ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Πώς οι ΗΠΑ ευνοούν πάντοτε την Τουρκία σε βάρος της Ελλάδος

Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός 

Συγγραφέας – Αναλυτής, Ιστορικός ερευνητής 

 

Προσφάτως η Ελλάς προσέφερε στις ΗΠΑ σχεδόν όλη την επικράτειά της σαν μια ενιαία αμερικανική βάση, χωρίς να λάβει κανένα αντάλλαγμα, ούτε καν την υπογραφή μίας Συμφωνίας Άμεσης Στρατιωτικής Συνδρομής, σε περίπτωση επίθεσης εναντίον της. 

 Όλοι γνωρίζουμε –υποθέτουμε και στις ΗΠΑ– ότι η χώρα μας απειλείται συνεχώς από την Τουρκία με πόλεμο, μετά την απόφαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, 8/6/1995, για casus belli.  

Οι Αμερικανοί γνωρίζουν πως σε ολόκληρο τον πλανήτη μόνο εναντίον της Ελλάδος υπάρχει τέτοια απειλή, προκειμένου να μην εξασκήσει τη διεθνώς νόμιμη επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της στα 12 ν. μίλια.

Η Ελλάς, (και) μετά το 1950, υφίσταται μια σειρά από καταστροφές, τόσο λόγω της ημέτερης κάκιστης πολιτικής όσο και λόγω της κατάφωρα εγκληματικής στάσης των λεγομένων «Συμμάχων» μας.

Αδιάψευστα ιστορικά γεγονότα και έγγραφα αποδεικνύουν ότι κυβερνητικές ελίτ στις ΗΠΑ:

1. Παρακολουθούσαν απαθείς την Τουρκία να εκτελεί πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη (1955), εναντίον των Ελλήνων, και μάλιστα παρεμποδίζοντας την σχετική διεθνή καταγγελία της πρεσβείας μας στην Ουάσιγκτον.
2. Εξίσου απαθείς επί χρόνια επέτρεψαν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, κυρίως από το 1955 μέχρι το 1963, αλλά και μετά.
3. Ώθησαν τους Τούρκους, με το σχέδιο Κίσινγκερ, να καταλάβουν το 36,4% της Κύπρου, το 1974.
4. Μπλοκάρισαν τα ελληνικά πολεμικά πλοία τη βραδιά των Ιμίων (1996), ώστε να μη βυθίσουν τα εγκλωβισμένα τουρκικά.
5. Έθεσαν με επιμονή το σχέδιο Άτσεσον, 1964, για παραχώρηση του Καστελορίζου και άλλων νήσων ή της Ρόδου στους Τούρκους. Σε αυτό επιμένουν και σήμερα, έχοντας προωθήσει τις κολοβές συμφωνίες «ΑΟΖ» που υπέγραψε κατ’ εντολή τους η σημερινή κυβέρνηση, με Αίγυπτο και Ιταλία.
6. Σπρώχνουν την χώρα μας στην Χάγη (ΔΔΧ) απαιτώντας μέσω εθελόδουλων εγκάθετων ένα ολέθριο «Συνυποσχετικό» με την Τουρκία. Ενώ είναι δεδομένο ότι το ΔΔΧ, όπως έχουμε κατ’ επανάληψή αποδείξει, μπορεί να παραβλέπει το διεθνές δίκαιο και να δικάζει όπως εκείνο νομίζει (!) εξυπηρετώντας έτσι την τουρκική κατακτητικότητα. Αντίθετα, και οι σημερινές ελίτ στις ΗΠΑ, δεν στηρίζουν μία προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο του Αμβούργου, που δικάζει βασιζόμενο στη Συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας, UNCLOS III, 1982, η οποία ευνοεί την Ελλάδα. Στόχος αυτής της τακτικής είναι να παραδώσει η Ελλάδα μόνη της στην Τουρκία, δια του «Συνυποσχετικού» και της Χάγης, τμήματα της εθνικής της κυριαρχίας.
7. Ουσιαστικά αφοπλίζουν την Ελλάδα προτείνοντας δημόσια με κυνικό τρόπο (Πάιατ: εμείς δεν πουλάμε μόνο μέταλλο…) τις, γνωστές στο ΠΝ «αλουμινότρατες», δήθεν φρεγάτες MMCS, τις οποίες απορρίπτουν μέχρι και κύκλοι του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Η άκρως εκβιαστική προμήθειά τους συνδυάζεται καταναγκαστικά με το να πουληθούν πακέτο, έναντι ψιχίων, στις ΗΠΑ και τα δύο μεγάλα ναυπηγεία της Ελλάδος: Σκαραμαγκά και Ελευσίνας.
8. Κατασκεύασαν επί δεκαετίες και προώθησαν διακομματικά τη διεθνώς παράνομη «Συμφωνία των Πρεσπών». Πρόσφατα η κυβέρνηση Μπάιντεν ταυτίστηκε απόλυτα με την απελθούσα κυβέρνηση Τραμπ που την υλοποίησε, και με Διάταγμά της, (8 Ιουνίου 2021), το οποίο ταιριάζει σε τρομοκράτες τύπου Μπιν Λάντεν(!), επιβάλλει παγκοσμίως αυστηρές κυρώσεις σε όσους ζητούν την ακύρωσή της.
9. Το αμερικανικό ΥπΕξ, όπως αποκαλύψαμε, επί υπουργίας Πομπέο, διαβίβασε στις 18/3/2020 στο Κογκρέσο, έκθεση/πόρισμα, στο πλαίσιο του «Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act» στην οποία αναφέρεται, ότι οι ΗΠΑ ΔΕΝ αναγνωρίζουν στην Ελλάδα τα 10 μίλια στον αέρα: «Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ δεν έχουν την ίδια άποψη για την έκταση του ελληνικού εναερίου χώρου.» Επιπροσθέτως ΔΕΝ αναγνωρίζουν ούτε καν τα 6 μίλια, διότι όπως αναφέρεται στην ίδια έκθεση, και αυτά ακόμη η Ελλάδα (δήθεν) τα «διεκδικεί». Έτσι ευνοείται σκανδαλωδώς η Τουρκία και αποκρύπτεται, ότι η Ελλάδα από το 1913 έχει κατοχυρώσει διεθνώς σε θάλασσα και αέρα, πως ο εθνικός της χώρος είναι δέκα (10) μίλια. Αυτό αποδεικνύουν οι εξής ελληνικοί νόμοι και διάταγμα με διεθνή ισχύ:

α. Νόμος (ΔΡΜΑ΄) 4141/1913, (σε θάλασσα και αέρα).

β. Νόμος 2569/1921, (στον αέρα.)

γ. Νόμος 5017/1931, (στη θάλασσα και τον αέρα.)

δ. Προεδρικό Διάταγμα 618/31, (σε θάλασσα και αέρα), 19/9/1931, (πρόεδρος Αλέξανδρος Ζαΐμης, πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος), το οποίο κατετέθη στην Κοινωνία των Εθνών (ΟΗΕ).

