ΝουΔο-γαλαζαίικο "ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ" ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Τι ακριβώς παίζεται με τη "μεταρρύθμιση" στις πολεοδομίες

 

Του Γεωργίου Ι. Μάτσου

Ποια ελληνική δημόσια υπηρεσία λειτουργεί χειρότερα από οποιαδήποτε άλλη;

Το κτηματολόγιο.

Ότι το κτηματολόγιο θα κατέληγε έτσι, είχε προβλεφθεί από τη δεκαετία του 1990. Ανεξάρτητες φωνές που παρακολουθούσαν τον θεσμικό σχεδιασμό, προέβλεπαν με ακρίβεια τη σημερινή κατάρρευση.

Ο σχεδιασμός της δεκαετίας του 1990 ουδέποτε αποσκοπούσε σε δημιουργία πραγματικού κτηματολογίου. Αυτοσκοπός ήταν ένας μοναδικός διεθνώς γραφειοκρατικός εφιάλτης, προκειμένου να δικαιολογηθεί επικοινωνιακά και πολιτικά ένα εντελώς άχρηστο έργο.

Η Ελλάδα είχε πριν το "κτηματολόγιο" ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σύστημα καταχώρισης εμπραγμάτων δικαιοπραξιών: Τα υποθηκοφυλακεία. Ο νόμος 2145/1993 είχε θεσπίσει να μηχανογραφηθούν με απλό και ανέξοδο για τον πολίτη τρόπο.

(Έργο "ανέξοδο για τον πολίτη" σημαίνει βέβαια ανυπαρξία διαφθοράς: Ανυπαρξία δαπάνης σημαίνει ανυπαρξία αθέμιτων, νομότυπων ή μη, ωφελημάτων.)

Η μηχανογράφηση των υποθηκοφυλακείων εγκαταλείφθηκε στη δεύτερη φάση της το 1999 επειδή "θα γινόταν το κτηματολόγιο". Αν είχε ολοκληρωθεί η τρίτη φάση της (ψηφιοποίηση των συμβολαίων), θα ήταν πλήρης για την εποχή της. Και δωρεάν. Η online έρευνα και καταχώριση δικαιοπραξιών στην, μεταγενέστερη του 1999, εποχή του internet, θα καθίστατο αργότερα υπερβολικά ευχερής.

(Παρεμπιπτόντως, ό,τι θα γινόταν δωρεάν μετά το 1999 ως τρίτη φάση μηχανοργάνωσης, προκηρύχθηκε το 2021 με αρχικό κόστος 242.453.765 ευρώ. Δημοσιεύματα του 2023 ανέβαζαν το κόστος στα 309,8 εκατομμύρια. Μέχρι σήμερα, ίσως αυξήθηκε κι άλλο. Για να μαθαίνετε οι αρχάριοι, πώς κινείται το χρήμα.)

Από τα "υποθηκοφυλακεία" έλειπαν για να γίνουν "κτηματολόγιο" μόνον οι χάρτες. Αντί όμως το ελληνικό κράτος να επικεντρωθεί στο τεχνικό αυτό έργο (όπου δεν προϋπήρχαν χάρτες από εντάξεις σε σχέδια πόλης, αναδασμούς κλπ.), επικεντρώθηκε στη γένεση αχρείαστης και πανάκριβης γραφειοκρατίας για την αχρείαστη επανακαταχώριση της ήδη καταχωρισμένης ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας.

 

Η επανακαταχώριση ήδη καταχωρισμένων δικαιωμάτων αποδεικνύεται ακόμη εντονότερα άχρηστη, εκ του ότι δεν καταχωρίστηκε η μη καταχωρισμένη ακίνητη περιουσία: Αυτή του Δημοσίου. Για το Δημόσιο θεσπίστηκε πως ό,τι δεν (επανα) καταχωρίσουν οι ιδιώτες, θα ανήκει σε αυτό, δια του υπέρμετρα προβληματικού αμάχητου τεκμηρίου κυριότητας του Δημοσίου στα "αγνώστου ιδιοκτήτη" ακίνητα.

Συνεπώς, η πανάκριβη και αχρείαστη γραφειοκρατία του κτηματολογίου, καταλήγει να υφαρπάζει το κράτος περιουσίες των πολιτών, επειδή το ίδιο είναι υπερβολικά τεμπέλικο για να καταχωρίσει τη δική του περιουσία.

Δεν ήταν εύκολο να πειστεί όλη η κοινωνία ότι η επανακαταχώριση ήδη καταχωρισμένων εννόμων σχέσεων με ταλαιπωρία εξοργιστικού βαθμού, τεράστια δαπάνη δημόσια και ιδιωτική, και απειλή απώλειας περιουσίας ήταν τάχα καλή και χρήσιμη.

Έπρεπε να εφευρεθούν και επικοινωνιακές πομφόλυγες του τύπου "μεταβίβαση ακινήτων με το πάτημα ενός πλήκτρου".

Εκτός από την πλειονότητα της κοινωνίας, τις πομφόλυγες αυτές πίστευε διαχρονικά και το πολιτικό σύστημα. Ματαίως αγχωνόταν ο εκάστοτε υπουργός να υλοποιήσει κάτι αδύνατον να υλοποιηθεί στο ορατό μέλλον. Συνήθως αποχωρούσε από τη θέση του, προτού κατανοήσει τι συμβαίνει.

Τα παραπάνω εξηγήσαμε αναλυτικώς σε περυσινό μας άρθρο. Όμοιες σε μεγάλο βαθμό επισημάνσεις υιοθέτησε λίγο αργότερα το Ελεγκτικό Συνέδριο, σε έρευνα-κόλαφο, που απόλαυσε αφύσικα χαμηλή δημοσιότητα.

