"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αν έρθει ο Πούτιν για δανεικά...

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ στους ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ που περίμεναν (και περιμένουν) "σωτηρία" από τον Πούτιν,  το "Αγιο Πνεύμα", τον "Θεό" της Ελλάδας, τους Νεφελειμ, και από ψεκασμένους εξωγηινους...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ...


Ενας από τους πρώιμους μύθους της κρίσης στην Ελλάδα είναι ότι η χώρα μας είχε το 2010 πολλές εναλλακτικές λύσεις να δανειστεί (δίχως μνημόνια κι άλλα «εξαποδώ»), αλλά οι «προδότες πολιτικοί», με πρώτο τον Γιώργο Παπανδρέου, προτίμησαν την «εθνική υποτέλεια» παρά να πάρουν τα λεφτά που μας προσέφεραν με τη σέσουλα. Μας είχαν ζαλίσει τότε με τα «λεφτά του συντρόφου Πούτιν», ο οποίος σύμφωνα με τους θρύλους της εποχής θα μας πλήρωνε το χρέος (και θα ’δινε κάτι παραπάνω να πορευόμαστε όπως παλιά) με αντάλλαγμα μία βάση στο Αιγαίο και κατά προτίμηση στη Σύρο.
 


Τι κι αν ο τότε πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, συνέστησε με δημόσια δήλωση στον κ. Παπανδρέου (κατά την επίσκεψη του δευτέρου στη Μόσχα) «να προσφύγει η Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Παγκόσμια Τράπεζα για οικονομική βοήθεια, προκειμένου να λυθούν τα προβλήματα του ελληνικού κράτους»;  


Οι συνωμοσιολόγοι επέμεναν ότι «λεφτά υπάρχουν» και η Ελλάδα δεν τα παίρνει. Αλλοι ισχυρίζονταν ότι «ένας άλλος δανεισμός είναι εφικτός». 


Ελεγε ο κ. Αλέξης Τσίπρας, φέρνοντας ως παράδειγμα τον δανεισμό της Κύπρου από τη Ρωσία (RealFM 29.2.2012): «Η Ελλάδα είχε δυνατότητες και διαπραγμάτευσης και αναζήτησης εναλλακτικών πηγών δανεισμού. Δεν το έκανε ποτέ όμως, γιατί ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του υλοποιούσε προειλημμένες αποφάσεις. Πρόκειται για ένα προμελετημένο και προσχεδιασμένο έγκλημα, το οποίο αρνήθηκε να υλοποιήσει ο Καραμανλής και... δέχθηκε με θέρμη να το υλοποιήσει όμως ο κ. Παπανδρέου». 


Κάποιοι άλλοι περνούσαν αμέσως στο ψητό: «Οι προδότες στο Γουδί».
 


Η θεωρία περί άφθονων και τζάμπα δανείων του σ. Πούτιν δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα όταν το 2012 η Κύπρος ζήτησε δάνειο 5 δισ. ευρώ (και όχι 250 δισ. που χρειαζόταν η Ελλάδα) από τη Ρωσία. 


Δεν τα πήρε


Τότε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών της Sergei Storchak έλεγε ότι θεωρεί τεράστιο ρίσκο τον δανεισμό της Κύπρου. Η Ρωσία πιθανώς να συμμετείχε στο πρόγραμμα στήριξης που ετοιμάζει η Ε.Ε. (μνημόνιο δηλαδή), αλλά η Ρωσία δεν θα ήταν εκ των βασικών πιστωτών (Bloomberg 26.12.2012).

 
Σήμερα ο κ. Πούτιν είναι κατά κάποιο τρόπο στη θέση που βρέθηκε ο κ. Παπανδρέου την άνοιξη του 2010. Το ρωσικό Δημόσιο πρέπει να αποπληρώσει ομόλογα ύψους 80 δισ. ρουβλίων που λήγουν στις 26 Νοεμβρίου και οι αγορές είναι κλειστές για τη Ρωσία. Δίνει επιτόκιο 10,6% για έντοκα γραμμάτια έξι μηνών (!) αλλά έπειτα από αλλεπάλληλες ακυρώσεις δημοπρασιών, το ρωσικό Δημόσιο μπόρεσε να πουλήσει μόνον το 10% των εντόκων γραμματίων λήξης Μαΐου 2016. Στόχος ήταν η άντληση 5 δισ. ρουβλίων, ήτοι 85,5 εκατομμυρίων ευρώ!

 


Να το κάνουμε λιανά: η Ελλάδα δανείστηκε 250 δισ. με «τοκογλυφικά επιτόκια» 2,5% για περίοδο άνω των 10 ετών, ενώ η Ρωσία (που θα μας... δάνειζε) δεν μπορεί με επιτόκιο 10,6% να μαζέψει 85 εκατ. ευρώ παρά το γεγονός ότι έχει τεράστια πλουτοπαραγωγικά αποθέματα.
 


Φυσικά η Ρωσία δεν θα χρεοκοπήσει για 85 εκατ. ευρώ, αλλά εμείς θα χρεοκοπούσαμε για 9 δισ. που ήταν οι λήξεις ομολόγων τον Μάιο του 2010. Η αδυναμία της όμως να δανειστεί δείχνει ότι οι αγορές δεν τιμολογούν τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους μιας χώρας όσο τις πιθανότητες να πάρουν πίσω τα λεφτά τους

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα 20 μεγαλύτερα ψέματα της ελληνικής κοινωνίας




ΨΕΜΑ 1
Όπου έχει αναλάβει το ΔΝΤ βύθισε την οικονομία στην ύφεση.
 

Το ΔΝΤ από τις 20 χώρες που έχει χρηματοδοτήσει οι 13 αναπτύχθηκαν και οι 2 τώρα βρίσκονται στους G20.(Τουρκία, Βραζιλία) Ο άλλες 7 απλά δεν εφάρμοσαν το σταθεροποιητικό πρόγραμμα (βλέπε Ελλάδα). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι της Αγγλίας το 1979 που μπήκε στο ΔΝΤ και εφαρμόζοντας πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς , γνώρισε την μεγαλύτερη ανάπτυξη της ιστορίας της.



ΨΕΜΑ 2
Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Ρωσία.
 

Όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ αυτό ,αλλά πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ρωσία είναι από τα μέλη του ΔΝΤ που έφερε αντίρρηση για το ύψος της βοήθειας προς την Ελλάδα σαν μη συμφέρουσα επένδυση.
 

Η περίπτωση της Λευκορωσίας είναι χαρακτηριστική, ενώ βγήκε από τις αγκάλες του ΔΝΤ, στράφηκε σε δανεισμό στη Ρωσία , η οποία της δάνεισε λιγότερα με μεγαλύτερο επιτόκιο και με επαχθέστερους όρους όπως το ξεπούλημα όλων των υποδομών τους σ’ αυτήν.
Δείγμα των προθέσεων της είναι ότι αρνείται να πουλήσει πετρέλαιο επί πιστώσει στα ελληνικά Διυλιστήρια, δηλ. σε κερδοφόρες και φερέγγυες επιχειρήσεις.
Και για να δείξουμε το ανεδαφικό του παραπάνω ισχυρισμού, η Ρωσία θα μπορούσε να αγοράσει ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά, απλά δεν το ‘κανε.



ΨΕΜΑ 3
Θα μπορούσαμε να χρηματοδοτηθούμε από την Κίνα.
 

Αυτό είναι το δεύτερο σκέλος της πλάνης ότι αρνηθήκαμε να αναλάβει το χρέος μας η Κίνα και οι προδότες πολιτικοί μας μας έριξαν στην μέγγενη του ΔΝΤ.
Η Κίνα όπως και η Ρωσία ,όπως είπαμε θα μπορούσαν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα από την ελεύθερη αγορά ,χωρίς να υπάρχει διακρατική συμφωνία. Δεν το έκαναν γιατί απλά δεν ρισκάρουν τα λεφτά τους σε μια αναξιόπιστη οικονομία.
Πρέπει να γνωρίζουν οι μυθοπλάστες της ελληνικής πραγματικότητας ότι η Κίνα έχει δικό της οίκο αξιολόγησης ,ο οποίος υποβαθμίζει συνεχώς την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος. Με λίγα λόγια, όχι δεν θέλει να μας δανείσει, αλλά συμβουλεύει και τους άλλους να μην το κάνουν.
Είναι πράγματι αφελείς αυτοί που πιστεύουν, πως η Κίνα θα αναλάμβανε το χρέος μας για να περνούν οι έλληνες καλά, όταν από τα αποθεματικά της δεν τροφοδοτεί ανάγκες του δικού της λαού;



ΨΕΜΑ 4
Οι δανειστές μας είναι στυγνοί τοκογλύφοι.
 

