RADAR: Ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ: ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ

Κατά τους προπαγανδιστές της κυβέρνησης όλα πάνε πρίμα.

Η οικονομία σφύζει από ζωή, ξεπερνά τα μνημόνια, ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τις εχθρικές και δύσπιστες αγορές, ενώ ταυτόχρονα η ανεργία μειώνεται και το οικονομικό της μοντέλο αλλάζει, μεταρρυθμίζεται, ξεφεύγει από τον κύκλο του ασύδοτου τουρισμού και των νεοφιλελεύθερης έμπνευσης υπηρεσιών, γίνεται δυναμικά επενδυτικό, έντονα παραγωγικό, έτοιμο για την πέμπτη και έκτη βιομηχανική επανάσταση.

Η κοινωνία επίσης νοιώθει το χάδι του κράτους και της κυβέρνησης, οι πολίτες γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι έχουν συμπαραστάτες δίπλα τους, πρόσωπα που συμπονούν και νοιάζονται για όλα τους τα προβλήματα.

Διεθνώς δε η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας απολαμβάνει εκτίμησης και εμπιστοσύνης, κινείται με άνεση στους δαιδάλους της γεωπολιτικής, ασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα και διαλύει εν ριπή οφθαλμού κάθε απειλή απ' όπου κι αν προέρχεται.

Κατόπιν όλων αυτών, η κυβέρνηση είναι σταθερή και ακμαία, έτοιμη για άλματα μεταρρυθμιστικά και επιδόσεις σπουδαίες.

Και οι υπουργοί της επίσης κραταιοί και αγέρωχοι, γεμάτοι δύναμη και αυτοπεποίθηση για το έργο που προσφέρουν στην ελληνική κοινωνία, είναι έτοιμοι να μιλήσουν, να παρηγορήσουν και να εμπνεύσουν κάθε πικραμένο και απογοητευμένο από τις αδήριτες νομοτέλειες του κόσμου τούτου.

Ο δε Πρωθυπουργός, αδιαμφισβήτητος και αψεγάδιαστος, μοναδικός ηγέτης του κόμματος και της χώρας, μόνο επιτεύγματα έχει να επιδείξει και άοκνες προσπάθειες για το καλό του τόπου και των κατοίκων του.

Ουδέν τον βαραίνει στα τρεισήμισι χρόνια της διακυβέρνησής του, ούτε λάθη, ούτε επιπολαιότητες, ούτε ζημιές, παρά μόνο θαρραλέες αποφάσεις και μεγάλες στρατηγικές επιλογές.

''Το ατύχημα'' της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι ήταν ένα μικρό δυστυχές επεισόδιο, αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, των σπάνιων δυτικών ανέμων και έργο αδίστακτων εμπρηστών που δεν ορρωδούν προ ουδενός, όταν πρόκειται να προετοιμάσουν την έκτη γενιά αυθαιρέτων, αφού δεν επείσθησαν από τα ισχυρά κίνητρα νομιμοποίησης που προσέφερε η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας.

Το βάρος των τόσων θυμάτων σόκαρε αρχικώς την κυβέρνηση, αλλά σε δεύτερο χρόνο την εξόπλισε με δύναμη προκειμένου να γκρεμίσει όλα τα αυθαίρετα, να διώξει τους άχρηστους από την Πυροσβεστική και την Αστυνομία και να υψώσει ένα διεθνές τείχος προστασίας για το περιβάλλον που υπονομεύεται από τους άκαρδους νεοφιλελεύθερους, τους αδηφάγους πλούσιους και τα μέσα που διαθέτουν.

Και ο λαός βεβαίως γεμάτος ενθουσιασμό χειροκροτεί τους υπουργούς και ζητωκραυγάζει τον μεγάλο τιμονιέρη..

Ετσι...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Όλα εδώ πληρώνονται!

Στις αρχές του 2015 η Πορτογαλία ετοιμαζόταν για την ολοκλήρωση του δικού της δανειακού προγράμματος και για την επανένταξή της, με ίδιες δυνάμεις, στο διεθνές οικονομικό σύστημα.

Προετοιμαζόταν δηλαδή συστηματικά και οργανωμένα για την καθαρή έξοδό της στις αγορές.

Όλα έδειχναν να πηγαίνουν κατ' ευχήν μέχρι τη στιγμή που προέκυψε ο ελληνικός τυφώνας.

Στις ελληνικές εκλογές της 25 Ιανουαρίου του 2015, πρώτος ανεδείχθη ο ΣΥΡΙΖΑ και σχημάτισε τη γνωστή σε όλους «βαρουφάκειο κυβέρνηση» από κοινού με τους «αγανακτισμένους» ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου.

