ΤΟΥΡΚΙΑ: Το στρατηγικό δόγμα των πασάδων στο Αιγαίο - Δείτε τί έγραφε ο συγχωρεμένος Στρατηγός Δημήτριος Δήμου πριν από 8 χρόνια όταν οι εγχώριοι προσκυνημένοι νεοοθωμανολάγνοι τενεκέδες έδιναν ρέστα για μια παθιασμένη βίζιτα του ισλαμοφασίστα Ερντογάν

Μας λείπεις Στρατηγέ μου...

Του συγχωρεμένου   ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ  
(1η δημοσίευση Ιούνιος 2006)

Μετά την επίσκεψη Ομπάμα στην Τουρκία και όσα φιλοτουρκικά αυτός διακήρυξε, ο Ερντογάν δεν έχασε καιρό και έσπευσε να θερίσει τα οφέλη της τουρκικής στρατηγικής αναβάθμισης. Δεν είναι δα και λίγο να σε βάζει ο πλανητάρχης πιο πάνω και από την Ευρώπη και από τους λοιπούς συμμάχους του στην κατάταξη στρατιωτικής σημαντικότητος.

Η Τουρκία αμέσως βγήκε στη γύρα για να εξαργυρώσει την επιταγή και πρώτος στόχος δεν είναι άλλος από το Αιγαίο.

Αχμέτ Νταβούτογλου: 

Ο Ερντογάν προώθησε στη θέση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, τον διεθνολόγο καθηγητή και σύμβουλό του, Αχμέτ Νταβούτογλου. Ποια είναι η βαθύτερη σημασία αυτής της κίνησης Ερντογάν; Ποιος είναι ο Νταβούτογλου; 

Δύο φοβερά ερωτήματα, η ανάλυση των οποίων οδηγεί σε συμπεράσματα ιδιαίτερα ανησυχητικά για την Ελλάδα. Ο Νταβούτογλου είναι ο γνήσιος εκφραστής του τουρκικού ηγεμονισμού. Είναι ένας φανατικός ισλαμιστής. Είναι ο θεωρητικός της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι αυτός που έδωσε επιστημονική χροιά στην τουρκική θεωρία περί «ζωτικού χώρου». Υιοθετεί πλήρως τις στρατιωτικές επεμβάσεις υπέρ των μουσουλμανικών μειονοτήτων στον χώρο της Βαλκανικής (Αλβανία, Βοσνία) επικαλούμενος τη νομιμοποίηση της εισβολής στην Κύπρο. Όλα αυτά περιέχονται στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος». 

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η άποψή του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ιδιαίτερα η τοποθέτησή του για το Αιγαίο. Για το Αιγαίο, γράφει, η Τουρκία είναι κοντά στον πόλεμο και επισημαίνει τα μεγάλα λάθη της τουρκικής πολιτικής αμέσως μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί δίνει ο Νταβούτογλου την τεράστια στρατηγική αξία των αγαιοπελαγίτικων νησιών και θεωρεί επιβεβλημένο τον έλεγχό τους από την Τουρκία. Για την Κύπρο πιστεύει σε άνοιγμα του «ψευδοκράτους» και ενσωμάτωσή του στο διεθνές σύστημα.  

Αυτός είναι ο Νταβούτογλου. Ένας επικίνδυνος εθνικιστής, που χωρίς αναστολές μπορεί να μας φέρει ακόμα και τον πόλεμο. Άρα ο Ερντογάν επέλεξε το καταλληλότερο πρόσωπο για να κεφαλαιοποιήσει όλες τις τουρκικές επιδιώξεις σε βάρος της Ελλάδος. Είναι ο πρώτος εξωκοινοβουλευτικός, μη διπλωμάτης, ΥΠΕΞ της Τουρκίας. Θα το γράψω ακόμα μια φορά με μεγάλα γράμματα, μήπως και το καταλάβουν οι πολιτικοί μας: Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ακόμα και από τους ΣΤΡΑΤΗΓΟΥΣ.

Θεωρία του «ζωτικού χώρου»: 

Η θεωρία αυτή του Τουρκισμού δεν είναι Κεμαλική και διατυπώθηκε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε η Τουρκία διεκδίκησε με θράσος και πείσμα τα Δωδεκάνησα. Δεν το κατάφερε και έκτοτε το φέρει βαρέως, επιδιώκουσα την ευκαιρία για να εγείρει απαιτήσεις. Είναι αυτό που χαρακτηρίζει ο Νταβούτογλου «ασυγχώρητα τουρκικά λάθη στα νησιά». Η Τουρκία λοιπόν κατασκεύασε τη θεωρία του «ζωτικού χώρου» για να «στεγάσει» τις απαιτήσεις της. Η θεωρία αυτή στηρίζεται σε ένα κατασκευασμένο ιστορικό εξάμβλωμα, που λέγει ότι η Ελλάδα δημιουργήθηκε ως κράτος διαταράσσοντας το στάτους κβο της εποχής. Η Ελλάδα, κατά τους Τούρκους, άρχισε σιγά σιγά να επεκτείνεται προς Ανατολάς και να περισφίγγει την Τουρκία από θαλάσσης. Λέγουν ότι μετά την απελευθέρωση των νησιών του Αιγαίου, η Τουρκία ασφυκτιά, οιονεί πολιορκημένη, ζητώντας ζωτικό χώρο δήθεν για να αναπνεύσει. 

Αυτή η θεωρία χρόνια τώρα σερβίρεται διεθνώς και κυρίως μέσα στο ΝΑΤΟ, χωρίς τη δική μας αντίδραση. Έχει γίνει σλόγκαν η φράση που έχουν βάλει οι Τούρκοι στο στόμα των Αμερικανών: «Έχετε τρεις χιλιάδες νησιά, αφήστε και μερικά για τους Τούρκους…».  

Βεβαίως, οι Τούρκοι αποκρύπτουν ότι αυτοί κινηθήκανε προς Δυσμάς ως κατακτητές με γενοκτονίες και σφαγές, όπως και δίνουν κατασκευασμένα και πλαστά στοιχεία για την ιστορία και τους κατοίκους των νησιών του Αιγαίου. 

Βεβαίως, οι Τούρκοι αρνούνται την ύπαρξη των Ελλήνων στην Ιωνία, εις δε τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους του ελληνικού πνεύματος και της τέχνης στη Μ. Ασία, ουδόλως αναφέρουν ότι είναι έργα Ελλήνων. Τις περισσότερες φορές λένε ότι είναι ρωμαϊκά.  

Η θεωρία του «ζωτικού χώρου» υποστηρίχθηκε με πολλές στρατηγικές στον αιγαιακό χώρο. Προ του 1974 δεν είχε σχεδόν καμιά απήχηση, έκτοτε όμως κατάφερε να πείσει λόγω της προτασσόμενης και επιμελώς προβαλλόμενης τουρκικής στρατιωτικής ισχύος.

Στρατηγική των «γκρίζων ζωνών»: 

Η στρατηγική των «γκρίζων ζωνών» εξυπηρέτησε εξαιρετικά τα τουρκικά συμφέροντα στο Αιγαίο. Ήταν μια προσεγμένη και έξυπνη μελέτη των πανεπιστημιακών της Άγκυρας. Στην πορεία του χρόνου ονομάστηκε και μελέτη «Ερκαγιά» από το όνομα του τότε αρχηγού του τουρκικού ΓΕΝ, αλλά ήταν καρπός των νομικών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Εκεί βέβαια είναι και η διαφορά των τούρκων καθηγητών από τους αντίστοιχους δικούς μας. Οι Τούρκοι υπηρετούν το έθνος τους και οι δικοί μας το πλήττουν (ευτυχώς υπάρχουν και λίγοι από τους άλλους).

Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι τα μικρονήσια, οι βραχονησίδες και οι ερημονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου που δεν αναφέρονται ρητώς στις συνθήκες, παραμένουν στον πρότερο κάτοχό τους, που είναι η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επομένως η Τουρκία ως διάδοχός της, είναι και ο ιδιοκτήτης όλων αυτών. 

 Το ΥΠΕΞ, αλλά και άλλοι συναρμόδιοι παράγοντες αντιμετώπισαν με ελαφρότητα τους τουρκικούς ισχυρισμούς. Αυτό ήταν και η βασική αιτία της μεγάλης εθνικής περιπέτειας των Υμίων. Η ελληνική υποχωρητικότητα αποθράσυνε την Τουρκία με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει μετά το 1998 τη στρατηγική των «γκρίζων ζωνών», που όπως αναφέρθηκε, αφορούσε κυρίως σε ακατοίκητες μικρονησίδες. Αυτό δυστυχώς δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα ούτε στο ελληνικό ΥΠΕΞ ούτε στα ελληνικά ΜΜΕ, που μιλούν ακόμα για «γκρίζες ζώνες».

