ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οι "άριστοι¨και η "χαλαρότης" των νόμων

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Δεν γνωρίζουμε τι ειδικότητα είχε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριος Λαζαρίδης για να προσληφθεί ως «ειδικός επιστήμων» το μακρινό 2007, πάντως πτυχίο κατά πως προβλέπει ο νόμος 2190/1994 δεν είχε.

Ακόμη κι αν το College of the Southeastern Europe –που εσχάτως μάθαμε ότι υπάρχει– είναι το καλύτερο του κόσμου, δεν εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 33 το οποίο προβλέπει ρητώς ότι όποιος προσλαμβάνεται ως ειδικός επιστήμων «πρέπει να έχει πτυχίο ή δίπλωμα ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο της αλλοδαπής και α) διδακτορικό δίπλωμα ελληνικού ΑΕΙ ή αναγνωρισμένο ισότιμο της αλλοδαπής ή β) μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών διάρκειας τουλάχιστον ενός ακαδημαϊκού έτους ελληνικού ΑΕΙ ή αναγνωρισμένο ισότιμο της αλλοδαπής και αντίστοιχη εμπειρία δύο τουλάχιστον ετών μετά την απόκτηση του μεταπτυχιακού τίτλου».

Ο κ. Λαζαρίδης ισχυρίστηκε ότι «με βάση το πιο χαλαρό πλαίσιο του νόμου 2190/1994 υπήρχαν περιπτώσεις που άτομα χωρίς τυπικά ακαδημαϊκά προσόντα διορίζονταν ως μετακλητοί και στο ΦΕΚ εμφανίζονταν με τίτλους ειδικός επιστήμονας» (Open, 14.4.2026). 

Για να πούμε την αλήθεια, σε έναν ξένο θα δημιουργούσε μεγάλη εντύπωση ότι ένας νόμος που ψηφίστηκε το 1994 δεν ίσχυε το 2007 ή, έστω, ίσχυε μια «χαλαρότερη» εκδοχή του.  

Αλλά εμείς οι Ελληνες ξέρουμε πώς γίνονται οι δουλειές. «Φορετά» και «χεράτα»…

Ασχέτως όμως της τύχης του κ. Λαζαρίδη, τις εξηγήσεις του οποίου το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκει επαρκείς, δημιουργείται ένα μεγάλο πρόβλημα για την κυβέρνηση. 

Πρώτον, υπονομεύεται ο ρόλος του ΑΣΕΠ. Ο 2190/1994 είναι ο «νόμος Πεπονή», που η Ν.Δ. κατήγγειλε πολλάκις ότι είχε γίνει πολύ «χαλαρός» κι άφηνε «τρύπες». Επιβεβαιώθηκε, αλλά στη δική της βάρδια. Τώρα προφανώς θα αυξηθεί η πίεση των ψηφοφόρων σε «ασυμβίβαστους» ή μη υπουργούς και στους «ρεπατζήδες» τους. 

Τι θα πει ο μεγαλόκαρδος Ανδρέας Λοβέρδος σε έναν ψηφοφόρο που θα ζητήσει μια παράνομη πρόσληψη; «Δεν το επιτρέπει ο νόμος για το ΑΣΕΠ»; 

Η φυσιολογική απάντηση θα είναι «άμα θέλετε εσείς οι πολιτικοί, όλα γίνονται. Δεν βλέπετε την περίπτωση Λαζαρίδη;».

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το πολιτικό σύστημα επιστρέφει στις εποχές της θλιβερής κανονικότητας, τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου προειδοποιούσε ότι «θα μας πάρουν με τις πέτρες». 

Κι αυτό διότι δεν έχει σβηστεί από τη συλλογική μνήμη η υπόθεση της καθαρίστριας, που ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το «άγιο ρουσφέτι»

Σας έπεισαν πως η κλοπή δημοσίου χρήματος είναι ρουσφέτι; pic.twitter.com/F3jMOrSczo

— d.j. kriss 🍉 (@_djkriss_) April 8, 2026

 Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Δύο πυλώνες είχε η υπερασπιστική γραμμή του νιόφερτου στη Ν.Δ. Ανδρέα Λοβέρδου σε ό,τι αφορά τα ρουσφέτια των βουλευτών.

Ο πρώτος εμπεριείχε το γνωστό επιχείρημα που έχουμε χρησιμοποιήσει όλοι στον τροχονόμο που μας γράφει για κάποια παράβαση: «Εμένα βρήκατε να πιάσετε; Δεν βλέπετε τους άλλους που…».

Ετσι και ο κ. Λοβέρδος αποκάλυψε ότι «όποιος δεν έχει ζητήσει ρουσφέτι είναι ψεύτης». Ζήτησε δε να πιστοποιηθούν τα λεγόμενά του, καλώντας κάθε υπουργό της κυβέρνησης «να βγει και να πει ποιοι βουλευτές της αντιπολίτευσης ζήτησαν χάρες και ρουσφέτια από τους ίδιους» (ΣΚΑΪ, 7.4.2026).

Ο δεύτερος πυλώνας υπεράσπισης συνοδεύτηκε από μια δακρύβρεχτη ιστορία. «Αν πάρεις τηλέφωνο σε ένα νοσοκομείο και λες… Μου έτυχε δυστυχώς αυτό, πριν από λίγες μέρες… Μου τηλεφώνησε κάποιος και μου είπε για έναν συγγενή του “πεθαίνει σε τρεις, τέσσερις μέρες. Μην τον αφήσετε να πεθάνει σε διάδρομο”… Αυτό είναι παράνομη παρέμβαση στη διοίκηση; Είναι ρουσφέτι; (…) Εμένα πάντως αν ένας πολίτης ζητήσει κάτι λογικό και η γραφειοκρατία τού το στερήσει, θα βοηθήσω. Σας το λέω ρητά…» (Action24, 2.4.2026).

Το πρώτο που πρέπει να ρωτήσουμε με αφορμή το «άγιο ρουσφέτι» του κ. Λοβέρδου είναι: πεθαίνουν ακόμη άνθρωποι στα ράντζα, σε διαδρόμους νοσοκομείων;

Ψέματα λένε ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Υγείας για τις βελτιώσεις στο ΕΣΥ και χρειάζονται η καλή καρδιά και η ακόρεστη δίψα προς ευεργεσία τού κ. Λοβέρδου για να πεθάνει κάποιος αξιοπρεπώς;

Το σημαντικό είναι η θεωρητικοποίηση της αγαθότητος του ρουσφετιού που επιχειρεί ο κ. Λοβέρδος – και όχι μόνον αυτός. Δεν αναφερόμαστε μόνο στο επιχείρημα ότι αυτά γίνονταν επί δεκαετίες (αποσιωπώντας το γεγονός ότι έτσι χρεοκοπήσαμε και είπαμε «ποτέ ξανά»), αλλά στην ιερά μήνιν του πρώην υπουργού, «είναι δυνατόν να απαγορευτεί σε έναν εν ενεργεία πολιτικό η επικοι-νωνία με τη διοίκηση;».

Η απάντηση είναι ναι.

Το κάνουν στη Σουηδία με μεγάλη επιτυχία, όπως γράφαμε την περασμένη Κυριακή, δίχως μάλιστα να έχουν πρόσφατη την εμπειρία της χρεοκοπίας. Η αποκαλούμενη «Ministerstyre» απαγορεύεται από το Σύνταγμα. Οπως έγραφε ο Παύλος Τσίμας, «ο πρωθυπουργός (ή ο αρμόδιος υπουργός) έχει, δηλαδή, το δικαίωμα να επιλέξει και να διορίσει τον διευθύνοντα σύμβουλο, για συγκεκριμένη θητεία. Εχει το δικαίωμα να συντάξει ή να αλλάξει τον νόμο βάσει του οποίου ασκεί τα καθήκοντά του. Αλλά θα παραβίαζε το Σύνταγμα αν προσπαθούσε να του υπαγορεύσει επιχειρησιακές αποφάσεις» («Τα Νέα», 24.5.2025).

Κάπως έτσι αυτές οι χώρες…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Τα χαμένα μαθήματα

Υπεράσπιση κατηγορούμενων νεοδημοκρατών βουλευτών: "εμείς απλά ρουσφέτια στο πλαίσιο του πελατειακού κράτους κάναμε".

— Manos Voularinos (@ManosVoularinos) April 2, 2026

Πέσ' τα, ρε Κυριάκο! Σα δε ντρέπονται! Πώς και πώς περιμένουμε τη στιγμή που θα κάνεις κυβέρνηση για να σταματήσουν όλα αυτά! pic.twitter.com/wXae5etE6k

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) April 2, 2026

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

 Είναι κομμάτι προσβλητική η φιλολογία περί των «διαχρονικών παθογενειών του κράτους».  