Εκείνης της εκλογής ακολούθησε ένα εξάμηνο άγονων διαπραγματεύσεων, στη διάρκεια των οποίων αμφισβητήθηκε η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ και κατ' επέκταση η υπόσταση συνολικά της ευρωζώνης. Γεγονός που αποτιμήθηκε από τις αγορές και έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την τότε κυβέρνηση της Πορτογαλίας.

Τρία χρόνια μετά η «μετανιωμένη» κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου αντιμετωπίζει σχεδόν την ίδια κατάσταση.

Προετοιμαζόμενη για την ολοκλήρωση του δικού της τρίτου προγράμματος, που αποδέχθηκε θέλοντας και μη το καλοκαίρι του 2015 γιατί αλλιώς η χώρα θα έσκαγε στα βράχια, έχει απέναντί της την ιταλική θύελλα.

Η Ιταλία αναζητεί πρωθυπουργό από τη συμμαχία μεταξύ της Λέγκας του Σαλβίνι και των Πέντε Αστέρων του Πέμπε Γκρίλο.

Για την ώρα δεν έχει βρει πρωθυπουργό - ο προταθείς απεδείχθη αναξιόπιστος και ο πρόεδρος Ματαρέλα ζητεί εγγυήσεις από τα δύο κόμματα - και κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει αν το ιταλικό λαϊκίστικο σχήμα, προϊών της τρέχουσας ευρωπαϊκής αντιπολιτικής, θα βρει αξιόπιστο πρόσωπο ικανό να πείσει τον ιταλό πρόεδρο.

Όπως και να έχει, της γειτονικής Ιταλίας ηγείται μια λαϊκιστική συμμαχία χωρίς όρια και περιορισμούς. Τίποτε δεν εγγυάται ότι δεν θα πράξει τα ανείπωτα. Και τέλος πάντων θα χρειαστεί τουλάχιστον έξη μήνες μέχρι να καταλάβει τις πραγματικές υποχρεώσεις της έναντι της ευρωζώνης.

Κάτι που ήδη περιγράφεται από τα ευρωπαϊκά κέντρα, αξιολογείται και αποτιμάται από τις αγορές.

Η επίδρασή της αποτυπώθηκε χθες στην καμπύλη των επιτοκίων, ιδιαιτέρως των ελληνικών ομολόγων.

Οι δικοί μας στην Αθήνα υπολόγιζαν ότι με την επίτευξη της τεχνικής συμφωνίας το επιτόκιο των ελληνικών δεκαετών ομολόγων θα έπεφτε στο 3,5% και τον Αύγουστο με το κλείσιμο του προγράμματος θα υποχωρούσε στο 3% καθιστώντας ευχερέστερη την ελληνική έξοδο στις αγορές.

Δυστυχώς όμως η ιταλική περιπλοκή ώθησε τα επιτόκια των ελληνικών τίτλων προς τα πάνω. Έφτασαν τις προηγούμενες μέρες στο 4,5% δυσκολεύοντας και σε κάθε περίπτωση καθυστερώντας την πολυπόθητη ελληνική έξοδο στις αγορές.

«Τώρα μπορώ να φανταστώ τις αγωνίες των Πορτογάλων το πρώτο εξάμηνο του 2015» μας εξομολογήθηκε ένας από τους διαπραγματευτές της ελληνικής κυβέρνησης για την έξοδο από τα μνημόνια. Και δεν είναι μόνον αυτό.

Η κυβέρνηση Τσίπρα προκειμένου να ασφαλίσει κατά το δυνατόν την έξοδο στις αγορές θα πρέπει εγκαίρως να βρει αντίβαρα της ιταλικής περιπλοκής.

Πράγμα που σημαίνει ότι...

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ - Ζωή Γιαβρή: Το άλλο πρόσωπο του Συριζόπληκτου ΚηφηνοΚαρανικάδικου που αργά ή γρήγορα θα επικρατήσει των σημερινών σκυβάλων της πολιτικής και της οικονομίας, όσο κι αν φέρνει αλλεργία στους απανταχού ΚηφηνοΚαρανίκες

Το πρόσωπο νεανικό, καθαρό, αψεγάδιαστο, και μαζί σεμνό, σχεδόν ταπεινό, απαλλαγμένο από τη συνήθη θρασύτητα της νιότης.

Και ο λόγος επίσης σαφής, λιτός, περιεκτικός, γεμάτος γνώση και αυτοπεποίθηση.

