"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από το «άλλο» φύλο, στο... κανένα φύλο

Συμπεράσματα από την πρώτη δίκη που έγινε στο Μαρούσι




Πριν ακόμη ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου, γράφαμε ότι επρόκειτο μόλις για το πρώτο βήμα σε έναν πολύ ολισθηρό κατήφορο. Και ότι ο νόμος πολύ λίγο είχε να κάνει με τις «ανάγκες» κάποιων δεκάδων ανθρώπων στη χώρα, που θα ήθελαν να αλλάξουν φύλο στην ταυτότητά τους χωρίς όμως να αλλάξουν φύλο βιολογικά. Αντιθέτως, το στοιχείο που τον χαρακτήριζε ήταν ο ενστερνισμός της θεωρίας των φύλων ως επίσημης θέσης του ελληνικού κράτους και, το πιο σημαντικό, η αποδοχή του φύλου όχι ως βιολογικούς δεδομένου, αλλά ως «κοινωνικής κατασκευής», σύμφωνα με τη θεωρία των φύλων. 


Ετσι καθόλου έκπληξη δεν πρέπει να μας προκαλεί το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε στο Μαρούσι η πρώτη δίκη διαγραφής φύλου.


Σε περίπτωση που δεν καταλάβατε για τι πράγμα μιλάμε όταν λέμε «διαγραφή φύλου», είναι η περίπτωση κατά την οποία ένα άτομο «απαιτεί» από το ελληνικό κράτος να μην είναι ούτε άνδρας ούτε γυναίκα. Γιατί, όπως υποστηρίζει, δεν «αυτοπροσδιορίζεται» με βάση το δίπολο ανδρός- γυναικός, αλλά είναι «μη δυαδικός» (non-binary, σύμφωνα με το λεξιλόγιο του κοινωνικού φύλου).


Περίπατο πάει εδώ η όλη «ιστορία» των καημένων που χάνουν τα αεροπλάνα, επειδή η φωτογραφία της ταυτότητάς τους δεν ταιριάζει με την εικόνα τους. Ο συγκεκριμένος καταγγέλλων συγκεκριμένα ζήτησε όχι μόνο να «σβηστεί» το φύλο του από τη ληξιαρχική πράξη γέννησής του, αλλά και να προστεθεί ένα δεύτερο, γυναικείο όνομα σε όλα τα επίσημα έγγραφά του. Και αυτό που επί της ουσίας θέλει είναι το κράτος, δηλαδή οι δημόσιες υπηρεσίες, ΑΛΛΑ και ΟΛΟΙ οι πολίτες του (με ποινές που προφανώς περιέχονται στους διάφορους αντιρατσιστικούς και αντισεξιστικούς νόμους) να υποχρεωθούν να αναγνωρίζουν ότι το συγκεκριμένο άτομο «δεν έχει φύλο».


Απαιτεί, κατά συνέπεια, να αναγνωριστεί από όλους μας (με απειλές ποινών φυλακίσεων και χρηματικών προστίμων) ότι το φύλο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Γιατί εάν είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε ότι κάτι δεν υπάρχει σε μια περίπτωση, προφανώς αυτό δεν υπάρχει και σε καμία άλλη περίπτωση.


Γράφει το ίδιο άτομο: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΡΟΥΣΦΕΤΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η πραγματική ελληνική ιδιαιτερότητα

Του ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ


Το 2015 φτιάχτηκε ένα Μητρώο για την καταγραφή των 6770 αγροτικών συνεταιρισμών στην Ελλάδα. Στην έρευνα για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς που δημοσιεύει την Κυριακή η διαΝΕΟσις επισημαίνεται ότι πάνω από το 90% αυτών είτε ήταν ανύπαρκτοι, είτε ανενεργοί, είτε δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Όλοι αυτοί είχαν μοιραστεί τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις τελευταίες δεκαετίες, με διάφορους γνωστούς και άλλους, λιγότερο γνωστούς τρόπους.


Μεγάλη συνεταιριστική ένωση της Θεσσαλίας, ας πούμε, είχε δαπανήσει 800.000 ευρώ για τα εγκαίνια ενός εμπορικού κέντρου που είχε χτίσει. Μόνο η διακόσμηση και ο ανθοστολισμός για τα εγκαίνια είχαν κοστίσει 200.000. Ένας αντιπρόεδρος Ένωσης συνεταιρισμών χρησιμοποιούσε κονδύλια της Ένωσης για να πληρώνει τους ποδοσφαιριστές τοπικής ομάδας της οποίας ήταν πρόεδρος.
 


Θέλω να σας γράψω μερικά ακόμα παραδείγματα από παρόμοιες ιστορίες, που φυσικά δεν περιορίζονται στον αγροτικό τομέα, σταχυολογώντας από δημοσιεύματα των τελευταίων χρόνων της κρίσης.


Όταν με καθυστέρηση πολλών ετών η Ελλάδα υλοποίησε τη μνημονιακή υποχρέωση που είχε υπογράψει και εφάρμοσε μια μορφή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος για τους φτωχότερους πολίτες (το επονομαζόμενο Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης), δεκάδες χιλιάδες πολίτες κατέθεσαν αίτηση για να το εισπράξουν. 


Ανάμεσα στις αιτήσεις βρέθηκαν πολυάριθμα άτομα με μεγάλες καταθέσεις στις τράπεζες, ιδιοκτήτες πολλών ακινήτων, ακόμα και εργαζόμενοι με εισοδήματα 10.000 ευρώ μηνιαίως.


Σύμφωνα με τη ΔΕΗ, είχε υπάρξει ένας καταναλωτής που είχε ενταχθεί στο Κοινωνικό Οικονομικό Τιμολόγιο με βίλα 1.000 τ.μ. στην Κηφισιά, κατανάλωση 8.000 κιλοβατώρες το τετράμηνο και χρέος 28.000 ευρώ. Επίσης στο ΚΟΤ είχε ενταχθεί και πρώην εφοπλιστής με μονοκατοικία 760 τετραγωνικών στην Καστέλλα που χρωστούσε 32.000 ευρώ, καθώς και πρώην εφοριακός με μονοκατοικία 300 τετραγωνικών στο Βαρνάβα με χρέος 65.000 ευρώ. Είχαν όλοι τους ζητήσει να μπουν και στο φτηνό τιμολόγιο, που χρηματοδοτούμε όλοι οι υπόλοιποι -δείτε το νουμεράκι δίπλα στο "ΥΚΩ" στον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ- και ούτε αυτό το πλήρωναν.