Μάλιστα, το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν ασχολήθηκε καν με την υφαρπαγή "αγνώστου ιδιοκτήτη" περιουσιών από επιτήδειους.

Γενικά, το κτηματολόγιο από όπου και να το πιάσει κανείς, ‘μπάζει’.

Ενώ λοιπόν το κτηματολόγιο διεκδικεί επαξίως τον τίτλο της πιο αποτυχημένης δημόσιας υπηρεσίας, πρόκειται, λέει, να ενταχθούν σε αυτό και οι πολεοδομίες, όπως πομπωδώς μας ενημέρωσε πρόσφατα ο φιλοκυβερνητικός τύπος.

Φυσιολογικά ανακύπτει το ερώτημα, "γιατί" να ενταχθεί μια υπηρεσία που κουτσά-στραβά λειτουργεί, σε άλλη υπηρεσία που ακόμη ψάχνει να βρει τον βηματισμό της.

 

Μήπως με την ένταξη στο κτηματολόγιο τάχα θα λυθούν τα προβλήματα διαφθοράς που αποκαλύφθηκαν τελευταία στις πολεοδομίες;

Μα στο κτηματολόγιο η ίδια η γένεσή του συνιστά νομότυπη διαφθορά, όπως αναλύθηκε παραπάνω.

Πέραν δε του ουδέποτε σοβαρά διερευνηθέντος ζητήματος με τις υφαρπαγές περιουσιών, τον Αύγουστο 2025 δημοσιεύτηκαν σοβαρές καταγγελίες για "στενό συγγενικό πρόσωπο κορυφαίου μέχρι πρότινος στελέχους του κτηματολογίου", για την έκβαση των οποίων δεν μάθαμε ποτέ τίποτε.

Συνεπώς, το κτηματολόγιο δεν είναι κατάσταση άσπιλη και άμωμη, που τάχα θα καθαρίσει διαμιάς τη διαφθορά από τις πολεοδομίες, εάν αυτές υπαχθούν εκεί.

Στην πραγματικότητα, το μόνο επιχείρημα υπέρ του κτηματολογίου ως δημόσιας υπηρεσίας είναι ο τεχνολογικός λαϊκισμός στον οποίο προσφεύγει υπερβολικά συχνά η παρούσα κυβέρνηση, προκειμένου να δικαιολογήσει κινήσεις που δεν δικαιολογούνται διαφορετικά.

Π.χ.: Η αδυναμία διεκπεραίωσης στοιχειωδών λειτουργιών του Κτηματολογίου αντισταθμίζεται από βαρύγδουπες ανακοινώσεις (του 2024) περί χρήσης τεχνητής νοημοσύνης στη λήψη διοικητικών αποφάσεων. Για τα αποτελέσματα όμως της χρήσης ΤΝ, δεν υπάρχει δύο χρόνια αργότερα κανένα δημοσίως διαθέσιμο στοιχείο.

Τι μένει στον πολίτη που δεν γνωρίζει για την κατ’ ουσία κατάρρευση του κτηματολογίου;

Ότι εκεί "εφαρμόζεται η ΤΝ". Το αν πέτυχε η ΤΝ ή όχι, δεν απασχολεί. Μένει ως επικοινωνιακό μήνυμα αποκλειστικά ο τεχνολογικός λαϊκισμός.

Το επικοινωνιακό αυτό αποτέλεσμα, συνεπώς, αξιοποιείται από την κυβέρνηση, για να γεννήσει περαιτέρω επικοινωνιακό αυτοματισμό, όταν κατατάσσει την υπαγωγή των πολεοδομιών στο κτηματολόγιο ως κάτι δήθεν "καλό".

Πέραν όμως του επιδιωκόμενου επικοινωνιακού αποτελέσματος, η υπαγωγή των πολεοδομιών στο κτηματολόγιο θα προκαλέσει συγκέντρωση της διαφθοράς.

Όπως διαπιστώσαμε από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ:

α) Η κεντρική συγκέντρωση μιας υπηρεσίας δεν σημαίνει καταπολέμηση της διαφθοράς. Αντιθέτως.

 

β) Αν δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ο "Μάκης" και οι λοιποί στο Μαξίμου ακόμη θα "κρατούσαν", κατά την ορολογία που χρησιμοποίησε σχετικώς ο "Φραπές" στις συνακροασθείσες τηλεφωνικές του συνομιλίες.

Η κυβέρνηση θα μπορεί συνεπώς να διαχειρίζεται κεντρικά τη διαφθορά στις πολεοδομίες δια της υπαγωγής τους στο κτηματολόγιο, αντί να την καταπολεμά.

Αυτά όλα συνδυάζονται και με την επιδιωκόμενη αναθεώρηση του άρθρου 101 παρ. 3 του Συντάγματος, που καταργεί το τεκμήριο αρμοδιότητας υπέρ των αποκεντρωμένων διοικήσεων και γεννά συγκέντρωση και "επιτελικό κράτος" παντού.

(Η "ανάπτυξη της περιφέρειας", στο ίδιο κεφάλαιο της πρότασης συνταγματικής αναθεώρησης, αποτελεί μάλλον ‘ξεκάρφωμα’.)

Ατυχώς για την κυβέρνηση, οι υφιστάμενες αποκαλύψεις για τη δράση της όταν εντοπίζεται αναντίρρητη διαφθορά, δείχνουν ότι …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΝΕΟΣΤΑΛΙΝΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Απαλλοτρίωση περιουσιών από την «Ελλάδα 2.0» των "αρίστων"...

