"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΑΚΗΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΑΚΗΣ Π.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Πολάκης, ο λογικός

 

Του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Tο ότι η φωνή του Παύλου Πολάκη ακούγεται ως η πιο λογική στο κόμμα, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ σιγά σιγά αποσύρεται στα βάθη της Ιστορίας, μοιάζει με ειρωνεία.

Από την άλλη, παρ’ όλα τα στραβά του, ο Πολάκης υπήρξε πάντα συνεπής στον εαυτό και στην παράταξή του. Δεν άλλαζε απόψεις ανάλογα με τη συγκυρία, δεν οραματιζόταν ένα διαφορετικό κόμμα από αυτό που είχε. Σου έδειχνε ποιος ήταν και ήταν ο ίδιος πάντα.

Καθώς ο πολιτικός παρακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ να ρευστοποιείται με κάθε επισημότητα προκειμένου να χωρέσει στα υποθετικά καλούπια του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ, λέει το αυτονόητο: γιατί να γίνει το κόμμα συμπλήρωμα ενός άλλου, χωρίς καν να έχει λάβει σχετική πρόσκληση;

Ισως τώρα καταλαβαίνει πως εκεί όπου αυτός έβλεπε κάποτε ανεξάντλητα ιδεολογικά κοιτάσματα, οι σύντροφοί του έβλεπαν ευκαιρίες εξουσίας· εκείνοι τους οποίους έβλεπε ως συντρόφους, δεν ήταν παρά τυχοδιώκτες που θα πούλαγαν κόμμα και συντροφικότητα μόλις οι ευκαιρίες εξουσίας θα εξέλειπαν.

Οι δεξιοί σνομπάρουν την αριστερή συντροφικότητα. Μόλις τις προάλλες, σε κάποια από τις δεκάδες συνεντεύξεις του, ο Αδωνις Γεωργιάδης μίλησε γι’ αυτή σκωπτικά, επισημαίνοντας τις αντιφάσεις που περιέχει.

Ποιο είναι όμως το πρόβλημα, η λέξη «σύντροφος» ή η αρετή που αυτή αντιπροσωπεύει;

Γιατί αν εξετάσουμε την πολιτική άμιλλα, τον σεβασμό μεταξύ των μελών μιας παράταξης ή ενός πολιτικού χώρου, η Ν.Δ. δεν έχει μεγάλο περιθώριο να χλευάζει την Αριστερά. Τι είναι το επερχόμενο κόμμα Σαμαρά αν όχι μια διασπαστική ενέργεια εναντίον πρώην συντρόφων;

Τι είναι, αν όχι μια απόδειξη ότι η εμμονή, ο εγωισμός και η πολιτική κακότητα ξεσπούν στη χειρότερη μορφή τους «ενδοοικογενειακά»;

Από τέτοια βάρη απαλλάσσει τον εαυτό του ο Αλέξης Τσίπρας φτιάχνοντας την ΕΛΑΣ, σκεπτόμενος προφανώς ότι οι συγγένειες που επιλέγεις είναι προτιμότερες από εκείνες που σου φορτώνονται στο πλαίσιο ενός κόμματος με τη δική του γενεαλογία. Στο νέο κόμμα, οι σύντροφοι θα είναι λιγότερο σύντροφοι και περισσότερο υπάλληλοι του ιδρυτή· την κάθετη σχέση ιεραρχίας επικυρώνουν όσοι εκφράζουν ζωηρά τη διαθεσιμότητά τους στον τέως πρωθυπουργό ή με πρωτοφανή απόγνωση του ζητούν ευθέως να τους «προσλάβει» στο καινούργιο του «μαγαζί».

Μόνο ένα άτομο φώναξε ο ίδιος ο Τσίπρας μέχρι στιγμής: τη…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Εδά, ήντα θα γενεί, Παυλή;

 

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Ο συφοριασμένος ο Πολάκης, αυτή τη φορά, είχε χίλια δίκια.

Είπε (σε ελεύθερη μετάφραση) στον Φάμελλο: «Δεν διαγράφεις 14 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που πήγαν στο Χαλάνδρι και χειροκροτούσαν τον Τσίπρα όταν έλεγε ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση και διαγράφεις εμένα επειδή είπα ότι πρέπει να συνεδριάσουμε για να δούμε τι θα απογίνουμε;».

Επίσης (πάλι σε ελεύθερη μετάφραση): «Δεν διαγράφεις τον Χατζησωκράτη που πρότεινε να καταργήσουμε επίσημα το κόμμα μας με δήλωση στο πρωτοδικείο και διαγράφεις εμένα που σε ρωτώ γιατί δείχνεις τέτοια ύποπτη αδράνεια;».

Αχ καημένε Σφακιανέ, τι σου ’μελλε να πάθεις. Να βρεθείς εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, εσύ που θεωρείς τον εαυτό σου ιδιοκτήτη του 40% του κόμματος. Και να αναρωτιέσαι τώρα αν συνεχίζεις να είσαι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας ή αν οι σύντροφοι σε ξωπέταξαν κι από ’κεί.

Εντάξει, έδωσες ραντεβού στη συνεδρίαση της Γραμματείας, άρα θα πας, αλλά έτσι και βρεις τίποτα Τσιπροφαμελικούς φουσκωτούς στην πόρτα, τι θα κάμεις;

Θα παίξετε μπουνιές;

Θα το δούμε κι αυτό;

Εμ, that’s life, που λένε και στην Ανώπολη.

Θυμάσαι την περίοδο της παντοδυναμίας σου, που σου έκαναν ερωτήσεις οι δημοσιογράφοι κι εσύ, αντί να δώσεις απάντηση ουσίας έλεγες, «όλοι σας και μόνος μου»;

Ε, ήρθε ο καιρός να το ζήσεις και μέσα στο κονάκι σας. Ολοι τους πίσω από τον Αλέξη και μόνος σου. Για να σε δω τώρα.

Και να πεις ότι ο τωρινός καβγάς σας γίνεται για ιδέες και οράματα, καημός δεν θα ’ταν. Αλλά εδώ σας βλέπω να σουρομαδιέστε για την κρατική επιχορήγηση, για το κομματικό ταμείο και για την ιδιοκτησία του ιδιόκτητου κτιρίου της Κουμουνδούρου.

Είναι λιγάκι κατάντια, έτσι;

Το καταλαβαίνεις.

