφευχθεί η… κατασκοπεία μεταξύ πολιτών. Αυτά, θεωρητικώς. Διότι κανένας μετά δεν ήλεγχε το τι το έκανες.

Όταν ήρθε η πληροφορική, όλοι αυτοί οι λόγοι εξαφανίστηκαν. Όμως, η ερώτηση παρέμεινε στα συστήματα από αδράνεια της γραφειοκρατίας, επειδή κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία να αλλάξει τους νόμους και να σβήσει αυτή τη γραμμή από τους κώδικες των προγραμμάτων και τα έντυπα των αιτήσεων. Είναι το κλασικό ελληνικό φαινόμενο όπου ο σκοπός ενός κανόνα ή Οργανισμού εκλείπει, αλλά ο ίδιος ο κανόνας επιζεί ως φάντασμα και ο Οργανισμός ως αργομισθίες. Καθώς, λοιπόν, το ελληνικό κράτος γινόταν ψηφιακό, δεν ανασχεδίασε τις διαδικασίες από την αρχή. Απλώς πήρε το παλιό χάρτινο έντυπο, και το κουτάκι που έγραφε "για χρήση……." το μετέτρεψε σε drop-down μενού.

Όμως, στον ψηφιακό κόσμο, δεν υπάρχει κανένας λόγος το κράτος να ζητάει από τον πολίτη πληροφορίες που ήδη κατέχει. Το πιστοποιητικό είναι το χάρτινο (ή το PDF) "απολίθωμα" μιας εποχής που οι υπηρεσίες δεν μπορούσαν να μιλήσουν μεταξύ τους και ο πολίτης ήταν ο κλητήρας τους.

Αυτό το έχουν καταλάβει εδώ και δεκαετίες οι σοβαρές χώρες και έχουν υιοθετήσει την αρχή Once-Only Principle. Δηλαδή, πολίτες και επιχειρήσεις παρέχουν τυποποιημένες πληροφορίες σε επίσημα έγγραφα στις δημόσιες αρχές, μόνο μία φορά. Από κει κι ύστερα, οι κυβερνητικές υπηρεσίες ανατρέχουν σε αυτές τις πληροφορίες, εσωτερικά, χωρίς να σε ξαναενοχλήσουν. Χώρες όπως η Δανία, η Σιγκαπούρη και η Εσθονία (το παγκόσμιο πρότυπο ψηφιακού κράτους) έχουν αποδείξει ότι αυτό το μοντέλο όχι μόνο λειτουργεί, αλλά εξοικονομεί εκατομμύρια ώρες εργασίας, διευκολύνει την επιχειρηματικότητα, αναβαθμίζει τη ζωή των πολιτών, εξαφανίζει τη διαφθορά και κοστίζει ελάχιστα.

Θα μπορούσαμε να το αντιγράψουμε. Για κάποιον ακατανόητο (ή μήπως ευνόητο;) λόγο, δεν το κάναμε.

Επειδή έχω αφιερώσει πολύ χρόνο μελετώντας τις καινοτομίες αυτών των κρατών, θα τις παραθέσω, κι ίσως κάποιοι, κυβερνητικοί ή μη, δείξουν ενδιαφέρον.

Αντί για μια κεντρική, τεράστια βάση δεδομένων (που θα ήταν δελεαστικός στόχος για χάκερ), οι Εσθονοί έφτιαξαν ένα αποκεντρωμένο δίκτυο (X-Road το ονομάζουν) όπου η κάθε υπηρεσία (π.χ. Εφορία, Υγεία, Κτηματολόγιο) κρατάει τα δικά της δεδομένα. Όταν ο συμβολαιογράφος χρειάζεται να μάθει αν χρωστάς ΕΝΦΙΑ, στέλνει ένα κρυπτογραφημένο ερώτημα στην ΑΑΔΕ: "Χρωστάει ΕΝΦΙΑ ο τάδε ΑΦΜ;". Η ΑΑΔΕ απαντά με ένα "Ναι" ή "Όχι". Δεν διακινείται κανένα έγγραφο. To σύστημα είναι ανοιχτού κώδικα, με άπειρες εφαρμογές, και το υιοθέτησαν 32 κράτη (μέχρι και το Τζιμπουτί) δημιουργώντας μια κοινότητα ασφαλούς αποθήκευσης  και επιβεβαίωσης δεδομένων. Μάλιστα πρώτη στην αξιοποίηση του Χ-Road είναι πλέον η Αργεντινή του Μιλέι με 416 συνδεδεμένους φορείς και δεύτερη η εφευρέτρια Εσθονία με 308.