Το νέο τουρκικό δόγμα στο Αιγαίο: 

Η βασική ιδέα του εφαρμοζόμενου σήμερα στρατηγικού δόγματος της Τουρκίας, είναι ότι διεκδίκηση του μισού Αιγαίου και παραπάνω (25ος Μεσημβρινός) δεν είναι υλοποιήσιμη, χωρίς τη διεκδίκηση των κατοικημένων νησιών. Οι Τούρκοι, σαν αμμοδόχο εφαρμογής του νέου δόγματος, επέλεξαν μετά προσοχής, την περιοχή από την οποία θα άρχιζαν την εφαρμογή του. Η ανοικτή θάλασσα που περιέχεται μεταξύ Φούρνων, Πάτμου, Λειψών, Λέρου, Καλύμνου και της έναντι μικρασιατικής ακτής, ήταν ιδανική για την περίπτωση. Περιείχε δύο νησιά: Το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Την περιοχή αυτή η Τουρκία βαθμηδόν την ενσωμάτωσε πραξικοπηματικά, βάσει του δικαίου του δυνατότερου στην επικράτειά της. Ελεύθερα τα τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα κατατρομοκρατούν με βυθίσεις τους κατοίκους του Αγαθονησίου. Το κέρδος είναι διπλό για τους Τούρκους: 

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Κεμαλιστές, Ισλαμιστές και Ελλάδα

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ παλιό  αλλα πάντα επίκαιρο άρθρο ενός σπουδαίου Αντιστρατήγου,  μεγάλου πατριώτη και άριστου γνωστη των Ελληνοτουρκικών,  που έφυγε πριν από ενάμιση χρόνο από τη ζωή

Διαβάστε τί έγραφε ο γίγαντας πριν από χρόνια (προσέξτε ιδιαίτερα τις παραγράφους "η σύγκρουση" και "η Ελλάδα"...

 

Στη μνήμη σου Στρατηγέ μου...

 

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ

(Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ)

Ποτέ δεν συντάχθηκα με όλους τους μελετητές που εξαρτούσαν το μέλλον της Τουρκίας από το αποσχιστικό κίνημα των Κούρδων. Είχα και έχω πάντα την εντύπωση ότι έχουν πολλά κοινά οι δυο λαοί, με κύριο συγκολλητικό τη θρησκεία που τους δένει. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η τεράστια βοήθεια που δώσανε οι Κούρδοι στον Κεμάλ κατά των Ελλήνων το 1920, που στην ουσία ήταν κατά των συμφερόντων τους, που πηγάζανε από τη συνθήκη των Σεβρών.

O Μουσταφά Κεμάλ ήταν αναμφισβήτητα η τεράστια πολιτική και στρατιωτική φυσιογνωμία που έσωσε τη Τουρκία από την πλήρη διάλυση και από πολυεθνική αυτοκρατορία τη μετέτρεψε σε εθνικό κράτος με τυφλό εθνικό φανατισμό. Αυτός ο φανατισμός που εκτονώνεται με τις άγριες σφαγές και τις εθνοκαθάρσεις, είναι το κύριο συστατικό επιβίωσης και διόγκωσης του τουρκικού κράτους.  

Οι μεταρρυθμίσεις του Κεμάλ ήταν πρωτοφανείς για ένα ισλαμικό κράτος και ακόμα περισσότερο προκειμένου περί Τουρκίας. Ο τουρκικός λαός και η θρησκευτική νομενκλατούρα αλλά και οι σουλτάνοι, οι αγάδες και οι προύχοντες δεν ήταν σε θέση να δεχθούν αυτήν την πλημμυρίδα των καίριων αλλαγών. Ειδικά η μάζα του τουρκικού λαού με την αμάθεια, τη δεισιδαιμονία του και το βαθύ θρησκευτικό του συναίσθημα ήταν αδύνατο να καταλάβει και να προσαρμοστεί σε τέτοιες τεράστιες αλλαγές.

Οι Κεμαλιστές
Η επανάσταση των Νεοτούρκων έδωσε την ευκαιρία στους Κεμαλιστές να γίνουν κύριοι της καταστάσεως. Ο Κεμάλ με το φωτοστέφανο των μεγάλων στρατιωτικών του νικών κατάφερε να γίνει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Τουρκίας, Ατατούρκ πατέρας των Τούρκων. Κάτω από αυτήν τη λάμψη φυτεύτηκαν οι μεταρρυθμίσεις του, οι οποίες ουσιαστικά άλλαζαν την υφή του τουρκικού κράτους, δεν ήταν όμως δυνατόν να εκδηλωθεί οποιαδήποτε αντίδραση σε ό,τι πρόσταζε ο μεγάλος ηγέτης.

Ο Κεμάλ κατήργησε το Χαλιφάτο, εγκατέστησε Δημοκρατία με πρόεδρο τον ίδιο, δημιούργησε τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση και το Εθνικό Συμβούλιο δίνοντας στρατιωτικό χαρακτήρα στη διοίκηση, κατήργησε το ισλαμικό κανονικό δίκαιο, προχώρησε στην αποθρησκευτοποίηση του κράτους, κατάργησε τα μουσουλμανικά θρησκευτικά τάγματα, όπως και το Ισλαμικό ημερολόγιο, αφήρεσε το φέσι και τη μαντίλα, και κατάργησε το αραβικό αλφάβητο, βάζοντας στη θέση του το λατινικό. Η Τουρκία λοιπόν μαζί με την ανατολίτικη ραθυμία της έχασε και τις ρίζες της. Αυτός ο εξευρωπαϊσμός κολάκευσε και δημιούργησε ελπίδες στους δυτικούς για μια νέα εκπολιτισμένη Τουρκία και γι' αυτό η Κεμαλική Τουρκία απέκτησε ισχυρές προσβάσεις στη Δύση.

Ο Κεμάλ πρωτοστάτησε στις σφαγές των μειονοτήτων, με την αλησμόνητη κραυγή του «Η Τουρκία για τους Τούρκους», χρησιμοποίησε σαν εργαλείο τη λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία, αλλά ποτέ δεν πίστεψε σ' αυτήν.

Αμέσως μετά τη συνθήκη της Λωζάννης (30 Ιαν. 1925) εξεδίωξε με την πρόφαση των εταμπλί (γαλλιστί οι εγκατεστημένοι) τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντίνο τον 6ο από την Κωνσταντινούπολη. Τα εγκλήματά του κατά του Ελληνισμού ήταν συνεχή, σχεδιασμένα και αποτρόπαια. Άλλωστε, η νίκη κατά των Ελλήνων τον είχε θεοποιήσει στον τουρκικό λαό. Οι Κεμαλιστές, τηρώντας τους θεσμούς και τις παρακαταθήκες του Κεμάλ, δεν θα επιτρέψουν ποτέ επιστροφή στο ισλαμικό καθεστώς.

Όσοι πιστεύουν ότι οι Κεμαλιστές είναι κατά της εισόδου της Τουρκίας στην ΕΕ, κάνουν μεγάλο λάθος. Είναι κατά της εισόδου με το άρμα των Ισλαμιστών, νυν Ερντογάν.

Το μεγάλο πρόβλημα των Κεμαλιστών ήταν και παραμένει η φράξια των Ισλαμιστών μέσα στο τουρκικό στράτευμα. Κάθε χρόνο περίπου 200-300 στελέχη των ενόπλων δυνάμεων διώκονται για τα ισλαμικά τους φρονήματα.

Ισλαμιστές
Ασφαλώς και δεν εκριζώθηκε το θρησκευτικό συναίσθημα από τον τουρκικό λαό. Παραμένει πιεσμένο και συσπειρωμένο σαν ένα δυνατό ελατήριο, που είναι έτοιμο να εκτιναχθεί μόλις βρει την ευκαιρία. Αν λόγω Κεμάλ, ή λόγω των επιτυχιών του τουρκικού στρατού, η ευκαιρία δεν δόθηκε ακόμα, τούτο δεν σημαίνει ότι δεν θα δοθεί και στο μέλλον.

Η αλήθεια είναι ότι πάντα υπέβοσκε στην Τουρκία η παλινόρθωση του Ισλαμισμού, με τη μορφή του θεοκρατικού κράτους. Στις μέρες μας τον ρόλο αυτόν τον έχει επωμισθεί το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το οποίο γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έχει πάρει μια πολύ ισχυρή πλειοψηφία από τον τουρκικό λαό. Οι Κεμαλιστές αντιδρούν, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένα και μόνο σκαλοπάτι αν κατέβουν από το επίπεδο που προσδιόρισε ο Κεμάλ, οι εξελίξεις θα είναι ανεξέλεγκτες.

Μια δήλωση που αγνοήθηκε από τους εδώ μελετητές ήταν αυτή του Φιράτ Ντεγκίρ, που είναι ο νούμερο δύο του ΑΚΡ. «Οι μεταρρυθμίσεις του Κεμάλ τραυμάτισαν την τουρκική κοινωνία. Μέσα σε μια νύχτα άλλαξε το ντύσιμο του λαού και τη γλώσσα του», είπε ο Ντεγκίρ στους «New York Times».

Απίστευτη δήλωση αλλά πιο απίστευτη η δήλωση-αντίδραση των Κεμαλιστών. «Θέλουν να πάρουν εκδίκηση για τις μεταρρυθμίσεις του Ατατούρκ. Στόχος τους είναι ο Κεμάλ και η Δημοκρατία που ίδρυσε», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του λαϊκού κόμματος (CHP) και λακές των Κεμαλιστών Ονούρ
Οϊμέν.

Οι δύο αυτές δηλώσεις είναι παραστατικότατες του χάσματος που χωρίζει Κεμαλιστές και Ισλαμιστές

Η σύγκρουση

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΡΑΤΗΓΕ...

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΜΟΥ: Από έφηβος, μια ζωή υπηρέτης της Πατρίδας. Υπήρξε ο νεότερος σε ηλικία ανθυπολοχαγός που αποφοίτησε ποτέ απο την Σχολή Ευελπίδων. Η στρατιωτική του καριέρα λαμπρή. Εξάντλησε την ιεραρχία ενω διετέλεσε αρχηγός ΓΕΕΦ στην Κύπρο, όπου δεν δίστασε να καταγγείλει την επιλογή των S-300 ως ακατάλληλη για τα γεωστρατηγικά χαρακτηριστικά της Μεγαλονήσου. 

