"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


"Επιγεια ΣΥΡΙΖΑίικη κωμωδία"


"Επίγεια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητη κωμωδία"




Σαν σήμερα (18/8/ΧΧΧΧ)

1914: Ο αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον υπογράφει τη Διακήρυξη της Ουδετερότητας, με την οποία σκόπευε να κρατήσει τις ΗΠΑ εκτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
1919: Ιδρύεται στις ΗΠΑ το πρώτο αντικαπνιστικό σωματείο ιδρύεται στις ΗΠΑ.
1960: Κυκλοφορεί το πρώτο αντισυλληπτικό χάπι.
2004: Ιστορική μέρα για τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το αγώνισμα της σφαιροβολίας επιστρέφει στην κοιτίδα του, στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, έπειτα από 1611 χρόνια.
1937: Γεννιέται ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ
1227: Πεθαίνει ο μογγόλος στρατηλάτης Τζένγκινς Χαν




2016: Πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών ο ηθοποιός και παρουσιαστής, Δημήτρης Μενούνος. Έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας.

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η ευθύνη δεν μετριέται με καμένα στρέμματα

Πόσο κυνικός και πολιτικά ωμός μπορεί να είναι κάποιος που μετρά τα στρέμματα μιας καταστροφής για να τα συγκρίνει με μια άλλη;  


Τι θέλει να αποδείξει;  


Σε ποιο εκβιαστικό συμπέρασμα επιδιώκει να οδηγήσει όποιον τον ακούει να αντιπαραβάλει τα κυβικά της στάχτης του «τότε» και του «σήμερα»;

 
Αυτή τη φορά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και εν τέλει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, παρασύρθηκαν στην άκρη του γκρεμού.

 
Η αγωνία τους να μην χρεωθεί η κυβέρνηση την αβελτηρία του κρατικού μηχανισμού τις πρώτες κρίσιμες ώρες της πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική, οδήγησε σε υπερβολές και εν τέλει στον αυτό-εξευτελισμό.  


Αρχικά με την προσπάθεια της κυβέρνησης να αποποιηθεί κάθε ευθύνης επικαλούμενη το επιχείρημα ότι η χώρα δέχεται οργανωμένη επίθεση αποσταθεροποίησης, μετά με τη στοχοποίηση των Μέσων Ενημέρωσης ότι υπερβάλουν, και εν συνεχεία χθες, με την παράθεση συγκριτικών αριθμών για την έκταση των πυρκαγιών το 2007, το 2008, το 2012 και το 2017 ώστε να αποδειχθεί ότι «οι προηγούμενοι ήταν χειρότεροι» γιατί η πυρκαγιά στην Αττική ήταν 10 φορές μικρότερη...
 
Βάζοντας στη ζυγαριά του πολιτικού τους λόγου τα στρέμματα δάσους που κάηκαν «επί ΣΥΡΙΖΑ» με τα στρέμματα που κάηκαν «επί ΠΑΣΟΚ» και «επί Νέας Δημοκρατίας», ο Πρωθυπουργός έριξε το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης στο χαμηλότερο δυνατό σημείο, την ίδια ακριβώς ώρα που η Αντιπολίτευση κατέθετε συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ως βάση διαλόγου και συναίνεσης.

 
Η καταστροφή και ο πόνος για την απώλεια περιουσιών και φυσικού πλούτου, δεν είναι κάτι που μπορεί να συγκριθεί με πολιτικούς όρους. Μπορεί να μπουν στη ζυγαριά υπό προϋποθέσεις ο βαθμός προετοιμασίας, συντονισμού, επάρκειας μέσων, αποτελεσματικότητας, αλλά όχι τα αποκαΐδια που αφήνει κάθε πυρκαγιά πίσω της


Η καταστροφή δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο ανταγωνισμού παρά μόνο μέσα στο μυαλό αρρωστημένων ανθρώπων και ακραίων προπαγανδιστών. Ακόμη και αν είναι πολιτικά αποδεκτό ή σκόπιμο κάποιες φορές να διαχειριστεί κανείς επικοινωνιακά την καταστροφή, οφείλει να το κάνει με τρόπο που καταδεικνύει ευαισθησία, προσοχή και κυρίως ενσυναίσθηση. Να έχει κανείς αντίληψη πως θα επιδράσει το μήνυμά του στην κοινωνία. Ενώ το πρώτο πράγμα που όφειλε να κάνει ο Πρωθυπουργός -και κάθε πρωθυπουργός- μετά από τέτοια ζημιά, είναι να εκφράσει τη λύπη του και να υποσχεθεί στους πολίτες ότι από τη θέση του θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του ώστε να μην υπάρξει «επόμενη φορά», ο Αλέξης Τσίπρας προτίμησε να μιλήσει για τις «προηγούμενες φορές» για να ισχυριστεί ότι τελικά τη γλιτώσαμε φτηνά.

 
Ο Αλέξης Τσίπρας χθες δεν συμπεριφέρθηκε ούτε ως υπεύθυνος πολιτικός, ούτε ως ηγέτης. Και πολύ περισσότερο...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΩΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο στρατηγός ανικανότητα ξαναχτυπά

Aπό τον aNameToCome 


Μια από τις πιο συνηθισμένες πλάνες στη ζωή είναι ότι τα πράγματα είναι απλά και δε βαριέσαι βρε αδερφέ, θα βρεθεί μια άκρη, κανείς δε χάνεται κλπ. 


