Της Γκέλης Βούρβουλη
Καταλαβαίνω ότι έχετε πολύ σοβαρότερα θέματα ν’ασχοληθείτε και δεν έχω καμία διάθεση να σας υποχρεώσω να βγείτε απο τον δρόμο σας (πώς θα μπορούσα, άλλωστε) αλλά απο τότε που αναλάβατε υπουργός, σκέφτομαι συνεχώς το ίδιο πράγμα: αυτή είναι ίσως η μοναδική ευκαιρία για να σωθεί ένα είδος που απειλείται με άμεση εξαφάνιση. Όχι, δεν σας μπερδεύω με τον κ. Παπακωνσταντίνου. Το απειλούμενο είδος είναι της δικής σας αρμοδιότητας. Και ως υπουργού και ως γλωσσολόγου. Κι αν δεν κάνετε εσείς κάτι γι’ αυτό, κ. Υπουργέ, πολύ φοβάμαι ότι το είδος θα εξαφανιστεί για πάντα.
Μιλάω για ένα μικρό, διακριτικό και εντελώς άκακο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου, το οποίο υφίσταται έναν πολυμέτωπο, ανελέητο και εντελώς ανεξήγητο διωγμό τα τελευταία χρόνια. Για το τελικό «νι» μιλάω, κ. Μπαμπινιώτη. Κι είμαι σίγουρη ότι βλέπετε κι εσείς τι τραβάει αλλά έχετε σοβαρότερα πράγματα ν’ ασχοληθείτε, το καταλαβαίνω.
Εδώ χάνονται δουλειές, σπίτια, προνόμια και κεκτημένα και το τελικό «νι» χτενίζεται.
Συμφωνώ.
Και ο κ. Σαμαράς έχει πολύ σοβαρότερες προτεραιότητες και γι’ αυτό δεν επιχείρησα καν να επικοινωνήσω μαζί του για να επιβεβαίωσει την πληροφορία ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών, λίγο έλειψε να έχουμε διπλωματικό επεισόδιο με την Τουρκία επειδή σε μία έγγραφη απάντησή μας κάποιος αφαίρεσε το «νι» απο ένα αρνητικό «δεν», μετατρέποντάς το σε εμφατικό «δε».