Και όσο σκέφτομαι πως μόλις πριν από μια δεκαετία σάς βλέπαμε να περπατάτε τσούρμο στον δρόμο –τον Αλέξη, εσένα, τη Ζωή, τον Λαφαζάνη, τον Βαρουφάκη- και σας παίρναμε στα σοβαρά, μουντζώνομαι. Ενα πολιτικό τσίρκο ήσασταν που έκανε κλοουν-ισμούς και ακροβατικά, ενώ εμείς θαρρούσαμε ότι ξανακατέβηκαν αναγεννημένες οι ταξιαρχίες του Δημοκρατικού Στρατού να πάρουνε εκδίκηση.

Ας είναι…

Εδά, ήντα θα γενεί Παυλή;

Πώς διάολο θα ξωμπλέξετε, έτσι που τα κάματε;

Εκομποδέσανε οι κλωστές, μπερδέψανε εις το χτένι, κι αρρώστησε η  ανυφαντού, να λύνει και να δένει.

Ποιος είναι με ποιον εκεί μέσα, ξέρετε;

ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ή δεν υπάρχει;

Αρχηγό έχετε ή δεν έχετε;

Και αν έχετε, ποιος είναι;

Εντός του κόμματος είναι ή σε άλλο κόμμα;

Το είδαμε κι αυτό. Αρχηγός ενός κόμματος, να είναι…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Παύλος Πολάκης: Λήξις - Είναι πιο εύκολο να διαγράψεις όλο το κόμμα, παρά το κεντρικό του πρόσωπο

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

 Αν αποσυναρμολογήσεις τoν ΣΥΡΙΖΑ, στο τέλος θα δεις να σου απομένει ο Πολάκης. Που σημαίνει ότι αυτόν μόνο τον ξαναφτιάχνεις.

Δεν είναι υπερβολικό όταν ο άρτι διαγραφείς βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται περίπου ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει κόμμα. Οτι με εκείνον αποκλεισμένο δεν νοείται να υπάρχουν τα όργανα.  

Δεν είναι υπερβολικό να θεωρεί ότι ο ίδιος κατέληξε να ενσαρκώνει ό,τι έχει απομείνει από το ναυαγισμένο κόμμα.

Ομως, η σημασία του Πολάκη δεν αναδείχθηκε τώρα που το κόμμα συρρικνώνεται. Δεν φαίνεται μεγάλος επειδή μίκρυνε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το αντίθετο. Ας προσπαθήσει κανείς να θυμηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Πόσοι υπουργοί είχαν τόσο καθοριστική συμβολή στην εικόνα και το ύφος της διακυβέρνησης όσο εκείνος; 

Ας δοκιμάσει μετά να θυμηθεί και την περίοδο μετά το 2023, όταν το κόμμα ήταν ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση.

Πόσες φορές δεν υπερακόντιζε ο βουλευτής από τα Χανιά τη γραμμή της Κουμουνδούρου. 

Πόσες φορές δεν κατόρθωνε να επιβάλει ο ίδιος την ατζέντα με τους σοσιαλμιντιακούς ακτιβισμούς του και τη σφακιανή σλανγκ που τον καθιέρωσε ως ψεκαστήρα ακαταμάχητης τοξικότητας;

Τώρα το κόμμα επιβεβαιώνει την προφητεία για τον βίο του. Αποδεικνύεται ένα εφήμερο συμπίλημα δυνάμεων διαμαρτυρίας, η μόνη συνεκτική ουσία του οποίου ήταν το χάρισμα του αρχηγού του. Πρώτα έφυγε ο αρχηγός. Μετά έφυγαν οι συνιστώσες της παραδοσιακής Αριστεράς. Μετά σκόρπισμα.

Υπάρχει μετά το σκόρπισμα σημείο αναφοράς για το κόμμα άλλο από τον Πολάκη; 

Μετά το αντιμνημόνιο, αυτός ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός εξέφραζε πιο αυθεντικά τις αντισυστημικές ροπές που κρατούσαν ζωντανό το πρότζεκτ της χρεοκοπικής ανωμαλίας.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να επιζήσει –αν ήθελε να βρει τη θέση του ως δεύτερος πόλος σε ένα ισορροπημένο πολιτικό σύστημα– θα είχε διαγράψει τον Πολάκη εδώ και χρόνια.

Ο Τσίπρας το δοκίμασε, αλλά υπαναχώρησε. Πείστηκε από τις φωνές που του έλεγαν ότι απαλλασσόμενος από τον πολακισμό, θα έκοβε και τον αγωγό που τον συνέδεε με τις στέρνες της λαϊκής οργής. Πίστεψε ότι για το κόμμα ο φορέας της αντιπολιτικής ήταν αναντικατάστατος.

Είχε δίκιο. Ο χρόνος έδειξε ότι του είναι πιο εύκολο να διαγράψει σύσσωμο τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τον Πολάκη εντός του ΣΥΡΙΖΑ

Του είναι πιο εύκολο να κατεδαφίσει υπογείως την Κουμουνδούρου, όπως το κάνει τώρα, παρά να δοκιμάσει να την ανακαινίσει ή να ανακυκλώσει τα υλικά της.

Αν στοιχημάτιζε κανείς σήμερα, θα επένδυε στο ενδεχόμενο ότι ο Πολάκης...

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Θα χυθεί αίμα

 

Uploaded Image 

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Σε άλλες εποχές, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσώπευε υπολογίσιμη εκλογική δύναμη, η διαγραφή του Παύλου Πολάκη θα ήταν ένα γεγονός με κάποια σημασία.

Σήμερα, όμως, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και ο Πολάκης προσωπικά έχουν ξεπεραστεί προ πολλού από τις εξελίξεις. Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζεται να πούμε πολλά.

Από την ώρα που ο Αλέξης Καραμήτρος αποχώρησε για να φτιάξει το δικό του κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί σχεδόν ως προθάλαμος (ένα είδος γραφείου διαχείρισης αιτήσεων, αν θέλετε) του υπό ίδρυση κόμματος.

Οσο για τον Παύλο Πολάκη, δεν είναι να πεις ότι ηρέμησε. Δεν άλλαξε τίποτα στη συμπεριφορά και το ήθος του· παραμένει το ίδιο τοξικός, κακός, θρασύς και χυδαίος. Ομως η εντύπωση που έκανε άλλοτε έχει πλέον ξεθωριάσει. Ο Πολάκης είναι παρωχημένος, γιατί όσον αφορά το μπάχαλο και τη θέση του στον πολιτικό βίο, βρισκόμαστε πια στην εποχή της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Τι να μας πει λοιπόν ο Πολάκης;

Παρ’ όλα αυτά, η διαγραφή του δεν προσφέρει τίποτα στον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως μάλιστα να αφαιρεί, δεδομένου ότι ο Πολάκης ήταν ο μόνος που έκανε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση – ο Μακάριος Λαζαρίδης, θυμίζω, έγινε Μακαριστός Λαζαρίδης, κατά την πολιτική έννοια, εξαιτίας του Πολάκη. Προφανώς όμως, η τήρηση του προσχήματος της ενότητας, για τον Σωκράτη Φάμελλο, βαραίνει περισσότερο από την αντιπολιτευτική δράση.