Κτηματολόγιο & Κυρώσεις (Σπύρος Παγιάτης) pic.twitter.com/5hDv6UkCai

— Επίκροτος (@Epicrotus) December 1, 2024

 

● «Ο Μητσοτάκης θέλει να μας κατασχέσει τα σπίτια με το κόλπο του Κτηματολογίου». Αυτό ακούς στις μεγάλες ουρές στα κατά τόπους κτηματολογικά γραφεία της επικράτειας. Το καλύτερο σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι να μιλήσεις, αλλά να ακούσεις.

● Και, μέσες άκρες, στα σχετικά με το θέμα πηγαδάκια ακούς τα ακόλουθα:

● Εχεις ένα ακίνητο. Το πλήρωσες για να το αγοράσεις ή το πλήρωσαν οι πρόγονοί σου. Το δηλώνεις στην Εφορία. Εχουν πληρωθεί φόρος μεταβίβασης, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, χαρτόσημα, μεγαρόσημα, κερατόσημα. Πληρώνεις ΕΝΦΙΑ (που κάποτε ήταν ΕΕΤΗΔΕ, ο οποίος ήταν «προσωρινός» φόρος).

● Τα ακίνητα στην Ελλάδα έχουν πληρωθεί σε χρήμα άπειρες φορές και σταδιακά δημεύονται από το Δημόσιο, για να τα δώσει με τη σειρά του σε μεγάλα funds, σε λαθρομετανάστες, σε «ευπαθείς». Και -πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα- τα ακίνητα έχουν πληρωθεί με αίμα.

● Η χώρα δεν ήταν ελεύθερη και την ελευθέρωσαν οι Ελληνες, χύνοντας ποταμούς αίματος για κάθε τετραγωνικό εκατοστό.

● Και τώρα το κράτος θυμήθηκε ακόμα μια διαδικασία, που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και 30 χρόνια. Το Κτηματολόγιο. Το δικό σου ακίνητο, το χρυσοπληρωμένο, θα πρέπει να το δηλώσεις και εκεί αλλιώς θα ταξινομηθεί στα «αγνώστου ιδιοκτήτη» και στο τέλος θα καταλήξει στο Δημόσιο – την καταβόθρα, όπου καταλήγουν όλοι οι μόχθοι και το αίμα των Ελλήνων.

● Αφού, βρε κόπανε, στα συμβόλαια το έχω. Στα υποθηκοφυλακεία το έχεις. Στην Εφορία δηλώνεται από καταβολής κόσμου.

Γιατί με παιδεύεις και θέλεις να πηγαινοέρχομαι εδώ κι εκεί ψάχνοντας για τρόπους να αποδείξω ότι τα δικά μου είναι δικά μου;

● Με ποιο δικαίωμα με φορολογείς τόσα χρόνια για τα ακίνητα που τώρα προσποιείσαι ότι αγνοείς;

● Κι αφού είσαι «Ελλάδα 2.0», δηλαδή πολύ προχώ και μέσα στην υψηλή τεχνολογία και την ταξινόμηση, για ποιον λόγο…

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Της εξαγοράς των καταπατημένων δημόσιων εκτάσεων το ανάγνωσμα

Περισσότερα από 3,3 εκατ. χωράφια και 147.000 ιδιοκτησίες σε κτίρια δεν έχουν ακόμα δηλωθεί στο κτηματολογιο. Οι αρμόδιοι επεξεργαζονται ιδέες για την τύχη τους.https://t.co/QYxmHB8lAl

— Giorgos Lialios (@Giorgos_Lialios) July 22, 2024

 Του Λέανδρου Ρακιντζή

Το Δημόσιο έχει στην κυριότητα του μια τεράστια ακίνητη περιουσία, που απέκτησε από διάφορες αιτίες, όπως με το πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830) που ως διάδοχος του Οθωμανικού κράτους περιήλθαν σε αυτό βάσει του τεκμηρίου νομής όλα τα ακίνητα της Παλιάς Ελλάδας ή βάσει της συμφωνίας με την Τουρκία για την ανταλλαγή των πληθυσμών και περιουσιών ή από κληρονομιές, γιατί είναι κληρονόμος των κλήρων, από δωρεές, από παραχωρήσεις έναντι φόρων, από απαλλοτριώσεις, κατακυρώσεις, όσων δεν δηλώθηκαν στο Κτηματολόγιο και χαρακτηρίστηκαν αγνώστου ιδιοκτήτη κλπ.

Εξ αιτίας της διαχρονικής πλημμελούς λειτουργίας των υπηρεσιών, που διαχειρίζονται την δημόσια περιουσία είτε λόγω υποστελεχώσεως είτε ακαταλληλότητας του προσωπικού και της διαχρονικά έκδηλης έλλειψης πολιτικής βούλησης για την διόρθωση των κακώς κειμένων, το Δημόσιο σε μεγάλο βαθμό δεν μπόρεσε να απογράψει όλα τα ακίνητα που του ανήκουν, ακόμα αγνοεί την ύπαρξη κάποιων, να τα διαφυλάξει από τις καταπατήσεις, να τα δηλώσει στο Κτηματολόγιο και για να καλύψει την αδυναμία του αυτή νομοθέτησε, ότι το Δημόσιο δεν χάνει τα δικαιώματα του εκ της μη εγγραφής σε αυτό.

Στη χώρα του περίπου δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τα δημόσια ακίνητα, υπολογίζονται γύρω στις 100.000, από τα οποία πάνω από 90.000 είναι καταπατημένα και για το 10% δεν υπάρχουν στοιχεία για να τεκμηριώσουν την κυριότητα του Δημοσίου. Στην Αττική 8 στα 10 ακίνητα του Δημοσίου είναι καταπατημένα, στα νησιά του Αιγαίου το 47% των αστικών και 64% των αγροτικών ακινήτων είναι καταπατημένα. Για πολλά καταπατημένα ακίνητα εκκρεμεί δικαστική προσφυγή.