Υπήρξε ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΗΘΟΥΣ και ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΘΑΡΡΟΥΣ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση όταν με ελικόπτερο εισέβαλε στην Αλβανία πριν απο 15 χρονια ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΝΤΑΣ Ελληνες ομήρους Αλβανών πάνοπλων κακοποιών τρέποντας τους κακοποιούς σε άτακτη φυγή!

Χτύπησε αλύπητα τον Νεοραγιαδισμό των πολιτικών που κατέστρεψαν την Ελλάδα, επιμένοντας οτι η εθνική κυριαρχία πρέπει να έχει ως κύρια πηγή τις ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις και όχι τα ζειμπέκικα, καταδικάζοντας τις πολιτικές κατευνασμού του Τουρκικού θηρίου που υιοθέτησαν οι κάθε χρώματος προσκυνημένοι πολιτικοί ντενεκέδες

Κατήγγειλε με όλες του τις δυνάμεις  το κατάπτυστο σχέδιο Αναν και τους "στρατηγικούς αναλυτές" της πλάκας,  γνωστού σε όλου σας Ινστιτούτου που επι χρόνια έσερνε και σέρνει τον χορό της Ελληνικής ενδοτικότητος,  ενώ πάντα τιμούσε τους ανιδιοτελείς αγωνιστές της πατρίδας ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων καλώντας όλους μας να δούμε τον διπλανό μας σαν σύντροφο και συμπατριώτη , προκειμένου να βγάλουμε την πατρίδα μας από τη δίνη και τη φαυλότητα του δικομματισμού.

Δεν φοβήθηκε μπροστά σε κανένα εμπόδιο της ζωής, ουτε καν μπροστά στην επάρατη νόσο που τον χτύπησε πριν 2 περίπου χρόνια. Εφυγε σήμερα απ τη ζωή μετά απο παλλικαρίσια μάχη

ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

ΣΤΡΑΤΗΓΕ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ

ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ...

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

(Αν θέλετε να δειτε κάποια απο τα άρθρα που έγραφε μέχρι να χτυπηθει απ την επάρατη νόσο κανετε κλικ εδω)

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: ΤΟ ΑΓΑΘΟΝΗΣΙ (ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ) ΕΚΠΕΜΠΕΙ SOS

Με αφορμή την καθυστερημενη "αφύπνηση" του ΠΑΠΟΥΤΣΩΜΕΝΟΥ ΓΑΤΟΥ και των ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΧΑΒΙΑΡΙΟΥ, τις παπαριές περι τειχους, αλλα και τον μόνιμο ΛΗΘΑΡΓΟ της "ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ" των γραφικών ΚουβελοΤσιπραίων που μόνο "σε πολιτικό γάμο" δεν έχει ζητήσει τους λαθρομετανάστες, αναδημοσιευω ένα άρθρο που γράφτηκε το καλοκαίρι του 2009 από εναν σπουδαίο Ελληνα πατριώτη (κάποια στιγμή θα σας μιλήσω γι αυτον τον άνθρωπο) αφού  επισκεφτηκε ο ίδιος το Αγαθονήσι

Αφιερωμένο στους "φρεσκοξυπνημένους" τυχάρπαστους της πολιτικής που αφου μας έκαναν ξεφραγο αμπέλι που το τρίγησαν ο Μαχμουτ, ο Χασαν, και ο Αλη, ξεπερνούν τον "φράχτη" που χωρίζει τη σοβαρότητα απο την γραφικότητα με άλμα επι κοντώ...

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ 

Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ

(Ιουλιος 2009)

«Έρχονται εδώ αραιά και πού, στη χάση και στη φέξη, δείχνουν ότι κατανοούν τη σοβαρότητα του προβλήματός μας, άλλες φορές μας γεμίζουν υποσχέσεις, άλλες μας ξεφουρνίζουν διάφορες θεωρίες επίλυσης του προβλήματος και άλλες πάλι με ύφος σνομπ μας αντιμετωπίζουν συγκαταβατικά. Μας επαινούν γιατί αυτοπροαιρέτως παραμείναμε στο ακριτικό νησί μας, φύλακες όπως μας λένε του Ελληνισμού. Λόγια πολλά, λόγια παχιά και στο τέλος ένα μεγάλο μηδενικό. Όλα έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Δεν γίνεται τίποτε, δεν κουνιέται φύλλο. Κι αν μετά τους ψάξεις στο τηλέφωνο, για όσα υποσχεθήκανε, δεν τους βρίσκεις ποτέ. Σαν να μην πέρασαν ποτέ από εδώ».

Όταν διάβασα στις εφημερίδες ότι οι εθνοφύλακες του Αγαθονησίου παρέδωσαν τον οπλισμό τους, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αδιαφορία της Πολιτείας στο μεγάλο πρόβλημα των λαθρομεταναστών που σαρώνουν το μικρό νησί τους, πήρα την απόφαση να πάω αμέσως εκεί, να δω και να ζήσω το πρόβλημα από πρώτο χέρι. Πιστεύω ότι όταν αποχωρείς από την υπηρεσία σου, μπορείς να προσφέρεις και από άλλο μετερίζι, δείχνοντας ότι όσα έλεγες πριν, τα πίστευες και τα υπηρετείς διά βίου. Ξεκίνησα από το Λακκί της Λέρου με το πλοίο «Κάλυμνος». Περάσαμε από τους Λειψούς και πιάσαμε Πάτμο. Απ’ εκεί βάλαμε πλώρη για τους Αρκιούς. Καθόμουνα βυθισμένος στις σκέψεις μου, όταν δίπλα μου μια παιδική φωνή με ξύπνησε από τον λήθαργο: «Μαμά, μαμά κοίτα κάτι νερά πράσινα». Πήγα προς την κουπαστή και το βλέμμα μου απλώθηκε στα πανέμορφα φιόρδ του συμπλέγματος των Αρκιών.

Δίπλα μου ένας ξένος είχε μείνει άφωνος, ψιθυρίζοντας συνεπαρμένος «My God». Όσο πλησιάζαμε στο κύριο νησάκι, τόσο τα νερά γινόντουσαν σμαραγδένια και προκλητικά, να μη σε αφήσουν ποτέ να φύγεις. Σκέφτηκα ότι όποιος αφήσει αυτήν τη ζωή, χωρίς να δει τους Αρκιούς, είναι πραγματικά πολύ αδικημένος. Εκεί όμως είναι και η ευθύνη του σύγχρονου ελληνικού κράτους, που άφησε αναξιοποίητο αυτόν τον φυσικό πλούτο και έφυγε ο κόσμος και ρημάξανε τα πάντα, βορά στην τουρκική βουλιμία.

Μόλις βγήκα στο Αγαθονήσι συναντήθηκα με τον πρόεδρο της κοινότητας Ευάγγελο Κόττορο. Ήταν ο δάσκαλος του νησιού και τώρα πρόεδρος, γιος του επίσης δασκάλου Κωνσταντίνου Κόττορου. Τον αναφέρω γιατί ήταν ο δάσκαλος που επί ιταλικής κατοχής διέσωσε τα ελληνικά γράμματα και την ταυτότητα των παιδιών. Όταν οι Ιταλοί του επέβαλαν βιαίως να διδάσκει μόνο στην ιταλική γλώσσα, αυτός αρνήθηκε επιμόνως, αντιστάθηκε σθεναρά, με αποτέλεσμα να τον διώξουν. Αυτός και η οικογένειά του στερήθηκαν ακόμα και το ψωμί. Αυτοί οι γενναίοι δάσκαλοι διέσωσαν τη γλώσσα μας σε καιρούς δύσκολους και έτσι επιβίωσε ο Ελληνισμός σε όλες τις γωνιές αυτού του τόπου. Αυτά για τους αμπελοφιλόσοφους και τους νεωτερικούς. Ευθύς εξαρχής στη συζήτησή μας με τον πρόεδρο διαχωρίσαμε το ανθρωπιστικό θέμα από τα προβλήματα που δημιουργεί η παρουσία τόσων λαθρομεταναστών στο νησί.

«Στα πρώτα χρόνια όλοι οι κάτοικοι είχαμε αφοσιωθεί στη περίθαλψη των ανθρώπων αυτών», μου διηγήθηκε, «γιατί πραγματικά ήταν σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Μαζεύαμε ρούχα, μαγειρεύαμε φαγητά, γλυκά, φρούτα και ότι άλλο μπορούσε να απαλύνει τον πόνο αυτών των ανθρώπων». Ένα παιδί, που περνούσε εκείνη την ώρα δίπλα μας, το φώναξε ο πρόεδρος και μου το σύστησε. Ήταν ο Βαλάντης Κ. ο οποίος όταν πρωτοείδε ένα παιδάκι που το κρατούσε σφιχτά η μάνα ξυπόλητο και βρεγμένο, έβγαλε τις κάλτσες του και τα παπούτσια του και την παρακάλεσε να του τα φορέσει. Ο Βαλάντης είναι η προσωποποίηση του φιλόξενου Αγαθονησιώτη. Όμως με την πάροδο του χρόνου το κύμα των λαθρομεταναστών από την Τουρκία μεγάλωνε. Το απίθανο ελληνικό κράτος έκανε πως δεν καταλάβαινε το πρόβλημα για αρκετά χρόνια. Το έσπρωξε στους φιλότιμους κατοίκους και άσ’ τους να βουρλίζονται.

Τα πράγματα με τα χρόνια χειροτέρεψαν και οι πέντε-δέκα λαθρομετανάστες γίνανε εκατό και διακόσιοι τη βδομάδα και οι έρμοι οι 140 συνολικά Αγαθονησιώτες ήταν πια ανίκανοι να τους περιθάλψουν. 