Αυτοί που δανείζουν δανείζουν για να κερδίσουν, αυτό είναι ξεκάθαρο. Το ύψος του επιτοκίου είναι ανάλογο του ρίσκου που παίρνουν. Ας δούμε λοιπόν τι αναλογία επιτοκίου –ρίσκου υπάρχει.
Το επιτόκιο –ρίσκο που θα έβαζαν οι αγορές για να δανείσουν τη χώρα μας (spreads) κυμαίνονταν πάνω από 20%. Δηλ. απαγορευτικό. Το επιτόκιο δανεισμού που έλαβε η Ελλάδα από τον μηχανισμό στήριξης για το πρώτο μνημόνιο ήταν 4-5% και για το δεύτερο μνημόνιο 3,6%, όταν τα επιτόκια στην ελεύθερη αγορά έφταναν το 30%. Ποιος λοιπόν είναι ο στυγνός τοκογλύφος, όταν τα επιτόκια της Ιταλίας και της Ισπανίας κυμαίνονται στο 6-7%;



ΨΕΜΑ 5
Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα με σκοπό να ελέγξει την οικονομία της και να αγοράσει τα πάντα έναντι πινακίου φακής.
 

Στον ισχυρισμό αυτόν θα αντιτάξω το ερώτημα , γιατί η Γερμανία δεν άφησε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να αγοράσει τα πάντα φτηνότερα και χωρίς ρίσκο;
 

Γιατί τα δεκάδες δις που εκταμιεύονται από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των εταίρων μας και δη της Γερμανίας δεν επενδύονται σε ασφαλέστερα σημεία του πλανήτη(Βαλκάνια, Μεσόγειο) και επενδύονται στην Ελλάδα;
 

Στον μηχανισμό στήριξης συμμετέχουν όλες οι χώρες της ευρωζώνης. Γιατί αυτή η πολεμική μόνο για τους Γερμανούς και όχι για τους Ολλανδούς, Νορβηγούς, Φιλανδούς, Κύπριους κλπ;
Προφανώς όλα εντάσσονται στα συμφέροντα κάθε χώρας και της ευρωζώνης γενικότερα. Κανένας δεν χαρίζει και κανένας δεν θέλει να χάσει. Αλλά η προσπάθεια διάσωσης της χώρας μας ευνοεί πρωτίστως εμάς και κατ’επεκτασιν τους εταίρους μας.



ΨΕΜΑ 6
Η Γερμανία δανείζει την Ελλάδα για να στηρίξει τις εξαγωγές της.
 

Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κάποιος ότι μια αγορά 10εκ κατοίκων μπορεί να στηρίξει την ανάπτυξη μιας χώρας 80εκ.
Στο γενικό σύνολο των εξαγωγών της Γερμανίας, η Ελλάδα κατέχει το 0,7%. Δηλ περίπου 6δις το χρόνο όταν το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών είναι 34 δις. Αντίστοιχα η Πορτογαλία εισάγει περίπου 8δις από την Γερμανία και δεν αναλώνεται σε τέτοιες ανόητες κατηγορίες, όπως και η Ιρλανδία που εξάγει, αντί να εισάγει, στη Γερμανία 11δις το χρόνο δεν σκέφτηκε κανείς να πει ότι η Γερμανία δεν πρέπει να δανείσει την Ιρλανδία;
Άρα τα προβλήματα κάθε χώρας δεν έχουν να κάνουν με τις εξαγωγές της Γερμανίας στις χώρες αυτές, αλλού είναι τα προβλήματα.



ΨΕΜΑ 7
Η Γερμανία μας δανείζει για να αγοράζουμε εξοπλιστικά προγράμματα από αυτήν.
 

Μετέωρος ο ισχυρισμός και ανατρέψιμος μέσω των αριθμών. Η Ελλάδα δαπανά κάθε χρόνο περίπου 2δις ευρώ για εξοπλισμούς από τους οποίους μόνο το 20% αφορά την Γερμανία δηλ. 400εκ ευρώ το χρόνο. Το ερώτημα είναι, ασχέτως αν χρειάζονται η όχι, ότι δημιουργούνται φαντάσματα και πλασματικοί εχθροί όταν οι εκροές χρημάτων από την Γερμανία στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσια των εκροών.
Θα καταγράψω ένα νούμερο από μελέτη της EUROBANK ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα μόνο μέσω επιδοτήσεων τα τελευταία 30 χρόνια είναι 203 δις, τα περισσότερα από τα οποία είναι από τις καταβολές των φορολογούμενων γερμανών πολιτών.
Οι επιδοτήσεις δεν δόθηκαν στην Ελλάδα από συμπάθεια αλλά από μια διευρυμένη αντίληψη του συμφέροντος των χωρών αυτών στο πλαίσιο της ΕΕ. Το πώς αξιοποιήθηκαν οι πόροι αυτοί από την Ελλάδα είναι ζήτημα μιας άλλης συζήτησης.



ΨΕΜΑ 8
Το μνημόνιο κατέστρεψε τη χώρα.
 

Η χώρα ήταν κατεστραμμένη πριν το μνημόνιο. Το μνημόνιο ήταν μια διακρατική συμφωνία με όρους δανεισμού. Σε γενικές γραμμές προσανατολιζόταν στη μείωση των δημοσίων δαπανών, στις ιδιωτικοποιήσεις, στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. (μείωση δημοσίων υπαλλήλων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, κλπ)
Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ που διαχειρίσθηκε το μνημόνιο δεν μείωσε δραστικά τις δημόσιες δαπάνες και τις σπατάλες του κράτους, δεν έκανε ούτε μια ιδιωτικοποίηση, δεν κατάφερε να πατάξει την φοροδιαφυγή, δεν μείωσε τους δημοσίους υπαλλήλους , δεν έκλεισε άχρηστους δημόσιους οργανισμούς , δεν άνοιξε τα κλειστά επαγγέλματα, και αντ αυτού μείωσε μισθούς και συντάξεις οριζόντια και έβαλε φόρους σε ότι κινείται ή δεν κινείται. Αποτέλεσμα αυτού η ύφεση να παγιωθεί και να χρειαστεί δεύτερο μνημόνιο πιο σκληρό. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι επί δυο χρόνια αυτοί που διαμαρτύρονταν να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο το κατάφεραν στο ακέραιο. Τώρα διαδηλώνουν ότι η εφαρμογή του έφταιγε που καταρρέει η χώρα. Είναι σε σύγχυση ή την επιδίωκαν;



ΨΕΜΑ 9
Τα λεφτά τα έφαγαν οι πολιτικοί μαζί με τα κρατικοδίαιτα λαμογια.
 

Σωστό! Αλλά.
Από τα 100 ευρω που δαπανά το ελληνικό κράτος το 70% πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις, το 20% σε τοκοχρεολύσια και ένα 10% σε δραστηριότητες δημοσίων επενδύσεων. Σ’αυτό το 10% κρύβεται η διαπλοκή και το πάρτι με τις μίζες ημετέρων. Αν όμως το αναλύσεις λογιστικά στο σύνολο των δαπανών η διαφθορά δεν ξεπερνά το 1,5% και σε καμιά περίπτωση δεν αντιστοιχεί στο δημόσιο χρέος των 360δις.
Το πρόβλημα είναι ξεκάθαρο ότι δαπανούσαμε κάθε χρόνο 30δις παραπάνω από αυτό που παράγαμε. Κάθε ευρώ που έμπαινε στη χώρα έβγαινε με την αγορά εισαγόμενων προϊόντων. Αν μας χάριζε κάποιος ολόκληρο το χρέος σε 10 χρόνια θα βρισκόμασταν στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.



ΨΕΜΑ 10
Χρεωκοπία αντί μνημόνιο 2.
 

Το μνημόνιο 2 φέρνει ύφεση και εξασφαλίζει μόνο τους δανειστές μας. Ο.Κ.
Η χρεοκοπία και αυτή εξ ορισμού θα φέρει ύφεση. Άρα τι διαλέγουμε;

Με το μνημόνιο 2 η χώρα μπαίνει σε μακροχρόνια ύφεση μένοντας όμως στην Ευρώπη, στο ευρώ και με πληθωρισμό 2,5%. Αν όμως χρεοκοπήσει η χώρα βγαίνει από το ευρώ χωρίς ρευστότητα, με αλλαγή νομίσματος και με πληθωρισμό άνω του 20%.
Και ρωτώ, σε ποια από τις δυο περιπτώσεις υπάρχουν προοπτικές ανάπτυξης;
Το να κατηγορούμε κάτι δεν σημαίνει ότι η άλλη επιλογή είναι καλύτερη.



ΨΕΜΑ 11
Να πάμε στην δραχμή και να αναπτυχθούμε μόνοι μας
 

Η προοπτική της δραχμής δεν μας κάνει ανεξάρτητους από τους πιστωτές μας αλλά εξαρτημένους για πολλά χρόνια από την φτώχια. Φαντάζει εφιαλτικό οι καταθέσεις όλων μας να μετατραπούν σε δραχμές που με την ιλιγγιώδη αύξηση του πληθωρισμού θα εκμηδενισθούν, το δημόσιο χρέος θα πολλαπλασιασθεί, τα στεγαστικά δάνεια θα είναι αδύνατον να αποπληρωθούν, η ακρίβεια και η ανεργία, και οι ελλείψεις σε βασικά προϊόντα επιβίωσης, θα πυροδοτήσουν τεράστια κοινωνικά προβλήματα( εγκληματικότητα, πορνεία, παραοικονομία κ.α)
για το λόγο αυτό η μόνη λύση είναι η ασπίδα του ευρώ, να μας δώσει την δυνατότητα να έχουμε την απαιτούμενη οικονομική σύγκλιση με τις εύρωστες χώρες της ευρωζωνης.



