Του
ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ
Τον
Ιανουάριο του 2025, η πρόεδρος του προσωποκεντρικού κόμματος Πλεύση Ελευθερίας,
Ζωή Κωνσταντοπούλου,
που έχτισε ακροατήριο οικειοποιούμενη την έντεχνη αντικυβερνητική οργή γύρω από
το τρομερό δυστύχημα των Τεμπών, παρενέβη στις προτάσεις των κομμάτων για
Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όπως ίσως θυμάστε, συζητούνταν δύο πρόσωπα για τη
θέση: του νυν προέδρου, Κωνσταντίνου Τασούλα, και του άλλοτε προέδρου του ΠΑΣΟΚ
και αντιπροέδρου στην κυβέρνηση Σαμαρά, Ευάγγελου Βενιζέλου. Τότε παρενέβη η Ζωή Κωσταντοπούλου η οποία πρότεινε… τον
μπαμπά της!
Με ποια επιχειρήματα;
Τα
παραθέτω: «[Ο πρόεδρος] δεν είναι ένα
πρόσωπο που κατευνάζει ανησυχίες ή εγγυάται πειθήνια εφαρμογή κυβερνητικών
πολιτικών. Πρέπει να
είναι ένα πρόσωπο που να ξέρουμε όλοι ότι την κρίσιμη
στιγμή θα επιλέξει το κοινωνικό συμφέρον και τη δημοκρατία και για αυτό
θα πρέπει να έχει δώσει εξετάσεις στη ζωή του. Πιστεύω ότι πρέπει να είναι
πολιτικό πρόσωπο και δεν πιστεύω ότι προσφέρεται η θέση αυτή για συνταξιοδοτική
αποκατάσταση πολιτικών προσώπων. […] Θεωρώ […] ότι μια προσωπικότητα στη
σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας που εξασφαλίζει αυτά τα οποία όλοι θα θέλαμε και
όλοι οι πολίτες ζητούν είναι ο πατέρας μου ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Είναι ένας
αυτόνομος πολιτικός άνδρας και φυσικά η πορεία του δεν προσδιορίζεται από το τι
πιστεύω εγώ. Πρόκειται για ένα πρόσωπο που έχει δώσει δείγμα γραφής
διαχρονικά».
Δεν μπορώ να φανταστώ τι σημαίνει για το πολιτικό σύστημα ένας
πρόεδρος που δεν εγγυάται «πειθήνια εφαρμογή κυβερνητικών πολιτικών».
Ούτε μπορώ να φανταστώ πώς μπορεί ένας πρόεδρος να εννοεί το
«κοινωνικό συμφέρον» και «τη δημοκρατία» διαφορετικά απ’ ό,τι το ορίζουν το
Σύνταγμα και η λαϊκή ετυμηγορία, το εκλογικό αποτέλεσμα δηλαδή που ορίζει πώς θα κυβερνηθεί η χώρα
το προσεχές διάστημα.
Και
βέβαια, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι συνταξιοδοτική αποκατάσταση η ανάρρηση
στην προεδρία του Κωνσταντίνου Τασούλα,
ο οποίος στο κάτω κάτω ήταν πετυχημένος Πρόεδρος της Βουλής. Ή γιατί θα ήταν
συνταξιοδοτική αποκατάσταση η ενδεχόμενη ανάρρηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο
οποίος συνεχίζει να παρεμβαίνει με πολλούς τρόπους στο πολιτικό προσκήνιο. Και γιατί δεν θα ήταν συνταξιοδοτική αποκατάσταση η
ενδεχόμενη ανάρρηση του μπαμπά της, ο οποίος έχει να παίξει δημόσιο ρόλο από
την εποχή που έγινε πρόεδρος του Παναθηναϊκού (όπως, ευλόγως, μας θύμισε πριν από μερικές ημέρες ο πρόεδρος της
Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χριστόφορος Σεβαστίδης).
Υστερα
πέρασε ο καιρός, τα ξυλόλια και τα τολουόλια εξατμίστηκαν, καταστράφηκαν ακόμα
και οι σχέσεις συμφέροντος που είχαν δημιουργηθεί την περίοδο κατά την οποία
είχαν πέραση στις δημόσιες συζητήσεις.
Και παρά την προσπάθεια διαφόρων να μη γίνει η δίκη
των Τεμπών, εκείνη άρχισε και συνεχίζεται –
και προβλέπεται να συνεχιστεί παρά τις φωνές διαφόρων που προσπαθούν να την
εμποδίσουν.
Δεν
είναι ανώνυμοι αυτοί που προσπαθούν να εμποδίσουν τη δίκη.
Η
Ζωή Κωνσταντοπούλου κυριαρχεί σε αυτή την προσπάθεια, με τον τρόπο τον οποίο της υπαγορεύει
η ιδιοσυγκρασία της: θορυβώντας στο δικαστήριο, όπως κάνει στη Βουλή και στα
κανάλια. Θορυβώντας και απειλώντας, εν προκειμένω τους αστυνομικούς που τηρούν
την τάξη, τους οποίους μάλιστα βιντεοσκόπησε παρανόμως, πράξεις οι οποίες
χαρακτηρίζονται από νομικούς ως εγκλήματα κακουργηματικού βαθμού. Λίγο μετά,
συνέβαλε στην παραίτηση της προέδρου από μια άλλη δίκη που γινόταν στη Λάρισα,
για μια σειρά από βίντεο της αμαξοστοιχίας τα οποία υπάρχουν κατηγορίες ότι δεν
είχαν παραδοθεί στις αρχές μετά το δυστύχημα. Η πίεση που άσκησε η Ζωή
Κωνσταντοπούλου, ως συνήγορος κατηγόρων, ανάγκασε την πρόεδρο να πει «έχω
δεχτεί πολλές προσβολές. Θα δηλώσω αποχή», και να υλοποιήσει την απειλή της. Η
δίκη πλέον θα ξαναρχίσει απ’ την αρχή.