Προσβλητική, με αναφορά όσα ζήσαμε, όσα υποστήκαμε, όσα υποφέραμε, διότι δεν έχει περάσει ούτε μία δεκαετία από τότε που βγήκαμε από τα μνημόνια. Δεν άλλαξε καν η γενιά, δεν πέρασαν ούτε σαράντα ούτε πενήντα χρόνια, για να σβήσουν οι μνήμες. 

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η πρώτη που ευτύχησε να κυβερνήσει έπειτα από μια κρίση η οποία σημάδεψε την Ελλάδα.

Δεν μάθαμε ότι το πελατειακό κράτος, ακόμη και αν δεν αποσκοπεί στον απευθείας πλουτισμό των πολιτικών, κόβει τα πόδια της οικονομίας. 

Τα «φορετά» και τα «χεράτα» του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι λεφτά που μπορεί να φέρνουν ψήφους σε κάποιους, αλλά δεν φέρνουν ευημερία σε όλους.

Αντιθέτως, στερεί πόρους από πραγματικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

 Οι «πολιτικές παρεμβάσεις» στη διοίκηση, που με τόση θέρμη θέλει ο νεοφώτιστος στη Ν.Δ. Ανδρέας Λοβέρδος –«είναι δυνατόν να απαγορευθεί σε εν ενεργεία βουλευτή η επικοινωνία με τη διοίκηση;» (Action24, 2.4.2026)– δεν είναι ίδιον του σύγχρονου κράτους, ανάγονται στην τουρκοκρατία – άντε, στην Ελλάδα πριν από το 2009. Είναι μακριά όμως από τον ευρωπαϊκό κανόνα.

Ενας καλός φίλος, από εκείνους οι οποίοι προσπάθησαν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά την πρώτη περίοδο της κρίσης, διηγείτο την εξής ιστορία, που αποτύπωσε στο χαρτί ο Παύλος Τσίμας: «Ο πρωθυπουργός της Σουηδίας κάλεσε κάποτε στο γραφείο του τον διευθύνοντα σύμβουλο της Trafikverket – είναι ο δημόσιος Σουηδικός Οργανισμός Συγκοινωνιών, αρμόδιος για τις υποδομές των σιδηροδρομικών, αεροπορικών, θαλάσσιων και οδικών μεταφορών στη χώρα. Με σκανδιναβική ευγένεια και διακριτικότητα, προφανώς, εξέφρασε την επιθυμία να δημιουργηθεί μια σιδηροδρομική σύνδεση με κάποιον προορισμό της ιδιαίτερης πατρίδας του. 

“Ως τι μου το ζητάτε;” απάντησε ο επικεφαλής της Αρχής. “Αν μου το ζητάτε ως πρωθυπουργός, είμαι υποχρεωμένος να σας καταγγείλω για ανάρμοστη παρέμβαση στη λειτουργία ενός ανεξάρτητου οργανισμού. Αν πάλι μου το ζητάτε ως ενδιαφερόμενος πολίτης, ακούω το αίτημά σας με σεβασμό. Αλλά για να ασχοληθώ μαζί του, φροντίστε να συγκεντρώσετε αρκετές υπογραφές συμπολιτών σας, ώστε το αίτημα να έχει υπόσταση”» («Τα Νέα», 24.5.2025).

Στον Ουίνστον Τσώρτσιλ αποδίδεται η φράση «ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να πάει χαμένη». 

Πρόβλημα είναι και ο πρώτος πληθυντικός του κλισέ «δεν μάθαμε από την κρίση».  

Αν δεν έμαθε ο μπαρμπα-Μήτσος από τις Σέρρες, είναι μικρό το κακό.  

Μπορεί να επιδιώξει την αθέμιτη συναλλαγή, το πανωγράψιμο στην παραγωγή, τα «φορετά» και τα «χεράτα» του ΟΠΕΚΕΠΕ, την «επιστροφή στην κανονικότητα». Δεν έχει, όμως, την εξουσία να τα υλοποιήσει.  

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν έμαθαν οι πολιτικοί, αυτοί τους οποίους ο μπαρμπα-Μήτσος μούντζωνε την περασμένη δεκαετία. Μία από τις αποστολές ενός πολιτικού είναι να υπενθυμίζει διαρκώς πώς φτάσαμε στην κρίση, να διαπαιδαγωγεί τους μπαρμπάδες της επικράτειας.

Ο μιθριδατισμός στο ρουσφέτι δεν φαίνεται μόνο από τη θεωρητικοποίησή του, που επιχειρεί ο Ανδρέας Λοβέρδος, υπό το πρόσχημα της «επικοινωνίας με τη διοίκηση».

Φαίνεται και στον διαχωρισμό των υποθέσεων που κάνει η κυβέρνηση, από την εκ προοιμίου ποινική αξιολόγησή τους που έκανε ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης σε «εμφανώς γελοίες», αλλά και κάποιες «πιο σοβαρές» (Action24, 3.4.2026).

Να το ξαναπούμε: Δουλειά των βουλευτών δεν είναι να μεταφέρουν στη διοίκηση τα «δίκαια αιτήματα» των ψηφοφόρων τους. 

Κατ’ αρχήν, δεν ξέρουν αν είναι δίκαια, ούτε έχουν τους μηχανισμούς για να τα αξιολογήσουν. 

Αν κάποιος βουλευτής διαισθάνεται το δίκαιο, οφείλει...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Οι όμηροι της ασυλίας

Άδωνις Γεωργιάδης:
Εμπιστεύομαι μόνο την ελληνική δικαιοσύνη.
Η ευρωπαϊκή εισαγγελία δεν είναι θεσμός.
Δεν την εμπιστεύομαι.

🤡🤡🤡🤡🤡🤡
🤭🤭🤭🤭🤭🤭
🤣🤣🤣🤣🤣🤣#apokalypseis

— Morena.. (@Lady_S99) April 7, 2026

 Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Oπου σταθεί ο Αδωνις Γεωργιάδης δηλώνει την πίστη του στη Δικαιοσύνη. «Είχα πάντα εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη», είπε με αφορμή την αρχειοθέτηση του φακέλου για την υπόθεση Novartis (24.1.2022). «Εχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, που έχει γνώση όλης της δικογραφίας, ότι θα βρει λύση», έγραφε με αφορμή την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι κ.λπ. (Χ, 8.10.2025).

Φαίνεται ότι η εμπιστοσύνη του στη Δικαιοσύνη έχει σύνορα. Εμπιστεύεται την εγχώρια και ουχί την ευρωπαϊκή. Η δεύτερη, ίσως επειδή η ηγεσία της δεν διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, «είναι σαν να κρατάει τη χώρα, το πολιτικό σύστημα σε ομηρία» (Action 24, 3.4.2026). 

Είναι τα εμπλεκόμενα στελέχη της Ν.Δ. ολόκληρο το πολιτικό σύστημα; 

Είναι είκοσι βουλευτές που κατηγορούνται ολόκληρη η χώρα;  

Ας το προσπεράσουμε.

Υπάρχει «ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα», έγραψε. «Διαρροές από τον Σεπτέμβριο για κάτι που ήρθε τον Απρίλιο. Τώρα νέες διαρροές για έναν, δύο, τρεις κ.λπ. φακέλους που ετοιμάζονται κ.λπ. αδιανόητα και από δικαστικής απόψεως πράγματα. Και φυσικά ένα Κοινοβούλιο που έτσι μένει διαρκώς αιχμάλωτο. Εάν έχει κάτι τόσο σοβαρό είχε όλο τον χρόνο να τα στείλει όλα μαζί» (Χ, 5.4.2026).

Η αλήθεια είναι ότι και η ελληνική Δικαιοσύνη λειτουργεί με δόσεις. Εισαγγελέας έστειλε τη δικογραφία για τη Novartis στη Βουλή, δικαστικό συμβούλιο την έβαλε στο αρχείο πέντε χρόνια μετά. Ο Αρειος Πάγος αρχειοθέτησε το σκάνδαλο των υποκλοπών το 2024, ένα πλημμελειοδικείο το 2026 ανακάλυψε σημεία και τέρατα.  

Στην προκειμένη περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ελέγχει βουλευτές και υπουργούς, ασχέτως αν συνεχώς σκοντάφτει σε δαύτους. 

Ελέγχει τα πεπραγμένα του ΟΠΕΚΕΠΕ, που σκόρπιζε τα ευρωπαϊκά κονδύλια «φορετά» και «χεράτα». Ανά έτος…

Δεν γνωρίζουμε πόσο βαθιά γνώση των ερευνών έχει ο κ. Γεωργιάδης, ώστε να αποφαίνεται κατηγορηματικώς ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «είχε όλο τον χρόνο να τα στείλει όλα μαζί». 