Η πιο συνηθισμένη πλάνη στην πολιτική είναι ότι πρόκειται για απλή επικοινωνία και ότι στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις δεν εκλέγονται για να παράγουν έργο αλλά για να διδάσκουν ηθική και να εφευρίσκουν δικαιολογίες. Και αυτό μπορεί να συμβαίνει στην Ελβετία ή το Λουξεμβούργο όπου η Δημόσια Διοίκηση είναι ένα καλοκουρδισμένο ρολόι και οι πολίτες έχουν συνείδηση και συναίσθηση, αλλά δυστυχώς για ένα λαό που έχει βάλει για καλά στο λεξιλόγιο του την φράση «νομιμοποίηση αυθαιρέτων», τα πράγματα είναι πιο σύνθετα.  


Ήταν 2007 όταν στην Ελλάδα συνέβη η μεγαλύτερη φυσική καταστροφή που μπορώ εγώ να θυμηθώ: 63 νεκροί και κοντά 3.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα καμένης γης συμπεριλαμβανομένης της Πάρνηθας. 


Μετά από μερικές εβδομάδες, ο Κώστας Καραμανλής που είχε προκηρύξει πρόωρες εκλογές λίγες μέρες πριν τις πυρκαγιές, εξελέγη για δεύτερη φορά Πρωθυπουργός της χώρας. Μια ανίκανη κυβέρνηση που είχε την ηγεσία όταν εκτυλίχτηκε αυτή η τραγωδία, επιβραβεύτηκε από τον Ελληνικό λαό ο οποίος έκρινε ότι πολιτική δεν είναι η αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, αλλά η ακατάσχετη μπουρδολογία και φυσικά οι διορισμοί στο Δημόσιο. 


 Έχουμε πολλές φορές επισημάνει την ομοιότητα των δύο αντρών – Καραμανλή και Τσίπρα – αλλά και των δύο κυβερνήσεων τους.  


Μια διακυβέρνηση που βασίζεται στην απραξία, την οκνηρία, την ασχετοσύνη και την ανικανότητα. 


Μια διακυβέρνηση που υπόσχεται οράματα, νέες Ελλάδες, σκιαμαχίες με νταβατζήδες και λοιπά φληναφήματα. 


Μια διακυβέρνηση που μιλάει πολύ και πράττει ελάχιστα. 


Μια διακυβέρνηση βαθιά ελληνική. 


 Αυτές τις μέρες ζούμε πάλι μια παρόμοια κατάσταση αν και για την ώρα σε πολύ μικρότερη κλίμακα και ας ελπίσουμε ότι θα παραμείνει έτσι. Αυτό που όμως είναι τρομακτικό είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Παραιτήσου ανεύθυνε!




Ο Κάλαμος είναι ένα από τα ωραιότερα μέρη της Αττικής και απέχει μία ώρα από την Αθήνα. Ο Κάλαμος απέχει επίσης, μερικά λεπτά μετά την απογείωση ενός πυροσβεστικού αεροπλάνου, από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας. 


Ο Κάλαμος καίγεται, όπως και η Ζάκυνθος. Όπως ακριβώς κάηκαν και τα Κύθηρα πριν λίγες μέρες. Τα Canadair είναι άγνωστο αν επέστρεψαν από τις προσωρινές βάσεις τους (Σάμο, Ανδραβίδα, Σκύρο, Χρυσούπολη). Είχαν φύγει στις αρχές Ιουλίου λόγω καύσωνα...



Σε τέτοιες περιστάσεις, ούτε το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον ούτε η αγωνία του πολίτη είναι δυνατόν να γνωρίζουν  τις λεπτομέρειες που οδηγούν σε μία καταστροφή.  


Αντιλαμβάνεται όμως κανείς πολύ εύκολα δύο πράγματα: την αυτοθυσία των εκτεθειμένων πυροσβεστών και των αξιωματικών τους και την σαφέστατη έλλειψη σωστού συντονισμού από την πολιτική ηγεσία.



Δεν είναι η πρώτη φορά.  


Το 2007 κάηκε η Πελοπόννησος και κανείς δεν παραιτήθηκε. Ούτε για την καταστροφή της Πεντέλης το ΄95 και το ΄98, για τη Σάμο το 2000 και για εκατοντάδες άλλες καταστροφές που συνέβησαν στη χώρα από την  ανευθυνότητα των αρμοδίων.



Ο Νίκος Τόσκας δεν είναι παρά ένα εμβληματικό σύμβολο της ανεύθυνης εξουσίας. Μία από τις αντιπροσωπευτικότερες περιπτώσεις που απεικονίζουν με έμφαση, την έλλειψη «αιδούς και δίκης» που χαρακτηρίζουν το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης.



Επομένως το «παραιτήσου ανεύθυνε» δεν υπάρχει κανένας λόγος να ταυτιστεί με τον συγκεκριμένο υπουργό. Κάποια στιγμή, έστω κι αν μας σπάσει τελείως τα νεύρα, θα φύγει με όλο το τσούρμο των απίθανων τύπων που μας κυβερνούν. Αποτελεί μόνο μια κραυγή αγωνίας για κάθε  καρεκλοκένταυρο που επιμένει να επιδεικνύει πόσο αδιάφορος είναι για την περιουσία του ελληνικού λαού, για τον φυσικό πλούτο της χώρας του, για την ασφάλεια των πολιτών και τις ζωές των συνανθρώπων του.



Υπάρχει βέβαια, ένα λεπτό σημείο που πρέπει να προσέξει κανείς, προκειμένου να εξηγήσει τον μιθριδατισμό τους

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πρωθυπουργ(ο)ί(σκοι)... φωτιά!

Γράφει το ANTINEWS


Πώς τα φέρνει έτσι η ζωή και η άτιμη η μοίρα. 


Να θέλεις να μην ταυτίζεται ο πρώην πρωθυπουργός της ΝΔ, Κώστας Καραμανλής με τον νυν Αλέξη Τσίπρα και να μη σ’ αφήνει η ιστορία ν’ αγιάσεις.