10. Στις 21/9/2020 ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Ντέιβιντ Σάτερφιλντ, έγραψε στο Twitter ότι ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ο διεθνώς νόμιμος «Χάρτης της Σεβίλλης» που εκδόθηκε μετά από επίσημη παραγγελία της ΕΕ. Σε αυτόν η Τουρκία αποτυπώνεται έχουσα τρία (3) ν. μίλια, ως αιγιαλίτιδα ζώνη, που είναι και τα διεθνή της σύνορα βάσει της Συμφωνίας της Λοζάνης, 1923. Αμέσως μετά ο Τσαβούσογλου διεκδικεί σχεδόν τα πάντα σε Αιγαίο, αέρα, θάλασσα και ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.

Στις 15/6/21, ο Φ. Σινιρίογλου, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, κατέθεσε στον οργανισμό Επιστολή–Μνημόνιο εναντίον όλων των ελληνικών θέσεων, στην οποία αναφέρει πως «είναι τουρκικά» σχεδόν τα πάντα σε Αιγαίο/Μεσόγειο, όπως το 70% της ελληνικής και 85% της κυπριακής ΑΟΖ, μέγα πλήθος ελληνικών νησιών, νησίδων και βράχων(!), οι αρμοδιότητες σε FIR, SAR, και η έκδοση NAVTEX. Ο Σινιρίογλου χαρακτηρίζει –ψευδώς– «ιδιωτικό χάρτη» τον «Χάρτη της Σεβίλλης», ενώ παραδέχεται ότι: «ωστόσο, κωδικοποιείται (ο Χάρτης της Σεβίλλης) στην ελληνική εθνική νομοθεσία (νόμος 2289/1995, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 4001/2011), βάσει της εφαρμογής της μεθόδου ίσης απόστασης» [την οποία όμως] «θεωρεί άκυρη η Τουρκία»!

11. Οι ίδιες ελίτ των ΗΠΑ, εμμέσως πλην σαφέστατα, με την στάση τους (βλ. σημεία 5, 6, 9, 10) απαγορεύουν στην Ελλάδα την ανακήρυξη 12 ν.μ. και ΑΟΖ συνορεύουσα με την μαρτυρική Κύπρο.
12. Οι ίδιοι κύκλοι μέχρι «χθες» είχαν επιβάλλει εμπάργκο όπλων στην Κύπρο(!), το θύμα του σχεδίου Κίσινγκερ –1974. Από τότε υπερεξόπλισαν την Τουρκία, την (κατά Μπάιντεν) «γενοκτόνο», ανέχτηκαν τα στρατεύματα κατοχής, την εθνοκάθαρση, τον εποικισμό του νησιού, και πρόσφατα τον Αττίλα ΙΙΙ στην Αμμόχωστο.
13. Ο εσχάτως πολυδιαφημισμένος «Νόμος περί Άμυνας και Διακοινοβουλευτικής Εταιρικής Σχέσης ΗΠΑ-Ελλάδας 2021» που προωθήθηκε στη Γερουσία, στην ουσία είναι ένα νομοσχέδιο – πουκάμισο αδειανό που προσβάλει την Ελλάδα. Για τον βαρύγδουπο «εκσυγχρονισμό των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και για στρατιωτικό εξοπλισμό», το Κογκρέσο «θα» διαθέσει στην Ελλάδα το ποσό των εικοσιπέντε (25) εκατομμυρίων ευρώ για κάθε χρόνο (2022-2026), (βλ. Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Κινήτρων Ανακεφαλαιοποίησης «ERIP»).

Σημειώνουμε πως η κυβέρνηση της ΝΔ, μόνο για την κομματική της προπαγάνδα ξόδεψε, για να εξαγοράσει τα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης και άλλα ΜΜΕ, περισσότερα από τριάντα (30) εκατομμύρια ευρώ σε λίγους μήνες.

Στο προαναφερθέν αμερικανικό νομοσχέδιο (άρθρο 23, Νόμος για Έλεγχο Εξαγωγών Όπλων «Arms Export Control Act») προβλέπεται ότι η αμερικανική κυβέρνηση «θα» δώσει στην Ελλάδα δάνεια (με τι τόκο άραγε;) για αγορά πολεμικού υλικού, παροχή υπηρεσιών, κλπ.

Το προβληματικό και ξεπερασμένο πλεονάζον πολεμικό υλικό (για το διάστημα 2022-2026) ΔΕΝ θα δίνεται, ούτε καν κατά προτεραιότητα στην Ελλάδα, αλλά με όρους που ισχύουν για όλες τις άλλες συμμαχικές χώρες, άρα και για την Τουρκία(!), (βλ. άρθρο 516 του Νόμου για την Εξωτερική Βοήθεια του 1961 «Foreign Assistance Act 1961»).

Υπογραμμίζουμε πως για αγορά μόλις δώδεκα (12) F35 οι ΗΠΑ ενέγραψαν και την Ελλάδα στον κατάλογο πελατών τους, για το 2029-2030(!), προκειμένου να πάρει τόσα F35 όσα και η Σιγκαπούρη! Παραθέτουμε τον πίνακα.

Ο πίνακας των ΗΠΑ για την αγορά F35 από δεκαπέντε (15) κράτη, στα οποία έχει περιληφθεί και η Ελλάς με δώδεκα (12) αεροσκάφη όσα και η Σιγκαπούρη! Σημειώνεται πως στην τελευταία στήλη ΔΕΝ έχουν διαγραφεί ακόμη τα έξη (6) F35 της Τουρκίας!

Τα προαναφερθέντα αποτελούν μικρό μόνο μέρος των διαχρονικά βλαπτικών ενεργειών των αμερικανικών ελίτ κατά της Ελλάδος. Υπάρχει πλήθος τέτοιων στοιχείων, μετά το 1950, οπότε και άλλαξε άρδην η πολιτική τους σε βάρος της χώρας μας. Έκτοτε, επί 71 χρόνια, η κατάσταση παραμένει ίδια, παρά τα διατυμπανιζόμενα περί «ελληνο-αμερικανικής φιλίας», στην οποία καλόπιστα κάποιοι πιστεύαν.

Ελπίζουμε τα αδιάψευστα γεγονότα/στοιχεία που παραθέσαμε...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Παγίδες της Προσφυγής στη Χάγη και μυστικές συνομιλίες

Γράφει ο Γιώργος Ρωμανός 

Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής 

 

Tο ζήτημα της Προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) το έθεσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, συζητώντας με τον Εκτελεστικό Διευθυντή του Economist, Ντάνιελ Φράνκλιν στον οποίο δήλωσε ότι: «Αν δεν φτάσουμε σε συμφωνία, είμαστε διατεθειμένοι να φέρουμε το ζήτημα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Και θα σεβαστούμε την απόφαση, η οποία θα βασίζεται σε συνυποσχετικό το οποίο θα υπογράψουμε με την Τουρκία. Θα ζητάμε από το Δικαστήριο να λάβει απόφαση πάνω στο ζήτημα που θα έχουμε θέσει. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όταν δύο χώρες διεκδικούν δικαιώματα σε μια θαλάσσια περιοχή, δεν επιτρέπονται οι μονομερείς ενέργειες.»