Κατά τη διάρκεια της κρίσης πολλές φορές έχει γραφτεί ότι εμείς δεν είμαστε χειρότεροι από τους άλλους, ότι δεν είμαστε ένας κακός λαός, ότι κακώς μας κατηγοράνε οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι και συμφωνώ κι εγώ. Όντως, οι Έλληνες δεν είναι χειρότεροι άνθρωποι από πολίτες άλλων, μη-χρεοκοπημένων χωρών. Επίσης είναι σαφές ότι παντού υπάρχει διαφθορά, παντού υπάρχουν λαμόγια, σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει ένα άψογο κράτος δικαίου που εξυπηρετεί αποκλειστικά ενάρετους και υπεύθυνους πολίτες. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στη χώρα μας.


Εδώ κοντά που βρίσκομαι τώρα, στο Μαρούσι, μέχρι πρόσφατα κάποιοι είχαν κλείσει έναν κοινόχρηστο χώρο 4 στρεμμάτων και τον λειτουργούσαν ως πάρκινγκ χωρίς άδεια, έτσι, επειδή είχαν αυτή την ιδέα. Το έκαναν ανενόχλητοι για χρόνια.


Στην Ελλάδα το 2017 μπορείς να πάρεις δίπλωμα οδήγησης δωροδοκώντας τον υπάλληλο που σε εξετάζει. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η αγορά των λαδωμάτων στην έκδοση διπλωμάτων οδήγησης φτάνει τα 20-25 εκ. ευρώ το χρόνο. Αν και στις γραπτές (μηχανογραφημένες, και άρα αδιάβλητες) εξετάσεις κόβονται οι μισοί υποψήφιοι οδηγοί, στις πρακτικές περνάνε το 80% των υποψηφίων στην Αθήνα και το 95% των υποψηφίων στην επαρχία.


Το καλοκαίρι του 2015 στα εκδοτήρια και πωλητήρια 180 αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο 7 νόμιμες ταμειακές μηχανές συνδεδεμένες με την εφορία. Τον Αύγουστο του 2016 στην Ακρόπολη κόπηκαν περίπου 400.000 εισιτήρια, αλλά περίπου τα μισά ήταν "παιδικά", δηλαδή μηδενικά, παρ’ όλο που τον Αύγουστο δεν γίνονται σχολικές επισκέψεις στην Ακρόπολη. Εν τω μεταξύ, τα 15 μεγαλύτερα αναψυκτήρια αρχαιολογικών χώρων που εξυπηρετούν το 80% των επισκεπτών τα διαχειρίζονται διαχρονικά τρεις συγκεκριμένες οικογένειες.


Κάπου, κάπως υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή, ένας πήχης διαφθοράς, ένα σημείο καμπής το όποιο όταν ξεπεραστεί μια χώρα περνά σε άλλο επίπεδο ανατροφοδοτούμενης σαπίλας.  


Κάπου κάπως εμείς οι Έλληνες το ξεπεράσαμε αυτό το σημείο. 


Δεν ξέρω αν συνέβη τη δεκαετία του ’80 με την πασοκάρα ή αν υπήρχε σ’ αυτό το βαθμό από παλαιότερα, ίσως και από την ίδρυση του παράδοξου κράτους μας, αλλά δεν είμαστε καθόλου καλά. Κι είναι σωστό και δίκαιο να αναδεικνύουμε και να κατακεραυνώνουμε τους Τσοχατζόπουλους, τα Paradise Papers, και το πρωτοφανές πλιάτσικο των πανίσχυρων οικονομικών ελίτ του κόσμου, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε τον καρκίνο που υπάρχει διάχυτος στις κοινωνίες μας. Γιατί συχνά μοιάζουμε να τον ξεχνάμε. Είναι σα να έχει σκάσει βόθρος στη γειτονιά. Μετά από λίγο η μπόχα συνηθίζεται.


Πρόσφατα αποκαλύφθηκε κύκλωμα υπαλλήλων του μετρό που απέσυρε μεγάλες ποσότητες εισιτηρίων ως "ελαττωματικά" και στη συνέχεια τα πουλούσε κανονικά στα εκδοτήρια εισπράττοντας το αντίτιμο.  


Επτά ομάδες ποδοσφαίρου της Σούπερ Λίγκας είχαν φτιάξει μηχανισμό έκδοσης πλαστών εισιτηρίων για τους αγώνες τους τα οποία πωλούσαν κανονικά από τα εκδοτήρια. Δήλωναν στην εφορία πολύ μικρότερο αριθμό εισιτηρίων για να μην αποδίδουν το ΦΠΑ.


Τα τελευταία χρόνια έχουν δηλωθεί 1.019.410 αυθαίρετα ή παράνομα κτίσματα από τους ιδιοκτήτες τους που θέλουν να τα νομιμοποιήσουν. Αυτά είναι περίπου το 1/6 των κτιρίων που υπάρχουν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο νόμο, ακόμα και κτίρια που έχουν κριθεί αμετάκλητα κατεδαφιστέα στο παρελθόν μπορούν να νομιμοποιηθούν υπό προϋποθέσεις.


Ζούμε σε ένα περιβάλλον καθολικής σήψης και ανομίας, πρόθυμα, αφελή ή αδιάφορα μέλη/πελάτες ενός νοσηρού κοινωνικού συμβολαίου με ένα βαθιά διεφθαρμένο κράτος.  