Να θέλεις να μην είναι μια ομάδα «δεξιών» που στηρίζουν τη χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών και να έρχεται μια πυρκαγιά για να σου θυμίσει ότι επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις δεν είναι και τόσο συμπτώσεις.


Τα είχαμε όλα. Και τους καραμανλικούς υπουργούς της αριστεράς, και τον πρώην να λέει ότι «το παιδί είναι καλό, προσπαθεί», και τον Καμμένο ως συνδετικό κρίκο εκείνης της εποχής με τη σημερινή. Είχαμε και όλο αυτό το μίσος που βγαίνει κατά καιρούς από καραμανλικούς για τη ΝΔ σε αντίθεση με τη συμπάθεια που δείχνει για τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε ακόμη και διάφορους… πολιτικούς, επίσημους ή troll του διαδικτύου που έχουν ανοίξει λυσσαλέο αγώνα κατά του Κυριάκου. «Δεν θα γίνεις ποτέ πρωθυπουργός Μητσοτάκη κάθαρμα», του λένε, προφανώς κατ’ εντολήν κάποιων που θα προτιμούσαν να ψηφίσουν Αλέξη παρά να δουν τη ΝΔ στην εξουσία, αν και δηλώνουν δεξιοί.


Κι έρχονται οι πυρκαγιές να μας θυμίσουν ότι και το 2007 το ανίκανο κράτος δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει αυτή την εθνική καταστροφή και 10 χρόνια μετά αυτό το ξεχαρβαλωμένο απ’ όλες τις απόψεις κράτος του ΣΥΡΙΖΑ μιμήθηκε εκείνη την κυβέρνηση.


Ο πρωθυπουργός… τουρίστας και τι σας θυμίζει αυτό;


Οι υπουργοί συνωμοσιολογούν και τι σας θυμίζει αυτό;


Ο Καμμένος, εκπρόσωπος της… καραμανλικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, και πάλι εδώ να μας θυμίζει αυτό που θέλουμε να ξεχάσουμε.


Μια δράκα δημοσιογράφων που προσκυνούν τον… μεγαλειότατο πρώην πρωθυπουργό, να δίνει τα ρέστα της για να ευχαριστήσει τον πολυχρονεμένο και να δημιουργήσει πρόβλημα στη ΝΔ.


Μια χώρα αφημένη στο έλεος των ανίκανων, τι σας θυμίζει;


Μια κυβέρνηση να έχει πάει διακοπές και να εμφανίζεται αφού έσβησαν οι φωτιές; Τι σας θυμίζουν όλα αυτά;


Η ιστορία επαναλήφθηκε ως τραγωδία και δυστυχώς όχι ως φάρσα. 


Δύο πρωθυπουργοί θα μείνουν στην ιστορία ως...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από τον Βύρωνα στον Τόσκα



Πρώτα ήρθαν οι πυρκαγιές. Η μία πίσω από την άλλη. Να σταματούν μόνο στη θάλασσα. Τραγωδία.  


Μετά όμως ήρθε η διαρροή στο κρατικό ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη «βλέπουν» σχέδιο εμπρησμών -προσοχή: όχι ανακοίνωση, ούτε δελτίο Τύπου, «διαρροή», κάτι σαν τα κυβερνητικά non papers. Κωμωδία.


Αναπόφευκτα το θέμα των τελευταίων καταστροφικών φωτιών σε Ζάκυνθο και Βορειοανατολική Αττική πήρε και πολιτικές διαστάσεις και άρχισαν τα tweets των πολιτικών μιας και όλοι είναι σε διακοπές και πού να στηθεί κάμερα σε μπιτς μπαρ. Αλλά και μη χρειαστεί να θυμηθούμε τα παλιά όταν γινόταν η επανίδρυση του κράτους.


Αν φυσούσε πολύ, ο Νίκος Τόσκας θα μπορούσε να αντιγράψει τον Βύρωνα Πολύδωρα και να πει το αμίμητο για τον «στρατηγό άνεμο», αλλά 


α) δεν φυσάει και τόσο πολύ και 


β) ο Βύρων είναι όντως αμίμητος. 


Ετσι ο αναπληρωτής υπουργός δεν είχε τη βυρώνεια τόλμη ούτε καν να βγει προσωπικά και να καταγγείλει «ασύμμετρες απειλές», όπως είχε πει ο πρόγονός του στο υπουργείο το 2007 για να παρακάμψει την κατάρρευση των κρατικών δομών σε τρία χρόνια καραμανλικής διακυβέρνησης. Αρκέστηκε ο κ. Τόσκας στη διαρροή προς το φιλότιμο κυβερνητικό πρακτορείο.


Σχέδιο εμπρησμών λοιπόν


Από ποιους; 


Ελα ντε; Μήπως είναι υπουργός Προστασίας του Πολίτη για να ξέρει; 


Αλλά μισό λεπτό. Είναι υπουργός Προστασίας του Πολίτη!


Αποτελεί συμβατική υποχρέωση του υπουργού που αναλαμβάνει το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο να διασφαλίζει ότι η χώρα δεν είναι εμπάτε σκύλοι αλέστε και να μην μπορεί ο καθένας να καταστρώνει σχέδιο εμπρησμού, ώστε να αποσταθεροποιεί τη χώρα, όπως ισχυρίστηκε ο Σταύρος Κοντονής (Βύρων εσύ;). 


Αν δεν είναι ο «καθένας» και είναι εγκληματίας με οργανωμένο πλάνο καταστροφής, οφείλουν οι διωκτικές Αρχές να τον ξέρουν, να προλαμβάνουν τη δράση του, να ακυρώνουν τα σκοτεινά σχέδιά του.  


Αυτή είναι η δουλειά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη!