Η Πολιτεία με το ν.5024/24-02-23 προσπάθησε να επιλύσει το χρονίζον πρόβλημα των καταπατημένων δημόσιων εκτάσεων με την εξαγορά συγκεκριμένων ακινήτων με συγκεκριμένες προϋποθέσεις και διαδικασία και με προοπτική να εισπράξει 1.000.000.000 ευρώ ως τίμημα υπό τη προϋπόθεση, ότι δεν εμπλέκεται στα ακίνητα αυτά το ΤΑΙΠΕΔ.

Η εξαγορά αφορά καταπατημένα ακίνητα του Δημοσίου, που βρίσκονται στην κατοχή των καταπατητών για πάνω από 40 χρόνια και γειτνιάζουν με τις οικίες ή τα συμφέροντα των καταπατητών ή έχουν οικοδομήσει νόμιμα. Το τίμημα που θα καταβάλλουν όσοι ζητήσουν την εξαγορά θα υπολογίζεται με βάσει τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων και με ποσοστό έκπτωσης ανάλογη με τη διάρκεια της καταπάτησης και το είδος του ακινήτου σε συνδυασμό με κοινωνικά κριτήρια. Προβλέπεται επίσης η συγκρότηση επιτροπών, που θα εξετάζει τη νομιμότητα των αιτήσεων και τις προϋποθέσεις εξαγοράς σωρευτικά. Φυσικά κατά των αποφάσεων των επιτροπών θα προβλέπεται δικαστική προσφυγή.

Επίσης προβλέπεται, ότι δεν είναι δυνατή η εξαγορά των ακινήτων, όταν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος σε ζητήματα εθνικής άμυνας, δημόσιας ασφάλειας ,δημόσιας υγείας, άλλης αιτιολογημένης κρατικής ανάγκης, σε περιπτώσεις απαλλοτρίωσης και ρυμοτομίας, δασικής νομοθεσίας, και αυτά που βρίσκονται εντός της ζώνης αιγιαλού και παραλίας ή σε νομίμως κηρυγμένους αρχαιολογικούς χώρους.

Επίσης προβλέπεται η απόδοση οριστικών τίτλων ιδιοκτησίας (παραχωρητήρια) για ακίνητα που έχουν παραχωρηθεί στους πρόσφυγες από την ανταλλάξιμη περιουσία και παρά την παρέλευση 100 ετών δεν έχουν ακόμα εκδοθεί. Πρόκειται περί ενός ακανθώδους προβλήματος στη πράξη, γιατί από την προσωρινή εγκατάσταση των προσφύγων στα ανταλλάξιμα ακίνητα μέχρι σήμερα έχουν παρεμβληθεί σωρεία μεταβιβάσεων πολλές φορές άτυπων ,έχουν δημιουργηθεί καταστάσεις, και έχουν εκδοθεί αρκετοί ρυθμιστικοί νόμοι, που δημιουργούν δικαστικές περιπλοκές.

Φαίνεται ότι η με το ν.5024/23 εξαγορά των καταπατημένων εκτάσεων του Δημοσίου δεν περπάτησε όσο προβλέπονταν και για το λόγο αυτό καταρτίστηκε τροποποιητικό του παραπάνω νόμου νομοσχέδιο, που βρίσκεται αναρτημένο στο διαδίκτυο για διαβούλευση με το οποίο παρέχονται επιπλέον διευκολύνσεις ως προς τις προϋποθέσεις εξαγοράς και εκπτώσεις του τιμήματος. Δεν νομίζω ότι και αυτή τη φορά θα υπάρξει ικανή υποβολή αιτήσεων για εξαγορά, γιατί λόγω πελατειακού κράτους διαχρονικά το Δημόσιο, πλην σπανίων εξαιρέσεων, ούτε διεκδίκησε ούτε ενόχλησε τους καταπατητές των ακινήτων του. Σε κάθε περίπτωση όμως θα ξεκινήσει μια εκκαθάριση του τοπίου.

Με το ν.4182/2013 θεσπίστηκε ότι επί κληρονομίας που δεν υπάρχουν αναγκαίοι κληρονόμοι οι εξωτικοί κληρονομούν μόνο με δημόσια διαθήκη και έτσι θα σταματούσε η βιομηχανία πλαστών ιδιόγραφων διαθηκών υπέρ τρίτων και θα περιέρχονται στο Δημόσιο ως κληρονόμο κατά την έκτη τάξη οι τεράστιες περιουσίες των ακλήρων. Η τόσο επωφελής διάταξη για το Δημόσιο, γιατί δεν συνέφερε σε κάποιους καταργήθηκε ε το ν.4335/2015 και πρέπει να επαναφερθεί.

Στα πλαίσια της προστασίας της δημόσιας περιουσίας πρέπει η Πολιτεία…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι κλητήρες του Δημοσίου

 

 

 

 

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Στην κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά «Ο αχόρταγος» (1967) υπάρχει ένας απολαυστικός διάλογος μεταξύ του Διονύση Παπαγιαννόπουλου και του Γιάννη Γκιωνάκη, ο οποίος είναι υπάλληλός του.  

«Πήγες στην τράπεζα;» ρωτάει το αφεντικό. 

«Πήγα», απαντά ο υπάλληλος. 

– Στην εφορία; 

– Πήγα. 

– Στο τελωνείο; 

– Πήγα. 

– Στον Γιακουμίδη;  

– Πήγα. 

 – Στο υπουργείο; 

– Πήγα. 