Μιλάμε για τη Ζωή Γιαβρή, μια νεαρή επιστήμονα, απόφοιτο της Σχολής Ηλεκτρολόγων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, η οποία ίδρυσε το 2015 στην Αθήνα την Advantis Medical Imaging, μια μοντέρνα εταιρεία στον τομέα των νευροεπιστημών και δι' αυτής διεκδικεί το ευρωπαϊκό βραβείο καινοτόμων γυναικών - ηλικίας κάτω των 30 ετών - για το 2018.

Επελέγη μεταξύ 122 υποψηφίων από όλη την Ευρώπη, είναι ανάμεσα στις δώδεκα φιναλίστ για το γενικό βραβείο και ανάμεσα στις τρεις για το ειδικότερο που φέρει τον τίτλο Women Rising Innovator Award.

Η νεαρή κυρία Γιαβρή αποφοιτώντας από το Μετσόβιο έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νευροβιολογία και ακολούθως, στηριζόμενη στο λεγόμενο υπολογιστικό νέφος, προχώρησε στη δημιουργία ενός πρωτοποριακού λογισμικού για την επεξεργασία των εξετάσεων μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου.

Πρόκειται για καινοτόμες λύσεις λογισμικού στον κλάδο της ιατρικής απεικόνισης, που επέτρεψαν την υιοθέτηση νέας μεθόδου διάγνωσης παθήσεων του εγκεφάλου, όπως η πολλαπλή σκλήρυνση κατά πλάκας, η νόσος Αλτσχάιμερ και άλλες.

Το πρωτοποριακό έργο της νεοφυούς εταιρείας που ίδρυσε η κυρία Γιαβρή μαζί με τους συναδέλφους της Περικλή Ζιώγκα και Δημήτρη Ροζάκη συμπεριελήφθη από την επιστημονική έκδοση MIT Technology Rewiew του ομώνυμου ξακουστού τεχνολογικού ιδρύματος της Μασαχουσέτης στις 35 πιο καινοτόμες δράσεις για νέους έως 35 ετών.

Το ενδιαφέρον, πέραν των επιστημονικών διακρίσεων, είναι ότι...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η Δημοκρατία όντως "δεν εκδικείται', αλλά δεν πρέπει να είναι και ηλίθια!

Η χορήγηση αδειών σε κρατουμένους δεν είναι κάτι σπάνιο, ούτε αποτελεί ελληνική επινόηση. Προβλέπεται στα σωφρονιστικά καθεστώτα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι για τα εγκλήματα της τρομοκρατίας υπάρχει ειδική νομοθεσία, με ξεχωριστές προβλέψεις, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα αυτών.

Είναι ακόμη γνωστό ότι στην Ιταλία, η οποία στη δεκαετία του 70 και του 80 αντιμετώπισε το πιο διευρυμένο κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων, εφαρμόστηκαν ειδικά μέτρα και προβλέφθηκαν ευεργετικές διατάξεις για τους μεταμεληθέντες τρομοκράτες των Ερυθρών Ταξιαρχιών και άλλων ένοπλων οργανώσεων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα μεταμεληθέντες τρομοκράτες δούλευαν καθημερινά εκτός φυλακών και επέστρεφαν στα κελιά τους το βράδυ.

Η περίπτωση Κουφοντίνα ωστόσο είναι ξεχωριστή, για να μην πούμε μοναδική.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας συμμετείχε σε τουλάχιστον 11 δολοφονικές ενέργειες της 17 Ν, στις περισσότερες των οποίων πρωταγωνίστησε, ήταν, με άλλα λόγια, αυτός που πυροβόλησε εναντίον των θυμάτων.

Υπήρξε, κατά πάσα βεβαιότητα, ψυχρός, κατ' επανάληψη, εκτελεστής, ένα είδος σίριαλ κίλερ και γι' αυτό έφερε το προσωνύμιο «φαρμακοχέρης».

Επιπλέον ουδέποτε δήλωσε τη μεταμέλειά του, ούτε καν εξέφρασε λύπη για τα θύματά του.

Διεκήρυξε μόνο το τέλος της 17 Ν και ουδέποτε αρνήθηκε τον ένοπλο αγώνα. Και βεβαίως δεν παρέδωσε το εμβληματικό 45άρι, παρά το έκρυψε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αποτελεί ένας είδος παρακαταθήκης στις επόμενες γενιές.

Υπήρξε με άλλα λόγια και παραμένει αμετανόητος.