 
Αλλά τι είδους σχέδιο εμπρησμού είναι αυτό; 


Διαβάζουμε από το βαρυσήμαντο τηλεγράφημα του ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Σύμφωνα με τα συγκεκριμένα στελέχη (του υπουργείου) σε αυτό το συμπέρασμα οδηγούνται από το γεγονός ότι οι πυρκαγιές εκδηλώνονται σε περιοχές στις οποίες  ο χάρτης πρόληψης κινδύνου, που εκδίδει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, προβλέπει πολύ υψηλό κίνδυνο (Δείκτη 4)». 


Ελα! Συνταρακτικό σχέδιο!


Πάνε δηλαδή οι κακοί εμπρηστές και διαβάζουν τον χάρτη της ΓΓΠΠ. Εντοπίζουν τον εύφλεκτο νομό, σημειώνουν ενθουσιασμένοι με «Χ» και λένε: «να, εδώ θα βάλουμε την πυρκαγιά γιατί θα αρπάξει εύκολα». Ο,τι πιο κοντινό στο πανούργο σχέδιο που συχνά είχε ο Μπόλντρικ στη «Μαύρη Οχιά».


Αλλά και πάλι, ας πούμε για χάρη της συζήτησης ότι υπάρχουν αυτοί οι πανούργοι εμπρηστές. Από τότε που αρχίσαμε να μετράμε τις πυρκαγιές, τις περισσότερες ημέρες του καλοκαιριού σε συγκεκριμένους νομούς της χώρας υπάρχουν συνθήκες με Δείκτη 4. Ας είναι προετοιμασμένο το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ανάλογα – με προσωπικό, έτοιμο εξοπλισμό, σχέδια δράσης, επιφυλακές. Ετσι ώστε οι εμπρηστές, που όντως υπάρχουν, όπως υπάρχουν και οι απλοί βλάκες που λένε να κάψουν σκουπίδια μια μέρα που φυσάει, να μην καταστρέψουν το σύμπαν.


Αλλα εδώ αρχίζουν τα δύσκολα: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο "αστικός μύθος" των εμπρηστών. Ένας μύθος που βολεύει

Του Μανόλη Καψή


Υπάρχει μια μελέτη της Πυροσβεστικής που ολοκληρώθηκε, αν δεν με απατά η μνήμη μου στα τέλη της δεκαετίας του 90. Για τα αίτια των πυρκαγιών.  


Την αναζήτησα χθες το πρωί από το Γραφείο Τύπου της Πυροσβεστικής, αφού η αναζήτηση στο διαδίκτυο απέβη άκαρπη. Ευγενέστατη η υπεύθυνη μου εξήγησε ότι πρέπει να υποβάλω γραπτώς το αίτημα μου!!! Και μεταξύ μας (μου ομολόγησε), δεν νομίζει ότι το αίτημα μου θα γίνει δεκτό!!!  


Δεν θέλω να σχολιάσω τη (γραφειοκρατική) λειτουργία μιας δημόσιας υπηρεσίας ή την υποχρέωση της διαφάνειας. Δεν είναι της στιγμής (τώρα που οι πυροσβέστες δίνουν μάχη με τις φλόγες). Δεν θέλω επίσης να φανταστώ ότι υπήρχε σκοπιμότητα στην άρνηση της υπηρεσίας να μου αποστείλει τη σχετική μελέτη. (Κλασική γραφειοκρατική δυσλειτουργία).



Αν πάντως δινόταν στην δημοσιότητα, η θεωρία συνωμοσίας των "σκοτεινών εμπρηστών" που ανακάλυψε ο κ. Τόσκας για να καλύψει την εξόφθαλμη ανικανότητα του, θα δεχόταν ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα.



Η θεωρία των εμπρηστών άρχισε να κυκλοφορεί στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία την δεκαετία του 80, όταν κάποιοι- εξίσου ευφάνταστοι με τον κ. Τόσκα πρασινοφρουροί - θεώρησαν ότι οι αλλεπάλληλες πυρκαγιές που ξέσπασαν στην Αττική έκρυβαν μια σκοτεινή συνωμοσία. Μια απόπειρα αποσταθεροποίησης της λαϊκής κυβέρνησης.( Σας θυμίζει κάτι;)



Έκτοτε ο "αστικός μύθος" των εμπρηστών καλά κρατεί. Ακόμα και πυρκαγιές που ξεσπούν σε ορεινούς όγκους και απροσπέλαστες περιοχές, αποδίδονται σε εμπρηστές. Κι ας μην έχει το σενάριο καμία οικονομική λογική. Βολεύει βλέπετε. Άλλο να έχεις να αντιμετωπίσεις την ανικανότητας σου, την έλλειψη μέσων ή την έλλειψη σχεδίου και άλλο μια σκοτεινή συμμορία εμπρηστών. Ακόμα και πυρκαγιές που ξεσπούν σε οικισμούς, σε περιοχές που έχουν ήδη οικοπεδοποιηθεί... σε εμπρηστές αποδίδονται. Κι ας μην έχει καμία λογική. Βολεύει βλέπετε.



Όχι πως δεν υπάρχουν και εμπρηστές. Ναι, υπάρχουν. Υπάρχουν οι ψυχασθενείς, υπάρχουν ακόμα και συμβασιούχοι εργαζόμενοι σαν βοηθητικό προσωπικό στην πυρόσβεση που έχουν κατά καιρούς συλληφθεί να βάζουν φωτιές, ώστε να έχουν λόγο ύπαρξης οι συμβάσεις. Και οι παρατάσεις των συμβάσεων... Υπάρχει φυσικά και το ανθρώπινο λάθος. Εμπρησμός από αμέλεια.. Το ζήσαμε (και) το 2007! (Όπως υπάρχουν υποψίες, αν και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ποτέ, ότι κάποιες φωτιές ίσως να προκλήθηκαν και από χέρια πρακτόρων).



