ΝουΔο-γαλαζαίικο ΞΕΦΡΑΓΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η τυχαία αποκάλυψη μιας κυβερνοεπίθεσης στο ΓΕΕΘΑ (που έθαψαν τα ΜΜΕ) ... και τα διδάγματά της!

 

Γράφει ο Μάνος Μεϊμαράκης

Δημοσιογράφος / Αναλυτής Θεμάτων Κυβερνοασφάλειας

 

Η κυβερνοεπίθεση στο ΓΕΕΘΑ δεν είναι κάτι που δεν ανέμενε κανείς, αλλά αυτό που δεν περίμενε κανείς είναι η επίθεση να περάσει και hackers να αλωνίζουν σε υποδομές ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ για περίπου 2 χρόνια… χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε πόσο βαθιά έχουν διεισδύσει.

Στην συγκεκριμένη ομάδα hackers αποδίδεται ότι έχει στοχεύσει επανειλημμένα πλατφόρμες webmail χωρών του ΝΑΤΟ με σκοπό να αποκτήσει πρόσβαση σε λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κυβερνητικών και στρατιωτικών οργανισμών.

Η επιλογή δε των στόχων και σε αυτή την επίθεση δεν ήταν τυχαία και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα στοχοποιήθηκε εξαιτίας της κινητικότητας της στον τομέα περιφερειακής ασφάλειας του ΝΑΤΟ σε σχέση με τον πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας.

Όμως ούτε το οπλοστάσιο για την εκτέλεση της κυβερνοεπίθεσης αυτής επιλέχθηκε τυχαία και αξίζει να σημειωθεί ότι η επιχείρηση των φερόμενων ως Ρώσων hackers οι οποίοι συνδέονται με την Ρωσική υπηρεσία στρατιωτικών πληροφοριών, διήρκησε 500 ημέρες μέχρι να ανακαλυφθεί προ ημερών.

Οι δράστες ενεργοποίησαν κατασκοπευτικό λογισμικό το οποίο εκμεταλλεύθηκε κενά ασφαλείας εφαρμογών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση μεταξύ εκατοντάδων άλλων και σε δεκάδες λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ.

Πιο συγκεκριμένα, η παγίδευση πραγματοποιήθηκε απλώς με τη λήψη κακόβουλου μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και όλα τα εισερχόμενα και απεσταλμένα emails των στοχευμένων λογαριασμών διέρρευσαν αθόρυβα στον server των Ρώσων hackers όπως και όλα τα επόμενα emails προωθούνταν επίσης σε γραμματοκιβώτιο που ελέγχεται από τους ίδιους, διατηρώντας την παραβίαση και μετά την αρχική εισβολή ακόμα και αν άλλαζαν τα passwords των λογαριασμών.

 

Παραβιάσθηκαν 28 λογαριασμοί ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ αλλά χαρτογραφήθηκαν επίσης 468 επαφές και επικοινωνίες με υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και του Στρατού Ξηράς, οι οποίες να αναμένεται ότι θα  στοχοποιηθούν (αν δεν έχει συμβεί ήδη) σε επόμενη κυβερνοεπίθεση.

Η επιχείρηση αποκαλύφθηκε τυχαία όταν ξένοι εμπειρότατοι αναλυτές κυβερνοεπιθέσεων εντόπισαν σε έναν σέρβερ στην Αριζόνα των ΗΠΑ μια «πόρτα» την οποία οι φερόμενοι ως Ρώσοι hackers είχαν ξεχάσει ανοιχτή. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η επίθεση στους λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ δεν ήταν «τυφλή», προσαρμόσθηκε στην υφιστάμενη υποδομή και αυτό δηλώνει ότι είχε προηγηθεί επιχείρηση αναγνώρισης των υποδομών, ενώ ακόμα δεν έχει γίνει γνωστό… αν και σε ποιο βαθμό οι hackers έχουν κλιμακώσει τα προνόμια τους, δηλαδή πόσο βαθιά ενδεχομένως έχουν διεισδύσει όχι μόνο σε υποδομές ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του ΓΕΕΘΑ.

Εν πάση περιπτώσει, να αλωνίζουν hackers σε στρατιωτικές υποδομές χωρών του ΝΑΤΟ στον κυβερνοχώρο για περίπου 2 χρόνια να υποκλέπτουν επικοινωνίες, να χαρτογραφούν υποδομές, επαφές, δίκτυα, στελέχη του ΓΕΕΘΑ και να μην έχουν εντοπισθεί ακαριαία, παρά μόνο τυχαία και μάλιστα από ιδιώτες αναλυτές, ειδικότερα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα είναι σχεδόν… ανάθεμα και δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να περάσει απαρατήρητο, πολλώ δε μάλλον όταν ξοδεύονται σαν χαρτοπόλεμος από την κεντρική κυβέρνηση εκατομμύρια ευρώ σε κάθε λογής δαπάνες, πλην της θωράκισης κρίσιμων στρατιωτικών υποδομών.

Σε μια εποχή που φύση των κυβερνοεπιθέσεων μεταβάλλεται τρομακτικά μέρα με την μέρα, είναι αδιανόητο για μια χώρα όπως η Ελλάδα να μην έχει ορατότητα των κυβερνοαπειλών γύρω της και να παλεύει με ξύλινα σπαθιά, ξεπερασμένες τεχνολογίες, αυτοσχεδιασμούς και πειράματα, κυβερνοσμισθοφόρους οι οποίο βρίσκονται τεχνολογικά έτη φωτός μπροστά.

Το φιλότιμο των στελεχών (to whom it may concern) τα οποία είναι επιφορτισμένα με την κυβερνοάμυνα της χώρας, δεν είναι αρκετό.

Η Ελλάδα πρέπει …

 

ΝουΔοΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Που τους βρήκατε αυτούς τους φωστήρες;

Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Όλοι ξέρουμε για τις ηλεκτρονικές απάτες (phishing) με τις οποίες επιτήδειοι σου αδειάζουν τον τραπεζικό λογαριασμό.  

Ποιος φταίει γ’ αυτές; Ποιος πρέπει να πληρώσει;

Οποιοσδήποτε δίκαιος και νοήμων νομοθέτης θα απαντούσε: αυτός που άνοιξε την πόρτα στον κλέφτη. 

Αν η Τράπεζα έχει θωρακισμένο σύστημα ασφαλείας και τους κωδικούς τούς έδωσε ένας αφελής επειδή τον ενημέρωσαν με e-mail ότι κληρονόμησε 5 εκατομμύρια ευρώ από έναν Νιγηριανό φύλαρχο, που η χήρα του δεν ξέρει τι να τα κάνει, φταίει αυτός. Είτε του έκλεψαν 10 ευρώ είτε 100.000 ευρώ, καλά να πάθει.

Βεβαίως, θα έπρεπε οι τράπεζες να επικοινωνούν με τους πελάτες τους με ΕΝΑN μόνο λογαριασμό e-mail (όχι κάθε διεύθυνση τον δικό της) τον οποίο ο καταθέτης να έχει υπογράψει ότι αναγνωρίζει και η διαδικασία επικοινωνίας τράπεζας και καταθέτη να γίνεται μόνο μέσω e-banking με τα γνωστά βήματα ασφαλείας ή και περισσότερα αν απαιτηθεί. Δηλαδή κάθε e-mail θα σου λέει «μπες στον λογαριασμό σου στο e-banking και από κει θα γίνουν όλα τα υπόλοιπα». Αν δεν έχεις e-banking, ΚΑΘΕ απάντηση σε e-mail που έρχεται από (πραγματική ή δήθεν) Τράπεζα είναι παρακινδυνευμένη ακόμα κι αν όλα φαίνονται φυσιολογικά.

Αν όμως υπάρχει «κενό» στο σύστημα της Τράπεζας και ο καταθέτης ξυπνήσει ένα πρωί και δει τα λεφτά του να λείπουν, ευθύνεται η Τράπεζα 100% και πρέπει να τον αποζημιώσει μέχρι δεκάρας.

Ποιος θα διαπιστώσει το κενό ασφαλείας; 

Η Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.  

Πώς;  

Με το να νομοθετηθεί η υποχρέωση των τραπεζών να στέλνουν εκεί όλο το ηλεκτρονικό ιστορικό που αφορά σε ΚΑΘΕ ηλεκτρονική απάτη. Προφανώς χρειάζονται περισσότεροι ειδικοί στο Cybersecurity και θα πρέπει να προσληφθούν.