– Στον Παπαζήση; 

– Πήγα. 

– Στον Γεωργιάδη; 

– Ααααα… στον Γεωργιάδη δεν πρόλαβα». 

Και ο Παπαγιαννόπουλος αποκρίνεται: «Ε, και τι έκανες όλο το πρωί;».

Δεν ξέρουμε πόσα τέτοια αφεντικά υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα, αλλά το Δημόσιο είναι γεμάτο.  

Για την παραμικρή συναλλαγή με το κράτος όλοι περνάμε τον Γολγοθά του Γκιωνάκη: «Στο πρωτόκολλο, πήγες; – Πήγα. – Στον τμηματάρχη Α΄ για υπογραφή; – Πήγα. – Στον διευθυντή για θεώρηση της υπογραφής του τμηματάρχη; – Πήγα. – Στο ΚΕΠ για το γνήσιο της υπογραφής που βάζεις μπροστά μου; – Πήγα. – Στην εφορία για φορολογική ενημερότητα; – Πήγα. – Στον ΕΦΚΑ για ασφαλιστική ενημερότητα; – Πήγα. – Στην Πολεοδομία, στο Λιμενικό, στο Αρχαιολογικό Ταμείο; – Ααααα… Εκεί δεν πήγα. – Τότε, έλα αύριο», είναι (πάντα στον ενικό) η απάντηση του αφεντικού-υπαλλήλου.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο υπουργός Δικαιοσύνης αυστηροποιεί την ποινή (και) για το έγκλημα που έχουμε διαπράξει όλοι, δηλαδή ότι είμαστε φορολογούμενοι πολίτες αυτού του κράτους. Στο σχέδιο νόμου για το κτηματολόγιο (11.5.2022) προβλέπει ότι «οι πλησιέστεροι συγγενείς του θανόντος-δικαιούχου κτηματολογικής εγγραφής στο εξής έχουν την υποχρέωση να υποβάλουν δήλωση εντός 30 ημερών στο ίδιο κτηματολογικό γραφείο, προκειμένου να σημειώνονται ως κληρονόμοι στο πεδίο των πρόσθετων πληροφοριών. Σε κάθε περίπτωση, οι κληρονόμοι οφείλουν να προβούν σε σύνταξη αποδοχής κληρονομιάς και μεταγραφή αυτής. Η κατά τα παραπάνω σημείωση έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα».

Με άλλα λόγια, οι πλησιέστεροι συγγενείς (είναι-δεν είναι τελικώς κληρονόμοι) πρέπει να υποβάλουν εντός 30 ημερών (έμαθαν-δεν έμαθαν το κακό νέο· πλησιέστερος συγγενής μπορεί να είναι κι ένας μακρινός ανιψιός χωρίς κοινωνικές σχέσεις με τον θανόντα), δήλωση στο ίδιο κτηματολογικό γραφείο (ασχέτως αν το εν λόγω γραφείο μπορεί να είναι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά). 

Και γιατί όλη αυτή η φασαρία; 

Για μια σημείωση που «έχει αποκλειστικά ενημερωτικό χαρακτήρα»!  

Αν τελικώς είναι κληρονόμοι «οφείλουν να προβούν σε σύνταξη αποδοχής κληρονομιάς και μεταγραφή αυτής», πάλι στο κτηματολόγιο!

Χρόνια τώρα, όλοι οι πολίτες είμαστε κλητήρες του Δημοσίου.  

Επομένως...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κτηματολόγιο και κρατικό νταβατζιλίκι...

Του Γιώργου Κράλογλου

Η Σαχάρα και η Ελλάδα δεν είχαν κτηματολόγιο. Και αν η Ελλάδα το ανακάλυψε... είναι κυρίως για το κρατικό νταβατζιλίκι, με τα τέλη και τα πρόστιμα.

Θα το δούμε στη συνέχεια. Όποιος νομίζει πως ξόφλησε με το κτηματολόγιο και το κράτος - νταβατζή πληρώνοντας 30 έως 50 ευρώ για τα τέλη κτηματολογίου και πρόστιμα όπου σε πιάσουν και όπου σε βρουν... (επειδή δεν πληρώθηκε το νταβατζιλίκι στην ώρα του) είναι αιθεροβάμων... επί το επιεικέστερο... ή έχει αυταπάτες, επί το αριστερότερον... ή δεν ξέρει τι του γίνεται...,επί της ουσίας!!!

Σκέφτηκαν, οι ανεπάγγελτοι, άσχετοι από οικονομία και οικονομικές δυνατότητες ενός λαού αριστεροί φωστήρες της πρώτης φοράς αριστερά από πού δεν έχουν μαζέψει λεφτά, τώρα που μέχρι και τον ΕΝΦΙΑ δεν έχει να πληρώσει ο λαός, και τι βρήκαν; Το κτηματολόγιο.  

Την κτηματογράφηση, την οποία και η Κένυα έχει κάνει καθεστώς εδώ και χρόνια...

Αλλά, ξύνοντας την αριστερή τους κούτρα, είπαν πού να τρέχουμε εμείς ως κράτος και ως υπηρεσίες (εφορίες με το Ε9, υποθηκοφυλακεία, Περιφέρειες, Δήμοι και Κοινότητες) να τα βρούμε μεταξύ μας και να στήσουμε έναν κοινό φορέα να μας συντονίσει να χτίσουμε το κτηματολόγιο που έχει να το λέει και να το δείχνει, ο πολιτισμένος κόσμος.

