Toυ Μιχαλη Νικολετου
Το τελευταίο καιρό ακούμε συνέχεια για τη δραχμή, θα ήταν καλό
λοιπόν να δούμε αναλυτικά τι σημαίνει αυτό. Οι πολιτικοί το μόνο που
κάνουν είναι να κινδυνολογούν (που στην προκειμένη περίπτωση είναι και
το σωστό να κάνουν), ενώ θα έπρεπε να εξηγήσουν αναλυτικά τι σημαίνει
για την Ελλάδα η έξοδος από το ευρώ. Κινδυνολογώντας, χωρίς να εξηγούν
τις πραγματικές επιπτώσεις, το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν
τη πεποίθηση ότι αυτό γίνεται καθαρά και μόνο για εκλογικούς και όχι
για πραγματικούς λόγους.
Θα ήθελα λοιπόν να εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται
και με όσο λιγότερους οικονομικούς και τεχνοκρατικούς όρους του τι θα
συμβεί αν η Ελλάδα αποφασίσει να πάει στη δραχμή έτσι ώστε να είναι
απόλυτα κατανοητό.
Καταρχήν πριν ξεκινήσω να δούμε μερικά οικονομικά στοιχεία για την
Ελλάδα.
Το χρέος της Ελλάδας είναι 245 δισ. ευρώ με επιτόκιο περίπου
2,8%. (Να σημειώσουμε ότι σήμερα η Ιταλία δανείζεται με 5,6% και η
Ισπανία με 6,1%). Το πρωτογενές έλλειμμα (δηλαδή τα έσοδα του κράτους –
έξοδα του κράτους) της Ελλάδας είναι 4,5 δισ. ευρώ τον χρόνο (σύμφωνα
πάντα με τα σημερινά δεδομένα) και το εμπορικό έλλειμμα (δηλαδή εξαγωγές
– εισαγωγές) είναι 12,4 δισ. ευρώ (δηλαδή εισάγουμε 12,5 δισ. παραπάνω
από αυτά που εξάγουμε).
Τώρα ας υποθέσουμε ότι αύριο πάμε στη δραχμή.
Με το που δημιουργηθεί η
δραχμή θα αρχίσει να υποτιμάται στην ελεύθερη αγορά. Ενώ η αρχική
ισοτιμία θα είναι 1-1 με το ευρώ μετά από λίγα λεπτά θα είναι στο 50%
της αξίας του (και αυτό είναι αισιόδοξο απλά το βάζω για να δούμε τις
συνέπειες). H ισοτιμία δεν θα είναι σταθερή και οι βίαιες διακυμάνσεις
θα αναγκάσουν την Ελλάδα να την κλειδώσει (σε σχέση με κάποιο δυνατό
νόμισμα, λογικά το ευρώ αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο) στα καινούργια
επίπεδα (έστω ότι το κάνει 50% χαμηλότερα). Δυστυχώς όμως αυτό δεν θα
έχει μεγάλη διάρκεια καθώς το κράτος προκειμένου να καλύπτει τις ανάγκες
του (κυρίως λόγω του ελλείμματος που είναι 4,5 δισ.) θα τυπώνει δραχμές
και αναγκαστικά (κάποια στιγμή) θα αφήσει την ισοτιμία ελεύθερη.
Εφόσον το χρέος είναι σε ευρώ, με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, το
χρέος θα διπλασιαστεί σε σχέση με τη καινούργια δραχμή. Αρα η Ελλάδα θα
έχει δύο επιλογές ή να συνεχίσει να πληρώνει το χρέος της (πράγμα που
φαίνεται αδύνατο) ή να προβεί σε μονομερή διαγραφή του.
Αν / Οταν προβεί
στη διαγραφή του, η Ελλάδα θα αποκοπεί από όλα τα διεθνή χρεοπιστωτικά
μέσα και πλέον δεν θα μπορεί ούτε να δανειστεί ούτε να κάνει εύκολα
συναλλαγές με το εξωτερικό, καθώς κανείς δεν θα δέχεται τη δραχμή σαν
νόμισμα πληρωμών. Θα ήθελα να σημειώσω εδώ ότι ιστορικά οι μόνες τρεις
χώρες που δεν έχουν πληρώσει το χρέος τους στο ΔΝΤ είναι η Σομαλία, το
Σουδάν και η Ζιμπάμπουε.
Με το που η Ελλάδα πάει στη δραχμή, οι τράπεζες αυτομάτως θα
κρατικοποιηθούν το οποίο θα έχει σαν συνέπεια τη φραγή κεφαλαίων.
Δηλαδή, για να μη φύγουν τα χρήματα στο εξωτερικό, στη τσέπη μας, στο
σεντούκι, στο σπίτι, οι τράπεζες θα βάλουν φραγή ώστε ο κόσμος να μπορεί
να τραβήξει μέχρι ένα ορισμένο ποσό την ημέρα. Ο λόγος που θα το κάνουν
αυτό οι τράπεζες είναι για να επιβιώσουν, διότι αν όλοι τραβήξουν τα
χρήματά τους τότε όλες οι τράπεζες θα πτωχεύσουν με ό,τι αυτό
συνεπάγεται.
Στην ερώτηση αν οι καταθέσεις θα γυρίσουν σε δραχμές
υπάρχουν δύο επιλογές.