ΨΕΜΑ 12
Το χρέος είναι απεχθές ,και να μην το πληρώσουμε.
 

Απεχθές λέγεται το χρέος που δημιουργείτε από απολυταρχικά καθεστώτα, όταν ο εκάστοτε δικτάτορας λαμβάνει δάνειο για δικό του πρόσοδο και δεν φθάνει ποτέ στον λαό. Στην περίπτωση μας όμως είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, τα δάνεια χορηγήθηκαν για επιδοματική πολιτική, διορισμούς , συντάξεις και κατασπαταλήθηκαν σε διάφορες ορατές δαπάνες του κράτους. Άρα η άποψη του δεν πληρώνω χαρακτηρίζεται από λαϊκίστικη έως δολίως παραπληροφόρηση των πολιτών.



ΨΕΜΑ 13
Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!!!
 

Το υπουργείο Οικονομικών δημοσίευσε τη λίστα 6000 μεγάλωνεπιχειρήσεων που χρωστάνε στο Δημόσιο περίπου 42δις.
Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τα ονόματα των επιχειρήσεων του «Μεγάλου Κεφαλαίου» που αν τους τα πάρουμε θα σωθεί ο τόπος, παρατηρεί τις εξής τέσσερις κατηγορίες.
Στη πρώτη κατηγορία είναι ,οι επιχειρήσεις του Δημοσίου με πρωταγωνιστή τον ΟΣΕ που χρωστά 1.2δις, ακολουθούν τα Ελληνικά Πετρέλαια, η ΔΕΗ, διάφοροι Κρατικοί Οργανισμοί, Δήμοι ,δημοτικές επιχειρήσεις και αγροτικοί συνεταιρισμοί.
Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται επιχειρήσεις που δεν υπάρχουν πια, μεταξύ άλλων είναι , η Πειραϊκή Πατραϊκή, το Μινιόν, ο Κατράντζος, η Υβοννη, η Ανατολια, η Τράπεζα Κρήτης, το NEW CHANNEL, οι ασφαλιστικές Φοίνιξ , ASPIS, και εκατοντάδες άλλες.
Στη τρίτη κατηγόρια βρίσκονται εταιρείες προβληματικές που βρίσκονται σε διαδικασία εκκαθάρισης ή σε καθεστώς οικονομικής επιτήρησης όπως το GLOU, το ARTISTI ITALIANI, η ΑΕΚ, ο Πανιώνιος, ο Αρης και πλήθος άλλων.
Στην τέταρτη κατηγορία βρίσκονται οι εταιρείες που χρωστάνε και αναμφισβήτητα πρέπει να πληρώσουν.

Κύκλοι του υπουργείου οικονομικών υπολογίζουν ότι θα είναι μεγάλη επιτυχία να καταφέρουν να μαζέψουν τα 6δις από τα 42δις.
Το αφιερώνω σε όσους διαδηλώνουν εναντίον φαντασμάτων, ψάχνοντας σε αραχνιασμένα σεντούκια και λαϊκίζοντας πάνω στον ανθρώπινο πόνο.



ΨΕΜΑ 14
Να ανατρέψουμε το σύστημα και να πάρουμε τα λεφτά από τους πλούσιους και να τα δώσουμε στο λαό
 

Ας παραθέσουμε μερικά στοιχεία που δείχνουν την ανατομία της λεγόμενης πλουτοκρατίας. Aπο το σύνολο των επιχειρήσεων στην Ελλάδα μόνο 13% είναι αυτό που λέμε μεγάλο κεφάλαιο
Η αποτίμηση όλων των εισηγμένων εταιρειών στο χρηματιστήριο δεν ξεπερνούν τα 16 δις, η οποία μειώνεται μέρα με τη μέρα.
Το ενεργητικό των τραπεζών μπορεί να είναι περίπου 600δις, όπως διακηρύσσουν διάφοροι αριστεροί πολιτικάντηδες στην τηλεόραση, το αποθεματικό τους όμως είναι πολύ πιο κάτω από τα 20δις.
Η συνολική αξία του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος αυτή τη στιγμή είναι μόλις 4δις.



ΨΕΜΑ 15
Να φορολογηθούν οι πλούσιοι.
 

Από το σύνολο των φορολογουμένων, το 60% ή βρίσκεται στο αφορολόγητο ή έχει επιστροφή φόρου. Το 50% των ετήσιων εσόδων του κράτους οφείλονται σ΄αυτό που λέμε μεγάλο κεφάλαιο και από τα υψηλόμισθα στελέχη των μεγάλων εταιρειών.
Η φοροδιαφυγή γίνεται από τις πολυδιάστατες μικροεπιχειρησεις και υπηρεσίες ( βιοτεχνίες, εμπορικά μαγαζιά, αυτοαπασχολούμενοι κ.α.) σημειωτέον ότι οι αγρότες δεν πληρώνουν καθόλου φόρους.
Τα τεράστια κεφάλαια που κατέχουν οι εφοπλιστές δεν είναι παραγόμενος πλούτος εντός Ελλάδος αλλά από δραστηριότητες του εξωτερικού .Άρα δε δικαιούμαστε ούτε μπορούμε να τα φορολογήσουμε παρά μόνο να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες να τα επενδύσουν στην χώρα μας. Όλα τ’αλλα είναι λαϊκίστικες κορόνες, αφού και όλα τα χρήματα της πλουτοκρατίας να δεσμεύσουμε τα χρήματα που χρωστάμε είναι 350+110=460 δις. Δυστυχώς η επανάσταση ματαιώνεται.



ΨΕΜΑ 16
Αν πατάξουμε την φοροδιαφυγή θα έχουμε δημοσιονομικό πλεόνασμα
 


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πίσω, εκεί απ' όπου αρχίσαμε


Το Γενικό Λογιστήριο του κράτους σήμανε χθες τον κώδωνα του κινδύνου: η χρηματοδότηση των ταμείων ξεπέρασε κάθε όριο εξαιτίας της κατάρρευσής τους

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση επιμένει να μην θέλει να κάνει νέες προβλέψεις για το συνταξιοδοτικό (αύξηση των ορίων ηλικίας, μείωση των συντάξεων όπου χρειάζεται, π.χ. επικουρικά με ελλείμματα).  

Εν όψει εκλογών και άλλων πολιτικών εξελίξεων, τα Μέσα που υποστηρίζουν την κυβέρνηση επιμένουν να λένε ότι η τρόικα ζητά αδύνατα πολιτικά πράγματα. Άρα, κατά τη γνώμη τους, αυτό που είναι δυνατό πολιτικά είναι να ζητήσουμε και άλλα χρήματα, διότι αν σου λείπουν χρήματα για να κλείσεις τις τρύπες, ή πας και τα δανείζεσαι (αν μπορείς) ή τα παίρνεις διακρατικά από τα χρήματα άλλων φορολογούμενων.

Όπως εδειξαν και οι συζητήσεις στο Παρίσι, ο χρόνος τελειώνει. Και όσοι επικαλούνται μια «πολιτική διαπραγμάτευση» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), μάλλον αγνοούν ότι ουδείς την θέλει ρητά. Γι' αυτό εξάλλου η Ε.Ε. αφήνει το ΔΝΤ μέσα και στο διάδοχο των μνημονίων σχήμα.  

Ο Γ. Σταθάκης είπε  στο Λονδίνο, μιλώντας σε επενδυτές, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει να φύγει το ΔΝΤ από τη μελλοντική διαπραγμάτευση. Τι θα γίνει όμως αν η Ε.Ε. δεν το δεχθεί;  

Προφανώς, μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την τύχη της κυβέρνησης Σαμαρά

Ο κ. Σταθάκης φαίνεται πως διευκρίνισε ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρξουν ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρξει «κούρεμα» του ιδιωτικού δημοσίου χρέους, παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους που έχουν στα χέρια τους τα κράτη και η ΕΚΤ.  

Ακόμα και αν γίνει αυτό -κάτι που δεν φαίνεται- ποιο θα είναι το αντάλλαγμα για εκείνους που θα συμφωνήσουν; 

 Με αυτά και με αυτά, γυρίζουμε εκεί απ' όπου αρχίσαμε: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ζόμπι εναντίον Βρυκολάκων


Στο Παρίσι διαπραγματεύονται, για το μέλλον της χώρας στην οποία κατοικείς, ο Χριστόδουλος ο Λαζαρίδης με τον Χρήστο τον Πρωτόπαππα

 Στο μέλλον θα διαπραγματευτούν και ο Παναγιώτης ο Λαφαζάνης με τον Πάνο τον Σκουρλέτη. Μπορεί και με τον Τέρενς τον Κουίκ.