Δεν υπάρχει “τάξη” ή κοινωνική ομάδα που δεν συνεισφέρει στο πρόβλημα. Από το φτωχό οικοπεδοφάγο που χτίζει παράνομα στο ρέμα μέχρι τον πλούσιο εφοπλιστή που κλέβει τη ΔΕΗ, κι από το μικροαπατεώνα παραχαράκτη στο πωλητήριο του μετρό μέχρι το φοροφυγά μεγαλογιατρό, η κατάπτωση είναι καθολική και είναι μια παγιωμένη και αποδεκτή κανονικότητα. Διαβρώνει τον τρόπο που οι πολίτες αντιμετωπίζουν το κράτος, τις προσδοκίες τους από αυτό, την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς του, τη δυνατότητα του κράτους να επιβάλλει τη νομιμότητα ακόμα και αν το επιθυμούσε, τη δυνατότητα της κοινωνίας να συνεχίσει να λειτουργεί, των όποιων δεσμών ανάμεσα στους διαβρωμένους πολίτες να συνεχίσουν να υπάρχουν.


Τίποτε δεν έχει διακόψει αυτή την ανατροφοδοτούμενη κατάρρευση. 


Ούτε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο «Κώστας» της Διαύγειας χρεοκοπεί καθημερινά την Ελλάδα



Το έγγραφο του Δήμου Περιστερίου που αναρτήθηκε στη Διαύγεια πριν από λίγες ημέρες δεν σόκαρε κανέναν. Απλά προκάλεσε τη χλεύη της κοινωνίας


Οσοι πολίτες το διάβασαν γέλασαν με την ψυχή τους, στη συνέχεια κούνησαν το κεφάλι τους και μονολόγησαν «αυτή είναι η Ελλάδα».




ΣΕ προκήρυξη προμήθειας αδρανών υλικών ύψους 39.999,68€ μπορεί κανείς να διαβάσει τις «εντολές» προς τον υπεύθυνο του διαγωνισμού, ώστε με τις ανάλογες «προδιαγραφές» κάποιος «δικός τους» προμηθευτής να πάρει τη δουλειά. Μέσα σε παρένθεση αναγράφεται «Κώστα, τις έχουν οι προμηθευτές που θέλουμε; Αλλιώς προσάρμοσέ το».



ΔΕΝ είναι τυχαίο ούτε το χρηματικό ύψος του διαγωνισμού, που είναι παρά κάτι λεπτά κάτω από τις 40.000€. Και προφανώς «στήθηκε» με τέτοιο τρόπο, για να τον κερδίσει κάποιος φίλος προμηθευτής, πιθανότατα και με κάποια ανταλλάγματα για κάποιους.



ΚΙ ΟΜΩΣ ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί καμία παραίτηση ούτε υπαλλήλου ούτε κάποιου αιρετού στον Δήμο Περιστερίου


Η δημοτική αρχή ισχυρίζεται πως πρόκειται για προβοκάτσια, ξεκίνησε ΕΔΕ και θα πάει στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω. 


Η πιθανότερη κατάληξη είναι πως θα διεξαχθούν πολύχρονες έρευνες, κανείς δεν θα τιμωρηθεί, η υπόθεση θα ξεχαστεί και «κάποιοι» προμηθευτές θα συνεχίσουν να «κερδίζουν» διαγωνισμούς.



ΚΑΙ σιγά τι έγινε, θα πουν κάποιοι! Και θα είχαν δίκιο αν όσα αποκαλύφθηκαν για τον Δήμο Περιστερίου συνέβαιναν μόνο εκεί. Το πρόβλημα είναι τεράστιο και αφορά συνολικά το κράτος. Παρόμοιοι «στημένοι» διαγωνισμοί γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται καθημερινά στους περισσότερους φορείς του Δημοσίου. Απλά κάποιοι σβήνουν τις παρενθέσεις με τις «εντολές» πριν αναρτηθούν στη Διαύγεια.



ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ, οι μίζες, η αναξιοκρατία αποτελούν το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Κάποιες εταιρείες βγάζουν χρήμα την ώρα που άλλες βάζουν λουκέτο γιατί δεν είναι του «συστήματος». Κάποιοι διορίζονται με παχυλούς μισθούς την ώρα που άλλοι περιμένουν απλά να εισπράξουν κάποιο επίδομα για να ζήσουν.



ΟΛΑ αυτά δεν συνέβαιναν μόνο τα χρόνια που δέναμε τους σκύλους με τα λουκάνικα, αλλά και συμβαίνουν και τώρα στη μνημονιακή εποχή. Και μπορεί να πετύχουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση και κάποιοι να πανηγυρίζουν γιατί «σώθηκε» η χώρα. Η πραγματική μεταρρύθμιση που όμως είναι σχεδόν απίθανο να γίνει είναι το «ξήλωμα» ενός κρατικού μηχανισμού που καθημερινά διαλύει τη χώρα. 


 Ο «Κώστας» της διπλανής πόρτας και οι συνεργάτες του -προϊστάμενοι και υφιστάμενοι- χρεοκοπούν τη χώρα κοινωνικά και οικονομικά.



ΟΣΟ η διαφθορά ζει και βασιλεύει το μέλλον της Ελλάδας θα είναι σκοτεινό και μίζερο. Οι άξιοι και ικανοί θα μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Τα κόμματα θα σφάζονται για τα δικά τους παιδιά που διορίζονται σε θέσεις και τους δικούς τους προμηθευτές που παίρνουν μπίζνες.  


Και ας μην ξεχνάμε το σημαντικότερο: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σημάδια διάλυσης της Ελλάδας - Ζούμε στο αριστερόπληκτο μπουρδέλο που...

Toυ Σάββα Καλεντερίδη

 

Ζούμε στη χώρα όπου μια περιφερειάρχης, που είναι κατά νόμον υπεύθυνη, μαζί με τα αρμόδια υπουργεία, να ενημερώσει τους πολίτες για τους κινδύνους της επερχόμενης σφοδρής κακοκαιρίας, μετά από 16 θανάτους –που επήλθαν ακριβώς γιατί δεν υπήρχε σωστή και έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών– υποβάλει μήνυση για να αποδοθούν ευθύνες στους… υπευθύνους!

 

► Ζούμε στη χώρα όπου ένας φερόμενος ως εκπρόσωπος ξένης χώρας, για αγορά από την Ελλάδα πολεμικού υλικού, παίρνει στο τηλέφωνο Έλληνα ταξίαρχο, του ένδοξου Ελληνικού Στρατού, και τον απειλεί ευθέως γιατί δεν είναι ευχαριστημένος από τη στάση που τήρησε ως υπηρεσιακός παράγοντας για το θέμα.


