"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το «σκοπιανό» και η «Εθνική Ελλάδος»

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ


Η ​​λιγότερο αποτελεσματική στάση σε μια, οποιαδήποτε, πολιτική διένεξη ή αντιπαλότητα είναι να παίρνεις στα σοβαρά το μη σοβαρό, το γελοίο.  


Σκεφθείτε, τριάντα χρόνια τώρα, τις ελλαδικές κυβερνήσεις, τα κόμματα, τις οργανώσεις των «ευαίσθητων» πατριωτών, επιχώριων ή αποδήμων: Αν, ακούγοντας τα παραληρήματα των Σκοπιανών και βλέποντας το άστρο της Βεργίνας στη σημαία τους ή το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου στην κεντρική τους πλατεία, απλώς χαμογελούσαν ειρωνικά. Αν σχολίαζαν αυτά τα καμώματα με τη συγκατάβαση που οφείλουμε σε τερατολογήματα νηπίων – με μία μόνο φράση: «Περίεργο, ο Μεγαλέξανδρος πέθανε 323 χρόνια προ Χριστού και τα πρώτα σλαβικά φύλα φτάνουν στα Βαλκάνια εννέα αιώνες αργότερα (αρχές του 7ου μ.Χ. αιώνα). Σε ποιους φοβερούς καταψύκτες φυλάχτηκε τόσο σπέρμα του Μεγαλέξανδρου, ώστε να μας προκύψει, τόσους αιώνες μετά, ένας λαός αυθεντικών Μακεδόνων Σκοπιανών;».


Αντί να χαμογελάσουμε συγκαταβατικά για τη σκοπιανή αρλούμπα, εισπράξαμε την παιδαριωδία σαν απειλή, πανικοβληθήκαμε. 


Επιπολαιότητα; Αφομοιωμένη στο ασυνείδητο ανασφάλεια; 


Παραείναι μαζοχιστικές οι ερμηνείες. Ρεαλιστικότερο θα ήταν, ίσως, να ψάξουμε την αιτία στη χρόνια και ενδημική διχαστική μας παθογένεια. 


Ο Σαμαράς, τότε στην αρχή, μάλλον θεώρησε ουρανοκατέβατη την «ευκαιρία» να λανσαριστεί σαν περισσότερο «πατριώτης» και «ελληνοπρεπής» από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.  


Η «προοδευτική» Αριστερά βρήκε θαυμάσια την αφορμή να διαφημίσει τον «διεθνισμό» της, την αποστασιοποίησή της από «πατρίδες», «παραδοσιακές σταθερές», εμμονές σε «ιστορική συνείδηση». 


Το καινοφανές φρούτο της μεταπολίτευσης, η μηδενιστική Δεξιά της «παγκοσμιοποιημένης» αυταξίας του καταναλωτισμού, εμφανίστηκε μαχητική θιασώτις του «δικαιώματος» των Σκοπιανών να αυτοκαθορίζονται εθνικά, έστω και απαιτώντας τη Θεσσαλονίκη για πρωτεύουσα.


Η μετάθεση του παιδαριώδους «προβλήματος» στο πεδίο της ελλαδικής εσωστρέφειας και διχαστικής μονομανίας ήταν δώρο ουρανόσταλτο για τους Σκοπιανούς. Και το αξιοποίησαν με θαυμαστή μεθοδικότητα, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, αλλά και με δυσεξήγητης προέλευσης ιλιγγιώδεις πακτωλούς χρημάτων. Ετσι, ένα ανύπαρκτο, ιστορικά και λογικά, θέμα, μια στην κυριολεξία κενολογία, αυθαίρετη, μικρονοϊκή και παιδαριώδης, μεταμορφώθηκε σε πρόβλημα διεθνές. Ορίστηκε για την αντιμετώπισή του ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ («φυσικά» Αμερικανός) σε ισόβια, απολαυστικής χλιδής καριέρα, για να επιχειρεί τη συγκόλληση λέξεων που θα αποδίδουν κάποια απόχρωση «μακεδονικότητας» στους επήλυδες στα Βαλκάνια Σλάβους.


Τυπώθηκαν αναρίθμητα έντυπα διεθνώς προπαγανδιστικά του «δικαιώματος» των Σλάβων να είναι σπορά του Μεγαλέξανδρου. 


Χρηματοδοτήθηκαν εξωφρενικού κόστους μελέτες που «κατοχυρώνουν» τις αξιώσεις των Σκοπιανών να έχουν πρωτεύουσά τους τη Θεσσαλονίκη. 


Κατορθώθηκε το παραμύθι του σκοπιανού Μεγαλέξανδρου να διδάσκεται ως Ιστορία στα σχολικά βιβλία κάποιων Πολιτειών στις ΗΠΑ. 


Στη δεκαετία του 1990 οργανώθηκαν εντυπωσιακά συλλαλητήρια απόδημων, κυρίως στον Καναδά και στην Αυστραλία, Σκοπιανών που, δυστυχώς, τα μιμήθηκαν και οι Ελληνες, με συγκινητική έξαρση και αγνό ενθουσιασμό, αλλά δίνοντας με την αντίδρασή τους υπόσταση στην ανυπόστατη σκοπιανή απαίτηση.


Πώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε την παταγώδη και εξευτελιστική των Ελλήνων αποτυχία στη διαχείριση του «σκοπιανού προβλήματος»; 


Σίγουρα, δεν πρόκειται μόνο για σύμπτωση από αρνητικές συγκυρίες – διχαστική ψυχοπαθολογία, κωμική «προοδευτική» ξιπασιά, μικρονοϊκοί και ατάλαντοι πολιτικοί, αυτοαχρηστευμένος κρατικός μηχανισμός.  


Η σημαντικότερη αιτία της αποτυχίας μοιάζει να είναι η διαφορά επιπέδου κοινωνικής δυναμικής Σκοπιανών και Ελλαδιτών:  


Οι μεν διεκδικούν μια ταυτότητα που, αν και πλαστογραφημένη και ανυπόστατη, τους προσδίδει αυτοεκτίμηση και καύχηση.  


Οι δε, υπερασπίζουν μιαν εξαιρετικά τιμητική, γνήσια ιστορική ταυτότητα, άσχετη όμως με τη ζωή τους, στην οποία ζωή τους ό,τι τιτλοφορείται «ελληνικό» είναι ή ρητορική παρελθοντολογία ριζικά αποκομμένη από το σήμερα ή επικαιρική πραγματικότητα ντροπής και αηδίας.