Ο πρόεδρος κρατά λεπτομερή στοιχεία. «Το 2008», μου λέει, «περάσανε 4.702 συν άλλοι 1.500 προς Πάτμο, σύνολο 6.202. Φέτος έχουμε ήδη ξεπεράσει τους 2.500 ενώ την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι ήταν 1.300, άρα έχουμε αύξηση εκατό τοις εκατό μέχρι τώρα, γιατί είναι άγνωστες οι βουλές των Τούρκων στο μέλλον. Έρχονται συνήθως με φουσκωτές βάρκες. Αν βρεθούν μπροστά σε σκάφος του ελληνικού Λιμενικού, σκίζουν ένα ή δύο αεροθαλάμους και μπαίνει το νερό, ούτως ώστε να αναγκασθεί το πλήρωμα του σκάφους να τους περισυλλέξει από τη θάλασσα. Είναι ανθρωπίνως αδιανόητο να εγκαταλείψει κανείς ανθρώπους και δη μανάδες με μωρά στην τύχη τους μέσα στη θάλασσα. Αν δεν βρεθούν μπροστά σε σκάφος βγαίνουν στην ξηρά και προωθούνται προς τους τρεις συνοικισμούς του νησιού. Συνήθως βγαίνουν σε μια μικρονησίδα, το Νερονήσι, και από εκεί καλούν βοήθεια ή κολυμπώντας περνούν στο Αγαθονήσι (η απόσταση είναι εβδομήντα μέτρα). Ξεχύνονται νύχτα μέρα μέσα στα σπίτια ζητώντας τροφή, νερό, κατάλυμα, ιατρική βοήθεια και χώρους βασικών βιολογικών αναγκών. Τις πρώτες μια δυο μέρες είναι φοβισμένοι και διστακτικοί, όσο όμως περνά ο καιρός και παραμένουν στο νησί γίνονται σιγά σιγά απειλητικοί γιατί οι ανάγκες το επιβάλλουν. Δυστυχώς η Πολιτεία τους αφήνει τις περισσότερες φορές και μία βδομάδα, με αποτέλεσμα τα προβλήματα να διογκώνονται τραγικά και το χειρότερο είναι ότι δεν γίνεται ούτε μια απλή υγειονομική εξέταση αυτών των ανθρώπων. Κινδυνεύουμε από επιδημίες», μου επισημαίνει ο πρόεδρος. 

«Η Αστυνομία (τέσσερις αστυνομικοί και δύο δόκιμοι) πρέπει να τους μαζέψει, να τους ταΐσει και να ικανοποιήσει βασικές ανάγκες τους. Τη νύκτα φυλάνε βάρδιες και χρησιμοποιούνται και για συνοδεία των λαθρομεταναστών από το νησί. Είναι αδύνατο να ανταποκριθούν. Σκεφθείτε ότι ο αρμόδιος φορέας, το υπουργείο Εσωτερικών, δεν επισκέφθηκε ποτέ το νησί με οποιονδήποτε εκπρόσωπο. Στους πρόχειρους χώρους υγιεινής επικρατεί αθλιότης. Οι λαθρομετανάστες κοιμούνται καταγής, μέσα σε δυο μικρά δωμάτια όσοι χωράνε και οι πολλοί έξω, μέσα στις πέτρες, στο χώμα και στα χαμόκλαδα. Την ημέρα δεν έχουν μια σκιά για να σταθούν. Κατά χώρα προέλευσης κάνουν και φατρίες, ικανές να συγκρουσθούν πολύ βίαια μεταξύ τους. Η κατάσταση σιγά σιγά εκτραχύνεται, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να έχουν περιέλθει σε αναγκαστική άμυνα. Ο πρόεδρος έχει φτιάξει μια αποθήκη με ρούχα, παπούτσια, τρόφιμα και άλλα χρειώδη, που του στέλνουν φιλανθρωπικοί σύλλογοι και η Εκκλησία από όλη την Ελλάδα και τα μοιράζει στις φουρνιές που ανεβαίνουν στο νησί».

Άφησα τον πρόεδρο, με τον οποίο βεβαίως είχα επανειλημμένες συναντήσεις μέρα και νύχτα για ένα διήμερο, και περπάτησα ώστε να ακούσω και τις απόψεις των απλών ανθρώπων. Η κυρία Παρασκευή Μ. που διατηρεί ταβέρνα ήταν πραγματικά αγανακτισμένη για όσα υποφέρει αυτή και η οικογένειά της. «Ξεκινήσαμε από μια καλύβα και φτιάξαμε αυτόν τον ωραίο χώρο» μου είπε. «Έξοδα, ταλαιπωρίες, να φέρνεις τα υλικά με τα πλεούμενα, τους τεχνίτες από μακριά, για να κτίσεις τη μικρή αυτή επιχείρηση, για να ζήσεις». Σπουδάζω δυο παιδιά και τώρα δεν ξέρω τι θα μου συμβεί αύριο. Με έχουν κατ’ επανάληψη κλέψει. Τους έχω μέρα-νύχτα στα πόδια μου, γιατί ο σταθμός της Αστυνομίας είναι δίπλα μου. Μαγειρεύω κάθε μέρα γι’ αυτούς, με εντολή της Αστυνομίας και με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα πληρωθούμε, αλλά αυτό δεν έχει γίνει ακόμη». 

 Ο κ. Χαράλαμπος Κ. διατηρεί με τη σύζυγό του μίνι μάρκετ στο Μεγάλο Χωριό και παράγει εκλεκτό βραβευμένο τυρί. «Η κατάσταση» μου λέει «είναι ανυπόφορη». Ο Γρηγόρης που κάθεται μαζί μας τη χαρακτηρίζει τραγική. Ο Γιάννης Κ. προσφέρθηκε να με μεταφέρει με το αυτοκίνητό του. «Είμαστε όμηροι» μου είπε «μιας κατάστασης που ήρθε από το πουθενά». Ο Μανώλης Κ. μου λέγει ότι όταν έλειπε η μάνα του, μπήκαν στο σπίτι της λαθρομετανάστες. Πήραν μερικά πράγματα αλλά το χειρότερο είναι ότι αφοδεύσανε παντού, αφήνοντας το σπίτι σε άθλια κατάσταση.

Το βράδυ ως αργά συνεργαστήκαμε με τον πρόεδρο. Συναντηθήκαμε και με τον επικεφαλής των εθνοφυλάκων που παρέδωσαν τον οπλισμό τους στον πρόεδρο της κοινότητος. Ο Κωνσταντίνος Κ. μου εξήγησε ότι οι επιλογές τους είναι πια λίγες, σχεδόν μία, να φύγουν από το νησί για να γλιτώσουν. 

 «Η αδιαφορία του κράτους κάνει το μέλλον μας επισφαλέστατο», μου λέγει. «Παραδώσαμε τα όπλα μήπως και συγκινηθούν οι αρμόδιοι». Του είπα ότι διαφωνώ με αυτήν την ενέργεια και μου εξήγησε ότι ουδόλως στρέφεται κατά του στρατού ή της άμυνας, αλλά πρέπει κάτι να κάνουν. «Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι εδώ έχουμε πρόβλημα ασφάλειας», τονίζει εμφαντικά. 

Όσο για την εκπαίδευση της Εθνοφυλακής, ας μην κάνουμε συζήτηση καθόλου. «Ο κ. Μεϊμαράκης», παρενέβη ο πρόεδρος, «όταν του ζήτησα να εμπλακεί το Π. Ναυτικό, μου απήντησε ότι αυτό δεν γίνεται». Διερωτήθηκα αν μετεβλήθη η αποστολή των Ενόπλων μας Δυνάμεων ή αν πράγματι τη γνωρίζει ο υπουργός. Μου εξήγησαν και οι δυο ότι δεν είναι μόνο οι λαθρομετανάστες, αλλά και τα τούρκικα πολεμικά αεροσκάφη που κάθε μέρα πετούν πάνω από το νησί, όπως και τα τούρκικα ψαράδικα που φτάνουν μέχρι και πεντακόσια μέτρα από το νησί, ψαρεύοντας στον δικό του χώρο. Η αδύναμη Ελλάδα τους αφήνει απροστάτευτους. 

Το πρωί πήγα και πάλι στον αστυνομικό σταθμό, όπου η κατάσταση ήταν άθλια. Μίλησα με τους ίδιους τους λαθρομετανάστες. Ο Badera S. από τη Σομαλία μου εξήγησε ότι έφυγε από τη χώρα του παρέα με 12 άλλους γιατί η αντίπαλη παράταξη στον εμφύλιο έσφαξε τους δικούς του. Μου εξήγησε ότι είναι και οι δώδεκα μουσουλμάνοι. Στις επανειλημμένες ερωτήσεις μου από ποιες χώρες πέρασε για να φτάσει στο Αγαθονήσι, η απάντησή του ήταν στερεότυπη. «Δεν ξέρω, γιατί κινούμασταν νύκτα». Επειδή είχα την πληροφορία ότι στην Τουρκία πάνε με κανονικά χαρτιά, τον ρώτησα σχετικά. Απέφυγε επιμελώς να κατονομάσει την Τουρκία, όπως και τους ανθρώπους που τους δώσανε τη φουσκωτή βάρκα. Τα ίδια περίπου μου είπανε και οι πρόσφυγες από Ιράν, Ιράκ, Αφγανιστάν, Σομαλία, Λουάντα κ.λπ. Ανηφορίζοντας για το κοινοτικό κατάστημα ένιωσα τον τόπο να τρέμει, καθώς δυο ζευγάρια τουρκικών αεροσκαφών πέρασαν σύρριζα από το Μεγάλο Χωριό.

