"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΣΣΔ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΣΣΔ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΚΚΕ-δικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΒΙΕΤΟΛΑΓΝΑ ΚΟΡΟΪΔΑ: Ανάξια λόγου θεωρήθηκαν από τους Σοβιετικούς, η «ΕΑΜική αντίσταση» και η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή.

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Ξεσάλωσε  η αριστερή πτέρυγα του Χ, με τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν προς πώληση στο eBay από πωλητή και φέρονται να αποτυπώνουν στιγμές πριν απ’ την εκτέλεση 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την 1η Μαΐου 1944. Επειδή είμαι άνθρωπος με κατανόηση, είπα να τους αφήσω λίγο να χαρούν και να πανηγυρίσουν. Σήμερα όμως, είναι μια άλλη μέρα και οφείλω να αποκαταστήσω την ιστορική αλήθεια.

🔴Κατ’ αρχάς, είδα ότι χρησιμοποιείται γι’ αυτούς ο όρος «αντιστασιακοί».

Πρόκειται περί συνειδητού ψεύδους! Οι εκτελεσθέντες δεν είχαν καμμιά σχέση με το αντάρτικο. Είχαν συλληφθεί από την κυβέρνηση Μεταξά, βάσει του «Ιδιώνυμου» νόμου του Ελευθερίου Βενιζέλου, για όσους «επιδιώκουν την απόσπαση μέρους εκ του όλου της Επικρατείας», εφόσον το κόμμα τους, το ΚΚΕ, είχε υιοθετήσει επίσημα την θέση για «Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη».

🔴Οι περισσότεροι, είχαν φυλακιστεί στην Ακροναυπλιά. Τον Ιούνιο του 1941, με παρέμβαση της βουλγαρικής πρεσβείας, απελευθερώθηκαν 27 εξ αυτών, ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, αφού πρώτα δήλωσαν «Βούλγαροι». Οι υπόλοιποι, παρέμειναν κρατούμενοι των Γερμανών, επειδή, εν τω μεταξύ, είχε πάψει να ισχύει το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ. Για δικούς τους λόγους, οι Γερμανοί τους μετέφεραν σε στρατόπεδο στο Χαϊδάρι, κι από εκεί οδηγήθηκαν στην Καισαριανή για εκτέλεση, το 1944.

🔴Είδα επίσης, να χαρακτηρίζονται «ήρωες»! Επειδή στις μέρες μας, η έννοια της λέξης έχει χάσει το νόημά της, ήρωας, σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη, «είναι αυτός που προβαίνει σε μία αξιέπαινη πράξη αυτοθυσίας, την οποία ωστόσο έχει επιλογή να αποφύγει». Από πού κι ως που, λοιπόν, ήταν ήρωες οι 200; Είχαν επιλογή να αποφύγουν την εκτέλεση;

🔴Βάδιζαν, λένε, «ηρωϊκά προς τον θάνατο», όπως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες. Ακόμα κι αν οι φωτογραφίες αποδειχθούν γνήσιες, πολύ αμφιβάλλω ότι είχαν ενημερωθεί ότι πάνε για εκτέλεση. Το πιθανότερο είναι να τους είχαν πει, ότι θα μεταφερθούν σε άλλη φυλακή.

🔴Διάβασα και τις -ομολογουμένως θρασύτατες!- ανακοινώσεις προσώπων και κομμάτων της αριστεράς, που απαιτούν από την Πολιτεία να αγοράσει τις φωτογραφίες και μετά να τους τις... χαρίσει, να τις βάλουν στα κομματικά τους μουσεία!

Ο δε σύντροφος Χαρίτσης, με περίσσευμα θράσους, είπε μεταξύ άλλων:

«Ας το δουν αυτό οι κάθε λογής συκοφάντες της ΕΑΜικής Αντίστασης. Και μακάρι να τους κάνει να σιωπήσουν έστω και για λίγο».

🔴Να δούμε τι, όλες κι όλοι εμείς, οι «συκοφάντες της ΕΑΜικής αντίστασης»;

Αυτό που απαξίωσαν επιδεικτικά ακόμα και οι Σοβιετικοί πάτρωνες της «ΕΑΜικής αντίστασης», σιωπώντας πλήρως κι όχι μόνο για λίγο;

🔴Σύμφωνα με επίσημη σοβιετική έκθεση του 1949, που βρίσκεται στα αρχεία που έχουν αποχαρακτηριστεί (Έγγραφο 63: RGASPI, 82/2/1187 Φ. 81-84), εκφράζεται η εξής άποψη για την «ΕΑΜική αντισταση»: «Ο αγώνας του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ήταν μόνο μια μικρή συμβολή στην τεράστια προσπάθεια που έκανε η Σοβιετική Ένωση για την ήττα του φασισμού».

🔴Πόσο «μικρή» ήταν αυτή η συμβολή;

Τόσο μικρή κι ασήμαντη, για να την θεωρούν οι Σοβιετικοί «ανάξια λόγου και αναφοράς» στην συνέχεια! Για παράδειγμα, το 1980, στο φιλμ για τα Βαλκάνια, της υπερπαραγωγής «Μπαρμπαρόσσα», που προβλήθηκε σ’ ολόκληρο τον κόσμο, οι Σοβιετικοί παραγωγοί δεν έκαναν καμμία απολύτως αναφορά στην «ΕΑΜική αντίσταση», ενώ ανέφεραν ακόμα και τους «παρτιζάνους του Χοτζα» στην Αλβανία!

🔴Η πλήρης απαξίωση των Σοβιετικών για την «ΕΑΜική αντίσταση», προκάλεσε την οργή του τότε εκδότη της «Ελευθεροτυπίας» και πρώην καπετάνιου του ΕΛΑΣ, Κίτσου Τεγόπουλου, που στις 15 Απριλίου 1980, έγραψε ένα πύρινο άρθρο, με τον ενδεικτικό τίτλο «Πουθενά Ελλάδα;». 

Μάλιστα, μεταξύ των άλλων, ο καπετάν Κίτσος κατηγορεί τους Σοβιετικούς ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΣΟΒΙΕΤΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι οδυνηρές εμπειρίες της χήρας του Νίκου Μπελογιάννη, Έλλης Παππά, στην ΕΣΣΔ.

 Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Στην προηγούμενη ανάρτηση παρουσίασα την τραυματική εμπειρία της Έλλης Παππά, χήρας του Νίκου Μπελογιάννη, από το άθλιο σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ. 

Τώρα, θα παρουσιάσω και τις υπόλοιπες εμπειρίες της από τον σοβιετικό «παράδεισο», τον οποίο επισκέφθηκε «με πρόσκληση που κανόνισε ο πρεσβευτής, ο σεμνότατος Κοριούκιν» (Σοβιετικός πρέσβης στην Αθήνα), τον Ιούνιο του 1965.
 

🔴Την πρώτη δυσάρεστη εμπειρία, την ένιωσε με το «καλημέρα», μόλις έφτασε στο λιμάνι της Οντέσσας:
«Ηρθε στην καμπίνα μου η κοπέλα του -υποτίθεται- «Ιντουρίστ» (σ.σ. εννοεί πως ήταν της KGB). Μου είπε πως αυτή θα φρόντιζε για όλες τις διατυπώσεις, πήρε το διαβατήριό μου για να τακτοποιήσει τα πάντα. Βγήκα λίγο στο κατάστρωμα... Όταν με ειδοποίησαν να κατέβω στην καμπίνα μου, όλα κατέρρευσαν. Οι βαλίτσες μου ανοιχτές και μια κοπέλα αστυνομικός κρατούσε τα τεύχη του “Ταχυδρόμου”, που κάποιος από τους πολιτικούς πρόσφυγες είχε παρακαλέσει να του φέρω. Μου εξηγούσε πως αυτά τα τεύχη θα τα κρατούσε, απαγορευόταν η εισαγωγή τους στην ΕΣΣΔ!».

🔴Μόλις έφτασε στην Μόσχα, την περίμενε νέα δυσάρεστη έκπληξη. Είχαν βάλει έναν πράκτορα της KGB ως «οδηγό» της, για να παρακολουθεί κάθε της βήμα:
«Στο αεροδρόμιο με υποδέχτηκαν ένας υπάλληλος του «Ιντουρίστ» και μια υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών. Με οδήγησαν στο ξενοδοχείο. Εκεί, με παρέλαβε ο οδηγός μου, ο Βασίλης, πολιτικός πρόσφυγας και, όπως αντελήφθην αργότερα, πράκτορας της KGB».

🔴Όταν ήταν στο νοσοκομείο, η Έλλη Παππά μάζευε από το πάρκο του «φύλλα, λουλουδάκια και άλλα δείγματα της μοσχοβίτικης χλωρίδας και τα ξέραινα ή τα πατίκωνα στα βιβλία μου». Ο πράκτωρ Βασίλης, το παρατήρησε και της είπε μια παράξενη ιστορία:
«Σε μια κουβέντα, έκανε λόγο για πράκτορες που στέλνει ο ιμπεριαλισμός, με διάφορα προκαλύμματα (δημοσιογράφους και τέτοια). Όσο πάνε χρησιμοποιούν καλύτερες μεθόδους. Να σκεφτείς ήταν ένας δημοσιογράφος που συνήθιζε να μαζεύει φύλλα και κλαράκια από το πάρκο. Τα ερεύνησαν με μηχανήματα χωρίς ν’ ανοίξουν τις βαλίτσες του και διαπίστωσαν πως είχαν ραδιενέργεια - ήταν κοντά ένα πυρηνικό εργοστάσιο. Θα τα έπαιρνε μαζί του, θα μετρούσαν τη ραδιενέργεια και θα εντόπιζαν που περίπου είναι το εργοστάσιο».
 