Αυτή η δήλωση του κ. Μητσοτάκη είναι επικίνδυνα απλουστευτική, αίολη από πλευράς νομίμων χειρισμών του Διεθνούς Δικαίου και ευχόμαστε να μην καλύπτει ένα παρασκήνιο δόλιων ενεργειών ντόπιων και ξένων ελίτ οι οποίες κινούνται συστηματικά και επί δεκαετίες εναντίον της χώρας μας. Γιατί, Συνυποσχετικό η Τουρκία ΔΕΝ θα υπογράψει χωρίς να είναι βέβαιη από πριν για τα κέρδη της. Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα θα υποστεί βέβαιο ακρωτηριασμό των δικαιωμάτων της στα διεθνοδικαιϊκά κεκτημένα της, καθώς και σε Εθνικά Κυριαρχικά Δικαιώματα, Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Ήδη οι ξένες ελίτ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Γερμανίας έχουν επιβάλλει με μυστικές συνομιλίες να αναζητείται Πλαίσιο ενδοτισμού για συγκυριαρχία σε Αιγαίο και Μεσόγειο, καθώς και για εγκατάλειψη της Κύπρου.

Το μόνο δίλλημα των Επικυρίαρχων της χώρας μας είναι το εξής:

    Η Ελλάδα και φυσικά και η Κύπρος να εκχωρήσουν εθελόδουλα τα νόμιμα διεθνοδικαιϊκά τους κεκτημένα και μεγάλο μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας στην Τουρκία με «συνομιλίες» ή και Συνυποσχετικό προσφυγής στη Χάγη.  

Και
    Η Ελλάδα και φυσικά και η Κύπρος να εκχωρήσουν εθελόδουλα τα νόμιμα διεθνοδικαιϊκά τους κεκτημένα και μεγάλο μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας στην Τουρκία με «συνομιλίες» ή και Συνυποσχετικό προσφυγής στη Χάγη, τα οποία όμως η Άγκυρα τα θέλει ΚΑΙ με Τσαμπουκά. Η καθαρόαιμη τουρκική αυτή λέξη περικλείει όλη την δήθεν περίφημη τουρκική «Σχολή» διπλωματίας των τελευταίων πολλών αιώνων.

Όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης η μόνη διαφορά μεταξύ της δήθεν «λύσης» 1 και 2 είναι η βία, ο «Τσαμπουκάς» της Τουρκίας τον οποίο εξασκεί όχι ως πραγματική δύναμη, αλλά ως το σκοινί στην διελκυστίνδα μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Γιατί αυτό ακριβώς ήταν και είναι η Τουρκία: ένα σκοινί που τραβούν οι Μεγάλες Δυνάμεις η κάθε μία στην μεριά της. Άρα, ως μη πραγματική δύναμη η Τουρκία μπορεί να κερδίσει ΜΟΝΟ μέσω ελληνώνυμων ενδοτικών και ριψάσπιδων, με δεδομένο ότι η ΗΠΑ έχουν ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ των πόλεμο στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων με μία εξαναγκαστικά… αμοιβαία Προσφυγή στη Χάγη, η Τουρκία μόνο κερδισμένη θα είναι. Γιατί η ίδια Ελλάδα θα την βγάλει από τον περιορισμό των τριών (3) ν.μ. από της ακτές της, τα οποία ορίζει σαφώς η Συμφωνία της Λοζάνης, 1923. Έτσι οτιδήποτε καινούργιο κερδίσει η Τουρκία το οποίο θα εκτείνεται πέραν της συνοριογραμμής της, των τριών (3) ν.μ., θα είναι προς όφελός της.

Εάν ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, με την ως άνω δήλωσή του, φαντάζεται ότι η χώρα μας θα προσφύγει στο ΔΔΧ χωρίς την Τουρκία, τότε ΔΕΝ γνωρίζει τι συνέβη το 1976, όταν η Ελλάς προσέφυγε μονομερώς στο ΔΔΧ. Σε αυτή την περίπτωση θα του το θυμίσουμε, επαναλαμβάνοντας όσα ήδη έχουμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα που παραθέτουμε και αναδημοσιεύτηκαν και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες: infognomonpolitics.gr  Όπως και στο: eligea.gr

Όμως εάν πράγματι ένας πρωθυπουργός δεν αντιλαμβάνεται ή δεν γνωρίζει τόσο κρίσιμα για την χώρα ζητήματα, είναι εξαιρετικά επικίνδυνος και οφείλει να παραιτηθεί.

Το 1976, λοιπόν, η Ελλάς ζήτησε από το ΔΔΧ την επιβολή «προσωρινών μέτρων», εναντίον της Τουρκίας, όταν αυτή επιχειρούσε γεωλογικές έρευνες σε περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, (όπως ακριβώς (!) τώρα με το Ορούτς Ρέις). “Οποία σύμπτωσις” των σκοπίμως ανεπίλυτων ζητημάτων, από τον Ενιαίο Κυβερνητισμό της χώρας μας κατά την ανερυθρίαστα συνεχιζόμενη πολιτική της εγκληματικής Μεταπολίτευσης των Μνημονίων. Τότε, η απάντηση του ΔΔΧ ήταν: 

 

1. να εκδώσει, με μεγάλη καθυστέρηση, στις 11 Σεπτεμβρίου 1977, «εντολή» με την οποία απέρριπτε το ελληνικό αίτημα για λήψη «προσωρινών μέτρων» με το αιτιολογικό, ότι «δεν πάθαμε δα και ‘‘ανεπανόρθωτη βλάβη’’». 

 

2. να υποδείξει πως θα είχε λόγο μόνο σε περίπτωση που η Ελλάς θα διεκδικούσε «επανόρθωση (!) συντελεσμένης ζημίας». Τέτοιο κυνισμό!  

 

Και, τελικά, στις 19 Δεκεμβρίου 1978, δηλαδή ένα χρόνο και τρεις μήνες, μετά από την πρώτη «εντολή» του, και δύο χρόνια μετά από την ελληνική προσφυγή, του 1976, το ΔΔΧ κήρυξε τον εαυτό του αναρμόδιο να κρίνει επί της ουσίας τη διαφορά.  

 

Αυτά οφείλει να τα γνωρίζει ο κ. πρωθυπουργός.

Τονίζουμε κατηγορηματικά: η Ελλάδα ΔΕΝ επιτρέπεται να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης για να συζητήσει ζητήματα της Εθνικής της Κυριαρχίας ούτε να θέσει εν αμφιβόλω τις Διεθνείς Συνθήκες που την έχουν υποστασιοποιήσει ως κράτος.

 

 Εάν συμβεί αυτό...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η «επανάσταση» της ελίτ και το μεταναστευτικό ζήτημα

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ 

Καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι δυτικές κοινωνίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, υφίστανται αλλαγές στην ιδεολογία και στους θεσμούς, οι οποίες, παρότι μπορούν να θεωρηθούν επαναστατικές ως προς την έκταση και το βάθος τους, δεν προέρχονται από φυσικά αιτήματα μιας λαϊκής πλειοψηφίας αλλά από παρεμβάσεις εκ των άνω της ελίτ.  

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η απώλεια της συλλογικής ιστορικής μνήμης και της εντοπιότητας, αμφότερα χαρακτηριστικά της έννοιας της πατρίδας.
 

Η εγκατάλειψη, δηλαδή, της κοινωνίας των ομοίων-ομογενών προς χάριν της ουτοπίας -ή δυστοπίας- μιας νέας κοινωνίας ετερόκλητων «διαφορετικοτήτων», που αποτελούν ό,τι αποκαλείται «πολυπολιτισμός». 