► Ζούμε στη χώρα όπου ο Πρόεδρος της Βουλής μαζί με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη κάνουν τους ταξιτζήδες σε μια σπείρα παρανομούντων, οι οποίοι μετά από λίγες μέρες εισβάλουν σε μια πρεσβεία ξένης χώρας, κατεξευτελίζοντας διεθνώς τη χώρα που λέγεται Ελλάδα.


► Ζούμε στη χώρα όπου στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος συλλαμβάνεται μέσω νόμιμων ακροάσεων να συνομιλεί παρανόμως με άτομα καταδικασμένα για τρομοκρατία, διαπραγματευόμενος μαζί τους τη θέσπιση νόμου που βολεύει τους καταδικασμένους τρομοκράτες, μεταξύ των οποίων και νόμος που αφορά την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, από τις οποίες δεν θα είχε το δικαίωμα να ζητήσει άδεια κανένας Κουφοντίνας.


 Ζούμε στη χώρα όπου αμέσως μετά την παράνομη αυτή πράξη, αντί να συλληφθεί ο συνομιλών παρανόμως, έρχεται ο υπουργός Δικαιοσύνης παρακαλώ να του παράσχει κάλυψη και στη συνέχεια η Βουλή των Ελλήνων να ψηφίζει το νόμο που καταργεί τις φυλακές τύπου Γ.


► Ζούμε στη χώρα όπου ο υπουργός Δικαιοσύνης προτείνει την ψήφιση νόμου –και η Βουλή των Ελλήνων τον ψηφίζει– με τον οποίον αποφυλακίζονται σκληροί αμετανόητοι δολοφόνοι και βιαστές, οι οποίοι αμέσως μετά την αποφυλάκισή τους συνεχίζουν να δολοφονούν και να βιάζουν, και ο θεσπίσας το νόμο υπουργός αλλά και το κυβερνών κόμμα συνεχίζουν να νιώθουν υπερήφανοι με την πράξη τους αυτή.


► Ζούμε στη χώρα όπου η κυβέρνηση δείχνει κατανόηση σε συμμορίες που κατέχουν μια συγκεκριμένη περιοχή της πρωτεύουσας στην οποία δεν επικρατούν οι νόμοι του ελληνικού κράτους, αλλά ο νόμος της ζούγκλας.


► Ζούμε στη χώρα όπου όποιος του κατέβει καταλαμβάνει δημόσια κτήρια, τα οποία λεηλατεί, με τις αρμόδιες υπηρεσίες να τηρούν στάση που δείχνει ότι στην ουσία επικροτούν τις καταλήψεις και τις καταστροφές, αντί να εφαρμόζουν το νόμο.


Ζούμε στη χώρα που ο πρωθυπουργός της ξεκίνησε την… καριέρα του ως καταληψίας!


Όχι, δεν περιορίζονται στα παραπάνω τα φαινόμενα διάλυσης της χώρας. Η Ελλάδα είναι σε βαθιά παρακμή, χωρίς πνευματική, πολιτική και οικονομική ηγεσία. Η διαφθορά, η οικογενειοκρατία, ο κομματισμός επί δεκαετίες δημιουργούσαν ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης, παιδείας, λειτουργίας του κράτους και της αγοράς, ένα μοντέλο που επηρέασε την ψυχοσύνθεση του σύγχρονου Έλληνα.



Όλα αυτά οδήγησαν στην οικονομική κρίση, την οποία εκμεταλλεύτηκαν περιθωριακά στοιχεία που έκαναν έφοδο στην εξουσία και οδηγούν την πατρίδα όχι απλώς σε χειρότερα, αλλά σε εξαιρετικά επικίνδυνα μονοπάτια


 Όμως δεν υπάρχει μόνο η νεολαία των βορείων προαστίων και των πλουσίων «αριστερών» υπουργών που κάνει ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής εκ του ασφαλούς, στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών και της Ελλάδας.


Το άρθρο αυτό απευθύνεται στους απλούς πολίτες και κυρίως στην ελληνική νεολαία, η οποία πρέπει να διεκδικήσει και να πάρει στα χέρια της τις τύχες αυτής της ένδοξης και συνάμα δύστυχης χώρας.


Οι νέοι της Ελλάδας –και εκείνοι που από ανάγκη βρίσκονται στο εξωτερικό και εκείνοι που είχαν την τύχη να μείνουν και να υπηρετήσουν από διάφορα πόστα αυτήν την πατρίδα– πρέπει...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πάρε τα λεφτά και τρέχα



Ας υποθέσουμε ότι συναντάμε ένα χαμηλοσυνταξιούχο στο δρόμο και τον ρωτάμε αν θέλει η κυβέρνηση να μειώσει κάποιον φορολογικό συντελεστή, στην εστίαση για παράδειγμα, ή αν προτιμά να πάρει ζεστό χρήμα και ας είναι και 250 ευρώ.


Στοίχημα ότι θα απαντήσει το δεύτερο.  


Ζούμε στην εποχή που η κινηματογραφική ατάκα «πάρε τα λεφτά και τρέχα» έχει γίνει στόχος ζωής.  


Είναι τόσο μεγάλη πλέον η ένδεια στην οποία ζει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, που ακόμα και όταν αντιλαμβάνεται ότι του βάζουν χρήματα στην τσέπη που του τα πήραν από την άλλη, τα δέχεται και λέει και ευχαριστώ.


Το πλουσιοπάροχο δώρο του Αλέξη Τσίπρα, που ούτε πλουσιοπάροχο είναι ούτε δώρο -αφού όπως είπε και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος «δεν είπαμε ποτέ ότι τα λεφτά είναι δικά μας», άρα πώς να δωρίσουν κάτι που δεν είναι δικό τους-, είναι επικοινωνιακά πολύ δυνατό γιατί είναι ρευστό χρήμα.  


