"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Οι βρικόλακες του σταλινισμού και ο θεολόγος νομικός

Του Θανάση Διαμαντόπουλου

Γερνάω. Πιο ορθή θα ήταν η χρήση του ρήματος στον αόριστο: γέρασα. Και μια από τις επώδυνες συνέπειες του γήρατος είναι η εξασθένιση της μνήμης. Έτσι, αν και την είχα χρησιμοποιήσει με τεκμηρίωση σε κάποιο από τα παλιά μου βιβλία, δεν μπορώ να θυμηθώ αν είναι στον Μπέρια ή στον Βισίνσκι που αποδίδεται η φράση: «Είναι καταφανώς ένοχος. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός πως φρόντισε να μην υπάρχουν καθόλου στοιχεία εις βάρος του».

Σε κάθε περίπτωση η εν λόγω αντίληψη περί ενοχής εκφράζει το πνεύμα του συνταγματολόγου Γιώργου Κατρούγκαλου. Στον οποίον ανήκει –δεν αποδίδεται απλώς: η ύπαρξη ηχητικών ντοκουμέντων στην εποχή μας δεν επιτρέπει σχετικές αμφιβολίες- η φράση: «Η υπόθεση για τους επτά από τους δέκα πολιτικών αρχειοθετήθηκε, όχι γιατί είναι αθώοι, αλλά γιατί δεν βρέθηκαν στοιχεία».


Όπως και αλλού υποστήριξα, με τη φράση αυτή ο εν λόγω καθηγητής πέτυχε να αποδείξει πως είναι έμφορτος υπερχειλίζουσας επιθετικής έως ανεξέλεγκτης τεστοστερόνης: κατάφερε, μέσα στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που υπήρξαν απαραίτητα για να την εκστομίσει, να βιάσει ταυτόχρονα τον γλωσσικό, τον νομικό και τον πολιτικό πολιτισμό του τόπου.
 
Ως προς τον πρώτον, βέβαια, θα μπορούσε να του αναγνωριστεί ως ελαφρυντικό πως μητρική του γλώσσα δεν θεωρεί την ελληνική, αλλά την αριστερίζουσα κομμουνιστογενή συριζαϊκή.

Για τον δεύτερο όμως, με την επιβαρυντική περίπτωση πως ο ούτω αποφαινόμενος πρώην υπουργός Εξωτερικών είναι και καθηγητής του Δικαίου, τα πράγματα γίνονται ακόμη σοβαρότερα: Προφανώς κανείς άνθρωπος δεν είναι δεδομένο πως είναι για κάτι αθώος. Εξ ου και μια, χυδαία στη διατύπωσή της πλην άκρως παραστατική, λαϊκή ρήση λέει «να ορκίζεσαι μόνον για τον κ… σου, και αυτό μόνον αν συμβαίνει να έχεις ισχυρή μνήμη».


Μόνο που το στοιχείο αυτό της εικαζόμενης, τεκμαιρόμενης, διάχυτης ενοχής –μετά το προπατορικό αμάρτημα- ανήκει στο γνωσιακό και μεθοδολογικό οπλοστάσιο άλλης «επιστήμης», διαφορετικής από αυτήν που επέλεξε να διακονεί, στο μέτρο των διανοητικών του δυνατοτήτων, ο καθηγητής. Και η οποία επιδιώκει τη διαρκεί ρύση εκ του πονηρού. Ενώ, από την πλευρά της, η επιστήμη του Κατρούγκαλου βασίζεται –στην πραγματικότητα το έχει αναγάγει σε θεμέλιο του νομικού πολιτισμού- στο τεκμήριο της αθωότητας.

«Καλύτερα να αθωωθούν δέκα ένοχοι παρά να καταδικαστεί ένας αθώος», μου έλεγε ο –επίσης νομικός- πατέρας μου, όταν ήμουν μικρό παιδί. Και η φράση αυτή αποτυπώθηκε αργότερα στα αυτιά μου ως «Καλύτερα να αθωωθούν δέκα ένοχοι παρά να διαπομπευτεί ένας αθώος», αφού, όπως μας έλεγαν στο πανεπιστήμιο ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο –μεγάλος δάσκαλος και τόσο άδικα αποπεμφθείς- Αλέξανδρος Κατσαντώνης «η παραπομπή λειτουργεί ως προ-ποινή».

Ως προς τη βλάβη, τέλος, στον πολιτικό πολιτισμό που επέφερε ο Κατρούγκαλος, ας μου επιτραπεί να διερωτηθώ ποιος έντιμος νέος άνθρωπος θα κινητροδοτηθεί να ασχοληθεί με τα κοινά, όταν μεγαλώνει σε ένα κοινωνικό και ιδεολογικό περιβάλλον, που αποδέχεται τεκμήριο ενοχής για τους πολιτικούς;

Σε τελική ανάλυση, επομένως, μήπως αναφερόμενοι στον συγκεκριμένο καθηγητή, πρέπει να τον βλέπουμε ΓΕΝΙΚΩΣ ως προσβολή στον πολιτισμό, χωρίς ανάγκη αναζήτησης του οποιουδήποτε επιθετικού προσδιορισμού στον όρο;

Συμπερασματικά:  

ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ενα γέλιο θα τους θάψει

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Μια λαμπάδα ίση με το μπόι του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ανάβει κάθε πρωί η κυβέρνηση. Κι αυτό, διότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνει τα αυτονόητα να μοιάζουν επαναστατικά και επιμένει να παρουσιάζει τα παράλογα ως λογικά, ενώ οι πολίτες τους έχουν πάρει πια χαμπάρι.

 

Προχθές τα ξημερώματα, ο Δήμος Αθηναίων απομάκρυνε ένα βρώμικο κοντέινερ που βρισκόταν χρόνια στην καρδιά της πλατείας Εξαρχείων. Τι πιο λογικό και μπράβο στον κ. Κώστα Μπακογιάννη που ως δήμαρχος έκανε τη δουλειά του. Ο διαδικτυακός βραχίονας του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, το έριξε στον σαρκασμό: «Σε... ζωντανή μετάδοση από τον ΣΚΑΪ, Δήμος Αθηναίων και αστυνομία απομάκρυναν το πρωί της Παρασκευής το... κοντέινερ που είχαν βάλει αντιεξουσιαστές στην πλατεία Εξαρχείων σε μια κίνηση τότε επανοικειοποίησης του χώρου από τους εμπόρους ναρκωτικών» («Τάξις και θέαμα», left.gr 20.9.2019).  


Πώς ακριβώς το κοντέινερ –το οποίο παρανόμως είχε τοποθετηθεί εκεί το 2017– «αποοικειοποίησε» τον χώρο από τους εμπόρους ναρκωτικών είναι άγνωστο. 


Δεν έμενε χώρος να πουλάνε επειδή καταλάμβανε πέντε τετραγωνικά;
 

Τρόμαζαν οι έμποροι από τα άσχημα γκράφιτι στα μεταλλικά τοιχώματά του; 


 Αβυσσος η σκέψη της «Προόδου».
 

Από την άλλη, έχουμε τον κ. Γιώργο Κατρούγκαλο που επιδίδεται και πάλι σε περίτεχνες νομικές θεωρίες, σαν εκείνες που ξεφούρνιζε την περίοδο των Αγανακτισμένων για να δικαιολογήσει τη βία κατά των πολιτικών· βία την οποία τελικώς τη λούστηκαν ο ίδιος και το κόμμα του.

 

Συνεχίζοντας τη βαθιά νομική του σκέψη (είναι και κοτζάμ καθηγητής του Δημοκρίτειου) ο τέως υπουργός ανέφερε: «Το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία για την υπόθεση Novartis που να εμπλέκουν πολιτικούς, δεν σημαίνει ότι οι πολιτικοί είναι αθώοι. Πολλές φορές υποθέσεις διερευνώνται και δεν βρίσκονται στοιχεία γιατί τα στοιχεία είναι καλυμμένα. Αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί και σε αυτή την περίπτωση και δεν το αποκλείω. (...) Θυμόσαστε ότι ο Αλ Καπόνε πήγε φυλακή, όχι για αυτά που έχει κάνει, αλλά για φοροδιαφυγή» (Επικοινωνία 94fm, 19.9.2019). Επομένως, κάθε μελλοντικός αγανακτισμένος θα μπορεί να ξεφωνίσει τον κ. Κατρούγκαλο ότι «έχει κλέψει τον δημόσιο κορβανά. Το γεγονός ότι δεν βρίσκονται στοιχεία δεν σημαίνει ότι είναι αθώος. Πολλές υποθέσεις κατάχρησης δημοσίου χρήματος διερευνήθηκαν και δεν βρίσκονται στοιχεία γιατί τα στοιχεία είναι καλυμμένα. Αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί και σε αυτήν την περίπτωση και δεν το αποκλείω...».