Η αποσύνδεση του θήλεος και του άρρενος φύλου από τον φυσικό τους προσδιορισμό, με τη συνεπακόλουθη δημιουργία -διά της τεχνοεπιστήμης- ενδιάμεσων μορφών ανθρωπίνου υλικού. Το ίδιο συμβαίνει και με τη θεσμοθέτηση καινοφανών μορφών «οικογένειας».  

Αυτές και άλλες ριζικές μεταρρυθμίσεις προϋποθέτουν, στο δυτικό πλαίσιο αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, την κατασκευή μιας κατ' επίφασιν δημοκρατικής κοινής γνώμης, η οποία απαιτεί, ή τουλάχιστον ανέχεται, τις εν λόγω μεταρρυθμίσεις.  

Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, η «κοινωνική μηχανική» (social engineering) χρησιμοποιεί έναν εξελιγμένο προπαγανδιστικό σχεδιασμό, Οργουελικού τύπου, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται η σοφιστική μέθοδος της μετατόπισης του νοήματος των εννοιών, που συνήθως συνοδεύεται, όπως είναι αναμενόμενο, από την ποινικοποίηση των αντιθέτων απόψεων μέσα σε μια τέτοια κοινωνία.

Ο όρος που αποδίδει συνεκτικά τη νεοταξίτικη στρατηγική ιδεολογικής χειραγώγησης του δυτικού κόσμου είναι: «Πολιτική Ορθότητα». 

Στο πλαίσιο της ΠΟ απαγορεύονται απόψεις οι οποίες μπορούν να θίξουν μειονότητες προσδιοριζόμενες από φύλο, φυλή, εθνότητα, θρησκεία ή «σεξουαλικό προσδιορισμό». Τέτοιες απόψεις θεωρούνται συλλήβδην ξενοφοβικές, σεξιστικές, ρατσιστικές, ισλαμοφοβικές, ομοφοβικές. Την ποινικοποίηση των εν λόγω εγκλημάτων λόγου διεκπεραιώνει ο «αντιρατσιστικός νόμος», που ψηφίσθηκε αθόρυβα από τη Βουλή των Ελλήνων τον Σεπτέμβρη του 2014. Ο νόμος αυτός, όπως απεφάνθη παλαιότερα ο Chomsky για την περίπτωση της Γαλλίας, ποινικοποιεί ένα ευρύ φάσμα του δημοσίου διαλόγου και είναι παντελώς ασύμβατος με τις αρχές μιας ελεύθερης κοινωνίας.

Η εφεύρεση και η οριοθέτηση μειονοτήτων νέας κοπής, ως πολιτικών υποκειμένων στο πλαίσιο των εθνικών κρατών, είναι -όπως φαίνεται από την έκταση και την ομοιογένεια της επιβολής τους- έργο υπερεθνικής ελίτ, με εθνικούς εκάστοτε τοποτηρητές. Το έργο αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να τελεσφορήσει όσον αφορά το σκέλος διαφορετική θρησκεία, φυλή και εθνότητα, αν δεν προωθείτο, από το 1990 και μετά, η μαζική μετανάστευση από τον Τρίτο Κόσμο προς τις χώρες της Δύσεως. Με τον τρόπο αυτό επικράτησε, όλο και περισσότερο, η de facto ανομοιογένεια σε πάλαι ποτέ, κατά το μάλλον ή ήττον, ομοιογενή εθνικά κράτη, και η «Πολιτική Ορθότητα» ανεδείχθη σε προϋπόθεση συνυπάρξεως των ετερογενών πληθυσμιακών ομάδων σε βάση ισότητας. Ιδεολογικά και νομικά, οι νέες ομάδες γίνεται προσπάθεια να περιχαρακωθούν μέσα από τη δυνητική εγκατάλειψη της έννοιας του Πολίτη χάριν της έννοιας του Ανθρώπου και, συνεπακόλουθα, της έννοιας του πολιτικού δικαιώματος χάριν της έννοιας του ανθρώπινου δικαιώματος.

Στην Ελλάδα, χώρα εμβληματική για τον δυτικό και τον παγκόσμιο πολιτισμό (και πιθανότατα ακριβώς για τον λόγο αυτόν), η μετανάστευση των αλλογενών έλαβε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' ό,τι στις λοιπές χώρες, με καθεστώς πλήρους ανομίας, με παντελή απουσία της έννοιας του εθνικού συμφέροντος και με απεριόριστη προπαγανδιστική κάλυψη, δηλαδή εφαρμογή της «Πολιτικής Ορθότητας» σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου βίου.  

Ελήφθησαν μέτρα για να επιτευχθεί μόνιμη εγκατάσταση εκατομμυρίων παράνομων μεταναστών στη χώρα: Τέσσερις -μέχρι τούδε- εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις, αλλαγή του ισχύοντος καθεστώτος ιθαγένειας, αλλαγή των σχολικών αναλυτικών προγραμμάτων (προς την κατεύθυνση της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης), προστασία του δουλεμπορίου (έγινε απλό πλημμέλημα), προστασία του παραεμπορίου (δεν φορολογείται παρά την οικονομική κρίση), προστασία της γκετοποίησης και της εγκληματικότητας, δωρεάν εκπαίδευση, υγεία και χρήση των κοινωνικών υποδομών, κατάργηση της φύλαξης των συνόρων από τον Στρατό (αντ' αυτού φυλάσσονται συμβολικά από μικρό αριθμό συνοριοφυλάκων), δημιουργία παρακρατικών ομάδων για την τρομοκρατία επί των «ξενοφοβικών» ελλήνων αυτοχθόνων κ.λπ.

 Τα μέτρα αυτά ευνοούν τον εποικισμό (έγκλημα του Διεθνούς Δικαίου) και, συνυπολογιζομένης της ελληνικής υπογεννητικότητας και της οικονομικής μετανάστευσης της ελληνικής νεολαίας προς ανεύρεση εργασίας σε ξένες χώρες, δεν μπορεί παρά να νοηθούν ως αποβλέποντα σε αντικατάσταση του πληθυσμού της χώρας. 

Σε όλα αυτά προστίθεται τελευταία η άποψη της αναπληρώτριας υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Χριστοδουλοπούλου, ότι τα σύνορα οφείλουν να είναι… ανοιχτά, προκειμένου να εισέρχονται ελεύθερα στη χώρα όσοι ζητούν πολιτικό άσυλο.

Ατυχώς, τα κατά καιρούς προτεινόμενα μέτρα από ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου, για την αντιμετώπιση αυτών των εξελίξεων, είναι σε τέτοιο βαθμό λανθασμένα, ώστε να δημιουργούν αμφιβολίες είτε για την οξύνοια είτε για αυτή καθαυτή την εντιμότητα εκείνων που τα προτείνουν. 

Πρώτο εκ των προτεινόμενων μέτρων είναι η κατάργηση της Συνθήκης του 2003, Δουβλίνο ΙΙ, ώστε οι εισερχόμενοι στην Ελλάδα να προχωρούν απρόσκοπτα στις χώρες της Ευρώπης και να μην παραμένουν στην Ελλάδα. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι είναι παράλογο και ανήθικο να απαιτούμε από τις χώρες της Ευρώπης να ανοίξουν -παρά το εθνικό τους συμφέρον- τα σύνορά τους στη λαθρομετανάστευση επειδή η Ελλάδα έχει επιλέξει να διατηρεί ανοικτά τα δικά της.  