Και ποια ήταν η λύση; 

Βάλε τους ιθαγενείς της χώρας να τρέχουν. Πες τους για πρόστιμα και "αρπαγή" από το κράτος της περιουσίας τους, αν δεν τρέξουν (να κάνουν τη δική μας δουλειά...)  και θα δεις ότι θα σκοτωθούν να μας κουβαληθούν στα γραφεία μας ακόμη και την ώρα που πίνουμε καφέ ή ξυνόμαστε...

Έτσι και έγινε. Και μόλις είδαν τις ουρές, ψάχτηκαν και για τα τέλη και για τα πρόστιμα. Μόλις συνάντησαν τον κοσμάκη ιδρωμένο... (να μην χάσει το χωραφάκι του και τη γκαρσονιέρα του) άρχισαν και τις φοβέρες στο στιλ των νταβατζήδων... "...θα δώσεις στο κράτος όλα τα μεροκάματα ή τα 350 ευρώ που παίρνεις καθαρά για μηνιάτικο, επειδή δεν έτρεξες στην ώρα που σου είπαμε, να κάνεις τη δική μας δουλειά!!!"

Γιατί περί αυτού πρόκειται. Τρέχουμε για το κτηματολόγιο επειδή το κράτος είναι ανίκανο να κάνει αυτό που έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία σε όλη την Ευρώπη μέχρι και τα πρώην κομμουνιστικά κράτη εδώ και κοντά έναν αιώνα. Γι' αυτό και μετά τον κομμουνισμό ήξεραν ποια σπίτια και σε ποιους έπρεπε να τα επιστρέψουν.

Ποιο είναι όμως το επιχείρημα του κράτους - νταβατζή; 

Πρέπει να ξέρει ποιος έχει τι στην ιδιοκτησία του και που το έχει, για να τα νομιμοποιήσει και να μην υπάρχουν αυθαίρετα (λέει) άγνωστα στις σπουδαίες... ελληνικές κρατικές υπηρεσίες.

Αλλά τη διαπλοκή, ψηφοφόρων, κράτους και αυθαιρέτων ποιος την έστησε; Ποιος την άφησε ως "περικοκλάδα" να μας τυλίξει και με "βαφτίσια νομιμοποίησης" να ανθίζει... κάθε φορά που υπήρχε ανάγκη να μαζευτούν λεφτά να πληρωθεί ο κομματικός στρατός κατοχής;

Τώρα όμως το ελληνικό κράτος ανένηψε... Άνοιξε τα θολά του μάτια και σκέφτηκε να βάλει τους ιθαγενείς, ως άλλους χαχόλους, να τρέχουν για λογαριασμό του, να βγάζουν χάρτες, να πληρώνουν πονηρούς της περίστασης, και να στρώνουν δουλειές σε επιτήδειους και σε δικηγόρους... για να γίνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει το ίδιο το κράτος, στο 90%. Και με τη βοήθεια των πολιτών-ιδιοκτητών αποκλειστικά και μόνο στις περίπλοκες περιπτώσεις.

Θα μας πουν βέβαια πως μιλάμε για ψηφιακή εποχή. Μιλάμε για ηλεκτρονικά αρχεία. Έχουμε να κάνουμε με ψηφιακή αποτύπωση της ιδιωτικής περιουσίας όχι μόνο των σημερινών δικαιούχων αλλά και των κληρονόμων τους. Ότι δεν είμαστε στα χρόνια με τα χοντρά βιβλία, με τα μολύβια και την μανσέτες...

Θα συμφωνήσουμε και επί του (ξεχασμένου για έναν αιώνα) θεσμού του κτηματολογίου και για την ψηφιοποίηση. Ωστόσο...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πώς να σώσετε το ακίνητο σας από το Δημόσιο Κωλοχανείο και το Κτηματολόγιο - Τι να κάνετε αν η περιουσία σας έχει χαρακτηριστεί «άγνωστου ιδιοκτήτη»

Στην κατοχή του Δημοσίου ξεκίνησαν να περνούν σταδιακά και αθόρυβα ακίνητα οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν πήγαν ποτέ να τα δηλώσουν στο Εθνικό Κτηματολόγιο.

Πρόκειται για ένα ζήτημα που θα απασχολήσει δεκάδες χιλιάδες αμελείς ιδιοκτήτες ακινήτων που δεν πήγαν να κάνουν τις απαραίτητες ενέργειες στο Κτηματολόγιο και να πληρώσουν. Ακόμη και όσοι πήγαν πάντως δεν είναι βέβαιο ότι παρακολούθησαν όλες τις διαδικασίες και δεν έχουν σοβαρά λάθη που εμφανίζονται στα ακίνητά τους...

Αξίζει να σημειωθεί ότι το Κτηματολόγιο ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1995 και η χώρα μας είναι η μοναδική στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν το έχει ολοκληρώσει.

Το θέμα ήρθε στη δημοσιότητα τις τελευταίες μέρες, καθώς τα λεγόμενα «άγνωστου ιδιοκτήτη», για τα οποία εδώ και σχεδόν 20 χρόνια δεν υποβλήθηκε καμία δήλωση στο Κτηματολόγιο φαίνεται πως ξεκίνησαν να περνούν στο Δημόσιο, σύμφωνα με την ΠΟΜΙΔΑ.

Το πρόβλημα δημιουργείται προς το παρόν σε 13 περιοχές της χώρας (π.χ. Αστρος, Πολύκαστρο Κιλκίς, Αγία Τριάδα Καλαμαριάς), σταδιακά όμως θα απασχολήσει και πολλές γειτονιές της Αττικής (Νέα Σμύρνη, Μελίσσια και άλλες).

Όμως η τελευταία προθεσμία δήλωσης ή διόρθωσης των αρχικών εγγραφών στο Κτηματολόγιο εξέπνευσε ή θα εκπνεύσει έως και το τέλος του 2018 σε 111 περιοχές της χώρας.

Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να λειτουργεί σε μία περιοχή κτηματολογικό γραφείο, κάποιος που δεν πήγε να δηλώσει την ακίνητη περιουσία του κατά τη διάρκεια της κτηματογράφησης έχει στη διάθεσή του 14 χρόνια (για τα παλαιά προγράμματα του 1999) ή επτά χρόνια (για τα καινούργια από το 2005 και μετά) για να το κάνει. Αν παρέλθει και αυτή η προθεσμία, οι εγγραφές στο Κτηματολόγιο γίνονται οριστικές, είναι δικαστικά απρόσβλητες και τα ακίνητα που δεν δηλώθηκαν από κανέναν περιέρχονται στο Δημόσιο.

Ο νόμος είναι ξεκάθαρος, το χρονικό περιθώριο προφανώς μεγάλο και έτσι το Δημόσιο προχωρά στη δήμευση ακίνητων περιουσιακών στοιχείων που δεν δηλώθηκαν για οποιοδήποτε λόγο στο Εθνικό Κτηματολόγιο ή δηλώθηκαν με σοβαρά σφάλματα.

Ήδη τίθενται σε εφαρμογή οι διατάξεις περί περιέλευσης στο Ελληνικό Δημόσιο των ακινήτων «Αγνώστου ιδιοκτήτη» δηλαδή ακίνητα που οι ιδιοκτήτες τους στο Κτηματολόγιο, για οποιοδήποτε, συχνά ανυπαίτιο, λόγο, ή τα δήλωσαν με σοβαρά σφάλματα.

Όπως αναφέρθηκε αυτή τη στιγμή το πρόβλημα εντοπίζεται για τα ακίνητα σε 111 πόλεις και περιοχές της χώρας όπου συμπληρώνονται 14 χρόνια από την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των πρώτων κτηματολογικών γραφείων, προθεσμία στην οποία χάνεται οριστικά η δυνατότητα δικαστικής προσφυγής και συνεπώς και το ίδιο το ακίνητο σε περιοχές, όπως η Πάτρα, Καλαμάτα, το Αργοστόλι, και δήμους όπως η Νέα Σμύρνη, Ν. Ψυχικό, Βριλήσσια, Μελίσια, Γέρακας, Ρέντης, Ελευσίνα και Νέα Πέραμος.

Πρέπει να τονιστεί ότι η κήρυξη ως αγνώστου ιδιοκτήτη ενός ακινήτου δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι ο ιδιοκτήτης του παύει να έχει την κυριότητά του.

Πρόκειται δηλαδή, για δυνάμει απώλεια της κυριότητας των ακινήτων που δεν σχετίζεται παρά με τη διαδικασία της κτηματογράφησης, δηλαδή της εγγραφής, ξεχωριστά κάθε ακινήτου, στα κτηματολογικά βιβλία ως ανήκοντα σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Ωστόσο αν το ακίνητό του έχει τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό, τότε θα πρέπει μέσα στις προθεσμίες να κάνει τις σχετικές δηλώσεις.

Ποια είναι η διαδικασία με το Κτηματολόγιο

Αρχικές εγγραφές είναι εκείνες που εμφανίζονται στο κτηματολογικό βιβλίο μιας περιοχής, κατά μεταφορά από τους κτηματολογικούς πίνακες, μετά την ολοκλήρωση της κτηματογράφησης και πριν την έναρξη λειτουργίας του Κτηματολογίου στη συγκεκριμένη περιοχή. Πάνω στις εγγραφές αυτές στηρίζεται κάθε μεταγενέστερη εγγραφή δικαιώματος.

Σε περίπτωση ανακριβούς Αρχικής εγγραφής είναι δυνατή η προσβολή και η διόρθωσή της ολικά ή μερικά μέσα σε προθεσμία επτά ετών από την ημερομηνία έναρξης λειτουργίας του Κτηματολογικού Γραφείου στη συγκεκριμένη περιοχή. Η προθεσμία αυτή ισχύει τόσο για τους κατοίκους εσωτερικού όσο και για το Ελληνικό Δημόσιο, τους μόνιμους κατοίκους εξωτερικού ή τους μόνιμα εργαζόμενους στο εξωτερικό .

Ειδικά για τις περιοχές των προγραμμάτων κτηματογράφησης των ετών 1997-1999, η παραπάνω προθεσμία είναι 14 χρόνια τόσο για τους κατοίκους εσωτερικού όσο και για τους κατοίκους του εξωτερικού και το Ελληνικό Δημόσιο.

Το είδος του σφάλματος στην Αρχική εγγραφή καθορίζει και τη διαδικασία διόρθωσης. Ειδικότερα, ο νόμος διακρίνει τις περιπτώσεις που απαιτούν αμετάκλητη δικαστική απόφαση από εκείνες που οφείλονται σε πρόδηλο σφάλμα και μπορούν να διορθωθούν διοικητικά, χωρίς δικαστική παρέμβαση, με απόφαση του Προϊσταμένου του Κτηματολογικού Γραφείου.

Μετά τη λήξη των παραπάνω προθεσμιών οι Αρχικές εγγραφές καθίστανται οριστικές, παράγουν αμάχητο τεκμήριο, δηλαδή αποκλείεται οποιαδήποτε μεταβολή του περιεχομένου τους.

Η προθεσμία διόρθωσης αρχίζει από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της απόφασης του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας, με την οποία ορίζεται η έναρξη ισχύος του Κτηματολογίου στην κτηματογραφημένη περιοχή.