🔴Μόλις τ’ άκουσε αυτά τα αλλόκοτα, η Έλλη Παππά άρχισε να αναρωτιέται: «Λες να εννοούσε εμένα ο Βασίλης; Ε, μόνο αυτό μου έλειπε, να με έχουν και για πράκτορα του ιμπεριαλισμού. Κι ακόμη το σκέφτομαι, ύστερα από 35 χρόνια. Λες να εννοούσε εμένα, που μάζευα λουλουδάκια σαν μαθητριούλα; Λες;».
 

🔴Μετά την ανάρρωσή της, θέλησε να επισκεφθεί έναν γνωστό της καθηγητή. Λάθος μεγάλο, καθώς όποιος-α επισκεπτόταν την ΕΣΣΔ, ασχέτως αν ήταν κομμουνιστής ή όχι, έπρεπε να δει μόνο «εγκεκριμένα» εκ των προτέρων πρόσωπα, κι όχι όποιον ήθελε αυτός-ή:
«Στο νοσοκομείο ήρθε να με δει η βοηθός του Μπελέτσκι, γνωστού ελληνιστή, καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Κιέβου. Η βοηθός του, καθώς και ο ίδιος δείχνανε ενδιαφέρον για τον Νίκο και για μένα, μου γράφανε στη φυλακή και με καλέσανε να πάω στο Κίεβο. Είπα στον Βασίλη πως πολύ θα ήθελα να πάω. Αποτέλεσμα: Σε δύο μέρες ειδοποιήθηκα να φύγω από την ΕΣΣΔ. Χωρίς άλλη εξήγηση. Ήταν κάπως σαν απέλαση».
 

🔴Πριν φύγει, ειδοποιήθηκε πως πρέπει να δώσει μια συνέντευξη στην «Κομσομόλσκαγια Πράβντα». Η κατάληξη ήταν η εξής:
«Διερμηνέας στην συνέντευξη ήταν ο Πέτρος Ανταίος. Όταν φύγαμε, του ζήτησα να δω τα δοκίμια, ήθελα να βεβαιωθώ πως η συνεντευξή μου θα αποδιδόταν σωστά. Πήγαμε το βράδυ στην εφημερίδα, πήραμε το δοκίμιο, μου μετέφρασε το κείμενο ο Ανταίος και έπαθα ισχυρό σοκ. Στη “συνέντευξή” μου -που έφερε την υπογραφή μου!- δεν υπήρχε λέξη από όσα είπα. Ήταν ένα κείμενο δικό τους, στηριγμένο σε υλικό του αρχείου τους».
 

🔴Ιδού και ο λυρικός επίλογος του ταξιδιού, που τόσο πολύ προσδοκούσε να κάνει: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΣΟΒΙΕΤΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο βουλευτής του ΚΚΕ Χ. Κατσώτης, η μάνα της Βούλτεψη και η μαρτυρία της Έλλης Παππά (χήρας Νίκου Μπελογιάννη) για το σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ.


Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

🔴Πανηγύριζε προσφάτως όλη η διαδικτυακή τρολλαρία του Περισσού, διότι ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης «έριξε φάπα μέχρι το Βλαδιβοστόκ» στην Σοφία Βούλτεψη, λέγοντάς της:
«Εσείς δεν πήγατε την μάνα σας στη Σοβιετική Ένωση να γίνει καλά;», κι αυτή «το βούλωσε».
 
🔴Βέβαια, είναι γνωστό ότι ο Γιάννης Βούλτεψης ήταν αριστερός, οπότε δεν αποκλείεται να είχε πάει την γυναίκα του στην ΕΣΣΔ για θεραπεία, αν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας. Το παραμύθι, ότι η ΕΣΣΔ ήταν πρωτοπόρος στα θέματα υγείας, είχε «πιάσει», όχι μόνον στους αριστερούς, αλλά και σε καλοπροαίρετους (και ευκολόπιστους) ανθρώπους, που δεν είχαν σχέση με την αριστερά.
 
🔴Επειδή τίποτα δεν πρέπει να μένει αναπάντητο στους μύθους της αριστερής προπαγάνδας, θα σας μεταφέρω την φρικιαστική εμπειρία της γυναίκας του Νίκου Μπελογιάννη και γνωστής κομμουνίστριας Έλλης Παππά, από το σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ, όπως την περιγράφει στο βιβλίο της «Μαρτυρίες μιας Διαδρομής» - το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους αριστερούς, μπας και ξεστραβωθούν.
 
🔴Η Έλλη Παππά, είχε αποφυλακιστεί το 1964, αφού εξέτισε ποινή 14 χρόνων φυλάκισης για την υπόθεση Μπελογιάννη - είχε καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά δεν εκτελέστηκε, γιατί  είχε γεννήσει στην φυλακή τον γιό του Μπελογιάννη. Το 1965, λοιπόν, με υπόδειξη της αδερφής της, η Ελλη Παππά αποφάσισε να πάει στην ΕΣΣΔ για μια εγχείρηση θυροειδή.
 
🔴Η πρώτη ψυχρολουσία, ήρθε κατά την διάρκεια του ταξιδιού, από την σύζυγο του Κοριούκιν, Σοβιετικού πρεσβευτή στην Αθήνα, με την οποία συνταξίδευε:
«Τότε κατάλαβα τι εννοούσε η Κοριούκινα, όταν μου είπε στο καράβι που μας έφερνε στην ΕΣΣΔ: “Δεν καταλαβαίνουμε τι σας κάνει να έρχεστε στην Σοβιετική Ένωση για θεραπεία. Εμείς αντίθετα προσπαθούμε να ερχόμαστε στην Ελλάδα για τους ίδιους λόγους”».
 
🔴Σημειωτέον, ότι η εμπειρία της Παππά δεν ήταν από κάποιο  νοσοκομείο για τους απλούς πολίτες της ΕΣΣΔ, αλλά από νοσοκομείο της «ελίτ»:
«Ήρθε η μέρα της εισαγωγής μου στο νοσοκομείο“Τσεντράλναγια”, όπου νοσηλεύονταν τα στελέχη των ξένων κομμάτων - και του σοβιετικού».
 
🔴Ιδού πώς περιγράφει την υποτιθέμενη «ανωτερότητα του σοβιετικού συστήματος υγείας»:
«Έδωσα στους γιατρούς τις εξετάσεις από την Ελλάδα, κυρίως την εικόνα της λειτουργίας του αδένα από το σπινθηρογράφημα που είχα κάνει στον “Ευαγγελισμό”. Μαζεύτηκαν όλοι -ανάμεσά τους ο καθηγητής που θα μου έκανε την εγχείρηση και που έγινε λίγο αργότερα υπουργός Υγείας και μια διάσημη καθηγήτρια- και περιεργάζονταν με περιέργεια και παντελή άγνοια το σπινθηρογράφημα. Μου έκανε εντύπωση η άγνοια τόσων καθηγητών για τις πιο εξελιγμένες διαγνωστικές μεθόδους».
 
🔴Και συνεχίζει με τα περί της εγχείρησης:
«Ήταν χειρότερα από το Νοσοκομείο Κρατουμένων “Ο Άγιος Παύλος”. Με ξύπνησε ένας φοβερός πόνος στο λαιμό. Πρόλαβα να καταλάβω πως οι νοσοκόμοι που με μετέφεραν από το φορείο στο κρεβάτι δεν στήριξαν το κεφάλι μου, που έγειρε πίσω, τεντώθηκε ο λαιμός με το φρέσκο τραύμα και με τρέλανε ο πόνος... Μου βάλανε δύο ορούς στους μηρούς. Υποδόριους! Σε λίγες ώρες οι μηροί είχαν πρηστεί και πονούσαν αφόρητα. Στο Νοσοκομείο Κρατουμένων οι οροί γίνονταν ενδοφλέβιοι και δεν τους έπαιρνες είδηση. Δεν μπορούσα να καταλάβω τις σοβιετικές μεθόδους, αλλά δεν μπορούσα και να μην επαναστατήσω. Το βράδυ το πρήξιμο και ο πόνος είχαν φτάσει στο απροχώρητο. Ζήτησα να βγάλουν τους ορούς. Με κοίταξαν οι νοσοκόμες στην αρχή με αμηχανία, ύστερα με κατανόηση, ρωτήσανε τους γιατρούς και σε λίγο μου βγάλανε τους ορούς. Έπειτα είχαν σειρά τα σωληνάκια στη μύτη, που μου έφερναν ασφυξία. Ζήτησα να μου τα βγάλουν κι αυτά».
 
🔴Ας δούμε τώρα και την ακόμα πιο μαρτυρική, οδοντιατρική της εμπειρία: 
 
 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Τα απαγορευμένα Χριστούγεννα και οι διώξεις των Χριστιανών στην ΕΣΣΔ.