Προσπάθησε μάλιστα συστηματικά να υποστηρίξει όλα αυτά τα χρόνια ότι διώκεται για τις ιδέες του και όχι για τις ειδεχθείς πράξεις του

Δεκαπέντε χρόνια μετά την βαριά καταδίκη του - έντεκα φορές ισόβια - επικαλείται τους νόμους της αστικής Δημοκρατίας, την οποία πολέμησε με το χειρότερο τρόπο, προκειμένου να επανασυνδεθεί με την οικογένειά του και να φροντίσει τη μελισσοκομική δραστηριότητα που είχε εγκαταλείψει μετά τη σύλληψή του.

Είναι φανερό ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Ο Τσίπρας, ο Τραμπ και η ευκαιρία

Οι γεωπολιτικές συνθήκες στον κόσμο και ιδιαιτέρως στη ζώνη των ενδιαφερόντων μας, δηλαδή στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, είναι ομολογουμένως ασταθείς και εν πολλοίς μεταβαλλόμενες.

Η τάξη δεν έχει αποκατασταθεί ακόμη στη Βόρεια Αφρική, η συριακή κρίση παραμένει ενεργή παρά την υποχώρηση του Ισλαμικού Κράτους, οι Κούρδοι παλεύουν για τη δημιουργία νέου κράτους, οι Τούρκοι αντιστρατεύονται με όλα τα μέσα αυτή την προοπττική, το Ιράν παραμένει στην «πρίζα» λόγω των αμερικανικών αντιδράσεων στα όποια πυρηνικά του σχέδια, και η Ρωσία θέλει να εδραιώσει την παρουσία της στη Μέση Ανατολή.

Την ίδια στιγμή σε αυτή την αδιαμόρφωτη ζώνη αναπτύσσονται τα πιο ενδιαφέροντα παγκοσμίως ενεργειακά σχέδια, με τη συμμετοχή των ισχυρότερων πετρελαϊκών ομίλων. Μοναδικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων και μαζί ξεχωριστοί ενεργειακοί και εμπορικοί δρόμοι καθιστούν την ευρύτερη περιοχή διεκδικήσιμη και επικίνδυνη βεβαίως.

Σε αυτό το περιβάλλον για πρώτη φορά επίσης τα τελευταία 50 χρόνια τίθενται σε σοβαρή δοκιμασία οι σχέσεις Τουρκίας - Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η αμερικανική διοίκηση μιλάει πλέον για θεμελιώδεις διαφορές και για αντίθεση συστημάτων όταν αναφέρεται στη γείτονα. Θεωρεί δε ότι το ρήγμα δεν είναι συγκυριακό, καθώς το σύστημα Ερντογάν έχει επικρατήσει και είναι αυτό που ορίζει τη μεγάλη αντίθεση με τη μέχρι τώρα σύμμαχο υπερδύναμη.

Η διαταραχή στις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ είναι τέτοια που ορισμένοι αναμένουν ακόμη και ανατροπή του αμερικανικού δόγματος στην ευρύτερη περιοχή.

Το ενδιαφέρον για τη χώρα μας είναι ότι σε αυτές τις ξεχωριστές διεθνείς συνθήκες προπαρασκευάζεται πυρετωδώς και από τις δύο πλευρές η συνάντηση του έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Η επερχόμενη συνάντηση στον Λευκό Οίκο περιγράφεται πολυσήμαντη και γεμάτη ισχυρούς συμβολισμούς.

Κατά μία εκδοχή προετοιμάζεται αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το πρωινό της κυρα-Παρασκευής

Η κυρα-Παρασκευή ξύπναγε αχάραγα. Είχε έξι στόματα να φροντίσει και άλλα οκτακόσια να ταΐσει. Σηκωνόταν πρώτη, έβραζε γάλα στη μεγάλη κατσαρόλα, έκοβε και λίγο ψωμί να το έχουν πρόχειρο οι κόρες και τ' αγόρια της, έριχνε βιαστικά κάτι στην πλάτη της και γραμμή για το Γυμνάσιο.

Εκείνη τη χρονιά - μάλλον το '64 θα ήταν - την είχαν φωνάξει από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων να δουλέψει μαζί με άλλες γυναίκες στην κουζίνα του σχολείου. Ακάματη και έμπειρη όπως ήταν από τις θερινές παιδουπόλεις, της φαινόταν σχεδόν παιχνίδι.

Οργάνωνε και έφτιαχνε μαζί με τις άλλες γυναίκες υποτυπώδες πρωινό, γάλα ή τσάι, ψωμί και λίγο κίτρινο τυρί για τα πεινασμένα παιδιά που έφταναν νωρίς-νωρίς. Από τις 7.30 το πρωί συγκεντρώνονταν στη μεγάλη υπόγεια σάλα με τους πάγκους και τα τραπέζια.