Κύριοι της εξουσίας, της τέως και της νυν. Αφήσατε στην τύχη τους τα νησιά μας και απορφανίστηκαν από κατοίκους. Δεν λύσατε ούτε ένα πρόβλημα. Του νερού, της ενέργειας, των υπηρεσιών, που έπρεπε να είναι κινητές, της περίθαλψης, της εργασίας, της εκπαίδευσης.

Έχετε εγκληματήσει στον χώρο που είναι το λίκνο του Ελληνισμού. Τώρα τους προσθέσατε και το πρόβλημα της ανασφάλειας. 

Η κραυγή SOS, που βγάζει το Αγαθονήσι, είναι η κραυγή όλης της Ελλάδος που βρίσκεται σε απόγνωση. 

Είμαστε σίγουροι ότι και πάλι θα μείνετε ασυγκίνητοι.

ΤΟ ΟΝΕΙΔΟΣ ΣΤΟ ΤΖΙΑΟΣ

Άρθρο - Καταπέλτης  της 16ης Αυγούστου 2009 που γράφτηκε με αφορμή την αποκάλυψη ομαδικού τάφου Κυπρίων στο χωριό Τζιαος

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ

Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ

Ομαδικοί τάφοι τον 21o αιώνα, όχι στην Αφρική, αλλά σε κράτος της ΕΕ, το αίσχος και η αποτυχία όλων των διεθνών οργανισμών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αν ο τάφος των δεκαεννέα εκτελεσθέντων Ελληνοκυπρίων δεν αποτελεί όνειδος για την πολιτισμένη ανθρωπότητα, τότε οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους και γι' αυτό οι βάρβαροι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, και δη κομπάζοντες για την επιχείρηση «ειρήνης» που εξαπέλυσαν κατά της Κύπρου και του λαού της. Τα κτήνη εκτελούσαν αδιακρίτως και χωρίς αιτία άοπλους αιχμαλώτους, αθώους πολίτες, για να ικανοποιήσουν τα βάρβαρα ένστικτά τους.

Το αρχικτήνος, ο χασάπης Ντενκτάς, το είχε δηλώσει κατ' επανάληψη ανενδοίαστα και απροκάλυπτα. Τον ρώτησαν για τους 1.619 και αυτός είπε: «Τώρααα, αυτούς τους έχουμε θάψει σε ομαδικούς τάφους στη βόρεια Κύπρο». Ο ομαδικός τάφος που βρέθηκε στην περιοχή Τζιάος των κατεχομένων ήρθε να επαληθεύσει για μία ακόμη φορά τις δηλώσεις Ντενκτάς και την απανθρωπιά αυτής της οικουμένης.

Θέλω να ξέρω, η Ελλάδα στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα παρουσιάσει αυτό το συγκλονιστικό ανθρωπιστικό θέμα, με τρόπο που να προκαλέσει σοκ στους ευρωπαίους πολιτισμένους; Ήθελα να 'ξερα αν θα υπάρξει έστω και ένας ευρωβουλευτής Ελλάδος ή Κύπρου, με κότσια, να αρπάξει τον προεδρεύοντα πρωθυπουργό αλλά και εκείνον τον φιλότουρκο υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας, που αγκαλιάζουν τους δολοφόνους του «Αττίλα» και τους οδηγούν μέσα στην Ένωση, και να τους τα πει από την καλή και την ανάποδη.

Αυτήν τη συγκλονιστική φωτογραφία που τραβήχτηκε λίγο πριν από την απεχθή πράξη της εκτέλεσης θα την προβάλουμε στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Θα την προβάλουμε στην Αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας; Θα τη δείξει ο πρωθυπουργός μας στον μουσουλμάνο Πρόεδρο Ομπάμα κατά την επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο τον Οκτώβρη; Ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα περιφέρει τη φωτογραφία-ντοκουμέντο στις ξένες κυβερνήσεις; Θα εγκαταλείψει αμέσως τη γελοιότητα των δήθεν διαπραγματεύσεων και θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων;

Αλλά, θα μου πεις, ποιο ύψος όταν σε έχουν κοντύνει οι ιμπεριαλιστές υποστηρικτές σου για να σε κάνουν Πρόεδρο; Τελικά, τίποτε από όλα αυτά δεν θα γίνει. Η ελληνική αντιπροσωπεία θα πάει στη Σύνοδο Κορυφής ενδεδυμένη το κοστούμι της αξιοπρεπούς σοβαροφάνειας, θα κάνει την πολυάσχολη και την επειγόμενη. Θα μιλάνε πίσω από κάποιον φάκελο δίκην δικαστών, για να μην ακουσθούνε τα απόρρητά τους, και θα περιοριστούν στις γνωστές γλυκανάλατες αναφορές για κάποιες παρεκτροπές των Τούρκων το 1974.

Είναι ψυχροί και ανίεροι και το δράμα των αγνοουμένων δεν τους αγγίζει. Και δεν τους αγγίζει πραγματικά, όπως το έχουν αποδείξει κατ' επανάληψη στην πράξη: στην περίπτωση Σολωμού και Ισαάκ, στην περίπτωση των αφανισθέντων 16.800 εγκλωβισμένων, στην καταγγελία της σφαγής των Ποντίων, και των Λαζών, στην περίπτωση των εκτοπισμένων-προσφύγων, στην περίπτωση των αγνοουμένων και, ακόμη χειρότερα, στην περίπτωση των αιχμαλώτων που βασανίζονταν στα Άδανα.

Τι περίεργοι άνθρωποι οι εκπρόσωποί μας στο εξωτερικό, που χειρίζονται τις καυτές υποθέσεις του Ελληνισμού σαν να πρόκειται περί μιας τρίτης χώρας. Θα ήταν σκόπιμο να βλέπαμε σε ένα βιντεάκι τις αντιδράσεις μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο της κυρίας Γιαννάκου, επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ. Αυτής που είχε πάρει προσωπικά το θέμα της προστασίας του βιβλίου της Ρεπούση. Η Ρεπούση και οι συν αυτή νεωτερικοί ιστορικοί και τοις πράγμασι νεο-οθωμανοί δίνανε διαλέξεις στην Κύπρο και καλούσαν τα παιδιά της Κύπρου σε μια εκστρατεία για να ξαναγραφεί η ιστορία με αλήθειες… Για να μάθουν τα εγκλήματα των πατεράδων τους Ελληνοκυπρίων κατά των Τουρκοκυπρίων το 1974. Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο αναίδειας, που μιλούσε για εθνοκάθαρση.

Λέω τώρα εγώ ο αφελής: Άραγε η Ρεπούση έχει κάποια ανακλαστικά που να την οδηγήσουν να σκεφθεί μήπως η μέχρι τώρα πολιτεία της ήταν λάθος; Μήπως αδικεί τα θύματα μιας απερίγραπτης εθνικής τραγωδίας ο «συνωστισμός»; Υπάρχει κάποιο ελληνικό φίλτρο στα γραφτά της, στις κουβέντες και στις πράξεις της; Ζητάς πολλά, μου σφυρίζει ο εαυτός μου. Και όμως, αν δεν υπήρχαν αυτοί οι ημέτεροι οσφυοκάμπτες, δεν θα είχε πάρει συγχωροχάρτι η Τουρκία για τα εγκλήματα του 1974.

Αυτοί και κάτι άλλοι βοήθησαν την Τουρκία να βγει από τη δύσκολη θέση του ειδεχθούς εγκληματία. Άραγε η ευρωβουλευτής μας θα καταλάβει, έστω και αυτή την ύστερη ώρα, ότι οι ομαδικοί τάφοι στην Κύπρο είναι μόνο Ελληνοκυπρίων; Θα παραδεχθεί ποτέ το λάθος του εθνικού αποπροσανατολισμού των Ελληνοπαίδων με εκείνο το κατάπτυστο βιβλίο που υποστήριζε με τόση θέρμη; «Για ανατριχιαστική επιβεβαίωση της όψης του τούρκου εισβολέα στην Κύπρο το 1974» έκανε λόγο ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ο παιδιόθεν καθηγητής Ανδρέας Λοβέρδος, και πολύ σωστά. Όμως πού ήσουν, κύριε Λοβέρδο, όταν το κόμμα σου κρατούσε τη σημαία του Σχεδίου Ανάν και αλλοφρόνως πανηγύριζε; Πού ήσουν όταν ο νυν αρχηγός σου και τότε υπουργός Εξωτερικών της χώρας απεδέχετο μέσα σε μισή ώρα από της αναγγελίας του το εξ εννέα χιλιάδων σελίδων δολοφονικό Σχέδιο Ανάν; Το είχε διαβάσει, κύριε Λοβέρδο; Θα μου πεις, δεν χρειαζότανε γιατί αυτός τα ξέρει όλα.

Βγήκε και ο ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάσει τους Τούρκους. Αυτό πια κι αν είναι. Ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ που ελέγχει τους νεωτερικούς καθηγητάδες, να τους πείσει και αυτούς να κάνουν κάποια δήλωση τώρα που θέλει ψήφους. Μωρέ, πνευματική ηγεσία που την έχουμε! Όλοι τώρα πέφτουν σαν τα κοράκια να αρπάξουν κάτι από την πατριωτική συνείδηση του ελληνικού λαού. Δεν έχουν ιερό και όσιο τα αρπακτικά όταν θέλουν ψήφους.