📍Αντιχριστιανική αφίσα στην ΕΣΣΔ
 
 
Γράφει (και δίνει πόνο στα Κομμουνιστοφασισταριά) η ΑΜΑΛΙΑ


🔴ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. Τέτοιες μέρες, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για δεκαετίες ολόκληρες, εκατομμύρια Χριστιανοί στην πρώην ΕΣΣΔ και στις υπόλοιπες κομμουνιστικές χώρες, όχι μόνο δεν μπορούσαν να κάνουν γιορτές, αλλά ούτε καν να εκφράσουν την Πίστη τους!
 
🔴Από την αρχή ακόμα της κομμουνιστικής εξουσίας, η θρησκεία τέθηκε εκτός νόμου, οι δε λειτουργοί και οι πιστοί της, διώχθηκαν απηνώς. Βέβαια, οι κομμουνιστές διακήρυτταν την αθεΐα, θεωρώντας πως “η θρησκεία είναι το όπιο του λαού”. 
 
Προς τι όμως οι απαγορεύσεις και οι διωγμοί;  
 
Την απάντηση θα την βρούμε στο γνωστό απόφθεγμα του Ντοστογιέφσκι: “Χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται”!
 
🔴Ο κομμουνισμός δεν επιβλήθηκε ποτέ και πουθενά χωρίς να χυθούν ποταμοί αίματος. Έγραψε σχετικά με τον τρόπο επιβολής του κομμουνισμού στην Ρωσσία ο Μαξίμ Γκόρκι:
👉
«Ο Λένιν και οι ένοπλοι σύντροφοί του επιτρέπουν κάθε τύπο εγκλήματος: σφαγές, καταστροφές, αυθαίρετες συλλήψεις, αισχρά, παράλογα και αιματηρά εγκλήματα. Τα λυντσαρίσματα έχουν αντικαταστήσει τη Δικαιοσύνη»👈
 
🔴Άρα, για να επιβληθεί και να διατηρηθεί στην εξουσία ο κομμουνισμός, έπρεπε να  βασιστεί σε ανθρώπους ικανούς για κάθε τύπο εγκλήματος. Σε ανθρώπους αδίστακτους, που δεν θα ένιωθαν τύψεις συνειδήσεως για τα εγκλήματα που θα διέπρατταν! Σε ανθρώπους που δεν θα φοβόντουσαν πως κάποια στιγμή θα δώσουν λόγο στον Θεό, για τα εγκλήματα που διέπραξαν!
 
🔴Στις 5 Φεβρουαρίου 1918, η κυβέρνηση των μπολσεβίκων νομοθέτησε τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, την αρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας, την απαγόρευση της θρησκευτικής εκπαίδευσης και την κατάργηση των θρησκευτικών αργιών
 
Ήταν η αρχή των διωγμών! Το πρώτο κύμα τους, ολοκληρώθηκε το 1922. Μόνο το 1922, δολοφονήθηκαν ο Πατριάρχης Τύχων, οι επίσκοποι, 2.691 ιερείς, 1.962 καλόγεροι και 3.447 μοναχές!
 
🔴Ωστόσο, ο στόχος για μια κοινωνία χωρίς Θεό, δεν επετεύχθη. Ο Εμελιάν Γιαροσλάφσκι, πρόεδρος της “Ένωσης των Αθέων”, παραδέχτηκε ότι λιγότερα από 10 εκατομμύρια άτομα, από τα 130 εκατομμύρια του συνολικού πληθυσμού της χώρας, είχαν απαρνηθεί την θρησκεία.
 
🔴Έτσι, στις 8 Απριλίου 1929, ξεκίνησε δεύτερο κύμα διωγμών κατά της Ορθοδοξίας, με διάταγμα που συνέδεε την “χρήση των θρησκευτικών προκαταλήψεων του λαού, με στόχο την αποδυνάμωση του κράτους”, με το τρομερό άρθρο 58 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προέβλεπε ποινή τουλάχιστον τριών χρόνων φυλάκισης, μέχρι και την ποινή του θανάτου!
 
🔴Με το ίδιο διάταγμα, οι ιερείς χαρακτηρίστηκαν “παρασιτικά στοιχεία”, η φορολόγησή τους δεκαπλασιάστηκε και στερήθηκαν τα δελτία τροφίμων και κάθε ιατρική περίθαλψη. Μόνο το 1930, εκτελέστηκαν περίπου 13.000 από τους εναπομείναντες ιερείς, ενώ όσοι γλίτωσαν, εκτοπίστηκαν στα Γκουλάγκ της Σιβηρίας. Επίσης, γκρεμίστηκαν όσες εκκλησίες είχαν απομείνει όρθιες (6.715 μέχρι την 1η Μαρτίου 1930), ή δόθηκαν για άλλες χρήσεις.
 
🔴Μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, το διάταγμα του Χίτλερ για την αποκατάσταση της θρησκείας στα εδάφη που καταλαμβάνονταν και την εμφανή απροθυμία του ρωσσικού λαού να πολεμήσει, ο Στάλιν αναγκάστηκε να επιτρέψει ξανά την θρησκευτική λατρεία. Έτσι, άνοιξαν οι εκκλησίες κι επέστρεψαν απ’ την εξορία όσοι ιερείς είχαν επιζήσει. Το “διάλειμμα” της θρησκευτικής ελευθερίας τελείωσε την ημέρα που έληξε ο πόλεμος.
 
🔴Μετά την αποσταλινοποίηση (1956), τα Γκουλάγκ έκλεισαν, αλλά παρέμεινε η καταπίεση του θρησκευτικού αισθήματος του λαού. Στις μεγάλες πόλεις υπήρχαν μερικές εκκλησίες, κυρίως για τα μάτια των ξένων επισκεπτών, καθώς οι πολίτες της ΕΣΣΔ δεν τολμούσαν να τις πλησιάσουν, υπό τον φόβο των δυσμενών επιπτώσεων στην ζωή τους.
 
🔴Ώσπου, την επομένη των Χριστουγέννων του 1991, η “Αυτοκρατορία του Κακού” κατέρρευσε και αποκαταστάθηκαν οριστικά οι θρησκευτικές ελευθερίες. 
 
Είναι δε χαρακτηριστικό, πως...

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Το πουλόβερ του Λαβρόφ και το δράμα της Ουκρανίας (Μαζί με την Αμερική, στο φιάσκο παρασύρθηκε και η Ευρώπη)



Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΜΕΪΜΑΡΟΓΛΟΥ

Η «σύνοδος» της Αλάσκας δεν τελείωσε με το πέρας της συζήτησης του Πούτιν με τον Τραμπ και τη «συνέντευξη» - χωρίς ερωτοαπαντήσεις - που δόθηκε στη συνέχεια. 
 
Η πολυδιαφημισμένη συνάντηση της Αλάσκας είχε λήξει από τη στιγμή της άφιξης του Σεργκέι Λαβρόφ στο αεροδρόμιο του Άκορατζ. Το πουλόβερ του, με τη στάμπα της Σοβιετικής Ένωσης («CCCP»), το οποίο ο κορυφαίος Ρώσος διπλωμάτης των τελευταίων δεκαετιών φορούσε επιδεικτικά, έστελνε ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: «Η Σοβιετική Ένωση ήταν και θα ξαναγίνει Ρωσική». Ο Πούτιν απλά επανέλαβε το μήνυμα αυτό τόσο στη συνάντησή του με τον Τραμπ όσο και στην δημόσια τοποθέτησή του μετά το τέλος της.

Διαβάζουμε στην ανάρτηση βετράνου Έλληνα ανταποκριτή στη Μόσχα:
«Τα έκανε… μαντάρα ο Λαβρόφ! Η εμφάνιση του με πουλόβερ, СССР, προκάλεσε σε κάποια ευρώ λυκόσκυλα που έγιναν… κοτούλες, «τρακ και ταραχή», σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους όπου γης, ενθουσιασμό και περηφάνεια! Ότι βγάζουν με σήμα СССР, γίνεται ανάρπαστο! Δε μπορώ να βρω στην αγορά, σας λέω… Όχι, ο κορυφαίος διπλωμάτης, σήμερα,στον κόσμο, δεν το φόρεσε τυχαία εν όψει μιας τέτοιας συνάντησης κορυφής, εκεί στη… ρωσική Αμερική!!! Μη ρωτάτε λεπτομέρειες, δε σας λέω… τίποτα!!! ΕΣΣΔ! Και άσε άλλους να αλυχτάνε!» Ο Δημήτρης Λιάτσος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το μήνυμα του Σεργκέι Λαβρόφ έστω κι αν δεν μας λέει «λεπτομέρειες».

Το περιεχόμενο του μηνύματος το επιβεβαίωσε άλλωστε και η δημόσια τοποθέτηση του Πούτιν στην κοινή του εμφάνιση με τον Τραμπ. Μόνο που ο Ρώσος ηγεμόνας ήταν ακόμα πιο προκλητικός:
«Λυπάμαι για την τραγωδία που ζει η Ουκρανία, ένα έθνος αδελφό μας». 
Γι αυτό το λόγο ίσως να δολοφονεί επί τρεισήμισι χρόνια τους αμάχους «αδελφούς του» και τα παιδιά τους.  
 
Ωστόσο, «είναι έτοιμος να τερματίσει τον πόλεμο μόλις εκλείψουν οι λόγοι που τον προκάλεσαν», μόλις δηλαδή προσαρτήσει όλα τα εδάφη που ενδιαφέρουν τα άμεσα επεκτατικά του σχέδια. Αργότερα, βλέπουμε πάλι.  
 