Από την άλλη πλευρά, βέβαια, έχει και ο καημένος ο κ. Φάμελλος τα δίκια του, καθώς προσπαθεί να ανταποκριθεί σε ένα ρόλο που υπερβαίνει κατά πολύ τις προσωπικές δυνατότητές του, ενώ δέχεται διαρκώς το bullying του Πολάκη.

Πόσο να αντέξει παραπάνω;

Διαγράφοντάς τον, τουλάχιστον έβγαλε το άχτι του, εκτόνωσε τη συσσωρευμένη οργή του. Και το κυριότερο, εφόσον πρόκειται για πράξη εκδίκησης, τον έβλαψε καίρια. Γιατί ο ζημιωμένος της υπόθεσης αυτής είναι ο Πολάκης. Χωρίς κόμμα δεν έχει τη δυνατότητα να εκλεγεί και χωρίς τη βουλευτική έδρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του τις δικαστικές υποθέσεις που εκκρεμούν εις βάρος του. Με άλλα λόγια, ούτε ψύλλος στον κόρφο του…

 

Για τους λόγους αυτούς, προμηνύονται σκηνές απείρου κάλλους στον ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της επόμενης συνεδρίασης της πολιτικής γραμματείας, καθώς ο Πολάκης ήδη ανακοίνωσε ότι η διαγραφή του από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποκλείει τη συμμετοχή του στη συνεδρίαση του οργάνου. Οπωσδήποτε πρέπει να του έχουν ανάψει όλα τα λαμπάκια μαζί, φαντάζομαι, καθώς η ανακοίνωση του αποκλεισμού του από το ανώτατο πολιτικό όργανο έγινε από τον διευθυντή ενός γραφείου Τύπου.

Τον έχω ικανό, λοιπόν, εφόσον δεν ανακληθεί το σκέλος της απόφασης που αφορά την πολιτική γραμματεία, να…

 

ΣΥΡΙΖΑίικου Υπαρκτού Φαμελο-Πολακισμού κωμωδία (Αριστερών ξεφτιλισμένων κατσαπλιάδων διάλυση!)

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΤΑΛΙΝΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πες μου τον κουμπάρο σου να σου πω ποιος είσαι

 Από το "Big Mouth"

Διαβάζω τη στήλη του συναγωνιστή Κατσίγιαννη στην  «Απογευματινή» και κάθε μέρα, βρίσκω από κάτι που το ζηλεύω, εγώ τώρα που δεν είμαι από αυτούς τους ζηλιάρηδες της πιάτσας.  

Εν προκειμένω αυτό που ζήλεψα είναι αυτό που γράφει ο αρχαίος (ομολογώ) φίλος μου, για τον «συνδικαλιστή» γιατρό του νοσοκομείου της Νίκαιας Πάνο Παπανικολάου, που τυγχάνει και κουμπάρος του Πολάκη.  

Ο καλός συνάδελφος, που τα ψάχνει από μικρός αυτά, εντόπισε δυο περιστατικά, τα οποία ο Παπανικολάου τα αντιμετώπισε με «αστική ευγένεια» και όχι με επαναστατική οργή, όπως κάνει σήμερα, γιατί τότε αναπληρωτής υπουργός Υγείας ήταν ο κουμπάρος του, δηλαδή ο Πολάκης, και δεν ήθελε να τον «ξεσκίσει», κατά το κοινώς λεγόμενο, βγάζοντας τους «συντρόφους» στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου να τον βρίζουν. 

Πρώτο περιστατικό: Το Νοέμβρη του 2018 στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας στο θάλαμο 11 της Ορθοπεδικής Κλινικής έπεσαν σοβάδες και τραυμάτισαν σοβαρά την μητέρα ενός ασθενούς που είχε εισαχθεί για να χειρουργηθεί. Τότε Πολάκης και Παπανικολάου, δεν έγιναν θέαμα στα κανάλια για να καταγγέλλει ο ένας τον άλλον, ενώ ο αψύς Κρητικός κατηγόρησε τα ΜΜΕ επειδή ανέδειξαν το θέμα, προφανώς δίχως να το μάθουν από τον Παπανικολάου, ο οποίος επί ημερών Γεωργιάδη ψάχνει μέχρι και το εάν θα μπει μια μύγα από κάποιο παράθυρο στο νοσοκομείο. 

Περιστατικό δεύτερο: Επί των ημερών πάλι του Πολάκη, δηλαδή του κουμπάρου του Παπανικολάου, αποκαλύφθηκε ότι στο νοσοκομείο της Νίκαιας είχε τοποθετηθεί διοικητής ένας τύπος με πλαστά πτυχία. Και πάλι ο Παπανικολάου, κράτησε μια μεσοβέζικη στάση, αποδίδοντας τον σάλο που είχε προκληθεί στη διαμάχη που είχε με τον Πολάκη ο πολιτικός του προϊστάμενος Ανδρέας Ξανθός.
 

…και ο διάλογος στο Kontra:

Ο Παπανικολάου, που επιχειρεί να μετατρέψει σε «άβατο» της συνδικαλιστικής του επιρροής το Νοσοκομείο της Νίκαιας, ενώ εμποδίζει τον Άδωνι να «εγκαινιάσει» κάθε έργο ανακαίνισης, που προστατεύει νοσηλευτές, γιατρούς και ασθενείς, από την πτώση σοβάδων, όπως γινόταν επί υπουργίας Πολάκη, μετά τις εκλογές του 2019 «έδινε» ελευθέρας στον κουμπάρο του να κάνει αντιπολιτευτικές ομιλίες στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου

Και επειδή θα σκεφτείτε τι είναι αυτά που λες και ότι δεν ισχύει η κουμπαριά του με τον Πολάκη ή ότι είναι άδικο να δίνουμε τέτοια διάσταση στις σχέσεις τους, θα σας μεταφέρω έναν «πολιτισμένο» διάλογο ανάμεσά τους πριν από τέσσερα περίπου χρόνια σε μια εκπομπή του kontra tv με παρουσιάστρια τη συνάδελφο Γιάμαλη, όπου γελούσαν τα μουστάκια του Πολάκη και έλαμπε η καράφλα του Παπανικολάου:

ΣΥΡΙΖΑίοι ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΥΡΩ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΑΛΗΤΑΡΑΔΕΣ: Μόνο ο Πολάκης είναι συνεπής Συριζαίος

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Νικοπαππάς (ο) 1. αυτός που ασκεί βία, νταής «πρόσεχε τι λες για τον Θανάση γιατί είναι νικοπαππάς και δεν σε βλέπω καλά». 2. αυτός του οποίου η κακή συμπεριφορά γίνεται ανεκτή «όσο νικοπαππάς κι αν είναι ο Κώστας, κάποια στιγμή θα φέρει τον πρόεδρο σε τόσο δύσκολη θέση που θα αναγκαστεί να τον διαγράψει».