Απορώ, ειλικρινά, όλοι αυτοί μέσα στα ελληνικά κόμματα δεν θα καθηλωθούν από το βλέμμα θανάτου των πέντε γονατιστών νεαρών Ελληνοκυπρίων; Βλέμμα θανάτου που από μόνο του μιλάει για τις μαζικές εκτελέσεις που είδαν μέχρι να έρθει και η δική τους σειρά να τους ρίξουν στον λάκκο. Δεν θα συγκινηθούν επιτέλους εκεί στη Βουλή, για να πάρουν έστω και μία αξιοπρεπώς εθνική απόφαση; Δεν βλέπουν το νέο Βατερλό που έρχεται από τις συνομιλίες Χριστόφια; Δεν σκέπτονται ότι το μεγαλύτερο όνειδος είναι της Ελλάδος, που συνομιλεί και καλοπιάνει τους δολοφόνους των παιδιών της;

Είναι απαράδεκτοι, γιατί τριάντα πέντε χρόνια τώρα ήξεραν τα εγκλήματα του τουρκικού στρατού και δεν μιλούσαν για να καλοπιάνουν τους Τούρκους. Η νέα προδοσία του Ελληνισμού.

Δεν είναι όνειδος να μιλάμε για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με αυτούς που αρπάξανε το βιος μας, όταν ξέρουμε ότι αυτή είναι η χειρότερη μορφή διχοτόμησης;

Δεν είναι όνειδος τα εγκλήματα αυτά να μη διδάσκονται στα παιδιά μας στα σχολεία για να προλάβουμε παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον;

Δεν θα είναι όνειδος οι κενοί λόγοι που θα εκφωνηθούν από τους ασυγκίνητους ρήτορες στην κηδεία του στρατιώτη Παπαγιάννη; Θα τολμήσει να πάει στην κηδεία ο ΔΗΣΥ μετά το «ΝΑΙ» στο Ανάν και τα εξ Αμερικής δολάρια;

Δεν είναι όνειδος να επαινούνται και να παρασημοφορούνται στρατιωτικοί σε μια εθνική τραγωδία;

Δεν είναι όνειδος το μαρτύριο των μαυροφορεμένων γυναικών στο οδόφραγμα με τις φωτογραφίες των αγνοουμένων, που σε λίγο θα θεωρείται τυχερή η μητέρα του Παπαγιάννη που βρήκε και έθαψε το παιδί της;

Δεν είναι όνειδος για τη Ελλάδα να την απειλεί η Τουρκία με νέο γύρο σφαγών και εκτελέσεων και να μην αντιδρά;

Ο Νταβούτογλου λέει ότι και στο Αιγαίο η Τουρκία θα εφαρμόσει λύση όπως και στην Κύπρο. Οι δικοί μας χαζογελούν και κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι θα μπουν στα νησιά μας για να σφάξουν και να κλέψουν κατά τις παραδόσεις και τις συνήθειές τους.

Δυστυχώς, από τα εγκλήματα της Τουρκίας του 1974 η ηγεσία της Ελλάδος όχι μόνο δεν φρονηματίστηκε, αλλά απεναντίας φρόντισε για τη διάλυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων, για την υποβάθμιση του πατριωτικού φρονήματος του λαού και για τη συστηματική ανθελληνική προπαγάνδα στα σχολεία. Η παιδεία μας έχει καταστεί κέντρο ηθικής, πνευματικής και εθνικής διαστροφής. Η παρακμή μας οφείλεται στην παιδεία μας και στους ανάξιους λειτουργούς της. Από ποιους να φυλαχτούμε; Από τους Τούρκους Τουρκιάς ή τους ημεδαπούς Τούρκους; Είθε να διασωθούμε.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ... ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΕΛΑΣ

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ και ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ άρθρο του Αυγούστου '09

Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ

(Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ)

Ο Θουκυδίδης έκλεισε όλη τη σοφία που ενστάλαξε στον «Επιτάφιο του Περικλέους» στη φράση: «Σε εκείνη την πολιτεία όπου δίδονται μέγιστα βραβεία αρετής, εκεί και πολίτες άριστοι πολιτεύονται».

Το θεμέλιο μιας πολιτείας είναι το ήθος αρχόντων και πολιτών. Και οι άρχοντες οφείλουν να εκθέτουν καθημερινά σε άμιλλα κάθε μορφή αρετής, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής των πολιτών, και ιδιαίτερα των νέων, ώστε διά της επιβράβευσης να την καταστήσουν κοινόν έθος και ήθος της κοινωνίας.

Τούτο αποτελεί στιβαρή έδραση μιας κοινωνίας, που επιζητεί να ζήσει, να προκόψει και να ευδαιμονήσει. Αν δεν υπάρχουν βραβεία αρετής, τότε το ήθος εκλείπει και η ηθική κατάρρευση επέρχεται, για να συμπαρασύρει ολόκληρη την κοινωνία στον αφανισμό.

Πόσω μάλλον σε μια πολιτεία όπου δίδονται βραβεία κακοήθειας. Σ' αυτήν θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα σωτηρίας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το μέγα πρόβλημα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας. Χάσαμε τις αρχές μας, χάσαμε τις αξίες, τις προτεραιότητες και τις συνήθειες των πατεράδων μας και βαδίζουμε χωρίς πυξίδα.

Μου λένε πολλές φορές τι θα γίνει σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης Ελλάδος - Τουρκίας. Ντρέπομαι να πω την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι εξέλιπε από τον τόπο η αρετή της φιλοπατρίας. Κανείς δεν θέλει να διακινδυνεύσει το παραμικρό για χάρη της Πατρίδος μας. Κανείς δεν θέλει ούτε καν να υπηρετήσει. Εκεί είναι το πρόβλημα και όχι στην Τουρκία, στα Σκόπια ή στην Αλβανία. Οι κρατούντες επί τριάντα πέντε χρόνια δίδαξαν την αρπαχτή, την κατάχρηση, την αήθεια, επιδεικνύοντας αλαζονικά πολυτελή διαβίωση, προκλητική συσσώρευση πλούτου και περιφρόνηση των πάγιων ελληνικών παραδόσεων.

Χρειάζονταν πολλά χρήματα και γι' αυτό έσπρωξαν εγκληματικά και ενσυνείδητα τη χώρα στη διαφθορά, στον δανεισμό και στη χρεοκοπία. Την κατέστησαν μια από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου, σύμφωνα με το μέγεθος της προσωπικής τους διαφθοράς.

Επειδή, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, ήρθε, μετά τη σαπίλα της κεφαλής, η σειρά και του σώματος να βρωμίσει. Οι πολίτες πια έμαθαν πολύ καλά τα κόλπα των αρχόντων τους, τα αντέγραψαν και διεκδικούν απαιτητικά το μερτικό τους στην παρανομία, ποδοπατώντας τους νόμους.

Στον μικρό καλοκαιρινό μας τόπο, φέτος κανένας σχεδόν δεν έκοβε αποδείξεις, παρακρατώντας έτσι παράνομα τα έσοδα του κράτους. Αυτό επιβλήθηκε σιωπηρά και ετσιθελικά και το περίεργο είναι ότι οι πολίτες δεν ζητούσαν τις κατά νόμο αποδείξεις. Εστιατόρια, ταβέρνες, καφετέριες, ουζερί και φυσικά οι μικροεπαγγελματίες κόψανε με το μαχαίρι τις αποδείξεις για να μην αποδίδουν τον ΦΠΑ.

Ζήτησα από τον σερβιτόρο το πρώτο βράδυ στην καφετέρια να μου φέρει μαζί με τον λογαριασμό και τη νόμιμη απόδειξη της ταμειακής μηχανής. «Κώστα, ο κύριος θέλει και απόδειξη της μηχανής!», αναφώνησε το γκαρσόνι, έκπληκτο.

Ένιωσα κάτι μεταξύ σπιούνου και παραβάτη. Πήρα την απόδειξη ως να ήσαν τα τριάκοντα αργύρια. Σε πολύ καλό σημείο του λιμανιού έχει το ψητοπωλείο του ένας αλλοδαπός. Πολύ εργατικός, έχει το μαγαζί του σε καλό επίπεδο, γι' αυτό και ο παράς τρέχει με ουρά. Με τον φόβο του ξένου, στην αρχή έδινε κάποια απόδειξη, γρήγορα όμως κατάλαβε ότι εδώ είναι «μπάτε σκύλοι, αλέστε» και μάλλον υποκύπτοντας και σε κάποια πίεση σταμάτησε.

Ημέρα της εβδομάδος Τρίτη, σαν αστραπή κυκλοφόρησε η είδηση ότι αύριο έρχεται το πρώην ΣΔΟΕ. Με το παλαιό όνομα γνωρίζουν αυτήν την υπηρεσία ελέγχων οι πολίτες. Τετάρτη βράδυ οι ελεγκτές διανυκτέρευσαν στο ξενοδοχείο τους και Πέμπτη πρωί υποτίθεται θα έπιαναν δουλειά. Πρωί της Πέμπτης πήγα για ψωμί στον φούρνο. «Την απόδειξή σας, κύριε», μου λέει ο φούρναρης και την τοποθετεί προσεκτικά στη σακούλα. «Πάρτε και την απόδειξή σας», μου λένε και στο καφενείο και όπου αλλού πήγα.

Ξαφνιάστηκα γιατί είχα ξεχάσει το ΣΔΟΕ και νόμισα ότι ζούσα σε άλλη χώρα. Το βράδυ στην καφετέρια βλέπω στο τραπέζι, μαζί με το τασάκι, και ένα καλαίσθητο κυλινδρικό πλαστικό αντικείμενο που δεν το είχα ξαναδεί. Ρωτάω τον σερβιτόρο τι είναι αυτό και με αφέλεια μου λέει: «Είναι για τις αποδείξεις, για να κόψουμε το ΣΔΟΕ». Πράγματι, ταυτόχρονα με την παραγγελία έφερε και τοποθέτησε την απόδειξη εντός του κυλίνδρου. «Ξέρετε», μου λέει, «το ΣΔΟΕ απαιτεί να μπαίνει η απόδειξη στη θέση της μαζί με το σερβίρισμα».