Μη μπορώντας να κρύψει τη χαρά του, ο Πούτιν δήλωσε ικανοποιημένος από τη συμφωνία που έκαναν οι δύο ηγέτες στις συνομιλίες τους.

Κι ο Τραμπ; Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που είχε θέσει στον Πούτιν διορία ως τις 8 Αυγούστου προκειμένου να συμφωνήσει σε γενική εκεχειρία; Που δεν δίστασε να στείλει τα αμερικανικά πυρηνικά υποβρύχια να περιπλέουν τις Ρωσικές ακτές ως ένδειξη της αποφασιστικότητάς του; 
 
Αρκέστηκε σε επαίνους προς τον συνομιλητή του καθώς και στο ψέλλισμα κάποιων αντιρρήσεων για την ύπαρξη συμφωνίας. Θυμήθηκε επίσης ότι πρέπει να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Ουκρανίας και τους Ευρωπαίους ηγέτες. Λίγος και αδύναμος όπως κάθε φορά που προσπαθεί να κάνει τον MAGA εκεί που δεν τον παίρνει. Πρέπει να ήταν, από κάθε πλευρά, το μεγαλύτερο ρεζιλίκι στη σύγχρονη ιστορία της Αμερικής.

Μαζί με την Αμερική, στο φιάσκο παρασύρθηκε και η Ευρώπη
 
Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών είχε πιστέψει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα αντιμετώπιζε μετά την εκλογή του Τραμπ θα ήταν οι - «διαχειρίσιμοι ως ένα βαθμό»- δασμοί.  
 
Τραγικό λάθος. Η εκλογή του Τραμπ έγειρε την πλάστιγγα του παγκόσμιου συσχετισμού των δυνάμεων προς την πλευρά του αυταρχισμού και του λαϊκισμού. Η δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία βρίσκεται σε άτακτη σχεδόν υποχώρηση με την ασφάλεια και την άμυνα της Ευρώπης να αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις στα ανατολικά της σύνορα. Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν, με μεγάλη καθυστέρηση, ότι οποιαδήποτε αναθεώρηση διεθνών συμβάσεων και συνόρων θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου. Η μάχη της Ουκρανίας είναι μάχη της Ευρώπης.

Σε ένα μόνο πράγμα είχε δίκιο ο Πούτιν. Ότι η Ουκρανία ζει μια μεγάλη τραγωδία. Ένα δράμα που δεν ξεκίνησε με την εγκληματική Ρωσική εισβολή το ‘22 αλλά αρκετά χρόνια νωρίτερα με την κατάκτηση και προσάρτηση της Κριμαίας. 
 
Αποδείχτηκε ότι όσοι βεβαίωναν καθησυχαστικά για τη μη ύπαρξη άλλων εδαφικών διεκδικήσεων από τον Πούτιν έριχναν απλά στάχτη στα μάτια του κόσμου.  
 
Το ίδιο κάνουν και τώρα όσοι μιλούν για παραχώρηση μερικών μόνο περιοχών ώστε να εξασφαλιστεί η από ξηράς πρόσβαση της Ρωσίας προς την Κριμαία.  
 
Το σχέδιο για την ανασύσταση της Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε, στο μυαλό ορισμένων, από τη στιγμή που...

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΛΑΓΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Τότε που οι βόμβες που σκότωναν τα παιδιά των Παλαιστινίων ήταν «καλές», γιατί ήταν αριστερές (σοβιετικές) !!!


📌 Photo: Πρωτομαγιά του 1949 στο Τελ Αβίβ, με Λένιν και Στάλιν!!!

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ

και δίνει πόνο στα ισλαμοκαθαρματολάγνα αριστερά φασισταριά...

 

🔴1948: Όταν οι βόμβες που σκότωναν τα παιδιά των Παλαιστινίων ήταν «καλές», γιατί ήταν αριστερές (σοβιετικές).
 

🔴Τον τελευταίο καιρό, βλέπω τις διαδηλώσεις των συντρόφων για την Παλαιστίνη, ακούω τις «αγωνιώδεις» εκκλήσεις τους για την σωτηρία των παιδιών της Παλαιστίνης από τους βομβαρδισμούς και την πείνα, διαβάζω τις δημόσιες προτροπές γνωστών αριστεριστών για πογκρόμ κατά των Εβραίων τουριστών στην Ελλάδα, κι αναρωτιέμαι: πόσο υποκριτές μπορεί να είναι αυτοί οι άνθρωποι;
 

🔴Είχα δει κάποτε μια τηλεοπτική εκπομπή του Ροβήρου Μανθούλη, για τον λεγόμενο «εμφύλιο». Ένας από τους καλεσμένους του ήταν ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο οποίος είπε μεταξύ των άλλων και τα εξής:
«Είχαμε ετοιμάσει και αεροδρόμια, και πάνω στα Τζουμέρκα, και πάνω στο Γράμμο, σε ορισμένα οροπέδια. Περνούσαν τα σοβιετικά αεροπλάνα και πήγαιναν κάτω στο Ισραήλ και ενίσχυαν τους Ισραηλινούς στον πόλεμο που κάναν κι εμείς νομίζαμε ότι έρχονται σε μας κι ανάβαμε φωτιές».
 

🔴Ποια «ενίσχυση» προσέφεραν στους Ισραηλινούς τα σοβιετικά αεροπλάνα;  

Προφανώς, βομβάρδιζαν ανηλεώς τους Παλαιστινίους και σκότωναν τα παιδιά τους, με «καλές» αριστερές βόμβες. Τότε, το Ισραήλ δεν είχε ακόμα δική του αεροπορία... Στο έδαφος, μια ταξιαρχία «εθελοντών» από την Σοβιετική Ένωση, που είχε στείλει τον Δεκέμβριο του 1948, ο δεύτερος τη τάξει στην ΕΣΣΔ, Γκεόργκι Μαλενκώφ, ξεσπίτωνε τους Παλαιστίνιους - και τα παιδιά τους, βεβαίως βεβαίως.
 

🔴Η ΕΣΣΔ ήταν η μόνη χώρα στον κόσμο, που παρενέβη στρατιωτικά στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948 και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Παλαιστινίων. Τότε, οι ΗΠΑ τηρούσαν μια μάλλον ουδέτερη στάση, υπό την πίεση της Σαουδικής Αραβίας, ενώ οι Βρετανοί (που είχαν την Εντολή στην περιοχή και είχαν θέσει πολλούς περιορισμούς στην μετανάστευση των Εβραίων), είχαν εχθρική στάση προς το Ισραήλ.
 

🔴Αλλά και τα όπλα (με τα οποία, σύμφωνα με τους αριστερούς, «σκοτώνονταν τα παιδιά των Παλαιστινίων»), ήταν «αριστερά»! Στην αρχή, οι Εβραίοι είχαν κάτι λιανοντούφεκα. Την προμήθεια σύγχρονου οπλισμού, την ανέλαβε η τσεχική βιομηχανία Škoda, φυσικά με εντολή Στάλιν. Τα όπλα μεταφέρονται από την Τσεχοσλοβακία, μέσω Ουγγαρίας, στο Γιουγκοσλαβικό λιμάνι του Σίμπενικ, κι από εκεί μεταφέρονταν με πλοία στο Ισραήλ.
 

🔴Σύμφωνα με τον ιδρυτή και πρώτο πρωθυπουργό του Ισραήλ, Δαϋίδ Μπεν Γκουριόν: «Η συμφωνία για τα όπλα από την Τσεχία ήταν η μεγαλύτερη βοήθεια που είχαμε τότε, μας έσωσε και χωρίς αυτήν πολύ αμφιβάλλω αν θα μπορούσαμε ν’ αντέξουμε πάνω από έναν μήνα».
 

🔴Επίσης, ο Στάλιν δεν μερίμνησε μόνο για τα όπλα, αλλά και για τους χειριστές τους, δίνοντας εντολή στα δορυφορικά κράτη (Πολωνία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και  Τσεχοσλοβακία), να επιτρέψουν στους περίπου 500 χιλιάδες Εβραίους τους, να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ, για να ενισχύσουν τον στρατό του.
 

🔴Να τονίσω επίσης ότι, πριν την στρατιωτική εμπλοκή της, η ΕΣΣΔ είχε παράσχει πλήρη και αποφασιστική διπλωματική υποστήριξη στο σιωνιστικό κίνημα και στο κράτος του Ισραήλ, καθώς ψήφισε υπέρ της δημιουργίας του Ισραήλ στη Γ.Σ. του ΟΗΕ, τον Νοέμβριο του 1947, και ήταν το πρώτο κράτος στον κόσμο που αναγνώρισε το Ισραήλ, αμέσως μετά την ίδρυσή του.
 

🔴Επίσης, τον Δεκέμβριο του 1948, παρουσιάστηκε στον ΟΗΕ το ψήφισμα 194-IIΙ, για το δικαίωμα των 750.000 Παλαιστινίων που είχαν εκδιωχθεί κατά την περίοδο του πολέμου, να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Η Σοβιετική Ένωση και οι ανατολικοευρωπαϊκοί δορυφόροι της ψήφισαν κατά, ενώ οι ΗΠΑ και η Βρετανία ψήφισαν υπέρ.
 