Ας το σκεφτούμε ψύχραιμα, όσο πιο αμερόληπτα μπορούμε: Η ελληνικότητα του σημερινού Ελληνα έχει την παραμικρή σχέση με ό,τι οι άνθρωποι, απανταχού της γης, μαθαίνουν να θαυμάζουν ως Αρχαία Ελλάδα – έστω και χωρίς να πολυξέρουν γιατί;  


Ξέρει ο σημερινός Ελληνας για την Αρχαία Ελλάδα κάτι περισσότερο από επιπόλαιες φήμες ή αφελή ιδεολογήματα; 


Ξέρει να εξηγήσει, γιατί ο Παρθενώνας είναι ή όχι σημαντικότερος από τον Πύργο του Αϊφελ ή από τη γέφυρα του Μπρούκλιν; 


Θεωρεί ή όχι ξένη γλώσσα την αρχαία ελληνική, μετά την επιβολή του μονοτονικού; 


Ξέρει να ετυμολογήσει τη λέξη άγαλμα, τη λέξη αλήθεια, τη λέξη κοινοβούλιο;
 


Εχει την παραμικρή σχέση ο σημερινός Ελληνας με τον Ελληνα που πολέμησε να ελευθερώσει τη γη των πατέρων του το 1912-13 ή με αυτόν του 1920-22 στη Μικρασία ή με αυτόν του 1940-41 στη Βόρεια Ηπειρο;  


Οταν η «διανόηση» σήμερα...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το στιγμιαίο συλλαλητήριο

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Υπάρχουν σταθεροί τόποι. Τόποι γης. Με χώμα και πέτρες. Με θάλασσες και κάμπους. Τόποι γενέθλιας αναφοράς.
Υπάρχουν σταθεροί τόποι. Τόποι ιδεών. Βιωμάτων. Αγώνων. Ιστορίας. Τόποι συνείδησης.

Οι σταθεροί τόποι είναι η αφετηριακή και κινητήρια θέση μας. Γύρω τους υπάρχει ο θεμελιακός πυρήνας της ύπαρξής μας.

Η συζήτηση για το Σκοπιανό που επανέρχεται με προβληματισμό, ένταση και κραυγές ανακινεί αυτό το θεμελιακό, ακρογωνιαίο στοιχείο.

Τα δεδομένα της σημερινής κατάστασής μας είναι γνωστά. Και μόνο μέσα από την επίγνωση της πραγματικής ζωής, την επίγνωση του παρόντος μας, κατανοείται καλύτερα η αδυναμία χειρισμού των θεμάτων που συνδέονται και με εμάς και με τον κόσμο, όπως αυτό του Σκοπιανού - ή όπως το ονομάσουμε.

Ο ελληνικός λαός σήμερα είναι ένας λαός αποξενωμένος από τον εαυτό του. Σε απόσταση από την ίδια του τη ζωή. Σε αδυναμία διάκρισης του ασήμαντου από το σημαντικό. Αυτή η αδυναμία διάκρισης είναι η καρδιά της παρακμής του. Η αλλοίωση που προκύπτει εκδηλώνεται στην καθημερινή ζωή ως αδιαφορία για τα σημαντικά.

Αδιαφορεί για το περιβάλλον και τη φύση. Τη φύση μέσα στην οποία ζει, τον φιλοξενεί και τον τρέφει. Κανονικός καταπατητής του τόπου του, πληγώνει με κάθε τρόπο το σώμα της χώρας του. Το κάλλος της είναι τουριστικό προϊόν. Και η θαυματοποιητική λειτουργία της φύσης δεν τον αγγίζει και δεν τον αφορά.

Αδιαφορεί για τον νόμο και την αξία του. 
Αδιαφορεί γα τις προϋποθέσεις της αξιοπρεπούς, δημοκρατικής και ελεύθερης συνύπαρξης. Ετσι ο νόμος, ως όπλο του αδυνάτου, έχει ήδη νεκρωθεί. Από την αναξιοκρατία που ο λαός χειροκρότησε μέχρι την καθημερινή ανομία που δυναμώνει και στηρίζει με την καθημερινή στάση του.

Αδιαφορεί για το δημόσιο σχολείο και τη σταθερή επί χρόνια τώρα υποβάθμισή του. Προσπερνώντας με την καθυστερημένη συνείδησή του την ανάγκη της γνώσης, της κριτικής σκέψης και της πολύμορφης συνάντησης με τον στοχασμό και τη σκέψη. Πρόταξε άλλα αγαθά. Συμβιβάστηκε με την υλική βελτίωση της ζωής του, θεωρώντας γραφικές τέτοιες αναζητήσεις. Συνακόλουθα αδιάφορο τον άφησε και τον αφήνει το ζήτημα της ελληνικής γλώσσας, του εκφυλισμού της, της υποβάθμισης της αξίας της, ως στοιχείου της ταυτότητας μιας κοινότητας ανθρώπων.
Αυτός ο αλλοτριωμένος σύγχρονος Ελληνας διαμόρφωσε μια σχέση προτεραιότητας με τις προϋποθέσεις της υλικής του ευμάρειας. Η άκοπη σχετικά και σε γραμμική εξέλιξη μετά το 1974 διαρκής βελτίωση της καθημερινής ζωής θεωρήθηκε αυτονόητο δικαίωμα, διαρκές και αιώνιο. Η συζήτηση για τις προϋποθέσεις της διάρκειας αυτής της κατάστασης ήταν για τον λαό μια εχθρική υπόθεση, την είδε σαν απειλή και καταψήφιζε κάθε τολμηρό ψιθυριστή της αλήθειας.

Ετσι προέκυψαν στον χρόνο μια στάση και μια συμπεριφορά που απόλυτα τον εκφράζουν: o ελληνικός λαός είναι οπαδός των προβλημάτων και εχθρός των λύσεων.  
Πρόκειται για...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ζήτημα αυτοπεποίθησης

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Η ​​μίμηση, έχει πει κάποιος, είναι η ειλικρινέστερη μορφή κολακείας. Υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι έχεις την αυτοπεποίθηση για να το δεις έτσι. Εμείς, πάντως, δεν τη διαθέτουμε· και φαίνεται αυτό από την εξέλιξη του Μακεδονικού.


Πέντε ονόματα διέρρευσαν την περασμένη εβδομάδα και, εφόσον δεν τα διέψευσε ο Μ. Νίμιτς, ισχύουν ως βάση της διαπραγμάτευσης: Νέα Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία, Ανω Μακεδονία, Μακεδονία του Βαρδάρη και Μακεδονία (Σκόπια).  