Αυτή η αισιόδοξη εισαγωγή, η οποία νομίζω πως απαντά μια και καλή στην ερώτηση «και τι να το κάνω το διαβατήριο;», είναι στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που κανείς χρειάζεται να πει αν θέλει να περιγράψει την Ελλάδα του 2014 και βαριέται να μιλάει πολύ ώρα

Αν πάλι έχει όρεξη και έχει βρεί ακροατήριο που να του αρέσει ο συνδυασμός θρίλερ και κωμωδίας σε ταινία όπου δεν υπάρχουν καλοί και απλώς τα ζόμπι συναγωνίζονται με τους βρυκόλακες, υπάρχουν και μερικά άλλα, ακόμα πιο αισιόδοξα. Υπάρχει, παραδείγματος χάριν, αυτός ο υπέροχος αντιπρύτανης του ΑΠΘ ο οποίος ζήτησε να εφαρμόζονται οι κανόνες με τη φράση «Πρέπει να φασιστοποιηθούμε όσοι είμαστε σε θέση εξουσίας. Γιατί δεν βλέπω να αλλάζει αλλιώς ο Έλληνας» αποδεικνύοντας πως δεν έχει και πολλές διαφορές από τα κομματοκούταβα που μπερδεύουν την εφαρμογή των κανόνων που δεν τους αρέσουν με χούντα. Και για τους δύο οι κανόνες είναι ολοκληρωτισμός.
image
Υπάρχει κι εκείνος ο φοιτητής που άδειασε μια σακούλα σκουπίδια στο γραφείο του Άρχοντα Δικαιοφύλακα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής (αλήθεια είναι όλο αυτό, το βρήκα στο βιογραφικό του) Φορτσάκη, φωνάζοντας, με εκφορά λόγου λαχαναγορίτη σε παράκρουση, πως το Ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι σκουπίδι, κερδίζοντας πολλούς πόντους συμπάθειας για την γενναία αυτοκριτική του.
image
Όμως τα αισιόδοξα σημάδια δεν σταματούν εδώ. Είναι κι άλλα αυτά που δείχνουν πως η Ελλάδα, κάθε μέρα που περνάει, αλλάζει προς το καλύτερο. Μιλάω φυσικά για την, δηλωμένη πλέον, πρόθεση της Θεοδώρας της Τζάκρη να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να ξαναφέρει τον σοσιαλισμό. Μια πρόθεση που πρέπει να πω πως ενώ με χαροποίησε δεν με εξέπληξε καθόλου: Αφενός επειδή η Θεοδώρα Τζάκρη πάντα πίστευε στους Παπανδρέου. Και στον Αντρέα πίστεψε και στον Γιώργο πίστεψε και δεν μπορεί, επειδή δεν είναι κανένα κορόιδο, παρά να πιστέψει και στον Αλέξη. Αφετέρου, επειδή πάντα, ακόμα κι όταν η ανάγκη για ένα σταθερό εισόδημα την ανάγκαζε να ψηφίζει το μνημόνιο, φρόντιζε να δείχνει πως στην πραγματικότητα είναι αριστερή φορώντας πάντοτε γόβες με σόλες πιο κόκκινες κι από την κόκκινη σημαία που έχει στην καρδιά του ο Αλέξης ο Μητρόπουλος. Ο γνωστός αριστερός – θυμίζω πως πάντοτε κάθονταν από αριστερά του Αυτιά - ο οποίος, επειδή ούτε αυτός είναι κανένα κορόιδο, εξηγεί το γιατί δεν πρέπει τώρα να ψηφιστεί η απλή η αναλογική. Και πάρα πολύ σωστά τα λέει, καθώς είναι κρίμα τη στιγμή που οι Συριζαίοι που δεν είχαν προλάβει να πάνε ΠΑΣΟΚ και οι Πασόκοι που πρόλαβαν να πάνε ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμοι να ικανοποιήσουν τη δίψα τους για εξουσία, να πρέπει να τη μοιραστούν με τα άλλα παιδάκια.
image
Και συνεχίζω αισιόδοξα όπως ξεκίνησα με τα καλά νέα για την ενημέρωση. Ο βουλευτής της Νέας της Δημοκρατίας, πρώην υπουργός του Κυβερνητικού Πολιτισμού και της Άμυνας, ο Πάνος ο Παναγιωτόπουλος, ο γνωστός Κόκκινος Πάνος, ο δημοσιογράφος που θα μείνει αξέχαστος για την προσπάθεια του να εξευτελίσει σε ζωντανή μετάδοση τον Βασίλη τον Λεβέντη, ο άνθρωπος που πιστεύει πως αν στέκεσαι με το πηγούνι προς τα πάνω φαίνεσαι ψηλότερος, ξεκινάει την εκπομπή με τίτλο «Χώρα εν Καμίνω» (στο σημείο αυτό νομίζω πως οφείλω να διευκρινίσω πως το κείμενο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με οποιαδήποτε καμπάνια κατά των ναρκωτικών). Η εκπομπή θα προβάλλεται στο κανάλι του Γιώργου του Κουρή. Του ανθρώπου που γκρέμισε τον Καραμανλισμό, που ζητά λαϊκό δικαστήριο για τα μέλη της κυβέρνησης του Κοκκινόπανου και στον ελεύθερο του χρόνο κάνει αγωγές σε ανθρώπους που έχουν το θράσος να τον παρομοιάσουν με κατσαρίδα και πολύ καλά κάνει γιατί όσο και αηδιαστικά να είναι τα συγκεκριμένα κατοικίδια δεν μπορεί κανείς να τα υποβιβάζει στο επίπεδο του εκδότη της Αυριανής ατιμώρητος.
image
Εννοείται πως όλα τα παραπάνω, τα πολύ αισιόδοξα, δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχνάμε την παράγραφο με την οποία ξεκίνησα και η οποία νομίζω αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως όποιος κι αν επικρατήσει σ’ αυτήν την ατελείωτη μάχη του κακού με το κακό, τα Ζόμπι ή οι Βρυκόλακες, το μέλλον διαγράφεται τόσο λαμπρό που όποιος δεν φορά τα γυαλιά του ηλίου του θα τυφλωθεί. Επαναλαμβάνω λοιπόν για να μην ξεχνιόμαστε:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η "επαναστατημένη" και τα φιλαράκια της

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι μ@κ@κες και το σκιάχτρο

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Περιφέρουν τα πολιτικά σκουπίδια ως «αγώνα»


Το γεγονός από μόνο του δεν ξεπέρασε άλλα του πρόσφατου παρελθόντος. Εχουμε δει πρυτάνεις να χτίζονται, να δέρνονται ανηλεώς, καθηγητές να λιντσάρονται σε καφετέριες, συνελεύσεις και συγκλήτους να διαλύονται από το ανύπαρκτο άκρο των υπαρκτών φασιστοειδών μειοψηφιών με τα υπαρκτά ρόπαλα και κλοτσομπουνίδια, με οχετό ύβρεων και απειλών. «Ρόμπα» της υφηλίου η φωτοδότρα της Οικουμένης. Αρα, λούσιμο ενός «βουδιστή» αντιπρύτανη με σκουπίδια, έπειτα από ένα υστερικό λογύδριο, είναι ψιλά γράμματα για τη Γουινέα Μπισάου και μια ήπια εικαστική παρέμβαση της καθεστωτικής αριστεράντζας, που τα πολιτικά σκουπίδια στα μυαλά της τα περιφέρει και στις κάμερες, ως «αγώνα». Χωρίς τσίπα, χωρίς τόση δα ντροπή.


Αν δεν διωχθούν ποινικά και πειθαρχικά οι δράστες, δεν θα πω ότι είμαστε το μπορντέλο της Καλλέργαινας. Αυτό θα ήταν βαρύτατη προσβολή προς μια ιστορική επιχείρηση με προσφορά στους στερημένους της κοινωνίας, αφού, ως γνωστόν, σε αυτούς τους οίκους της ηδονής υπάρχουν κανόνες, τάξη και σειρά, και η μαχαλομαγκίαση δεν έχει πέραση. Ο υστερικός «αγωνιστής» του Youtube, που απήγγειλε το γνωστό ταβλαδόρικο ψευτοπροοδευτικό ποίημα προτού αδειάσει τις βρομιές του σε έναν άνθρωπο, αν είχε τη φαεινή ιδέα όχι μόνο να πουλήσει τσαμπουκά αλλά να κουβαλήσει και τα σκουπίδια του εντός του ευαγούς ιδρύματος της Αφροδίτης, που διηύθυνε η θρυλική Καλλέργαινα, θα τον είχαν βάλει να τα φάει και θα του μετρούσαν τα παΐδια ένα προς ένα.


Σε μια σοβαρή χώρα, πάντως, θα είχαν ήδη κινηθεί οι διαδικασίες για να αποβληθεί διαπαντός από το πανεπιστήμιο για την παράνομη, χυδαία και αξιόποινη συμπεριφορά του, που στην επιεικέστερη εκδοχή της είναι έργω εξύβριση ενός διδασκομένου στον διδάσκοντα, ενός νέου σε έναν ηλικιωμένο, ενός φοιτητή προς ένα εκλεγμένο μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας.
 