Είναι ένα άμεσο πολιτικό ρουσφέτι, ένα πονηρό κλείσιμο του ματιού «πάρτε τώρα και του χρόνου θα σας έχω κι άλλα». Ετσι στεγνά, χωρίς από κάτω να υπάρχει ούτε ψήγμα αναπτυξιακής πολιτικής, χωρίς ούτε ένα σεντ από αυτά τα εκατομμύρια να έχει προέλθει από επενδύσεις.  


Είναι ένα υπερπλεόνασμα βασισμένο στην υπερφορολογία και σε παράνομες παρακρατήσεις.


Ωστόσο, ακόμα και υπό αυτό το πρίσμα της αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, το γεγονός ότι έστω και το μισό από το υπερπλεόνασμα επιστρέφει στην αρχική του πηγή, στους οικονομικά ασθενέστερους πολίτες και όχι εξ ολοκλήρου στους δανειστές, είναι μια ανάσα. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Μια ανάσα-παρένθεση στην οικονομική ασφυξία. Ωστόσο, οι σημερινοί κυβερνώντες, που τώρα το παίζουν υπεράνω και ζητούν τη συναίνεση των άλλων κομμάτων για το κοινωνικό μέρισμα, ας ζητήσουν συγγνώμη για αυτά που έλεγαν το 2014 όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έδωσε μέρισμα 450 εκατομμύρια ευρώ.


Τότε που ο κ. Τσίπρας το χαρακτήριζε ως «πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα για να εξαγοράσουν, όπως φαντάζονται, τη στήριξή τους στην ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ανήθικη, που δείχνει το φόβο τους μπροστά στις κάλπες».


Και κάτι τελευταίο:  

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Χαρτζιλίκια και πολιτική

Είναι σωστή η απόφαση της κυβέρνησης να μοιράσει χρήματα σε όσους τα χρειάζονται περισσότερο. Αυτό είναι σωστό και αποδεκτό από όλους τους εχέφρονες και κοινωνικά ευαίσθητους πολίτες. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς ναι μεν, αλλά. Στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε, αβοήθητοι ηλικιωμένοι που στερούνται ακόμα και τα φάρμακά τους, οικογένειες (μονογονεϊκές και μη) που δεν έχουν πια ηλεκτρικό ρεύμα διότι τους διεκόπη η παροχή λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών. Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, εκατομμύρια ίσως, δεν βρίσκονται πια στο παρά πέντε της εξαθλίωσης αλλά έφτασαν στο... και δέκα.



Ακόμα και οι επιτήδειοι πολιτικάντηδες, που δεν υπολογίζουν τίποτα εκτός από κομματικά κέρδη και ζημίες, είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι η κυβερνητική πρωτοβουλία είναι ορθή - ακόμα κι αν πρόκειται για ελεημοσύνη, μια λέξη που γράφεται χωρίς εισαγωγικά, αφού απηχεί την αλήθεια.



Η κυβέρνηση καταφεύγει στην ελεημοσύνη επειδή δεν άσκησε επιτυχημένη πολιτική.  


Εκεί καταλήγουν όλοι όσοι αποτυγχάνουν να κατανοήσουν την αποστολή τους σ' αυτό τον κόσμο. Μεγάλα χρονικά διαστήματα σφαλμάτων, ανομημάτων, ανοησίας και πρωτόγονης ικανοποίησης του «εγώ» ακολουθούνται από ξεσπάσματα ελεημοσύνης, ώστε ο πανικόβλητος «ελεήμων» να μπορέσει να ισοφαρίσει με αλληλεγγύη τις βλάβες που προξένησε στην κοινωνία η ξέφρενη πορεία του στην κορυφή.



Σε αμιγώς προσωπικό, υπαρκτικό επίπεδο τα ξεσπάσματα ελεημοσύνης και η βιασύνη της εξιλέωσης δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα, αν δεν μεσολαβήσει μια ειλικρινής, βαθιά κι ολόψυχη μεταμέλεια. Ο Θεός δεν είναι... αφελής. Ξέρει πότε έχουμε αλλάξει ρότα και πότε θέλουμε να ρίξουμε στάχτη στα μάτια όλων - ακόμα και στα δικά Του.



Σε κοινωνικό επίπεδο τα χαρτζιλίκια δείχνουν...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μαζί τα χτίσαμε (Συγκλονισμένο το πανελλήνιο που δεν μπορεί να πείσει το νερό να μην κυλάει)

Από τον aNameToCome


Μόλις πριν από λίγo  βρέθηκαν 2 ακόμα νεκροί στη Μάνδρα, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των νεκρών στους 19 για την ώρα. Ήταν μια βροχερή εβδομάδα, είναι γεγονός και όπως φαίνεται αυτή η χώρα έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί μόνο υπό συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες, από 10 έως 25 βαθμούς Κελσίου και χωρίς έντονες βροχοπτώσεις. Οποιαδήποτε άλλη συνθήκη θεωρείται θεομηνία, αντιμετωπίζεται ως τέτοια και έχει και μερικούς νεκρούς. Βρέχει, πνιγόμαστε, χιονίζει, αποκλειόμαστε, κάνει κρύο, παγώνουμε, κάνει ζέστη, καιγόμαστε. 


Θα μου πεις έτσι είναι ο Έλληνας ρε παιδί μου, γλεντζές, έξω καρδιά, δεν είναι κάνας μίζερος να σκέφτεται συνεχώς τα χειρότερα και να προβλέπει τι θα κάνει αν ποτέ συμβούν.  


Θα κάτσουμε εμείς τώρα να κάνουμε αντιπλημμυρικά έργα μπας και βρέξει λίγο παραπάνω; 


Θα ξοδέψει η Νομαρχία τόσα λεφτά σε έργα που δεν φαίνονται ενώ μπορεί με τα ίδια λεφτά να βάλει ωραιότατα καγκελάκια παντού ή το κυριότερο να διορίσει προσωπικό που δεν χρειάζεται;  


Φαίνονται οι υπόγειοι αγωγοί ομβρίων; Και πώς θα μας ψηφίζει ο κόσμος; Θα μας περάσει για τίποτα προτεστάντες φλώρους. 