 

Κάποιοι αποδίδουν την τρικυμία στο κρανίο του ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιου είδους μετατραυματικού στρες μετά τις εκλογές του Ιουλίου. «Εχασαν και τώρα προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους...», είναι και «η προσπάθεια μετάλλαξης από ριζοσπαστικό κόμμα σε Σοσιαλδημοκρατικό...» και λοιπές δικαιολογίες.  


Η αλήθεια είναι ότι η αριστερή ανοησία ήταν χαρακτηριστικό του κόμματος από την εποχή που βρισκόταν στο 3%. Καφενειακού τύπου αρλούμπες, τσιτάτα διανοητών χωρίς γνώση του έργου τους, ρητορικός εναγκαλισμός κάθε διαταραγμένου που «πολεμούσε το σύστημα», και φρουλπ τα φρέντο στην πλατεία Εξαρχείων. Απλώς, τότε υπήρχε ο σεβασμός για τη διωγμένη από το μετεμφυλιακό κράτος Αριστερά, συν ο μύθος ότι η εγγραμματοσύνη είναι κληρονομική και επειδή η προηγούμενη Αριστερά ήξερε γράμματα, θα έπρεπε να ξέρει κι αυτή.
 

Αυτή η κληρονομιά της τίμιας πλην εγγράμματης Αριστεράς φαγώθηκε από τους επιγόνους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.  


Τώρα απομένει...

ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ψυχρoπολεμικές κατάστασεις στον ΣΥΡΙΖΑ

Του Γιάννη Σιδέρη

Ήταν Οκτώβρης του 1949 όταν ο Νίκος Ζαχαριάδης δήλωσε από το Βουκουρέστι «βάζουμε το όπλο παρά πόδα».  

Είναι 70 χρόνια μετά που ο Παύλος Πολάκης γράφει στο αγαπημένο του Facebook, «Η επόμενη φορά θα είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ…». Στην ίδια ανάρτηση κάνει λόγο για τον «εχθρό» που «είναι απέναντι και καραδοκεί, και ο λαός περιμένει και απαιτεί να αναμετρηθούμε με αυτόν!!!».

Σε μια ανάρτηση τόσα σημαινόμενα.  

Οι απέναντι δεν είναι πολιτικοί αντίπαλοι, είναι «εχθρός» κατά τον Παύλο! 

«Ο λαός περιμένει και απαιτεί». 

Ο Μεσσιανισμός τους είναι πλέον βιωματικός. Εξακολουθούν με αδικαιολόγητη οίηση να ορίζονται ως αυθεντικός εκφραστής του λαού, την στιγμή που ο ίδιος ο λαός τον οποίο επικαλούνται, μόλις πριν τρεις μήνες τους αποκαθήλωσε από την εξουσία! 

Όσο για την «επόμενη φορά που θα είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ» (τα κεφαλαία δικά του), μάλλον απειλητικά ακούγεται, αφού το υπόσχεται σε δυο αγαπημένους του δημοσιογράφους οι οποίοι είχαν εμβληματική παρουσία στη δημόσια τηλεόραση, και συμβολή στο να κατανοήσουμε πώς αντιλαμβάνεται ο ΣΥΡΙΖΑ την αντικειμενική ενημέρωση.

Η «αψάδα» της ανάρτησης τροφοδοτήθηκε από την σκόνη που σήκωσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, όταν έκανε μεταχρονολογημένη αιχμηρή κριτική στην ΕΡΤ του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας «Είχαμε κι ένα άλλο έλλειμμα και δεν το πήραμε σοβαρά. Το όραμά μου για την δημόσια ραδιοτηλεόραση δεν είναι να έχουμε έναν αριστερό Μπάμπη Παπαδημητρίου και έναν αριστερό Αρη Πορτοσάλτε Θέλουμε μια δημόσια τηλεόραση αντικειμενική και εκεί δεν τα πήγαμε καλά».

Η θέση αυτή εξελήφθη ως κριτική κατά του Νίκου Παππά που ήταν πολιτικός προϊστάμενος της ΕΡΤ, και ο οποίος ανήκει στην φρουρά Τσίπρα, που θέλει να μετατοπίσει το κόμμα δεξιότερα, κουνώντας μαντήλι στην ριζοσπαστική Αριστερά και απορροφώντας το ΚΙΝΑΛ προκειμένου να εγκατασταθεί στον χώρο που κατείχε το ΠΑΣΟΚ.

Γι' αυτό και ο Πολάκης τους λέει με αβρότητα «κόφτε το για την ΕΡΤ», και δεν θέλει σχόλια «που αναπαράγουν την επιθυμητή από κάποιους κλαψουροσυζήτηση εσωστρέφειας». Η ανάρτησή του έτυχε ως συνήθως ευμενούς απήχησης στο κοινό του, ασχέτως αν δια του Πολάκη εκτιμάται ότι στέλνει μηνύματα ο Τσίπρας. Και αυτό να μη συνέβαινε, ο βουλευτής έχει δικό του κοινό που συντονίζεται με το ύφος των δηλώσεών του.

Παράλληλα ο Τσακαλώτος στην επίμαχη συνέντευξη, είχε στηρίξει τον Γραμματέα του κόμματος Πάνο Σκουρλέτη, ο οποίος δεν επιθυμεί το άνοιγμα, με αποτέλεσμα να προκαλεί την δυσθυμία Τσίπρα και της ηγετικής ομάδας πέριξ αυτού. Ο Σκουρλέτης είχε δηλώσει «θέλουμε τη λαϊκότητα του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν θέλουμε τον λαϊκισμό του» (γιατί νομίζει ότι δεν τον έχουν ξεπεράσει), και ο Ευκλείδης υποστήριξε ότι ο Πάνος «με το σχόλιό του έκανε δυο πετυχημένα πράγματα, ένα ιστορικό και ένα άμεσα πολιτικό, της παρούσας συγκυρίας».

Φυσικά αυτά δεν είναι διαμάχες ατόμων. Είναι διαμάχες ομάδων που αποτελούν κέντρα δύναμης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, με την πρόθεση να επηρεάσουν την πολιτική του φυσιογνωμία.

Στην χλαπαταγή προσήλθε απρόσκλητη και απρόκλητη η Ρένα Δούρου, που...

ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: Τα σοβιετικά όνειρα του Τσίπρα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Μου διέφυγε από την ομιλία του Αλέξη στη ΔΕΘ και οικτίρω τον εαυτό μου διότι μοιάζω με δανειολήπτη που διάβασε τα πάνω-πάνω του συμβολαίου του και άφησε στην άκρη τα ψιλά γράμματα που θα τον καταστρέψουν. Επρόκειτο για ένα τόσο δα απόσπασμα μέσα στις χιλιάδες των λέξεων της ομιλίας του που εύκολα θα μπορούσε να περάσει ως μια ακόμα φλυαρία, αν δεν συνδυαζόταν περίφημα με το άλλο ανεπανάληπτο που είπε για την αύξηση των μισθών που φέρνουν την ανάπτυξη. Μεταφέρω αυτούσιο το απόσπασμα: «Εμείς έχουμε κύριο στόχο τον περιορισμό των ανισοτήτων, δηλαδή την ισότητα αποτελέσματος. Και όχι απλώς την ισότητα ευκαιριών που θέλουν οι νεοφιλελεύθεροι. Διότι στον 21ο αιώνα καμία κοινωνία δεν πρέπει να εκδικείται και να περιθωριοποιεί όσους αποτυγχάνουν, όσους βρέθηκαν μπροστά σε ανυπέρβλητα εμπόδια, αλλά και όσους είχαν την ατυχία να μην ανήκουν στην τάξη των “κληρονόμων”»


Διαβάστε το καλά για να το εμπεδώσετε, διότι σπάνια ένα μεγάλο κόμμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ομολογεί με τόσο απροκάλυπτο τρόπο την παλαιοκομμουνιστική του λογική και φιλοσοφία. 


Αφήνω κατά μέρος την ασυναρτησία ότι την ισότητα των ευκαιριών την θέλουν (μόνο;) οι νεοφιλελεύθεροι, κατατάσσοντας την στις συνήθεις αρλούμπες που εκστομίζει ο Αλέξης σε στιγμές ιδεολογικού vertigo. 