Την Παρασκευή το βράδυ, μη βλέποντας το κυλινδράκι στο τραπέζι, ρωτάω: «Τι έγινε με το ΣΔΟΕ;». «Φύγανε», μου λέει. «Κάνανε ελέγχους;» συνεχίζω εγώ περίεργα. «Μπα, όχι», μου απαντά. «Πού να τολμήσουν μετά απ' αυτό που πάθανε στη Λήμνο;», συνέχισε θριαμβευτικά.

Είμαστε πια εκτός ελέγχου, σκέφτηκα και αναπόλησα τον Παπαθανασίου που απορεί με την τεράστια υστέρηση των εσόδων του κράτους, μη βλέποντας τις ευθύνες του πολιτικού κόσμου. Σκέφτηκε ποτέ άραγε ότι το μπατακτσίδικο κράτος εκτρέφει μπατακτσήδες πολίτες;

Για να εισπράξουν έκτακτη εισφορά, αλλοιώσανε το ετήσιο εισόδημα του κάθε πολίτη, προσθέτοντας και τα με άλλο τρόπο φορολογούμενα έσοδα. Απάτη του υπουργείου Οικονομικών, διότι στην κατ' έτος φορολογία δεν προστίθενται. Όμως τι τους νοιάζει; Αυτοί λεφτά θέλουνε. Η βενζίνη με το βαρέλι στα 65 δολάρια είναι ακριβότερη απ' όταν ήταν στα 147. Ληστεία πραγματική.

Με τον ίδιο τρόπο όμως τους απαντά ο πολίτης, κλέβοντας τον ΦΠΑ.

Και ο φαύλος κύκλος της καθημερινής τρέλας συνεχίζεται, μέχρι να μας βάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε διαδικασία πτώχευσης

Το πρόβλημα είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, που τους τα παίρνουν και οι δυο πλευρές και μυαλό δεν βάζουν. Δεν καταλαβαίνω γιατί τουλάχιστον οι μισθωτοί δεν ζητούν αποδείξεις.

Στις ειδήσεις μεγαλοκαναλιού έβγαινε ένας τύπος δήθεν αγανακτισμένος και έλεγε: «Έλεος πια. Δύο μήνες είναι η σεζόν, ας μας αφήσουν να κονομήσουμε και μετά να δώσουμε και ΦΠΑ». Δηλαδή, αφήστε μας να παρανομούμε, να γδέρνουμε τον κοσμάκη και, άμα κλείσει η θερινή περίοδος, θα αποδώσουμε τα νόμιμα όταν δεν θα υπάρχει χρήμα. Προπαγάνδα από τηλεοράσεως για να μην πληρώνονται φόροι. Ποιος κοροϊδεύει ποιον σ' αυτόν τον τόπο;

Μετά τη μεταπολίτευση καταργήθηκε η απαγόρευση της εντοπιότητος, καταργήθηκαν σοβαρές υπηρεσίες ελέγχου, όπως η αγορανομία, και σιγά σιγά αδρανοποιήθηκαν οι υπηρεσίες λειτουργίας του κράτους. Ενέσκηψε παρανομία, αυθαιρεσία και κλοπή σε βάρος του Δημοσίου. Συνεστήθη υπηρεσία «αδιάφθορων», «Ράμπο» και άλλα νεοελληνικά γελοία ονόματα. Ομολογούσε έτσι το κράτος ότι στις εφορίες, για παράδειγμα, φτιάξαμε σώμα αδιάφθορων, γιατί όλοι οι άλλοι είναι διεφθαρμένοι. Ο θεσμός του τοπικού εφόρου ακυρώθηκε και ο ίδιος απαλλάχτηκε από κάθε ευθύνη. Οι «Ράμπο» έγιναν κράτος και μαζί με τις εξουσίες συγκέντρωσαν στα χέρια τους και τη μεγάλη παρανομία. Οι πολιτικοί μας μπορούσαν έτσι να ελέγχουν συγκεντρωτικά τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτός ήταν άλλωστε και ο στόχος όλων αυτών των αλλαγών. Δημιουργήθηκαν ανθρωποδεξαμενές χρήματος σε χέρια κομματικών έμπιστων.

Στην υπόθεση του τέως υπουργού Ναυτιλίας τα είδαμε αυτά ξεκάθαρα. Οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης, από κομματικοί ιδιαίτεροι, εξελίχθηκαν σε λεφτάδες επιχειρηματίες και εφοπλιστές. Στην ουσία είναι ζωντανά χρηματοκιβώτια των πολιτικών αφεντάδων, με το αζημίωτο βέβαια.

Όλα αυτά για να γίνουν έπρεπε να κτυπηθεί το κρατικό σύστημα στη βάση του. Καταργήθηκε η εντοπιότητα για να μπουν σε θέσεις-κλειδιά της κρατικής μηχανής τοπικοί κομματικοί φίλοι του πολιτευτού. Με αυτόν τον τρόπο στήθηκε η δουλειά και ξεπρόβαλαν από παντού σαν μανιτάρια νεόπλουτοι, που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους.

Έλεγχος δεν μπορούσε να γίνει λόγω πλήρους αποδυνάμωσης των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών ελέγχου. Έτσι μπήκαμε στον αστερισμό της πλήρους διαφθοράς, και τα δύο μεγάλα κόμματα που δημιούργησαν την κατάσταση καταφέρνουν ακόμα και τώρα να μας αποπροσανατολίζουν και να μας εμπαίζουν με την αμέριστη βοήθεια των ΜΜΕ.

Εμείς πάντως είμαστε έτοιμοι να τους ξαναψηφίσουμε, μέχρι τελικής πτώσεως, η οποία πλέον είναι ορατή.

ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ

ΣΤΡΑΤΗΓΕ. Όπου σταθώ και όπου βρεθώ πάντα θα το λέω πως ήταν ΤΙΜΗ μου που σε γνώρισα

ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΣΗΜΕΡΑ 18/2/2010 τα Τουρκικά μαχητικά έφτασαν στην ΑΝΔΡΟ (!!!) και ΔΙΕΚΟΨΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ !!!

Η Ελληνική πλευρά κατά την πάγια τακτική της απάντησε με "ΣΚΛΗΡΗ ΓΛΩΣΣΑ"(!!!) Το ανέκδοτο της ΕΝΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ συνοδευόμενης από ΣΚΛΗΡΗ ΜΠΡΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ των ΚΙΟΤΗΔΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ επαναλήφθηκε για πολλοστή φορά

Τόσο το περιστατικό όσο και η κωμική αντίδραση της χώρας μας έγιναν αιτία να θυμηθώ ένα ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΑΤΟ άρθρο του Στρατηγού ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ, το οποίο δημοσιεύτηκε το καλοκαίρι του 2009 και το οποίο θα παραμένει αξεπέραστο μέχρι τη στιγμή που θα γίνουμε Τουρκική επαρχία και θα πούμε μια και καλή «τέρμα τα δίφραγκα»

Αφιερωμένο στον σύντροφο ΓΑΠ που έχει το θράσος να πιάνει στο στόμα του τον όρο «εθνική κυριαρχία» αλλά και σε όλους τους πολιτικούς που μας κατάντησαν του κόσμου τον περίγελο…

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΗΜΟΥ (Αντγος ε.α., Επίτιμος Διοικητής Στρατιάς και Αρχηγός ΓΕΕΦ)

(Ιούλιος 2009)

Σκληρή γλώσσα λένε ότι χρησιμοποιούν οι πολιτικοί μας για τις υπερπτήσεις της Τουρκικής Αεροπορίας, με απεικονίσεις βομβαρδισμών κατά κατοικημένων νησιών μας. Αγρίεψαν ξαφνικά τα πτώματα της πολιτικής, αυτοί που ενσυνείδητα παρέδωσαν τη χώρα στην τουρκική βουλιμία και αρπακτικότητα.

Όλοι αυτοί που απογύμνωσαν την Παιδεία μας από οτιδήποτε πατριωτικό και ελληνικό, όλοι αυτοί που έσπειραν το πνεύμα της ήττας και της παρακμής στον λαό, οι υπεύθυνοι της πλήρους εξουδετέρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.

Kαι τώρα τι γίνεται; Ποιος θα σταματήσει τους Τούρκους; Η σκληρή τους γλώσσα; Τώρα πια είναι αργά, το μέλλον είναι δήλο και τραγικό.

Σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε ο πρέσβης μας στην Άγκυρα, φοβερίζοντας τον Χαϊντάρ Μπεργκ. Ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε και η υπουργός Εξωτερικών, που δήλωσε ότι δεν μπορεί να επισκεφθεί την Τουρκία όσο συνεχίζονται οι προκλήσεις της στο Αιγαίο. Είπε μάλιστα ότι με ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση αντιμετωπίζουμε με επιτυχία την προκλητικότητα. Τα 'χασαν οι Τούρκοι και φοβισμένοι κρύβονται. Πού την κρύβανε τόση σκληρότητα οι Έλληνες; παραμιλούν.

Η συνέχεια των ελλήνων σκληρών είναι ατέλειωτη.