🔴Στην συνέχεια, όταν το Ισραήλ κλήθηκε να επιλέξει μεταξύ Δύσης και σοβιετικού μπλοκ, επέλεξε την Δύση για καθαρά οικονομικούς λόγους (προσβλέποντας στην υποστήριξη του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπυ της Αμερικής). Τότε, η Μόσχα έκανε στροφή 180 μοιρών και...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣΤο ελληνικό Τσερνομπίλ και οι ξεφτίλες της Αριστεράς

 Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

Το ατύχημα που έγινε στις 25 Απριλίου 1986 ανακοινώθηκε από τους Σοβιετικούς στις 28, όταν το ραδιενεργό νέφος πέρασε τα σύνορα και η έκρηξη δεν μπορούσε να «κουκουλωθεί»
.  

Στην Ελλάδα, το ραδιενεργό νέφος έφτασε στις 2 Μαΐου, και την επόμενη μέρα εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα. Στις 6 Μαΐου η ραδιενέργεια έφτασε στην υψηλότερη τιμή της. Αλλά οι πολίτες δεν έμαθαν τίποτε. Η πρώτη αναφορά στο Τσερνομπίλ έγινε στις 4 Μαΐου 1986, Κυριακή του Πάσχα, το βράδυ, στις ειδήσεις της ΕΡΤ.

Ο αείμνηστος καθηγητής του ΕΜΠ Σίμος Σιμόπουλος είχε μετρήσει το επίπεδο του ραδιενεργού καισίου στη Βόρεια και την Κεντρική Ελλάδα. Οι συγκεντρώσεις του έφταναν ακόμα και τα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο, με όριο επικινδυνότητας τα 5 κιλομπεκερέλ. Αλλά κανένας δεν ανησύχησε. 

Κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ και δεν έπρεπε να διαταραχθούν οι σχέσεις με την «φίλη» Σοβιετική Ένωση.  

Να τι είπαν και τι έκαναν τότε «αρμόδιοι» φορείς και «δημοσιογράφοι»:

Κυβερνητικός εκπρόσωπος (Μιλτιάδης Παπαϊωάννου):
«Η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας παρακολουθεί και ελέγχει την κατάσταση με συνεχείς μετρήσεις στον ελληνικό χώρο».

Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (Κώστας Παπαθανασόπουλος):
«Δεν δικαιολογείται ανησυχία» (2.5.86). «Ο κόσμος έχει κυριευθεί από πανικό που φθάνει τα όρια της υστερίας. Κι όλος αυτός ο θόρυβος γίνεται χωρίς να υπάρχει πρόβλημα. Καθημερινά οι τιμές της ραδιενέργειας πέφτουν» (10.5.86).

Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας:
«Δεν έχει παρατηρηθεί οιαδήποτε αύξηση ραδιενέργειας στους σταθμούς ελέγχου. Ακόμη και σε περίπτωση που οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοήσουν τη μεταφορά υπολειμμάτων ραδιενεργού νέφους προς τη χώρα μας, δεν αναμένεται να σημειωθεί σημαντική αύξηση του επιπέδου ραδιενέργειας, δεδομένης της σημαντικής εξασθένησης του νέφους λόγω του μεσολαβήσαντος χρονικού διαστήματος» (3.5.86).

Υπουργός Υγείας Γιώργος Γεννηματάς:
«Η υγεία του ελληνικού λαού δεν κινδυνεύει βιολογικά μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ αλλά ψυχικά.» «Δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία για το καίσιο και το στρόντιο» (14.5.86).

Υπουργός Γεωργίας Γιάννης Ποττάκης:
«Οπως βεβαιώνουν ειδικοί επιστήμονες του Δημοκρίτου και του υπουργείου Γεωργίας, ούτε το νερό, ούτε το έδαφος, ούτε το φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο, όπως επίσης η παραγωγή που συλλέγεται ή αναμένεται, παρουσιάζουν οποιοδήποτε πρόβλημα». (19.5.86)

Εφημερίδα «Βήμα»:
«Στη χώρα μας ο πανικός πήρε, για μία ακόμη φορά, τη μορφή της εξαλλοσύνης που χαρακτηρίζει τους απληροφόρητους και τους υπανάπτυκτους. Γι' αυτούς η κάθε δόνηση προαναγγέλλει καταποντισμό, το κάθε νέφος εγκυμονεί τέρατα, η κάθε σκιά φέρνει τη συντέλεια του κόσμου... [...] Ωστόσο η βιβλική καταστροφή δεν επήλθε ακόμη. Και, φυσικά, δεν θα έλθει». (11.5.86)

Ριζοσπάστης (11.5.86):
«Η συνολική επιβάρυνση του πληθυσμού της χώρας μας από το πυρηνικό ατύχημα υπολογίζεται σε 8 περίπου μιλιρέμ. Η τιμή αυτή είναι πολύ μικρότερη και από την πιο απλή ακτινογραφία. Σαν μέτρο σύγκρισης θα σας έλεγα ότι η ποσότητα αυτή, ως προς τα πιθανά αποτελέσματα, ισοδυναμεί μ' ένα αεροπορικό ταξίδι στην Αμερική και είναι πολύ μικρότερη από τον κίνδυνο που διατρέχει ένας καπνιστής που καπνίζει ένα τσιγάρο την ημέρα και μόνο από τη ραδιενέργεια του τσιγάρου». (Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, πυρηνικός φυσικός-υγειοφυσικός, Λουκάς Σακελλίου.)
«Σίγουρα η δόση ραδιενέργειας που παίρνει ένα άτομο όταν κάνει ακτινογραφία στομάχου, αξονική τομογραφία, ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις για θυρεοειδή, στομάχι, εγκέφαλο κ.λπ. είναι μεγαλύτερη. Ομως, δεν πρέπει να καλλιεργείται μια νέα φοβία στον κόσμο γενικά με τις ακτινογραφίες» (Πρόεδρος της Ακτινολογικής Εταιρείας Κυριάκος Στριγγάρης).

Ριζοσπάστης (19.5.86):
Κανένας κίνδυνος έξω από τα 30 χλμ. (απ' το Τσερνομπίλ). Δηλώσεις του Λεβ Φεοκτίστοφ, υποδιευθυντή του Ατομικού Ενεργειακού Ινστιτούτου»

Ριζοσπάστης (24.7.86):
«Αντισοβιετικό νέφος με πρόσχημα το ατύχημα στο Τσερνομπίλ» «Ο Λευκός Οίκος συντονίζει την υστερική εκστρατεία. Η ΕΣΣΔ δηλώνει κατηγορηματικά, ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος". «Διαστάσεις μιας πρωτοφανούς αντισοβιετικής εκστρατείας, που, όπως φαίνεται, συντονίζεται και κατευθύνεται από τον Λευκό Οίκο πήρε το θέμα του ατυχήματος στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ. Αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τη στάση του αστικού τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Δύση, όσο και από τις κινήσεις των δυτικών πρεσβειών στη Μόσχα οι οποίες επίσης συντονίζουν τη δράση τους.»


Παύλος Τσίμας, «δημοσιογράφος» στον Ριζοσπάστη (24.7.86):  

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: 26 Δεκεμβρίου 1991 και ώρα 7:32 μμ: Υποστέλλεται η κόκκινη σημαία απ' το Κρεμλίνο - Το άδοξο τέλος της ΕΣΣΔ!


Γράφει (και δίνει πόνο στα κομμουνιστοφασισταριά) η ΑΜΑΛΙΑ


🔴Αν ρωτήσετε έναν αριστερό που να είναι ειλικρινής (αν τύχει να βρείτε τέτοιον...), ποια ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής του, σίγουρα θα σας απαντήσει πως ήταν η 26η Δεκεμβρίου 1991! Την ημέρα εκείνη, δισεκατομμύρια άνθρωποι σ’ ολόκληρο τον κόσμο, παρακολουθούσαν σε ζωντανή σύνδεση από τις τηλεοράσεις τους, την σκηνή της υποστολής από το Κρεμλίνο της κόκκινης σημαίας με το σφυροδρέπανο. Κι εκατομμύρια αριστεροί, ένιωσαν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους.

🔴Ακόμα και οι αριστεροί που είχαν πληγεί θανάσιμα από τις μεθοδεύσεις των κομμουνιστικών κομμάτων και καθεστώτων, έκλαψαν με μαύρο δάκρυ για την διάλυση της ΕΣΣΔ. 

Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή της Μαρίας Καραγιώργη, χήρας του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Κώστα Καραγιώργη, που εξοντώθηκε από το ίδιο του το κόμμα:
👉
«Έγραφα ένα ακόμη βιβλίο. Κι εκεί πάνω έρχεται η συντριβή του ονείρου. Τη βραδιά που κατεβαίνει η σημαία με το σφυροδρέπανο από το Κρεμλίνο, αφήνω στη μέση τη φράση, χώνω το κεφάλι στα χέρια μου και αρχίζει ο θρήνος. Αυτό δεν το άντεξα. Σταμάτησα εκεί. Δεν μπόρεσα να συνεχίσω ούτε λέξη από εκεί και πέρα επί πολλά χρόνια»👈
 

🔴Στο σημείο αυτό θα πρέπει να κάνω μια διευκρίνιση. Μιλάω για αριστερούς γενικά, κι όχι ειδικά για κομμουνιστές, γιατί όλοι οι αριστεροί είναι κομμουνιστές, σε όποιο κόμμα κι αν ανήκουν. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, η αριστερά εκπροσωπείται από το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ (και τα κόμματα που προέκυψαν από τις πρόσφατες διασπάσεις αυτού) και την λεγόμενη “εξωκοινοβουλευτική αριστερά”. Ιδεολογία όλων (των στελεχών και των συνειδητοποιημένων ψηφοφόρων τους), είναι ο κομμουνισμός. Οι διαφορές τους αφορούν μόνο ζητήματα τακτικής και προσαρμογής στην σύγχρονη εποχή.