Η Ελλάδα τι έκανε;

Αν και το X-Road θεωρείται το "χρυσό πρότυπο" παγκοσμίως λόγω της αποκεντρωμένης φύσης του (peer-to-peer), εμείς σχεδιάσαμε, από την αρχή, δικό μας διαλειτουργικό (και δυσλειτουργικό) σύστημα, δίνοντας δεκάδες εκατομμύρια (το X-Road είναι δωρεάν), το οποίο εκπροσωπεί την ανασφάλεια και την ηλιθιότητα του ελληνικού κράτους. Στο δικό μας, συγκεντρωτικό μοντέλο, η ΓΓΠΣΨΔ λειτουργεί ως ο κεντρικός "τροχονόμος": όλα τα δεδομένα περνάνε μέσα από τον κόμβο της, ο οποίος ελέγχει τις άδειες πρόσβασης, καταγράφει (logs) τις κινήσεις και εγγυάται την ασφάλεια. Με αποτέλεσμα, να χρειάζεσαι ακόμα "πιστοποιητικό", με 20 διαφορετικές εκδοχές χρήσης.

Ήρθε ο καιρός να πάρεις σύνταξη στην Εσθονία;

Ούτε αίτηση, ούτε ψάξε να βρεις ένσημα, ούτε εργατολόγοι, ούτε αναμονές ετών. Το κράτος γνωρίζει το ιστορικό της απασχόλησής σου και τις εισφορές σου από την πρώτη μέρα που εργάστηκες. Έξι μήνες πριν την ηλικία συνταξιοδότησης, το σύστημα σού στέλνει ειδοποίηση: "Με βάση τα ένσημά σου, αν βγεις στη σύνταξη την ημέρα Χ, το ποσό σου θα είναι αυτό. Αν δουλέψεις έναν χρόνο ακόμα, θα είναι αυτό. Δύο χρόνια, αυτό. Τρία, αυτό." (Η σύνταξη αυξάνεται περίπου 10% για κάθε επιπλέον χρόνο εργασίας.)

Ο πολίτης επιλέγει την ημερομηνία και πατάει "επιβεβαίωση". Τον επόμενο μήνα από τη λήξη της εργασίας του, η σύνταξη μπαίνει στον λογαριασμό του. (Αυτό ισχύει για τον 1ο πυλώνα, της κρατικής σύνταξης. Η Εσθονία έχει άλλους 2 πυλώνες – κουμπαράδες που λειτουργούν ως επενδυτικοί λογαριασμοί και αποφασίζεις εσύ πώς θα τους διαχειρισθείς.)

Στην Εσθονία, η ίδρυση μιας επιχείρησης γίνεται εξολοκλήρου online, σε 15 λεπτά. Μπαίνεις στοe-Business Register με την ψηφιακή σου ταυτότητα (γίνεσαι ψηφιακός πολίτης Εσθονίας από κάθε μέρος του κόσμου), γράφεις το όνομα εταιρείας (το σύστημα ελέγχει ακαριαία αν είναι διαθέσιμο) και καταθέτεις το κεφάλαιο ψηφιακά. Επιλέγεις ένα από τα πρότυπα καταστατικά που υπάρχουν στην πλατφόρμα, συμπληρώνεις το κεφάλαιο και τους μετόχους, υπογράφεις ψηφιακά και τελείωσες. Στη συνέχεια, η εταιρεία συνδέει τον τραπεζικό της λογαριασμό απευθείας με το σύστημα της φορολογικής διοίκησης. Κάθε φορά που κόβεται ένα τιμολόγιο ή πληρώνεται ένας μισθός, το κράτος υπολογίζει αυτόματα τον φόρο και τον ΦΠΑ. Η δήλωση φόρου εισοδήματος για τις επιχειρήσεις παίρνει λιγότερο από 3 λεπτά καθώς όλα τα πεδία είναι προσυμπληρωμένα.