Σκληρός μέχρι τα μπούνια και ο Γ. Παπανδρέου. Αυτός που έφερνε τις γυροβολιές στον Γιλμάζ για να φανεί αρεστός, ο υποστηρικτής του αυτοπροσδιορισμού των μουσουλμάνων της Θράκης ως Τούρκων, ο προστάτης της Καραχασάν, τώρα ξαφνικά θύμωσε και έστειλε αυστηρό μήνυμα στην Άγκυρα. Εκείνη όμως που δεν σήκωσε ούτε μύγα στο σπαθί της είναι η Βάσω. Είναι, λέει, υπεύθυνη του τομέα άμυνας. Είναι μια υπεύθυνη επιλογή, αφού την άμυνα την παίζει στα δάκτυλα, κι ας πλούτισαν ορισμένοι σύντροφοι, όπως είπε. «Θα πρέπει να αφυπνισθούν τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας και να αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα τα ελληνοτουρκικά», δήλωσε με στόμφο. Όπως συνεργαστήκανε και στα Ύμια.

Ξέρετε τι θα πει υπευθυνότητα και σοβαρότητα; Αυτό που είχε πει η άλλη επιφανής συντρόφισσα Άννα: «Να βάλουμε τους Τούρκους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μη μας φάνε κανένα νησί». Το απίστευτο είναι ότι μέχρι και ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε σκληρές δηλώσεις για έμπρακτη προσπάθεια της Τουρκίας να επεκτείνει τις γκρίζες ζώνες.

Είδες τι μεγάλη δύναμη έχεις, έλληνα ψηφοφόρε; Ακόμα και οι μέχρι χθες αντιπατριώτες, μετά τη σφαλιάρα των ευρωεκλογών, γίνονται και αυτοί πολέμιοι του τουρκικού επεκτατισμού. Ποιοι; Αυτοί που ανέδειξαν τη Ρεπούση και τους άλλους νεωτερικούς και όλα τα ανιστόρητα ανοσιουργήματα που αυτοί έφτιαξαν. Ας έκανες το θαύμα σου και στις επικείμενες εθνικές εκλογές και για τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας. Έτσι, για ν' αγιάσει το χέρι σου που θα ρίξει την ψήφο αφήνοντας έξω όλους τους γόνους των οικογενειών που σε ταλαιπωρούν τόσα χρόνια. Σκέψου τα μούτρα τους όταν μείνουν απ' έξω από τη Βουλή, αλλά και πόσο θα ωφεληθεί η πατρίδα μας, την οποία θεωρούν τσιφλίκι τους.

Σκληρή γλώσσα λοιπόν από τους μέχρι χθες οπαδούς της θεωρίας «εξημέρωσης του θηρίου». Απ' όλα τα κόμματα ομολογείται πλέον η πλήρης αποτυχία της ραγιαδίστικης αυτής πολιτικής. Όλοι λένε τώρα ότι η πορεία της Τουρκίας στην Ευρώπη θα κριθεί από τη συμπεριφορά της στο Αιγαίο.

Πολύ αργά για κροκοδείλια δάκρυα. Το χαρτί της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας παίχθηκε από κοντόφθαλμους πολιτικούς, ανίκανους να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Η Ελλάδα έπαιξε κι έχασε. Είναι αργά πλέον ν' αλλάξει άποψη. Όταν τότε, κύριοι της εξουσίας, κραυγάζαμε για τη λαθεμένη πολιτική σας, μας λέγατε εθνικιστές και φανατικούς. Δεν διστάσατε να μας κατηγορήσετε ότι είμαστε πολεμοκάπηλοι. Θυμάστε το κοινό σας ερώτημα σε όλες τις συζητήσεις για μια αξιοπρεπή πολιτική έναντι της Τουρκίας; Αν όχι, να σας το θυμίσω γιατί αμέτρητες φορές δεχθήκαμε την ίδια ερώτηση που σκορπούσε φόβο στον κόσμο. «Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο με την Τουρκία;».

Τώρα όμως που σφίξανε τα πράγματα και η Τουρκική Αεροπορία όχι απλώς παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο αλλά προβαίνει σε εικονικούς βομβαρδισμούς κατοικημένων νησιών, τι έχετε να πείτε; Ποιος μας έφερε κοντά στον πόλεμο; Ποιος μας οδηγεί σε υποταγή στους Τούρκους; Ποιανού η πολιτική αποδείχθηκε αποτυχημένη; Τώρα καταλάβατε γιατί όταν δίνεις στον Τούρκο λίγα, ζητάει περισσότερα, κι όταν του δώσεις τα περισσότερα, θα σου τα πάρει όλα;

Δυστυχώς μας φέρατε στο μεταίχμιο που οι Τούρκοι τα θέλουν όλα. Και γι' αυτό είσαστε εσείς οι μοναδικοί υπεύθυνοι έναντι του έθνους. Βρισκόμαστε εκεί που ήταν η Κύπρος στους βομβαρδισμούς του 1964-67 λίγο πριν από την εισβολή.

Αν η οικονομική διαφθορά που σπείρατε τριάντα χρόνια τώρα εσείς που μας διοικείτε ήτανε τεράστια, η ηθική διαφθορά κυρίως στο εθνικό αίσθημα του λαού ήταν καταστροφική και τραγική.

Με τα αντεθνικά σχολικά βιβλία και τους δασκάλους της παγκοσμιοποίησης, αποκόψατε εντελώς την ελληνική νεολαία από τα ελληνικά ιδανικά. Με νεολαία χωρίς αγάπη προς την πατρίδα, ποιο μπορεί να είναι το μέλλον αυτής της χώρας; Οι υπουργοί Παιδείας που ευθύνονται για τη σύνταξη αυτών των κατάπτυστων ανθελληνικών βιβλίων είναι έτοιμοι να επανέλθουν στην εξουσία για νέα αντεθνικά κατορθώματα. Η κυρία υπουργός που πατρονάρισε προκλητικά το βιβλίο της ΣΤʼ Δημοτικού αμείφθηκε γενναιόδωρα με την πρώτη θέση του ευρωψηφοδελτίου του κόμματός της. Τι κι' αν ο ελληνικός λαός τής απαγόρευσε την είσοδο στη Βουλή καταψηφίζοντάς την.

Οι αντιπατριωτικές δυνάμεις σ' αυτήν τη χώρα είναι πραγματικοί νονοί της εξουσίας. Την εξάγνισαν, την επανέφεραν στην πολιτική σκηνή και την προωθούν καταλλήλως. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει ποιος διοικεί και τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα.

Επίσης, μέσα σε τριάντα χρόνια καταφέρατε να εξουδετερώσετε τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Ξεκινώντας από τα κονδύλια των εξοπλισμών και τηρώντας την πολιτική του άκρατου ρουσφετιού και της κομματικοποίησης, καταφέρατε να μην αφήσετε τίποτε όρθιο. Κάνατε στρατολογικό νόμο που ευνοούσε φυγόστρατους και ανυπότακτους. Ακόμη και τη θητεία την υπαγάγατε στα πολιτικά τερτίπια υφαρπαγής της ψήφου των αφελών.

Εννεάμηνος θητεία, από έναν στρατό χωρίς στρατιώτες. Από ηγεσίες που πιστεύουν ότι πόλεμος δεν γίνεται αφού υπάρχει και η υποχώρηση. Βαρεθήκαμε ν' ακούμε τους εκάστοτε υπουργούς Άμυνας να μιλάνε περί καθολικής υπηρέτησης στην παραμεθόριο. Ποτέ δεν έγινε και ποτέ δεν θα γίνει.

Τώρα όμως ήρθε η ώρα της αλήθειας. Οι Τούρκοι που έχουν αποθρασυνθεί από τη δική σας υποχωρητικότητα, μας ετοιμάζουν οδυνηρές εκπλήξεις. Τώρα πια έχουν πεισθεί ότι είμαστε ανίκανοι να προβάλουμε αντίσταση. Έχουν πια δοκιμάσει τα πάντα στην πράξη, χωρίς αντίδραση. Η ελληνική κυριαρχία έχει γίνει κυριολεκτικά διάτρητη.

Εσείς μιλάτε για γκρίζες ζώνες και οι Τούρκοι σάς απαντούν με επέκταση της κυριαρχίας τους στους Φούρνους, στο Αγαθονήσι και στη Φαρμάκω. Εξαιτίας της ανικανότητας προστασίας του εθνικού μας χώρου, έχουμε καταστεί αναξιόπιστοι σε εχθρούς και φίλους. Κανείς δεν μας υπολογίζει και κανείς δεν μας σέβεται. Ακόμη και ανώτατος αμερικανικός παράγοντας προχθές μας προειδοποίησε με ανησυχία. «Κάντε κάτι να αντιδράσετε στους δόλιους σχεδιασμούς του Ομπάμα κατά της χώρας σας», μας είπε. Πολύ γρήγορα θα δείτε τον Νταβούτογλου να μας κουνά απειλητικά το δάκτυλο, σαν τον Γκιουνές στη Γενεύη, με πλήθος παράλογων εδαφικών και θαλάσσιων απαιτήσεων, για να μην κάνει ό,τι έκανε και ο Ετσεβίτ στην Κύπρο.

Έχουν πολλά κοινά αυτοί οι δύο. Σε πολύ λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα απειλήσουν με πόλεμο και δυστυχώς όχι απλώς θα μας βρουν ανέτοιμους, αλλά σε πλήρη οργανωτική - αμυντική παραλυσία.

Τον πόλεμο στην Κύπρο έχει σαν πρότυπό του ο Νταβούτογλου και ευθέως ομιλεί περί επανάληψής του. Απλώς περιμένει να βεβαιωθεί ότι δεν θα ρίξουμε ούτε τουφεκιά, όπως τότε στην Αμμόχωστο.

Εσείς απλώς συνεχίστε την μπουρδολογία της σκληρής γλώσσας.