 Ρεσιτάλ υπευθυνότητας από Νομαρχία και Κυβέρνηση αυτές τις μέρες. Οι τύποι που ήταν μονίμως με το δάχτυλο σηκωμένο στο παρελθόν και κατήγγειλαν κυβερνήσεις ακόμα και γιατί έγιναν μόδα τα σκίνι τζινς, τώρα ψέλλιζαν δικαιολογίες για κλιματική αλλαγή και λοιπά διότι όπως ξέρουμε όλοι κλιματική αλλαγή έχουμε επί ΣΥΡΙΖΑ, πριν είχαμε ανίκανες κυβερνήσεις. Απλά πράματα.  


Η Περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου που το 2014 μας έλεγε ότι σε ένα εξάμηνο θα έχει κάνει πλήρη αντιπλημμυρικό σχεδιασμό, τρία χρόνια αφότου έχει αναλάβει την Περιφέρεια καταθέτει μήνυση κατά παντός υπευθύνου για τις καταστροφές και θα γίνει η πρώτη δημόσια άρχοντας που μηνύει τον εαυτό της, ενώ ο Αντιπεριφερειάρχης κύριος Καραμέρος εμφανίστηκε  στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά με κίτρινο μπουφάν διασώστη πηγαίνοντας τον χυδαίο λαϊκισμό σε νέα, δυσθεώρητα επίπεδα αν και κάποιοι είπαν ότι το αδιάβροχο αυτό προσέφερε τέλεια προστασία από το φτύσιμο που του έριχνε ολόκληρη η χώρα για την κατάντια του.  


Βρήκε την ευκαιρία ο...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Το μπανανόραμα της Αριστεράς

Αν δεν υπήρχε ο Νίκος Βούτσης, θα έπρεπε να τον εφεύρομεν και να τον κατοχυρώσουμε ως ευρεσιτεχνία αμφιβόλου χρησιμότητος




Νίκος Βούτσης: Δεν είναι μόνο η φυσιογνωμία του φιλικού ταβερνιάρη που ξεχωρίζει. Ω, ναι, το φιζίκ του προέδρου (αν είναι δυνατόν!) της Βουλής παραπέμπει σε συμπαθή κάπελα που πάντοτε έχει έναν λόγο πρόχειρο να σερβίρει μαζί με τα μπαγιάτικα μεζεκλίκια που συνοδεύουν το φτηνό κατρούτσο ρετσίνας, η οποία λίγο έλειψε να μπει σε βαρέλι ξιδιού (γιατί αυτό θα της ταίριαζε καλύτερα). Ο πρόχειρος λόγος του είναι πιο μπαγιάτικος από τους μεζέδες του, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης για να το αναλύσομεν. 


Δεν είναι μόνο το νυσταλέο ύφος που σε υποβάλλει κι εσένα να νυστάξεις και ουδέποτε σου προκαλεί κάτι έστω συγγενικό με την εγρήγορση ή την ψυχική ανάταση που συνοδεύει συχνά το δέος, τον θαυμασμό.

 
Δεν είναι μόνο ο τόνος της φωνής σ' αυτή την παράξενη ένρινη συχνότητα, που τσαλαβουτάει ανάμεσα στα γαστρικά υγρά και στις μισοχωνεμένες γαρίδες Νο 0 μέχρι να βρει τον δρόμο της στον λάρυγγα κι έπειτα στον μαγικό έξω κόσμο.

 
Δεν είναι μόνο η ρητορική δεινότητά του, που εντυπωσιάζει με την ηχηρή, απόλυτη απουσία της.

 
Δεν είναι μόνο ο μύσταξ ο νωχελικός, όστις απλώνεται ωσάν σταχτιά λιμνοθάλασσα πάνω στο ροδαλό και καλοζωισμένο άνω χείλος του (εξίσου καλοζωισμένο είναι και το σύνολο της φατσούλας).

 
Πάνω απ' όλα είναι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Τι ντύθηκε ο Καραμέρος; (Από τα τζάκετ του Καραμανλή στη νιτσεράδα του Καραμέρου λίγες κάλπες δρόμος...)



Το κακό ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2007. Οταν κάποιος φόρεσε στον Κώστα Καραμανλή ένα μπουφάν εκστρατείας για να δείχνει επιχειρησιακός με τις μεγάλες πυρκαγιές. Μολονότι το επιχειρησιακός και Κώστας Καραμανλής στην ίδια φράση προκαλούσε τότε γέλια, το κακό είχε γίνει: η (γελοία) εικόνα είχε νικήσει, το φαίνεσθαι είχε επικρατήσει επί του είναι, ο επιχειρησιακός Πρωθυπουργός μοίραζε τριχίλιαρα και 63 νεκροί θάφτηκαν κάτω απο θεωρίες συνωμοσίας ότι όλα ήταν διαβολικό σχέδιο για να τον φάνε.


Από εκεί και πέρα όλα είναι εικόνα. Ο Αλέξης Τσίπρας το έχει καταλάβει πρώτος και έχει τον πιστό του Μπονέτι να τον φωτογραφίζει χαμογελαστό όταν τον αγκαλιάζουν γριούλες στην Ξάνθη και συνοφρυωμένο όταν πηγαίνει στην Εθνική Οδό να δει τους πυροσβέστες -αλλά όχι γριούλες- για τις πλημμύρες στη Δυτική Αττική.

Το έχει καταλάβει με τον τρόπο του και ο Πάνος Καμμένος που κάθε λίγο και λιγάκι φοράει μια στολή ΛΟΚατζήδων για να δείχνει Ράμπο, ασχέτως αν επί των ημερών του μια φρεγάτα κόλλησε σε ξέρα και οι Ρουβίκωνες κάνουν βόλτα στο υπουργείο Αμυνας.


Το ίδιο και η Περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου: το καλοκαίρι στον Κάλαμο είχε βγει με τα μαγουλάκια μέσα στην κάπνα. Τώρα εμφανίστηκε με ένα συντηρητικό σύνολο και γυαλιά οράσεως, προβάλλοντας την εικόνα της βαρυπενθούσας πολιτικού. Κανείς δεν θυμήθηκε ότι αφού οι Αριστεροί μαζεύουν καλύτερα τα σκουπίδια από τους Δεξιούς, λογικά πρέπει να υπάρχει και κάποια τέτοια αναλογία με τους πνιγμένους, όμως όλοι στάθηκαν στον κλειστό γιακά και τα γυαλιά της Περιφερειάρχου.