Πάω στο σοβαρότερο. Η ισότητα των αποτελεσμάτων είναι μια κατά βάση φρικιαστική θεώρηση του κόσμου μας και των ανθρωπίνων κοινωνιών. 


Γίνομαι κοινότοπος αν πω ότι εδράζεται πάνω στην περιφρόνηση για τον άνθρωπο δίχως ικανότητες και στο μίσος για τον ικανό και τον έξυπνο; 


Το μίσος αυτό δεν ενυπάρχει στον πυρήνα αυτής της θεωρίας, γίνεται όμως νομοτελειακό της αποτέλεσμα σε κάθε απόπειρα μερικής ή ολικής εφαρμογής αυτού του μοντέλου.  


Ο λόγος είναι απλός: ο έξυπνος και ικανός άνθρωπος αδυνατεί να συμβιβαστεί με το τέλμα του κατώτατου μέσου όρου, με αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος που είτε εξεγείρεται εναντίον αυτού του συστήματος, είτε γίνεται παραβατικός για να το παρακάμψει. Και στις δυο περιπτώσεις καταλήγει αντιφρονών.  


Μην θεωρείτε ότι αυτά που γράφω είναι τραβηγμένα απ’ τα μαλλιά επιχειρήματα, απέναντι σε μια καλοπροαίρετη αντίληψη που θέλει όλοι οι άνθρωποι να είναι ίσοι και να περνούν εξίσου καλά, δίχως τις σημερινές θηριώδεις κοινωνικές ανισότητες. Την πρακτική της εφαρμογή την είδαμε σε ήπια μορφή κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης Τσίπρα, όταν αυτός που έβγαζε 2.000 ευρώ τον μήνα έπρεπε μέσω της φορολογίας του να περνά με τα ίδια λεφτά με κάποιον που δεν έβγαζε τίποτα.  


Την ακραία και πιο μακροχρόνια μορφή αυτής της αντίληψης την είδαμε στην Σοβιετία επί 70 χρόνια. 


Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί τα μεν φασιστικά ή δικτατορικά καθεστώτα της Δύσης χρησιμοποιούσαν για τους εσωτερικούς τους αντιπάλους φυλακές και ξερονήσια, ενώ ο υπαρκτός σοσιαλισμός χρησιμοποιούσε τα περίφημα ψυχιατρεία του; 


Κάποιοι θα πουν ότι ήθελαν να τους κάνουν φυτά, όμως πίσω απ’ αυτό υπήρχε ιδεολογικό υπόβαθρο. Μια κοινωνία που εξασφάλιζε ισότητα ευκαιριών και αποτελεσμάτων για όλους, μια κοινωνία που προχωρούσε με βάση την ατσάλινη νομοτέλεια της Ιστορίας προς την ανθρώπινη ευτυχία, ήταν μια κοινωνία τέλεια. Ως εκ τούτου, όποιος διαφωνεί με μια τέλεια κοινωνία, δεν μπορεί παρά να είναι είτε πράκτορας είτε τρελός. Εξ ου και τα ψυχιατρεία.  


Ούτε είναι τυχαίο που η Σοβιετική Ενωση χρειάστηκε πάνω από είκοσι χρόνια για να φτιάξει εγκληματολογικά τμήματα στην αστυνομία της. Σε μια τέλεια κοινωνία δεν υπάρχουν οι κοινωνικές προϋποθέσεις για να γίνει κανείς απατεώνας ή φονιάς. Αυτά είναι καπιταλιστικά απόνερα, όπως η Κόκα Κόλα είναι καπιταλιστικό ζουμί.  


Θα μου πείτε τώρα, τι σχέση έχουν όσα είπε ο Τσίπρας στη ΔΕΘ με την Σοβιετική Ένωση που μνημονεύω. 


Συμφωνώ κι εγώ, καμία. Όμως αυτά που λέει είναι βαθύτατα σοβιετικά:


 Για σκεφτείτε μια ελληνική κοινωνία όπου όλοι θα είχαν ίσες ευκαιρίες, θα κατέληγαν όλοι σε ίσα αποτελέσματα και η αύξηση των μισθών θα έφερνε την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και της κοινωνίας.


 Κωμωδία, έτσι; 


Αρα γιατί τα λέει; 


Μα διότι...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Του μυρίζουν, τι να κάνει;

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Ο Γιούκλιντ, που δεν είναι ούτε αφελής ούτε ανιστόρητος –έτσι τουλάχιστον υποστηρίζει ο ίδιος–, φοβάται τη «μόλυνση» από την ενδεχόμενη πασοκοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.  


Η ομολογία του φόβου ή, μάλλον, η γλώσσα του Γιούκλιντ, η μεταφορά που χρησιμοποίησε, προκάλεσε βαθιά ενόχληση στους κύκλους των πασοκογενών, καθώς ο όρος «μόλυνση» κρίθηκε «ρατσιστικός», όπως λέμε σήμερα με τη λέξη πασπαρτού για οτιδήποτε δεν θεωρείται πολιτικώς ορθό.

Τον αδικούν όμως, διότι ο Γιούκλιντ χίλια στραβά έχει, κάποτε όμως του ξεφεύγει και καμιά αλήθεια – όχι πολύ συχνά, μόνο όταν είναι αδιάθετος. Είναι αλήθεια, πάντως, αυτό που λέει: η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ βδελύσσεται τους γνήσιους πασόκους, για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι, κατά κανόνα, το «Εσωτερικό» (ΚΚΕ Εσ.) συγκέντρωνε κόσμο ανώτερης κοινωνικής προέλευσης από την κοινή μπασκλασαρία, η οποία έτρεχε η καημένη στο ΠΑΣΟΚ και προβιβαζόταν σε Πασοκαρία.

Ευλόγως θα αναρωτηθεί βέβαια ο καθένας πώς ο Γιούκλιντ, αφού δεν είναι αφελής ώστε να μη φοβάται τη μόλυνση από τους πασόκους, ανέχεται τόσο καιρό τη συνύπαρξη στον ΣΥΡΙΖΑ με τη Μαριλίζα, τον Ραγκούση, τον Κουρουμπλή και άλλους μολυσματικούς! 


Υπάρχει απάντηση. Δεν είναι γνωστό, αντιθέτως τηρείται άκρα μυστικότητα γύρω από τη διαδικασία, αλλά οι μέχρι τώρα μετεγγραφέντες πασόκοι έχουν όλοι τους περάσει διαδικασία βιομηχανικής απολύμανσης με χλώριο.

Πρόκειται για τη γνωστή πρακτική που ακολουθεί η αμερικανική βιομηχανία του πτηνοτροφικού τομέα, με τη διαφορά ότι έχει προσαρμοσθεί στις ανάγκες ανθρωπίνων όντων και όχι ψόφιων και ξεπουπουλιασμένων κοτόπουλων. Μολονότι οι μετεγγραφέντες πασόκοι μπορούν να θεωρηθούν ψόφιοι και ξεπουπουλιασμένοι, με την πολιτική έννοια. (Δεν μπορούν ωστόσο να θεωρηθούν κοτόπουλα, καθόσον η κατεξοχήν πτηνοτροφική μονάδα της προηγούμενης Βουλής ήταν το κόμμα που συγκυβέρνησε με τον ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο τώρα δεν υπάρχει πια...) 


Για να επανέλθω όμως στην αφήγηση, αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο οι μετεγγραφές άργησαν πολύ, όπως θα θυμάστε. Δεν ήταν μόνο η ιδέα που έπρεπε να ωριμάσει, ήταν και η χλωρίωση που ήθελε χρόνο!

Υπό το πρίσμα αυτό, ο Γιούκλιντ σωστά φοβάται τη μόλυνση, διότι υπάρχει σαφής αναλογία μεταξύ πασοκοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και μετανάστευσης. Μια οργανωμένη κοινωνία οφείλει να έχει διαδικασίες ενσωμάτωσης των μεταναστών στον κοινωνικό ιστό· αν όμως οι μεταναστευτικές ροές ξαφνικά εκτιναχθούν στα ύψη, οι υποδομές είναι φυσικό να καταρρεύσουν και, από εκεί και πέρα, ξεκινά το πρόβλημα της σύγκρουσης. Παρομοίως και η πασοκοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν αρχίσουν να συρρέουν σαν τους πρόσφυγες στον ΣΥΡΙΖΑ οι εναπομείναντες πασόκοι, τότε, ναι, θα υπάρχει πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ειδικός θάλαμος χλωρίωσης είναι χωρητικότητας μόνον πέντε ατόμων και τίθεται σε λειτουργία μόνον τέσσερις ώρες την ημέρα – η συντήρησή του είναι πανάκριβη και τα ανταλλακτικά πρέπει να τα παραγγείλεις στην Αμερική. Επιπλέον, ο καθένας που περνάει τη διαδικασία πρέπει να κάνει επανειλημμένες επισκέψεις στον θάλαμο.  