Τι έκαναν οι φοβεροί νομοθέτες μας του Υπουργείου Ανάπτυξης;

Πρότειναν ένα ηλίθιο αρχικώς άρθρο στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή:

Το άρθρο 22 για τα θύματα phishing έλεγε: «Αν ο πληρωτής είναι καταναλωτής και εφόσον οι ζημιές οφείλονται σε βαριά αμέλεια, ευθύνεται μέχρι του ανώτατου ποσού των 1.000 ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τη φύση των εξατομικευμένων διαπιστευτηρίων ασφαλείας και τις ειδικότερες περιστάσεις υπό τις οποίες το μέσο πληρωμής απωλέσθη, εκλάπη ή υπεξαιρέθηκε».

Λαϊκιστές οι γαλαζαίοι, υποχρέωναν τις τράπεζες να πληρώσουν την βαρειά («βαρειά» είναι το σωστό, εκ του «βαρεία» και όχι «βαριά») αμέλεια του πελάτη τους, πάνω από τα 1000 ευρώ.  

Γιατί; 

Για να δημιουργηθούν καινούργιες τρύπες στην τράπεζες που θα τις πληρώσει ΠΑΛΙ ο φορολογούμενος;  

Και τι σημαίνει βαρειά αμέλεια; Πώς θα ληφθούν υπόψη η… φύση των εξατομικευμένων διαπιστευτηρίων ασφαλείας και οι ειδικότερες περιστάσεις; Άντε να τα διαπιστώσουν αυτά δικαστές που δεν ξέρουν ούτε e-mail να στέλνουν.

Όμως οι Τράπεζες αντέδρασαν, όπως είναι λογικό, και θα έπρεπε να το έχουν σκεφτεί οι φωστήρες νομοθέτες. Και προσπάθησαν να βελτιώσουν τον νόμο, κάνοντάς τον ακόμα χειρότερο με την προσθήκη αυτής της νέας ηλιθιότητας:

«Το τέταρτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται, αν ο πάροχος αποδείξει ότι διαθέτει και εφαρμόζει πρόσθετους και πιο εξελιγμένους μηχανισμούς ελέγχου των συναλλαγών, από αυτούς που εφαρμόζει για την ισχυρή ταυτοποίηση των συναλλαγών, για συναλλαγές που μπορούν να προκαλέσουν ζημία άνω των χιλίων (1.000) ευρώ, όπως ιδίως μηχανισμούς ελέγχου που αξιοποιούν τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης.».

Πέρα από τα άθλια Ελληνικά του τύπου “εφαρμόζει πρόσθετους και πιο εξελιγμένους μηχανισμούς ελέγχου των συναλλαγών, από αυτούς που εφαρμόζει” το νέο άρθρο διεκδικεί και βραβείο ασάφειας, λεκτικής και τεχνολογικής.  

Πρόσθετους σε τί; 

Πώς ορίζεται νομικώς ο «εξελιγμένος μηχανισμός ελέγχου» και πως ο «πιο εξελιγμένος»; 

Πώς ορίζονται οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης; 

Πόσο εξελιγμένες πρέπει να είναι;

 Κι όταν λες «ιδίως», τι άλλο μπορεί να περιλαμβάνεται; 

Άδωνι, ποιος ηλίθιος τα σκέφτηκε όλα αυτά;

Και τελικά: πώς όλα τα παραπάνω θα αποδειχθούν και ενώπιον ποιας αρχής;

Ελλείψει άλλης πρόβλεψης, προφανώς ενώπιον της Δικαιοσύνης.  

Υπάρχει εξειδικευμένη Δικαιοσύνη για τεχνολογικά θέματα; 

 Όχι! (Θα έπρεπε να έχει συσταθεί εδώ και καιρό και για άλλους τεχνολογικούς τομείς.) Θα τρέχουν λοιπόν στα δικαστήρια η Τράπεζα και ο Πελάτης, σε πρώτο βαθμό, σε δεύτερο βαθμό, θα τραβολογιούνται 5-8 χρόνια, θα προσλαμβάνουν τεχνικούς συμβούλους, με πολύ κόστος, οι οποίοι θα εκθέτουν επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα σε μια γλώσσα ακατάληπτη για τους δικαστές που θα προσπαθούν να βγάλουν άκρη και να κρίνουν δίκαια, στηριζόμενοι σε μια ασαφή, αόριστη, κακογραμμένη, βλακώδη νομοθεσία.

Δεν έρχεται έτσι η ανάπτυξη, Άδωνι! Όποιον και να ρωτήσεις εκεί που ταξιδεύεις για να προσελκύσεις επενδυτές, από τις ΗΠΑ μέχρι το Ντουμπάι, θα σου πει πως προϋπόθεση για να βάλει τα λεφτά του στο Ελλαδιστάν είναι η απλή και σαφής νομοθεσία που βοηθάει στη γρήγορη απονομή δικαιοσύνης. Δώσε να σού γράψει τον νόμο κάποιος που να ξέρει και Ελληνικά και Πληροφορική. 

Εκτός αν...

 

ΚΟΣΜΟΣ - ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: Την αποκάλυψη του αριθμού του κινητού μας τηλεφώνου μπορεί να την πληρώσουμε πολύ ακριβά – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Του BRIAN X. CHEN / THE NEW YORK TIMES

Εχουμε συνηθίσει να μοιραζόμαστε προσωπικές πληροφορίες, όπως τον αριθμό του τηλεφώνου μας, χωρίς δεύτερη σκέψη. Αξίζει, όμως, η πρακτική αυτή τους κινδύνους που εγκυμονεί; 

Ο αριθμός τηλεφώνου μας μάς ταυτοποιεί περισσότερο από το πλήρες ονοματεπώνυμό μας.

Πρόσφατα ζήτησα από την εταιρεία διαδικτυακής ασφάλειας Fyde να χρησιμοποιήσει τον αριθμό μου για να αναδείξει τους πιθανούς κινδύνους που εγκυμονεί η αποκάλυψή του. Ο Εμρέ Τεζίσκι, ερευνητής θεμάτων ασφαλείας στη Fyde, ανέλαβε το καθήκον με χαρά. Εισήγαγε τον αριθμό μου στο αρχείο δημοσίων εγγράφων και εύκολα δημιούργησε έναν πλήρη φάκελο για το πρόσωπό μου, όπου περιλαμβάνονταν στοιχεία όπως το όνομά μου, η ημερομηνία γέννησης, η διεύθυνση, οι φόροι ακίνητης περιουσίας που καταβάλλω, αλλά και τα ονόματα των μελών της οικογενείας μου. Θεωρητικά, αν ήταν κακόβουλος ο ερευνητής, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία που συγκέντρωσε για να απαντήσει στις ερωτήσεις ασφαλείας και να μπει στους διαδικτυακούς λογαριασμούς μου.

Οι ερευνητές χρειάστηκαν μία ώρα με τον αριθμό του κινητού μου για να αποκαλύψουν ολόκληρη τη ζωή μου. Απλώς τον εισήγαγαν στις Λευκές Σελίδες Premium (του τηλεφωνικού καταλόγου), μια διαδικτυακή βάση δεδομένων που χρεώνει 5 δολάρια για να παράσχει πρόσβαση σε όλα τα δημόσια αρχεία. Στη συνέχεια, έκαναν ενδελεχή αναζήτηση στο Διαδίκτυο και ακολούθησαν το μονοπάτι των δεδομένων, προκειμένου να ανακαλύψουν ακόμα περισσότερες πληροφορίες. Μέσα σε αυτή την ώρα ανακάλυψαν τη διεύθυνση του σπιτιού μου, την έκτασή του, την αξία του και τους φόρους που πληρώνω για αυτό. Επίσης, διευθύνσεις όπου κατοικούσα κατά την περασμένη δεκαετία, το πλήρες όνομα των γονέων μου, της αδελφής μου και της θείας μου. Τους παλιούς τηλεφωνικούς μου αριθμούς, όπως και αυτόν του σταθερού στο πατρικό μου, αλλά και πληροφορίες για τα περιουσιακά στοιχεία που κάποτε κατείχα, συν το λευκό ποινικό μητρώο μου.

Ενας χάκερ θα μπορούσε να αλλάξει τον κωδικό πρόσβασης των λογαριασμών μου απαντώντας στις ερωτήσεις ασφαλείας, όπως «ποιο είναι το πατρικό όνομα της μητέρας σας;» και «σε ποια διεύθυνση κατοικούσατε;». 

Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις προσωπικές πληροφορίες που συνδέονται με τον αριθμό του κινητού προκειμένου να αποκτήσει μια νέα κάρτα Sim, κλειδώνοντάς με εκτός κινητού. 