 

Όμως η πιο εντυπωσιακή είναι η "proactive" διακυβέρνηση με AI. Το κράτος δεν περιμένει να ζητήσεις κάτι. Η AI "τρέχει" στο παρασκήνιο και αναγνωρίζει πώς τα γεγονότα της ζωής σου σχετίζονται με τις κρατικές υπηρεσίες. Παράδειγμα: Γεννιέται ένα παιδί. Δεν χρειάζεται να το δηλώσεις εσύ. Το κάνει το μαιευτήριο. Η AI ενημερώνει αυτόματα τα όλες τις κρατικές πλατφόρμες, εκδίδεται ο ΑΜΚΑ, πιστώνεται το επίδομα γέννησης στον τραπεζικό σου λογαριασμό και παίρνεις ένα SMS: "Συγχαρητήρια, το επίδομα κατατέθηκε και το παιδί ασφαλίστηκε". Τι κάνει ο πολίτης; Χαίρεται, απερίσπαστος, τα γεννητούρια.

Αγοράζεις στη Σιγκαπούρη μια κατοικία;

Η εφαρμογή Singpass  συνδέει το στεγαστικό δάνειο, τις κρατικές επιδοτήσεις, την αλλαγή της διεύθυνσης στις ταυτότητες, την εγγραφή των παιδιών στο κοντινότερο σχολείο και τη μεταφορά των λογαριασμών κοινής ωφέλειας σε μία και μοναδική ψηφιακή ροή. Δεν μιλάς με κανέναν "φορέα". Το σύστημα καταλαβαίνει τι χρειάζεσαι και τα τακτοποιεί όλα μόνο του!

Στη Δανία, όλη η επικοινωνία με το δημόσιο γίνεται μέσω του συστήματος Digital Post. Όταν υποβάλλεις ένα αίτημα, η πορεία του παρακολουθείται όπως η αποστολή ενός δέματος. Βλέπεις κάθε στιγμή σε ποιο γραφείο βρίσκεται, ποιος υπάλληλος το έχει χρεωθεί και ποιο είναι το χρονικό περιθώριο απάντησης. Αν καθυστερήσει πέρα από τη νόμιμη προθεσμία, το σύστημα χτυπάει "καμπανάκι" στον προϊστάμενο της υπηρεσίας, που πρέπει να ελέγξει και να δώσει λύση. Όλα αυτά τα στοιχεία λαμβάνονται υπόψη και για την αξιολόγηση των Δ.Υ.

Ναι, αλλά όταν όλο το κράτος έχει πρόσβαση στα στοιχεία μου, πώς θα προστατευθώ από "πονηρούς" υπαλλήλους;

Κι αυτό οι σοβαρές χώρες το έλυσαν. Όχι με στεγανά στην επικοινωνία των συστημάτων όπως εμείς, αλλά με έλεγχο της πρόσβασης μέσω τριών δικλείδων:

α) Ψηφιακό αποτύπωμα. Κάθε φορά που οποιοσδήποτε δημόσιος λειτουργός (ακόμα και ο Υπουργός) ανοίγει μια καρτέλα πολίτη ή το σύστημα τραβάει ένα δεδομένο, η ενέργεια καταγράφεται ανεξίτηλα μέσω τεχνολογίας Blockchain ή κρυπτογραφημένων logs. Η καταγραφή αυτή δεν μπορεί να σβηστεί ή να τροποποιηθεί από κανέναν απολύτως, ούτε από τον διαχειριστή του συστήματος.