Ενώ θα περίμενε κανείς ότι ο δημόσιος διάλογος θα περιστρεφόταν γύρω από την καταλληλότερη επιλογή μεταξύ των πέντε προτάσεων, αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι περισσότεροι υποστηρικτές του «ναι» και, ιδίως, οι πολιτικοί που κινούνται στον κεντρώο και φιλελεύθερο χώρο δεν βγάζουν τσιμουδιά. Αντιθέτως, οι «μακεδονομάχοι» έχουν το πεδίο ελεύθερο και είναι οι δικές τους απόψεις που ακούγονται περισσότερο. Συμβαίνει, επειδή η αποκλειστικότητα της Ελλάδας στο όνομα της Μακεδονίας παραμένει ακόμη ταμπού στη χώρα μας.


Ενώ αυτά συμβαίνουν στο βάθος της υπόθεσης, η ειρωνεία είναι ότι στην επιφάνεια έχουμε μία από τις σπάνιες φορές που όλα τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου τυπικά συμφωνούν επί του Μακεδονικού – ακόμη και το ΚΚΕ, που δεν το λες και δημοκρατικό. «Εάν χρησιμοποιηθεί ο όρος “Μακεδονία” στην ονομασία της γειτονικής δημοκρατίας», είπε ο γενικός γραμματέας του κόμματος, «θα πρέπει να έχει αυστηρά γεωγραφικό προσδιορισμό και θα πρέπει ταυτόχρονα να δοθεί βάρος σε εγγυήσεις, σε προϋποθέσεις για μια λύση που θα βρίσκεται μακριά από αλυτρωτισμούς [...] μακριά από αλλαγές συνόρων».


Επί της ουσίας, η θέση του ΚΚΕ δεν διαφέρει από τις θέσεις της Ν.Δ. ή του αβάπτιστου της Φώφης.  


Ολοι –κυβέρνηση και αντιπολίτευση, πλην Χρυσής Αυγής– θέλουν σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις και τέλος στον αλυτρωτισμό


Η μόνη διαφορά είναι κατά το ύφος, διότι η θέση του ΚΚΕ είναι σαφέστερη: τολμάει να αναφέρεται ρητώς στην ονομασία «Μακεδονία», ενώ τα άλλα κόμματα μιλούν αορίστως για σύνθετη ονομασία.  


Τώρα όμως που το αόριστο γίνεται συγκεκριμένο και παίρνει εκείνη τη μορφή που πάντα υποψιαζόμασταν, αλλά ήταν ταμπού να τη συζητήσουμε, διστάζουν και το ξανασκέπτονται.  


Η Ν.Δ. διολισθαίνει προς ένα ψιθυριστό «όχι» και μην αμφιβάλλετε ότι και η Υπαρκτή Κεντροαριστερά (καλύτερο, νομίζω, από το «αβάπτιστο της Φώφης») προς τα εκεί θα κλίνει – ένα μέρος της τουλάχιστον, το πιο ΠΑΣΟΚ.


Εν μέρει, η στάση τους είναι δικαιολογημένη, εξαιτίας της κυβέρνησης, η οποία εξαρχής απέκλεισε την αντιπολίτευση από τις διεργασίες. Και πέραν αυτού, όμως, τόσο η Ν.Δ. όσο και η Υπαρκτή Κεντροαριστερά μετρούν κάθε ψήφο και δεν χαρίζουν καμία. 


Ο βαθύτερος λόγος της στάσης τους είναι ότι...


ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οι αγανακτισμένοι του Βορρά...



Είναι βέβαιο πως η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν μπορεί να χαράσσεται με γνώμονα ούτε την ιστορία, ούτε τις λαϊκές συγκεντρώσεις. Όμως όποιος παίζει με το θυμικό του πλήθους κινδυνεύει να τσαλαπατηθεί, ιδίως όταν αυτό νιώθει ανασφαλές και απειλούμενο.


Ο τραυματισμός του βαθύτερου πυρήνα της ταυτότητας ενός λαού μπορεί να δρομολογήσει ανεξέλεγκτες εξελίξεις. Το εθνικό και θρησκευτικό στοιχείο αποτελούν δυο βασικές παραμέτρους του αυτοπροσδιορισμού ενός ατόμου και ενός λαού.


Τα τελευταία χρόνια οι αυθόρμητες συγκεντρώσεις όλο και πιο συχνά υπερτερούν αυτών που οργανώνουν τα κομματικά επιτελεία.


Οι συγκεντρώσεις των "Αγανακτισμένων” της πλατείας Συντάγματος το 2010, του "Μένουμε Ευρώπη” το 2015 και το χθεσινό συλλαλητήριο για τη Μακεδονία ήταν αυθόρμητες συγκεντρώσεις...


Η πρώτη δρομολόγησε την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και την είσοδο της ΧΑ στη Βουλή.  


Η δεύτερη συνέβαλε και στην "κωλοτούμπα” Τσίπρα καθώς μέσα σε λίγες μέρες δημιούργησε έναν κοινωνικό και πολιτικό ιστό που δεν ήταν διατεθειμένος να παρακολουθεί παθητικά την έξοδο της χώρας από το Ευρώ και την αναζήτηση της τύχης της στο άγνωστο με βάρκα τις αυταπάτες του Γιάνη και του Αλέξη...


Είναι πολύ πιθανό πως το μέγεθος της χθεσινής συγκέντρωσης στη Θεσσαλονίκη να κυοφορεί ανάλογες πολιτικές εξελίξεις.


Ο λόγος που οι αυθόρμητες συγκεντρώσεις κυοφορούν εξελίξεις είναι γιατί αποτυπώνουν ένα πλήθος που αποκτά δυναμική και αναζητά έκφραση. Όταν το πλήθος αυτό ξεπερνά μια κρίσιμη μάζα τότε βρίσκει εκφραστές. Χθες ξεπέρασε την κρίσιμη μάζα...


Εδώ και πολλά χρόνια με βάση τις μετρήσεις της κοινής γνώμης αλλά και τις εξελίξεις στο εξωτερικό, είναι φανερό πως υπάρχει διόγκωση μιας αντισυστημικής μερίδας στην κοινωνία, η οποία πρόσκαιρα εκφράστηκε από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ της αντιμνημονιακής περιόδου. Επί της ουσίας οι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ καπηλεύτηκαν αυτό το ρεύμα για να "σαλτάρουν” στην εξουσία.


Η Χ.Α. κατάφερε να μπει στη Βουλή αλλά το ναζιστικό της παρελθόν και η εικόνα συμμορίας μπράβων που εμφάνιζε, δεν της επέτρεψαν να ξεπεράσει κάποια όρια και να παίξει ρόλο στις εξελίξεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ επέδειξε ισχυρότερο συνεκτικό ιστό και ιστορικό βάθος.


Όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια γίνεται φανερό πως στη Δύση η βασική πολιτική αντίθεση εδράζεται μεταξύ αυτών που ευνοούνται από την παγκοσμιοποίηση και αυτών που πλήττονται από αυτήν.