Εκείνος όμως που το απογείωσε ήταν ο πιστός της αντιπεριφερειάρχης, ο Γιώργος Καραμέρος, ο οποίος εμφανίστηκε στον Αυτιά το πρωί του Σαββάτου ντυμένος άνδρας αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί έπρεπε ο κ. Καραμέρος να φοράει στο στούντιο την κίτρινη νιτσεράδα και να μην μείνει με το πουκάμισο, αν δεν είχε ένα σακάκι εύκαιρο.


Αλλά είχε και συνέχεια. Αφού είπε ό,τι είπε, σηκώθηκε από το στούντιο χωρίς να περιμένει το διαφημιστικό διάλειμμα, για να δείξει ότι σπεύδει άμεσα στις περιοχές της Βορείου Αττικής -τον τομέα ευθύνης του, που ομολογουμένως έχει αντέξει στην σκληρή κακοκαιρία.


Είναι κρίμα που δεν άνοιξε λίγο το πλάνο για να μας έδειχνε αν γενναίος αντιπεριφερειάρχης φορούσε και γαλότσες και αν λάσπωσε το πλατό.


Ποιος ο λόγος για όλο αυτό το θέατρο;  


Με το Ρέμα Χαλανδρίου να αντέχει, ο κ. Καραμέρος δεν είχε καν κάτι να κρύψει με τη φανταχτερή εμφάνισή του στον ΣΚΑΪ – πέραν βεβαίως των παραλείψεων της πολιτικής του προϊσταμένης, που ήξερε να λέει ότι σε έξι μήνες θα κάνει αντιπλημμυρικά έργα αλλά τώρα μετράει 19 νεκρούς και τα ρίχνει στο δασαρχείο και στον Θεούλη.


Υπηρέτης του περιβόητου Infotainment όταν έκανε καριέρα σε πρωινάδικο -πληροφορία και χαρά, ένα πράγμα- ο αντιπεριφειάρχης έδωσε ένα μέτριο τηλεοπτικό σόου, που χαροποίησε μεν τον Αυτιά, αλλά...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ: Συμμετείχε ο Αλέξης Τσίπρας στο εθνικό πένθος;



Την προηγούμενη Τετάρτη το απόγευμα ο Αλέξης Τσίπρας κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος για τα θύματα της τραγωδίας στην Δυτική Αττική.


Φάνηκε όμως ότι όσο αυτό διαρκούσε, ο ίδιος εξαίρεσε τον εαυτό του από τη συμετοχή στο πένθος.


Την Πέμπτη το βράδυ και έπειτα από μία διαδικαστική επίσκεψη στα περίχωρα της κατεστραμμένης Μάνδρας, πέταξε για το Γκέτεμποργκ, ενώ η τραγωδία συνεχιζόταν, προκειμένου να συμμετάσχει σε μία αμφιβόλου βαρύτητας Κοινωνική Σύνοδο.


Το εντυπωσιακό είναι ότι στο περιθώριο της συνόδου αυτής ο κ. Τσίπρας υποβάθμισε και πάλι την ανθρώπινη τραγωδία σε οικονομική διεκδίκηση, ενώ έδειξε να ασπάζεται την άποψη ότι η καταστροφή προκλήθηκε από την κλιματική αλλαγή.


«Θα θέσω συγκεκριμένο αίτημα βοήθειας, αλλά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Για αυτόν τον λόγο, πρωτίστως, προσπαθούμε να βοηθήσουμε το λαό μας με τις δικές μας δυνάμεις», είπε ο κ. Τσίπρας προσερχόμενος στη σύνοδο και συμπλήρωσε: «Νομίζω όμως ότι είναι απαραίτητο να βρούμε έναν τρόπο να προστατεύσουμε τους ευρωπαίους πολίτες από αυτού του είδους τα φαινόμενα τα οποία προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή»…


Από τις δηλώσεις αυτές, μπορούν οι πληγέντες να καταλάβουν τι τους περιμένει.


Το ωραιότερο όλων ήταν ότι στις εργασίες αυτής της συνόδου ο κ. Τσίπρας μίλησε για την ανάγκη αλλαγής του κοινωνικού μοντέλου της Ευρώπης.


Αλήθεια, πώς το εννοεί; 


Μήπως να υιοθετήσει ολόκληρη η Ευρώπη το οικονομικό μοντέλο που ο ίδιος εφαρμόζει στη χώρα μας;


Αυτό που σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο στηρίζεται στον νέο ορισμό της μεσαίας τάξης ως εκείνης που (δεν) κατορθώνει να τα βγάλει πέρα με ετήσιο εισόδημα 12.000-18.000 ευρώ και που τσακίζεται από την εμμονική φορολογική πολιτική;


Θα ήταν πολύ καλύτερα και θα έπειθε ίσως κάποιους ο κ. Τσίπρας, αν...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ: Μ' όποιο "δάσκαλο" καθήσεις...

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Μπείτε στο Instagram και θα το δείτε μόνοι σας. Στον λογαριασμό του συγκροτήματος Duran Duran (ποπ δεκαετίας 1980: βάτες, παγιέτες, ανταύγειες στο μαλλί, βαμμένο μάτι κ.λπ.), δημοσιεύεται μια φωτογραφία του σημερινού πρωθυπουργού, όταν ήταν έφηβος. Συγκεκριμένα, στη δύσκολη εποχή που μόλις περνούσε το κατώφλι της εφηβείας – φαίνεται στο χαρακτηριστικά νυσταλέο και αφηρημένο βλέμμα του.  


Πίσω του, στον τοίχο του δωματίου του, εικονίζονται δύο αφίσες


Η μία είναι των Duran Duran – και είναι ο λόγος για τον οποίον το συγκρότημα δημοσιεύει τη φωτογραφία στο Instagram.  


Η άλλη είναι του Ανδρέα Παπανδρέου


Και οι δύο αυτοί, αλίμονο, συνέβαλαν στη...