🔴Η “δικτατορία του προλεταριάτου”, που σύντομα εξελίχθηκε σε “δικτατορία επί του προλεταριάτου”, επιβλήθηκε στην Ρωσσία στις 25 Οκτωβρίου 1917 (η Σοβιετική Ένωση ιδρύθηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1922), άρα κράτησε για 74 ολόκληρα χρόνια. Τρεις γενιές Σοβιετικών ελέγχθηκαν από τη νηπιακή σχεδόν ηλικία και διαπαιδαγωγήθηκαν από το κόμμα - κράτος, αλλά την ώρα της κατάρρευσής του, δεν βρέθηκε ούτε ένας να το υπερασπιστεί!

🔴Η μόνη αντίδραση στο προδιαγεγραμμένο τέλος της ΕΣΣΔ, ήταν ένα οπερετικό πραξικόπημα εναντίον του Γκορμπατσώφ, που οργάνωσαν υψηλόβαθμα κομματικά και κρατικά στελέχη, στις 19 Αυγούστου 1991. Το πραξικόπημα απέτυχε διότι δεν είχε την υποστήριξη του λαού, που παρακολουθούσε ζωντανά τις εξελίξεις από το CNN, καθώς οι πραξικοπηματίες είχαν... ξεχάσει να κλείσουν τους αναμεταδότες των ξένων καναλιών. Η απάθεια του λαού, ήταν σημάδι ότι ο “νέος σοβιετικός άνθρωπος” που πίστευαν πως είχαν φτιάξει οι κομμουνιστές, ο “Homo Sovieticus”, υπήρξε μόνο στην αρρωστημένη φαντασία τους!

🔴Δυστυχώς, χρειάστηκε να περάσουν 74 χρόνια και δεκάδες εκατομμύρια από κατεστραμμένες και χαμένες ζωές, για να καταρρεύσει ολόκληρο το οικοδόμημα από μόνο του και για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι...

 

Διεθνούς κομμουνιστικής μ@λ@κι@ς κωμωδία

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η φινλανδοποίηση της Ελλάδος

 

Του Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

Το 2016 δημοσιεύτηκε από τον καθηγητή Αστροφυσικής Μάνο ∆ανέζη άρθρο το οποίο ερμηνεύει τα γεγονότα που σήμερα βιώνουμε (https://www.tribune.gr/politics/ news/article/259459/chartis-tou-1990-apokalipti-ti-nea-evropi-vretania-ke-ellada-ine-ektos.html).

Στις 2 Ιουνίου 2002 ο τότε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γ. Ρωμαίος δημοσίευσε στο «ΒΗΜΑ» άρθρο, όπου, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Στις 2 ∆εκεμβρίου 1989 ο Μπους και ο Γκορμπατσόφ συναντήθηκαν ανοιχτά της Μάλτας, στο κρουαζιερόπλοιο “Μαξίμ Γκόργκι”, τερματίζοντας τη συμφωνία της Γιάλτας, επανατοποθετούμενοι επί ενός νέου πλαισίου συνεργασίας…».

Ένδεκα χρόνια νωρίτερα, στις 27 Ιανουαρίου 1991, στην ίδια εφημερίδα ο ίδιος δημοσιογράφος έγραφε: «Ερήμην των Ευρωπαίων, με τη συμφωνία της Μάλτας οι Μπους και Γκορμπατσόφ συνέταξαν τον χάρτη της “Νέας διαδρομής”. Το Ιράκ δεν χρειαζόταν πλέον… Η συμφωνία ήταν ο έλεγχος του συνόλου των πετρελαίων της περιοχής, ώστε οι ΗΠΑ να επηρεάζουν την πορεία της οικονομίας των χωρών που εξαρτώνται από τα αραβικά πετρέλαια…». Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι δύο ημέρες μετά τη συμφωνία της Μάλτας ο ∆. Κωνσταντακόπουλος, ανταποκριτής της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» στη Μόσχα, μετέδιδε: «Μετά τη συνάντηση της Μάλτας τερματίστηκαν οι αποστολές όπλων στην κεντρική Αμερική».

Στην ίδια συνάντηση συμφωνήθηκε, επίσης, η ενοποίηση των δύο Γερμανιών, με την προϋπόθεση της έκδοσης ενός κοινού νομίσματος, που θα υιοθετούσαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η επανένωση των δύο Γερμανιών σηματοδοτούσε την απαγόρευση της πρόσβασης της Γερμανίας στη φτηνή ενέργεια της Μέσης Ανατολής, που ήταν απαραίτητη για τη βιομηχανία της.

Η συμφωνία όμως προϋπέθετε την αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πηγών των ευρωπαϊκών χωρών και κυρίως της Ελλάδος από τη Γερμανία, την οποία τα τελευταία 35 χρόνια η Γερμανία λεηλατεί, μέσω του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβάλλοντας μία νέα συγκεκαλυμμένη Κατοχή.

Έναν χρόνο μετά τη συμφωνία της Μάλτας, την 1η Απριλίου 1990, δημοσιεύτηκαν στο «ΒΗΜΑ» αποσπάσματα της μελέτης του Philip Peterson, ειδικού επί της Σοβιετικής Ένωσης, που εκείνη την εποχή υπηρετούσε στο υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την έκθεση, «με στόχο την οικονομική εξουδετέρωση της Γερμανίας, οι Σοβιετικοί ήθελαν την Ευρώπη διηρημένη σε περιφερειακές οικονομικές ομάδες». Το αντάλλαγμα των Ρώσων ήταν μία μικρότερη Ρωσική Συνομοσπονδία, χωρίς τις βαλτικές δημοκρατίες και την Ουκρανία.

Το σχέδιο των Σοβιετικών προέβλεπε ότι «η Αυστρία και η Ουγγαρία θα σχηματοποιούσαν ένα ενιαίο σύνολο, που μαζί με την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία θα αποτελούσαν την ομάδα των κεντρικών ευρωπαϊκών κρατών. Τα σκανδιναβικά κράτη μαζί με τις δημοκρατίες της Βαλτικής θα αποτελούσαν το σύμπλεγμα των βόρειων ευρωπαϊκών κρατών.

Στη Νέα ∆ιαδρομή οι βαλκανικές χώρες, η Ουκρανία και η Ελλάδα τοποθετήθηκαν εκτός Ευρώπης, ενώ επί τη βάσει της αρχής του αυτοπροσδιορισμού των μειονοτήτων για πρώτη φορά διατυπώθηκαν θέσεις αλλαγής συνόρων (στα Βαλκάνια, την Ουκρανία και την Ελλάδα). Το 1992, μεταξύ άλλων κρατών, τη θέση της αλλαγής των συνόρων υπέγραψε και η Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, υποκαθιστώντας, όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, τη Συνθήκη της Λωζάννης, που προσδιόριζε ότι η μειονότητα της Θράκης είναι μόνο θρησκευτική».

Προκύπτει, λοιπόν, το εξής ερώτημα:

Αφού στη συμφωνία της Μάλτας η Μόσχα και η Ουάσινγκτον τοποθετούν την Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε ποιο σημείο της Νέας ∆ιαδρομής τοποθετείται η Ελλάδα;

∆οθέντος ότι η Ουάσινγκτον, με τη συναίνεση της Μόσχας, θεωρεί τη Νοτιανατολική Μεσόγειο και κυρίως τα στενά των ∆αρδανελίων και τα νησιά της εξόδου των στο Αιγαίο ενιαίο γεωγραφικό χώρο, η «φινλανδοποίηση» της Ελλάδος από την Τουρκία είναι …

 

ΙΣΛΑΜΟ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Οι αγιατολάδες ζήλεψαν τα σοβιετικά ψυχιατρεία

 

Του Σάκη Μουμτζή

Ήταν αναμενόμενο.

Το καθεστώς των αγιατολάδων χαρακτήρισε την Αχού Νταριάι ως άτομο διαταραγμένο ψυχικά. Λίγο - πολύ το είχαν πει και οι εγχώριοι αντιιμπεριαλιστές, υπερασπιστές των μουλάδων. «Κάτι δεν πάει καλά με την κοπέλα» είπαν. Μάλιστα, οι πιο πονηροί, διέκριναν στα μάτια της και στις κινήσεις της συμπτώματα κάποιας ψυχικής νόσου.