Η ανεξέλεγκτη είσοδος μεταναστών στις ανεπτυγμένες κοινωνίες και οι πολιτισμικές τριβές που δημιουργεί η παρουσία και δράση οργανωμένων πυρήνων και κλειστών κοινοτήτων κυρίως μουσουλμάνων, αποτέλεσε το καύσιμο της ξενοφοβίας και της νοσταλγίας των εποχών που τα σύνορα ήταν κλειστά...


Μοιραία το αντισυστημικό ρεύμα που δημιουργήθηκε σε όλες τις κοινωνίες είχε περισσότερα ακροδεξιά χαρακτηριστικά παρά ακροαριστερά. Στην Ελλάδα λόγω ιδιαιτερότητας συνέβη το αντίθετο. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκέντρωσε μεγαλύτερο αντιμνημονιακό ακροατήριο από τους ΑΝΕΛ και την ΧΑ. Ίσως να ευθύνεται και η εμφανής φαιδρότητα των προσώπων...


Τα δυο βασικά ρεύματα που φαίνεται πως υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία μετά τη χρεοκοπία του αντιμνημονιακού μετώπου είναι το ένα υπέρ της ανοιχτής κοινωνίας, της δημοκρατίας, της Ευρώπης κλπ και το άλλο υπέρ της επιστροφής του προστατευτισμού που παραδόξως ηγείται η προεδρία Τραμπ και των ολιγαρχικών καθεστώτων τύπου Πούτιν, Ερντογάν, Κίνας...


Μοιραία κάπως έτσι θα σχηματιστούν και οι δύο πόλοι του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Το μοναδικό πρόβλημα μετά την "κωλοτούμπα” ΣΥΡΙΖΑ είναι πως και τα δύο μεγάλα κόμματα πλέον διαγκωνίζονται ποιο θα εκφράσει το φιλοδυτικό ευρωπαϊκό κοινό, ενώ το αντισυστημικό ρεύμα δεν έχει βρει ενιαία φωνή και έκφραση πέραν της ΧΑ, του ΚΚΕ, της ΛΑΕ κλπ.


Το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία φαίνεται πως...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Δεν είναι εθνικισμός το αυτονόητο



H ελληνικότητα δεν είναι αποτέλεσμα καταγωγής. Είναι άθροισμα πολιτισμικών παραγόντων, με κύριο στοιχείο τη γλώσσα. Και ένας μαύρος, παιδί μετανάστη, που έχει ελληνική παιδεία μπορεί να υπερασπιστεί την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Μήπως ξέρει κανένας μας από πού πραγματικά κατάγεται;

 
Φυλετική καθαρότητα δεν υπάρχει πουθενά στη γη, ούτε στους Εσκιμώους. Πιθανόν κάποιοι ή και πολλοί κάτοικοι των Σκοπίων να είναι κατευθείαν απόγονοι των στρατιωτών του Μεγ. Αλεξάνδρου. Σημαίνει κάτι αυτό; Και πολλοί Τούρκοι είναι απόγονοι Ιώνων.

 
Αν, για παράδειγμα, αποσχίζονταν τα μικρασιατικά παράλια από την Τουρκία, και φτιάχναν δικό τους κράτος θα ήταν λογικό να ονομασθεί Ιωνία; 


Και αυτοί Ίωνες και απόγονοι του Ομήρου, μετά από τόσους αιώνες εκτουρκισμού; 


Και να φτιάχνουν αγάλματα του Ομήρου με επιγραφή στα Τούρκικα;

 
Και να διαδίδουν (στα Τούρκικα!) ότι πρέπει να απελευθερώσουν τις σκλαβωμένες Χίο και Σάμο (που ήταν "καθαρόαιμες" Ιωνικές περιοχές) από την κυριαρχία των... Δωριέων;  


Μακεδονία δεν μπορεί να ονομάζεται ένα κράτος στο οποίο κυριαρχεί η σλαβική παράδοση, η σλαβική κουλτούρα και η σλαβική γλώσσα.  Τέλος. 


Και δεν είναι εθνικιστής όποιος το αντιλαμβάνεται αυτό. 


Ούτε είναι αδιάλλακτος όποιος...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η μη αποδοχή του ονόματος "Άνω, Κάτω, Δεξιά, Αριστερή, Μέσα, Έξω Μακεδονια" έχει σχέση μόνο με την υπερηφάνεια ενός έθνους



Η μη αποδοχή του ονόματος "Άνω, Κάτω, Δεξιά, Αριστερή, Μέσα, Έξω Μακεδονια" δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με παπάδες, εθνικισμους, πατρδολατρείες κλπ
 

Η μη αποδοχή έχει μόνο σχέση με την προσωπική και εθνική υπερηφάνεια ενός έθνους -αν μπορώ να χαρακτηρίσω έτσι το μόρφωμα που έχουν δημιουργήσει τα ψοφοδεή χανουμάκια που κυβερνησαν τα τελευταία 45-50 χρόνια....

 
Εδώ και 10ετιες γράφω για τα προτεκτοράτα που ετοιμάζουν οι επικυρίαρχοι.  


Και μου έχει «μπει στο μάτι» η δημιουργία «γραφείου πρωθυπουργού» στην Θεσσαλονίκη

 

Χωρίς κραυγές, προσευχές, ευχές και κατάρες θα ήθελα...


ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΝουΔο-ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ: Η ενδοτική ασάφεια της ΝΔ



Aπό την Αριστερά, το εναπομείναν ΠΑΣΟΚ της Φώφης, τους μπακακαίους του Σταύρου και τη μαζικώς λιποτακτήσασα «διανόηση» -που λέει ο λόγος- δεν περιμέναμε και τίποτα διαφορετικό. Τούτη η στάνη τέτοιο γάλα βγάζει. Κομμένο.  


Αυτοί πάντα με τους άλλους είναι. Στο Βορειοηπειρωτικό με τους Αλβανούς, στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό με τους Τούρκους και στο Σκοπιανό με το VMRO, τους βουλγαρόφωνους που υποδύονται τους «Μακεδόνες» από τα Lidl. Δεν υπάρχει αντίπαλος του Εθνους για τον οποίο να μην έχουν μια καλή κουβέντα.

 
Ο σοβινισμός των άλλων τους γοητεύει, τους έλκει, πάντα βρίσκουν δικαιολογίες για πάσης φύσεως και εθνικότητας ολοκληρωτικούς, γενοκτόνους και καθάρματα. Από τον Στάλιν, τον Κεμάλ και τον Εμβέρ Χότζα, ως τον Ιβάν Μιχαήλοφ και τον Ερντογάν. Κατανοητόν για την ποικιλόχρωμη Αριστερά. Στην ντουλάπα της, μαζί με τα κόκαλα των σφαγμένων ομήρων και του συνόλου των θυμάτων της κομμουνιστικής χωριστικής ανταρσίας, υπάρχουν τα πρωτοσέλιδα του «Ριζοσπάστη», που επέχαιραν για τη Μικρασιατική Καταστροφή, που υπόσχονταν ανεξαρτησία και δικαίωση «του μακεδονικού λαού».

 
Υπάρχει η συμμετοχή ΣΝΟΦιτών στην κυβέρνηση του Μάρκου, η κατάπτυστη απόφαση της 5ης Ολομέλειας, η Μεραρχία των σλαβόφωνων του ΔΣΕ, που ούτε Δημοκρατικός ούτε Στρατός ούτε Ελληνικός ήταν, που με διοικητή τον Φλωράκη είχε κατέβει ως τη Ρούμελη, προκαλώντας τις διαμαρτυρίες ακόμη και Ελλήνων κομμουνιστών. Υπάρχει η αλήθεια πως, όταν έπεφτε ο Γράμμος, με την Αριστερά απόβλητη από τις συνειδήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, το 75% των υπερασπιστών του ήταν σλαβόφωνοι. Πολλά τα γραμμάτια και τώρα οι απόγονοι των μεν, που φύγανε κυνηγημένοι κακείθεν και στερημένοι της ελληνικής ιθαγένειας ως προδότες, ζητούν την εξόφλησή τους από τους απογόνους των ένθεν συμμάχων τους, που η τύχη και η πολιτική παραπλάνηση των ψηφοφόρων τούς έφερε στην εξουσία.

 
Η ηγεσία όμως της Ν.Δ.; 


Παρακολουθώ μια κωμικοτραγική ενδοτική ασάφεια:


Η οικογένεια Μητσοτάκη σύσσωμη δεν δίνει δεκάρα. 


Ο αφανής, λόγω ποινικής εκκρεμότητας, αναπληρωτής πρόεδρος της Ν.Δ., campaign manager του Κυριάκου για την κομματική προεδρία, εκ των λογογράφων του και με καθημερινή συνεργασία μαζί του, ο Νίκος Γεωργιάδης, είναι αυτός που είχε πει πριν από χρόνια «το Μακεδονικό είναι μια μπούρδα»


Ο αείμνηστος Κ. Μητσοτάκης είχε πει «σε 10 χρόνια δεν θα το θυμάται κανείς». Είκοσι έξι κι ακόμη το συζητάμε


Ο Σαολίν Κουμουτσάκος τοποθετήθηκε υπέρ της σύνθετης ονομασίας, ο Κυριάκος το ίδιο. Ολοι μάλιστα προσπαθούν να καλυφθούν πίσω από το Βουκουρέστι, διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα και τη στάση του Κ. Καραμανλή. Βγήκε ο Καράογλου και με μακεδονικό πόνο τοποθετήθηκε υπέρ της υποχώρησης.


Προηγήθηκε ο Αδωνις, καθώς πρόβαρε κουστουμιά για τα εγκαίνια του τζαμιού στον Βοτανικό, τοποθετούμενος υπέρ του γονυπετώς και εξηγώντας γιατί δεν θα πάει στο συλλαλητήριο.  


Ακολούθησε...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΑίικη ΝΕΑ ΤΑΞΗ: Το ηχηρό μήνυμα του συλλαλητηρίου

Στα 8 χρόνια των Μνημονίων δεν υπήρξε ποτέ τόσο μεγάλη συγκέντρωση όσο αυτή που έγινε χθες στη Θεσσαλονίκη για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

 
Οι πολίτες μπορεί να φτωχοποιήθηκαν, να έχασαν τη δουλειά τους, το μισό μισθό ή τη σύνταξή τους, όμως για ζητήματα εθνικής ταυτότητας δεν λογαριάζουν κανέναν.

 
Και το έδειξαν χθες, όταν με εκατοντάδες πούλμαν από την Κρήτη και τη Μεσσηνία ή από τον Εβρο και τα Γιάννενα κατευθύνθηκαν στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο και να υψώσουν τη φωνή τους απέναντι σε όσους θέλουν να εκχωρήσουν το όνομα της Μακεδονίας.

 
Μέσα στα πλήθη σίγουρα παρεισέφρησαν εθνικιστικά στοιχεία, πατριδοκάπηλοι που ποντάρουν πολιτικά στην οργή και ακραίες φωνές, όμως το μήνυμα της συγκέντρωσης δεν μπόρεσαν να το αλλοιώσουν.

 
Η λιτότητα και η φτώχεια δεν έκαμψαν την ιστορική μνήμη των Ελλήνων, την εθνική τους συνείδηση και τις πατριωτικές τους ευαισθησίες. Τουναντίον, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι δύσκολοι καιροί στην οικονομία κάποτε θα περάσουν, όμως οι υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα μπορεί να προκαλέσουν μόνιμη ζημιά στη χώρα.

 
Για το λόγο αυτό συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη πολλές δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Να φωνάξουν ότι δεν μπορεί κανείς να καπηλευθεί το όνομα της Μακεδονίας και να δείξουν σε όλους ότι παιχνίδια με τα εθνικά μας συμφέροντα δεν χωρούν.

 
Η Βόρεια Ελλάδα αξίζει την προσοχή όλων γιατί όταν δημιουργούνται δυσαρέσκειες σε γεωγραφικές περιοχές, οι εξελίξεις μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτες.

 
Το διαπιστώνουμε αυτό τα τελευταία χρόνια σε αρκετές περιπτώσεις στην Ευρώπη, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει οι κάτοικοι της Μακεδονίας και της Θράκης να αισθανθούν προδομένοι από την κεντρική πολιτική σκηνή.

 
Η κυβέρνηση άνοιξε το θέμα του Σκοπιανού χωρίς να λάβει υπόψη της τα αντανακλαστικά των πολιτών. Ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με το γειτονικό κρατίδιο χωρίς να έχει ξεκάθαρη πρόταση και χωρίς να έχει προετοιμάσει την κοινή γνώμη για το τι σκέπτεται να πράξει.

 
Μετά τη χθεσινή συγκέντρωση...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: Αρκεί ένα συλλαλητήριο;

Γράφει το ΑΝΤΙΝΕWS


To συλλαλητήριο οργανώθηκε, συκοφαντήθηκε, εμποδίστηκε αλλά τελικά ξεπέρασε κάθε προσδοκία


Όμως δεν έχει σημασία ο αριθμός, ούτε πρέπει να γίνονται συγκρίσεις με εκείνα που έγιναν πριν από 26 χρόνια.


Μια προσπάθεια που εξευτελίστηκε από τη στάση της κυβέρνησης και από μερίδα της Εκκλησίας, αλλά και οι σημερινές συγκυρίες όπως έχουν διαμορφωθεί, είναι λογικό να εμποδίζουν τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου πολιτών.


Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει ξεχάσει από αγωνιστικό κλίμα, από τον κόσμο να βγαίνει και να διαμαρτύρεται για τα δίκαιά του. Στη Ρουμανία χθες συγκεντρώθηκαν χιλιάδες κατά της διαφθοράς. Είδατε τίποτε τέτοιο στη χώρα μας;  


Είδατε ποτέ να διαμαρτύρονται για τα θύματα της… αριστερής τρομοκρατίας; 


Εν πάση περιπτώσει…


Ο κόσμος είναι ελεύθερος να εκφράζεται και ελεύθερος να διαδηλώνει. Κι όσο εμποδίζεται από τους κυβερνώντες και τους κολλητούς τους τόσο πρέπει να δυναμώνει το αίσθημα αντίστασης.


Όμως, τελικά κατά τη γνώμη μας δεν έπρεπε να γίνει το συλλαλητήριο. Όχι ότι είναι κακό που έγινε αλλά γιατί για θέματα όπως το «Μακεδονικό» δεν έπρεπε καν να ασχολούμαστε με συγκεντρώσεις. Κάποια πράγματα είναι τόσο αυτονόητα που δεν χρειάζεται να γίνονται τέτοιες κινητοποιήσεις.


Η Ελλάδα, η ιστορία της, τα ιερά χώματά της, ο πολιτισμός της και κυρίως η ΑΛΗΘΕΙΑ της δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να έχουν ανάγκη από συλλαλητήρια. Πρέπει να είναι η εθνική, η πατριωτική προτεραιότητα όλων, χωρίς να μας το θυμίζουν ομιλητές ή άλλοι που θέλουν να εκμεταλλευτούν την περίσταση και να αποκτήσουν εξουσία.


Τα συλλαλητήρια ενισχύουν τους πατριδοκάπηλους που ενδεχομένως να είναι οι μεγαλύτεροι χέ…ες της ανθρωπότητας. Ενισχύουν τους επαγγελματίες της πατρίδας που πουλάνε την Ελλάδα στο δημόσιο βίο τους για να κάνουν αργότερα εκλογικό ταμείο.


Ταυτόχρονα, κι εδώ ίσως είναι το μεγαλύτερο λάθος, τα αχρείαστα συλλαλητήρια για το αυτονόητο ενισχύουν και τον εθνικό μας αυτισμό


Όπως πολλάκις έχουμε πει, το πρόβλημα δεν το έχει η Ελλάδα. Κανείς δεν πιέζει τη χώρα μας να βρει λύσεις. Άλλωστε υπάρχει και το βέτο στο ΝΑΤΟ. Το πρόβλημα το έχουν οι Σκοπιανοί κι αυτοί θα έπρεπε να καίγονται τώρα. 


Εμείς τι κάναμε, με αποκλειστική ευθύνη του Τσίπρα και της αντεθνικής παρέας του; 


Κάναμε εισαγωγή στο πρόβλημα που απασχολεί άλλους. 


Ακόμη και σε τόσο κρίσιμα ζητήματα καταφέραμε να διχαστούμε, να φανούμε εμείς προβληματικοί κι όχι οι Σκοπιανοί.


Το όνομα της Μακεδονίας είναι ελληνικό και είναι αδιαπραγμάτευτο. Και πρέπει να το υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα, όχι με ένα συλλαλητήριο και καθαρίσαμε για την επόμενη χρονιά. 


Όταν...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΑίικη ΝΕΑ ΤΑΞΗ: Η μεγάλη επιχείρηση εξαπάτησης των Ελλήνων στο Σκοπιανό

Toυ ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ


Το "έργο" το έχουμε ξαναδεί στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν, όταν η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ, σε Κύπρο και Ελλάδα είχαν στήσει μια πολύ καλά οργανωμένη επιχείρηση εξαπάτησης και κατατρομοκράτησης της κοινής γνώμης, για να αναγκαστεί να αποδεχτεί εκείνο το κατάπτυστο σχέδιο, το οποίο δεν υλοποιήθηκε επειδή οι Έλληνες της Κύπρου είπαν το μεγάλο ΟΧΙ και έσωσαν το κράτος τους.
 

Αν είχε περάσει το Σχέδιο Ανάν, σήμερα δεν θα υπήρχε η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία, όσο και αν την εκδικήθηκαν με το μνημόνιο και την λεηλασία των τραπεζών της, υφίσταται και διαχειρίζεται τα μείζονα θέματά της, με μεγάλη δυσκολία, αλλά πάντως τα διαχειρίζεται η ίδια και δεν λαμβάνουν αποφάσεις γι' αυτά οι ξένοι δικαστές, που προέβλεπε το κατάπτυστο εκείνο σχέδιο.
 

Τώρα, οι ίδιοι "αρχιτέκτονες" στην Οξφόρδη, που έκαναν τα σχέδια παραπλάνησης και εξαπάτησης των Ελλήνων της Κύπρου και της Ελλάδας για να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, δηλαδή να παρουσίασουν το σχέδιο ως σανίδα σωτηρίας και μεγάλη ευκαιρία και την απόρριψή του ως τη μείζονα καταστροφή, έχουν πιάσει δουλεία στο θέμα του ονόματος της Μακεδονίας.
 

Σημειώνεται ότι ανάμεσα σε εκείνους που συμμετείχαν τότε σε εκείνες τις διεργασίες, ήταν και ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, συνεργάτης του αλήστου μνήμης ΓΑΠ και του αξιότιμου κυρίου Ρόντου.
 

Τι μας λένε λοιπόν τα φερέφωνα αυτών των κέντρων, που θέλουν να νομιμοποιήσει η Ελλάδα με την υπογραφή της το τεχνητό και ψεύτικο "μακεδονικό έθνος και γλώσσα".
 

Περίπου τα ίδια, γιατί όταν εργάζεσαι να μετατρέψεις το ψέμα σε αλήθεια, στεγνώνει η ψυχή σου και χάνεις το χάρισμα της φαντασίας και της δημιουργικότητας.
 

Μας λένε ότι "είναι μεγάλη ευκαιρία να λυθεί τώρα το ζήτημα", "ότι πρέπει να βοηθηθεί αυτή η κυβέρνηση να λύσει το πρόβλημα που της φόρτωσαν οι προηγούμενοι", "ότι ο αγώνας είναι μάταιος και πρέπει να συμβιβαστούμε" και άλλα τοιαύτα.
 

Επίσης, προσπαθούν να σερβίρουν αυτό το erga omnes στους απελπισμένους Έλληνες, λες και δεν αντιλαμβάνεται ακόμα και ο πιο ευκολόπιστος, ότι αυτό αποτελεί το περιτύλιγμα, για να χρυσωθεί το χάπι και να καταπιούμε το δηλητήριο.
 

Όμως αυτά είναι μόνο το προδόρπιο, για να ανοίξει η όρεξη. Γιατί μετά ακολουθεί το... κυρίως πιάτο, που είναι η κύρια επιχείρηση, δηλάδη η κατασυκοφάντηση και η λοιδωρία εκείνων που εκφράζουν δημοκρατικά την άλλη άποψη, που λέει ότι η ιστορία είναι ανεξαργύρωτη εθνική περιουσία και δεν νομιμοποιείται κανείς πολιτικός απατεώνας να την διαπραγματευτεί και να την πουλήσει ή μάλλον να την χαρίσει στους πλαστογράφους και στους μεγάλους πάτρονες αμφοτέρων.
 

Μάλιστα, για να αποτρέψουν τον απλό κόσμο, τους πολίτες να συμμετέχουν στο συλλαλητήριο, που αποτελεί κραυγή αγωνίας αλλά και καταγγελία των πολιτών, ότι δεν εμπιστεύονται και δεν επιτρέπουν τους διαπιστωμένα πολιτικούς απατεώνες να ξεπουλήσουν το όνομα της Μακεδονίας, υπουργοί, βουλευτές, ευρωβουλευτές, δημοσιογράφοι-παπαγαλάκια, διάφοροι ακαδημαϊκοί και δημοσιολογούντες, χαρακτηρίζουν με προσβλητικά επίθετα τους υποστηρικτές του συλλαλλητηρίου, για να το απαξιώσουν.
 

Όλοι εκείνοι που έκαναν καριέρα με τα συλλαλητήρια και τη καταστροφή-λεηλασία της Αθήνας, καίγοντας και τέσσερις ανθρώπους στη Μαρφίν, κατηγορούν τώρα τους πολίτες ως "μακεδονομάχους", εθνικιστές, πατροδοκάπηλους, περιθωριακούς και άλλα... κοσμητικά επίθετα, απλά επειδή τολμούν να συγκεντρωθούν για να εκφράσουν αυτό που δεν τους δίνει τη δυνατότητα το ολιγαρχικό και αντιδημοκρατικό πολιτικό σύστημα να κάνουν, να πουν την άποψή τους για ένα μείζον θέμα, που αφορά τον κάθε Έλληνα.
 

Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός κατηγορεί την πλειοψηφία των Ελλήνων ως πατριδοκάπηλους, σαν να τους συντονίζει το ίδιο χέρι, οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές πραγματοποιούν επικοινωνιακές και φυσικές επιθέσεις εναντίον όσων θέλουν να συμμετέχουν στο συλλαλητήριο...
 

To κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι τα κυβερνητικά φαιρέφωνα των κέντρων που θέλουν εδώ και τώρα να τους παραδώσουν οι εδώ υποτακτικοί τους τη σφραγίδα της Μακεδονίας, κατηγορούν με τα χειρότερα λόγια όλους όσους αντιστέκονται και λένε όχι στην παράδοση του ονόματος στους Σκοπιανούς, τη στιγμή που ο κυβερνητικός τους εταίρος είναι ένας από εκείνους που αρνείται την παράδοση του ονόματος, ασχέτως των λόγων για τους οποίους το κάνει.
 

Όμως, ενώ καθυβρίζουν με τα χειρότερα λόγια όσους έχουν αυτή τη θέση και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας τους χαρακτηρίζει ως πατριδοκάπηλους, συγκυβερνούν με έναν πατριδοκάπηλο.
 

Τόση ανηθικότητα και υποκρισία!
 

Μάλιστα, κορυφαίοι αξιωματούχοι της Πολιτείας και της κυβέρνησης αναθεματίζουν το δημοψήφισμα* για το θέμα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στα Σκόπια. Έτσι τους είπαν να κάνουν εκείνοι που την πάτησαν με το σχέδιο Ανάν. Όχι δημοψήφισμα, για να μην τρέχουμε όπως στην Κύπρο. Ξεπουλήστε εδώ και τώρα το όνομα χωρίς πολλά πολλά και κυρώις χωρίς να λαμβάνετε υπ' όψιν σας τι λένε οι πολίτες! Γράψτε τους στα παλιά σας τα παπούτσια, λοιδωρήστε τους, κατασυκοφαντήστε τους...
 

Όμως...

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΝΕΑ ΤΑΞΗ: Όταν τα βοθροκάναλα της διαπλοκής μπαίνουν στον δρόμο της αρετής



Η ΕΡΤ 3, το κανάλι της Θεσσαλονίκης, έπαιζε ένα επεισόδιο της γνωστής σειράς «Κυριακή στο χωριό». Λίγο πιο πέρα από το στούντιο, στον Πύργο τον Λευκό, τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν για την Μακεδονία. Δεν τους είδαν, δεν τους άκουσαν.  


Ομοίως και τα άλλα πανελλαδικά κανάλια. Εκείνη την ώρα έβλεπαν όλοι ΕΡΤ 3 που έδειχνε Κυριακή στο χωριό.


Η ΕΡΤ, συνεπής στην ιερή προσήλωση των στελεχών της στην εθνοσωτήριο, υποβάθμιζε πιο μετά την συγκέντρωση μιλώντας για δεκάδες πολίτες που συμμετείχαν στην συγκέντρωση.  Δεκάδες! Στην συνέχεια αυτό το «δεκάδες» έγινε 90.000, που ήταν η επίσημη εκδοχή της αστυνομίας. Τόσος κόσμος ήταν μόνο όσοι μετακινηθήκαν με τα πούλμαν, αλλά δεν θα τα χαλάσουμε εδώ!


Κι ενώ από την ΕΡΤ μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα και είμαστε απολύτως σίγουροι ότι θα ζήσουμε και στο μέλλον αξέχαστες στιγμές, μεγαλύτερη εντύπωση μας έκανε η σιωπή ασυρμάτου που ακολουθήθηκε από τα ιδιωτικά κανάλια.


  Ούτε ένα από τα μεγάλα και πανελλαδικά κανάλια δεν βρέθηκε να διακόψει το πρόγραμμά του για να δείξει εικόνες από την συγκέντρωση


Ούτε ένα δεν ανέφερε «ζωντανά» τη είδηση.  


Βλέπετε, είναι συνηθισμένο φαινόμενο να συγκεντρώνονται κάθε ημέρα 400 χιλιάδες άνθρωποι. Ή έστω 200.000, όπως ήθελαν οι πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις ανθρώπων που έχουν μετρήσει στο παρελθόν δεκάδες συγκεντρώσεις στον ίδιο χώρο. Θέλετε να ήταν 90.000 που ήθελαν οι αρχές; Και πάλι ας μας δείξουν μία συγκέντρωση με 90.000 ανθρώπους τα τελευταία δέκα χρόνια. 


Τι συνέβη και όλα τα ιδιωτικά κανάλια ακολούθησαν τον δρόμο της σιωπής; 


Να υποθέσουμε ότι τους μάζεψαν όλους σε ένα δωμάτιο και τους απείλησαν να τους στείλουν σε στρατόπεδα αναμόρφωσης; 


Αστειευόμαστε! Δεν συμβαίνουν τέτοια στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα. Μπορούν να σας διαβεβαιώσουν σχετικά και οι Γερμανοί που στηρίζουν την κυβέρνηση Τσίρπα. Οι Γερμανοί δεν θα στήριζαν μία μη δημοκρατική κυβέρνηση.  Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι.   


Να φταίει το γεγονός ότι η διαδικασία των αδειών είναι σε εξέλιξη; Θέλετε να πείτε, δηλαδή, ότι η ενημέρωση υποχώρησε για χάρη του ατομικού συμφέροντος του κάθε καναλάρχη; 


Κι αυτό δύσκολο, μπορείτε να ρωτήσετε όπου βρεθείτε και σταθείτε. Οι καναλάρχες σέβονται την ενημέρωση.


Αρχικά τα κανάλια «έπαιζαν» 30.000 διαδηλωτές. Το βράδυ έφτασαν ασθμαίνοντας τους 90.000.Υπομονή! Αν η ημέρα είχε κι άλλες ώρες θα βλέπαμε 200.000 κόσμο…


Η ουσία πάντως είναι ότι έπεσε «κανονικό μαύρο».  


Και το ερώτημα είναι...

Υπαρκτού ελληνισμού κωμωδία





ΣΥΡΙΖΑίικης εθνικής ξεφτίλας κωμωδία



Σαν σήμερα (22/1/ΧΧΧΧ)

1830: H Ελλάδα αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος βάσει του Πρωτόκολλου του Λονδίνου.

1842: Επίσημη έναρξη εργασιών για την Εθνική Τράπεζα με πρώτο διοικητή τον Γεώργιο Σταύρου.

1889: Ιδρύεται η δισκογραφική εταιρεία Columbia στη Νέα Υόρκη .


1987: Ο αμερικανός πολιτικός Μπαντ Ντουάιερ αυτοκτονεί μπροστά στις κάμερες


1788: Γεννιέται ο Λόρδος Βύρων,

1942: Γεννιέται ο Μίμης Δομάζος, ο στρατηγός του ελληνικού ποδοσφαίρου.


1977: Πεθαίνει ο συγγραφέας Μενέλαος Λουντέμης

1994: Πεθαίνει ο Τέλι Σαββάλας

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Το συλλαλητήριο αλλάζει (;) το τοπίο στη διαπραγμάτευση



Ήταν μια συγκέντρωση, η σημερινή στη Θεσσαλονίκη για το Μακεδονικό, που δεν θα  περάσει απαρατήρητη.  


Πιθανότατα θα επηρεάσει, ίσως και να  μεταβάλλει το τοπίο στην δημόσια συζήτηση για την διαπραγμάτευση.


Κυβέρνηση και κόμματα  πήραν ένα ισχυρό μήνυμα το οποίο  δεν μπορεί να μην λάβουν υπ όψιν τους. 


Από σήμερα τίποτα δεν  θα είναι ίδιο στον διάλογο για την εξεύρεση λύσης στο ονοματολογικό.


Μένει να δούμε πως θα διαχειριστούν το συναίσθημα που κυριαρχεί στην κοινωνία (στο μεγάλο  κομμάτι της), και καταδείχθηκε στο συλλαλητήριο,  γύρω από το ακανθώδες αυτό θέμα.


Κάποιοι θα σπεύσουν να καρπωθούν ψηφοθηρικά την  φόρτιση του κόσμου, (ανα)προσαρμόζοντας στο «λαϊκό αίσθημα»  τις θέσεις τους και αρκετοί  άλλοι είναι βέβαιο ότι καραδοκούν να το κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά.


Μερικές διαπιστώσεις από την σημερινή ογκώδη και μαχητική συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης:


-Υπήρξε συναισθηματικό (άδολο στην συντριπτική πλειοψηφία)  ξέσπασμα  των  συμμετεχόντων πολιτών, ανεξαρτήτως του εάν, πόσοι εξ αυτών και πόσο γνώριζαν το θέμα.


-Δεν επιδέχεται σύγκρισης με τα συλλαλητήρια του 92 μολονότι από την εξέδρα οι ομιλητές αύξαναν με γεωμετρική πρόοδο τον αριθμό για να «ανεβάσουν» το ακροατήριο. Ήταν, ωστόσο, μια μεγάλη, για τα  σημερινά δεδομένα, συγκέντρωση, με χαρακτηριστικό της το συναίσθημα.


-Η απέχθεια προς το σημερινό πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση και κόμματα) των απλών ανθρώπων που εκδηλωνόταν σε κάθε αναφορά γύρω από τους χειρισμούς στο ονοματολογικό, ακόμα και στους πολύτεκνους.


-Το επίπεδο των ομιλητών που συναγωνίζονταν στην ρητορική μίσους και τον ασυνάρτητο και παραληρηματικό λόγο. Ακούστηκαν  από το βήμα ύβρεις  και ανακρίβειες (σαχλαμάρες) από  άτομα που διεκδικούν για τον εαυτό τους ή άλλους όμοιούς τους λόγο και ρόλο στα δημόσια πράγματα. Ίσως και να επιδιώκουν να  μας κυβερνήσουν…


-Αποκαλύφθηκε ο πραγματικός  ρόλος της Εκκλησίας που μολονότι δια του Αρχιεπισκόπου της τάχθηκε  τάχαμ  εναντίον  των συλλαλητηρίων στην πραγματικότητα οι μητροπολίτες της  «ευλόγησαν», αν όχι οργάνωσαν, την κινητοποίηση των πιστών των ενοριών τους για την συμμετοχή στην συγκέντρωση.


- Ο κ. Ιερώνυμος φάνηκε ότι  έχει χάσει τον έλεγχο  αφού τουλάχιστον δέκα μητροπολίτες, μαζί με τον κ. Ανθιμο που το βράδυ δήλωνε ενάντιος στο συλλαλητήριο) και το πρωί πήγε και μίλησε επιβεβαιώνοντας το «η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη» στάθηκαν στην εξέδρα ενώ μήνυμα έστειλα και ο Μεσογαίας κ.Νιόλαος.


-Αποδείχθηκε  ότι...