"Θείας Δίκης επίγεια κωμωδία" - Η "ρόδα" της ζωής εκτός απο την ιδιότητα που έχει να γυρνά είναι και μεγάλη χωρατατζού !!!





Κρίσιμο αναμένεται να είναι το επόμενο 48ωρο για την εξελιξη της υγείας της δικηγόρου κ. Αναστασίας Τσουκαλά που τραυματίσθηκε στο πόδι από φωτοβολίδα κουκουλοφόρων στα επεισόδια του Πολυτεχνείου το βράδυ της Παρασκευής. 


Η τραυματίας είναι νομικός εκπρόσωπος γνωστών αντιεξουσιαστών και μάλιστα είχε συμμετάσχει σε συνεντεύξεις Τύπου προκειμένου να δοθούν εκπαιδευτικές άδειες σε  αναρχικούς που η δράσης τους είχε συσχετισθεί παλαιότερα με την «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς».


https://www.facebook.com/adelfosrixter/videos/vb.130880877539322/146333875994022/?type=2&theater
https://www.facebook.com/adelfosrixter/videos/vb.130880877539322/146345129326230/?type=2&theater

"ΣΥΡΙΖΑίικου τσαρλατανισμού κωμωδία"






Σαν σήμερα (19/11/ΧΧΧΧ)

1942: H Μάχη του Στάλινγκραντ. Οι σοβιετικοί υπό τον στρατάρχη Ζούκωφ περνούν στην αντεπίθεση κατ' εφαρμογή της επιχείρησης Ουρανός.

1977: Ο αιγύπτιος πρόεδρος Ανουάρ Ελ Σαντάτ επισκέπτεται το Ισραήλ. Είναι η πρώτη επίσκεψη αιγύπτιου και γενικότερα άραβα ανώτατου αξιωματούχου στο εβραϊκό κράτος.
1917: Γεννιέται η Ίντιρα Γκάντι, ινδή πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός την περίοδο 1966-1975 και 1980-1984.
1944: Γεννιέται η Αγνή Μπάλτσα, διεθνούς φήμης υψίφωνος από τη Λευκάδα.

1828: Πεθαίνει ο Φραντς Σούμπερτ, αυστριακός συνθέτης.
1988: Πεθαίνει η Χριστίνα Ωνάση, κόρη και κληρονόμος του έλληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Επτάψυχη κι η κοροϊδία;



Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ακούγεται και γράφεται, με πλεόνασμα σοφίας, σωρηδόν. Από τα μικρά και ασήμαντα έως τα σπουδαία και ζωτικά: από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα εθνικής σημασίας με τα γιούχα στον εθνικό ύμνο των αντιπάλων έως το ψυχορράγημα ενός ανθρώπου· από την αγορά λαχείου και τη συνακόλουθη ατομική εφήμερη παραμυθία έως τις αγωνιώδεις έρευνες στα χαλάσματα για ανεύρεση επιζώντων από φονικό σεισμό· από τον μαραθώνιο να βρεις εισιτήριο με Ι.Χ. στο παρά πέντε σε πλοίο τον Δεκαπενταύγουστο έως την επαναφορά μας σε στοιχειωδώς αξιοπρεπή κανονικότητα και μύρια άλλα κ.λπ.  


Η ελπίδα, λέξη αντίδωρο, εύηχη ακόμα και σε καθ’ έξιν απατημένο ακροατήριο, δεν κακοφορμίζει: νεκρανασταίνεται για να πεθάνει πάλι τελευταία. Κι όταν αμπαλάρεται με δημόσια συνθηματολογία επαναφορτίζεται η πειστική επικοινωνιακή της υπεραξία.


Το βιώσαμε στο πετσί τα τελευταία χρόνια, όταν υπό συνθήκες θυμού και απελπισίας, ακόμα και τα πιο ανεδαφικά, κραυγαλέα υπερφίαλα ταξίματα, απέκτησαν λαϊκή δυναμική. 


«Ενας ηγέτης είναι έμπορος ελπίδας» διακήρυξε πολύ νωρίτερα από το Βατερλώ ο Ναπολέων, κατόπιν Μέγας. Δεκαετίες πριν από σήμερα, όποιος δεν διάβαζε Μίλαν Κούντερα, ήταν το μίασμα βιβλιοφάγων. Ο Κούντερα λοιπόν –τι είχε να χάσει;– έκανε πιο σκεπτική την ανθρωπότητα μετεγγράφοντας ότι «η αισιοδοξία είναι το όπιο του λαού». Κι είναι η ελπίδα που γονιμοποιεί προσδοκίες, παράγοντας μαζική –ενίοτε υστερική, τυφλή– αισιοδοξία. «Είμαι αισιόδοξος. Δεν φαίνεται να έχει καμιά χρησιμότητα να είμαι οτιδήποτε άλλο» είπε σαρκάζοντας τον σαρκασμό του ο Ουίνστον Τσώρτσιλ. 


Ο ίδιος σε ώρα κορυφαίου ιστορικού πραγματισμού, εκτιμώντας εξαρχής τη φοβερή τροπή του πολέμου (Β΄ Παγκόσμιος) απευθύνθηκε με την πιο ωμή ειλικρίνεια στον βρετανικό λαό: «Σας υπόσχομαι ιδρώτα, δάκρυα, λύπη και αίμα».


Αντιγράφω άλλη μια αποφαντική πληθυσμιακή διχοτόμηση, από τις αναρίθμητες που μας βυθίζουν σε βαθύ αναστοχασμό: «Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι έχουν συνήθως δίκιο. Αν, όμως, η ανθρωπότητα έφτασε ώς εδώ, αυτό το χρωστάει στους αισιόδοξους» διατύπωσε με διπλωματική μαεστρία ο φιλόσοφος Καρλ Πόπερ.


 Οι ημέτεροι πάροχοι ελπίδας με ασύγγνωστη αυτοπεποίθηση καμώνονται πως ξεχνούν τις δαμόκλειες δεσμεύσεις της χώρας, δηλαδή όλων μας, για τα πολλά επόμενα χρόνια· με κάτι υπογραφές «νααα»


Να...