Δεν ξέρω τι προηγήθηκε ανάμεσα στον σύντροφο ευρωβουλευτή Παππά και τον δημοσιογράφο Γιαννόπουλο. Και δεν νομίζω ότι έχει σημασία. Από τη στιγμή που σηκώθηκε χέρι, το τι έχει προηγηθεί δεν έχει καμία σημασία και ο ένοχος είναι ο νταής της υπόθεσης.

Αυτό που ξέρω είναι ότι ο μόνος συνεπής Συριζαίος είναι ο σύντροφος Πολάκης ο οποίος ζήτησε την επανεξέταση της διαγραφής από την ευρωομάδα του οξύθυμου πρώην μπασκετμπολίστα.

Οι υπόλοιποι σύντροφοι, σε άλλο ένα ρεσιτάλ υποκρισίας, συμπεριφέρθηκαν λες και ο Παππάς που έβαλαν στο ευρωψηφοδέλτιο και είχαν μέχρι χτες στην ευρωομάδα τους ήταν κάποιος άλλος από αυτόν που σήκωσε το χέρι του ή λες και στο κόμμα τους δεν είναι μεγαλοστέλεχος κάποιος που έχει απειλήσει να χώσει δημοσιογράφο τρία μέτρα κάτω από τη γη ή λες και οι επιθέσεις σε δημοσιογράφους και μέσα που δεν αναπαράγουν το «προοδευτικό» παραμύθι δεν είναι θεσμός στην Αριστερά.

Φοβάμαι ότι πια οι περισσότεροι σύντροφοι δεν είναι αντάξιοι των αγώνων της Αριστεράς.

Επίσης κανείς δεν πρέπει να εκπλήσσεται που μετά το ξύλο ο σύντροφος ευρωβουλευτής Παππάς έγινε καπνός προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη. Ο άνθρωπος νταής είναι, δεν είναι κορόιδο.

Ασθενής μνήμη

Μπορεί να γελάμε με τον μπρόεδρο Τσίπρα, αλλά θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε σοβαρά το ενδεχόμενο να…

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΠΟΥΤΙΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σοφός!

 Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Η ευρωπαϊκή διανόηση καλωσορίζει την καινοτόμο συνεισφορά του αγωνιστή Πολάκη που ανοίγει ορίζοντες στη σκέψη.


Ο αποκαλούμενος (από την ευρωπαϊκή διανόηση…) και «Σοφός των Σφακίων» αποκάλυψε πρώτος για ποιον λόγο δεκαέξι ευρωπαϊκές χώρες (στις είκοσι) ψήφισαν τον Πιερρακάκη στο Γιούρογκρουπ.

«Για να φάνε τα λεφτά των Ρώσων».

Κι επειδή μάλλον δεκαέξι χώρες δεν έφταναν για να φάνε τα λεφτά των Ρώσων, φώναξαν τον Πιερρακάκη να κάνει τη βρωμοδουλειά.

Βέβαια, τα νέα στην ορεινή Κρήτη φτάνουν γενικά με καθυστέρηση.

Να φανταστείτε ότι πριν πεντέξι χρόνια οι συντοπίτες του «Σοφού» άκουσαν αποσβολωμένοι πως δεν υπάρχει πια Σοβιετική Ενωση κι ότι κάτι αμερικάνικα εμβόλια προστατεύουν από το κόβιντ.

Ετσι και τώρα, δεν έχουν ίσως ακόμη πληροφορηθεί ότι οι Ρώσοι εισέβαλαν στην Ουκρανία το 2022, ότι έκτοτε γίνεται πόλεμος, ότι η Ρωσία υπόκειται σε κυρώσεις κι ότι η Ευρώπη είναι με την Ουκρανία. Ακου πράγματα.

Φυσικά, το «συμπεριληπτικό φρόνημα» της Αριστεράς δεν κρύβει πως μπορεί να μπούκαραν μεν οι Ρώσοι στην Ουκρανία αλλά φταίνε και οι «ευρωπαϊκές ελίτ» που φταίνε γιατί δεν μπούκαραν κι εκείνοι κάπου ώστε τελικά καταντήσαμε να φταίει μόνο ο Πούτιν (Δ. Χριστόπουλος, Οι νέοι Ευρωπαίοι υπνοβάτες, News247, 13/12).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βασική σκέψη του «Σοφού» αλλά και συνολικά της Αριστεράς ποτέ δεν αλλάζει. Η κεντρική ιδέα είναι πάντα ότι κάποιοι θέλουν να φάνε τα λεφτά κάποιου άλλου.

Και φυσικά ο πυρήνας της φιλοσοφίας τους αφομοιώνεται καλύτερα με μερικές ρακές.

Ετσι κατέληξαν κι οι άλλοι στον Πιερρακάκη.

Πλάκωσαν τις ρακές στο Γιούρογκρουπ;  

Οχι βέβαια. Απλώς «ήθελαν να φάνε τα λεφτά των Ρώσων» κι όπως είναι φυσικό εκεί που δεκαέξι δεν μπορούν, ένας φτάνει και περισσεύει.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Διότι καλά οι Ευρωπαίοι που είναι γνωστοί φαταούλες, αλλά τον «Σοφό» τι τον κόφτουν «τα λεφτά των Ρώσων»;

Τι τον νοιάζει αν θα φαγωθούν ή δεν θα φαγωθούν κι από ποιον;

Διότι αν εξαιρέσεις κάτι βρωμιάρηδες και κάτι σάιτ ή κανάλια της συμφοράς και κάτι «ειδικούς» της κακιάς ώρας που βγάζουν κανένα χαρτζιλίκι, δεν βλέπω κανέναν άλλο στην Ελλάδα να κόπτεται «για τα λεφτά των Ρώσων».

Εκτός αν ο «Σοφός»...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι REBRANDισμένοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Το ξεκατίνιασμα-ανασκάτωση μεταξύ πρώην συντρόφων πουλιέται σαν ζεστό μιντιακό «ψωμί».