Εν ολίγοις, το θέμα δεν είναι τόσο απλό. Μήπως θα έπρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ να συμβληθεί με το Δημόσιο Λοιμοκαθαρτήριο, ώστε να είναι έτοιμος να απορροφήσει μεγάλη εισροή πασόκων;  


Δεν ξέρω αν υπάρχει πια Δημόσιο Λοιμοκαθαρτήριο, αλλά σε αυτό το αχανές κράτος μας κάτι παρεμφερές θα υφίσταται...

Προτού αποχαιρετήσω τον Γιούκλιντ, μία απορία:  

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δικάστε με ρε αν τολμάτε!!! ...σκούζει το ταλαίπωρο...

Γράφει το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ


Δικάστε με ρε αν τολμάτε!!! ...σκούζει το ταλαίπωρο...

...και εδώ κάποιος θα πρέπει να του πει "πρόσεχε τι εύχεσαι" αλλά δε νομίζω να του γίνει το χατίρι.

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του θα είναι να μην ξαναδεί πρωθυπουργία, να μείνει αυτός και κυρίως οι ιδέες του και η περίεργη ερειστική και τοξική "αριστερά" του εκτός κοινοβουλίου για πάντα, και η χώρα που τόσο μίσησε να προοδεύει με ουρανοξύστες, υποδομές, πλούτο (για όλους) πολυτέλεια, καθαρές γειτονιές χωρίς "άβατα", με πανεπιστήμια, καινοτομίες, προκοπή, καθαριότητα, χωρίς "άσυλα", και αυτόν κουρνιασμένο σε μια γωνίτσα, με τα φτερά που του έδωσε η περίεργη αυτή "αριστερά" του κομμένα.

Ξέροντας ότι κάποιοι ξέρουν και ότι σε εύθετο χρόνο και ευκαιρίας δοθείσης θα αποκαλυφθούν όλα μια και καλή. Όχι όποτε αυτός θέλει να γίνει ήρωας αλλά όποτε θα είναι πιο ωφέλιμο ώστε η χώρα να μην τον έχει στα πόδια της.

Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη καταδίκη του.

Βλέποντας δε το θρασιμάκι να σφαδάζει η να είναι λυπημένο με τη μουσουδα κατεβασμένη, σκέπτομαι ένα πράγμα:

Αν αυτή η εικόνα φαίνεται σαν αναχρονισμός το 2020, πως θα φαίνεται το 2025 ή το 2030, ιδίως αν με λίγη καλή τύχη και νόηση λαού, μείνει εκτός εξουσίας;

Διότι σίγουρα και η παρούσα κυβέρνηση και τα πεπραγμένα της θα αρχίσουν να κρίνονται κάποια στιγμή σε ελάχιστους μήνες αντικειμενικά και εκ του αποτελέσματος και όχι σύμφωνα με τα ορμέμφυτα του καθενός ή γιατί δεν βγάζει τετράγωνες τυρόπιττες το σχολικό κυλικείο της περιοχής του.

Σίγουρα όμως, επίσης δικαιούνται ένα μέτρο σύγκρισης καλύτερο από το φυτευτό με τις ευλογίες διεθνιστικών κύκλων τσίρκο που πολύ βόλεψε πολλούς εντός και εκτός Ελλάδος, ή μάλλον όλους, εκτός από το υγιέστερο κομμάτι του Ελληνικού λαού που υπέφερε τα πάνδεινα και κράτησε τη χώρα όρθια αυτή τη δεκαετία που μας πέρασε.
Ο ντόπιας κοπής κατά φαντασίαν William Wallace - Braveheart από τα Lidl, πρώην καταληψίας σχολείων, από το Αθαμάνιο Άρτας :D :D :D Έλεος πια!


ΥΓ: Ναι, το ξέρω ότι "μια είναι η αριστερά" αλλά...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΜΟΓΙΑΡΑΔΙΚΟ: Ο τσιλιαδόρος και ο κλέφτης


Του Σάκη Μουμτζή

Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην διαιτητής Κωνσταντινέας, δήλωσε πως «το να κάνεις προκαταρκτική μόνον για τον Παπαγγελόπουλο είναι σαν να φταίει ο τσιλιαδόρος και όχι ο κλέφτης.»

Δηλαδή, ο πρώην βουλευτής υπονοεί με σαφήνεια πως ο Παπαγγελόπουλος (τσιλιαδόρος) είχε θέσει τις δραστηριότητες του στην εξυπηρέτηση των σχεδιασμών του Α. Τσίπρα (κλέφτης). Αυτή είναι μια σκέψη που την έκανε η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που ασπάζονται την θεωρία της σκευωρίας.

Και είναι απολύτως λογικό. Αναπληρωτής υπουργός ο ένας, πρωθυπουργός ο άλλος. Τσιλιαδόρος ο ένας, κλέφτης ο άλλος, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του Κωνσταντινέα, για να μην παρεξηγούμαι.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πιο εξεζητημένη, πιο εκκεντρική άποψη. Μήπως τελικά, στην προκειμένη περίπτωση, «τσιλιαδόρος» ήταν ο Α. Τσίπρας και «κλέφτης» ο Παπαγγελόπουλος, σύμφωνα με την ορολογία του πρώην διαιτητή, την οποία βεβαίως δεν ασπάζομαι;

Για να γίνω σαφέστερος.

Είναι γνωστόν πως ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης ετύγχανε, παλαιόθεν, της προστασίας σημαντικού υπουργού της Νέας Δημοκρατίας. Όταν ο τελευταίος ανέλαβε σημαντικό πολιτειακό θώκο, σύμφωνα με αυτό το ευφάνταστο σενάριο που και αυτό δεν υιοθετώ, φρόντισε για την τύχη του προστατευόμενου του.

 
Με την υπόθεση της Novartis, που βρισκόταν εντός της δικαιοδοσίας του Ρασπούτιν, δόθηκε η ευκαιρία τόσο για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών μέσα στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, όσο και ένα ξεκαθάρισμα, δια της σπιλώσεως των υπολήψεων τους, προσωπικοτήτων που ενδεχομένως θα διεκδικούσαν την ανώτατη πολιτειακή θέση.

Έτσι βρέθηκαν στους κατηγορούμενους, ξεκάρφωτα, πολιτικοί που ουδεμία σχέση είχαν με την υπόθεση Novartis, καθώς οι δραστηριότητες τους ουδέποτε ενεπλάκησαν στον χώρο του φαρμάκου.

Σε αυτό το ακραίο και κακόβουλο σενάριο, ο Ρασπούτιν θα είπε στον Τσίπρα: «Άσε αυτήν την υπόθεση την χειρίζομαι εγώ με τους ανθρώπους μου, αλλά κι εσύ...

ΣΥΡΙΖΑίων σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία




ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίων σουργελαράδων κωμωδία



Σαν σήμερα (23/9/ΧΧΧΧ)

1821: Η Άλωση της Τριπολιτσάς απο τον Κολοκοτρώνη

1913: Ο γάλλος αεροπόρος Ρολάν Γκαρός πραγματοποιεί πτήση 558 μιλίων, από τα οποία τα 437 πάνω από τη θάλασσα, διανύοντας την απόσταση από το Φρεζί, κοντά στις Κάννες, μέχρι την Μπιζέρτα, κοντά στην Τύνιδα. Είναι η μακρύτερη, χωρίς ενδιάμεσο σταθμό, πτήση εκείνης της περιόδου.

2000: Ο Πύρος Δήμας κατακτά το τρίτο του συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, στην κατηγορία των 85 κιλών της άρσης βαρών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

1943: Γεννιέται ο Χούλιο Ινγκλέσιας

1949: Γεννιέται ο Μπρους Σπρίνγκστιν

1939: Πεθαίνει ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, ψυχίατρος και ιδρυτής της ψυχανάλυσης.

2004: Πεθαίνει η Διδώ Σωτηρίου, συγγραφέας. («Ματωμένα Χώματα»)

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Πλανητάρχης που ποτέ δεν είπε πως έδινε εντολές στη NASA


Γράφει το EMO TEAM

Ο Πλανητάρχης ποτέ δεν είπε πως έδινε εντολές στη NASA.