Είδαμε ζωντανά τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου, των θεσμών, της Δημοκρατίας, της ακαδημαϊκής ελευθερίας, όπου η χυδαιότητα και το ποινικό αδίκημα βαφτίστηκαν… «συμβολισμός».
 

Αυτό που μου έκανε εντύπωση, πλην της «παγωμένης» -μάλλον από φόβο- σιωπής του αντιπρύτανη, ήταν η υστερία του «αγωνιστή» και ορισμένων από τους ομοϊδεάτες του. Απήγγειλε τις ψευτοπροοδευτικές μπούρδες του αφρίζοντας, τρέμοντας σύγκορμος, στον περιδεή αντιπρύτανη, ο οποίος μάλλον σκεφτόταν μη φάει και κάνα βρομόξυλο από τους μειοψηφικούς ψευτόμαγκες.


Αυτή η υστερία, ο ακραίος -χωρίς ίχνος αμφιβολίας- φανατισμός και η πεποίθηση ότι κατέχεις την απόλυτη αλήθεια -την οποία έχεις την «άδεια από τη σημαία», μια ψωραλέα κουρελού, να επιβάλεις με τσαμπουκά στους πολλούς- είναι το κύριο χαρακτηριστικό του φασίστα, του ολοκληρωτικού κάθε χρώματος. 


Απλά, είπαμε: οι μαύροι φασίστες δεν κρύβονται - ξυρίζουν τα κεφάλια, σηκώνουν τεντωμένο το χέρι, λένε φανερά ότι θαυμάζουν τη δικτατορία, θέλουν αυταρχική διακυβέρνηση. Είναι ειλικρινείς αντιδημοκράτες. Κάνουν «μπαμ». Οι άλλοι είναι παρενδυτικοί, δηλαδή τραβεστί: Φοράνε προοδευτικά φουστάνια, σακάκια, έχουν μακριά μαλλιά και μούσια, αλλά από μέσα και στην πράξη είναι φασίστες βεριτάμπλ.  


Κατά παράδοξο τρόπο, μάλιστα, που πρέπει ένας ειδικός να μας ερμηνεύσει, έχουν αμφότεροι μια ενδυματολογική προτίμηση στο μαύρο χρώμα, όπως και στα στειλιάρια από φτυάρια, που υποδύονται τις σημαίες, όταν διαδηλώνουν. Κοντοχωριανοί. Απλά, οι μεν είναι ειλικρινείς, οι δε υποκριτές.


Το σκουπιδαριό στους πανεπιστημιακούς χώρους δεν το δημιουργούν σαλεπιτζήδες, ψαράδες, αγρότες. Κυρίως φοιτητές το δημιουργούν. Αυτοί που γράφουν βρομιές στους τοίχους και κολλάνε παντού κωλόχαρτα με τα ράκη των ιδεοληψιών τους, ρυπαίνοντας τον χώρο, δεν είναι συνήθως εξωγήινοι ούτε εξωπανεπιστημιακοί. 

  
Αυτοί, όμως, που εμποδίζουν στους πανεπιστημιακούς χώρους την εφαρμογή του Νόμου, ώστε να εμποδίζονται οι εξωπανεπιστημιακοί αναρχοαριστεριστές, πρεζέμποροι, λαθρέμποροι και όποιοι άλλοι λούμπεν να δρουν παράνομα εντός του πανεπιστημίου, είναι οι ίδιοι οι «προοδευτικοί» φοιτητές.
 

Αρα, ο εν λόγω φοιτητής και οι ομοϊδεάτες του, αν έπρεπε να τιμωρήσουν τον υπεύθυνο, μάλλον θα έπρεπε να τα λουστούν οι ίδιοι τα σκουπίδια, να κολυμπήσουν σε αυτά, να τα τρίψουν στα αυθάδη μούτρα τους ο ένας στον άλλο.


Ομως, το πλέον εκπληκτικό επιχείρημά τους, ως τάχα «προοδευτικό», είναι η υστερική, λυσσαλέα αντίθεσή τους στην ηλεκτρονική ψηφοφορία του συνόλου των φοιτητών για τις καταλήψεις. Τώρα που ασπρίζουν τα γένια μου, έμαθα κι εγώ ότι η άμεση δημοκρατία και η απόλυτη πλειοψηφία επί του συνόλου είναι «αντιδραστική» και «δημοκρατικός» είναι ο τσαμπουκάς των λίγων, ώστε σε ένα αμφιθέατρο 100 τραμπούκοι να αποφασίζουν κατάληψη για λογαριασμό μερικών δεκάδων χιλιάδων. Πιο φασίστας πεθαίνεις! 


Βέβαια, είμαι κουτός, αφού το αμφιθέατρο δίνει τη «δημοκρατική» δυνατότητα να διαλύσεις με τη βία μια συνέλευση στην οποία δεν έχεις πλειοψηφία, να απειλήσεις, να εκδιώξεις και να δείρεις τους διαφωνούντες.  


Πώς θα το στερηθεί αυτό η Αριστερά και πού ακούστηκε να αποφασίζουν όλοι με απόλυτη πλειοψηφία και όχι οι στρατευμένοι κατσαπλιάδες των ποικίλων εκφάνσεων της «προόδου»;


Η λύση προφανής -βοά η ανάγκη-, την επιτάσσει η λογική: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ενα σακί σκουπίδια και κάτι χαστούκια


To μοντέλο είναι απλό και έχει αποδειχθεί έως σήμερα άκρως λειτουργικό. Αξιοποιώντας το άσυλο, κυρίως όμως την ένταξή τους στην προστατευόμενη φυλή των φοιτητών –προστατευόμενη από τη φιλοσοφία του τύπου Μπουρντιέ, που θεωρεί πως το βασικό στην εκπαίδευση δεν είναι η γνώση αλλά ο μαθητής– ορισμένοι πρωτοπόροι της φυλής, μάγοι, σαμάνοι ή υποψήφιοι βουλευτές μπορούν να προβούν σε οποιαδήποτε ασχήμια την οποία, όπως οι μοναχοί ονόμαζαν το κρέας ψάρι για να το τρων Παρασκευή, βαπτίζουν πολιτική πράξη.  

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μαθητής του Κροπότκιν ο οποίος άδειασε μια σακούλα σκουπίδια πάνω στο γραφείο του αντιπρύτανη, επειδή δεν δέχθηκε να τον συναντήσει ο πρύτανης.
Ηταν μια πράξη με εξαιρετική απόδοση στο χρηματιστήριο του δημόσιου βίου μας. Το όνομά του έγινε γνωστό, η φωτογραφία του αναδημοσιεύθηκε σε όλα τα μήκη και πλάτη του Διαδικτύου, εντελώς δωρεάν, και ο ίδιος μπορεί πλέον να τη χρησιμοποιεί στο βιογραφικό του, σημειώνοντας, όπως οι επαίτες του ηλεκτρικού που λένε πως τους έδειξε η τηλεόραση ως δεν ξέρω κι γω τι ασθενείς, πως κατάφερε να περάσει ως είδηση ακόμη και στα σύντομα δελτία του ραδιοφώνου. Πράξη ιδιαιτέρως προσοδοφόρα, αφού δημοκρατία έχουμε, κατά συνέπεια κανείς δεν πρόκειται να πειράξει, να τιμωρήσει ή έστω να επιπλήξει τον ήρωα. Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα κατά πως επισημαίνει και ο δημοσιογραφικός λυρισμός, κατά συνέπεια κάθε αντίδραση σε τέτοιου είδους ασχήμιες, ή και χειρότερες ακόμη, όπως το χτίσιμο καθηγητών ή η λόγω εξύβριση της μητέρας τους και των οικογενειών τους, θεωρείται φασισμός.  

Αντιλαμβάνομαι, αγαπητοί αναγνώστες, πως ο συλλογισμός μου δεν είναι ακριβώς λογικός, όμως, όποιος καταφέρει να βρει τα ίχνη λογικής σε όλ’ αυτά ας μου γράψει, που λένε.

Ο κ. Τζιφόπουλος λοιπόν, πρόεδρος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και αντιπρύτανης του εν λόγω ιδρύματος, σε συνέντευξη που έδωσε σε τηλεοπτικό σταθμό της Κατερίνης είπε πως εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα πρέπει και οι αρχές του Πανεπιστημίου να «φασιστοποιηθούν και να ρίχνουν και καμιά σφαλιάρα». Ο

 παρουσιαστής, που ήταν το πραγματικό θέαμα της εκπομπής, αδυνατώ να το περιγράψω, εξεπλάγη και ζήτησε εξηγήσεις. Πλην όμως, η μαγική λέξη είχε ήδη κυκλοφορήσει στον αέρα και ως εκ τούτου τη μυρίστηκαν τα λαγωνικά της επανάστασης, την αναπαρήγαγαν με αποτέλεσμα ο κ. Τζιφόπουλος να παραιτηθεί από τη θέση του αντιπρυτάνεως. Ο σύλλογος φοιτητών της Φιλοσοφικής κατόπιν τούτου εξέδωσε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία δεν έφτανε η παραίτηση του κ. Τζιφόπουλου, αλλά απαιτείται και η παραίτηση Φορτσάκη και των συν αυτώ, γιατί και αυτοί του ιδίου φυράματος είναι.
Τον κ. Τζιφόπουλο δεν τον ξέρω. Και πιστεύω ότι διέπραξε ένα σοβαρό σφάλμα. 