Όμως τα στατιστικά δεδομένα και οι επιστημονικές μελέτες αποκαλύπτουν μια τελείως διαφορετική εικόνα: 


Σχεδόν οι μισές πυρκαγιές στην Ελλάδα, οφείλονται...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αυτόν τον πυροσβέστη θα τον τιμήσει ο Παυλόπουλος; (ή μήπως η ατζέντα του είναι γεμάτη με ραντεβού φωτογραφήσεων με διάσημα ζευγάρια, αφού «άνοιξε τον δρόμο» ο Σάκης Ρουβάς και η Κάτια Ζυγούλη?)



Η φωτογραφία που τράβηξε στην Αποκάλυψη της πυρκαγιάς της βορειοανατολικής Αττικής, ο φωτορεπόρτερ του πρακτορείου Reuters Άλκης Κωνσταντινίδης, μάλλον είναι η φωτογραφία της δεκαετίας. Τουλάχιστον γιά τα δικά μου μάτια. Ο ηρωικός πυροσβέστης και προφανώς Άνθρωπος, διέσωσε ένα πουλάκι που είχε εγκλωβιστεί στο φλεγόμενο δάσος και δεν μπορούσε να πετάξει.


Η φωτογραφία αυτή έχει δύο «κλικ».  


Το ένα απαθανάτισε αυτόν τον εργαζόμενο των 700 ευρώ που έμεινε πεινασμένος, διψασμένος και άυπνος τρία μερόνυχτα να «φλερτάρει» με τον θάνατο στην κόλαση (πώς αλλιώς εκτός από αυτό το κλισέ να χαρακτηρίσεις τις συνθήκες που βρέθηκε;).  


Το άλλο μας δείχνει – σε όσους βλέπουμε – την άγνωστη τραγωδία στις πυρκαγιές στην Ελλάδα και τον υπόλοιπο πλανήτη.


Εκτός (λυπάμαι βαθιά) γιά τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους, υπάρχουν και τα ζώα του δάσους, τα ερπετά, οι χελώνες, τα πτηνά που βρίσκουν βασανιστικό θάνατο στη φωτιά. Βεβαίως καίγονται και σπίτια (επίσης λυπάμαι), αλλά γίνονται στάχτη και δέντρα, δηλαδή ζωντανοί οργανισμοί.


Το σκυλάκι που βλέπετε σε μιά άλλη εκπληκτική φωτογραφία – «μάχης» που τράβηξε ο φωτορεπόρτερ του Sooc Μενέλαος Μυρίλλας ήταν (;) τυχερό και γλίτωσε με ένα καψάλισμα και σοκ.


Αναρωτηθήκατε πόσα ζώα, ερπετά και πτηνά έσβησαν στις φλόγες της βορειοανατολικής Αττικής; 


Ακριβώς αυτό το ερώτημα έθεσα μέσω του facebook το επόμενο πρωί από τότε που ξέσπασε η φωτιά. Και ευτυχώς βρήκα εκατοντάδες ανθρώπους που με ένιωσαν και εξέφρασαν τη λύπη τους.


Σας δίνω τον λόγο της αντρικής μου τιμής πως είμαι σίγουρος ότι πενθούν μαζί με εμένα, σαν να πέθανε ένας δικός τους, κι άλλοι άνθρωποι. Πενθώ, όπως κι άλλοι γιά τα χαμένα πλάσματα στο δάσος. Τα δέντρα. Τη νεκρή φύση. Το μέλλον των παιδιών που προδιαγράφεται ζοφερό.


Όσο γιά τον πρωθυπουργό τους υπουργούς, τους αρμόδιους – όποιοι κι αν είναι αυτοί – Περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι, οποιονδήποτε τίτλο ή εξουσία κι αν έχουν, θα τους θυμίσω τι έχει πει η πρώτη γυναίκα τιμηθείσα με βραβείο Πούλιτζερ, η αμερικανίδα συγγραφέας Ίντιθ Γουόρτον από το μακρινό 1921: «Ζούμε μέσα στις ψυχές μας σαν σε αχαρτογράφητη περιοχή, όπου έχουμε καθαρίσει μόνο μερικά στρέμματα γιά να κατοικήσουμε».


Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτοί οι κύριοι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο ανυπεράσπιστος πολίτης

Του ΝΙΚΟΥ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΥ


Απέναντι στο θέαμα της φωτιάς, τα έντονα αισθήματα ζητούν εκτόνωση. Και παρότι ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα θα έπρεπε να υπάρχει χώρος για την εμπειρία και τη γνώση, είναι, επίσης, κατανοητό ότι μπροστά στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και των περιουσιών, η ψυχραιμία υποχωρεί. Πριν ακόμη αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος, ζητούνται οι πολιτικές ευθύνες.  


Ευθύνες υπάρχουν πολλές και αυτό είναι το μόνο βέβαιον. Η καταστροφή στη βορειοανατολική Αττική και σε άλλα σημεία της χώρας καταδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι η Ελλάδα είναι χώρα με μεγάλο δημόσιο τομέα χωρίς κρατική υποδομή. 


Ο μέσος πολίτης αισθάνεται ανυπεράσπιστος μπροστά στις πυρκαγιές δασικών εκτάσεων. Και η πυρκαγιά στον Κάλαμο είναι ένα ακόμη ρήγμα ανάμεσα στον πολίτη (που βάλλεται) και στον κρατικό μηχανισμό (που αργεί). Γιατί στο κρίσιμο ζήτημα της ετοιμότητας του λεγόμενου «κρατικού μηχανισμού», ο σχεδιασμός και η πρόβλεψη έχουν ήδη ευτελισθεί στα μάτια του πολίτη. Ισως γιατί και για τα δύο απαιτούνται δύο προϋποθέσεις, που επίσης δείχνει να έχουν απολέσει τη λαϊκή εμπιστοσύνη: ο συντονισμός και η ηγεσία.