Και ψάξτε το όσο θέλετε.
 

Σε μια γλώσσα σαν την ελληνική άλλο πράγμα η σοβαρότητα, άλλο ο σοβαροφάνεια, άλλο το καλαμπούρι, άλλο η πλάκα, άλλο ο χαβαλές, άλλο ο βαλές, άλλο η ιλαρότητα και άλλο η ιλαρά.

Αν οι Νεοέλληνες τα έχουν κάνει όλα μπουγάδα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουνε γίνει ροζ, δε φταίει ούτε ο Μπουγάς, ούτε ο Ρουβάς.

Και είμαστε άξιοι της τύχης μας μιας και...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από την ΠΑΣΠ στη NASA: Ένα αφήγημα εθνεγερσίας, επιστημονικής φαντασίας και «αιμορραγίας εγκεφάλων» στο εξωτερικό



Δεν νομίζω ότι σόκαρε κανέναν στην πραγματικότητα η περίπτωση της νεαρής επιστήμονος που, αφού κατέκτησε επίγειους τίτλους, απογειώθηκε στη συνέχεια για να ασπαστεί τα άστρα και το Διάστημα σαν κάποιο φιλόδοξο υβρίδιο ΠΑΣΠ και Star Trek.  


Απλώς όλοι απολαύσαμε το viral των αποκαλύψεων για το θεαματικά παραφουσκωμένο βιογραφικό της, όπως νυσταλέα υπομειδιούσαμε με το viral των εξωγήινων επιτευγμάτων της που μας έκαναν υπερήφανους ως Έλληνες, όπως ο Γιάννης και ο Λάνθιμος.  


Τι κι αν αποδείχτηκαν fake σε μεγάλο βαθμό οι επιδόσεις της κ. Αντωνιάδου στο διεθνές επιστημονικό στερέωμα; 


Έχει γίνει πλέον συνείδηση ότι, σ' αυτόν τον κόσμο όπου ζούμε, όλοι κλέβουν λίγο-πολύ για να χτίσουν μια εικόνα που, αν φιλτραριστεί και «εκλαϊκευτεί» μέσα από την πριονοκορδέλα των δημοφιλών μέσων «ψυχαγωγίας και ενημέρωσης», δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά


 Εξάλλου, η διασταύρωση πληροφορίας είναι είδος υπό εξαφάνιση μέσα στη φούρια των κραυγαλέων τίτλων και το ανελέητο κυνήγι των «κλικ», ενώ το πάσης φύσεως τρολάρισμα έχει πάψει προ πολλού να είναι κατακριτέο − αντιθέτως, αποτελεί σαφώς πλέον μια κατοχυρωμένη πρακτική και μια όχι ακριβώς τίμια, αλλά πάντως θεμιτή και επικερδή δραστηριότητα. 


Είπα-ξείπα, ρε παιδιά, δεν έγινε και τίποτα, πώς κάνεις έτσι; Το θέμα είναι να γίνει η δουλειά... 


Εδώ έχουν στήσει τόσες και τόσες επιτυχημένες καριέρες άτομα που εμφανίζονται με φαντασιακά άβαταρ και μυθικά βιογραφικά ως προσομοιώσεις κάποιου άλλου πράγματος από αυτό που είναι, και στο φινάλε δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Όλοι, άλλωστε, μπορούμε λίγο-πολύ να ταυτιστούμε (έστω και με κάποια ντροπή) μ' αυτό το πανηγύρι ματαιοδοξίας, αν αναλογιστούμε τις περσόνες που επιμελώς καλλιεργούμε στα social media, προσμένοντας εκείνο το θριαμβευτικό viral που θα μας αναδείξει άπαξ διά παντός.  


Δεν φταίει το Ίντερνετ, είμαστε εκ φύσεως επιρρεπείς στη μυθοποίηση του εαυτού μας και σε ό,τι αφορά τους άλλους είμαστε πρόθυμοι να πιστέψουμε ό,τι να 'ναι και ό,τι επιβεβαιώνει και χαϊδολογάει τις προκαταλήψεις και τις προσμονές και τις αυταπάτες μας.  


 Στην καλύτερη περίπτωση, είμαστε τύπου «βαράτε με κι ας κλαίω», μέχρι που κάποιος μάς σπρώχνει σε μια πίστα, στρέφει πάνω μας έναν προβολέα, μας κολλάει και μια ταμπέλα εντυπωσιακή και αόριστη κι εμείς απλώς στροβιλιζόμαστε στη σκηνή όσο υπάρχει κοινό. 


Στη χειρότερη, έχουμε πειστεί απολύτως ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, ακόμα κι αν αυτό που κάνεις (ή επιτρέπεις να περιφέρεται) λέγεται απάτη.  


Απάτη; 


Υπερβολές. Παρεξήγηση. «Απλώς δεν διέψευσα, κάντε μου μήνυση»


Στο κάτω-κάτω, ποιος ασχολείται με τη διάψευση; Η διάψευση είναι μια ξενέρωτη αποκλιμάκωση ενός συναρπαστικού αφηγήματος, ειδικά αν αυτό λειτουργεί ως αναισθητικό στον επίμονο επαρχιωτισμό μας και στα συμπλέγματα κατωτερότητας που συντηρούμε ως «φυλή» 


 Ουδείς φάνηκε να το είχε ψάξει το συναρπαστικό (και εθνεγερτικό, εν προκειμένω) αφήγημα με πρωταγωνίστρια τη «διεθνή Ελληνίδα επιστήμονα που τα σπάει στο εξωτερικό, ανασταίνει νεκρούς και την προσκυνάνε στη NASA».  


Εδώ που τα λέμε, γιατί να το ψάξεις;  


Είναι τέλειο. Δεν υπάρχει λόγος καν να πατήσεις κλικ στην είδηση για λεπτομέρειες: το κοινοποιείς και ιδού (άλλο) ένα δείγμα της νέας γενιάς που αντιστάθηκε στην κρίση, της (διαστημικής) Ελλάδας που αντιστέκεται. 


Ψοφάμε για καταστάσεις τύπου «from zeroes to heroes», όπως ήταν ο μνημειώδης τίτλος της «Guardian», νομίζω, την επομένη της κατάκτησης του Euro το 2004, γεγονός που, μαζί με τους Ολυμπιακούς, υπήρξε για μια στιγμή στον χρόνο η επιβεβαίωση μιας συλλογικής ψευδαίσθησης και...


ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διδακτορικό στην ΠΑΣΠ με ολίγη NASA

Να εξάγουμε πασόκους και στους εξωγήινους πολιτισμούς (αν υπάρχουν), διότι παράγουμε περισσότερους απ' όσους αντέχει ο πλανήτης
Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Mια νεαρούλα βραβεύτηκε από την Κεραμέως επειδή «διαπρέπει» στη NASA, αλλά, όπως αποδείχτηκε, δεν διαπρέπει και τόσο. Απλώς είχε προσκληθεί σ' ένα καλοκαιρινό camp της Διαστημικής Υπηρεσίας, όπως πηγαίνουν εκατοντάδες φοιτητές κάθε χρόνο.
 
Η κυρία Κεραμέως, όμως, θα έπρεπε να της δώσει διπλό βραβείο της κοπελίτσας, διότι, όπως φαίνεται και από αναρτήσεις της στο facebook, διέπρεψε στην ΠΑΣΠ! Στις φωτό τη βλέπουμε με τη σημαιάρα της πασοκάρας, καμαρωτή δίπλα στον ίδιο τον ΓΑΠ και γενικά πρίμα βίστα σε πολλές πράσινες εκδηλώσεις.

Ωστόσο, τα πράγματα δεν έχουν μόνο την ευχάριστη και την ενδεχομένως κωμική διάστασή τους. 

Μέσα σε όλο το σκηνικό της επιστημοσύνης και της καταξίωσης ξεπροβάλλει (κάπου εκεί στο βάθος, λουσμένη σ' ένα γαλακτώδες και υποπράσινο φως, σαν αυτό που βλέπει κανείς τις απόκοσμες και μακάβριες νύχτες μέσα στους βάλτους της Σκοτίας, όταν οι δυσώδεις υδρατμοί σκιάζουν τη λάμψη της πανσελήνου και οι βάτραχοι κοάζουν δαιμονισμένα) η αποτρόπαια κεφάλα της αναξιοκρατίας. Μπρρ και μπλιαχ και γιάκιτι γιακ!