Το σφάλμα του είναι ότι χρησιμοποίησε το λεξιλόγιο όλων αυτών που θεωρούν ότι οποιαδήποτε αντίδραση εκ μέρους των θεσμών απέναντι στα νευρικά ενεργούμενα της οιονεί εξέγερσης, στην πραγματικότητα όμως της ανάγωγης ασχημίας, συνεπάγεται κάποιου είδους φασιστοποίηση.  

Με άλλα λόγια, ότι η αποκατάσταση της τάξης και οποιαδήποτε προσπάθεια, έστω βίαιη όπως είναι απαραίτητο πολλές φορές, για την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας ενός θεσμού όπως το πανεπιστήμιο, είναι φασισμός

Παραγνωρίζοντας μάλλον, εκτός των άλλων, και τη δύναμη της υποκρισίας που διέπει τα δημόσια πράγματα της χώρας. Εκτός των άλλων που έχουμε συμφωνήσει στο κοινωνικό μας συμβόλαιο είναι πως η επανάσταση είναι δωρεάν.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σκουπίδια...

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τραμπούκοι-Ντενεκέδες και "τεχνοφασισμός"

Toυ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

"Επίγεια σοφία"

Μην παλεύεις με γουρούνια. Θα γεμίσεις λάσπες και τα γουρούνια θα την καταβρούν.
Cyrus S Ching, 1876-1967, Αμερικανός επιχειρηματίας

Ας είμαστε ευγνώμονες στον καθρέφτη που μας αποκαλύπτει μόνο την εξωτερική μας εμφάνιση.
Samuel Butler, 1835-1902, Άγγλος συγγραφέας

Κάθε ηλίθιος μπορεί να κριτικάρει, να κατηγορήσει, να παραπονεθεί, και οι περισσότεροι ηλίθιοι το κάνουν
Dale Carnegie, 1888-1955, Αμερικανός συγγραφέας

Σαν σήμερα (27/11/ΧΧΧΧ)

1895: Ο επιχειρηματίας Άλφρεντ Νόμπελ ανακοινώνει τη θεσμοθέτηση επιστημονικών βραβείων, που θα φέρουν το επώνυμό του.

1912: Η Αλβανία παρουσιάζει τη νέα σημαία της, τον δικέφαλο αετό σε φόντο κόκκινο. Πρόκειται για την πολεμική σημαία των Βυζαντινών.

1914: Καταστρεπτικός σεισμός στη Λευκάδα με 16 νεκρούς. Ακολούθησε τσουνάμι.

1965: Η Γαλλία εκτοξεύει τον πρώτο δορυφόρο της και γίνεται η τρίτη διαστημική χώρα, μετά τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ.

1928: Γεννιέται ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ηθοποιός και σκηνοθέτης. [θαν. 8/11/2005]

1940: Γεννιέται ο Μπρους Λι, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Λιου Γιουέν Καμ, κινεζικής καταγωγής αμερικανός ηθοποιός που διακρίθηκε σε ταινίες καράτε. [θαν. 20/7/1973]

1942: Γεννιέται ο Τζίμι Χέντριξ, αμερικανός ρόκερ. [θαν. 18/9/1970]

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τριτοκοσμικοβάθμια Εκπαίδευση

Πρόεδρος στη “Δημιουργία, ξανά” και Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής.

Μπορεί ένας φοιτητής να είναι οργανωμένο μέλος πολιτικού κόμματος;  

Μα, φυσικά! Μπορεί να είναι ό,τι τραβάει η όρεξή του! Και μέλος κόμματος και ορειβατικής λέσχης και του συλλόγου φίλων της ικεμπάνα.



Αλλά, για σκέψου, να μπαίνεις στο πανεπιστήμιο και να βλέπεις διάφορα γραφεία που το ένα να σε τραβολογάει να πας στην αναρρίχηση στο Λευκό Όρος, το άλλο να χορέψεις τσάμικο στον Σύλλογο Θεσπρωτών και το παραπέρα να ακολουθήσεις τον Θρύλο στο παιγνίδι με τη Γιουβέντους; 


Ή, σκέψου το ανάποδα: να πας για μια επίσκεψη στον Περισσό (χτύπα ξύλο) και στο ισόγειο να βλέπεις κάτι γραφεία με διάφορους τύπους που ο ένας να σου λέει εγώ είμαι εκπρόσωπος του ΕΚΠΑ, ο άλλος του ΕΜΠ, ο τρίτος του ΑΠΘ!  


Σού φαίνεται φυσιολογικό;



Το πρόβλημα με τη φοιτητική κομματική δραστηριότητα είναι ότι γίνεται στα πανεπιστήμια! 


Για ποιον λόγο; Χάθηκαν οι τοπικές οργανώσεις, τα κομματικά γραφεία, οι κομματικές εκδηλώσεις;  


Πήγαινε στην ομιλία του πολιτικού σου ινστρούχτορα και ξελαρυγγίσου στα συνθήματα. Και μετά πήγαινε στη Νομική και ασχολήσου με τα μαθήματά σου. 


Με ποια λογική αυτά τα δύο εμπλέκονται; Μπορείς, αν σου δίνουν την άδεια οι γονείς σου, να οργανωθείς στο κόμμα κι από το δημοτικό, όπως μπορείς να μάθεις και καράτε από το δημοτικό. Στο πανεπιστήμιο όμως, όπου πας για συγκεκριμένο λόγο, από πού κι ως πού θες να μεταφέρεις τις όποιες άλλες ιδιότητές σου;



Βέβαια, δεν ξεκίνησε έτσι η ιστορία. Δεν κουβάλησαν οι φοιτητές την κομματίλα στα πανεπιστήμια. Τα κόμματα έστησαν εκεί τα δόκανά τους γιατί οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Άγρα ψηφοφόρων, άγρα στελεχών. Με το αζημίωτο, βέβαια. Και έκαναν την τριτοβάθμια εκπαίδευση θερμοκήπιο πελατειακών σχέσεων, συναλλαγής και αναξιοκρατίας. Χειρότερη κι από τριτοκοσμική. Οι καθηγητές είχαν ήδη μολυνθεί. Οι περισσότεροι από αυτούς με πολιτικές πλάτες πήραν την έδρα, με τη στήριξη του κόμματος έμπασαν μέσα γιους και θυγατέρες. Με τα στραβά μάτια του πολιτικού τους προϊσταμένου, τα κονδύλια για ερευνητικά προγράμματα γινόντουσαν εξοχικά και ντόλτσε βίτα. Γιατί να αντιδράσουν; Άλλωστε το αλισβερίσι με τους φοιτητοπατέρες είναι πιο οικεία - και πιο τεμπέλικη - τεχνογνωσία από τις επιστημονικές εργασίες.



Όμως αυτή η μόλυνση σάπισε το σύνολο της Παιδείας. Καιρός, η εκτεταμένη γάγγραινα να καθαριστεί. 


Υπάρχει περίπτωση αυτό να γίνει με τη σύμφωνη γνώμη όσων όλα αυτά τα χρόνια σκυλεύουν το πτώμα της Παιδείας; Υπάρχει περίπτωση να γίνει με ευχολόγια και αγκαλίτσες; Το πιστεύει κανείς; 


Θα γίνει με σύγκρουση. Αλλά θα αλλάξει τα πάντα:



Πρόσβαση στο πανεπιστήμιο μόνο σε όσους έχουν λόγο να βρίσκονται εκεί: καθηγητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, προμηθευτές, προγραμματισμένοι επισκέπτες. Ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου εισόδου – εξόδου, όπως ακριβώς γίνεται σε πολλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Ναι, δεν ισχύει σε όλα. Όταν με το καλό κάποτε αποκτήσουμε κουλτούρα σεβασμού στις ιδέες του άλλου και στην περιουσία που αποκτήθηκε με τα χρήματα του φορολογούμενου, ξανανοίγουμε τις πόρτες.