Κάποιοι αριστεροί σύντροφοι, το τονίζω όχι όλοι, είναι διαπαιδαγωγημένοι με την πολιτική χρησιμότητα των ψυχιατρείων. Μια πρακτική που κρατά από τα πρώτα χρόνια της μπολσεβίκικης επανάστασης, όταν στη «φιλανθρωπική» οργάνωση Τσεκά προΐστατο, ο μέγας ανθρωπιστής, Πολωνός πρίγκιπας Φέλιξ Ντζερζίνσκι. Στη συνέχεια, επί αλήστου μνήμης Α. Βισίνσκι*, στη δεκαετία του 1930, ιδρύθηκαν ειδικά ψυχιατρικά νοσοκομεία για τη θεραπεία των πολιτικών κρατουμένων που δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις συνθήκες της καταναγκαστικής εργασίας. Αυτά τα ιδρύματα υπάγονταν στο Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων, ανεξέλεγκτα από την ιατρική επιστήμη. 

Στις 10 Οκτωβρίου 1961, επί Νικήτα Χρουστσόφ, εκδόθηκε «η οδηγία για την κατεπείγουσα νοσηλεία ψυχικά ασθενών οι οποίοι αποτελούν δημόσιο κίνδυνο». Ποιοι αποτελούν δημόσιο κίνδυνο λόγω ψυχικής διαταραχής, το είχε περιγράψει, λίγες μέρες πριν, ο ίδιος ο Χρουστσόφ σε άρθρο του στην εφημερίδα «Πράβντα»: «Μπορούμε να πούμε πως και στις μέρες μας υπάρχουν πολίτες οι οποίοι πολεμούν τον κομμουνισμό…προφανώς δεν βρίσκονται σε καλή ψυχική κατάσταση».

Τόσο απλά το σοσιαλιστικό καθεστώς, ένα βήμα πριν από την αταξική κοινωνία, τακτοποιούσε τους λογαριασμούς του με την πολιτική διαφωνία.

Διότι, όταν επαγγέλλεσαι τον επίγειο παράδεισο μόνον ένας ψυχικά άρρωστος θα διαφωνούσε με αυτόν τον υψιπετή στόχο. Ποιος άνθρωπος με σώας τα φρένας του θα διαφωνούσε με τη Βιβλική ρήση του Μαρξ «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του»; Συνεπώς, το πρόβλημά του δεν ήταν πολιτικό, αλλά αμιγώς ιατρικό. Ο σ. Νικήτα έθεσε το ζήτημα στις σωστές του βάσεις. 

Τι ποιο λογικό αυτές τις απάνθρωπες πρακτικές να τις έχει υιοθετήσει το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Μια κοπέλα που ευτέλισε με μια κίνησή της ένα ολόκληρο καθεστώς, ένα νεαρό κορίτσι που διαμαρτυρήθηκε με αυτόν τον τρόπο, αψηφώντας τη θρησκευτική αστυνομία, σύμφωνα με την παράλογη λογική των αγιατολάδων είναι σίγουρα ψυχικά διαταραγμένο άτομο. Πολύ φοβούμαι πως οσονούπω θα πληροφορηθούμε πως η ηρωίδα μας «αυτοκτόνησε». Τουλάχιστον μάθαμε το όνομά της.

Να υποθέσω πως η Διεθνής Αμνηστία θα πειστεί από τις διαβεβαιώσεις του ιρανικού καθεστώτος.

Άλλωστε…

ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αλήθεια, τι ήταν το “εσωτερικό διαβατήριο” στην ΕΣΣΔ σύντροφοι;

 Γράφει  η ΑΜΑΛΙΑ

 

🔴Πλήθος κόσμου μετακινήθηκε το τελευταίο τριήμερο, κυρίως από την Αθήνα στην επαρχία, θυμίζοντας... Δεκαπενταύγουστο. Κι είναι βέβαια αυτονόητο δικαίωμα η ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών, στον ελεύθερο κόσμο

Αυτό όμως το αυτονόητο δικαίωμα, δεν υπήρχε στην χώρα που μας παρουσιάζουν ως πρότυπο οι αριστεροί (την ΕΣΣΔ), όπου για την οποιαδήποτε μετακίνηση (εννοείται εντός της χώρας, αφού οι μετακινήσεις απλών πολιτών στο εξωτερικό απαγορεύονταν έτσι κι αλλιώς..), ήταν απαραίτητη η άδεια της αστυνομίας!
 

🔴Στις 27 Δεκεμβρίου 1932, λοιπόν, ο “πατερούλης” Στάλιν καθιέρωσε το “εσωτερικό διαβατήριο”, για να “εξολοθρεύσει τον κοινωνικό παρασιτισμό”. Την εποχή εκείνη βρισκόταν σε εξέλιξη το πρόγραμμα “κολλεκτιβοποίησης” της γεωργίας και ο μεγάλος λιμός στην Ουκρανία (Голодомор), καθώς και σε περιοχές της Νότιας Ρωσσίας, με εκατομμύρια νεκρούς. Αρχικά, με το “εσωτερικό διαβατήριο” εμποδίστηκε η μαζική φυγή των πεινασμένων αγροτών προς τις μεγάλες πόλεις, όπου θα μπορούσαν να βρουν τροφή και να επιζήσουν.
 

🔴Τι ακριβώς ήταν το “εσωτερικό διαβατήριο”; 

 Ήταν ένα βιβλιαράκι σαν ένα συνηθισμένο διαβατήριο, με αρκετές σελίδες, που περιείχε τα πλήρη ατομικά στοιχεία του κατόχου του, καθώς και τον ακριβή τόπο διαμονής και εργασίας του.Το διαβατήριο αυτό, το έβγαζαν υποχρεωτικά όλοι οι πολίτες άνω των 16 ετών.
 

🔴Ας δούμε τώρα την χρησιμότητα του “εσωτερικού διαβατηρίου”. Κατ’ αρχάς, η μόνιμη μετακίνηση των Σοβιετικών πολιτών από μια πόλη σε άλλη, με δική τους πρωτοβουλία, ήταν πρακτικώς αδύνατη. Η εργασία που έκανε ο καθένας και ο τόπος εργασίας του, είχαν καθοριστεί από το κράτος. Το οποίο κράτος, παραχωρούσε στον πολίτη κατοικία, στον καθορισμένο τόπο διαμονής και εργασίας. Η αλλαγή τόπου διαμονής - εργασίας, θα μπορούσε να γίνει μόνο εάν το κράτος έδινε μετάθεση στον υπάλληλό του (όλοι ήταν υπάλληλοι του κράτους...), για λόγους που είχαν να κάνουν με την φύση της εργασίας του, λόγω σπουδών, ή μετά από γάμο με άτομο που διέμενε και εργαζόταν σε άλλη πόλη.
 

🔴Από κει και πέρα, όποιο άτομο ήθελε να μετακινηθεί προσωρινά από μια πόλη σε άλλη, για οποιονδήποτε λόγο (αναψυχής, για να δει συγγενείς ή φίλους, κ.τ.λ.), έπρεπε να πάει τις προηγούμενες ημέρες στην αστυνομία (милиция) και να κάνει μια αίτηση, στην οποία να αναγράφει τους λόγους της μετακίνησης, πότε θα πάει και πότε θα επιστρέψει, που θα μείνει και ποια άτομα θα συναντήσει εκεί. Εάν η Μιλίτσια δεν θεωρούσε ότι υπάρχει κάτι ύποπτο στην όλη διαδικασία, έδινε άδεια. Σε διαφορετική περίπτωση, ζητούσε περισσότερες εξηγήσεις, κι αν αυτές δεν ήταν ικανοποιητικές, δεν έδινε καθόλου άδεια μετακίνησης.
 

🔴Οι δε ξένοι επισκέπτες (ας τους πούμε “τουρίστες”) της ΕΣΣΔ, έπρεπε οπωσδήποτε...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αριστεροί χωρίς Αριστερά

 

Αποσπάσματα από εκτενέστατο κείμενο του Άγγελου Ελεφάντη, που είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό «Ο Πολίτης» (τεύχος 115, Οκτώβριος 1991).

(To θυμίζει ο ΒαγγέληςΣτεργιόπουλος)

Τα ξέραμε όλα, αλλά τα ξαναμαθαίνουμε από την αρχή.

Ξέραμε ότι ο άρρωστος (σ.σ. η ΕΣΣΔ και ο υπαρκτός σοσιαλισμός) έπασχε από ανίατη ασθένεια, αλλά μόνο η αναγγελία του θανάτου του μας πείθει ότι το άρρωστο κορμί είναι πεθαμένο και νεκρό. Εμείς δεν ελπίζαμε να ζήσει, ούτε το ευχόμαστε. Θέλαμε το θάνατό του. Όμως μόλις τώρα μαθαίνουμε ότι ούτε καν στους συγγενείς και φίλους του δεν υπάρχει κάποια συγκίνηση· γι’ αυτό το χαμό μόνο η βουλιμία για τη διανομή των ιματίων, μόνο η αποφορά από την αποσύνθεση του πτώματος.

[…]

Πράγματι, υπάρχει κατάρρευση, ευτυχώς! Την είχαμε ευχηθεί οι κομμουνιστές της ανανέωσης και παλέψαμε γι’ αυτήν όσο μπορέσαμε. Δεν ανακαλύψαμε χθες προχθές ότι αυτός ο κόσμος, που ονομαζόταν σοσιαλιστικός, δεν ήταν παρά το πρόσωπο της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, δεν μάθαμε τώρα ότι οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης στέναζαν κάτω από το βάρος του ανύπαρκτου σοσιαλισμού. Στις συνειδήσεις μας αυτά τα καθεστώτα είχαν καταρρεύσει προ πολλού, σε ανύποπτο χρόνο, γι’ αυτό ήταν τόσο ασυμφιλίωτες οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους του Περισσού, γι’ αυτό ακούγαμε ΚΝΕ κι αλλάζαμε πεζοδρόμιο, γι’ αυτό εκείνη η θάλασσα με τα σφυροδρέπανα στις γιορτές του Πολυτεχνείου μάς γεννούσε σκέψεις μελαγχολικές: «καημένα παιδιά».