Στο μεταξύ, στην κύρια δίκη για τα Τέμπη εμφανίστηκε και ο πατήρ
Κωνσταντόπουλος – ο μόνος άξιος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο οποίος, όπως το
συνήθιζε κι όταν δραστηριοποιούνταν στην πολιτική, σήκωσε το δάχτυλο και
κατακεραύνωσε ηθικολογώντας όλους τους παράγοντες της δίκης. Με αποκορύφωμα τη φράση: «Απέναντι στο έγκλημα των Τεμπών,
ζητούνται για ακόμη μία φορά έντιμοι δικαστές».
Τουτέστιν, αφενός ο κύριος συνήγορος έχει βγάλει συμπέρασμα πριν καν
το δικαστήριο αρχίσει να εξετάζει μάρτυρες: έγκλημα (προφανώς κυβερνητικό).
Αφετέρου, ήδη απαξιώνει τους δικαστές που δικάζουν.
Πρωτοφανή ήθη. Εναρμονισμένα με τον πολιτικό και δικαστικό αγώνα της
κόρης του, την οποία προφανώς επικουρεί.
Κάπως
έτσι διαμορφώθηκαν τα μέτωπα στο δικαστήριο για τα Τέμπη. Κι αν τις επόμενες ημέρες η γενική
ένταση έπεσε, οι συγκεκριμένοι συνήγοροι, η οικογένεια Κωνσταντοπούλου δηλαδή,
συνέχισαν την προσπάθεια δημιουργίας εντάσεων.
Κάπως
έτσι, όμως, ξεσήκωσαν τις επαγγελματικές ενώσεις. Η Ολομέλεια των προέδρων των
Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος με παρέμβασή της, αφού εξαίρει τη συμπεριφορά όλων
των δικηγόρων πλην μιας, κάνει λόγο για «συμπεριφορές, που εκδηλώθηκαν από
συγκεκριμένη δικηγόρο, [που] μας βρίσκουν κατηγορηματικά αντίθετους και δεν
μπορούν να γίνουν ανεκτές» (4/4/2026). Ειδικά μάλιστα ο πρόεδρος του
Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, μιλώντας στην Ολομέλεια,
σημείωσε ότι μόνο μια συνήγορος «ευτέλισε τις δικηγορικές αρχές και βρέθηκε
απομονωμένη από τους συναδέλφους της» προσθέτοντας ότι «τα πειθαρχικά όργανα θα
κάνουν τη δουλειά τους».
Το
πρόσωπο που φωτογραφίζουν οι Ενώσεις των δικηγόρων επέκρινε και ο πρόεδρος της
Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χριστόφορος Σεβαστίδης, ο οποίος έκανε λόγο
για πρόσωπα που «ενεργούν καλυπτόμενα πίσω από τη βουλευτική
ασυλία», «εργαλειοποιούν τη δίκη και πουλάνε σόου στις τηλεοπτικές κάμερες και
στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης»
(30/3/2026). Ζήτησε μάλιστα προστασία της δίκης, δηλαδή προστασία της
δημοκρατίας.
Η
τοποθέτησή του αυτή προκάλεσε αντιδήλωση του Νίκου Κωνσταντόπουλου, ο οποίος
προσωποποίησε την κριτική κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ήρθε δηλαδή
ξανά ο μπαμπάς, για να αναφερθεί σε «συναλλαγές» μεταξύ του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη και του προέδρου
της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χριστόφορου Σεβαστίδη. Με
αποτέλεσμα εκείνος να ανταπαντήσει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Η “Αγία Οικογένεια” είχε συνηθίσει με
ακατάσχετο υβρεολόγιο, με χυδαίες συκοφαντίες και προπηλακισμούς απέναντι σε
οποιονδήποτε δεν υιοθετεί το αφήγημά της, να μένει ασύδοτη, έχοντας τις πλάτες
ενός μιντιακού συστήματος το οποίο της χορηγεί άφθονο τηλεοπτικό χρόνο για
εξάσκηση. Η απόπειρά τους να τινάξουν χθες τη δίκη στον αέρα, απέτυχε». Και έκλεισε την παρέμβασή του με τη
ρήση του Χριστού: «Μὴ δῶτε το
ἅγιον τοῖς κυσίν»
(2/4/2026). Κι όταν η «Αγία Οικογένεια» αντέδρασε εκ νέου, ο πρόεδρος των
Δικαστών και Εισαγγελέων επανήλθε λέγοντας ότι «έχουν απεκδυθεί την ιδιότητα του δικηγόρου,
ζουν για τη δημοσιότητα και την τηλεοπτική προβολή. Δείχνουν απίστευτο κυνισμό
στους πελάτες τους που θέλουν δικαίωση, επιτίθενται στους δικαστές και τελικά
μετατρέπονται όλοι σε πιόνια στα χέρια τους». «Ο σκοπός της [Ζωής
Κωνσταντοπούλου] δεν είναι να προχωρήσει η δίκη αλλά να μαζεύει ψήφους», κατέληξε (6/4/2026).
Η «Αγία Οικογένεια» όπως αναμενόταν…