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Δεν είχε δείξει ο Πολάκης ποιος ήταν;  

Δεν έκανε πάντα πολιτική με επικηρύξεις και εχθροπαθή παραληρήματα; 

Δεν είχε φανεί από την αντιεμβολιαστική του διολίσθηση πόσο μπορούσε να εκτροχιάσει τις προσπάθειες του κόμματός του να ανατάξει την καταρρακωμένη του αξιοπιστία; 

Δεν βοούσε ο ναρκισσισμός του;

Ολοι είχαν καταλάβει όχι μόνο τον ίδιο τον Πολάκη, αλλά και την τοξική διάβρωση που προκαλούσε ο Πολάκης στην εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα προσωπικά. 

Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα πρόσωπα που παρελαύνουν από τη σκηνή της «Ιθάκης». Οι δραχμικές χίμαιρες του Λαφαζάνη και η αυταρχική εγωπάθεια της Ζωής· τα «επιπόλαια» νταραβέρια του Παππά και ο ιλιγγιώδης τυχοδιωκτισμός του Βαρουφάκη: Ολες αυτές οι ψηφίδες στο παρδαλό μωσαϊκό μιας απαράσκευης και απερίσκεπτης εξουσίας ήταν από την αρχή έκδηλες. Η κοινή γνώμη τις είχε υποστεί. Τις είχε αναλύσει και τις είχε αξιολογήσει δις με την ψήφο της.

Το ερώτημα είναι γιατί ο Τσίπρας επιλέγει τώρα να αφυπνίσει αυτές τις αλγεινές –και για τον ίδιο καταδικαστικές– μνήμες

Γιατί μπαίνει μόνος του στο λαγούμι των πιο σκοτεινών στιγμών του;  

Η απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι έτσι κόβει, με τελετουργική επισημότητα, κάθε δεσμό με τα πρόσωπα αυτά. Τα αποκηρύσσει και τα πετάει από πάνω του τόσο εμφατικά, ώστε να μην μπορούν πια οι αντίπαλοί του να του τα χρεώνουν. 

Η επανεκκίνησή του θα γίνει χωρίς αυτούς.

Η αναδίφηση του χρεοκοπικού παρελθόντος εμφανίζεται έτσι ως λελογισμένος αυτοτραυματισμός: Πετώντας τις τρίχες από το ζυμάρι ξεκολλάει μοιραία και λίγο ζυμάρι. Αλλά η πολλή ζύμη που μένει, αρκεί. Ο Τσίπρας, απελευθερωμένος, μπορεί να επουλώσει τη δημόσια εικόνα του και να την ξαναπλάσει από την αρχή. Αλλωστε, χάρη σε αυτές τις εκμυστηρεύσεις έχει καταφέρει να κυριαρχήσει στη δημόσια σφαίρα τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Τόσο Τσίπρα είχαμε να δούμε και να ακούσουμε από το 2019. Δεν είναι αυτή η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος σημάδι επιστροφής;

Οποιος απαντήσει καταφατικά, μάλλον κινδυνεύει να μπερδέψει τον παραπολιτικό σκανδαλισμό με την πολιτική προτίμηση. Το ξεκατίνιασμα μεταξύ πρώην συντρόφων αποτελεί, φυσικά, ζεστό μιντιακό «ψωμί». Προκαλεί ρεύμα προσοχής.  

Ομως, προσοχή δεν σημαίνει εμπιστοσύνη. Το ότι λαχταρά κανείς να καταναλώσει το θέαμα που προσφέρει ένα βιβλίο-κλειδαρότρυπα στα δώματα της πιο επεισοδιακής εξουσίας δεν σημαίνει ότι θα αγαπήσει και τον κλειδαρά, ώστε να τον χρίσει (ξανά) κλειδοκράτορα.

Μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο: Το ανάγνωσμα έχει και μια καθαρτήρια λειτουργία, καθώς μετατρέπει το τραύμα σε χάρμα. Το βίωμα της δεινής εθνικής περιπέτειας παριστάνεται τώρα μπροστά μας σαν κωμική σαπουνόπερα. 

 Βοηθούν σε αυτό και τα φούμαρα της σπουδαιοφανούς αφήγησης που καθιστούν τις φιγούρες διάφανες σαν παραφουσκωμένα μπαλόνια.

Ο θεατρώνης διαπομπεύει τον θίασό του και...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Εικόνισμα Παππά

 Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ

Αλλος έχει στο δωμάτιό του αφίσα τον Μέσι. 

Αλλος τον Τσε. 

Αλλος την Μπιγιονσέ. 

Στο φαντασιακό δωμάτιο της διαρκούς εφηβείας του Παύλου Πολάκη, το μόνο εικόνισμα που βρίσκει θέση είναι του Αρη Βελουχιώτη. 

Με τον Αρη στην πλάτη του, από μια ρετρό πόζα από την εποχή που υπηρετούσε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, ο Πολάκης απάντησε διαδικτυακώς στον Τσίπρα, στα περί «προοδευτικής εναλλακτικής λύσης»

Του είπε, με δυο λόγια, να μην το κοσκινίζει. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου του rebranding. Δεν έχουν μια πενταετία να περιμένουν

Σωστά, γιατί ποιος ξέρει πού θα τους βρει η επομένη των εκλογών.  

Αφού αρχίζει το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε ο Πολάκης να αναρτήσει ένα προσφορότερο για την περίσταση εικόνισμα.  

Μπορεί τα βουνά της φαντασίας να τα παίρνει ο Αρης. Τα συνέδρια του ΣΥΡΙΖΑ όμως έχει αποδειχθεί ότι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: H καταδίκη μιας αριστερής κοτούλας λειράτης!

Toυ ΙΩΣΗΦ ΦΟΥΣΕ

Ο αψύς Σφακιανός δεν τα σηκώνει αυτά... 

Δεν ανέχεται τον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη, όπου ο κάθε εξυπνάκιας πονηρίδης, τραβάει τις υποθέσεις του στο διηνεκές ζητώντας αναβολές...

"Μέχρι μία αναβολή ωρέ και πολύ τους είναι"....δήλωσε στην πλατεία των Σφακίων όταν τον ρώτησε ένα κοπέλι "...ίντα ωρέ Παυλή θα κάνεις με τη δικαιοσύνη;;;"...

Έλαχε και είχε και ο ίδιος κάτι ψιλοντράβαλα. Όχι τίποτα σπουδαίο, να κάτι ψιλοσυκοφαντίες που φαντάστηκε η αστική τάξη...

Νιώθει όμως η Παυλής;;; Θα τους συνέτριβε μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, στην πουλημένη τους δικαιοσύνη...