Σοβαρότητα στις σπουδές. Τα εξάμηνα που συμπιέζονται σε εξαήμερα είναι ελληνική πατέντα. Έχασες τις προβλεπόμενες παρουσίες, έχασες και το εξάμηνο. Ανώτατο όριο στον χρόνο φοίτησης: 150% του προβλεπόμενου χρόνου σπουδών. Ξεπέρασες το 150%; Πληρώνεις δίδακτρα. Ξεπέρασες το 200%; Διαγράφεσαι. Όριο στις αποτυχίες που μπορείς να έχεις δίνοντας ένα μάθημα: τρεις το πολύ. Ποιος θέλει να εγχειριστεί από έναν γιατρό που πέρασε την ανατομία με τη 10η προσπάθεια;



Πλήρης κατάργηση του «ασύλου», το οποίο κατάντησε άσυλο για κάθε είδος παρανομίας. Δεν βάζει πλέον, ευτυχώς, η πολιτεία εμπόδια στη διακίνηση των ιδεών ώστε να χρειάζεται το άσυλο. Αντιθέτως, το μοναδικό μέρος στην Ελλάδα όπου αν εκφράσεις τις ιδέες σου κινδυνεύει η σωματική σου ακεραιότητα είναι ο χώρος του δήθεν ασύλου. Σε περίπτωση παράνομων πράξεων η αστυνομία επεμβαίνει εάν κληθεί από οποιονδήποτε, χωρίς άδεια από τις πρυτανικές αρχές.



Τήρηση του κώδικα δεοντολογίας, του κανονισμού κάθε σχολής και της νομοθεσίας. Φοιτητής που βανδαλίζει ή λεηλατεί τον χώρο των σπουδών, συλλαμβάνεται με τη διαδικασία του αυτόφωρου και υφίσταται τις συνέπειες του νόμου για την καταστροφή δημόσιας περιουσίας. Παράλληλα τιμωρείται με αναστολή της φοιτητικής του ιδιότητας και σε περίπτωση υποτροπής με αποβολή από το πανεπιστήμιο διά παντός.



Η κομματική δραστηριότητα δεν μπορεί να γίνεται θεσμικά στον χώρο του πανεπιστημίου. Συζήτα πολιτικά στα «πηγαδάκια» με την παρέα σου. Αλλά όταν έρθει η ώρα των εκλογών θα ψηφίσεις για τα θέματα των σπουδών σου, όχι για τη Γάζα και την Ουκρανία. Αυτό σημαίνει ότι οι κομματικές παρατάξεις θα διαλυθούν. 


Οι φοιτητικοί σύλλογοι θα είναι αντίστοιχοι των σχολών π.χ. φοιτητικός σύλλογος φυσικομαθηματικής


Στις εκλογές θα υπάρχει ΕΝΑ ψηφοδέλτιο στο οποίο θα μπαίνουν όσοι θέλουν να θέσουν υποψηφιότητα


Είναι αναμενόμενο ότι τα κόμματα δεν θα καταθέσουν εύκολα τα όπλα. Θα έχουν τους συνδυασμούς τους και στο ενιαίο ψηφοδέλτιο, και θα πιέζουν για να ψηφιστούν οι δικοί τους. Δεν πειράζει. Θα είναι οι τελευταίοι σπασμοί ενός τέρατος που πεθαίνει.



Ηλεκτρονική ψηφοφορία και ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση (live streaming) των συνελεύσεων. «Πλάταιμα» και «βάθαιμα» της λαϊκής συμμετοχής δεν θέλουν οι... λαοαμύντορες; Καλύτερη λύση από την ηλεκτρονική συμμετοχή δεν υπάρχει! Περιμένουμε να αγκαλιάσουν το μέτρο...



Νομιμοποίηση των φοιτητικών συλλόγων, όπως σε όλους τους συλλόγους και τα σωματεία σ’ αυτή τη χώρα: με κατάθεση του καταστατικού τους στο πρωτοδικείο και ταυτόχρονα στη γραμματεία της σχολής, η οποία θα είναι εξουσιοδοτημένη να διαπιστώνει το σύννομο της σύγκλισης των συνελεύσεων και της ψηφοφορίας. Εάν δεν έχουν γίνει σύμφωνα με το καταστατικό, τα αποτελέσματα ακυρώνονται.



Οι φοιτητικές συνελεύσεις θα γίνονται εκτός ώρας μαθημάτων: απόγευμα καθημερινής, Σάββατο ή Κυριακή. Μέχρι έναν συγκεκριμένο αριθμό, π.χ. δύο ανά εξάμηνο, το πανεπιστήμιο θα πληρώνει τις υπερωρίες των διοικητικών υπαλλήλων που θα φροντίζουν για την εύτακτη διεξαγωγή τους. Από κει και ύστερα, αν θέλει ο σύλλογος να συγκαλεί γενική συνέλευση κάθε τρεις και λίγο θα (προ)καταβάλει το αντίστοιχο κόστος.



Εκπροσώπηση των φοιτητικών συλλόγων σε ειδικές συνεδριάσεις της συγκλήτου (όχι σε όλες) μόνο με δικαίωμα λόγου. Στο πανεπιστήμιο πας για να σπουδάσεις όχι για να το διοικήσεις.


ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο καημένος ο Τάκης

Oμότιμη καθηγήτρια Παν/μιου Αθηνών

Μέ τόν Τάκη, τό ἔξυπνο δωδεκάχρονο γειτονόπουλό μας, κάθε φορά πού τύχαινε νά συναντηθοῦμε στήν εἴσοδο τῆς πολυκατοικίας μας ἤ στό πεζοδρόμιο, καθώς πήγαινε ἤ γύριζε ἀπό τό σχολεῖο του, εἴχαμε ἤρεμες καί χαμογελαστές κουβέντες. Τοῦ εἶχα πεῖ κάποτε πώς μοῦ θύμιζε τά δικά μας ἀγόρια, ὅταν ἦσαν κι αὐτά στήν ἡλικία του, κι ἀπό τότε ἔδειχνε μιά αὐθόρμητη διάθεση νά μέ ἐνημερώνει, κάπου-κάπου, γιά τά νέα τοῦ σχολείου του. Ἐπίσης, ἔμοιαζε νά καλοδέχεται μ’ ἕνα λίγο ντροπαλό χαμόγελο κάποια πειράγματά μου γιά τά... παστωμένα μέ ζελέ καρφάκια τῶν μαλλιῶν του.


Ἔτσι, τό περασμένο καλοκαίρι, εἴχαμε πολλές φορές ἀρχίσει τίς κουβέντες μας μέ τήν φράση: «Τοῦ χρόνου στό Γυμνάσιο...». Κι ἔβλεπα τότε τά ζωηρά μαῦρα μάτια του νά ὀνειροπολοῦν καί νά φωτίζονται ἀπό μιά συγκινητική λαχτάρα καί προσμονή.


Προχθές τό πρωί ὅμως, βγαίνοντας ἀπό τό σπίτι, τόν εἶδα νά κάθεται στό κεφαλόσκαλο τῆς εἰσόδου καί νά ἀσχολεῖται σκυφτός μ’ ἕνα ἠλεκτρονικό παιχνίδι. Ἔδειχνε ἄκεφος καί σάν νά βαριόταν. Ἦταν, ἑπομένως, πολύ φυσικό νά θελήσω νά τοῦ πιάσω κουβέντα. Ἀκολούθησε ὁ πιό κάτω διάλογος:


- Καλημέρα Τάκη! Πῶς καί δέν εἶσαι στό σχολεῖο τέτοια ὥρα;


- Ἔχουμε κατάληψη, ἐδῶ καί τέσσερις μέρες.


- Καί γιατί ἔχετε κατάληψη; Ξέρεις;


- Ναί. Διαμαρτυρόμαστε, λέει, γιά κάτι καινούργιους νόμους καί γιά νά ὑποστηρίξουμε κάποιους πού θά χάσουν τή θέση τους ἤ κάποιους καθηγητές πού ζητοῦν περισσότερα λεφτά ἀπό τήν Κυβέρνηση. Θά τήν ἐκβιάσουμε, λέει, τήν Κυβέρνηση καί θά τήν ἀναγκάσουμε νά ὑποχωρήσει...


- Ἐσύ δέν θέλεις νά πηγαίνεις σχολεῖο;


- Θέλω, πῶς δέν θέλω. Κι ἄλλα παιδιά θέλουν. Ἀλλά πῶς; Ἀφοῦ ἔχει κατάληψη καί ὑπάρχει καί..., νά δεῖς πῶς τό λένε; Ἄ! ναί, θυμήθηκα... «ὁμάδα περιφρούρησης».


- Μήπως ξέρεις, Τάκη, ἄν γίνανε καταστροφές στό σχολεῖο σου αὐτές τίς μέρες;


- Ἔ, ὅσο νἆναι... Ὅταν γίνεται χαβαλές, ὅλο καί γίνονται κάποιες ζημιές.


- Μέ τό νά χάνετε, ὅμως, ἐσεῖς μαθήματα καί νά γίνονται ζημιές στούς χώρους πού εἶναι φτιαγμένοι γιά νά τούς χρησιμοποιεῖτε, ἐσεῖς καί οἱ καθηγητές  σας, νομίζετε ὅτι κάνετε κακό στήν Κυβέρνηση;


- Μμμ... Τό... «συντονιστικό τῆς κατάληψης» μᾶς εἶπε ὅτι αὐτή, δηλαδή ἡ Κυβέρνηση, εἶναι ὑποχρεωμένη νά τά ξαναφτιάξει ὅλα.