Τα «Αγνώστου ιδιοκτήτη»

Τα ακίνητα που για οποιοδήποτε λόγο δεν δηλώθηκαν κατά τη διαδικασία κτηματογράφησης εγγράφονται στην κτηματολογική βάση με την ένδειξη «Αγνώστου ιδιοκτήτη». Για τη διόρθωση αρχικών εγγραφών «Αγνώστου ιδιοκτήτη» σε γνωστού ιδιοκτήτη ισχύουν οι ίδιες διαδικασίες –δικαστική ή διοικητική ανάλογα με την περίπτωση- με αυτές των λανθασμένων εγγραφών. Συγκεκριμένα, ο ενδιαφερόμενος, αφού προηγουμένως εντοπίσει το ακίνητό του στα κτηματολογικά στοιχεία, θα πρέπει να τηρήσει τις διαδικασίες διόρθωσης που προβλέπονται.

Οι αρχικές εγγραφές των οποίων το περιεχόμενο δεν αμφισβητήθηκε εντός της οριζόμενης προθεσμίας, καθίστανται οριστικές.

Οι εγγραφές δηλαδή αυτές δεν αλλάζουν και είναι δικαστικά απρόσβλητες και ως αποτέλεσμα αποκλείεται οποιαδήποτε μεταβολή λόγω διόρθωσης του περιεχομένου των αρχικών εγγραφών.

Με άλλα λόγια, αν περάσουν οι προθεσμίες, οι κάτοικοι εσωτερικού δεν έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν τις αρχικές κτηματολογικές εγγραφές.

Πώς διορθώνονται τα «Αγνώστου Ιδιοκτήτη»

Η διόρθωση Αρχικών μπορεί να γίνει με τη διοικητική διαδικασία του προδήλου σφάλματος με αίτηση στον Προϊστάμενο του Κτηματολογικού Γραφείου. Η αίτηση του Προδήλου σφάλματος ενδείκνυται για τις εξής περιπτώσεις:

    Λανθασμένα στοιχεία ονοματεπώνυμου, αριθμού αστυνομικής ταυτότητας, πατρώνυμου, μητρώνυμου, ημερομηνίας γέννησης κ.λ.π.

    Λανθασμένα στοιχεία για το είδος του καταχωρισθέντος δικαιώματος (πχ πλήρης ή ψιλή κυριότητα, επικαρπία κ..λ.π.) ή/και της αιτίας κτήσης (πχ δωρεά, γονική παροχή κ.λ.π.)

    Λανθασμένα στοιχεία συμβολαιογραφικού εγγράφου, δικαστικής απόφασης, διοικητικής πράξης κ.λ.π. (πχ αριθμός εγγράφου, στοιχεία εκδότη/ εκδούσας αρχής κ.λ.π.) λανθασμένα στοιχεία μεταγραφής/ εγγραφής τίτλου κτήσης (π.χ. υποθηκοφυλακείο, τόμος, αριθμός, ημερομηνία κ.λ.π.).

Η διαδικασία διόρθωσης των αρχικών εγγραφών με αμετάκλητη δικαστική απόφαση ισχύει στις ακόλουθες περιπτώσεις:

    Εάν πρόκειται για ζήτημα ιδιοκτησιακής αμφισβήτησης, δηλαδή το ακίνητο έχει καταχωριστεί στο Κτηματολόγιο στο όνομα τρίτου ή υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, που δεν συναινεί σε αίτηση διόρθωσης προδήλου σφάλματος. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται η άσκηση αγωγής (αναγνωριστικής ή διεκδικητικής) ενώπιον του αρμοδίου κατά τόπο Δικαστηρίου.

    Εάν πρόκειται για ακίνητο με ένδειξη «Αγνώστου ιδιοκτήτη», δηλαδή για ακίνητο που για οποιοδήποτε λόγο δεν δηλώθηκε στη διάρκεια της κτηματογράφησης, που δεν εμπίπτει στις κατηγορίες διόρθωσης προδήλου σφάλματος και απαιτείται η συναίνεση του Δημοσίου. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να ακολουθηθεί η απλή και σύντομη δικαστική διαδικασία της «Εκούσιας Δικαιοδοσίας», με την οποία υποβάλλεται αίτηση ενώπιον του Κτηματολογικού Δικαστή στο Μονομελές Πρωτοδικείο της τοποθεσίας του ακινήτου και το Δικαστήριο κρίνει χωρίς αντιδικία.

Ποιος έχει υποχρέωση υποβολής δήλωσης στο Κτηματολόγιο

Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει εμπράγματο ή εγγραπτέο δικαίωμα σε ακίνητο υποχρεούται να υποβάλει δήλωση στο Κτηματολόγιο.

Συγκεκριμένα, υποχρέωση υποβολής δήλωσης έχει ο ιδιοκτήτης ακινήτου, ο οποίος έχει κυριότητα (πλήρη ή ψιλή), και κάθε δικαιούχος επικαρπίας και προσωπικής ή πραγματικής δουλείας (οποιουδήποτε περιεχομένου), ο δικαιούχος εμπράγματης ασφάλειας, κατάσχεσης, εγγραπτέας αγωγής, εγγραπτέας μίσθωσης (χρονομεριστική, χρηματοδοτική, υπερενναετής) και κάθε άλλου εγγραπτέου δικαιώματος σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Ν.2308/1995, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Υποχρέωση υποβολής δήλωσης έχουν και όσοι διαχειρίζονται ξένη περιουσία (π.χ. εκκαθαριστής διαθήκης, σύνδικος πτώχευσης, κηδεμόνας σχολάζουσας κληρονομιάς, εκτελεστής διαθήκης, διαχειριστής ακινήτου κ.λ.π.).

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Κτηματολογίου και Υποθηκοφυλακείου