Θα τους ξηγιόταν ντρέτα...

Αλλιώς όμως τα σχεδιάζεις, αλλιώς στα φέρνει η μοίρα η κακορίζικη. Ο κονσιλιέρι του, καλό παιδί και έντιμο, όμως φιλάσθενο, κάθε φορά που είχε δίκη τον έπιαναν οι θέρμες...Πυρετός 42. Με θερμός τίγκα στα παγάκια τον είχαν 3 μέρες και 3 νύχτες και βδέλες σε όλο το κορμί...

Τι να κάμει; Να πάει να δικαστεί χωρίς κονσιλιέρι;;; 

 Είπε κι αυτός να ζητήσει μια αναβολή...αλλά οι ρουφιάνες οι θέρμες να επιμένουν...ε ζήτησε ωρέ πέντε...Τα βάζει κανείς με τον Θεό;;;

Ήρθε πάλι η ώρα της δίκης. Ετοιμάστηκε, πήρε όλα τα συντριπτικά στοιχεία να τους τα τρίψει στη μούρη, νίφτηκε προσεκτικά, έβαλε και την καθαρή την πουκαμίσα, αλλά....κατάρα στον λαδέμπορα...πάλι οι θέρμες...ούτε να σηκωθεί από το κρεβάτι δεν μπορούσε το συντρόφι...

"Ε τι 5, τι 6;;;" σκέφτηκε. Άλλωστε και το 7 ήταν ο τυχερός του αριθμός, αν χρειαζόταν...

Όμως η πουλημένη η δικαιοσύνη, οι πιασμένοι δικαστές, οι διορισμένοι χαφιέδες της χούντας, οι αναίσθητοι, ούτε που να τ' ακούσουν. "Έχεις δεν έχεις συνήγορο, η δίκη θα γενεί"...

Άκου θα γενεί!!!! Καίγεται το παληκάρι σαν σαμοβάρι και θέλουν να τον δικάσουν;;;!!!

Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, φτάνει στο σπίτι του κονσιλιέρι. Τον βρήκε χλωμό, κίντρινο σαν χλεπονιάρη, 42 φανέλες είχε αλλάξει από το πρωί. Τον λυπήθηκε, αλλά ο αγώνας θέλει θυσίες. Σήκωσε το ένα του χέρι προς τον ουρανό και το άλλο, το ζερβό, προς τον άρρωστο.
«Άρον τον κράββατον σου και περιπάτει», φώναξε με απόκοσμη φωνή...

Και σαν από θαύμα, τα βαθουλωμένα κιτρινισμένα μάγουλα, ήρθαν και ψώμωσαν, και ένα ροδαλί χρώμα σαν κροκάτη γάζα, σκέπασε το πρόσωπό του. Βάζει θερμότερο, 36 και 5...
 

"Θαύμα, θαύμα το παιδάκι μου", ούρλιαξε η Μάρθα η καμπούρα η γριά χαροκαμμένη μάνα του...

"Άκου θεια", της είπε στωικά ο Παυλής..."δεν είναι θαύμα, είναι...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Απολαυστικό μακροσκελές ξεφτίλισμα αριστερού Κρητικού Ποιμενικού...

 

ΣΥΡΙΖΑίικου ξεφτιλισμένου Υπαρκτού Πολακισμού κωμωδία


ΣΥΡΙΖΑίικου ξεφτιλισμένου Παππα-Πολακισμού κωμωδία

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Άδωνις ξεφτιλίζει Πολάκη. Απολαύστε υπεύθυνα.

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Τα υπέροχα 100% του Πολάκη στα Χανιά

 

Toυ Δημήτρη Καμπουράκη

Είχα λοιπόν μια περιέργεια να δω τι ψήφισε η Κρήτη στις εκλογές για την ηγεσία του Σύριζα. Οπότε κάθισα και μελέτησα λίγο τα τελικά αποτελέσματα. Κυρίως στην πατρίδα μου, τον νομό Χανίων, που είναι και πατρίδα του Παύλου Πολάκη.

Ασφαλώς, ήξερα ότι ο Πολάκης θα κερδίσει με μεγάλη πλειοψηφία. Λογικό και αναμενόμενο. Αν δεν τον ψηφίσει η πατρίδα του όταν πάει για αρχηγός μεγάλου κόμματος, ποιος θα τον ψηφίσει; Βεβαίως, είδα κάτι «κουφά» (που λένε και οι πιτσιρικάδες), τα οποία όμως δεν πρόκειται να κρίνω.

Απλώς θα τα παραθέσω και τα συμπεράσματα δικά σας.

Στο σύνολο της χώρας, στις εσωκομματικές εκλογές του 2023 που κέρδισε ο Κασσελάκης, είχαν ψηφίσει 140.000 άτομα. Σ’ αυτές τις εκλογές ψήφισαν 70.000, δηλαδή το 50% των περυσινών. Ένας στους δύο.

Στα Χανιά, βέβαια, έγινε το ακριβώς ανάποδο. Αντί για 50% μείωση, είχαμε 44,6% αύξηση των ψηφοφόρων. Εντυπωσιακό. Θα πείτε «αφού ήταν υποψήφιος για αρχηγός ο Χανιώτης, είναι λογικό». Εντάξει, είπαμε δεν κρίνω. Απλώς παραθέτω.

Στα Σφακιά, ιδιαίτερη πατρίδα του Πολάκη, στις προηγούμενες εκλογές ηγεσίας είχαν ψηφίσει 170 άτομα. (Απ’ αυτούς, οι 161 το ‘χαν ρίξει στον Κασσελάκη, αφού ο Πολάκης ήταν ο βασικός υποστηρικτής του). Στις εκλογές της περασμένης βδομάδας πόσοι ψήφισαν;

Εξακόσιοι δέκα πέντε (615) παρακαλώ. Οπότε, είχαμε μια αύξηση 390% των ψηφοφόρων που προσήλθαν στην κάλπη.

Το εξηγεί, λέτε, η εντοπιότητα του υποψηφίου; Αν πιστεύετε «ναι», εγώ πάω πάσο. 

Δεν χρειάζεται να σας πω πόσους απ’ αυτούς τους 615, πήρε ο Πολάκης. Μα φυσικά και τους 615. Μηδέν ο Φάμελλος, μηδέν ο Φαραντούρης, μηδέν ο Γλέτσος.

«Λογικό», θα πείτε πάλι. «Αν δεν πάρει το 100% των ψήφων στα Σφακιά ο Πολάκης, που θα το πάρει;» Εντάξει, να συμφωνήσω, αλλά ούτε ένας βρε αδερφέ; Κάποιος ξενομερίτης, κάποιος αντιδραστικός, κάποιος της εφορευτικής που λέει ο λόγος. Έτσι για ξεκάρφωμα.