Στο Γυμνάσιο της μικρής κωμόπολης που δέσποζε του οροπεδίου μαθήτευαν εκείνα τα χρόνια περίπου οκτακόσιοι γυμνασιόπαιδες. Οι περισσότεροι προέρχονταν από περίπου τριάντα γειτονικά χωριά.

Οι γονείς τους, φτωχοί αγρότες οι περισσότεροι, είχαν καημό να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα, μήπως και ξεκολλήσουν από τη λάσπη των χωραφιών.

Νοίκιαζαν με χίλιους κόπους μικρά και ανήλιαγα δωμάτια, όπου τα παιδιά έμεναν συνήθως δυο-τρία μαζί, χωρίς μπάνιο και τουαλέτα εννοείται. Κάτι νιπτήρες κρέμονταν στην εξώπορτα και αυτό ήταν όλο. Κάθε Σάββατο έρχονταν με το λεωφορείο τα καλάθια με λίγα αβγά, τυρί, καμιά πίτα και κανένα καρβέλι ψωμί. Οι προμήθειες δεν έφταναν ούτε για δυο-τρεις μέρες.

Από Τρίτη - Τετάρτη οι πεινασμένοι μαθητές έκαναν επιδρομές σε κήπους και περβόλια σηκώνοντας ακόμη και κρεμμύδια, ό,τι τέλος πάντων έβρισκαν μπροστά τους.

Οι κάτοικοι της κωμόπολης είχαν αρχίσει να αντιδρούν, ζητώντας μέτρα σε βάρος των μαθητών.

Η απόφαση της τότε κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου ήλθε ως μάννα εξ ουρανού.

Και η κυρα-Παρασκευή δεν προλάβαινε να γεμίζει τα αλουμινένια ποτήρια με γάλα ή να κόβει φέτες ψωμιού και κίτρινο ευρωπαϊκό τυρί σε κύβους...

Αλλοι καιροί, θα πείτε... Ελα όμως που επανέρχονται.

Στη μακρόσυρτη διαπραγμάτευση με εταίρους και δανειστές τα μόνα αντίμετρα που συζητούν οι ξένοι είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το χρέος του Παναγή

Εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό ο Παναγής σηκώθηκε αχάραγα. Πέταξε σβέλτα από πάνω του τη βαριά τσέργα, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο, ντύθηκε με ό,τι βρήκε μπροστά του, φόρεσε τα σκληρά γουρνοτσάρουχα - δεν τον ένοιαζε, ήξερε ότι με την πρωινή δροσούλα θα άνοιγαν -, κι άρχισε να κατηφορίζει προς τον κάμπο με ένα ξεροκόμματο στο χέρι.

Είχε υποσχεθεί στη δόλια μάνα του να πάει στα μεταλλεία για δουλειά. Ηταν δεν ήταν 15, κάνα δυο χρόνια μετά την πτώχευση του '32, και δεν άντεχε άλλο να τη βλέπει να παλεύει και να μην μπορεί να βγάλει από πάνω της το χρέος από το δάνειο του Προβατά.

Η Λάμπρω είχε χηρέψει νωρίς, όταν τα παιδιά της ήταν μικρά, και δεν μπορούσε να τα αναστήσει χωρίς να δανειστεί. Τα έκανε όλα μόνη της, φρόντιζε τα παιδιά - πέντε τα καημένα -, τα χωράφια, τα περβόλια, τα ζώα, τα πάντα.

Εκανε ό,τι πέρναγε από τα χέρια της. Ξενοδούλευε μάλιστα δώθε-κείθε, αλλά το χρέος - χρέος, δεν μπορούσε να το ξεπληρώσει. Δεν άντεξε, απόκαμε κάποια στιγμή. «Θα μας τα πάρει όλα ο τοκογλύφος» μονολογούσε βαριανασαίνοντας.

Κάπως έτσι ο Παναγής πήρε την απόφαση και έτρεχε εκείνο το πρωί να φτάσει στην ώρα του. Επρεπε να περπατήσει κοντά στα δέκα χιλιόμετρα μέσα στο σκοτάδι. Δεν τον ένοιαζε, δεν φοβόταν τις νεράιδες του οροπεδίου που σου παίρνουν τη λαλιά.

Εφτασε στην πόρτα του ορυχείου - χρωμίτη έβγαζε το μεταλλείο - και κατευθύνθηκε προς τον επιστάτη. Τον «ζύγισε» εκείνος με μια ματιά, τον είδε ψωμωμένο και πάραυτα τον εξόπλισε με τα σκαπτικά.