β) Πολίτης – ελεγκτής. Ο πολίτης έχει τον προσωπικό του πίνακα εργαλείων και ελέγχου (dashboard). Εκεί βλέπει μια λίστα με το ποιος, πότε και γιατί είδε τα δεδομένα του. Μπαίνεις π.χ. στο προφίλ σου και βλέπεις: "12/06/2026, 09:15 - Ο υπάλληλος Τάδε της ΔΟΥ Γλυφάδας είδε τα περιουσιακά σου στοιχεία, για αυτόν τον λόγο". Αν ο υπάλληλος δεν είχε υπηρεσιακό λόγο (π.χ. είναι πρώην σύζυγος ή ένας περίεργος γείτονας), με ένα κλικ κάνεις ψηφιακή καταγγελία. Στην Εσθονία, η αδικαιολόγητη ματιά σε δεδομένα πολίτη επιφέρει άμεση απόλυση και ποινική δίωξη. Ποιος να τολμήσει να το κάνει;

γ) Πρόσβαση βάσει ρόλου. Ένας υπάλληλος του Υπουργείου Μεταφορών δεν έχει καμμία πρόσβαση στον ιατρικό σου φάκελο, ούτε ένας γιατρός στα φορολογικά σου. Η πρόσβαση είναι αυστηρά περιορισμένη στο ελάχιστο απαραίτητο για τη δουλειά τους. Επιπλέον, η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται για την ανίχνευση ασυνήθιστης συμπεριφοράς. Αν ένας υπάλληλος που συνήθως ελέγχει 20 υποθέσεις την ημέρα, ξαφνικά αρχίσει να κατεβάζει μαζικά στοιχεία πολιτών ή να ψάχνει τυχαία ονόματα, η AI κλειδώνει αυτόματα τον λογαριασμό του και σημαίνει συναγερμό για εσωτερικό έλεγχο.

 

Και βέβαια, στην Εσθονία ψηφίζουν ηλεκτρονικά, στις αυτοδιοικητικές εκλογές από το 2005 και στις βουλευτικές εκλογές από το 2007, έχοντας επινοήσει ευφυέστατες ψηφιακές μεθόδους για να εξασφαλιστεί ότι ψήφισε πραγματικά ο παππούς κι όχι ο εγγονός που έχει τους κωδικούς του, και ότι δεν παρεμβλήθηκε κανένα κακόβουλο ηλεκτρονικό χέρι στη διαδικασία. Στις τελευταίες εθνικές εκλογές της Εσθονίας, τον Μάρτιο του 2023, οι ηλεκτρονικές ψήφοι ήταν περισσότερες από τις χάρτινες στην κάλπη.

Το σωστά σχεδιασμένο ψηφιακό κράτος δεν είναι "ιδιοκτήτης" των δεδομένων σου, αλλά θεματοφύλακας. Για οποιαδήποτε συναλλαγή εκτός των τυπικών, π.χ. αν μια τράπεζα ή ένας ιδιωτικός φορέας ζητήσει τα στοιχεία σου για ένα δάνειο, έρχεται ειδοποίηση στο κινητό σου: "Η Τράπεζα Χ ζητά πρόσβαση στο εκκαθαριστικό σας. Εγκρίνετε;". Πατάς "Ναι" και η πληροφορία φεύγει.

Το πρόβλημα της γραφειοκρατίας, ακόμα και της ηλεκτρονικής, δεν είναι τεχνολογικό.

Είναι νοοτροπίας και, συνεπακόλουθα, νομοθεσίας.

Το πραγματικό ψηφιακό κράτος χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να γίνει "αόρατο" και σε αφήνει να ασχολείσαι με τη ζωή σου. Μετατρέπει τον δημόσιο υπάλληλο από ελεγκτή σφραγίδων και νταβατζή διαδικασιών (με όλες τις γνωστές παρενέργειες) σε ουσιαστικό αρωγό του πολίτη. Σε μας, εξακολουθεί να ρωτάει για ποιον λόγο θέλουμε να μας δώσει μια πληροφορία που ήδη έχει, για να του την υποβάλουμε ξανά!

Αλλά επειδή θυμόμαστε τις ουρές στα γκισέ και τον κόσμο να κάθεται περιμένοντας στις σκάλες της εφορίας, λέμε "να, τώρα είναι καλύτερα".

Είναι. Μόνο που…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)