Όπως ψάχνω, πέφτω πάνω στο εκλογικό τμήμα «Ασή Γωνιά». Ιστορικό ορεινό κεφαλοχώρι η «Ασή Γωνιά», στις παρυφές των Σφακίων. Την περασμένη Κυριακή, στην Ασή Γωνιά ψήφισαν 242 άτομα. Φυσικά, ο Πολάκης πήρε κι εδώ 100%, δηλαδή 242 ψήφους.

Η πλάκα είναι ότι…

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η μελαγχολία του ακροτελεύτιου άσματος

 

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Τα κύκνεια άσματα αποπνέουν πάντα μια βαριά μελαγχολία. Αυτή η υπόγεια συλλογική απελπισία, ήταν ορατή δια γυμνού οφθαλμού σε όποιον παρακολούθησε το Συριζαϊκό debate. Εντάξει, ο Γκλέτσος έκανε ό,τι μπορούσε για να μας διασκεδάσει, ο Πολάκης έβαλε τα δυνατά του να καμουφλάρει τον κουτσαβακισμό του, ο Φαραντούρης μας φλόμωσε με την άνευ ουσίας ευφράδειά του και ο Φάμελλος φόρεσε επιτυχώς το πιο καλοσυνάτο χαμόγελό του. Πλην πάλι, η αίσθηση των περασμένων μεγαλείων που όταν τα διηγείσαι σε πιάνουν τα κλάματα, δεν έπαψε να πλανάται στην ατμόσφαιρα.

Τι τα θέτε; Ένας κύκνος που πεθαίνει, θα αποτελεί πάντα θρηνητικό θέαμα. Θα μου πείτε ότι τούτοι εδώ, πριν πάρουν – εξ ανάγκης και απανωτών στραπάτσων – την μορφή του κάτασπρου και ευγενικού πτηνού, είχαν κάνει μεγάλη καριέρα ως γύπες και κακιασμένα αρπακτικά.

Σύμφωνοι, αλλά πάλι η ουσία δεν αλλάζει. Το όλο τηλεοπτικό θέαμα της Τετάρτης, θύμιζε μνημόσυνο στο οποίο οι παριστάμενοι παρίσταναν τους χαρούμενους γαμηλιώτες. Απόγνωση. 

(Για όσους αναγνώστες δεν το έχουν πρόχειρο, η μυθολογία λέει ότι ο κατάλευκος και ευγενικός κύκνος με το πολύ άσχημο κρώξιμο για φωνή, λίγο πριν πεθάνει, αρχίζει ξάφνου να κελαηδά αγγελικά αποχαιρετώντας παραπονιάρικα τις ομορφιές αυτού του κόσμου. Ο Πλάτωνας μάλιστα είχε γράψει ότι κελαηδά όχι γιατί λυπάται, αλλά διότι χαίρεται που σύντομα θα συναντήσει τον προστάτη του, το θεό Απόλλωνα. Αν ήξερα και ποιος είναι ο θεός Απόλλωνας του Σύριζα, θα είχα συμπληρωμένο το παζλ. Να είναι ο μακρινός και αόρατος Τσίπρας άραγε;)

Τέλος πάντων, έστω και μέσα απ’ αυτή τη διάχυτη μελαγχολία που διαπότιζε το debate τους, ένα ακροτελεύτιο συμπερασματάκι μπορεί να βγει. Θα κάνουν τον Πολάκη αρχηγό, να μου το θυμάστε.

Όχι μόνο διότι είναι ο μοναδικός εκ των τεσσάρων που έχει ένα ξεκάθαρο στίγμα (ουτοπικά και χαζά ακροαριστερό, δίχως τον Μεσσιανισμό του ΚΚΕ), αλλά κυρίως διότι το κόμμα αυτό έχει γραμμένες στο DNA του την ταξικοκοινωνική εχθροπάθεια και τη σαρωτική  επιθετικότητα.

Λένε πως κάθε ερωτική σχέση που αξίζει τον κόπο, τελειώνει άσχημα. Αντιστοίχως και ο Σύριζα, για να αποδείξει ότι άξιζε τον κόπο να υπάρξει ως κόμμα κατεδάφισης, πρέπει…

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Επιζώντες

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ελειπαν μόνο οι ρακές. Ακόμη και (εμφανώς) μακιγιαρισμένος, ο Πολάκης υποδυόταν αυθεντικά τον εαυτό του, σαν να βρισκόταν «εντός έδρας» και όχι εντός του πρωτοκόλλου που έχει καθιερώσει πλέον για τις εσωκομματικές τηλεμαχίες η δημόσια τηλεόραση.  

Η κυριαρχία του στον «αέρα» ήταν προδιαγεγραμμένη, όχι μόνο λόγω των ντεσιμπέλ με τα οποία τον έχει εξοπλίσει η «γενετική» οργή του, αλλά και λόγω επικοινωνιακής ασυδοσίας: Δεν είναι ότι εκείνος δεν σκηνοθετεί, όπως και οι άλλοι, την παρουσία του. Απλώς η δική του σκηνοθεσία «γράφει» στο γυαλί ως αυτοσχεδιασμός.

«Τι σημασία έχει;», θα αναρωτηθεί κανείς. Τι σημασία έχει αν τελικώς ο αντιδραστήρας της αψύτητας καταφέρει να εξαργυρώσει και εκλογικά την επικοινωνιακή του υπεροπλία; 

Τυχόν επικράτησή του θα επισφραγίσει τη διολίσθηση του κόμματος στο περιθώριο – αν δεν σηματοδοτήσει κιόλας μια τρίτη διάσπαση, με τους συντρόφους του εκείνους που δύσκολα θα συμβιώσουν μαζί του.

Προτού βιαστεί όμως κανείς να υποτιμήσει τον πολακισμό, σαν τον μακρύ ρόγχο ενός πολιτικού φαινομένου που εκπνέει, αξίζει να σκεφτεί και την αντίστροφη ανάγνωση: Τι καταφέρνει μέχρι στιγμής να επιπλέει από το ναυάγιο του μεγάλου αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ; 

Η πούρα Αριστερά έφτιαξε το καθαρό της σχήμα, αλλά δεν ανιχνεύεται σε καμία μέτρηση πάνω από το εκλογικό όριο.  

Ο Κασσελάκης, παρά την έξωσή του, συγκράτησε μια μαγιά για να φτιάξει δικό του κόμμα. 