«Θα παίρνεις 15 δραχμές μεροκάματο και θα πληρώνεσαι κάθε Σάββατο» του 'πε ορθά-κοφτά και τον έστειλε στην ομάδα των μεταλλωρύχων που ετοιμάζονταν να κατέβουν στις στοές.

Ρίγος τον έπιασε σαν ένιωσε τον κρύο αέρα που έβγαινε απ' της γης τα βάθη. Εφταναν κοντά στα 150 μέτρα βάθος να σκάβουν και να φορτώνουν στα βαγονέτα. Ζορίστηκε στην αρχή, πόναγαν όλα του τα μέλη, αλλά ήταν οι μεταλλωρύχοι καλοί άνθρωποι και χωρατατζήδες. Προσαρμόστηκε με τον καιρό, άρχισε να μαζεύει σιγά-σιγά λίγα λεφτουδάκια και να ξεπληρώνει τις δόσεις στον Προβατά. Του έμεναν κι εκείνου κάτι λίγα, μπορούσε πια να τρώει πότε-πότε καμιά φασολάδα στο χάνι, κατάφερε κάποια στιγμή να αγοράσει κι ένα ζευγάρι άρβυλα και να απαλλαγεί από τα άθλια γουρνοτσάρουχα. Θα του πήρε δυο χρόνια σκληρής δουλειάς στα έγκατα της γης να ξεπληρώσει το χρέος.

Δεν ξέχασε ποτέ εκείνη την εμπειρία. Το 'χε και το έλεγε στα γεροντάματα: Εσμιγε τα φρύδια του, σοβάρευε, και προειδοποιούσε με αυστηρότητα τους απογόνους του:

TOYΡΚΙΑ - ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ - ΜΜΕ: H αξία και ρόλος των Μέσων Ενημέρωσης στην διασφάλιση της Δημοκρατιας - Η αποτυχία του τουρκικού πραξικοπήματος χάρη στα ΜΜΕ ως ΜΑΘΗΜΑ για εκλεγμένους Ισλαμοφασίστες και Συριζοφασίστες

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

Τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, όπως και τα social media, αυτά που εχθρευόταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ήθελε είτε να κλείσει είτε να ελέγξει, διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στην υπεράσπιση της Δημοκρατίας και στην κινητοποίηση του τουρκικού λαού απέναντι στους πραξικοπηματίες.

Ηταν τα ιδιωτικά κανάλια και οι δημοσιογράφοι που κυνηγούσε η αμετροεπής τουρκική ηγεσία, που στις πρώτες ώρες της μεγάλης σύγχυσης αντέδρασαν δυναμικά στην απόπειρα πραξικοπήματος, αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τις υποδείξεις των συνωμοτών και προσέφεραν δυνατότητες επικοινωνίας με τον λαό στον σχεδόν ακινητοποιημένο και απομονωμένο τούρκο πρόεδρο.

Ηταν οι δημοσιογράφοι του συγκροτήματος Ντογάν, που αποτελούσε πρώτο στόχο του καθεστώτος Ερντογάν, αυτοί που αναζήτησαν τον τούρκο πρόεδρο και μετέδωσαν τα μηνύματα αντίστασης και κινητοποίησης στον λαό και στους οπαδούς του.

Ηταν οι θεωρούμενοι εχθροί και πολέμιοι του Ερντογάν εκείνοι που πρώτοι αντιστάθηκαν στην ωμή βία των στασιαστών και των τανκς.

Τα αιματηρά γεγονότα στη γειτονική Τουρκία είναι δηλωτικά του αυξημένου ρόλου, της σημασίας και της ανάγκης όχι απλώς ύπαρξης και ανεμπόδιστης λειτουργίας των μέσων ενημέρωσης, αλλά και ενίσχυσής τους.

Απεδείχθησαν τα μέσα ενημέρωσης οι πιστότεροι σύμμαχοι της εκλεγμένης ηγεσίας, εγγυητές και πρωτοπόροι υπεράσπισης των δημοκρατικών ελευθεριών, αλλά και ισχυρές βάσεις επικοινωνίας με τον λαό.

Πράγμα που φανερώνει και στους δικούς μας εδώ κυβερνώντες ότι τα μέσα ενημέρωσης, τα κανάλια, οι εφημερίδες, οι δημοσιογράφοι δεν είναι εκφράσεις της διαπλοκής, όπως θέλει η τρέχουσα ισοπεδωτική, στρεψόδικη και παραπλανητική προπαγάνδα του κ. Παππά, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατικής λειτουργίας της χώρας.