Ξέραμε όμως ακόμη κάτι, αυτό που κυρίως σήμερα αποσιωπάται. Ότι ο κομμουνισμός πριν καταρρεύσει είχε ήδη ηττηθεί.

Είχε ηττηθεί όταν η επανάσταση έγινε αντεπανάσταση, όταν οι επαναστατικές εξάρσεις του εργατικού κινήματος χρησιμοποιήθηκαν για να οικοδομήσουν το σταλινικό καθεστώς και τους καταπιεστικούς του μηχανισμούς, ηττήθηκε όταν η αντιφασιστική Αντίσταση χρησιμοποιήθηκε ως δύναμη αντιπερισπασμού που θα βοηθούσε την ΕΣΣΔ, ηττήθηκε όταν οι επαναστάτες κατά χιλιάδες γνώρισαν τα εκτελεστικά αποσπάσματα και το γκουλάγκ, ηττήθηκε ο κομμουνισμός όταν οι συμπιλητές της θεωρίας του τον μετέτρεπαν σε ενδοκόσμιο χιλιασμό που τροφοδοτούσε κοινωνικές δεισιδαιμονίες και αναχρονισμούς, ηττήθηκε όταν οι προσπάθειες ανανέωσής του στις δεκαετίες του ’60 και ’70 δεν ανέδειξαν τον εκφραστικό του πυρήνα, δεν έφεραν στον κόσμο ένα κρυστάλλωμα ικανό να λειτουργήσει και αναλώθηκαν στο να καταργούν προγενέστερες σημασίες και κατακτήσεις με εκείνα τα ανειπώτου κενότητας στρατηγήματα περί «τρίτου δρόμου», «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», «στρατηγικής των διαρθρωτικών αλλαγών», ηττήθηκε εκεί που αντί για έκσταση και πάθος περίσσεψε η νεύρωση και ο μοντερνισμός.

[…]

Παρά ταύτα, υπάρχουν αριστεροί, πιο σωστά υπάρχουν πολλοί που δεν θέλουν να είναι δεξιοί, υπάρχουν πολλοί που ούτε οι ήττες ούτε οι καταρρεύσεις ούτε οι διαψεύσεις της Αριστεράς τούς έπεισαν για την ορθότητα και την ανθρωπιά των ιδεών και πρακτικών της Δεξιάς. Αυτή όμως η πεποίθηση, που συνιστά μιαν αρνητική συνείδηση, όσο κι αν αποτελεί ένα ελάχιστο στοιχείο αυτογνωσίας, δεν αρκεί γιατί είναι πολύ γενική και θολή.

Εμείς οι αριστεροί δεν είμαστε μόνο μια ονομασία, ένα πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, δεν είμαστε μια ορισμένη εκλογική συμπεριφορά που εκδηλώνει την προτίμησή της στα κόμματα της Αριστεράς κάθε που τυχαίνει να μας φέρνουν μπροστά στην κάλπη.

Ας το πούμε λίγο βάναυσα. Εκείνο που χαρακτηρίζει και ξεχωρίζει τους αριστερούς είναι η πίστη τους στο δικό τους όραμα, στο όραμα του σοσιαλισμού. Δεν υπάρχει αριστερός χωρίς πίστη στον σοσιαλισμό. Αυτή η πίστη είναι το ειδοποιό γνώρισμά του, το αποκαλυπτικό στοιχείο της ταυτότητάς του, χωρίς το οποίο δεν υπάρχει ιδιαίτερη ταυτότητα. Ολόκληρος ο τρόπος ύπαρξης των αριστερών φωτίζεται, και διαφωτίζεται, από το όραμα του σοσιαλισμού. […]  Ο αριστερός θα βρεθεί στους αντίποδες του αφηνιασμένου ατομικισμού, γιατί, από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, ξέρει ότι μόνο μια ισχυρή συλλογικότητα, η συνοίκηση κι η συμβίωση μέσα στο μαχόμενο υπερατομικό σύνολο μπορεί να υπερβεί τον κοινωνικό Λεβιάθαν.

[…]

Εδώ όμως βρίσκεται ολόκληρο το πρόβλημα: οι αριστεροί όχι μόνο είναι χωρίς Αριστερά, χωρίς την Αριστερά που πιστεύει και παλεύει για τον σοσιαλισμό, αλλά επιπλέον η πίστη του κάθε αριστερού είναι κλονισμένη. Έχοντας χάσει την Εστία τρέπεται σε άλλες ηδύτερες εστίες. Η πίστη των αριστερών στην αριστεροσύνη κινδυνεύει να καταντήσει μυθολογική ή απλώς ψυχολογικό αποκούμπι, πορεία στο άγνωστο με βάρκα τους νταλκάδες και έρμα τις στερήσεις.

Ο αριστερός σήμερα δεν μπορεί να είναι προκλητικός. Μπορεί όμως να είναι ξετσίπωτος και ξιπασμένος. Και το είναι πολλοί.

Καθώς η ταυτότητά του εξακολουθεί να τον αναφέρει ως αριστερό, αλλά…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ: Το Σύνδρομο της Αβάνας

 Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Η εξελισσόμενη αντιπαράθεση των ΗΠΑ με τη Ρωσική Ομοσπονδία έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις επιστημονικής φαντασίας. Έχουν αρχίσει έτσι να βλέπουν το φως της δημοσιότητας σχόλια, άρθρα και αναφορές για ένα μυστηριώδες φαινόμενο που αρχίζει να προβληματίζει αρκετούς Αμερικανούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες.

Αυτό είναι το περίφημο Σύνδρομο της Αβάνας που εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2016 στην πρωτεύουσα της Κούβας ανάμεσα σε υπαλλήλους τής εκεί αμερικανικής πρεσβείας – αν και μια τελευταία σχετική αναφορά υποστηρίζει πως παρόμοια γεγονότα είχαν εντοπιστεί δύο χρόνια νωρίτερα στη Γερμανία.

Το φαινόμενο περιγράφεται σαν εκδήλωση ανώμαλων γεγονότων υγείας σε Αμερικανούς διπλωμάτες, στρατιωτικούς ή μέλη της CIA και του FBI ανά τον κόσμο. Μέχρι τώρα κάποιοι ισχυρίζονται πως έχουν εντοπιστεί γύρω στα 1.000 κρούσματα σε όλη την υφήλιο. Δημοσιογραφικές αναφορές υποστηρίζουν πως οι ανωμαλίες στην υγεία των υπηρετούντων σε υπηρεσίες των ΗΠΑ πρέπει να προκαλούνται από κάποια ρωσική μυστική υπηρεσία. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίζονται πως μια ρωσική υπηρεσία στρατιωτικών πληροφοριών, γνωστή ως 29155, κατευθύνει πανίσχυρα ραδιοκύματα κατά στοχευμένων θυμάτων. Τα συμπτώματα είναι τελικά φοβεροί πονοκέφαλοι, ίλιγγοι, κακοδιάθεση και έλλειψη συγκέντρωσης.

Εδώ υπάρχουν μια σειρά από σοβαρά ερωτήματα.

Πιστεύει κανείς πραγματικά πως προκαλώντας ημικρανίες και εμετούς σε διπλωμάτες ή στελέχη της CIA και του στρατού κερδίζει κάτι μεσομακροπρόθεσμα η Ρωσία σε σχέση με τις ΗΠΑ;

Κι ακόμη περισσότερο, αν η Ρωσία επιθυμεί να δημιουργήσει πρόβλημα σε υπηρεσίες των αντιπάλων της, γιατί δεν το κάνει και για υπηρεσιακούς παράγοντες άλλων χωρών, όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία κ.λπ.;

Είναι ακατανόητο όλα αυτά να συμβαίνουν σε Αμερικανούς και σε κανέναν άλλο. Λ.χ. πριν από έναν χρόνο Αμερικανός υψηλόβαθμος στρατιωτικός, που μετείχε σε συνάντηση αξιωματούχων του ΝΑΤΟ στη Λιθουανία, εμφάνισε συμπτώματα του Συνδρόμου της Αβάνας. Αυτός μόνο και ουδείς άλλος.

Ευτυχώς, η επίσημη αμερικανική εκδοχή (δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων) αμφισβητεί την εμπλοκή ξένων υπηρεσιών. Το Κογκρέσο όμως έχει ήδη ψηφίσει μέτρα οικονομικής ενίσχυσης των θυμάτων αυτών των υγειονομικών ανωμαλιών. Τα αμερικανικά ΜΜΕ επιμένουν στο κυνήγι μαγισσών με βασικό ύποπτο τις μυστικές ρωσικές υπηρεσίες. Πολιτικοί ωστόσο των ΗΠΑ, όπως ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής J.D. Vance, υποστηρικτής του Τραμπ, δηλώνει ευθαρσώς πως πολλοί Αμερικανοί δημοσιογράφοι έχουν χάσει τα μυαλά τους.

Όλα αυτά δείχνουν πως...