Και γιατί, κύριε Παπανδρέου, και κάθε κύριε μεγαλόσχημε πασόκε να είναι μόνο η κοπελίτσα της ΠΑΣΠ στη NASA για να δοξάζει στα εξωτερικά το κόμμα που ίδρυσε ο Αντρέας; Γιατί να μην είναι ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης, ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου - για να μη μιλήσουμε και για άλλους αστέρες του Κινήματος.

Όλοι αυτοί δεν ξέρουν από εκτοξεύσεις; 

Εδώ το ελληνικό χρέος, όλοι οι πασόκοι μαζί, το απογείωσαν εκεί που δεν έχει φτάσει ποτέ κανείς. Λένε ότι το φέσι μας το είδε ο Σποκ (από τη σειρά «Σταρ Τρεκ», αυτός με τα μακρουλά αυτιά που δεν έχει και πολλά συναισθήματα) και του έφυγε η ούγια από την τρομάρα.

Η πασοκάρα έχει κάνει πράγματα για τη χώρα τα οποία...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Μπάρμπι της επιστήμης και ο εξυπνότερος λαός του κόσμου


O Κωνσταντίνος Σιμωνίδης (1820-1867;) από τη Σύμη είχε, αν μη τι άλλο, διαβάσει σωστά την αγορά. Ηξερε ότι στη Δύση υπήρχε ζήτηση για αρχαία χειρόγραφα. Γι’ αυτό έφτιαξε μερικά ο ίδιος. Αντί να επιστρατεύσει τις γνώσεις του για να γίνει ένας καλός φιλόλογος, προτίμησε να μείνει στην Ιστορία ως ο διαπρεπέστερος πλαστογράφος.

Η επιτυχία του να εξαπατήσει ορισμένες από τις πιο καταρτισμένες κεφαλές της εποχής θα οριζόταν στη σημερινή γλώσσα ως «συστημικό» έλλειμμα.  


Περίπου ως τέτοιο έλλειμμα εκλαμβάνεται τώρα η δημοσιότητα που εξασφάλισε ως «Ελληνίδα της NASA» η Ελένη Αντωνιάδου.

Η έντυπη –και τηλεοπτικώς απαγγελλόμενη– αυτοβιογράφηση της 31χρονης από τη Θεσσαλονίκη θυμίζει χειρόγραφο του Σιμωνίδη, στο οποίο «παραδόξως αναμειγνύονται γνωστά και αληθή μετά πλαστών και νέων εν συμφυρμώ αλλοκότω». 


Εκ των υστέρων, αλλόκοτες φαίνονται σίγουρα οι πόζες παραλίας μπροστά στο σήμα της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας.


Αυτές οι πόζες, σε συνδυασμό με ορισμένες κολακευτικές παρασιωπήσεις, άνοιξαν τα «παράθυρα» των ΜΜΕ για την ερευνήτρια.  


Συνιστά αυτή η αλυσιδωτή γκάφα «συστημικό έλλειμμα» των media;  


Σε ένα αχανές μιντιακό περιβάλλον όπου τα πρόσωπα υπάρχουν μόνο σαν αυτοσκηνοθετούμενα και αυτοφωτογραφιζόμενα «προφίλ»· όπου οι εαυτοί, όταν δεν είναι τελείως πλαστοί, είναι ομολογημένα «πλαστικοί», με την έννοια ότι πλάθονται όπως ορίζουν οι συμβάσεις των νέων Μέσων· σε ένα τέτοιο περιβάλλον πραγματικής εικονικότητας, δεν είναι η αυθεντικότητα ήδη μια μισοθαμμένη αξία;

Ο σκανδαλισμός μπορεί να είναι υπερβολικός. Δεν είναι όμως ακατανόητος. Η Μπάρμπι της επιστήμης ανταποκρίθηκε σε δύο ισοδύναμες, διαδοχικές δίψες.  


Από τη μία, η δίψα για ήρωες – η Ελλάδα που δοκιμάζεται εντός, αλλά φέρνει «μαγικά διπλά» εκτός έδρας


Από την άλλη, η κανιβαλική δίψα για αντι-ήρωες – γι’ αυτούς που μας έτριβαν στη μούρη την τόση τελειότητά τους.  


Από τη μία, η αριστεία σαν τσάμπιονς λιγκ. 


Και από την άλλη, η αντι-αριστεία, χάρη στην οποία η Αντωνιάδου έγινε τα τελευταία 24ωρα διασημότερη ως αποτυχία.

Συστημική αποτυχία; 


Ναι. Αν στο κάψιμο της Μπάρμπι –πιο πολύ φάρσα παρά σκάνδαλο– υποκρύπτεται ένα σύστημα που απέτυχε, αυτό θα το βρει κανείς στην αρχή του βιογραφικού της πρωταγωνίστριας.

Το πανεπιστήμιο στη Λαμία, απ’ όπου πήρε το πρώτο της πτυχίο, δεν υπάρχει πια. Ιδρύθηκε το 2003 για να «αποσυρθεί», ως πλεονάζον ίδρυμα, δέκα χρόνια μετά. Το τμήμα από το οποίο η NASA μέλλει να στρατολογήσει τις επόμενες γενεές Ελλήνων –τμήμα «Αεροδιαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας»– εδρεύει απέναντι, στην Εύβοια. Στα Ψαχνά.

Στην ανώτατη εκπαίδευση, η εικονικότητα είναι το σύστημα. 


Είναι ένα σύστημα όπου...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ή αποκαθήλωση μιας φούσκας…

Της ΛΙΛΑΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΓΛΟΥ

Στην γαλλική ταινία «Η επιστροφή των ηρώων», που μας μεταφέρει στο μακρινό 1809, ένας λιποτάκτης αξιωματικός επιστρέφει στη μικρή του πόλη μετά από χρόνια. Αντί όμως να τον υποδεχτούν με γιουχαΐσματα, τον υποδέχονται ως θριαμβευτή, χάρη σε ένα ψέμα. Η αδελφή της αρραβωνιαστικιάς, την οποία πριν φύγει για τον πόλεμο ο αξιωματικός παράτησε, θέλοντας να κάνει την παρατημένη κοπέλα να ξεπεράσει τον καημό της, έγραφε ψεύτικα γράμματα που δήθεν έρχονταν απ’ αυτόν, στα οποία τον παρουσίαζε ως ήρωα. Και κάπως έτσι, δημιουργήθηκε ένας μύθος για τον λιποτάκτη αξιωματικό. Ενας μύθος που διαδόθηκε στη μικρή τους πόλη, και που ο ίδιος αρνούνταν πεισματικά να διαλύσει με την επιστροφή του, αφού επωφελούνταν απ’ αυτόν. Μέχρι που αναγκάστηκε να αποδείξει στην πράξη την ηρωική του στόφα.   


Είδα την ταινία πριν μερικούς μήνες και η Ελένη Αντωνιάδου μου τη θύμισε. Δεν είναι βέβαια η Ελένη λιποτάκτης αξιωματικός, είναι μια νέα κοπέλα με ικανότητες, όνειρα και φιλοδοξίες. Οι οποίες, μάλλον, κάπου εκτροχιάστηκαν και την έκαναν να χάσει το μέτρο. Ισως εκεί που έβλεπε να αναφέρονται σε αυτήν η μια τηλεοπτική εκπομπή μετά την άλλη, εκεί που διάβαζε το όνομά της ξανά και ξανά στα sites, και εκεί που άκουγε το κινητό της να χτυπά και να της ζητούν ακόμα μια συνέντευξη, ακόμα μια δήλωση, ακόμα μια φωτογράφιση. Και ίσως, εκεί που την έκαναν κούκλα. Role model, πρότυπο για τα κορίτσια.  


Η Ελένη Αντωνιάδου είναι πρότυπο, απλώς δεν είναι το συγκεκριμένο πρότυπο. Το τελευταίο χτίστηκε πάνω σε ένα ψέμα, όπως η φήμη του αξιωματικού της ταινίας. 