Πώς θα αντιμετωπισθεί η υπόνοια ότι επί του προκειμένου η Ελλάδα δεν αποβλέπει εις άλλο παρά να αναβαθμίσει τον ρόλο της ως δουλεμπορικού κόμβου;

Το δεύτερο -μικρονοϊκό- προτεινόμενο μέτρο είναι να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα στους λαθρομετανάστες, οι οποίοι δεν αποκλείεται να είναι… τζιχαντιστές, που να επιτρέπουν τη νόμιμη εισαγωγή τους στην Ευρώπη. Και αυτό το σχέδιο προκαλεί την προαναφερθείσα υπόνοια.

Από τη Γερμανία ήλθε προ ολίγων ημερών η προβλεπόμενη αντίδραση, και μάλιστα από το συνδικάτο της Γερμανικής Αστυνομίας (!):  

Να φύγει η ίδια η Ελλάδα από το Σύμφωνο Σένγκεν! Δηλαδή, όλοι οι Έλληνες να στερηθούν το προνόμιο της ελεύθερης διακίνησης στην Ευρώπη!

Το τρίτο -και ευτυχώς τελευταίο- ελληνικό επίσημο αίτημα για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης είναι να έλθει ο… Ευρωπαϊκός Στρατός να φυλάξει τα ελληνικά σύνορα. Δηλαδή, ο Ελληνικός Στρατός κρίνεται αναρμόδιος να φυλάει την Ελλάδα, επειδή τα ελληνικά σύνορα είναι «σύνορα της Ευρώπης»… (Κατά τα άλλα, θέλουμε εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία).  

Η ιδέα πίσω από αυτό είναι :

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ

(Καθηγητη στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου)

Ο Σημίτης έδωσε και πάλι τη βασική φόρμουλα για την ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων όταν είπε ότι το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη ήταν η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.

Να παρατηρήσουμε εδώ ότι δεν αναζήτησε την αιτία της «κακοδαιμονίας» μας σε κάποιο επιμέρους συστατικό στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας (π.χ. την Ορθοδοξία ή τον κοραϊσμό ή τον ραγιαδισμό, τον ατομικισμό κ.λπ.) το οποίο εξοβελίζοντας θα μπορούσαμε να ελπίσουμε σʼ ένα πιο θετικό μέλλον. Όχι, ολάκερη η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων, δηλαδή ό,τι συνιστά την ελληνικότητα αυτήν καθαυτήν μπήκε στο στόχαστρο του «εκσυγχρονιστικού» λόγου. Το στοίχημα ήταν οι Έλληνες να πάψουν να είναι Έλληνες προκειμένου να... προοδεύσουν. Η πρόοδος, η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός ήταν ο προβαλλόμενος στόχος. Η ανθρωπολογική μετάλλαξη των Ελλήνων, το μέσον για την επίτευξη του στόχου αυτού.

Από την αρχή της διακυβέρνησης Σημίτη ως σήμερα η αποελληνοποίηση της Ελλάδος έγινε στην αρχή ψιθυριστά, αργότερα φωναχτά, αλλά πάντα με συνέπεια και αμείωτη ένταση. Το μεσοδιάστημα της κυβέρνησης των συντηρητικών δεν άλλαξε τίποτα στη ροή αυτήν των πραγμάτων. Μάλιστα συνέτεινε, μπορεί να πει κανείς, στην απρόσκοπτη λειτουργία του σχεδιασμού αποδόμησης του έθνους με το να δεσμεύσει ένα πατριωτικό δυναμικό το οποίο, χωρίς τη χειραγώγηση των συντηρητικών, θα μπορούσε να είχε απειλήσει τους ανθελληνικούς σχεδιασμούς. Έτσι π.χ. η εκδηλωθείσα αντίσταση του λαού στην παραποίηση της Ιστορίας στα νέα σχολικά βιβλία των ετών 2006-2007 έσβησε πρόωρα μόλις η κυβέρνηση έκανε τον απλό ελιγμό να αποσύρει ένα και μόνο βιβλίο (από τις εκατοντάδες) από την κυκλοφορία και την αρμόδιο υπουργό από την υπηρεσία.

Η μεθοδολογία της εθνοκτονίας με επιστημονική συνέπεια επικεντρώθηκε στους δύο κεντρικούς άξονες αναπαραγωγής μιας ανθρώπινης κοινωνίας, την παιδεία και τη δημογραφία. Με άκρα μυστικότητα επετεύχθη η αλλαγή των περιεχομένων της σχολικής παιδείας και η ιδεολογική μετατόπιση της κατεστημένης ακαδημαϊκής και πολιτικής νομενκλατούρας, με τους συμπληρωματικούς στόχους να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα αφενός και να γίνει αποδεκτός ως τετελεσμένο γεγονός ο εποικισμός της σκόπιμα αφύλακτης χώρας από εκατομμύρια λαθρομετανάστες αφετέρου. Όπως ήταν προβλεπόμενο, η εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα των τελευταίων στα ελληνικά σχολεία θα έκανε επιτακτική πλέον και νόμιμη τη μετάλλαξη της εθνικής παιδείας σε πολυεθνική. (Η μαζική εισαγωγή λαθρομεταναστών στα ελληνικά σχολεία ήταν βεβαίως αντισυνταγματική εφόσον το Σύνταγμα καθορίζει ότι η Παιδεία είναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλους τους Έλληνες – αποκλείοντας έτσι τους μη Έλληνες.)

Ταυτόχρονα θα παγίωνε την εθνογραφική αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού προσφέροντας «πάτημα» για την ελληνοποίηση των ξένων μόλις θα έφταναν στην ηλικία των 18 ετών. Η ελληνοποίηση με τη συνακόλουθη αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας έγινε τον Μάρτιο του 2010 από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ολοκληρώνοντας την προηγηθείσα νομιμοποίηση της Νέας Δημοκρατίας του τέλους του 2008 (καθεστώς του «επί μακρόν διαμένοντος»).

Η νεοταξική αριστερόστροφη προπαγάνδα για την καλλιέργεια οικειοφοβίας, δηλαδή απομάκρυνσης από την ελληνικότητα με τη συνακόλουθη απαίτηση να αλλοτριωθούμε αγκαλιάζοντας τον «Άλλο» ως «διαφορετικότητα», αποτελεί δυστυχώς χρόνια τώρα μια θλιβερή σταθερά της καθημερινότητας του Έλληνα. Είναι η ίδια προπαγάνδα που απαντάται ως γκράφιτι των Εξαρχείων, ως ανάλυση των ΜΜΕ και ως διδακτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων. Συνοψίζεται στις παροτρύνσεις να μην είμαστε «ξενοφοβικοί» (παραβλέποντας ότι καθόλου δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις του ξένου που μπήκε από το παράθυρο), να μην είμαστε «ρατσιστές» (δηλαδή να αδιαφορήσουμε για τους προγόνους, το γένος και τη φυλή μας) και να μην είμαστε «εθνικιστές» (δηλαδή να παραιτηθούμε από την αξίωση να έχουμε ως έθνος δικό μας κράτος-προστάτη ή ακόμα και απλώς να υπάρχουμε ως διακριτό έθνος ανάμεσα στα άλλα έθνη).