Τι θα σημαίνει αν ο Πολάκης, που είχε στηρίξει τον Κασσελάκη ως «ντεκαπαρισμένη» εκδοχή του πολακισμού για την ανατροπή του συριζαϊκού κατεστημένου, βρεθεί ξαφνικά με τα κλειδιά της Κουμουνδούρου στο χέρι;

Από τον παλαιό ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να απομείνει μόνο η αντιπολιτική.

Θα σημαίνει ότι από το συριζαϊκό μείγμα θα έχει επιζήσει ως πιο ανθεκτικό και δραστικό συστατικό ο αντισυστημισμός. Ούτε η Αριστερά, ούτε ο πασοκίζων λαϊκισμός. Θα έχουν επιζήσει δύο συνιστώσες –κόμμα Κασσελάκη, κόμμα Πολάκη– που, παρά τις υφολογικές τους διαφορές, θα εκπροσωπούν, χωρίς ειρμό αλλά με ορμή, το «γκρεμίστε τα όλα»: Πιάστε τις τράπεζες, πάρτε πίσω τη ΔΕΗ, καταλάβατε τα διυλιστήρια, φτιάξτε λαϊκά δικαστήρια, κλείστε κάποιους φυλακή, κλείστε τα «ταϊσμένα» media.

Αν το σενάριο επιβίωσης Κασσελάκη – Πολάκη επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε κανείς να το αποδώσει στην ικανότητα αμφοτέρων να λειτουργούν ως μαγνήτες προσοχής. Θα μπορούσε όμως να δει, πίσω από τη μιντιακή βιτρίνα, ότι το (αντι)πολιτικό προϊόν που προσφέρουν έχει ζήτηση.

Η πολιτική επιτυχία δεν προϋποθέτει την προγραμματική συνοχή. Για να είναι κανείς ανταγωνιστικός στην εκλογική αγορά, αρκεί η αποδόμηση ενός ήδη απονομιμοποιημένου «συστήματος». Αρκεί να επικυρώνει δυσαρέσκειες «ψυχολογικά», κι ας μην μπορεί ορθολογικά να τις απαντήσει.

Ο Τσίπρας της ημιτελούς μεταστροφής προς τη σοσιαλδημοκρατία, θα βρίσκεται εκτός πολιτικής. 

Και στο κενό που άφησε...

 

ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Γι αυτό ο λαός τους έστειλε στα αζητητα

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αναβαλλόμενοι ή άλλα ντ' άλλων...

 Του Ιωσήφ Φουσέ


Άκουσα στο debate το σύντροφο Παύλο
(ή Παυλίτο, ή αψύ, η αιμορροίδα) και συγκινήθηκα όταν μας υποσχέθηκε ότι θα κρατικοποιήσει την Εθνική Τράπεζα. 

"Πόσο θα κοστίσει;;", ρώτησε ο Φάμελος το γατάκι το χνουδωτό.. 

"Δεκάρα τσακιστή", τον αποστόμωσε ο γητευτής των κωλοχτύπων. "Θα κάνουμε την αναβαλλόμενη φορολογία κεφάλαιο και θα πάρουμε μετοχές", συνέχισε κοιτώντας τον με οίκτο ο Νίκος Γκάλης των Οικονομικών.

Για πάμε να δούμε μερικά πράγματα. Τι είναι η αναβαλλόμενη φορολογία:;; ¨

Ο,τι λέει το όνομα....φόρος που αναβάλλεται...Έχεις σήμερα ζημίες. Πόσες; €500 χιλ. Του χρόνου έχεις κέρδη €500 χιλ. Θα πληρώσεις φόρο για τα κέρδη; Όχι, γιατί συμψηφίστηκαν με τις περσινές ζημίες. Άρα όταν έφαγες τη ζημία των €500 χιλ. έφτιαξες ένα θετικό αποθεματικό ίσο με 500 χιλ. Χ 22%, (φορολογικό συντελεστή), που είναι ο φόρος που δεν θα πληρώσεις επειδή έφαγες ζημίες...

Οι τράπεζες έφαγαν δις ζημίες. Έτσι έφτιαξαν ένα αποθεματικό (Δις ζημίες Χ 22%), που είναι ο φόρος που δεν θα πληρώσουν γιατί τα μελλοντικά τους κέρδη θα συμψηφιστούν με τις ζημιές που τις γονάτισαν. Κάθε χρόνο που έχουν κέρδη, το 22% αυτών των κερδών μειώνει αυτό το αποθεματικό, μέχρι να μηδενίσει και τότε οι τράπεζες να αρχίσουν πάλι να πληρώνουν φόρους.

Το κράτος δεν ήθελε να βάλει κι άλλα λεφτά στις τράπεζες, και είπε στον ESM "κοίτα, εμείς επιτρέπουμε στις επιχειρήσεις να συμψηφίζουν ζημίες με κέρδη για 5 χρόνια. Να το κάνουμε για τις τράπεζες αυτό αόριστο, να θεωρήσεις ότι αυτό είναι αποθεματικό Tier1 (μην κολλάτε στους ορισμούς), και έτσι να πιάσουμε τον στόχο χωρίς να βάλουμε λεφτά;" 

Ναι είπε ο ESM και προχωρήσαμε...

Τι λοιπόν δεν μπορεί να γίνει;;;

Να βγάλει το κράτος λεφτά με επιπλέον φόρο στις τράπεζες. Αν βάλει extra φόρο, απλά λογιστικά θα μειωθεί το αποθεματικό των αναβαλλόμενων φόρων, δεν θα εισπράξει δεκάρα.

Να κάνει το αποθεματικό των αναβαλλόμενων φόρων κεφάλαιο και να πάρει μετοχές. Κεφάλαιο είναι ένα περιουσιακό στοιχείο που εισέφερες σε μια εταιρεία. Οι αναβαλλόμενοι φόροι τι περιουσιακό στοιχείο είναι;;; 

 Ας πούμε ότι είναι ένα δικαίωμα που δίνει το κράτος στις τράπεζες να συμψηφίζουν ζημίες με κέρδη για πολλά χρόνια.  

Πως αποτιμάται αυτό το δικαίωμα;;;  

Διότι είναι και υπό αίρεση δικαίωμα. Μπορεί οι τράπεζες ποτέ να μην έχουν τόσα κέρδη που να συμψηφίσουν τις παλαιές ζημίες.

Είναι λίγο μπερδεμένα όλα αυτά;;; 

Είναι λίγο...

Κρατήστε αυτό:  

Ο Γκλέτσος πέταξε μια θηριώδη κοτσάνα που την τσίμπησαν όλοι. 

Ο Πολάκης πέταξε επίσης μια θηριώδη κοτσάνα που απλά την έντυσε με σαντιγύ...

Και ...