Δεν το έχτισε η ίδια το ψέμα, το έχτισαν αυτοί που θέλουν να παρουσιάζουν στον κόσμο ωραίες ιστορίες, με ωραία κορίτσια. Αν και το «ωραίες» δεν είναι αρκετό σαν λέξη. Η ιστορία πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από ωραία, πρέπει να είναι συγκλονιστική, τρομερή, καταπληκτική! «Μια όμορφη, νεαρή, βραβευμένη επιστήμονας», δεν γράφει τέλεια;  


«Η ωραία Ελένη της NASA εκπαιδεύει αστροναύτες», τίτλος για πολλά κλικ, έτσι δεν είναι;  


Της παραφούσκωσαν τα επιτεύγματα, και μετά τα παραφουσκωμένα επιτεύγματα πήγαιναν από τον ένα στον άλλο, και τα αντέγραφε ο ένας μετά τον άλλο, όπως αντιγράφουν τα σκονάκια οι αδιάβαστοι εξεταζόμενοι. Και η Ελένη δεν φρόντισε να διακόψει την πορεία της αντιγραφής, να ξεφουσκώσει τη φούσκα. Να πει, όπα παιδιά, κόψτε λίγο, το τερματίσατε. Κάποιο σχόλιο θα μπορούσε να κάνει, κάπου, κάποτε, μεταξύ σοβαρού κι αστείου έστω. Δεν το έκανε όμως. Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, την δόξα ουδείς, λένε. Ατιμη φιλοδοξία, άτιμη διασημότητα. 


Κρίμα, γιατί είναι ένας νέος άνθρωπος που δεν χρειαζόταν μια φούσκα για να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους άλλους. Δεν χρειαζόταν ένα ψεύτικο βάθρο για να γίνει πρότυπο. Θα μπορούσε και χωρίς τις υπερβολές, με τις αλήθειες της, οι οποίες είναι αξιόλογες από μόνες τους, απλώς όχι τόσο φανταχτερές. Δεν συμμετέχουν όλοι στη θερινή Ακαδημία της NASA, ούτε σπουδάζουν όλοι Πληροφορική με εφαρμογές στη Βιοϊατρική, ούτε πάνε όλοι για μεταπτυχιακά στο Ιλινόι.  


Η ιστορία της Ελένης Αντωνιάδου, και η αποκαθήλωσή της, μπορεί και να εμπνεύσει και να διδάξει.  


Να εμπνεύσει τους νέους να έχουν όνειρα και φιλοδοξίες, χωρίς όμως να παγιδεύονται σε αυτές. 


Και να τους διδάξει να...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Mια Folli Follie για την Μπάρμπι

Ηταν εταιρεία, απλώς δεν ήταν «το καμάρι της ελληνικής οικονομίας», «εξέχουσα εταιρεία», «εταιρεία-υπόδειγμα για τη διεθνή πορεία της μέσα στην κρίση». Επίσης, ούτε ο Τζώρτζης Κουτσολιούτσος, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Folli Follie, ήταν ο «Ελληνας επιχειρηματίας της χρονιάς» για το 2015. Παρόλο που είχε δεχθεί το ανάλογο βραβείο, δηλώνοντας συγκινημένος και υποσχόμενος να «εκπροσωπήσει επάξια την Ελλάδα ώστε να έχει η χώρα μας τη θέση που της αξίζει».

Τότε βέβαια κανείς δεν φανταζόταν ότι τα μεγέθη και η διεθνής παρουσία του ομίλου FF Group, που σε δεκάδες εγκωμιαστικά άρθρα στον Τύπο, ελληνικό και ξένο, χαρακτηρίζονταν εξωπραγματικά για τα ελληνικά δεδομένα –980 σημεία πώλησης, 5.000 εργαζόμενοι σε περισσότερες από 30 χώρες–, λίγα χρόνια αργότερα θα αποκαλύπτονταν στην κυριολεξία πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Kαι πώς να το φανταστεί κανείς, όταν μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο έβγαζε δεκάδες βραβεία, διακρίσεις, αφιερώματα.

Η Ελένη Αντωνιάδου ήταν και παραμένει ερευνήτρια. Αν κάποιος γκουγκλάρει το όνομά της, θα βρει επίσης δεκάδες βαρύγδουπα βραβεία, βιντεάκια όπου η ίδια παραλαμβάνει χαμογελαστή πλακέτες. «Γυναίκα της χρονιάς», «Επιστήμονας της χρονιάς κάτω των 30» και διάφορα άλλα, από το Forbes, ξένους οργανισμούς και εκδοτικά συγκροτήματα, για να μη λέμε ότι μόνο τα ελληνικά ΜΜΕ την πατάνε – μέχρι και η εταιρεία Mattel αποφάσισε να την τιμήσει ως σύγχρονο γυναικείο πρότυπο επιλέγοντας να την κάνει κούκλα Μπάρμπι.

Η ίδια σε κάθε ευκαιρία μιλούσε για τα επιτεύγματά της, τους στόχους της, όσα την προβληματίζουν. «Αποφεύγω να αναγάγω ανθρώπους σε πρότυπα ζωής γιατί αυτή η οπτική ενδέχεται να εμφιλοχωρεί μη ρεαλιστικές προσδοκίες. Ομως εμπνέομαι καθημερινά από ανθρώπους που ζουν με ευσπλαχνία, γενναιοδωρία και ταπεινότητα, που αναγνωρίζουν με ειλικρίνεια τις αδυναμίες τους, αλλά έχουν το θάρρος να οραματίζονται τον κόσμο με δυνητικά απεριόριστες επιλογές για όλους. Νομίζω πως η δημιουργία προτύπων είναι μια αδιάκοπη μάχη που καλούμαστε να δώσουμε αποκλειστικά εμείς και οι εαυτοί μας», έλεγε σε συνέντευξή της, τώρα όμως δεν βγαίνει στο τηλέφωνο να δώσει απαντήσεις.

Από τη μία, τα «εξωπραγματικά» μεγέθη της Folli Follie που προκαλούσαν ενθουσιασμό, από την άλλη η ομορφιά, η φρεσκάδα, οι επιτυχίες της «ανερχόμενης ερευνήτριας της ΝASA», και στη μέση η αλήθεια, βαθιά θαμμένη κάτω από τη ματαιοδοξία και την απληστία των πρωταγωνιστών, αλλά και τη δική μας δίψα για βραβεία, διακρίσεις, πρωτοσέλιδους τίτλους, πομπώδη αφιερώματα σε Ελληνες που διαπρέπουν, σε εγχώριους επιχειρηματίες που σκίζουν στις διεθνείς αγορές, σε κούκλες ερευνήτριες απ’ τον τόπο μας που με τις ανακαλύψεις τους ανοίγουν νέους δρόμους στην επιστήμη, σε νέα ταλέντα κάτω των 40, κάτω των 30, κάτω των 20...  

Μια φάμπρικα προτύπων για...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Διαστημικά ψέματα!


«Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό». Η πασίγνωστη ρήση του Αβραάμ Λίνκολν γίνεται και πάλι επίκαιρη με αφορμή την περίεργη υπόθεση της Ελενας Αντωνιάδου, η οποία, κατά πως φαίνεται, δεν είναι αυτό που νομίζαμε ότι είναι: κορυφαία επιστήμων

Η ιστορία έχει μάλλον συνέχεια. Επί του παρόντος, επιστήμονες και σάιτ, όπως το Greekhoaxes, και άλλοι, επώνυμα και επίσημα, αμφισβητούν σφόδρα ότι η συγκεκριμένη γυναίκα ήταν όντως «η Ελληνίδα της NASA».

Η ίδια προσπάθησε να δώσει ορισμένες απαντήσεις στον σάλο που έχει προκληθεί, μιλώντας όμως αόριστα και αφηρημένα, με ευχολόγια και αναμασήματα θεωριών. Ουσιαστικά δεν απάντησε σε τίποτα.

Την ίδια στιγμή, πολλοί βγαίνουν μπροστά και κατακρίνουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για το πώς κατάπιαν «αμάσητη» την ιστορία τής εν λόγω κυρίας δίχως καμία διασταύρωση, έρευνα, αμφιβολία.

Δεν έχουν άδικο, από μία πλευρά. Βλέπετε, όσον αφορά την ελληνική δημοσιογραφία, πάσχουμε από μια διαχρονική ασθένεια: μη δούμε κάποιον Ελληνα ή Ελληνίδα να διαπρέπει στο εξωτερικό και αμέσως σπεύδουμε να τον/την κάνουμε θέμα, να αφιερώσουμε σελίδες, εκπομπές στην τηλεόραση. Κι όλο αυτό δίχως στοιχειώδες ρεπορτάζ, έρευνα.

Μεγάλη κουβέντα αυτή, έχει πολλές και αντιφατικές πτυχές και δεν εξαντλείται σε μια αφοριστική καταδίκη όλων των δημοσιογράφων, των εντύπων, των εκπομπών. Ξεκινάει από χρόνιες παθογένειες της φυλής και φτάνει ώς τις σημερινές, ειδικές συνθήκες εργασίας στα ελληνικά ΜΜΕ. Ο κοινός παρονομαστής εδώ είναι η βιασύνη και η προχειρότητα.