Η κριτική, όμως, που ασκείται για την ολιγωρία στον σχεδιασμό αντιμετώπισης εκτείνεται σε τέτοιο σημείο ώστε περιλαμβάνει ακόμη και τον πολίτη εκείνον που αποτελεί ειδική κατηγορία. Τον πολίτη καταπατητή, τον πολίτη που εκχυδαΐζει το περιβάλλον, τον πολίτη που ζητεί δικαιώματα για το αυθαίρετο. Αυτός ο πολίτης δαιμονοποιείται και εν προκειμένω γίνεται εύκολος στόχος για την εκτόνωση της λαϊκής οργής. 


Από την άλλη, το ανεπαρκέστατο κράτος φλυαρεί περί εμπρησμών πριν ακόμη παρουσιάσει σχέδιο αντιμετώπισης της καταστροφής.  


Ο Ελληνας εκείνος με τη λογική του αυθαίρετου και της ρύπανσης είναι σαφώς μια πραγματικότητα, όπως υπαρκτή είναι και η ανεπάρκεια στην κρατική υποδομή. Πέραν όμως αυτών, υπάρχει ο πραγματικά ανυπεράσπιστος πολίτης, αυτός που πληρώνει φόρους για να έχει υπηρεσίες, αυτός που αγαπάει την πατρίδα του, αυτός που εξουθενώνεται ψυχικά κάθε φορά που βλέπει αυτήν την πατρίδα να αποσυντίθεται. 


Απέναντι σε αυτόν τον πολίτη...

"Eπίγεια ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΗ κωμωδία"


Σαν σήμερα (17/8/ΧΧΧΧ)

1807: Το «Κλέρμον», το πρώτο πλοίο που κινείται με ατμό και κατασκευάστηκε από τον Ρόμπερτ Φούλτον, κάνει το παρθενικό του ταξίδι στον ποταμό Χάτσον.

1896: Η Μπρίτζετ Ντρίσκολ είναι το πρώτο θύμα από αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Χτυπήθηκε στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου από αυτοκίνητο που έτρεχε με ταχύτητα 6,4 χιλιομέτρων.

1999: Σεισμός, μεγέθους 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, ισοπεδώνει τη Νικομήδεια, ανατολικά της Κωνσταντινούπολης. 14.000 άτομα σκοτώνονται, 40.000 τραυματίζονται και 600.000 μένουν άστεγοι.

1943: Γεννιέται ο Ρόμπερτ ΝτεΝίρο,

1987: Πεθαίνει ο Ρούντολφ Ες, ηγετικό στέλεχος των Ναζί. Είχε καταδικαστεί από το δικαστήριο της Νυρεμβέργης και παρέμεινε για 46 χρόνια στη φυλακή «Σπάνταου» του Βερολίνου, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 93ων ετών.

ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ (και όχι μόνο) ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΣΤΑΝ: Είναι οι πυρκαγιές δεξιές ή αριστερές;

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

 
Ενώ η Ελλάδα καίγεται κι η ανικανότητα της κυβέρνησης να συντονίσει τις δυνάμεις κατάσβεσης των πυρκαγιών είναι εξόφθαλμη, η κυβερνητική προπαγάνδα διαδίδει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο εμπρησμών σ' όλη τη χώρα- προφανώς, με μοναδικό σκοπό, αφού κατακαεί όλη η χώρα, να πέσει και η κυβέρνηση της ΠΦΑ!


Καμία έκπληξη! Η χονδροειδής προπαγάνδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ευθέως ανάλογη με την ανικανότητά τους να εκπονήσουν ένα σχέδιο για την βελτίωση της πολιτικής προστασίας.


Ωστόσο, δεν θα πρέπει να χρεωθεί η ανικανότητα μόνο σ’ αυτούς. Εδώ και δέκα χρόνια, από τις φοβερές πυρκαγιές του 2007, η πολιτική προστασία στη χώρα μας πορεύεται με τον αυτόματο πιλότο. Οι πολιτικές δυνάμεις ΠΑΣΟΚ,ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιορίζονται στην εκτόξευση αλληλοκατηγοριών και διαπληκτισμών για την επίρριψη ευθυνών. Εν τέλει, η πολιτική πρόταση και αντιπαράθεση, σπανίως, ξεπερνάει το «στάδιο της γκρίνιας» («bitch phase»).


Για να προλάβουμε τον εύκολο αντίλογο: Ναι, οι φυσικές καταστροφές είναι τα τελευταία χρόνια έντονες λόγω της κλιματικής αλλαγής. Πλην, όμως, που αλλού στην Ευρώπη (που επίσης δοκιμάζεται από ακραία καιρικά  φαινόμενα) συναντά κανείς σωρευτικά:


Α) Ένα περίπλοκο ρυθμιστικό πλαίσιο στο οποίο ισχύουν σωρευτικά 29 ρυθμίσεις εκ των οποίων:
  • 9 καταγεγραμένες αρμοδιότητες για την πρόληψη, οι οποίες κατανέμονται μεταξύ 45 εμπλεκόμενων φορέων,
  • 16 αρμοδιότητες και για την καταστολή που κατανέμονται σε 20 διαφορετικούς εμπλεκόμενους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ένας νόμος που ψηφίστηκε προ δεκαπενταετίας, ο 3013/2002 αποτελεί, ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτουμε στον τομέα της πολιτικής προστασίας. Μαζί με μια εγκύκλιο που εξειδικεύει τον «Ξενοκράτη» αποτελούν όλο κι όλο το εργαλειοστάσιο αντιμετώπισης καταστροφών σε μια χώρα που είναι έκθετη πανταχόθεν. Σε σύνολο 262 χωρών η Ελλάδα κατατάσσεται ως προς την ευπάθειά της έναντι των κινδύνων και των καταστροφών στη θέση 114.