Εχοντας τον έλεγχο του κινητού, θα μπορούσε να εισβάλει στους λογαριασμούς μου, εφόσον είχαν μηχανισμούς αποστολής κωδικών ασφαλείας με γραπτό μήνυμα, όταν θα έμπαινα σε κάποιον διαδικτυακό λογαριασμό.  

Ενας απατεώνας, χρησιμοποιώντας το ελεγχόμενο από αυτόν αριθμό του κινητού μου, θα μπορούσε να παραπλανήσει μέλη της οικογένειάς μου, ώστε να του αποκαλύψουν κωδικούς πρόσβασης ή να στείλουν χρήματα. Και βέβαια, έχοντας γνώση του τηλεφωνικού αριθμού μου, θα μπορούσε να καλέσει τον τηλεφωνητή και να παραβιάσει τις δικλίδες ασφαλείας, ακούγοντας τα μηνύματά μου.

Σε κάποιες περιπτώσεις βεβαίως είναι θεμιτό να αποκαλύπτετε τον τηλεφωνικό σας αριθμό, όπως για παράδειγμα στις συναλλαγές σας με τις τράπεζες. Σε ποιες εταιρείες, όμως, θα πρέπει να τον εμπιστευθείτε; 

Δυστυχώς, δεν υπάρχει σαφής απάντηση στο ερώτημα. 

Μια λύση θα ήταν...

ΚΟΣΜΟΣ - ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΕΡΙΣΕΣ: Πώς παρακολουθούν οι μυστικές υπηρεσίες τους υποπτους απάτης; Ιδού μια ιστορία αποκάλυψης "ρομαντικής απάτης" (romance scam) που ξεκίνησε με ένα απλό κείμενο SMS !

 

Του Thomas Brewster / Forbes

Από όλους τους τρόπους εντοπισμού ενός υπόπτου, η αποστολή SMS το οποίο αναφέρει ότι καταζητείται και ότι πρέπει να παραδοθεί, είναι από τους πιο περίεργους. Η πρακτική αυτή, όμως, απέδωσε καρπούς για τη Μυστική Υπηρεσία των ΗΠΑ.

Στη Δυτική Βιρτζίνια τον Απρίλιο, ο Abdul Inusah κατηγορήθηκε για διενέργεια "ρομαντικής απάτης" (romance scam). Συγκεκριμένα, ο Inusah κατηγορήθηκε ότι δημιούργησε διάφορα ψεύτικα διαδικτυακά προφίλ, με σκοπό να προσεγγίσει ανυποψίαστα άτομα και στη συνέχεια να τα πείσει να του στείλουν χρήματα, εξαπατώντας τα. Σε μια περίπτωση, ο Inusah φέρεται να έπεισε ένα θύμα ότι ήταν γυναίκα, ονόματι Grace, και κατείχε φυτεία κακάο στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής. Έπεισε το θύμα ότι χρειαζόταν χρήματα για να συντηρήσει τη φυτεία, η οποία θα τους έφερνε πολλά χρήματα όταν παντρευόντουσαν, με αποτέλεσμα το θύμα να προβεί σε κάποιες τραπεζικές καταθέσεις, σύμφωνα με το κατηγορητήριο.

Όταν η Μυστική Υπηρεσία, η οποία ηγήθηκε της έρευνας, αδυνατούσε να βρει τον Inusah, ο επικεφαλής ερευνητής έστειλε ένα μήνυμα σε έναν αριθμό τηλεφώνου που πίστευε ότι ανήκε στον Inusah.  

Το πρώτο μήνυμα ήταν σε ήπιους τόνους και ανέφερε: "Κύριε Inusah, καλέστε με όποτε έχετε την ευκαιρία." 

Το επόμενο μήνυμα ήταν σε πιο έντονο ύφος: "Έχουμε ένταλμα σύλληψης για εσάς από το Huntington, WV και σας καλούμε να παραδοθείτε".

Ο πράκτορας δεν έλαβε καμία απάντηση, έλαβε όμως κλήση από έναν δικηγόρο που ισχυρίστηκε ότι του ζητήθηκε από τον Inusah να τον εκπροσωπήσει. Ο δικηγόρος απέρριψε το αίτημα του  Inusah και τον παρέπεμψε σε έναν συνεργάτη, ο οποίος κάλεσε επίσης τον πράκτορα της Μυστικής Υπηρεσίας για να τον ενημερώσει ότι και αυτός αρνήθηκε να εκπροσωπήσει τον ύποπτο.

Αυτό ήταν αρκετό για να πείσει τον πράκτορα ότι το τηλέφωνο, στο οποίο είχε στείλει μήνυμα, ανήκε πράγματι στον Inusah και είχε πρόσφατα χρησιμοποιηθεί από τον ύποπτο. Η ειδοποίηση του iPhone ότι τα μηνύματα είχαν διαβαστεί ήταν ακόμα μία ένδειξη που επιβεβαίωνε το γεγονός.

Λίγο αργότερα, η εταιρεία Verizon έλαβε εντολή να παραδώσει τα δεδομένα τοποθεσίας του τηλεφώνου, αλλά σύμφωνα με το ένταλμα, δεν ήταν αρκετά λεπτομερή. Μετά από δύο εβδομάδες η Μυστική Υπηρεσία χαρακτήρισε τον Inusah φυγά και είχε έντονες υποψίες ότι ο  Inusah ήταν παράνομος μετανάστης που πιθανότατα θα διέφευγε μακριά από τη δικαιοσύνη.

Για να περιορίσει περαιτέρω τη συγκεκριμένη τοποθεσία, η Μυστική Υπηρεσία ζήτησε τα δεδομένα E-911 Phase II. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτά τα δεδομένα αποστέλλονται σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για να εντοπιστεί το άτομο που καλεί, αλλά καθώς πρόκειται για δεδομένα που ελέγχονται από τους παρόχους τηλεπικοινωνιών, μπορεί να δοθεί εντολή από τις αρχές για τον εντοπισμό μιας συσκευής.  

Η Μυστική Υπηρεσία ζήτησε, επίσης, από ένα δικαστή να χρησιμοποιηθεί ένα εργαλείο παρακολούθησης γνωστό ως Stingray. Τα Stingrays μιμούνται τους κανονικούς πύργους κυψέλης στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, προκειμένου να ξεγελάσουν τις κινητές συσκευές να συνδεθούν με αυτά και να αποκαλύψουν πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία των χρηστών τους. Τα Stingrays, έχουν προκαλέσει έντονες διαμάχες στο παρελθόν, καθώς συλλέγουν  πληροφορίες αθώων και μπορούν να διαταράξουν τις υπηρεσίες κινητών, παρά τις υποσχέσεις της αστυνομίας ότι ο αντίκτυπος είναι ελάχιστος και ότι διαγράφονται τυχόν δεδομένα που αφορούν μη ύποπτα άτομα. Ο γερουσιαστής Ron Wyden πέρασε πρόσφατα ένα νομοσχέδιο που απαιτεί από όλες τις αρχές που θέλουν να χρησιμοποιήσουν ένα εργαλείο Stingray, να παρέχουν πρώτα ένα ένταλμα που να δείχνει πιθανή αιτία.

Τα έγγραφα του δικαστηρίου δεν δείχνουν εάν η παρακολούθηση λειτούργησε ή όχι, ωστόσο ο Inusah...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: Νέος ψυχρός κυβερνοπόλεμος με παράπλευρες απώλειες

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ηταν η τελευταία γραμμή άμυνας. Τον Μάρτιο του 2018 δόθηκε στους δημοτικούς υπαλλήλους της Ατλάντα η εντολή να μην ανοίξουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ηδη, 3.789 συσκευές στο δίκτυό τους είχαν τεθεί σε ψηφιακή ομηρία από το κακόβουλο λογισμικό SamSam. Επρεπε, έστω την ύστατη στιγμή, να ανακοπεί η διασπορά του ιού.  

Επί σχεδόν μία εβδομάδα η αμερικανική μεγαλούπολη συμβιβάστηκε με μια νέα καθημερινότητα. Οι κάτοικοι αδυνατούσαν να πληρώσουν ηλεκτρονικά τους λογαριασμούς ύδρευσης ή τις κλήσεις για τροχαίες παραβάσεις, οι αστυνομικοί υπέβαλλαν τις αναφορές τους μόνο χειρογράφως, τα δικαστήρια ανέβαλλαν τις συνεδριάσεις τους. Ηταν σαν να τους έχουν τραβήξει από την πρίζα.

Το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης επικήρυξε δύο Ιρανούς, τον 34χρονο Φαραμάρζ Σαβαντί και τον 27χρονο Μοχάμεντ Μανσούρι για τις ηλεκτρονικές επιθέσεις. Θεώρησαν ότι αυτοί κρύβονται πίσω από τη δημιουργία του SamSam. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι δύο χάκερ είχαν χτυπήσει τουλάχιστον 200 στόχους στις ΗΠΑ. Εστίαζαν σε φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκπαιδευτικά ιδρύματα και νοσοκομεία. Εντόπιζαν κενά ασφαλείας στα υπολογιστικά τους συστήματα, κρυπτογραφούσαν αρχεία και ζητούσαν χρήματα για να τα αποδεσμεύσουν. Φέρονται να συγκέντρωσαν πάνω από 6 εκατομμύρια δολάρια σε ψηφιακά λύτρα. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί από τις ΗΠΑ άμεση σύνδεση των δύο καταζητούμενων με την κυβέρνηση της πατρίδας τους και τους «Φρουρούς της Επανάστασης», η δράση τους εντάσσεται σε μια μακρά λίστα κυβερνοεπιθέσεων που ξεκινούν από ιρανικό έδαφος.
Η πρόσφατη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί από τις ΗΠΑ προκάλεσε στις αμερικανικές αρχές ανησυχία για αντίποινα και επανέφερε τα σενάρια κλιμάκωσης της έντασης –και– στον ψηφιακό κόσμο. Εδώ και χρόνια, άλλωστε, διεξάγεται ένας νέος ψυχρός κυβερνοπόλεμος μεταξύ των δύο χωρών, ο οποίος σε κάποιες περιπτώσεις έχει και παράπλευρες απώλειες που μπορεί να αγγίξουν και τη δική μας γειτονιά.

«Την τελευταία δεκαετία έχουν ωριμάσει οι επιθετικές δυνατότητες του Ιράν στον ψηφιακό κόσμο. Η εργαλειοθήκη τους πλέον περιλαμβάνει τακτικές και τεχνικές που βλέπουμε σε άλλα κράτη, όπως ψηφιακή κατασκοπεία και εκστρατείες παραπληροφόρησης», δηλώνει ο αναλυτής Γενς Μόνραντ, επικεφαλής για την Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική στην αμερικανική εταιρεία ασφαλείας δικτύων FireEye.

Το 2010 καταγράφηκε το πρώτο σημαντικό ηλεκτρονικό χτύπημα με τον ιό Stuxnet, ο οποίος μόλυνε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της Νατάνζ στο Ιράν. Αυτή η κυβερνοεπίθεση, που αποδίδεται στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ, οδήγησε στη συστηματική στρατολόγηση χάκερ από την πληγείσα πλευρά. Σήμερα, στη λίστα του FBI με τους πιο καταζητούμενους κυβερνοεγκληματίες, μεταξύ Ρώσων και Βορειοκορεατών υπόπτων βρίσκονται και 26 Ιρανοί. 

Επί 176 ημέρες, στα τέλη του 2012 και στις αρχές του 2013, Ιρανοί χάκερ με τα ψευδώνυμα «Nitr0jen26», «PLuS» και «Turk Server» εξαπέλυσαν ευρείας κλίμακας επιθέσεις DDoS κατά δεκάδων αμερικανικών επιχειρήσεων. Η κατανεμημένη επίθεση άρνησης εξυπηρέτησης υπερφορτώνει με υπέρογκη κυκλοφορία μια διαδικτυακή υπηρεσία (όπως μια ιστοσελίδα) με σκοπό να την καταστήσει μη διαθέσιμη. Οι χάκερ είχαν στοχεύσει κυρίως αμερικανικές τράπεζες, αποκλείοντας την ηλεκτρονική πρόσβαση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στους λογαριασμούς τους. Η οικονομική ζημία που προκλήθηκε υπολογίζεται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Ακόμη, μεταξύ 28 Αυγούστου και 18 Σεπτεμβρίου 2013 ο Ιρανός χάκερ Χαμίντ Φιρόζι φέρεται κατά τις ΗΠΑ να απέκτησε πρόσβαση στα συστήματα SCADA του φράγματος Μπάουμαν στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Κατάφερε, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, να συγκεντρώσει πληροφορίες για τη στάθμη και τη θερμοκρασία των υδάτων. Θεωρητικά θα μπορούσε να ελέγξει τις πύλες του φράγματος, ωστόσο αυτές δεν ήταν ηλεκτρονικά συνδεδεμένες και μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία μόνο χειροκίνητα. Συμπτωματικά, κατά την επίμαχη περίοδο γίνονταν εργασίες συντήρησης στο φράγμα.

Ενας κυβερνοπόλεμος μεταξύ δύο χωρών είναι πιθανό να εστιάσει σε κρίσιμες αστικές υποδομές, όπως στα συστήματα ύδρευσης μιας πόλης.  

Στην Ελλάδα...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Πώς οι χάκερς μπορούν να σας κλέψουν παραβιάζοντας την ασφάλεια και "σπάζοντας" το όριο ανέπαφων συναλλαγών της κάρτας Visa

Του Thomas Brewster / Forbes

Θεωρείτε ότι το όριο των 30 λιρών στις ανέπαφες συναλλαγές με κάρτα μπορεί να σας προστατεύσει από κλοπές; 

Ξανασκεφτείτε το.

Ερευνητές ασφάλειας βρήκαν έναν τρόπο να παρακάμψουν αυτό το όριο στις κάρτες Visa. Η παραβίασή τους, η οποία δεν περιορίζεται σε κάρτες του Ηνωμένου Βασιλείου, θα μπορούσε να επιτρέψει σε καιροσκόπους απατεώνες να αδειάσουν λογαριασμούς με μια μόνο κίνηση και ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται καν να κλέψουν την πιστωτική κάρτα. Και από την πλευρά της Visa, λίγα γίνονται για να αντιμετωπιστεί αυτή η νέα απειλή.

Το Forbes άφησε τους ερευνητές Leigh-Anne Galloway και Tim Yunusov από την εταιρία κυβερνο-ασφάλειας Positive Technologies να κάνουν δοκιμή σε μια προσωπική κάρτα Visa. Κατάφεραν να αποσπάσουν τρεις επιτυχείς πληρωμές ύψους 31 λιρών. Στις δικές τους κάρτες έκαναν ανέπαφες πληρωμές ύψους 101 λιρών, αν και είναι πιθανό να κλαπούν περισσότερο με ένα μόνο πέρασμα.

Τα χακαρίσματά τους δείχνουν πως η απάτη των ανέπαφων συναλλαγών θα μπορούσε να χειροτερεύσει. Συνήθως, εάν μια τράπεζα δει πολλαπλές ανέπαφες πληρωμές αξίας 30 λιρών, η κάρτα σταματά να λειτουργεί, καθώς τα συστήματα ανίχνευσης απάτης υποψιάζονται ότι είναι στα χέρια ενός κλέφτη. Αν όμως είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν μεγάλες συναλλαγές με ένα πέρασμα, αυξάνεται η πιθανότητα για μεγάλες απάτες.

Κλέφτες καρτών μπορούν τώρα να κάνουν μεγαλύτερες πληρωμές από ό,τι μπορούσαν στο παρελθόν. Αλλά τώρα, δεν χρειάζεται καν να κλέψουν την κάρτα: 

Οι εγκληματίες θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να κάνουν μια πληρωμή από μια κάρτα, όταν ο χρήστης δεν προσέχει, με τη δική τους μηχανή πληρωμών μέσω κινητού τηλεφώνου (αν και ένας κακόβουλος έμπορος τελικά θα πιαστεί από τα συστήματα απάτης των τραπεζών, εάν χρησιμοποιεί το ίδιο τερματικό). Ή ακόμα πιο επιδέξια, είναι εφικτό κανείς να υποκλέψει τα στοιχεία μιας πληρωμής από μια πιστωτική κάρτα χρησιμοποιώντας ένα κινητό τηλέφωνο, να στείλει τα δεδομένα σε άλλο τηλέφωνο και να κάνει την πληρωμή αυτή η δεύτερη συσκευή ξεπερνώντας το όριο, ισχυρίστηκαν οι ερευνητές. Για να δουλέψει το χακάρισμα, οι απατεώνες πρέπει να είναι κοντά στο θύμα τους.

"Αυτό σημαίνει ότι εάν βρίσκατε την κάρτα κάποιου ή κάποιος έκλεβε τη δική σας κάρτα σας, δεν θα χρειαζόταν να γνωρίζει τον κωδικό PIN, δεν θα έπρεπε να πλαστογραφήσει την υπογραφή σας και θα μπορούσε να κάνει μια πληρωμή πολύ υψηλότερης αξίας", δήλωσε η Galloway.

Θα έπρεπε να υπάρχουν κάποια όρια στο πόσα θα μπορούσε να κλέψει ένας χάκερ. Η Galloway είπε ότι αν και οι κλέφτες θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τις 101 λίρες που δοκίμασαν εκείνοι, κατά εκατοντάδες ή πιθανόν χιλιάδες λίρες, τα συστήματα ανίχνευσης απάτης στις τράπεζες μπορεί να εντοπίζουν τυχόν ασυνήθιστα ​​υψηλές συναλλαγές. "Αυτό που βρήκαμε είναι ότι στην πραγματικότητα, μπορούμε να κάνουμε λογικές πληρωμές υψηλής αξίας. Έτσι, στο Ηνωμένο Βασίλειο, είμαστε σε θέση να πραγματοποιούμε πληρωμές ύψους 100 λιρών χωρίς καμία ανίχνευση", πρόσθεσε.

Εξακολουθούν να εξετάζουν εάν το χακάρισμα θα λειτουργούσε σε άλλα μέρη του κόσμου, αλλά η Galloway επιβεβαίωσε ότι δεν περιοριζόταν σε μια μόνο χώρα. Το όριο, φυσικά, διαφέρει μεταξύ των κρατών. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, είναι σημαντικά υψηλότερο από τα 100 δολάρια.

Δεν υπάρχει καμία λύση;

Αυτό δεν αλλάζει, όμως, τη διαπίστωση ότι το όριο για τις κάρτες Visa, μπορεί να παραβιαστεί. Όμως η Visa δεν σχεδιάζει να ενημερώσει τα συστήματά της για να αντιμετωπίσει την "επίθεση". Ο γίγαντας του χρηματοπιστωτικού κλάδου ισχυρίστηκε ότι μια τέτοια αδράνεια δεν θα ήταν πιθανό να συμβεί στον πραγματικό κόσμο, καθώς οι εγκληματίες θα χρειαζόταν να έχουν τα χέρια τους την κάρτα και αυτό δεν συμβαίνει συχνά. Ένας εκπρόσωπος της εταιρείας είπε ότι παρά την έρευνα δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα ασφαλείας που έπρεπε να αντιμετωπιστεί.

"Ένας βασικός περιορισμός αυτού του τύπου επίθεσης είναι ότι απαιτεί μια φυσικά κλεμμένη κάρτα, η κλοπή της οποίας δεν έχει ακόμα αναφερθεί στον εκδότη της κάρτας", δήλωσε ένας εκπρόσωπος της Visa στο Forbes, σημειώνοντας ότι η Visa εργάζεται συνεχώς για τη βελτίωση της τεχνολογίας ανίχνευσης απάτης. "Ομοίως, η συναλλαγή πρέπει να περάσει επικυρώσεις εκδότη και πρωτόκολλα ανίχνευσης. Δεν είναι μια κλιμακούμενη προσέγγιση απάτης που συνήθως βλέπουμε να κάνουν οι εγκληματίες στον πραγματικό κόσμο".

Η Galloway διαφώνησε στο ότι ο απατεώνας θα χρειαζόταν να κλέψει την κάρτα. Όπως έδειξαν οι δοκιμές τους, ο χάκερ χρειάζεται μόνο να φτάσει αρκετά κοντά στην κάρτα του θύματος για σύντομο χρονικό διάστημα για να κάνει μια πληρωμή. Αυτού του είδους το "skimming" έχει αποδειχθεί εδώ και καιρό εφικτό, ακόμα κι αν στηρίζεται στο ότι ο ιδιοκτήτης της κάρτας έχει πιαστεί "στον ύπνο".

Ο εκπρόσωπος της Visa ισχυρίστηκε επίσης ότι το συνολικό ποσοστό απάτης με Visa παγκοσμίως μειώθηκε κατά 33% μεταξύ 2017 και 2018, και στην Ευρώπη κατά 40%. Ωστόσο, τα στοιχεία από τη UK Finance δείχνουν ότι οι απάτες με ανέπαφες συναλλαγές προκάλεσαν απώλειες 19,5 εκατ. λιρών το 2018, από 14 εκατ. το 2017. Η UK Finance, ωστόσο, σημείωσε ότι αυτό ήταν "χαμηλό" υπό το πρίσμα των συνολικών δαπανών 69 δισ. λιρών για το ίδιο έτος. Και η UK Finance, αλλά και η Visa, αρνήθηκαν ότι είχαν ποτέ καταγράψει υπόθεση απάτης ανέπαφης συναλλαγής στην οποία η κάρτα δεν είχε κλαπεί.

Πώς λειτουργεί το ασύρματο hack:

ΠΡΟΣΩΠΑ - Μάρκους Χάτσινς: Η δεύτερη ευκαιρία σε έναν ηθικό, πλέον, χάκερ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Μάρκους Χάτσινς μπορεί να γυρίσει στο σπίτι του. Ο 25χρονος που έγινε γνωστός διεθνώς όταν κατάφερε να σταματήσει, πριν από δύο χρόνια, τη διασπορά του κακόβουλου λογισμικού WannaCry, δεν πρόκειται να φυλακιστεί στις ΗΠΑ για παλιότερα αδικήματά του στον κυβερνοχώρο. Οι δικαστικές αρχές εκτίμησαν τη μεταστροφή του. Ο νεαρός Βρετανός θεωρείται, πλέον, ηθικός χάκερ.

Τον Μάιο του 2017 καταγράφηκαν σε όλο τον κόσμο πάνω από 200.000 περιστατικά ψηφιακής ομηρίας από τον ιό WannaCry. Επρόκειτο για κακόβουλο λογισμικό τύπου Ransomware. Αποστολή του ήταν να κλειδώσει προγράμματα και αρχεία ηλεκτρονικών υπολογιστών και να απαιτήσει ψηφιακά λύτρα (συνήθως στη μορφή κάποιου τύπου κρυπτονομίσματος) για την απελευθέρωσή τους.  

Στην Ελλάδα μολύνθηκαν τότε 55 υπολογιστές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Το πρόβλημα είχε εντοπιστεί από το Κέντρο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του πανεπιστημίου στις 12 Μαΐου 2017, στις 11.29 το πρωί εκείνης της ημέρας. Από τους υπολογιστές που επλήγησαν, οι 45 βρίσκονταν σε νησίδες. Πέρασαν 4 ώρες και 31 λεπτά από την εκδήλωση της επίθεσης μέχρι να εξαλειφθεί ο άμεσος κίνδυνος και να μη μεταδοθεί ο ιός και σε άλλα υπολογιστικά συστήματα του πανεπιστημίου.

Σε άλλα κράτη οι συνέπειες ήταν μεγαλύτερες. Υπολογίζεται πως οι χρηματικές απώλειες από την κυβερνοεπίθεση έφτασαν διεθνώς το ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Στη Βρετανία, κύριος στόχος ήταν το εθνικό σύστημα υγείας. Εκτιμάται ότι ακυρώθηκαν 19.000 ιατρικά ραντεβού και πέντε δωμάτια σε μονάδες εντατικής θεραπείας νοσοκομείων δεν μπόρεσαν να δεχθούν ασθενείς.

Η λύση δόθηκε από τον Μάρκους Χάτσινς, έναν νεαρό ερευνητή ασφάλειας δικτύων, ο οποίος εντόπισε μια ευπάθεια στο κακόβουλο λογισμικό και κατάφερε να ανακόψει την πορεία του. 

Ο Χάτσινς είχε ξεκινήσει να μαθαίνει κώδικα από την ηλικία των 12 ετών. Δέκα χρόνια αργότερα, οι ικανότητές του είχαν αναγνωριστεί στην αγορά εργασίας. Είχε πλέον μια δουλειά με ελεύθερο ωράριο, εξαψήφιες ετήσιες απολαβές και δύο υπαλλήλους ως υφισταμένους του. Οταν όμως κατάφερε να σταματήσει το WannaCry απέκτησε απρόσμενη φήμη. Το όνομά του και η φωτογραφία του πλέον ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο, παρότι ο ίδιος επί χρόνια προσπαθούσε να κρατήσει την προσωπική του ζωή εκτός Διαδικτύου. Απολαμβάνοντας αυτή την αναγνωρισιμότητα ταξίδεψε στο Λας Βέγκας για να παρακολουθήσει το συνέδριο Defcon, τη μεγάλη σύναξη των χάκερ, στην οποία συμμετέχουν εργαζόμενοι στην ασφάλεια δικτύων, ερευνητές, αλλά και ομοσπονδιακοί πράκτορες του FBI. Οταν έφτασε όμως η ώρα του γυρισμού στη Βρετανία, ο Χάτσινς συνελήφθη στο αεροδρόμιο. Ο χάκερ, που ήταν πλέον ήρωας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, δεν είχε και τόσο καθαρό παρελθόν.

Σύμφωνα με τις αμερικανικές δικαστικές αρχές, από το 2012 έως το 2015 φέρεται να είχε σχεδιάσει τα κακόβουλα λογισμικά UPAS Kit και Kronos. Πρόκειται για ιούς που...

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Σχεδόν τα πάντα είναι εκτεθειμένα

Γράφει ο Θεόδωρος Καρούνος 

Ερευνητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, 

http://karounos.gr.

Επειτα από 48 χρόνια (1969-2017) ανάπτυξης των τεχνολογιών του Διαδικτύου το κεντρικό πρόβλημα που έχει αναδειχθεί είναι ότι το Διαδίκτυο δεν έχει σχεδιαστεί για να είναι ασφαλές. Οι ερευνητές της εποχής είχαν προτείνει την ενσωμάτωση της κρυπτογραφίας στην αρχιτεκτονική του Διαδικτύου αλλά δεν υιοθετήθηκε. Η προστασία υπολογιστών και πληροφοριακών συστημάτων είναι υπόθεση του μεμονωμένου χρήστη ή των τεχνικών υπεύθυνων των συστημάτων.  

Σε μεγάλο βαθμό σήμερα όσοι έχουν τις τεχνικές γνώσεις που απαιτούνται μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στους πιο πολλούς υπολογιστές που έχουν καταγεγραμμένες ευπάθειες, ειδικότερα στην πλειονότητα των υπολογιστών με λειτουργικό σύστημα της Microsoft με μη ενημερωμένες εκδόσεις του λειτουργικού συστήματος.

Το Διαδίκτυο δεν είναι μόνο χώρος ανταλλαγής γνώσης και επιχειρηματικής δραστηριότητας αλλά και πεδίο δράσης εγκληματικών ομάδων και κυβερνοπολέμου. Οι πόρτες που χρησιμοποιούν οι εφαρμογές του Διαδικτύου για να επικοινωνούν είναι πάντα ανοικτές, σχεδόν τα πάντα είναι εκτεθειμένα.
 

Η κύρια αιτία βρίσκεται στο ότι η πλειονότητα των εφαρμογών του Διαδικτύου αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα και δεν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά τα θέματα ασφάλειας. Ακόμη και στις περιπτώσεις που έχουν αναπτυχθεί μηχανισμοί και τεχνικές προστασίας, δεν εφαρμόζονται παντού είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω ελαχιστοποίησης του κόστους ανάπτυξης από τους κατασκευαστές εφαρμογών.
 

Τι σημαίνει «μόλυνση συστήματος» μιας συσκευής που λειτουργεί με υπολογιστή διασυνδεδεμένο στο Διαδίκτυο; 

Ο επιτιθέμενος ξεκινάει εντοπίζοντας μια ευπάθεια, αφού αποκτήσει πρόσβαση εγκαθιστά ένα λογισμικό που μετατρέπει τον υπολογιστή σε πομπό μόλυνσης άλλων συστημάτων. Στην περίπτωση του «ransomware» παράλληλα μετασχηματίζει τα αρχεία του δικτύου σε μορφή ακατάληπτη για τους νόμιμους χρήστες.
 

Οι κυβερνήσεις πολλών χωρών υιοθετούν λύσεις ανοικτού λογισμικού για να μπορούν να ελέγχουν τις ευπάθειες του λογισμικού που χρησιμοποιούν και να μειώνουν σημαντικά τα περιστατικά παράνομης πρόσβασης. Η αντίθεση ανάμεσα στο ανοικτό και το κλειστό λογισμικό ίσως είναι η ευκαιρία...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ , ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ και ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Γυμνές φωτογραφίες και η ωρίμανση του Ιντερνετ

Toυ ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από έξι ημέρες άγνωστος ανέβασε ένα μεγάλο αρχείο γυμνών φωτογραφιών περίπου 100 επώνυμων γυναικών στο online forum 4chan. Πολύ γρήγορα οι φωτογραφίες ανέβηκαν και στο Reddit και, όπως συμβαίνει συνήθως με αυτά τα πράγματα, μέσα σε λίγες ώρες εκατομμύρια άνθρωποι τις είχαν δει. Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει, βεβαίως. Από τη γέννηση του Ιντερνετ κι έπειτα, παρόμοιες διαρροές προσωπικών δεδομένων διασήμων ή μη είναι πολύ κοινό φαινόμενο. Ετούτη τη φορά, όμως, δύο σημαντικά πράγματα ήταν διαφορετικά. 

Πρώτον, η διαρροή ήταν πρωτοφανούς μεγέθους, αξιοσημείωτα μαζική. 

Δεύτερον, η αντίδραση των media και του κοινού ήταν κατά κανόνα διαφορετική απ’ ό,τι σε παρελθόντα συμβάντα.
Και οι δύο διαφορές έχουν σημασία. 

Η πρώτη γιατί θέτει στο προσκήνιο σοβαρά θέματα σχετικά με την ασφάλεια που προσφέρουν τα προϊόντα αποθήκευσης και προστασίας των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου (στην προκειμένη περίπτωση της Apple) 

Η δεύτερη γιατί υποδεικνύει μια εξέλιξη και ωρίμανση στον τρόπο με τον οποίο το κοινό και τα media αντιμετωπίζουν τέτοιου τύπου παραβιάσεις της ιδιωτικής ζωής. 

Ας τις δούμε μία μία.
Εδώ και αρκετά χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της ηλεκτρονικής δραστηριότητας του πλανήτη έχει μετατοπιστεί από τον σκληρό δίσκο του κάθε μεμονωμένου χρήστη σε αχανείς servers μεγάλων εταιρειών τεχνολογίας. Αυτό έχει προκαλέσει μια συγκλονιστική βελτίωση της online εμπειρίας: Πλέον μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε όλα τα αρχεία, τα emails, τις επαφές και τα μηνύματά μας από οποιαδήποτε συσκευή οπουδήποτε στον κόσμο, χωρίς κόπο και με ελάχιστη προσπάθεια. Δεν χρειάζεται να στείλουμε ένα αρχείο στον υπολογιστή του σπιτιού για να συνεχίσουμε να δουλεύουμε. Δεν «σβήνονται» emails. Αν κλαπεί το smartphone μας, οι φωτογραφίες και οι επαφές και τα μηνύματα δεν χάνονται – εμφανίζονται αλώβητα στο επόμενο smartphone που θα πάρουμε. Είναι τόσο σπουδαία η ευκολία που ο περισσότερος κόσμος δίνει το (ανομολόγητο, αλλά κάπως συνειδητό) αντάλλαγμα με χαρά: για να έχουμε πρόσβαση από παντού στα προσωπικά μας αρχεία, συμφωνούμε να μας τα φυλάνε ιδιωτικές εταιρείες όπως η Google, η Apple, η Microsoft, η Dropbox ή η Facebook. Καθώς ο κόσμος είναι γεμάτος από κακόβουλους, χολερικούς ή αρρώστους και καθώς οι εταιρείες αυτές είναι σε ένα διαρκή και υπόγειο πόλεμο μαζί τους για τη διαφύλαξη του επιχειρηματικού τους μοντέλου, τυχόν ήττες των δεύτερων μπορούν να μας επηρεάσουν όλους. 

Αυτό τις τελευταίες ημέρες έγινε οδυνηρά σαφές. Οι εταιρείες οφείλουν να προσπαθήσουν πολύ περισσότερο.
Εξάλλου, σε προηγούμενες παρόμοιες διαρροές και, εν μέρει, και σε ετούτη εδώ, ένα επιχείρημα που επαναλαμβάνεται πολύ συχνά είναι το εξής: 

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Ο πόλεμος του… κυβερνοχώρου

Της ΕΙΡΗΝΗΣ ΒΕΝΙΟΥ

Έναν εντυπωσιακό διαδραστικό παγκόσμιο χάρτη δημιούργησε η αμερικανική εταιρεία ασφαλείας Norse, αποκαλύπτοντας σε πραγματικό χρόνο τα «δόρατα» των κυβερνοεπιθέσεων.

Στο «μάτι» του διαδικτυακού κυκλώνα φαίνεται να βρίσκονται οι ΗΠΑ, καθώς όπως φαίνεται στον χάρτη συγκεντρώνουν τα περισσότερα χτυπήματα από χάκερς άλλοτε από χώρες της βόρειας Ευρώπης και άλλοτε από χώρες της Ασίας.

«Κάθε δευτερόλεπτο η εταιρεία μας λαμβάνει και αναλύει τις ζωντανές διαδικτυακές επιθέσεις που εξαπολύονται από εκατοντάδες σημεία σε περισσότερες από 40 χώρες» αναφέρει με ανακοίνωσή της η Norse. «Με τη βοήθεια του διαδραστικού χάρτη μπορεί κανείς με μια ματιά να δει από πού ξεκινούν οι επιθέσεις και πού καταλήγουν κάθε φορά». 

Το Υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι κατά τη διάρκεια του 2012 δεχόταν περί τα 10 εκατομμύρια κυβερνοεπιθέσεις την ημέρα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η εγκληματικότητα μέσω του κυβερνοχώρου έρχεται επιχειρηματικά στην 27^η θέση, με τις κυβερνοεπιθέσεις να αγγίζουν σε κόστος τα 300 δισ. ευρώ.  

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ - ΙΣΡΑΗΛ: Τα καλύτερα μυαλά της χώρας: Από μαθητές κυβερνοστρατιώτες

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι τα καλύτερα μυαλά της χώρας τους και για να γίνουν δεκτοί στη Μονάδα 8200 πρέπει να περάσουν ένα πολύ απαιτητικό τεστ μετά το τέλος του σχολείου. Επί τρία χρόνια εργάζονται σε μια μυστική τοποθεσία στην περιφέρεια του Τελ Αβίβ. Επειτα, στα 23 τους χρόνια, μπορούν να εκμεταλλευτούν εμπορικά τα λογισμικά που έφτιαξαν και να γίνουν - γιατί όχι; - εκατομμυριούχοι. Εως τότε, όμως, είναι μέλη του κυβερνοστρατού του Ισραήλ.

Οι κυβερνοστρατιώτες, που δίνουν τις δικές τους σκληρές αλλά χωρίς αίμα μάχες στον κυβερνοχώρο, φοράνε τις κλασικές χακί στολές. Το τάγμα τους είναι σήμερα το πιο πολυάριθμο του ισραηλινού Στρατού. Ο επικεφαλής τους, όμως, δεν είναι ένας οποιοσδήποτε «στρατηγός». Είναι ο «Αρχηγός του Τμήματος για την Αντιμετώπιση της Τρέλας». Η πρώτη διαταγή που λαμβάνουν είναι να «κινούνται εκτός πλαισίων». Το ένα πέμπτο του ωραρίου τους είναι απολύτως δικό τους: ένα μέρος της δουλειάς τους είναι να σκέφτονται και να εφευρίσκουν. Μόνο που δεν προσφέρουν της υπηρεσίες τους στη Σίλικον Βάλεϊ, αλλά σε ένα στρατόπεδο.

Ο ΙΟΣ STUXNET. 

Η Μονάδα 8200 δεν αποτελεί πια στρατιωτικό απόρρητο. Η δουλειά της είναι ο ηλεκτρονικός πόλεμος και ο ιός Stuxnet, που προκάλεσε τεράστια ζημιά στους υπολογιστές των απαγορευμένων αντιδραστήρων του Ιράν, δικό της δημιούργημα. Είναι μια μονάδα επιλέκτων και το Ισραήλ δεν θέλει πια να το κρύβει. Αντίθετα, θέλει να διαφημίζει το πρεστίζ της για να φοβούνται οι εχθροί και να γίνεται πόλος έλξης για τους νεαρούς Ισραηλινούς. Η επιλογή, πάντως, γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια. 

Περίπου 200 μαθητές Λυκείου, που παίζουν στα δάχτυλα τους υπολογιστές, παρακολουθούν δύο φορές την εβδομάδα ένα σεμινάριο με καθηγητές πρώην αξιωματικούς του Στρατού που έχουν ειδικευτεί στον κυβερνοπόλεμο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος ολοκληρώσει το σεμινάριο γίνεται και μέλος της Μονάδας 8200. Οποιος έχει τέτοιες φιλοδοξίες πρέπει να περάσει μια σειρά πολύ δύσκολων εξετάσεων του Στρατού.

Εάν τα μέλη της Μονάδας 8200 αποτελούν την αφρόκρεμα των κυβερνοπολεμιστών παγκοσμίως, είναι επειδή το Ισραήλ βρίσκεται ήδη σε κυβερνοπόλεμο. Το δίκτυο επικοινωνιών της χώρας έχει δεχθεί αναρίθμητες επιθέσεις, ενώ οι εχθρικές απόπειρες να πληγεί το σύστημα ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες καθημερινά. Σε περιόδους θερμών επεισοδίων ο αριθμός αυτός εκτοξεύεται στα ύψη. Στη διάρκεια του πολέμου της Γάζας, πριν από έναν χρόνο, ενώ η ισραηλινή Αεροπορία βομβάρδιζε τη Χαμάς, η Μονάδα 8200 απέκρουε εκατομμύρια απόπειρες εισβολής στους κυβερνητικούς ιστοτόπους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Μονάδα 8200 αριθμεί πλέον χιλιάδες μέλη. 

Οργανωτικά, χωρίζεται σε δύο κλάδους: 

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: Ποιο κράτος κρύβεται πίσω από τη "Μάσκα";

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΙΑΩΤΗ

Κυβερνητικός δάκτυλος εκτιμάται ότι «κινεί» την «Careto» (Μάσκα), μία από τις πλέον ισχυρές ομάδες κυβερνοκατασκοπίας, που από το 2007 έως και τον Ιανουάριο του 2014 στοχοποιούσε κυβερνητικούς οργανισμούς, εταιρείες ενέργειας, πετρελαίου, φυσικού αερίου, αλλά και ακτιβιστές σε τουλάχιστον 31 χώρες, από τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη έως την Αφρική και την Αμερική.

 

Ποιο κράτος κρύβεται πίσω από τη Μάσκα;  

Την... αποκαλυπτική εκτίμηση κάνουν οι ειδικοί της Kaspersky Lab, μιας από τις 4 μεγαλύτερες εταιρείες κυβερνοασφάλειας στον κόσμο, ανακοινώνοντας ότι έχουν εντοπίσει τα ίχνη και τις μεθόδους της «Μάσκας». 

 Τουλάχιστον 380 θύματα σε περισσότερες από 1.000 διευθύνσεις ΙΡ είναι τα θύματα της Μάσκας στις: Αλγερία, Αργεντινή, Βέλγιο, Βολιβία, Βραζιλία, Κίνα, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Κούβα, Αίγυπτο, Γαλλία, Γερμανία, Γιβραλτάρ, Γουατεμάλα, Ιράν, Ιράκ, Λιβύη, Μαλαισία, Μεξικό, Μαρόκο, Νορβηγία, Πακιστάν, Πολωνία, Νότια Αφρική, Ισπανία, Ελβετία, Τυνησία, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες και Βενεζουέλα.

«Υψηλός βαθμός επαγγελματισμού, εξαιρετικές υποδομές, διαχείριση επιχειρήσεων, ακόμη και ο τρόπος που κάλυπταν τα ίχνη τους και εξαφανίζονταν είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι πρόκειται για ιδιαίτερους κυβερνοχάκερ, που χρηματοδοτούνται από κάποιο κράτος και επιλέγουν να εμφανίζονται ισπανόφωνοι» δήλωσε ο Κονσταντίν Ράγιου, ανώτατο στέλεχος της Kaspersky Lab. 

Η ανάμειξη ισπανόφωνου κράτους θεωρείται μάλλον απίθανη καθώς, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, οι πιο εξελιγμένες εκστρατείες κυβερνοκατασκοπίας που έχουν αποκαλυφθεί μέχρι σήμερα «συνδέονται» με τις ΗΠΑ, την Κίνα, τη Ρωσία και το Ισραήλ. «Βέβαια, υπάρχουν πολλά ακόμη που δεν γνωρίζουμε για υπερεξελιγμένα δίκτυα κυβερνοκατασκοπίας σε όλο τον κόσμο» λέει ο Ράγιου, εκτιμώντας ότι μόλις είδαμε την κορυφή του παγόβουνου.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ - ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ: Ψηφιακός «αστυνόμος» από ελληνικά χέρια στη μάχη κατά της πορνογραφίας

Του ΒΑΣΙΛΗ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗ

Διαδραστική μηχανή αναζήτησης εικόνων και βίντεο με παράνομο περιεχόμενο, που ανέπτυξαν ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), λύνει τα χέρια των αστυνομικών της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, αφού μπορεί να μειώσει έως και στο 1/10 τον χρόνο που πρέπει να δαπανήσει ένας αστυνομικός μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του, ερευνώντας τα πειστήρια σε υποθέσεις παιδικής πορνογραφίας.

Η πρωτοποριακή εφαρμογή σχεδιάστηκε από ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών του ΕΚΕΤΑ, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί πιλοτικά από την Υποδιεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών Βόρειας Ελλάδας (ΥΕΕΒΕ).

«Μπορεί οι αστυνομικοί να έχουν κατασχέσει π.χ. 20 σκληρούς δίσκους υπολογιστή που είχαν στην κατοχή τους άτομα ύποπτα για διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Χρειάζεται να προσπελάσουν χιλιάδες ή ακόμα και εκατομμύρια φωτογραφίες, και εκατοντάδες ώρες βίντεο, προκειμένου να εντοπίσουν ανάμεσά τους αυτές με το παράνομο υλικό.

Η διαδικασία είναι εξαιρετικά χρονοβόρα, με αποτέλεσμα τα πειστήρια να στοιβάζονται και οι εξεταστές να μην προλαβαίνουν», εξηγεί ο μεταδιδακτορικός ερευνητής και υπεύθυνος υλοποίησης της ερευνητικής εφαρμογής, δρ. Στέφανος Βροχίδης, προσθέτοντας πως σε έναν σημαντικό αριθμό υποθέσεων ο χρόνος εξέτασης θα μπορούσε να μειωθεί αισθητά με τη χρήση αυτού του λογισμικού.

Πώς λειτουργεί

NATO: Συλλογική άμυνα στις κυβερνο-επιθέσεις

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΔΕΜΙΡΗ

Την ενίσχυση των μέτρων προστασίας των κρατών- μελών του ΝΑΤΟ ενάντια σε κυβερνο-επιθέσεις, εν μέσω οικονομικής λιτότητας, επιχειρεί να προωθήσει η Ατλαντική Συμμαχία. Οπως αναδείχτηκε στην πρόσφατη Σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, στόχος της Συμμαχίας είναι η ενίσχυση της δυνατότητας αντίδρασης των κρατών-μελών σε περιπτώσεις κυβερνο-επίθεσης, που αποτελεί τη νέα μεγάλη απειλή.

Η άμυνα ενάντια σε κυβερνο-επιθέσεις αποτελεί το πλέον σημαντικό μελλοντικό διακύβευμα για τον Οργανισμό, τόσο από πλευράς θωράκισης των αποστολών του ίδιου του ΝΑΤΟ, όσο και από πλευράς παροχής συνδρομής στα κράτη-μέλη, τα οποία ενδέχεται να αντιμετωπίσουν παρόμοια επίθεση.

Επί της αρχής, υπάρχει συναίνεση για την ανάγκη προώθησης τους εγχειρήματος. Ωστόσο, η οικονομική κρίση αλλά και βασικά θέματα εθνικής κυριαρχίας έχουν διχάσει τα κράτη-μέλη σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου. Ορισμένα κράτη επιθυμούν το ΝΑΤΟ να διαθέτει ίδια μέσα, κατά το πρότυπο του αμερικανικού συστήματος Awaks, ώστε να μπορεί να παράσχει συνδρομή στα κράτη- μέλη σε περίπτωση ανάγκης. Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία αντιδρούν, καθώς δεν επιθυμούν να αυξηθεί η χρηματοδότηση που παρέχουν στον Οργανισμό.

Εκτός των δισταγμών σχετικά με το κόστος του προγράμματος, ιδιαίτερα ευαίσθητη είναι και η φύση των πληροφοριακών συστημάτων που άπτονται της άμυνας. Αποτέλεσμα είναι τα κράτη-μέλη να διστάζουν να παράσχουν πρόσβαση σε τρίτους στα συστήματα αυτά. Ετσι η συμβιβαστική λύση που προωθείται ενόψει των αποφάσεων του Οκτωβρίου είναι η δραστηριοποίηση δύο ομάδων «ταχείας αντίδρασης» που θα δημιουργηθούν στο πλαίσιο του Οργανισμού σε ενδεχόμενη κυβερνο-επίθεση όχι μόνο εναντίον του ΝΑΤΟ, αλλά και εναντίον κάποιου κράτους-μέλους. Εναλλακτικά, προτείνεται και ενεργοποίηση των εθνικών υποδομών άμυνας ενάντια σε κυβερνο-επίθεση προς συνδρομή πληττόμενου συμμάχου.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Με ιντερνετικό μπλακ άουτ απειλούν την ελληνική κυβέρνηση οι Anonymous λόγω... ΕΡΤ !

Την ελληνική κυβέρνηση έβαλε στόχο αυτή τη φορά η γνωστή ομάδα χάκερς Anonymous, η οποία σε βίντεο που ανήρτησε στο youtube προειδοποιεί για κυβερνοεπίθεση στις 15 Ιουνίου.

«Χαιρετίζουμε τους πολίτες του κόσμου, είμαστε οι Anonymous. Κυβέρνηση της Ελλάδας έχει υποπέσει στην αντίληψή μας, ότι συνεχίζεται να απολύετε ανθρώπους που έχουν παιδιά. Αυτό είναι απαράδεκτο. Και το χειρότερο απ 'όλα θα απολύσετε 2.656 άτομα» αναφέρουν στο μήνυμα τους.

«Πρέπει να ξέρετε ότι είστε ο στόχος μας τώρα. Να μας περιμένετε στις 15 Ιουνίου. Είμαστε οι Ανώνυμοι. Είμαστε Λεγεώνα. Δεν συγχωρούμε. Δεν ξεχνάμε» καταλήγουν οι Anonymous.

 

ΣΥΡΙΑ: Ο «ηλεκτρονικός» στρατός του Ασαντ μεταφέρει τον πόλεμο στο διαδίκτυο

Η μάχη για τη Συρία μαίνεται σε πολλά επίπεδα, του κυβερνοχώρου μη εξαιρουμένου. Οι ρεπόρτερ της βρετανικής εφημερίδας Independent, Τιμ Γουόλκερ και Ρίτσαρντ Χολ εξερεύνησαν τον αχανή χώρου του Διαδικτύου σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν ποιοι κρύβονται πίσω από το «χακτιβιστική» ομάδα χάκερ που είναι γνωστή με το όνομα Συριακός Ηλεκτρονικός Στρατός (SEA), τάσσεται υπέρ του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ και ευθύνεται για αρκετές ηλεκτρονικές επιθέσεις.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. Παρά την αρκετά μεγάλη λογοκρισία στο Διαδίκτυο  και τουλάχιστον δύο μακροχρόνια επικοινωνιακά μπλακάουτ, οι ακτιβιστές που τάσσονταν υπέρ της επανάστασης χρησιμοποίησαν το ίντερνετ για να διασπείρουν πληροφορίες  και να δημιουργήσουν ένα ρεύμα υποστήριξης εντός και εκτός της Συρίας. Παρόλα αυτά βρήκαν άξιο αντίπαλο στο πρόσωπο του SEA, που ισχυρίζεται ότι οι αντάρτικες δυνάμεις αποτελούνται κατ' ουσία από ισλαμιστές τρομοκράτες οι οποίοι απολαμβάνουν την στήριξη της Δύσης και έχει σαν στόχο να τους εκθέσει.

Σε ομιλία του τον Ιούνιο 2011, ο ίδιος ο πρόεδρος Άσαντ εξύμνησε τον SEA για τις προσπάθειές του, περιγράφοντας την ομάδα ως «εικονικό στρατό στον κυβερνοχώρο». Οι χάκερ του SEA έκτοτε έχουν εισβάλει στις προσωπικές σελίδες στο Facebook της αμερικανίδας παρουσιάστριας Όπρα Γουίνφρι και του πρώην προέδρου της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, στο Twitter του προέδρου της Fifa Σεπ Μπλάτερ και στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, που ανασκευάστηκε ως προπαγάνδα υπέρ του Άσαντ.

Όμως οι πλέον διάσημες «επιχειρήσεις» των μελών του SEA αφορούν την εισβολή στους λογαριασμούς στο Twitter παγκοσμίως γνωστών δημοσιογραφικών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των Financial Times, NPR, BBC Weather, Guardian και E! News, ενώ προσπάθησαν να εισβάλουν και σε λογαριασμούς δημοσιογράφων του Independent.