Τα μέσα ενημέρωσης, οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα δεν είναι μόνο οικονομικές οντότητες, όπως θέλουν να τα εμφανίζουν οι εδώ κυβερνώντες.

Είναι...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το ναυάγιο των ιδεών της Αριστεράς του εθνικού μας τσαρλατάνου

Οπου να βρεθεί κι όπου να σταθεί κανείς νιώθει ένα βαρύ αίσθημα απώλειας και επερχόμενης καταστροφής να πλανάται πάνω από τη χώρα.

Η αγωνία ακόμη και για το άμεσο μέλλον είναι διάχυτη στους πολίτες, όπως και η ανησυχία και η μοιρολατρία επίσης για τα επερχόμενα πολλαπλά δεινά.

Είναι η διάψευση των προσδοκιών τόσο εμφανής και τόσο αποκαρδιωτική που δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες.

Αντιλαμβάνονται άπαντες ότι οι συνθήκες επιδεινώνονται συνεχώς σε όλα τα μέτωπα και ούτε ένα πεδίο προόδου δυστυχώς δεν αναδεικνύεται.

Ο κύκλος ιδεών του σχήματος της νέας Αριστεράς που μας κυβερνά κατερρίφθη στην κυριολεξία.

Δεν υπάρχει ζώνη που να επιβεβαιώνει τις βασικές αντιλήψεις που καθοδηγούσαν την κυβερνώσα παράταξη της Αριστεράς.

Στην οικονομία πίστευαν ότι θα επιβάλουν τις απόψεις τους στην Ευρώπη και θα απαλλάξουν τη χώρα από τα μνημόνια και τη λιτότητα.

Αντιθέτως, η χώρα κινδύνευσε με Grexit, οι τράπεζές της κατεστράφησαν, η ελευθερία της κίνησης κεφαλαίων χάθηκε και έφθασε η ελληνική οικονομία να είναι απολύτως εξαρτημένη από τα λεφτά των άλλων. Και το χειρότερο είναι ότι παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα ατελές σχήμα πολιτικής διαπραγμάτευσης, που ουδέν αποδίδει, παρά μόνο βάρη προσθέτει.

Στο Προσφυγικό η πολιτική ανοιχτών συνόρων επίσης κατέρρευσε και η Ελλάδα από χώρα διέλευσης μετατράπηκε σε ελάχιστο χρόνο σε χώρα εγκατάστασης προσφύγων.

Οι κυβερνώντες αρνούνταν για λόγους ανθρωπιστικούς και δικαιωμάτων την Αμυγδαλέζα και τώρα χτίζουν δεκάδες αντίστοιχες δομές για να φιλοξενήσουν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες που αναγκαστικά πλέον θα μείνουν εδώ.

Για να μην αναφερθούμε στους εθνικούς κινδύνους που αναδεικνύονται από τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, την εμπλοκή του ΝΑΤΟ και τις ευκαιρίες που αυτή προσφέρει για αναζωπύρωση των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο.

Ακόμη και οι όρκοι πίστης στους δημοκρατικούς θεσμούς, στη διαφάνεια, στον πλουραλισμό προδόθηκαν και προδίδονται καθημερινά.

Οι ανεξάρτητες Αρχές ακυρώθηκαν στην πράξη, στη Δικαιοσύνη συμβαίνουν σημεία και τέρατα, και μαζί οργιάζουν τα αμαρτωλά δίκτυα προπαγάνδας, όπως και μόνιμη κατέστη η προσπάθεια ποδηγέτησης του Τύπου και των μέσων ενημέρωσης.

Κοινή είναι η πεποίθηση ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μετέωρo κωλοχανείο η xώρα , αντιμέτωπη με καταστροφή εθνικών διαστάσεων

Σε μια ιδιότυπη κατάσταση μακράς αναμονής και επικίνδυνου μετεωρισμού περιέρχεται η Ελλάδα.

Όλα τα μέτωπα, εσωτερικά και εξωτερικά μένουν ανοιχτά σε διαρκή εκκρεμότητα, αφήνοντας πλήθος δαιμονίων να επιδρούν καταστροφικά και να διαμορφώνουν συνθήκες ανεξέλεγκτες.

Στο εξωτερικό μέτωπο το προσφυγικό θέτει υπό αίρεση και αμφισβήτηση σταθερές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων σαράντα χρόνων και μαζί διαβρώνει τη θέση της χώρας στην Ευρώπη.