Β) Σύγχυση και επικάλυψη αρμοδιοτήτων σε κάθε φάση της πολιτικής


Για παράδειγμα, στον σχεδιασμό πολιτικής για τις δασικές πυρκαγιές εμπλέκονται:
  • Η διυπουργική επιτροπή πολιτικής προστασίας
  • Το κεντρικό συντονιστικό όργανο πολιτικής προστασίας
  • Η Γενική Γραμματεία πολιτικής προστασίας
  • Τα Υπουργεία που οφείλουν να καταρτίσουν ειδικά σχέδια δράσης, και
  • Οι Περιφέρειες και οι αποκεντρωμένες διοικήσεις που οφείλουν να καταρτίζουν σχέδια δράσης στη βάση των αντίστοιχων σχεδίων δράσης των Υπουργείων.
Στην αντιπυρική προστασία δασών εμπλέκονται:
  • Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
  • Οι διευθύνσεις δασών των Περιφερειών.
  • Οι διευθύνσεις δασών των αποκεντρωμένων διοικήσεων.
  • Ο περιφερειακός διοικητής πυροσβεστικής
  • Τα συντονιστικά των ΟΤΑ.

Οπότε, οι 11 αρμοδιότητες που συν-ασκούνται μόνον από 17 φορείς κατά τη φάση της καταστολής φαντάζουν, ομολογουμένως, λίγες!


Ο δομικός πληθωρισμός εξυπηρετεί πελατειακές και συντεχνιακές ανάγκες κι όχι πραγματικές. Οι Περιφέρειες είναι ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού λειτουργούν περισσότερο ως μεσίτες, ψάχνοντας να βρουν κάποιο γκρέηντερ ή υδροφόρα και λιγότερο ως επίπεδο διοίκησης με αποφασιστική αρμοδιότητα.


Γ) Παροιμιώδη ανικανότητα στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων, που έχουν παρασχεθεί αφειδώς στην Ελλάδα. Εδώ και 15 χρόνια, εκχωρούνται στη χώρα μας πόροι οι οποίοι, εάν είχαν στοιχειωδώς αξιοποιηθεί, δεν θα αντιμετωπίζαμε τα σημερινά προβλήματα


Για του λόγου το αληθές...

ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Quiz για δυνατούς λύτες: ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ Μ@L@K@ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΑ?

Η διαφορά του m@l@k@ από τον ήρωα είναι ...

ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: "Ιστορικές" μάχες, "ιστορικών στελεχών της αριστεράς" με τις φλόγες! - Θα σέβεστε!!!



ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κύριε Τσίπρα, δεν είστε ίδιοι με τους άλλους. Ούτε συζήτηση γι' αυτό!



Όπως οι απατεώνες, όταν τους ανακαλύψουν, τρέχουν να ανακατευτούν με το πλήθος για να χαθούν τα ίχνη τους, έτσι και δαύτοι. Προσπαθούν να χωθούν στο ίδιο κάδρο με την αντιπολίτευση και με επικοινωνιακά τρικ να εξαφανίσουν τις ευθύνες τους. Το θράσος τους περισσεύει. «Κι αν ήταν οι άλλοι τι θα κάνανε»; 


Ε, λοιπόν, δεν είναι όλοι τους ίδιοι!



Μιλάνε για… λαϊκισμό. Όποιος ασκεί κριτική, λοιπόν, είναι λαϊκιστής! Προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να ξεπεράσουν τα δύο μεγάλα προβλήματα αυτών των πυρκαγιών: Την έλλειψη συντονισμού και την απουσία ικανού αριθμού εναέριων μέσων. Και η κριτική δεν ασκήθηκε από τα Μέσα Ενημέρωσης ή από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά από τους πυρόπληκτους. Από τους ανθρώπους που έζησαν τις πυρκαγιές από την πρώτη στιγμή και κινδύνευσαν σοβαρά. Τα Μέσα εκφράζουν κάθε φορά αυτούς τους ανθρώπους. Όταν, λοιπόν, κάποιος υπουργός απαιτεί «σιωπή», στην πραγματικότητα ζητάει από τους πολίτες να μην ασκούν κριτική, να μην ταράζουν τον ύπνο της εξουσίας!



Από την άλλη πλευρά, είναι φυσικό να μην θέλουν κριτική. Μία κυβέρνηση έχει να κάνει λίγες δουλειές σε αυτή την περίπτωση. Λίγες, αλλά σημαντικές: Να φροντίσει την καλή οργάνωση των υπηρεσιών και τον καλό τους εξοπλισμό. Και στα δύο τα έκαναν μαντάρα!  


Ποιος τους φταίει γι' αυτό;



Έχουν δίκιο όσοι μιλάνε για αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιών λόγω της αλλαγής του κλίματος. Αυτή είναι μία πραγματικότητα. Αλλά οι πολιτικοί υπάρχουν για να ασκούν… πολιτική και όχι για να κάνουν διαπιστώσεις.  


Τι έκανε, λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση σε αυτόν τον τομέα; 


 Όχι ότι έκανε κάτι σε κάποιον άλλον, αλλά λέμε τώρα. Απολύτως τίποτα. Όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα πείτε και θα έχετε δίκιο. Ναι, αλλά αυτή η κυβέρνηση έχει πουλήσει στο κοινό της ότι έχει και λύσεις για το περιβάλλον. Κι όπως συνέβη και με άλλους τομείς, αποδεικνύεται ότι και εδώ η μόνη πρόταση που είχαν είναι ότι για «όλα φταίει η Δεξιά».