Πρόκειται για προπαγάνδα επιστημονικής αποδόμησης η οποία συν τοις άλλοις κατασκευάζει ενοχικά σύνδρομα που αφορούν το ήθος και τις συλλογικές δράσεις του «κακού Έλληνα» μέσα στην ιστορία. Οι κατηγορίες είναι δανεισμένες από το παλαιό και το νεώτερο ρεπερτόριο του ανθελληνισμού. Υποθέτω ότι η πλήρης εσωτερίκευσή τους οδηγεί στην αυτοαπαξίωση του Έλληνα ως ανθρωπολογικού τύπου.

Αυτό στη γλώσσα των κομπιούτερ στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής μηχανικής» (social engineering) θα σήμαινε ότι η φάση του «αποπρογραμματισμού» του ιστορικού υποκειμένου Έλλην περατώθηκε πλέον επιτυχώς και τώρα μπορεί να αρχίσει η αντίστροφη διαδικασία «αναπρογραμματισμού» του εκκενωθέντος από κάθε ιστορική μνήμη ανθρώπινου πλάσματος με νέα περιεχόμενα. Με άλλα λόγια, εκεί όπου ήδη επιτεύχθηκε η παραγωγή «γυμνού» ανθρώπου μπορεί να προχωρήσει η νέα εποχή στην πειραματική κατασκευή κάποιου νεοφανούς μιγαδικού πολιτισμικοφυλετικού ανθρωπολογικού τύπου στη νοτιοανατολική Ευρώπη (πρώην Ελλάδα)

Ίσως για την έναρξη του σχεδιαζόμενου αναπρογραμματισμού το υπουργείο Παιδείας μελετά επί του παρόντος (όπως ακούγεται) την εισαγωγή νέων σχολικών βιβλίων που θα αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα που στόχο είχαν τον αποπρογραμματισμό. Ίσως ο αναπρογραμματισμός των –πρώην– Ελλήνων να είναι στη συνέχεια και η αποστολή των πολυάριθμων μη κυβερνητικών οργανώσεων που η νέα κυβέρνηση δεν κατήργησε παρά τα υποτιθέμενα μέτρα περιορισμού των εξόδων στη σημερινή κρίση.

Αν επιμείνει κανείς στο ερώτημα ποιος θα είναι (επιτέλους) ο σχεδιαζόμενος από τα κέντρα εξουσίας ανθρωπολογικός τύπος του μετα-Έλληνα θα βρει ήδη σήμερα προτεινόμενες φαντασιακές ταυτότητες, οι οποίες ξαφνιάζουν με την αφέλεια που τις διακρίνει: «πολίτης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολυπολιτιστικής κοινωνίας» ή «πολίτης της Γης» ή απλώς «Άνθρωπος»...

Μια στοιχειώδης κριτική δείχνει ότι με τα ανοικονόμητα εκατομμύρια αφρικανών, ασιατών και βαλκάνιων λαθρομεταναστών και τα συνεπακόλουθα προβλήματα της γκετοποίησης, της εγκληματικότητας, της επιδημιολογικής μόλυνσης (450.000 κρούσματα ηπατίτιδας στην Ελλάδα! - «Ελευθεροτυπία» 19 Μαΐου 2010) και γενικότερης επαπειλούμενης κατάρρευσης των ελληνικών υποδομών, η Ελλάδα αντί να πλησιάζει, αντιθέτως συνεχώς απομακρύνεται από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικό κρατικό μόρφωμα.

Επίσης η κριτική δείχνει ότι δεν υπάρχουν διαβατήρια για «πολίτες της Γης» ούτε ελευθερία εγκατάστασης σε όποια μέρη του πλανήτη θα προσπαθήσουν να καταφύγουν άφρονες Έλληνες μετά την καταστροφή της πατρίδας τους.

Τέλος «Άνθρωπος» χωρίς εθνοτικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό, πολιτικό προσδιορισμό δεν υπάρχει, μόνο ο σκύλος, η γάτα και το όποιο ζώο είναι απλώς σκύλος και γάτα οπουδήποτε χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό.

«Άνθρωπος» χωρίς ιδιαιτερότητα δεν είναι παρά ένα ζώο! Προφανώς τέτοια ζώα, τέτοια ανθρώπινα μηδενικά, βδελύγματα πάνω στο πρόσωπο της Γης, θα κατασκευάσουν στην Ελλάδα οι σκοτεινοί κύριοι προγραμματιζόμενων εθνοκτονιών.

Πραγματικά αποφάσισαν λοιπόν οι Έλληνες, θα πει κανείς, να απεμπολήσουν την ιδιαιτερότητά τους για να γίνουν πιο άνθρωποι ή πιο Ευρωπαίοι, τέλος πάντων για να εκσυγχρονισθούν και να αναπτυχθούν όπως το ήθελε ο Σημίτης; Αν πιστέψει κανείς ότι αυτοί που δέχθηκαν να μεταλλαχθούν (και δεν ήσαν προς Θεού όλοι) το έπραξαν για ιδανιστικούς αποκλειστικά λόγους, απατάται σίγουρα. Δεν ξέρει δηλαδή να διαβάζει το πραγματικό μήνυμα της εξουσίας ανάμεσα στις γραμμές των επίσημων διακηρύξεων.

Εδώ το μήνυμα ήταν ένα και μοναδικό: Ξεχάστε αυτά που πιστεύατε ως Έλληνες και εμείς σας εγγυώμεθα υψηλή κατανάλωση και ευημερία! Ως Έλληνες δεν έχετε μέλλον στην Ελλάδα, γιατί οι ανώτερες εξουσίες έχουν άλλα σχέδια για την Ελλάδα! Ως απλές βιολογικές υπάρξεις όμως, αφημένες στα δικά μας χέρια να τις μορφώσουμε όπως καλύτερα ξέρουμε εμείς, επιτρέπουμε να επιβιώσετε και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Όσοι τυχόν αρνηθούν και αντισταθούν θα αποκλεισθούν από όλες τις απολαβές, κοινωνικές, επαγγελματικές, πολιτικές. Θα ζουν με τον φόβο του κράτους και μαζί τού παρακράτους που χτυπάει εκεί όπου δεν φτάνει ο νόμος. Αν δε επιμείνουν ότι «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» θα βρουν απέναντί τους και τους συνασπισμένους «ελληνοποιημένους» αλλοδαπούς πραιτωριανούς.

Αυτοί ήταν οι όροι του συμβολαίου που η εξουσία πρότεινε στους Έλληνες και πολλοί δελεάσθηκαν. «Η τιμή τιμή δεν έχει και χαράς τον που τη... χάνει!» σκέφτηκαν. Όμως αυτό που επέμεινε να διαχειρισθεί η εξουσία χωρίς εξαιρέσεις ήταν τα παιδιά. Τα αφελληνισμένα σχολεία περίμεναν τα ελληνόπαιδα με τον Χασάν στο ίδιο θρανίο, υλικό για μετάλλαξη. Τι θα έπρατταν άραγε οι γονείς, οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων; Θα δημιουργούσαν προβλήματα επειδή τα παιδιά τους διδάσκονταν ανθελληνικά βιβλία και θα αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της εισαγωγής λαθρομεταναστών χωρίς τα νόμιμα δικαιολογητικά στο σχολείο που πλήρωσαν γενεές επί γενεών ελλήνων φορολογουμένων; Ή θα άφηναν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, τα παιδάκια τους δηλαδή, τα μοναχοπαίδια τους μάλιστα (διότι δεν κάνουν πάνω από ένα παιδί) βορά στο αντεθνικό υπουργείο Παιδείας; Γνωρίζουμε δυστυχώς την απάντηση...

Πώς όμως να ερμηνεύσει κανείς την παρούσα πτώχευση της Ελλάδας, την περικοπή μισθών και συντάξεων, την αύξηση των φόρων στα καταναλωτικά αγαθά κ.λπ., δεδομένης της ανειλημμένης υποχρέωσης της εξουσίας να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους εδέχθηκαν τον αφελληνισμό τους; Η απάντηση είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια: Ο διάβολος δεν κρατάει τον λόγο του. Γιατί να ξοδεύεται εσαεί γιʼ αυτούς που τώρα πια είναι ένα τίποτα; Αφού οι Έλληνες έχασαν οικειοθελώς την τιμή τους, να χάσουν τώρα και το... αντίτιμο. Άλλωστε δεν τα έδωσαν όλα ακόμα, ποιος ξέρει αν πιεζόμενοι δεν θα δώσουν και τα υπόλοιπα!

Η ανυποληψία όσων ανθρώπων πρόδωσαν το λίκνο της Ευρώπης, τους προγόνους και το όνομά τους για τον Μαμμωνά δεν διέφυγε την προσοχή των Ευρωπαίων των οποίων ο παραδοσιακός φιλελληνισμός υπό το κράτος της ματαίωσης γύρισε τώρα στο εξίσου παραδοσιακό του αντίθετο, τον ανθελληνισμό.

Έτσι η διάθεση να μας απαξιώσουν, ηθικά και διανοητικά με κάθε τρόπο μιλάει καθημερινώς μέσα από χίλια και ένα άρθρα του ευρωπαϊκού Τύπου για τη χρεοκοπημένη, ψεύτικη, αδηφάγα, πρόστυχη Ελλάδα, η οποία τώρα πρέπει να τιμωρηθεί, να ταπεινωθεί, να ματώσει με κάθε τρόπο, στο τέλος δε και να εκδιωχθεί από την Ευρώπη! Ακόμα κι έναν Τούρκο να π..... έναν τσολιά σκιτσάρισε ευρωπαίος γελοιογράφος... Όχι: τέτοιο μένος, τέτοιο διασυρμό δεν επιφυλάσσει κανείς σε δανειολήπτη που απλώς αδυνατεί να πληρώσει. Τον επιφυλάσσει μόνο σε άνθρωπο που έχασε την τιμή του.

Αν δεν θέλει να χάσει τα πάντα, ο ελλαδικός Ελληνισμός πρέπει να κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις που διαθέτει το αρχαίο του κύτταρο για να γίνει τιμωρός των πρωταιτίων της προδοσίας και παιδαγωγός των παραστρατημένων, που όμως βαθιά μέσα τους φέρουν το φως της Ελλάδος.

Ελληνική ιθαγένεια, πολιτικά δικαιώματα και λαθρομετανάστευση

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ

(Καθηγητού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου)

Ώστε έτσι. Ο νέος πρωθυπουργός θα προχωρήσει στη μαζική ελληνοποίηση του ανθού των λαθρομεταναστών, των παιδιών τους που βρίσκονται στα ελληνικά σχολεία.

Είναι, λέγεται, 250.000 άτομα! Μαζί μ' αυτούς θα νομιμοποιηθούν, αναμφίβολα, και οι γονείς τους, όπως εντός ολίγων ετών οι γυναίκες και τα παιδιά που θα αποκτήσουν στην πορεία. Όλοι αυτοί θα φέρουν στην Ελλάδα, εννοείται, τους συγγενείς τους απ' όλες τις γωνιές της Αφρικής, της Ασίας και των Βαλκανίων (νόμος Σημίτη περί συνενώσεως οικογενειών).
Εν τω μεταξύ στις δημοτικές εκλογές του 2010 θα έχουν ψηφίσει, όπως είχε εξαγγείλει ήδη το 2004 η Νέα Δημοκρατία, όλοι οι αλλοδαποί που βρίσκονται πέντε χρόνια στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως υπηκοότητας.

Ήδη τον επόμενο χρόνο (δηλαδή πριν από την καταστροφή της Γης το 2012, σύμφωνα με το ομώνυμο κινηματογραφικό έργο) οι υπναλέοι Έλληνες θα δουν τόσους αλβανούς δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και αστυνομικούς πάνω απ' το κεφάλι τους που θα χάσουν -αν υποτεθεί ότι την έχουν ακόμη- την αίσθηση του χώρου όπου βρίσκονται.

Η Ελλάδα δεν θα είναι η ίδια.

Ας αναλογιστούμε επίσης ότι διά της δημιουργίας μεγάλων Περιφερειών, με την εφαρμογή του επερχόμενου «Καποδίστρια 2», οι αλλοδαποί ή οι έλληνες συνεργάτες τους περιφερειάρχες θα παίρνουν προγράμματα κατευθείαν από τις Βρυξέλλες χωρίς την ενοχλητική μεσολάβηση του εθνικού κέντρου των Αθηνών. Τι θαυμαστοί νέοι ορίζοντες αυτονόμησης για «μειονότητες», ξένες θρησκείες και εξωτικούς πολιτισμούς δεν ανοίγονται στις νεόκοπες επαρχίες της πάλαι ποτέ Ελλάδος!
Επίσης, «εξετάζει» επί του παρόντος η νέα κυβέρνηση (κατά την κ. Θεοδώρα Τζάκρη, υφυπουργόν Εσωτερικών, περιοδικό «Επίκαιρα» 20-26/11/2009, τεύχος 5) την αλλαγή του ελληνικού κώδικα ιθαγένειας που βασίζεται στο δίκαιο του αίματος (Έλληνας είναι ο γόνος Ελλήνων) ώστε η ιθαγένεια να δίδεται σε όλους όσοι γεννιούνται στην Ελλάδα (δίκαιον εδάφους).

Επιτέλους φθάνει τώρα η στιγμή που θα υλοποιηθούν οι σχετικές προτάσεις της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Εθνικού Παρατηρητηρίου κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας που αποδέχθηκαν κατ' αρχήν οι εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ την 26ην Μαρτίου 2009 στην ΕΣΗΕΑ με παρουσία γνωστών εθνομηδενιστών, προπαγανδιστών του «πολυπολιτισμού» από το δημοσιογραφικό και καθηγητικό κατεστημένο (δες σχετικά το άρθρο μου «Η ελληνική ασθένεια της βουλήσεως» στο «ΠΑΡΟΝ» 5/4/09).

Σημειωτέον ότι με τη μεταρρύθμιση του κώδικα ιθαγένειας ενδέχεται ο έλλην ομογενής του εξωτερικού να πολιτογραφείται στην Ελλάδα δυσκολότερα από έναν π.χ. αφρικανό γόνο λαθρομεταναστών που γεννήθηκε εδώ.

Όμως τι να περιμένει ο γόνος Ελλήνων σε μία Ελλάδα της οποίας το Κοινοβούλιο κατεψήφισε ήδη το δικαίωμα ψήφου των ομογενών ενώ προτίθεται να υπερψηφίσει αντίστοιχο δικαίωμα των αλλογενών;

Αξίζει εν προκειμένω να επισημανθεί η ηθελημένη σύγχυση των όρων ιθαγένεια και υπηκοότητα.

Ιθαγενής είναι ο καταγόμενος εκ της χώρας, ο αυτόχθων, ενώ υπήκοος είναι «ο υποκείμενος εις την εξουσίαν κράτους τινός» (Λεξικόν Δημητράκου).

Εξ αυτού προκύπτει ότι ο υπήκοος γίνεται, αλλά ο ιθαγενής μόνον γεννάται, δηλαδή ανήκει σ' ένα γένος ήτοι -κατ' επέκτασιν- σύνολον ομογενών, εθνότητα, έθνος, φυλή (Λεξικόν Δημητράκου). Επομένως συνεπάγεται η αυθαίρετη ταύτιση της φυσικής, αναφαίρετης ιθαγένειας με την επίκτητη υπηκοότητα και κατάργηση της έννοιας του γένους και της εθνότητας ως ουσιωδών ιδιοτήτων της ελληνικότητας.

Προφανώς αυτό είναι και το ζητούμενο της επικείμενης μεταρρύθμισης του ελληνικού κώδικα ιθαγένειας, η ουσιαστική απονοηματοποίηση της έννοιας Έλληνας και ελληνικότητα, η οποία εφεξής θα προσδιορίζεται με τα ρευστά κριτήρια της εκάστοτε κρατικής εξουσίας.

Η εξουσία θα καθορίζει, αυθαίρετα, ποιες κατηγορίες ανθρώπων θα ονομάζονται Έλληνες διά της διοικητικής πράξεως της χορηγήσεως πολιτικών δικαιωμάτων και μόνον.

Αντιστρόφως θα έχει τη δύναμη το κράτος να αρνείται κατά το δοκούν την ιδιότητα του Έλληνα σε ανθρώπους οι οποίοι εν τούτοις είναι Έλληνες, σύμφωνα με τη λογική και την αλήθεια.

Στην πραγματικότητα η σταδιακή αφαίμαξη της ελληνικής ιδιαιτερότητας από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της έχει αρχίσει προ πολλού στην εκπαίδευση, πρώτα στην τριτοβάθμια και μετά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Δεν επιβάλλουν τάχα εδώ δάσκαλοι και συγγράμματα τη σταδιακή απομάκρυνση από τον «ελληνοκεντρισμό» και τον προσανατολισμό στη «διαπολιτισμική» αγωγή; Η ίδια η σύνθεση των σχολείων είναι πολυεθνική.

Χωρίς ελληνικότητα και Έλληνες δεν μπορεί να υπάρξει βέβαια «ελληνική» παιδεία παρά μόνο ως ευφημισμός. Η ιδεολογική αναπαραγωγή της ελληνικής κοινωνίας διακόπτεται σταδιακά και προμελετημένα.

Έωλο είναι επομένως και το επιχείρημα της εξουσίας να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια στα παιδιά των αλλοδαπών που έγιναν «κοινωνοί της ελληνικής παιδείας» (Θεοδώρα Τζάκρη, «Επίκαιρα», σελ. 19). Ποίας ελληνικής παιδείας; Αυτής που ουσιαστικά αρνείται την ελληνικότητα;

Ο λόγος που τα παιδιά των λαθρομεταναστών εισήχθησαν στα ελληνικά σχολεία δεν είναι ο εξελληνισμός τους. Κανένας δεν νοιάζεται για την ελληνικότητα, γιατί αν νοιαζότανε θα φρόντιζε συν τοις άλλοις να τηρήσει το Σύνταγμα, το οποίον προβλέπει δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία για όλους τους Έλληνες. Άρα ουδεμία υποχρέωση είχε το κράτος να παρέχει εκπαίδευση σε μη Έλληνες οι οποίοι παρανόμως εισήλθαν στην επικράτεια (προσφάτως το γαλλικό κράτος απαίτησε από μαθητές παρανόμων μεταναστών να εγκαταλείψουν το σχολείο στο τέλος του σχολικού έτους).

Όχι: η εισαγωγή του τεράστιου αριθμού των αλλοδαπών στο ελληνικό δημόσιο σχολείο έγινε εξαρχής με τον σκοπό να παραμείνουν στην Ελλάδα (μαζί με τους γονείς τους) έως ότου ενηλικιωθούν για να ελληνοποιηθούν.

Η ελληνοποίηση των αλλοδαπών είναι ένα μέτρο το οποίο:

α) αλλοιώνει για πάντα τη σύνθεση του εκλογικού σώματος υπέρ του κυβερνώντος κόμματος,

β) εδραιώνει τον μεγαλύτερο εποικισμό των νεωτέρων χρόνων που γνώρισε η Ελλάδα με κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου,

γ) προσκαλεί νέα κύματα μεταναστών στην Ελλάδα,

δ) ευνοεί τον τουρκικό επεκτατισμό εις βάρος του ελληνικού έθνους το οποίον αποδυναμώνει η επί τούτοις εκ Τουρκίας ορμώμενη λαθρομετανάστευση,

ε) ενισχύει την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία,

ζ) διασπά την κοινωνική συνοχή και μπορεί να επιφέρει συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας εντός της Ελλάδος,

η) μετατρέπει τη χώρα σε κράτος μειονοτήτων με προοπτική διάσπασης,

θ) καταστρατηγεί την ευρωπαϊκή συνθήκη για το Μεταναστευτικό που υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2008 στις Βρυξέλλες η Ελλάδα. Η συνθήκη αυτή αντιτίθεται στις μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών,

ι) προδίδει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εισάγοντας στην Ευρώπη λαθρομετανάστες που η Ελλάδα παρανόμως εξοπλίζει με ευρωπαϊκά χαρτιά,

κ) καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική εργατική τάξη (Μαρξ: «Η εισαγωγή ξένων εργατών είναι η διαιώνιση της δουλείας»),

λ) καταπατεί τις συνταγματικές ελευθερίες των Ελλήνων, προκειμένου αυτοί να αναγκασθούν να παραχωρήσουν κεκτημένα στους εποίκους (μία πρόγευση αυτού έδωσε η δράση της αστυνομίας υπέρ των αλλοδαπών εναντίον των Ελλήνων κατά τις πρόσφατες συγκρούσεις στην πολύπαθη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα).

Για να αποτραπούν τα χειρότερα, όσο υπάρχει ακόμα ελληνικό έθνος, Σύνταγμα και νόμοι, θα πρέπει:

α) Να εξαντλήσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση τα περιθώρια νόμιμης διαμαρτυρίας

και

β) Να απαιτήσουμε δημοψήφισμα για το Μεταναστευτικό.

πηγη ΠΑΡΟΝ