Μια στιγμή, όμως. Σε τέτοιου τύπου ατοπήματα έχουν υποπέσει και κολοσσοί του εξωτερικού, με ιστορία καια παράδοση δημοσιογραφίας υψηλού επιπέδου. Δείτε την ταινία «Shattered Glass», που είναι η αληθινή ιστορία του Στίβεν Γκλας στο φημισμένο αμερικανικό περιοδικό The New Republic, την τερατώδη απάτη που είχε στήσει στα μέσα της δεκαετίας του ’90 ως «δαιμόνιος ρεπόρτερ».  

Υπάρχουν και άλλες τέτοιες ιστορίες δημοσιογραφικής απάτης, η Ελλάδα δεν έχει την αποκλειστικότητα. Απλώς εδώ κανένας δεν τιμωρείται. Μπορείς, π.χ., να κάνεις επί σειράν ετών κάλπικες συνεντεύξεις, να αποκαλύπτεται αυτό και να παραμένεις «μάχιμος». Τον Γκλας τον «ξέρασε» το σύστημα στην Αμερική, ακόμα και ο δικηγορικός σύλλογος (όταν προσπάθησε να αλλάξει επάγγελμα, αφού είχε «πεθάνει» δημοσιογραφικά) αρνήθηκε να τον εντάξει στους κόλπους του μετά το σκάνδαλο.

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος – και ας μην εκληφθεί ως δικαιολογία: Εάν είναι όντως κατασκευασμένη η «καριέρα» της Αντωνιάδου, δεν είναι ένα ψέμα τόσο τερατώδες που ούτε καν σου περνά απ’ το μυαλό, τουλάχιστον στην αρχή, να το ερευνήσεις, να το διασταυρώσεις; Ποιος, αλήθεια, θα έλεγε κάτι τέτοιο αν δεν ήταν αλήθεια;

Τι είναι αυτό που κάνει ορισμένους ανθρώπους να λένε –δημοσίως– τόσο εξωφρενικά ψέματα για τον εαυτό τους πιστεύοντας πως θα γίνουν πιστευτοί; 

Θα γίνουν βέβαια – αλλά...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: ΣουργελοΜπάρμπης βράβευση!

Τον Howard Wolowitz και την Ελένη Αντωνιάδου θα βραβεύσει η Κεραμέως σε μια σεμνή τελετή για την επιστημονική προσφορά τους στη NASA.

Ο γνωστός αστροναύτης δήλωσε χαρακτηριστικά: « Χωρίς την πολύτιμη βοήθεια της Ελένης Αντωνιάδου, δεν θα κατάφερνα ποτέ να βρεθώ στο Διάστημα. Οσα έχω καταφέρει τα χρωστάω σε αυτήν…»

Ο φίλος και συνεργάτης του αστροναύτη, Sheldon Cooper, δήλωσε τα παρακάτω:
 

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΩΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Barbie που έλεγε ψέματα Ή που δεν είπε ολόκληρη την αλήθεια..


Τις τελευταίες ώρες στο ελληνικό Ίντερνετ γίνεται ένας μικρός χαμός με την περίπτωση της Ελένης Αντωνιάδου «που διαπρέπει ως επιστήμονας στη NASA» και που η Mattel την έκανε... Barbie για να τιμήσει τα σύγχρονα γυναικεία πρότυπα!  


Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. 


Στις 7 Σεπτεμβρίου, η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως με ανάρτησή της στο Facebook δημοσίευσε φωτογραφία στην οποία βράβευε την Ελένη Αντωνιάδου, γράφοντας: «"Μπορείς να γίνεις ό,τι ονειρεύεσαι". Απονέμοντας στην Ελένη Αντωνιάδου, που διαπρέπει στη NASA, ειδική στους τομείς της Αναγεννητικής Ιατρικής και της Βιοαστροναυτικής, βραβείο προσφοράς στην επιστήμη και τον άνθρωπο, στο πλαίσιο των 1ων επιχειρηματικών βραβείων Θαλής ο Μιλήσιος. Το πάθος της για την επιστήμη μας εμπνέει και μας γεμίζει αισιοδοξία».
 

Κάτω από την ανάρτηση της υπουργού, η Ελένη Αντωνιάδου σχολιάζει: «Δική μου η τιμή, ειδικά από εσάς μια γυναίκα με λαμπρή καριέρα εκτός και εντός πολιτικής που ταυτόχρονα είναι και νέα μητέρα, πραγματικά αξιοθαύμαστη! Εύχομαι καλή αρχή και καλή δύναμη στο έργο σας!». 


Όλα κυλούσαν καλά μέχρι εκεί, μέχρι που τα σχόλια κάτω από την ανάρτηση της υπουργού αλλά και σε προφίλ χρηστών του Facebook γέμισαν καταγγελίες εις βάρος της Ελένης Αντωνιάδου, με πιο σοβαρές αυτές που διατυπώθηκαν από τον επιστήμονα Κώστα Μπουγιούκο που εργάζεται σε γαλλικό πανεπιστήμιο (Paris Diderot University) και που στο παρελθόν έχει εργαστεί και στο CNRS.  


Τι είπε ο κ. Μπουγιούκος;  


Ότι η Ε. Αντωνιάδου είχε συμμετάσχει ως φοιτήτρια σε ένα καλοκαιρινό campus της NASA, στο οποίο συμμετέχουν εκατοντάδες φοιτητές και ότι η ίδια δεν έχει καμία άλλη σχέση με τη NASA, ούτε έχει βραβευθεί από αυτή καθώς και ότι δεν κάνει έρευνα στην αναγεννητική ιατρική.  


«Ένας από τους καθηγητές της είχε ανακαλύψει μία τεχνητή τραχεία η οποία σε όσους ασθενείς δοκιμάστηκε δυστυχώς πέθαναν, αλλά και πάλι η ίδια δεν έχει απολύτως καμία σχέση με αυτή την ανακάλυψη» συμπλήρωνε ο κ. Μπουγιούκος.


 Και κάπου εκεί τα πράγματα άρχισαν να χοντραίνουν καθώς άρχισαν να εμφανίζονται νέες καταγγελίες για την τεχνητή τραχεία: τις επεμβάσεις τις είχε κάνει ένας Ιταλός χειρούργος Πάολο Μακιαρίνι και όλοι οι ασθενείς απεβίωσαν. Έφτασε δε η περίπτωση Μακιαρίνι να εξελιχθεί σε μεγάλο διεθνές ιατρικό σκάνδαλο.  


Και ενώ όλοι οι ασθενείς είχαν αποβιώσει, η Ε. Αντωνιάδου καυχιόταν σε εκπομπή της Τατιάνας Σταφανίδου το 2014 (όπου κυριαρχούσε η λεζάντα «Η Ελληνίδα καλλονή επιστήμονας της NASA που εκπαιδεύει αστροναύτες») ότι το 2011 είχε τοποθετηθεί σε καρκινοπαθή τεχνητή τραχεία που είχε δημιουργήσει η ίδια με μία συμφοιτήτριά της και στην ερώτηση της Στεφανίδου αν ο ασθενής ζει μία φυσιολογική ζωή σήμερα, εκείνη κουνούσε καταφατικά το κεφάλι και λέει κάτι ακατάληπτο, και η δημοσιογράφος αναφωνεί «αυτό και αν είναι επίτευγμα».


  Η Αντωνιάδου, τόσο στην εκπομπή της Στεφανίδου, όσο και σε δημοσιεύματα του τύπου αλλά ακόμα και τώρα με αφορμή την ανάρτηση της Κεραμέως, πότε δεν μπήκε στη διαδικασία να πει ότι «είναι υπερβολές αυτά που λέτε και γράφετε, εγώ ποτέ δεν ήμουν εργαζόμενη που διαπρέπει στη NASA». Ούτε όταν τον περασμένο Μάρτιο η εταιρεία Mattel, με αφορμή τα 60 χρόνια της κούκλας Barbie, την επέλεξε ως την πρώτη Ελληνίδα Barbie Role Model χάρις στα επιτεύγματά της στη NASA. Γιατί ως NASA Scientist την ανέφερε τότε η Mattel...  


Ούτε –μέχρι στιγμής τουλάχιστον– δεν μπήκε στη διαδικασία να απαντήσει στις τόσες καταγγελίες που τη βαρύνουν και ειδικά για το...