- Τό ξέρεις ὅμως ὅτι, γιά ὅλα αὐτά πού καταστρέφονται μέ τίς καταλήψεις, ἔχουν δώσει χρήματα ὅλοι οϊ Ἕλληνες, ὅπως καί οἱ γονεῖς σου, πληρώνοντας φόρους;


- Μμμ...


- Δέν νομίζεις ὅτι αὐτοί πού κάνουν τίς καταστροφές πρέπει νά τιμωρηθοῦν καί νά πληρώσουν;


- Καί ποῦ νά τούς βροῦν καλέ κυρία; Ξέρετε, ἡ ἀστυνομία δέν μπορεῖ νά μπεῖ στό Σχολεῖο γιατί ὑπάρχει αὐτό τό... ἄσυλο, ἔτσι νομίζω ὅτι τό λένε.


- Καί μέ τά μαθήματα πού χάνονται τί θά γίνει Τάκη μου; Τήν ὥρα πού ἐσύ χαζολογᾶς καί βαριέσαι, ὑπάρχουν ἄλλα παιδιά πού μαθαίνουν ὡραῖα καί χρήσιμα πράγματα, πού θά τά βοηθήσουν ἀργότερα νά προκόψουν.


- Ἔ, τί νά κάνουμε; Θά τά μάθουμε ἐμεῖς στό Φροντιστήριο ἤ κάνοντας ἰδιαίτερο μάθημα, μᾶς εἶπε ἕνας καθηγητής μας, πού πιστεύει ὅτι εἶναι καλό πράγμα ἡ κατάληψη. Κι ἕνα ἀπό τά μεγάλα παιδιά, πού εἶναι στήν περιφρούρηση, μᾶς εἶπε ὅτι αὐτά πού μαθαίνουμε στό Σχολεῖο εἶναι, λέει, ἄχρηστα, άφοῦ, τό καλύτερο εἶναι νά ἔχεις κάποιο μέσον σ’ ἕνα μεγάλο κόμμα, γιά νά διοριστεῖς στό Δημόσιο... 


- Δέν σᾶς εἶπε, ὅμως, αὐτό τό παιδί πώς στό Δημόσιο, ὅλοι λένε πώς οἱ μισθοί εἶναι μικροί καί δέν φτάνουν γιά νά ζήσει καλά μιά οἰκογένεια;


- Ἔ, ὅταν διοριστοῦμε, θά κάνουμε ἀπεργία καί θά ζητᾶμε περισσότερα. Ἔτσι δέν γίνεται; Γι’ αὐτό δέν ἀπεργοῦν καί οἱ καθηγητές μας;


***
Σώπασα. Δέν εἶχα πιά ὄρεξη οὔτε γιά σοβαρές κουβέντες, οὔτε γιά πειράγματα. Κι οὔτε ἤξερα καί πῶς νά συνεχίσω τά ὅσα ἤθελα ἀκόμα νά τοῦ πῶ. Ἀναστέναξα, ζωρίστηκα γιά νά τοῦ χαμογελάσω, τόν χαιρέτησα κι ἔφυγα.


Θυμήθηκα τήν γεμάτη ἀπό ὑγεία καί λαχτάρα καλοκαιρινή του προσδοκία «...γιά τό Γυμνάσιο...» καί μελαγχόλησα. Σκέφτηκα ὅτι, μέσα στίς λίγες ἑβδομάδες πού πέρασαν ἀπό τήν ἀρχή τῆς σχολικῆς χρονιᾶς, ὁ καημένος ὁ Τάκης, ὁ αὐριανός πολίτης αὐτῆς τῆς πατρίδας, εἶχε ἤδη μάθει τό τί σημαίνει «κατάληψη», «ἐκβιασμός», «χαβαλές», «μέσον», «ἀπαίτηση ἀπό τήν κυβέρνηση», «ἄσυλο» καί «ἀτιμωρησία»

Ποιός, ἄραγε, θά βρεθεῖ νά τοῦ μιλήσει γιά ἔννοιες ὅπως «καθῆκον, χρέος, συνείδηση, πνευματικά ἐφόδια, χαρά τῆς δημιουργίας καί τοῦ νά εἶναι χρήσιμος στήν κοινωνία»;

ΠΑΙΔΕΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η λογοτεχνία και τα μπρόκολα


Προχθές Κυριακή, στηριζόμενος στις αποφάσεις του υπουργείου Παιδείας για τη νιοστή από συστάσεως νεοελληνικού κράτους μετατροπή των εξετάσεων για τα πανεπιστήμια, έγραφα για τις συνέπειες της αποπομπής της λογοτεχνίας από την εξεταστέα ύλη – εξαιρούνταν οι φιλόλογοι. 

Στην τροπολογία που κατετέθη χθες στη Βουλή από το υπ. Παιδείας επανήλθε ως διά μαγείας, ή κατόπιν ωρίμου σκέψεως, η λογοτεχνία στις εξετάσεις για τα ΑΕΙ. Πάντα συνδεδεμένη με την εξέταση των ελληνικών εννοείται. Και θα ήμουν βέβαια έτοιμος και πρόθυμος να επικροτήσω τη μετάβαση από τη δυσμένεια στην ευμένεια με την οποία το υπουργείο αντιμετωπίζει τη σεμνή αυτή δραστηριότητα, η οποία έχει αποφέρει δύο βραβεία Νομπέλ εις την χώρα μας –τα μοναδικά εδώ που τα λέμε–, αν η ταχύτητα της μεταστροφής δεν εντασσόταν στο είδος της συμπεριφοράς που είθισται να ονομάζεται «κυκλοθυμία», όπως αυτή που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της παραγγελίας σε εστιατόριο όπου ο ενδιαφερόμενος διατρέχει τις επιλογές ανάλογα με την έκκριση σιέλου που του προκαλεί η ανάγνωση των προτεινόμενων εδεσμάτων. Δεν είναι λίγες οι φορές που η πρώτη επιλογή είναι ψάρι φρεσκότατο, η οποία αντικαθίσταται από ζουμερό φιλέτο εξαιρετικό, για να καταλήξεις, εάν το εστιατόριο έχει ελληνική κουζίνα στον μουσακά ή, αν σε κυνηγήσουν οι Ερινύες της υγιεινής διατροφής, σε μπρόκολο και βραστά λαχανικά.
Η αντιμετώπιση της λογοτεχνίας ως το μπρόκολο των εισαγωγικών εξετάσεων που πότε το θες και πότε δεν το θες, ανάλογα με τις ορέξεις σου ή τη διάθεση των συνομιλητών σου, με όλο τον σεβασμό απέναντι στην ψυχική κατάσταση των αρμοδίων, είναι απολύτως ταιριαστή με την όλη φιλοσοφία του εκπαιδευτικού μας συστήματος

Οταν οι ώρες της γυμναστικής, για παράδειγμα, αυξάνονται επειδή έχουν προσληφθεί υπεράριθμοι γυμναστές που δεν ξέρουν τι να τους κάνουν –υποθέτω ότι δεν είναι όλοι αγγλομαθείς για να διδάσκουν ξένες γλώσσες– είναι λογικό και το μάθημα της λογοτεχνίας να περνάει μαζί με τις υποσημειώσεις

Αναγνώστης προχθές, επειδή υπερασπίστηκα τη διδασκαλία της λογοτεχνίας, με κατέταξε στις συμπαθείς κατά τα άλλα, αλλά «άχρηστες» κατά τη γνώμη του, τάξεις των ρομαντικών, συγχέοντας προφανώς τη λογοτεχνία με την απόλαυση του σεληνόφωτος. Θα το επαναλάβω: θεωρώ ότι η διδασκαλία της λογοτεχνίας είναι βασικό συστατικό της εγκυκλίου παιδείας, διότι μέσα από τη λογοτεχνία μαθαίνει το παιδί την ανάγνωση – δεν τολμώ να πω μαθαίνει να αγαπά τη δραστηριότητα της ανάγνωσης. Μαθαίνει να συγκεντρώνεται σε ένα κείμενο και μαθαίνει να σκέπτεται με έναν τρόπο που δεν είναι ίδιος με τον τρόπο των μαθηματικών, αλλά είναι σημαντικός για τη διαμόρφωση του ανοιχτού πνευματικού ορίζοντα. Η λογοτεχνική σκέψη είναι το αντίβαρο της δογματικής σκέψης και γι’ αυτό είναι ο πυρήνας της ανθρωπιστικής παιδείας. Ο τρόπος με τον οποίο διδάσκεται η λογοτεχνία στο ελληνικό σχολείο είναι το σύμπτωμα της γενικής πανωλεθρίας της ανθρωπιστικής παιδείας. Και το μπες-βγες στο σύστημα των εξετάσεων είναι συνέπεια της αμηχανίας που προκαλεί η διδασκαλία αυτού του μαθήματος. Δεν ξέρουν αν πρέπει να το εξετάζουν, γιατί δεν ξέρουν πώς να το διδάξουν.
Κενό σκέψης, κάτι σαν κενό αέρος εν πτήσει; Ελλειψη σοβαρότητας;