Αυτή είναι καθηγητρια οικονομικών η κάνω λάθος; Πάντως και ο φοίνικας είναι ακόμα πιο ισχυρός από τη δραχμή.
— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) May 25, 2026
Πετάω ιδέες εγώ. pic.twitter.com/4WCQ4BbyWN
Το πιο ανατριχιαστικό είναι ότι αυτή είναι οικονομολόγος και υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Ούτε Ελληνικά δεν ξέρει. Τις "κλίμακες" τις λέει "διακλαδώσεις". Κατάντια. https://t.co/7y2bHYhf3L
— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) May 24, 2026
Toυ Κώστα Στούπα
Η οικονομική σύμβουλος της κας Καρυστιανού, η 92χρονη κα Νεγρεπόντη, ανέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή πως το νέο κόμμα που δημιουργήθηκε στον απόηχο της οργής για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών δεν διαθέτει οικονομικό πρόγραμμα.
Το νεοϊδρυθέν κομματικό μόρφωμα, πάντως, στις δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει έως και διψήφιο ποσοστό.
Κόμματα όπως αυτό της κας Καρυστιανού και της κας Νεγρεπόντη έχουν υψηλές πιθανότητες επιτυχίας, γιατί δεν απευθύνονται στη λογική, αλλά στο συναίσθημα, στον φθόνο και στην παθολογία του αυτοκτονικού ιδεασμού κοινωνικών κατηγοριών των σύγχρονων καταναλωτικών κοινωνιών.
Ο Ραούλ Βανεγκέμ, ένας από τους θεωρητικούς του Μάη του ’68, της εξέγερσης της γενιάς που περιέγραψε πολύ καλά ο Τζέιμς Ντιν στην ταινία «Επαναστάτης χωρίς αιτία», έγραφε πως δεν μας κάνει ένας κόσμος όπου ο κίνδυνος να πεθάνεις από την πείνα έχει υποκατασταθεί από τον κίνδυνο να πεθάνεις από πλήξη.
Ο Ντιν πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1955, σε ηλικία μόλις 24 ετών, σε τροχαίο δυστύχημα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Οδηγούσε την αγαπημένη του Porsche με προορισμό αγώνα αυτοκινήτων στο Σαλίνας της Καλιφόρνια.
Οι σύγχρονοι άνθρωποι, προκειμένου το σώμα τους να κατακλυστεί από τις ορμόνες που εκλύονται από τον φόβο και την αίσθηση του κινδύνου - ορμόνες με τις οποίες το είδος επιβίωσε και εξελίχθηκε για εκατομμύρια χρόνια - κάνουν επικίνδυνα πράγματα. Τα ναρκωτικά, οι αγώνες ταχύτητας, ο χουλιγκανισμός και η τρομοκρατία είναι μερικά από αυτά.
Στις δημοκρατίες, η ανάδειξη «παλαβών» στην εξουσία αποτελεί άλλη μία έκφανση του κοινωνικού αυτοκτονικού ιδεασμού.
Ο Neil Postman περιέγραφε τη σύγχρονη δημοκρατία ως ένα σύστημα όπου οι πολίτες δεν ψηφίζουν πλέον κυρίως με βάση τη λογική επεξεργασία επιχειρημάτων, αλλά με βάση την εικόνα, το συναίσθημα και την ψυχαγωγική εντύπωση.
Στο γνωστό βιβλίο του Amusing Ourselves to Death («Διασκέδαση μέχρι θανάτου») υποστήριζε ότι η τηλεοπτική κουλτούρα μετέτρεψε την πολιτική σε μορφή θεάματος. Ο πολιτικός δεν χρειάζεται απαραίτητα να έχει το καλύτερο πρόγραμμα ή την πιο συνεκτική σκέψη, αλλά να φαίνεται άνετος στην οθόνη, να μιλά με σύντομα συνθήματα, να προκαλεί συναίσθημα και να κρατά αμείωτη την προσοχή του κοινού.
Ο Πόστμαν πίστευε ότι στις σύγχρονες δημοκρατίες οι πολίτες συχνά ψηφίζουν όπως επιλέγουν προϊόντα: με κριτήρια εικόνας, συμπάθειας και ταύτισης.
Αν αυτά που επισημαίνει ο Πόστμαν αφορούσαν την τηλεοπτική κουλτούρα, στην εποχή της κουλτούρας των κοινωνικών δικτύων το φαινόμενο έχει πολλαπλασιαστεί.
Άλλο χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της εποχής είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης ο οποίος ανέφερε πριν από λίγες μέρες, σε συνέντευξή του, πως η κοινωνία που ονειρεύεται μοιάζει με εκείνη του Star Trek, ως παράδειγμα μιας μετακαπιταλιστικής κοινωνίας που τον εμπνέει πολιτικά και φιλοσοφικά.
Το Star Trek κατά Βαρουφάκη παρουσιάζει μια κοινωνία όπου δεν υπάρχει χρήμα, δεν υπάρχουν αγορές με τη σημερινή έννοια και η τεχνολογία επιτρέπει στους ανθρώπους να εργάζονται περισσότερο για τη δημιουργία και τη γνώση παρά για την επιβίωση.
Θα έπρεπε, ίσως, κάποιος να του εξηγήσει πως πρόκειται για μια σειρά την οποία κάποιος χρηματοδοτεί για να γυριστεί, με σκοπό να αποδώσει κέρδος…
Η υπερβολική αίσθηση ασφάλειας και του δεδομένου της ευημερίας των πολιτών των μεταβιομηχανικών δημοκρατιών του οδηγεί σε ...