Ισως να συνήθισε τους ρυθμούς της ελληνικής Δικαιοσύνης που –σε ό,τι αφορά μόνο το πολιτικό σύστημα– τα βρίσκει όλα καλά στο τσακ μπαμ. Πήρε μόνο εννέα μήνες στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου για να εκδώσει το πόρισμα για τις υποκλοπές, αλλά παρέλειψε πολλά. Δεν κάλεσε σε κατάθεση ούτε τον κάτοχο της πιστωτικής κάρτας από την οποία πληρώθηκαν τα παράνομα και μολυσμένα sms.

Σε μια ευνομούμενη δημοκρατία, το πολιτικό σύστημα πρέπει να είναι διαρκώς «όμηρος» της Δικαιοσύνης.  

Για την ακρίβεια, κάθε μία από τις τρεις εξουσίες πρέπει ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΕΣ: Το ασυμβίβαστο και η πραγματικότητα

Και γιατί να μην θεσπίσουμε το ασυμβίβαστο βουλευτή - πρωθυπουργού; Ή ακόμα καλύτερα το ασυμβίβαστο πρωθυπουργού - απατεώνα;

— aNameToCome (@aNameToCome) April 6, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Ακούγεται καλό αυτό που είπε προχθές ο πρωθυπουργός στο τηλεοπτικό του μήνυμα: «Θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη συνταγματική αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή, με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο» (6.4.2026).

Ας μη σταθούμε στο γεγονός ότι αυτή είναι μία ακόμη από τις αποσπασματικές προτάσεις για την αναθεώρηση, που εξακοντίζει ο πρωθυπουργός κάθε φορά που ανακύπτει κάποιο πρόβλημα για την κυβέρνηση.

Επίσης δεν ξέρουμε αν και πώς θα λειτουργήσει αυτό το «μπες, βγες και ξαναμπές».

Το πρόβλημα είναι ότι η εξαγγελία μοιάζει λίγο σαν την προσευχή του Αγίου Αυγουστίνου: «Θεέ μου! Δώσε μου αγνότητα και εγκράτεια, αλλά όχι ακόμα». Κι αυτό διότι τρεις στις πέντε παρουσίες στο υπουργικό συμβούλιο την περασμένη Παρασκευή ήταν βουλευτές. Συνολικώς, από τα 63 μέλη της κυβέρνησης μόνο οι 16 είναι εξωκοινοβουλευτικοί. Αν ήθελε ο πρωθυπουργός, θα υλοποιούσε το όραμά του και με το ισχύον Σύνταγμα. Θα έστελνε όλους τους βουλευτές στη θέση τους, ήτοι στα έδρανα του Κοινοβουλίου.

Το μυστήριο πυκνώνει με την ακροτελεύτια παράγραφο της δήλωσης του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι δηλαδή «οι αρμοδιότητες του χαρτοφυλακίου της ψυχικής υγείας, τις οποίες είχε μέχρι σήμερα ο τέως υφυπουργός Δημήτρης Βαρτζόπουλος, θα κατανεμηθούν εσωτερικά στο υπουργείο».

Το ερώτημα είναι: Αφού αυτές οι αρμοδιότητες μπορούν τόσο εύκολα να κατανεμηθούν εσωτερικά, προς τι η ύπαρξη ενός ακόμη κοινοβουλευτικού υπουργού; Για να αυξηθούν οι πιθανότητες να βρεθεί η κυβέρνηση εκτεθειμένη σε κάποιο σκάνδαλο τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ;

Το χειρότερο είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δει το πρόβλημα πριν αναλάβει την διακυβέρνηση του τόπου το 2019. Οπως έλεγε στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha (4.9.2018): «Αυτό που είναι πολύ ενοχλητικό λειτουργικά και αισθητικά είναι αυτή η εικόνα των τεράστιων υπουργικών σχημάτων, όπου ο καθένας παίρνει μια καρέκλα μόνο και μόνο για να κρατηθούν κάποιες κομματικές ισορροπίες. Πολλοί έχουν πει ότι δεν θα το κάνουν αυτό και το κάνουν. Εγώ…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Η δουλειά των βουλευτών

Εντάξει μωρέ και τι έγινε. Ένα ρουσφέτι και μερικά εκατομμύρια χαμένα.

🖐🖐🖐μαλακα. Τα έχετε γαμησει όλα pic.twitter.com/HLlpihSf2h

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) April 2, 2026

Αυτό το απύθμενο θράσος που βγαίνουν πλέον στα πάνελ και ομολογούν τα ρουσφέτια και τις χάρες που κάνουν δείχνουν πόσο έχουν καβαλήσει το καλάμι.

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) April 2, 2026

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

«Γουρλίδικη» αποδείχθηκε και αυτή η εξεταστική επιτροπή, όπως είχε πει ο πρόεδρος της άλλης για τα Τέμπη.  

Ο πρωθυπουργός, παρά το γεγονός ότι ομνύει στο ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού, έκανε τον κ. Μακάριο Λαζαρίδη υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης. Ισως να εκτίμησε την κατηγορηματική δήλωσή του ότι «δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ» (Blue Sky, 15.10.2025).

Βεβαίως, ο εισηγητής της Ν.Δ. κ. Λαζαρίδης έκανε με μεγάλο ζήλο το κομματικό του καθήκον. Υπήρξε δε αποτελεσματικός. Και αυτή η επιτροπή τα βρήκε όλα καλώς καμωμένα από την κυβέρνηση. Απεφάνθη ότι «δεν υπάρχουν αποδείξεις ενοχής» για τους δύο πρώην υπουργούς, λες και μια Εξεταστική ψάχνει για αποδείξεις. 

Από την άλλη, υπάρχει και το κοινοβουλευτικό καθήκον, αλλά αυτό δεν απασχολεί κανέναν. Οι «300» δεν είναι αποσπασμένοι υπάλληλοι των κομμάτων τους στη Βουλή. Κατά το άρθρο 52 του Συντάγματος αντιπροσωπεύουν το έθνος.

Μια εξεταστική επιτροπή δεν φτιάχνεται για να ξεβγάλει την υποχρέωση η εκάστοτε κυβέρνηση. Συγκροτείται για να ελέγξει την εκτελεστική εξουσία ώστε αυτή να διορθωθεί. Διαχρονικώς, όμως, η εκάστοτε πλειοψηφία βρίσκει αψεγάδιαστη την κυβέρνηση που στηρίζει και αυτό δεν έχει μόνο ως συνέπεια να διακωμωδείται ο κοινοβουλευτισμός, αλλά να μη διορθώνεται τίποτε και οι παθογένειες να γίνονται διαχρονικές, κατά πως λέει και ο πρωθυπουργός.

Ενας άλλος τρόπος διαιώνισης αυτών των παθογενειών είναι η υπερασπιστική γραμμή της κυβέρνησης, που δυστυχώς μηρυκάζουν και πολλοί δημοσιογράφοι. Αφορά τα «δίκαια αιτήματα των πολιτών», για τους οποίους –τι να κάνουν;– οι φουκαράδες βουλευτές αναγκάζονται να ασκούν πίεση στη δημόσια διοίκηση. Εξ ου και η πρώιμη και ξεκούδουνη ποινική αξιολόγηση που κάνουν διάφοροι μεταξύ των «παρανόμων» και των «και ολιγότερο παρανόμων αιτημάτων προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ».

Η δουλειά των βουλευτών δεν είναι να μεταφέρουν στη διοίκηση τα «δίκαια αιτήματα» των ψηφοφόρων τους. Κατ’ αρχάς, δεν ξέρουν αν είναι δίκαια, ούτε έχουν τους μηχανισμούς να τα αξιολογήσουν. Για την ακρίβεια, ούτε η εισαγγελία το ξέρει. Πολλάκις έχει μόνον ενδείξεις. Ολα αποκαλύπτονται στη δίκη.

Τώρα, αν κάποιος βουλευτής διαισθάνεται το δίκαιο, οφείλει ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Τα σκάνδαλα τότε και τώρα

#ΝΔ_εγκληματική_οργάνωση pic.twitter.com/4h7k6ZLamu

— Nikos t (@NikosS_nt) April 3, 2026

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

 Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν πάντα παθογένειες του ελληνικού κράτους, εξ ου και ο χαρακτηρισμός «διαχρονικές».  

Αυτό πιστοποιείται από το γεγονός ότι οι Ελληνες έχουν καταψηφίσει ένα σκασμό κυβερνήσεις, που υποσχέθηκαν ότι θα βάλουν τέλος στη διαφθορά, αλλά τελικώς είτε δεν το κατάφεραν είτε τη διόγκωσαν.  

Ουδείς από όσους καταψηφίσθηκαν είπε στον ελληνικό λαό: «Τι κάνετε, μωρέ; Οι παθογένειες είναι διαχρονικές…».

Η άλλη αλήθεια είναι ότι από τη δεκαετία του ’80 γινόταν πάρτι με τις αγροτικές επιδοτήσεις. Ολοι θεωρούσαν τα λεφτά της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής δώρο εξ ουρανού, που μπορούσαν να το εκμεταλλευθούν για ίδιον όφελος. Ενα συμβάν, που απεικονίζει αυτήν την αντίληψη, είναι ότι ο καθ’ όλα αξιοπρεπής πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, παραμονές των εκλογών του 1981, μοίραζε ιδιοχείρως τις επιταγές της τότε ΕΟΚ μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες…

Αλλοι καιροί, άλλα ήθη, αλλά υποτίθεται ότι από τότε μάθαμε. Ή, τουλάχιστον, κάποιοι του «επιτελικού (τρομάρα μας!) κράτους» έπρεπε να είχαν πληροφορηθεί ότι ο «Κανονισμός (Ε.E.) 2017/1939 θεσπίζει μια ανεξάρτητη εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ενωσης (E.E.) που είναι αρμόδια για την έρευνα, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της Δικαιοσύνης των εγκλημάτων που διαπράττονται εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ενωσης» (απόφαση Συμβουλίου 12.10.2017).  

Αν το είχαν πληροφορηθεί μάλλον θα είχαν συμμαζευτεί, αφού ξέρουν ότι δεν διορίζουν τους επικεφαλής των ευρωπαϊκών δικαστηρίων για να κάνουν τα γνωστά πάρε-δώσε.

Το άλλο στοιχείο που ξεχωρίζει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι οι γνωστές και διαχρονικές μικροαπάτες, που κάνουν (όχι μόνον εδώ) οι αγρότες, δηλώνοντας περισσότερα στρέμματα ή μεγαλύτερη παραγωγή.

Αυτό που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόνο στην Ελλάδα, είναι η οργάνωση όλων αυτών των «διαχρονικών» παθογενειών με μεγάλες εγκληματικές συμμορίες που πιθανόν να είχαν πολιτική κάλυψη.

Αν και ουδέποτε υπήρξε εμπλοκή τόσων κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών σε ένα σκάνδαλο, πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν είναι πρώτη φορά που κατηγορούνται υπουργοί.  

Το 1989 αποκαλύφθηκε το «σκάνδαλο του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού». Μια κρατική εταιρεία εισήγε φθηνό καλαμπόκι και το εμφάνιζε ως ελληνικό για να πάρει τις επιδοτήσεις.  

Η διαφορά είναι ότι, τότε, έγινε προανακριτική επιτροπή, ο εμπλεκόμενος υπουργός κάθισε στο σκαμνί του ειδικού δικαστηρίου και μπήκε τρία χρόνια στη φυλακή.  

Οπότε θα μπορούσαμε να πούμε:  

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος

Για τους σοσια-ληστές υπάρχει μόνο αισχροκέρδεια, ποτέ αισχροφορολογία. https://t.co/waB5nx3dUQ

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) April 1, 2026

 

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Για τους ποιητές «οι μόνες μάχες που χάνονται είναι αυτές που δεν δίνονται» και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν άφησαν μάχη κατά της ακρίβειας που να μη δώσουν.

Από την εποχή του «πολέμου κατά των μεσαζόντων», στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, μέχρι τον Κίμωνα Κουλούρη, που το 2003 δήλωνε ότι «από τα 48 είδη φρούτων και λαχανικών, τα 45 είχαν πτωτική τάση. Αυξήθηκε το ραδίκι Ιταλίας και το κάναμε θέμα. Και γιατί, κυρία μου, πρέπει να φας ραδίκι Ιταλίας; Δεν κατάλαβα!», και μέχρι τον Χρήστο Φώλια, που το 2008 απειλούσε ότι θα κόψει τα χέρια των κερδοσκόπων και ανακοίνωσε δέσμη σαράντα ενός (ολόκληρων!) μέτρων, φτάσαμε στην εκστρατεία του Τάκη Θεοδωρικάκου με το πλαφόν στο κέρδος (μόνο) των βενζινοπωλών.

Και όμως! Παρά τις πομπώδεις εκστρατείες ο ελληνικός πληθωρισμός είναι διαχρονικώς ο υψηλότερος στην Ευρωζώνη, ίσως επειδή οι μάχες κερδίζονται και χάνονται πριν δοθούν.

Οπως γράφαμε παλαιότερα, η ακρίβεια στην αγορά είναι απλώς ο πυρετός της οικονομίας. Το γεγονός ότι η χώρα πορεύεται με «δέκατα» πολλά χρόνια τώρα και εμφανίζει υψηλές θερμοκρασίες όταν γίνει πόλεμος, πανδημία ή, έστω, μια απλή κινητοποίηση των αγροτών, σημαίνει ότι υπάρχει κάποια ασθένεια που τα αντιπυρετικά επιδόματα –προσφιλής συνταγογράφηση όλων των κυβερνήσεων– δεν μπορούν να καταπολεμήσουν.

Τώρα, όπως έγραφε ο φίλος Κώστας Καλλίτσης, λόγω πολέμου «στον πληθωρισμό είμαστε πρωταθλητές. Τον Φεβρουάριο ήταν 3,1% έναντι 1,9% στην Ευρωζώνη, 63% υψηλότερος. Και η αφαίμαξη που γίνεται στο λαϊκό εισόδημα είναι πολύ μεγαλύτερη από το ποσοστό του, γιατί η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης είναι υψηλότερη από τον μέσο όρο: 8,2% στα ενοίκια, 12,3% στα ρούχα, 5,3% στα τρόφιμα κ.ο.κ.» («Καθημερινή», 29.3.2026).

Φταίνε οι κερδοσκόποι, κατά πως λένε, όλες οι κυβερνήσεις.

Φταίνε, αλλά είναι περίεργο ότι σε πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, εκεί όπου ο σκοπός του κέρδους θεωρείται ιερός, αυτοί οι κερδοσκόποι δεν βρίσκουν για να κάνουν τον πληθωρισμό υψηλότερο.

Υπάρχει όμως κι ένας (αόρατος) ελέφαντας στο δωμάτιο. Ενας μανάβης όσο και να κερδοσκοπήσει αθέμιτα, θα έχει διάφορο μερικά κατοστάρικα. Ενας μεσάζων, μια επιχείρηση, κάποια χιλιάρικα. «Χάρη στον πόλεμο», έγραφε ο κ. Καλλίτσης, «εφόσον οι τιμές διατηρηθούν στα σημερινά επίπεδα, με τον πληθωρισμό και τους σημερινούς συντελεστές ΦΠΑ, η κυβέρνηση υπολογίζει να μαζέψει 2-3 δισ. επιπλέον έσοδα για προεκλογική χρήση».

Το ελληνικό κράτος είναι (λόγω τζίρου) ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος της ελληνικής οικονομίας.

Και φυσικά…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Μηνύματα «αρχηγισμού»

Αυτο... pic.twitter.com/EeRotjR0Ht

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 16, 2026

 Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Στον κομματικό μικρόκοσμο, εκεί όπου μπορούν να περνούν ώρες παρατηρώντας το δένδρο για να μη δουν το δάσος, οι διαγραφές είναι κάτι σαν σήμα «αρχηγισμού».

Ανακυκλώνεται κάτι κοντόφθαλμο: «Οι διαγραφές κάνουν τον αρχηγό». Αυτό είχαν πει στον Γιώργο Παπανδρέου όταν αφρόνως διέγραψε τον Κώστα Σημίτη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, διότι «ο Καραμανλής έγινε πραγματικός αρχηγός όταν διέγραψε τους Γιώργο Σουφλιά, Στέφανο Μάνο, Βασίλη Κοντογιαννόπουλο» τον Φεβρουάριο του 1998.

Η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά είχε ελαφρώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, αφού ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αδιαμφισβήτητος αρχηγός, αλλά υπάρχει κι ένα άλλο χούι στους κομματικούς μικρόκοσμους. Η ανάγκη να στέλνουν «μηνύματα»!

Γι’ αυτό και το ΠΑΣΟΚ διέγραψε τον βουλευτή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο: «Σαφές μήνυμα προς τις εστίες εσωκομματικής αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ ότι “έχει τελειώσει η ανοχή και η αντοχή” αποτελεί η χθεσινή απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να διαγράψει τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο από την κοινοβουλευτική ομάδα (Κ.Ο.)» («Καθημερινή», 13.3.2026).

Είναι ανθρώπινο και κατανοητό να έχουν στερέψει οι αντοχές της ηγετικής ομάδας του Κινήματος. Είναι κοπιώδης η προσπάθεια να ξεκολλήσει η βελόνα. Διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, έχασε 12 μονάδες η Ν.Δ., αλλά το ΠΑΣΟΚ παραμένει στο ύψος του, εκεί, περί το 12%. Τελευταία του ελπίδα είναι ο περιφερόμενος πρύτανης. Συνεπώς, αν ζούσε σήμερα ο Σαίξπηρ θα αναφωνούσε: «Το λάθος, αγαπητέ μου Βρούτε, δεν είναι στην εσωστρέφεια, αλλά μέσα μας».

Εν προκειμένω, όμως, το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ, ούτε στην ξεκούδουνη διαγραφή του κ. Κωνσταντινόπουλου.

Είναι η αντίληψη ότι ο αρχηγός τα παίρνει όλα, υποσύνολο της κοινωνικής αντίληψης ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να τα ελέγχει όλα. Αυτή η συγκεντρωτική αντίληψη είναι διάχυτη στην ελληνική κοινωνία, γι’ αυτό και οι διαγραφές δυστυχώς ενισχύουν το ηγετικό προφίλ των αρχηγών.

Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ δεν ισχύει ούτε αυτό. Ακόμη και το μήνυμα που έστειλε ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης επισκιάστηκε από την αναπάντεχη παράδοση της έδρας εκ μέρους του κ. Κωνσταντινόπουλου.

Σε ένα μόνο πράγμα έχει δίκιο η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Η διαρκής ενασχόληση με τα εσωκομματικά…

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το μαρτύριο του Κηφισού και ο «Προαστ(ε)ιακός» σιδηρόδρομος!

- Ωραίος ο Κηφισός;
- Μια μαλακία είναι pic.twitter.com/7uYpdi02dP

— Goodbye Sober Day (@Stelarklas) February 20, 2026

-Τι αυτοκίνητο μου προτείνετε για πιο ασφαλές;
-Αναλογως, ποια είναι καθημερινή σας διαδρομή;
-Ο Κηφισός.
-Αυτοματο θα πάρετε.
-Γιατί αυτόματο;
-Για να τον παίζεται χωρίς κίνδυνο.

— Vasilis RToum (@toumvas) February 20, 2026

 Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Οσοι προσεγγίζουν την Αθήνα από τον βορρά βιώνουν το «μαρτύριο του ποταμιού». Η κίνηση στον Κηφισό είναι τόσο μεγάλη που η λέξη αποκτά πλέον οργουελιανά χαρακτηριστικά. Αυτοκίνητα, φορτηγά, νταλίκες κ.λπ. μένουν ώρες ακίνητα και κατά διαστήματα μετακινούνται μερικά μέτρα, έτσι ώστε η ακινησία να μπορεί να λέγεται κίνηση.

Γι’ αυτό το χάλι η κυβέρνηση μελετάει μέτρα. Προτάθηκαν μικροπαρεμβάσεις στη διασταύρωση της Εθνικής με την Αττική Οδό· και ξεκινάει μελέτη για τον άξονα Ελευσίνας – Οινοφύτων έτσι ώστε χιλιάδες νταλίκες που φεύγουν από το λιμάνι του Πειραιά ή τις αποθήκες Ασπροπύργου, Ελευσίνας με κατεύθυνση τη Βόρεια Ελλάδα να παρακάμπτουν τα κόκκινα σημεία με κόστος που υπολογίζεται στο 1 δισ. ευρώ· κάποιοι μιλούν για έναν ακόμη υπέργειο αυτοκινητόδρομο (flyover) με ανυπολόγιστο προς το παρόν κόστος.

Τέλος, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης είπε ότι «ένα μέτρο που συζητάμε είναι η απαγόρευση των φορτηγών – βαρέων οχημάτων από τις 7 έως τις 10 το πρωί» (Action24, 1.12.2025).

Η τελευταία σκέψη δεν ευτύχησε. Ισως να μπούχτισε ακόμη και η κυβέρνηση από τις συνεχείς εξαγγελίες απαγορεύσεων· «την πολλή αυστηροποίηση τη βαριέται κι ο Θεός».

Το πιθανότερο είναι να υπήρξαν μεγάλες αντιδράσεις όχι μόνο από το λόμπι των φορτηγατζήδων, αλλά των μεγάλων επιχειρήσεων διαμετακομιστικού εμπορίου, αφού ένα τέτοιο μέτρο, εκτός από τεράστιο οικονομικό κόστος, θα σήμαινε απορρύθμιση ολόκληρης της αλυσίδας μεταφορών, κάτι που δεν επηρεάζει μόνο την Ελλάδα, αλλά και χώρες που εξυπηρετούνται από την Cosco στον Πειραιά.

Οι Αμερικανοί λένε ότι «αν είσαι σφυρί, βλέπεις όλο τον κόσμο σαν καρφιά», κάτι που στα καθ’ ημάς μεταφράζεται σε «αν είσαι κυβέρνηση (και δη “επιτελική”), για κάθε πρόβλημα έχεις μια απαγόρευση».

Υπάρχουν όμως κι άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να αποφορτίσουν τον Κηφισό. Οπως πρότεινε ο συγκοινωνιολόγος κ. Στέφανος Κατσώλης και μετέφερε ο δικός μας Δημήτρης Ρηγόπουλος, «υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου που διασχίζει το πολεοδομικό συγκρότημα από βορρά προς νότο, από τον Αγιο Στέφανο μέχρι τον Πειραιά, σχεδόν παράλληλα με την εθνική οδό και τον Κηφισό. Εκεί λειτουργούν εδώ και χρόνια στάσεις σε περιοχές όπως οι Αφίδνες, ο Αγιος Στέφανος, η Δεκέλεια, το Μενίδι, το Πάρκο Τρίτση, οι Αγιοι Ανάργυροι, ο Σταθμός Λαρίσης, του Ρουφ, ο Ταύρος, ο Ρέντης κ.λπ. Υπάρχει και η γραμμή του αεροδρομίου, όπου επίσης λειτουργούν σταθμοί με σημείο αναφοράς τον Κηφισό (Ηράκλειο, Μεταμόρφωση). Δεν θα μπορούσαν όλοι αυτοί οι σταθμοί να απορροφήσουν μέρος της ζήτησης για μετακίνηση κατά μήκος του Κηφισού;» («Καθημερινή», 31.1.2026).

 

«Προαστ(ε)ιακός» σιδηρόδρομος

Ο κ. Κατσώλης επισήμανε ότι παραλλήλως του Κηφισού, όπου συνωστίζονται χιλιάδες Ι.Χ. αυτοκίνητα (συνήθως μόνο με τον οδηγό), υπάρχει ο κάθετος άξονας του προαστιακού σιδηροδρόμου, που θα μπορούσε να απορροφήσει μέρος της κίνησης. «Αρκεί οι συρμοί να μην περνούσαν μία ή το πολύ δύο φορές την ώρα. Αρκεί να “τρέχαμε” τη μετατροπή του δικτύου του προαστιακού σιδηροδρόμου εντός του λεκανοπεδίου σε υποδομή μετρό, όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου» («Καθημερινή», 31.1.2026).

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε προαστιακό σιδηρόδρομο, αλλά «προαστειακό». Είναι ανέκδοτο να συζητάμε για αξιόπιστη επιβατική κίνηση όταν τα δρομολόγια δεν είναι παρά ανά μία ή δύο ώρες· αν π.χ. κάποιος χάσει το τρένο 1542 που ξεκινάει από την Αθήνα στις 11.28, θα πρέπει να πάρει το επόμενο στις 13.28! Με τέτοια συχνότητα δρομολογίων, όλοι θα προτιμήσουν να πήξουν μέσα στο Ι.Χ. τους επί του Κηφισού, έχοντας την ελπίδα ότι θα σταθούν τυχεροί, ή έστω να περάσουν τις δύο ώρες των καθυστερήσεων ακούγοντας ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, αντί να τριγυρνούν ασκόπως στον σταθμό.

Τα μέσα σταθερής τροχιάς που αφέθηκαν στην εγκατάλειψη όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι η αχίλλειος πτέρνα των μεταφορών στη χώρα.

Εχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά εμπορευματικών μεταφορών διά σιδηροδρόμου στην Ευρωπαϊκή Ενωση (2%), ενώ στις χώρες της Βαλτικής ξεπερνάει το 60%. Τα τελευταία στοιχεία (2024) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι απελπιστικά. Αλλά και προ θεομηνιών (τύπου «Daniel») και άλλων καταστροφών στο δίκτυο, τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Το 2017 –τελευταία χρονιά που η χώρα έδωσε στοιχεία προ του 2024– οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι μετακίνησαν 1.320.000 τόνους εμπορευμάτων. Μη μετρηθούμε με την ισομεγέθη Αυστρία (107.579.000 τόνοι), αλλά με την Πορτογαλία που επίσης βρίσκεται σε ένα άκρο της Ευρώπης. Είχε οκταπλάσιο σχεδόν τονάζ: 10.453.000 τόνους. Ακόμη και η Βόρεια Μακεδονία μάς ξεπερνάει με 1.558.000 τόνους.

Ο σιδηρόδρομος αποτελεί το κλειδί για τις χερσαίες μεταφορές, εμπορευμάτων και ανθρώπων. Οχι μόνο στον Κηφισό, αλλά σε ολόκληρη την επικράτεια· και χίλιες νταλίκες να φύγουν από τις εθνικές οδούς, κέρδος θα είναι.

Βεβαίως θέλει …

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Σε αναθεώρηση (του 86) να βρισκόμαστε

"Την αλλαγή του άρθρου 86 άλλωστε, την υπερασπίζομαι εδώ και 20 χρόνια" μας είπε σήμερα ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας που πέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο.
Κοκκίνισε από ντροπή και το θράσος! pic.twitter.com/wAy8vRKNNX

— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) February 2, 2026

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Είναι θετικό ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει «βαθιά στην αποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικών δικαστών σε υποθέσεις τυχόν ποινικής ευθύνης υπουργών ενώ αυτοί ασκούν τα καθήκοντά τους». Οπως είπε στο προχθεσινό διάγγελμά του, «υπερασπίζομαι την αλλαγή του άρθρου 86 εδώ και 20 χρόνια».

Αλλά πάλι η μηδενική συμμετοχή των δικαστών στις δύο μεγάλες υποθέσεις που ταλάνισαν την ελληνική κοινωνία (Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν οφειλόταν στο κακό, στραβό και ανάποδο «άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών». Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε να αποκλείσει τους δικαστές από την έρευνα.  

Είναι αληθές αυτό που είπε ωμά ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης: «Κάθε εισαγγελέας όταν πέφτει πάνω σε μια έρευνα πάνω σε υπουργό, το Σύνταγμα τι λέει; Αμελλητί το στέλνει στη Βουλή. Αμελλητί τι σημαίνει; Δεν έχει δικαίωμα να μας πει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη. Λέει “δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε”. Ποιος στο Σύνταγμα έχει την αρμοδιότητα να τους ελέγξει; Η Βουλή. Τι λέει η Βουλή; Η πλειοψηφία. Ποιος έχει την πλειοψηφία; Η Νέα Δημοκρατία. Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Οτι δεν πρέπει να ελεγχθούν. Τελεία» (Action 24, 15.7.2025).

Επομένως, υπάρχουν δύο εξηγήσεις σχετικώς με την κατόπιν εορτής ανακίνηση της συζήτησης για αλλαγή τώρα του άρθρου 86 από τον πρωθυπουργό. 

Η πρώτη είναι… σατανική. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να προστατεύσει τους διαδόχους του, δηλαδή τους μελλοντικούς πρωθυπουργούς, από χουνέρια σαν αυτό που του έκανε δύο φορές η δική του κοινοβουλευτική ομάδα καταψηφίζοντας τις προανακριτικές επιτροπές.

Η δεύτερη και πιο εύλογη εξήγηση είναι ότι ο πρωθυπουργός νιώθει τον αχό της κοινωνίας, η οποία οργίζεται διότι, ενώ αυστηροποιούνται όλες οι ποινές για τυχόν μικροαδικήματα των πολιτών, για τα πιθανά μεγάλα αδικήματα των πολιτικών η Δικαιοσύνη είναι ανίσχυρη να επιβάλει ακόμη και ελαφρές ποινές. Ας μην ξεχνάμε ότι στήνεται κοτζάμ κόμμα –που, δημοσκοπικώς, τουλάχιστον, πάει καλά– με όχημα ή δικαιολογία το άρθρο 86.

Υπάρχει ένα στοιχείο που ενισχύει το επιχείρημα περί απάντησης του πρωθυπουργού στην οργή των πολιτών.  

Τον Μάρτιο του 2019 η προτείνουσα την αναθεώρηση Βουλή ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία (225 βουλευτές) την αλλαγή του άρθρου 86.  

Αυτό επέτρεπε στην επόμενη Βουλή να αναθεωρήσει το άρθρο κατά το δοκούν με απλή πλειοψηφία 151 ψήφων. 

Η πλειοψηφία της Ν.Δ. (158 βουλευτές) όμως προέκρινε μόνο την κατάργηση σύντομης αποσβεστικής προθεσμίας. 

Οπότε γυρνάμε στην εξήγηση Νο 1. Να ήταν κι αυτό ένα...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Εγκλημα και Διοίκηση

 Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

 Υπάρχουν αιτίες που οδήγησαν στη μεγάλη καταστροφή και στον θάνατο μιας 56χρονης από τις νεροποντές στην Ανω Γλυφάδα. 

Τις περιέγραψε ο δήμαρχός της Γιώργος Παπανικολάου.

Εγιναν «έργα υπογειοποίησης καλωδίων πρόσφατα από τον ΔΕΔΔΗΕ. Κατά τη διάρκεια των εργασιών πραγματοποιήθηκε εκτεταμένο σκάψιμο εκατοντάδων μέτρων στο βουνό χωρίς να ακολουθήσει η απαιτούμενη σωστή επιχωμάτωση». Το αποτέλεσμα ήταν, με τις έντονες βροχοπτώσεις, να υποχωρήσει το έδαφος, το ρέμα να ανοίξει και τα φερτά υλικά να καταλήξουν μαζικά μέσα στην πόλη. Ο δήμαρχος τόνισε ότι «υπάρχει κάθετο μπάζωμα μεγάλων διαστάσεων στη ρεματιά, προκειμένου να περάσει καλώδιο, το οποίο πλέον έχει μείνει “στον αέρα”. Εχει ήδη δοθεί στη δημοσιότητα σχετικό φωτογραφικό υλικό» (EPT Νews, 25.1.2026).

Κάποιοι μπορεί να πουν «έλεος με αυτούς τους δημάρχους! Ολο γκρινιάζουν και τίποτε δεν κάνουν…», παρά το γεγονός ότι ο κ. Παπανικολάου είναι γέννημα-θρέμμα της Ν.Δ. 

Το πρόβλημα είναι ότι απαγορεύεται να κάνουν κάτι.

Ο δήμαρχος Αλίμου προσπάθησε κι έφαγε τα μούτρα του στο κεντρικό κράτος. Προ έτους, εξέδωσε κανονισμό ο οποίος ανάγκαζε τις εταιρείες κοινής ωφελείας να αποκαθιστούν όπως πρέπει τον χώρο όπου σκάβουν.

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής (οργουελιανός τίτλος, αφού μόνον «αποκεντρωμένη δεν είναι· υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών και είναι διά νόμου ο αφανής προϊστάμενος όλων των δήμων) έκανε «δεκτή προσφυγή εταιρείας τηλεπικοινωνιών, η οποία στράφηκε κατά των επιπρόσθετων περιορισμών που έθεσε με κανονισμό ο Δήμος Αλίμου» («Καθημερινή», 27.7.2025).

«Οι δήμοι έχουν την ευθύνη συντήρησης των οδών, αλλά δεν μπορούν να θέτουν κανόνες σε τρίτους για το πώς θα αποκαθιστούν το οδόστρωμα μετά την εκτέλεση ενός έργου», έγραφε τότε η «Κ».

Ετσι, τώρα, όποιος θέλει σκάβει όπου θέλει και μπαλώνει όπως τον βολεύει. Η τάχα μου «Αποκεντρωμένη» Διοίκηση έκανε το χατίρι των εταιρειών εις βάρος ακόμη και της ζωής των δημοτών.

Εξέδωσε δε και φετβά: «Οι δήμοι έχουν μεν το αυτοδιοίκητο, δεν μπορούν ωστόσο να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες χωρίς να έχουν λάβει εξουσιοδότηση από την πολιτεία με νόμο», σημείωνε στην απόφασή της. Χρειάζεται νόμος του κεντρικού κράτους ακόμη και για τα μπαλώματα μετά τα έργα.

Η άτυχη 56χρονη δεν ήξερε από αρμοδιότητες, ότι το «κεντρικό κράτος-πατερούλης», που θέλει να ελέγχει τα πάντα, την...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η επιτελικώς κακή νομοθέτηση

  

 

pic.twitter.com/o5ELhc6zWo

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) January 24, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Θα συνεχίσουμε με τη συνέντευξη του υπουργού Δικαιοσύνης.  

Οχι για τα fake news και τα ψεύδη που είπε, αλλά για μια πρακτική που εισήγαγε η κυβέρνηση διά του νόμου περί «επιτελικού κράτους», ο οποίος επί της ουσίας ακυρώνει συνταγματική διάταξη.

Τα αποκαλούμενα «ερανιστικά νομοσχέδια» λειτουργούν όπως περιέγραψε ο κ. Γιώργος Φλωρίδης: «Οταν ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο, ειδοποιούνται τα υπουργεία, αν έχουν κάποιες ρυθμίσεις που θέλουν να ενσωματώσουν στο νομοσχέδιο αυτό. Κάθε νομοσχέδιο έχει δύο μέρη. Το πρώτο μέρος ρυθμίζει το κυρίως θέμα του, εν προκειμένω τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, και το δεύτερο μέρος είναι οι λεγόμενες “υπόλοιπες διατάξεις”. Στο δεύτερο μέρος του εν λόγω νομοσχεδίου ενσωματώθηκαν διατάξεις από 12 υπουργεία. (…) Οι διατάξεις αυτές είναι πάνω από 35. Εμείς ενσωματώσαμε 8. (…) Αυτή είναι η καθημερινή πρακτική» (Open, 23.1.2026).

Ελα όμως που υπάρχει το άρθρο 74 του Συντάγματος, το οποίο ρητώς προβλέπει: «Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που περιέχει διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση».

Πώς μπορεί ένα νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να σχετίζεται με τη γονική επιμέλεια; 

Ισως με τη λογική που σάρκασε ο φίλος Ανδρέας Πετρουλάκης, ο οποίος σκίτσαρε έναν περίλυπο Κρητικό κτηνοτρόφο να λέει στα πρόβατά του: «Με μια τροπολοζία στο νομοσσχέδιο ζα τον ΟΠΕΤΣΕΠΕ μού αφαιρούν την αποκλειστιτσή επιμέλεια, και θα πάτε στη Νάξο».

 

pic.twitter.com/TVQRYbJzEi

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) January 25, 2026

 

Πιθανώς, με τον ίδιο χιουμοριστικό τρόπο, μπορούν να σχετιστούν και οι διατάξεις των άλλων 11 υπουργείων που έχουν να κάνουν με «Επέκταση κινήτρου επίτευξης δημοσιονομικών στόχων στους υπαλλήλους της Γενικής Διεύθυνσης Κρατικής Αρωγής» (αρ. 87), τον «Καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου» (αρ. 92), την «Παράταση του ακατάσχετου της χρηματοδότησης αθλητικών ομάδων» (αρ. 95) κ.λπ.

Αν όμως σε ένα νομοσχέδιο κάθε υπουργείο βάλει τρεις, τέσσερις άσχετες «λοιπές διατάξεις», τότε όλες οι τροπολογίες που θα κατατεθούν θα γίνουν αυτομάτως σχετικές.

Ετσι, το άρθρο 74 του Συντάγματος πάει διά της πλαγίας στον κάλαθο των αχρήστων, η καλή νομοθέτηση πάει περίπατο και όλοι θα ψάχνουμε τι στην ευχή ψηφίστηκε, γιατί ψηφίστηκε και προπαντός για ποιον συγκεκριμένο μεγαλοπαράγοντα –πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό– ψηφίστηκε.

Κι όλα αυτά προς δόξαν του «επιτελικού κράτους», που...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ψεύδη και fake news

 

 

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Γράφαμε για τα fake news που χρησιμοποιεί κατά κόρον η κυβέρνηση, με πρώτο τον υπουργό Δικαιοσύνης.

Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Γιώργος Φλωρίδης δεν περιορίζεται στα fake news. Εκστομίζει και χοντρά ψεύδη.

Στη συνέντευξη που έδωσε την επομένη της αποκάλυψης του σκανδάλου για τη «νομοθεσία Ι.Χ.» περί συνεπιμέλειας των τέκνων, είπε ότι «στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής έγιναν τέσσερις συνεδριάσεις. (…) Στις συνεδριάσεις αυτές κλήθηκαν και κατέθεσαν και εκπρόσωποι αρμόδιων φορέων, που έχουν σχέση με το νομοσχέδιο….» (Open, 23.1.2026).

Μέχρι στιγμής βρισκόμαστε στην επικράτεια των fake news. Η μισή αλήθεια είναι ότι η επιτροπή συνεδρίασε τέσσερις φορές, αλλά δεν ήταν η αρμόδια για τη Δικαιοσύνη.

Ηταν η Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κι έτσι εκλήθησαν –όπως είναι λογικό– ο διοικητής της ΑΑΔΕ, ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου κ.ά., όσοι είχαν κάτι να πουν για τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.

Δεν ξέρουμε αν ο κ. Γιώργος Πιτσιλής, ως δικηγόρος, γνωρίζει τα του οικογενειακού δικαίου. Αλλά ακόμη κι αν ήξερε δεν θα τα σχολίαζε, και γιατί δεν είναι της αρμοδιότητάς του, αλλά και μπορεί να μην ήξερε το σκανδαλώδες άρθρο 109, που στα μουλωχτά εμβόλισε ο κ. Φλωρίδης. Βέβαια –και αυτό είναι χοντρό!– στη σελίδα της διαβούλευσης opengov.gr το κατατεθέν νομοσχέδιο έχει 103 άρθρα. Το 109ο του κ. Φλωρίδη δεν ετέθη ποτέ προς διαβούλευση.

Εψεύσθη, λοιπόν, ο υπουργός λέγοντας επί λέξει ότι το ν/σ «κατατέθηκε από την αρχή στη Βουλή», εκτός εάν η κυβέρνηση άλλα νομοσχέδια δίνει προς διαβούλευση και άλλα καταθέτει στη Βουλή.

Κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, πάντως, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Γεώργιος Νικητιάδης δυσφόρησε: «Διάφορες διατάξεις (…) ήρθαν πάλι την τελευταία στιγμή, χωρίς να έχουν περάσει από διαβούλευση. Είκοσι άρθρα διαφορετικά (…) άρθρα για τη Δικαιοσύνη, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν είναι νομοθέτηση και εκτιμώ ότι δεν σας τιμά, δεν τιμά κανέναν από εμάς» (Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, 11.12.2025).

Το χοντρό ψεύδος του κ. Φλωρίδη στην ίδια συνέντευξη ήταν ότι είπε πως…

 

ΝουΔο-(παλαιο)ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τα ψεύδη του κ. Φλωρίδη

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Θασυνεχίσουμε για όσα είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης σχετικώς με τη διάταξη περί γονικής επιμέλειας. Οχι μόνο γιατί το σκάνδαλο είναι μεγάλο· πάντα είχαμε κακή νομοθέτηση, αλλά πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε «Ι.Χ. νομοθέτηση».

Να θυμίσουμε ότι και ο υπουργός Υγείας πέρασε ειδική διάταξη για μία (αριθμητικώς: 1) συνδικαλίστρια γιατρό, ώστε να παραμείνει μετά τη συνταξιοδότησή της στην υπηρεσία. Του ΕΣΥ; Του υπουργού; Θα σας γελάσουμε…

Το βασικό είναι ότι η επικοινωνιακή αντεπίθεση του κ. Γιώργου Φλωρίδη ακολουθεί ένα σχέδιο της κυβέρνησης που το είδαμε πολλάκις στο παρελθόν, ήτοι τη χρήση fake news για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα. Εξ ου και η περαιτέρω ανάλυση.

Είπε ο κ. Φλωρίδης ότι «δώσαμε τώρα στον γονέα που μπορεί να διαφωνεί με την απόφαση (σ.σ.: το δικαίωμα), εφόσον κάνει έφεση, να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο η εκτέλεση από το δικαστήριο της απόφασης αυτής να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του εφετείου. Ο,τι δηλαδή ισχύει για όλες τις περιπτώσεις…» (Open, 23.1.2026).

Αναρωτηθήκαμε χθες «αφού αυτό “ίσχυε για όλες τις περιπτώσεις” γιατί ειδικώς για αυτήν έπρεπε να περάσει νυχτιάτικα ειδική κατεπείγουσα διάταξη;».

Φίλη νομικός απάντησε στο ερώτημα. Αυτό που πέρασε παραμονές Χριστουγέννων στα μουλωχτά ο κ. Φλωρίδης, δεν ισχύει πλέον για καμιά περίπτωση. Και δεν ισχύει εξαιτίας δικού του νόμου!

Μέχρι το περασμένο καλοκαίρι ίσχυε το άρθρο 912 του κώδικα πολιτικής δικονομίας, που προέβλεπε ότι «αν ασκηθεί εμπρόθεσμα έφεση κατά της απόφασης που κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή (…) μπορεί έως τη συζήτηση στο ακροατήριο της έφεσης να διαταχθεί, αν το ζητήσει ο διάδικος που νικήθηκε, και εφόσον πιθανολογείται η ευδοκίμηση της έφεσης, να ανασταλεί ολικά ή εν μέρει, ώσπου να εκδοθεί οριστική απόφαση».

Προσοχή! Το άρθρο έλεγε «να ανασταλεί» η απόφαση και ουχί να «ανακληθεί» ή να «μεταρρυθμιστεί» (δηλαδή να αλλάξει) όπως λέει το σκανδαλώδες άρθρο 109, του κ. Φλωρίδη. Το σημειώνουμε, διότι –ειδικώς στα νομικά– ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο. Τον περασμένο Ιούλιο, ο ίδιος ο κ. Φλωρίδης άλλαξε τη διάταξη. Αφαίρεσε από τα πρωτοδικεία ακόμη και το δικαίωμα αναστολής. Το μετέφερε στα εφετεία! Συμφώνως με τον νόμο 5221/28.7.2025, μόνο «το δικαστήριο που δικάζει την έφεση (…) μπορεί να αναστείλει ολικά ή εν μέρει την εκτελεστότητα» της πρωτόδικης απόφασης.

Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο: η βαθιά περιφρόνηση της κυβέρνησης στο δίκαιο και στους θεσμούς ή...

 

ΝουΔο-γαλαζαίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τα fake news του κ. Φλωρίδη

 

 

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν κατάλαβε το σκανδαλώδες της «νομοθέτησης Ι.Χ.», που πέρασε ο ίδιος για τη συνεπιμέλεια τέκνων.  

Μάλλον ακολουθεί μια παλιά τακτική της κυβέρνησης. Θόλωσε με fake news και μισές αλήθειες τα πράγματα.  

Καλά έκανε! Τα λεγόμενα των υπουργών δεν υπόκεινται σε εξονυχιστικό έλεγχο και, συνεπώς, η παραπλανητική τακτική λειτουργεί μια χαρά για τα κυβερνητικά στελέχη.

Δεν ελέγχονται ούτε οι εξόφθαλμες αντιφάσεις τους. Για παράδειγμα: την επομένη της αποκάλυψης του σκανδάλου, ο κ. Γιώργος Φλωρίδης είπε ότι μετά την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου «δώσαμε τώρα στον γονέα που μπορεί να διαφωνεί με την απόφαση (σ.σ.: το δικαίωμα) εφόσον κάνει έφεση να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο η εκτέλεση της απόφασης αυτής να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του εφετείου. Ο,τι δηλαδή ισχύει για όλες τις περιπτώσεις…» (Open, 23.1.2026).

Το ερώτημα εδώ είναι: Αφού «ίσχυε για όλες τις περιπτώσεις», γιατί έπρεπε ειδικώς για τη συνεπιμέλεια να περάσει ειδική κατεπείγουσα διάταξη; 

Να σημειώσουμε ότι στο τέλος Νοεμβρίου η Ολγα Κεφαλογιάννη έχασε τη δίκη και μέσα Δεκεμβρίου μπήκε στα μουλωχτά η επίμαχη διάταξη. Τι ήταν τόσο κατεπείγον ώστε να ψηφιστεί μαζί με τον ΟΠΕΚΕΠΕ;

Εχουμε γράψει πολλάκις ότι τα καλά fake news, σαν αυτά που χρησιμοποιεί κατά κόρον η κυβέρνηση, δεν είναι αυτά που ονομάζουμε «χοντρά ψέματα». Εμπεριέχουν πάντα ένα κομμάτι αλήθειας. Το αληθές, εν προκειμένω, είναι ότι αμέσως μετά την έκδοση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης (δεν φανταζόμαστε να αποτελούσε εξαίρεση η συνεπιμέλεια) κάθε διάδικος μπορεί να ζητήσει αναστολή εκτέλεσης μέχρι το εφετείο και το δικαστήριο να αποφασίσει για αυτό. Εκείνο που εισάγει η σκανδαλώδης ρύθμιση του κ. Φλωρίδη είναι ότι και ύστερα από μέρες ή και μήνες, αφού έχει βγει η απόφαση, μπορεί η υπόθεση να ξανανοίξει σε πρώτο βαθμό: «Αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το δικαστήριο οφείλει, ύστερα από αίτηση ενός (…) να προσαρμόσει την απόφαση στις νέες συνθήκες ανακαλώντας ή μεταρρυθμίζοντάς την…» (άρθρο 109).

Συνεπώς, το δικαστήριο που έλαβε την πρώτη απόφαση πρέπει να ξανασυνεδριάσει, να εξετάσει αν και πώς μεταβλήθηκαν οι συνθήκες και να εκδώσει νέα απόφαση. Και αν μετά τη δεύτερη απόφαση ξαναλλάξουν οι συνθήκες, φτου κι απ’ την αρχή προς δόξαν των «μεταρρυθμίσεων» για την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης. 

Και το εφετείο; 

Τι ρόλο θα έχει το εφετείο; 

Μάλλον θα αποτελεί ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Νέο κόμμα, παλιά κόλπα

Τα κεντρικά γραφεία του κόμματος...🤔 https://t.co/bEl4gchc81 pic.twitter.com/8AAD7sE8w6

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) January 12, 2026

 

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ 

Εντάξει! Τουλάχιστον μαθαίνει γρήγορα τα κόλπα της πολιτικής.

Η κ. Μαρία Καρυστιανού, μετά τον σάλο που προκάλεσε η ατυχής δήλωσή της (ο ηπιότερος χαρακτηρισμός που μπορούμε να βρούμε), έβγαλε έναν παλιό πολιτικό άσο από το μανίκι: «Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησής μου» (fb, 20.1.2026).

Φυσικά δεν πιστεύουμε στις καλές προθέσεις των (πολιτικών πλέον) αντιπάλων της. Αλλά διαστρέβλωση δεν υπήρξε.

Η δε εξήγηση της δήλωσής της είχε κάτι από Γιάνη Βαρουφάκη. «Οσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει, δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματά της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό…». Να θυμίσουμε ότι ο πρώην υπουργός Οικονομικών δικαιολόγησε την μπούρδα του περί ναρκωτικών ως εξής: «Στη χώρα που τα ναρκωτικά κάνουν θραύση, οι ναρκο-έμποροι επιχειρούν ανενόχλητοι και το κράτος τους πριμοδοτεί (ακούσια ή και ενίοτε εκούσια), επιστρατεύτηκαν οι Αδώνιδες, οι Χρυσοχοΐδηδες και η Οργουελιανή Ομάδα Ψέματος & Συκοφάντησης για να με δαιμονοποιήσουν επειδή τόλμησα να απαντήσω ειλικρινά σε νέους ανθρώπους» (7.1.2026).

Ενα άλλο κοινό στοιχείο είναι οι δίκες προθέσεων όσων τόλμησαν να επικρίνουν τις τερατολογίες τους.

Μαρία Καρυστιανού: «Συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου (…) Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο η εντατική “κυοφορία” ενός μεγάλου κινήματος».

Γιάνης Βαρουφάκης: «Ηξερα ότι θα γινόμουν αντικείμενο μίσους της οργισμένης ολιγαρχίας. Ο λόγος; Ημουν ο μόνος υπουργός Οικονομικών που τόλμησε να πει ένα κατηγορηματικό “όχι” σ’ ένα ακόμη μνημονιακό δάνειο, το οποίο η ολιγαρχία είχε άμεση ανάγκη για να κρατηθεί στα πράγματα» (16.1.2026).

Δεν γνωρίζουμε αν η κ. Καρυστιανού έχει στοιχεία ναρκισσισμού. Μάλλον καλόμαθε από την ανοχή που της έδειξαν όλοι, όσο ήταν απλώς μια «μάνα των Τεμπών».

Το πιθανότερο είναι ότι αλιεύει (ακόμη και απαντήσεις) από παντού, μέχρι και από τον Ντόναλντ Τραμπ. Θεώρησε «άκαιρη» την ερώτηση περί αμβλώσεων, όπως ξεφωνίζει «fake news» ο ανεκδιήγητος πρόεδρος των ΗΠΑ σε ερωτήσεις που δεν ξέρει ή δεν μπορεί να απαντήσει.

Αλλά πάλι …