Το ΝΑΤΟ, με την πρόσφατη εμπλοκή του στην επιτήρηση του Αιγαίου, αλλάζει τα δεδομένα στον έλεγχο του αρχιπελάγους και ταυτόχρονα μεταβάλλει τις ισορροπίες στη διαχείριση των διαφορών μας με τη γείτονα Τουρκία, οι διεκδικήσεις της οποίας διατηρούνται αμείωτες, όπως φανερώνουν οι αμφισβητήσεις της στα θέματα έρευνας και διάσωσης με τις συνεχείς εξόδους του τουρκικού πολεμικού στόλου και βεβαίως με τις εντεινόμενες τελευταίως παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τα μαχητικά αεροσκάφη της Άγκυρας.

Είναι φανερό ότι το προσφυγικό έχει αδυνατίσει τη θέση της χώρας στον κόσμο, επιτρέποντας σε όλους τους γείτονες μας, ακόμη και τους ασθενέστερους να εγείρουν πάσης φύσεως διεκδικήσεις.

Όσο η Ελλάδα μετεωρίζεται σε μείζονα ζητήματα όπως το προσφυγικό τόσο η θέση της θα υποχωρεί. Στην παρούσα φάση την παρτίδα σώζει η σταθερότητα της Άνγκελα Μέρκελ η οποία ανθίσταται στις πιέσεις των δυνάμεων της απομόνωσης και του εθνοκεντρισμού που θέλουν φράκτες και περιορισμούς στην ελευθερία διακίνησης προσώπων στην ενωμένη Ευρώπη. Είναι και αυτό ένα ανεξήγητο παράδοξο για όσους στο εσωτερικό της Ελλάδας καλλιεργούν τυφλό αντιγερμανισμό και πάνε να ξανασηκώσουν αντιευρωπαϊκό κουρνιαχτό στην πατρίδα μας.

Στο εσωτερικό μέτωπο τώρα τα πράγματα δεν είναι καλύτερα:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Βότκα, ρούμι και τεκίλα

Όσοι έχουν μάτια βλέπουν. Η Ελλάδα εμφανώς φθίνει. Οι ευρωπαίοι σύμμαχοι σπεύδουν να σφραγίσουν τα βόρεια σύνορά μας και να θέσουν την πατρίδα μας σε καθεστώς ιδιότυπης καραντίνας. Αστυνομικές δυνάμεις και από την Αυστρία εγκαθίστανται στην Γευγελή προκειμένου να συμμετάσχουν στη φύλαξη των νέων ευρωπαϊκών συνόρων από τους επελαύνοντες πρόσφυγες.

Τα Σκόπια του Νικόλα Γκρούεφσκι αναδεικνύονται σημαντικότερα από την Ελλαδα για τους ευρωπαίους εταίρους καθώς η χώρα μας μοιάζει με «μαύρη τρύπα» για τις κυβερνήσεις της κεντρικής Ευρώπης. Ταυτόχρονα κάτι αντίστοιχο επιχειρείται να διαμορφωθεί στο ανατολικό Αιγαίο.

Η προτεινόμενη εμπλοκή του ΝΑΤΟ και η απευθείας διαπραγμάτευση της Γερμανίας με την Τουρκία θέτουν την Ελλαδα στο περιθώριο και διαμορφώνουν συνθήκες ευρύτερης απομόνωσης, με οτι αυτό συνεπάγεται για τα ελληνικά συμφέροντα στο αρχιπέλαγος του Αιγαίου.

Ταυτόχρονα και συνδυαστικά με την ατελή διαχείριση της οικονομικής κρίσης τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας φθίνουν , οι μετοχικές αξίες βυθίζονται σε κατάσταση απαξίας και οι προσδοκίες υποχωρούν στο ναδίρ.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση αντί να ενισχύει το εσωτερικό μέτωπο διχάζει το λαό με τις επιλογές της και ιδιαιτέρως με τους ανόητους και εμμονικούς αντιπερισπασμούς της για τον έλεγχο της ενημέρωσης, με εργαλείο τη Δικαιοσύνη.

Χωρίς αμφιβολία η κυβέρνηση υποχωρώντας καταχράται των δυνατοτήτων της και οδηγείται σε κατ´ επίφαση Δημοκρατία, καθοδηγούμενη από ενα ιδιότυπο Τσαβισμό, που δεν ταιριάζει σε χώρα της Ευρώπης.

Αυτή την ώρα το σχήμα του κ.Τσίπρα δανείζεται στοιχεία από τον Πούτιν, τον συγχωρεμένο Τσάβες και την φθίνουσα κουβανέζικη επανάσταση.

Ενα κοκτέιλ «βότκας, ρούμι και τεκίλας» αναδύεται από τις πράξεις και τις επιλογές της διακυβέρνησης Τσίπρα.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν οτι...