Τα σκουπίδια δεν μαζεύονται αλλιώς από τους αριστερούς και αλλιώς από τους δεξιούς. Μία κυβέρνηση, όμως, ή και μία Περιφέρεια ακόμη, διοικείται αλλιώς από την Δεξιά και αλλιώς από την Αριστερά. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι ίδιοι.



Συζήτηση πάνω στα αποκαΐδια δεν κάνει η αντιπολίτευση, αλλά η κυβέρνηση. Στην προσπάθειά της να διώξει από πάνω της τις μεγάλες ευθύνες της, σπεύδει να επιτεθεί στην αντιπολίτευση, υιοθετώντας το δόγμα ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Μπορεί να πιστεύουν ότι είναι εξαιρετικοί στην επικοινωνιακή πολιτική, αλλά σε αυτή την περίπτωση κάνουν λάθος. 


Αν...

ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Που είν’ ο Αλέξης, οέο που είν’ ο Αλέξης;»


Γράφει το ΑΝΤΙΝΕWS


Ένα νέο σύνθημα για το γήπεδο ή για τις προεκλογικές συγκεντρώσεις, γέννησε η τεράστια καταστροφή από τις πυρκαγιές. Κι αυτό είναι το «που είν’ ο Αλέξης, οέο που είν’ ο Αλέξης;».


Θα το τραγουδούν άπαντες καθώς τα τελευταία σημεία ζωής που έδωσε ο πρωθυπουργός της χώρας ήταν ένα – δύο twitts για τις φωτιές και για τη γιορτή της Παναγίας. Έκτοτε, αγνοείται η τύχη του, τον αναζητούν οι πολίτες, ο κρατικός μηχανισμός το… Χαμόγελο του Παιδιού. Silver Alert βρε παιδιά. Να βρεθεί ο άνθρωπος, να πάει στο Μαξίμου, να πάει στο Κέντρο Συντονισμού της Πυροσβεστικής.


Τελικά βρέθηκε. Αφού έσβησαν οι φωτιές πέταξε με ελικόπτερο πάνω από τα καμένα, έκανε δηλώσεις... ωραιοποίησης της καταστροφής και το’ βγαλε το μεροκάματο.  


Θαύμα. Η Παναγιά ξύπνησε τον Τσίπρα.


Δεν είναι ανάγκη να πάει στα μέτωπα της φωτιάς, εκεί βρίσκεται η Δούρου και ο Ψινάκης, δεν υπάρχει χώρος για επισήμους. Αλλά να αισθανθεί ο πολίτης ότι υπάρχει ηγεσία, όχι να περιμένει από τον ηλιοκαμένο Σκουρλέτη ή την Περιφερειάρχη του ΣΥΡΙΖΑ να βγάζουν λογύδρια κατά του λαϊκισμού αντί να απολογούνται για όσα έγιναν.


Οι πυροσβέστες καταγγέλλουν: Ο Τόσκας γνώριζε εδώ και μήνες για τις τεράστιες ελλείψεις στο Σώμα αλλά κώφευε ή τις απέδιδε σε συνδικαλιστικές αντιπαραθέσεις. 


Σιγά μην ιδρώσει το αυτί του υπουργού που βλέπει κάθε μέρα (πλην των διακοπών γιατί πρέπει να ξεκουράζονται και οι Ρουβίκωνες) την Αθήνα να καίγεται από τις μολότοφ και δεν αντιδρά. Θα αντιδράσει για τις πυρκαγιές που έκαψαν 25 χιλ. στρέμματα πνεύμονα πρασίνου στην Αττική;


Δύο είναι τα στοιχεία που κυριάρχησαν αυτές τις ημέρες της καταστροφής.


Το ένα είναι ότι «και στο παρελθόν η Ελλάδα αντιμετώπισε φωτιές, τι να κάνουμε δηλαδή;»  


Παραδέχεται δηλαδή η Αριστερά που θα άλλαζε τα πάντα στη χώρα ότι είναι το ίδιο ανίκανη με όσους κατήγγειλε εδώ και χρόνια; Τότε που ο Τσίπρας και η παρέα του έπιναν φραπέ στο καφενείο και κατήγγειλαν τους πάντες;


Το άλλο είναι η θεωρία ότι υπάρχει σχέδιο αποσταθεροποίησης. Και καλά, να το καταγγέλλει ο Πολάκης (που μάλλον κάνει διακοπές με τον Τσίπρα σε κάποιο πέλαγο) δεν του δίνει και κανείς σημασία. Να το λέει μετά βεβαιότητας ο υπουργός Δικαιοσύνης Κοντονής; Χωρίς στοιχεία και με την Πυροσβεστική να λέει ότι όλα αυτά είναι ανοησίες; Διαβάστε μόνο σήμερα ποιες… ψεκασμένες εφημερίδες και βρόμικα sites μιλούν για σχέδιο να καταρρεύσει η κυβέρνηση. Είναι τόσο αστείοι που γελάνε και τα τσιμέντα. Να το έλεγε ο Πολύδωρας και να είχε δίκιο όταν αντιμετώπιζε πάνω από χίλιες πυρκαγιές να το καταλάβουμε, αν και στην περίπτωση αυτή ποτέ δεν αποδείχθηκε τίποτε, παρά μόνο ξεσάλωσαν οι συνωμοσιολόγοι. Αλλά να το λέει ο ανίκανος Τόσκας, ο Κοντονής και κάποιοι βλαμμένοι στην κυβέρνηση που αποδείχθηκαν απαράδεκτοι;


Και το μείζον ερώτημα είναι ένα: