ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ως πότε παλληκάρια;

Ζωή, Βελόπουλος, ζαίοι, ψέκια, Ανταρσύες και Γιάνηδες (με ένα Ν) τάισαν το θηρίο... Ήρθε η ώρα να τους φάει...😎 pic.twitter.com/s4kr11fZMn

— ΚΟΠΡΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ (@6hmoBPE37u83WiV) January 7, 2026

 

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβένηση - τσιρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων

 

Σήμερα είπα να ξαναπιάσω τον καθρέφτη μου,

που’χε κάμποσο καιρό να με δει,

να τον ρωτήσω σήμερα πως με θωρεί

Νίκος Παυλίδης, Ο παλιός καθρέφτης

 

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 'ξυλολιό-θηκε' και δεν 'οξειδώθηκε' στη νοτιά των [συνετών] ανθρώπων’.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 'συνωμότησε' με βάση σκιές και πέταξε στα σκουπίδια τον ορθολογισμό του αττικού φωτός.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 'τυφλώθηκε' από το μίσος[;], το θυμό[;], τη δικαιολογημένη αγανάκτηση κατά των κυβερνητικών χειρισμών και αμφισβήτησε συνολικά τη Δικαιοσύνη για να τιμωρήσει το κράτος δικαίου [sic].

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 'προσκύνησε' μανιέρες ναρκισσιστικής απώλειας και τραγούδησε επαναστατικά άσματα σε θεατρίνους της πλατείας.

Η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ 'ξύπνησε' από το λήθαργο και τα αραμαϊκά μάγια και αντίκρυσε στον καθρέφτη το σπασμένο είδωλο της διάψευσης.

Η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ καταγγέλει την 'άλλη μισή' ότι συνέπραξε στην εξαπάτηση, μετρώντας στα δάχτυλα του ενός χεριού τους τότε διαφοροποιηθέντες [και λοιδωρηθέντες].

Η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ καταγγέλει τα κόμματα για ψηφοθηρία σε θολά νερά, ενώ ως γνωστόν και 'η άλλη μισή' έκανε το ίδιο.

Η ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ ρωτάει τους υπόλοιπους γιατί το σχέδιο ανατροπής του συστήματος απέτυχε;

 

ΠΟΤΕ ΟΙ ΑΦΕΛΕΙΣ[;] ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ θα πάψουν να πέφτουν στις λακκούβες του λα’ι’κισμού,της θρησκοληψίας ,των fake news, της ψευδαίσθησης;

ΠΟΤΕ ΟΙ ΠΟΝΗΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ [ΚΑΙ ΤΑ ΜΜΕ] θα πάψουν να προβάλλουν ό,τι, όποιον/όποιαν θέλει ο όχλος, ενώ γνωρίζουν καλά το βάθος του Τίποτα;

ΠΟΤΕ ΟΙ ΥΠΟΓΕΙΟΙ ΣΠΟΝΣΟΡΕΣ ['εντός/εκτός' και' επί τα εξουσιαστικά αυτά'] θα πάψουν να ποδηγετούν και να παρασύρουν την κοινή γνώμη προς τα πουλέν τους;

ΠΟΤΕ ΟΙ ΕΣΑΕΙ ΠΟΛΙΤΕΥΤΑΔΕΣ, οι απορριφθέντες από τα άλλα κόμματα, θα πάψουν ν’ανα-καλύπτουν 'σωτήρες μιάς χρήσης' για να τους πλασάρουν ως τη μόνη λύση [για τον εαυτό τους]

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ μιάς τρελλής ιστορίας δρόμος, με πολλά θεσμικά ζητήματα, πολιτικές ευθύνες και κοινωνικά ερωτήματα, αλλά με κύριο οδικό άξονα το αναλλοίωτο DNA του διχασμού και της εχθροπάθειας, που μας χαρακτηρίζει εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια.

Δεν μας χρειάζεται συνταγματολόγος, πολιτικός, κοινωνιολόγος, ψυχολόγος.

Ένας γενετιστής μας χρειάζεται για να τροποποιήσει τον κώδικα/την κλίμακα του DNA, που επηρεάζει τον πολιτισμικοκοινωνικό μας ανορθολογισμό και μας οδηγεί σε τεθλασμένη ανά-γνωση της πραγματικότητας.

Μόνον τότε θα γεννηθεί μία ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Μέχρι τότε…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΤΣΙΠΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛO-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Επί της αρχής [κι όχι επί των προσώπων]

Από τη μια η Καρυστιανού/ρομφαία του Αρχαγγέλου και από την άλλη ο λυτρωτής Τσίπρας
Αμφότεροι υπό τη σκέπη των ΜΜΕ του Μαρινάκη και την ευλογία του Πούτιν
Να μας σώσει κάποιος από τους αυτούς τους σωτήρες pic.twitter.com/oBfBEZTByC

— LouellaDeVil (@MsLouellaDeVil) January 18, 2026

Μπαίνει σε ένα μπαρ ο Τσίπρας, η Καρυστιανού και ο Σαμαράς και ρωτάει ο μπάρμαν:
-Γιατί ήρθατε από εδώ; Την Ελλάδα ποιος θα την σώσει;

— oldschoolfileles (@oldfileles) January 18, 2026

 

Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση - τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελαράδων

 

Η απόφαση της Ιστορίας

εκδίδεται πάντοτε κατ’ ερημοδικίαν

Levinas, Ολότητα και Άπειρο

 

Άπαντες, ιδίως οι πολιτικοί, οφείλουν να μαθητεύουν στους κανόνες της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού, να υιοθετούν δηλαδή την Πολιτική Παιδαγωγία, που υπερβαίνει την τεχνητή/μιντιακή ωραιοποίηση της αυτο-εικόνας τους και έχει ως στόχο την επίλυση των προβλημάτων των πολλών.

Η αρχηγική φαντασίωση του υπερεκτιμημένου Εγώ δεν συμβάλλει στην ‘περιαγωγή ψυχής’ [Πλάτων], αναγκαίο προτέρημα για τον πολιτικό, που αγαπάει το λαό του.

Η μύηση στους θεσμικούς κανόνες και στην ηθική των ορίων έχει ως κύριο δείκτη την ανα-γνώριση ότι ο πολιτικός τζόγος δεν διαρκεί εσαεί· γι’ αυτό όποιος πέφτει στην παγίδα ότι ‘ο κόσμος του ανήκει’ πολύ γρήγορα θα συνειδητοποιήσει ότι σ’ αυτή τη χώρα που εξόρισε τον δίκαιο Αριστείδη, έδωσε κώνειο στο σοφό Σωκράτη, φυλάκισε τον ήρωα Κολοκοτρώνη και δολοφόνησε τον κυβερνήτη Καποδίστρια, η μνήμη λειτουργεί δίκοπα.

Άλλοτε ο λαός [κάνει πως] ξεχνάει κι άλλοτε θυμάται αναδρομικά και τιμωρεί απρόσμενα και δυσανάλογα.

Συνεπώς, όσο πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά διαθέσιμος δηλώνει κάποιος, όσο κι αν στην Ελλάδα ‘η συνομοσπονδία της σκιάς’ πάντοτε παίζει κρίσιμο ρόλο, πρέπει ν’ αποφευχθεί ο ιδεοληπτικός εξορθολογισμός της σημερινής κατάστασης και να συμψηφισθούν όλα τα λάθη και τα πάθη του παρελθόντος στο όνομα των παρόντων κινδύνων, δίχως ουσιώδεις εγγυήσεις αλλαγής μοντέλου διακυβέρνησης και προτύπου ηγέτη.

Οι μισοαλήθειες και τα ημιψεύδη δεν συμβάλλουν σε τίποτα το καθαρτήριο.

Αφηγούμενος όμως ‘το μέρος του Όλου’ απο-δεικνύεις ότι φοβάσαι να μη φανεί ο φόβος της πιθανής αναδρομικής απαξίωσής σου και επιχειρείς να προλάβεις την ετυμηγορία της Ιστορίας.

Ακόμα κι αν δηλώνεις ότι ‘έχεις το κεφάλι ψηλά στην πορεία αλλαγής του ρου της Ιστορίας’ [Ιθάκη, σ.17-19, 332] είναι γνωστό ότι ο πολιτικός χρόνος ‘δεν μπαλώνεται’ με υπεκφυγές, ούτε η [νέα;] εμπιστοσύνη χτίζεται με αυτο-αθωώσεις.

Οι απαντήσεις για το χθες πρέπει να είναι ειλικρινείς, ακόμα κι αν οι ερωτήσεις είναι προσχηματικές.

Αν αληθεύει ότι ‘η θεωρία δεν μοιάζει μ’ ένα ζευγάρι γυαλιά, αλλά μ’ ένα ζευγάρι πιστόλια’ [Φουκώ], ο αυτοαναλυόμενος κι αναστοχαζόμενος πολιτικός ούτε κατηχητικός, ούτε διδακτικός, ούτε εκδικητικός πρέπει να δείχνει ότι είναι.

Αρκεί η ορθότητα, η συνέπεια, η ακρίβεια, η πιστότητα των λεγομένων και γραφομένων. Οφείλει όμως σε κάθε περίπτωση να γνωρίζει ότι όποιος αγνοεί τα διδάγματα της Ιστορίας θα επαναλάβει και αύριο τα λάθη του χθες.

Ο αήττητος που ηττάται και ο ηττημένος που νομίζει ότι νίκησε συνιστούν…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΚΑΤΑΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το μέλλον πίσω μας - ο δεκάλογος του 2026 [ή μήπως του 1976;]

Ο Προφήτης #αρκας #arkas pic.twitter.com/58Hb30egNp

— Wise Hawk (@wisehawk26) April 10, 2017

 Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων 


Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη
...για τη ζωή που δεν θα ζήσεις
Γκέλη Ντηλιά, Το στίγμα  των βάλτων

Έχω την αίσθηση ότι είμαστε άπαντες συν-επιβάτες στο δικό μας τρένο, που δεν είναι άλλο από την Ελλάδα. Κάτι σαν 'ξένοι' στην Πατρίδα μας και 'παράξενοι' στο Σύμπαν.

Βγάζω αυτό το συμπέρασμα καθώς επιχειρώ να μελετήσω τα χαρακτηριστικά φαινόμενα του 2025 που προμηνύουν την πορεία του 2026. 

Διαπιστώνω: 

1.στους δρόμους, στις πλατείες και στα καφενεία 'παίζεται' η Ελλάδα κι όχι στη Βουλή, στην Ακαδημία ή στο διάλογο για την Κεντροαριστερά [sic] Το βασικό πρόβλημα των 'μετώπων' είναι ότι όσοι το επικαλούνται δεν έχουν συνήθως 'καθαρό μέτωπο'.

2.το πολιτικό ζήτημα συνίσταται στο ότι η Πολιτική ασκείται 'εκτός πολιτικής' Ή στην παρα-πολιτική της Διαπλοκής ή στη συγ-γραφικότητα διπλών μηνυμάτων ή στην Αγιαστούρα άμωμων σοφών[;]

3.στο φαντασιακό του έλληνα αριστερού οι πρώην δια-τάζουν τους νυν, με συνέπεια η μη-κυβερνησιμότητα της Κυβέρνησης να συνοδεύεται από την ατελή και ασαφή μη-διαθεσιμότητα των αντιπολιτευόμενων

4.το δίπολο 'ούτε/ούτε' δεν αναφέρεται μόνο σε κάποια κομματική/ιδεολογική στρατηγική, αλλά στο σύνολο της [θυμωμένης;] ελληνικής κοινωνίας η οποία αρνείται το 'και/και', ως την υποταγή του κυρ Παντελή [κι όχι ως τη δικαίωση του συνετού δημοκράτη]

5.η αντικανονικότητα έχει αναχθεί σε συστατικό στοιχείο της Αριστεράς και η κινηματικότητα [μαζί με τα σχετικά 'τραύματα' των κινηματιών] σε παράσημο για κομματική προαγωγή

6.δεν υπάρχει περιθώριο για αυτο-διαφωτισμό, ούτε για αυτο-συνειδησία στο σύγχρονο έλληνα, ο οποίος προτιμάει να μη γνωρίζει σε βάθος 'ποιός πράγματι είναι' για να δηλώνει αιώνια αθώος [ως αφελής έφηβος;]

7.χωρίς δεδομένη εθνική, ιστορική και πολιτισμική ταυτότητα είναι εύκολη η ταύτιση με όποιον πλειοδοτεί σε δημαγωγικά ψεύδη που μας κολακεύουν και μας 'ανεβάζουν' στο Εγώ μας

8.αντιστεκόμαστε στην παρούσα πραγματικότητα, όμως φοβόμαστε να την αλλάξουμε γιατί μπορεί η νέα κατάσταση να είναι χειρότερη [χωρίς ανομία κι ατιμωρησία] 

9.οι περισσότεροι φανατικοί των κομματικών μηχανισμών προτιμούν να ξεχνάνε παρά να θυμούνται [ή και να αναστοχάζονται], οπότε η ιστορία τούς εκδικείται ρίχνοντάς τους στις ίδιες λούμπες

10.ένας λαός δεν μπορεί να πιστεύει ότι θα βγαίνει κερδισμένος, χάνοντας συνεχώς ευκαιρίες ή ότι ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Σώσον, Κύριε, τον λαό σου

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ!
ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΟΦΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΡΑΜΑΪΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΒΑΝΤΙΚΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ! https://t.co/MXU7i5dY1n

— smartass 🇺🇦🇮🇱 (@smartassPePa1) December 21, 2025

Τώρα στις γιορτές κάντε δώρο βιβλία pic.twitter.com/fLYxieOJDf

— LouellaDeVil (@MsLouellaDeVil) December 21, 2025

 

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση - τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελοξεφτιλαράδων

 

Η καμπάνα είναι πάντα το μέσο για τη διάχυση μηνυμάτων

Ευάγγελος Αυδίκος, Τσούτσκες Πρεσπών

 

Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί στην Πατρίδα μας, μετά από τόσες προδοσίες και διαψεύσεις, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η ζωή μας εξαρτάται από Σωτήρες, Μεσσίες, Θαύματα.

Ήρθαν κι απήλθαν μέσα στον ιστορικό χρόνο, δαφνοστολισμένοι ηγέτες, που αποδείχθηκαν επικίνδυνοι ή και ολετήρες για την εθνική οντότητα, εμφανίστηκαν κι εξαφανίστηκαν δημαγωγοί και λαϊκιστές που έταξαν λαγούς και πετραχείλια κι ύστερα 'τα πήραν όλα κι έφυγαν'.

Κι όμως μία μερίδα κόσμου [όχι αναγκαστικά κοινωνικά περιθωριοποιημένοι ή χωρίς μόρφωση] είναι έτοιμοι να χειροκροτήσουν νέους πολιτικούς διάττοντες αστέρες.

Ενώ δηλαδή πρέπει να ενισχυθεί η Δημοκρατία και να γίνονται σεβαστοί οι δημοκρατικοί θεσμοί, ενώ οφείλουμε άπαντες να διδαχθούμε τα καθήκοντα του δημοκράτη πολίτη [κι όχι μόνον τα δικαιώματα], αίφνης σηκώθηκε αχός για την έλευση Θεόσταλτων ανδρών και γυναικών για να μας [ξανα]σώσουν.

Αντί δηλαδή να εκσυγχρονισθεί η Πολιτική και να ελεγχθεί η Παραπολιτική [διαφθορά, διαπλοκή] το φαινόμενο της Τοτεμικής /Μεσσιανικής [κι εν μέρει θρησκοληπτικής] Yποπολιτικής των ΜΜΕ πλανάται πάνω από την Πολιτεία.

Πρόσωπα χωρίς πρόγραμμα, χωρίς φανερούς χρηματοδότες, χωρίς καν πραγματικούς [κι όχι δημοσκοπικούς] ψηφοφόρους 'ιδιωτικοποιούν' την πολιτική αυτοσυστηνόμενοι ως οι 'μόνοι ικανοί να μας βοηθήσουν για να μην καταστραφούμε'.

Έτσι που πάμε σε λίγο…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΚΑΘΗΓΗΤΟ-"ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΛΗΚΤΟΣ" ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανυποψίαστοι;

Βουλαρίνος: «Πολύ σωστά τα λέει ο καθηγητής Μαραντζίδης, ο οποίος είναι μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του ιδρύματος Τσίπρα. Είναι ένα συμβούλιο επιστημόνων και μελετάνε τον Αλέξη: πώς τα καταφέρνει να μασάει τσίχλα και να περπατάει ταυτόχρονα, τέτοια πράγματα. Τον οποίο… pic.twitter.com/ovajClyFCc

— tomanifesto.gr (@tomanifesto) November 13, 2025

 

Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελοκατσαπλιαδων

 

Θέλουμε σταθερούς και σοβαρούς καθηγητές,όχι αυτούς τους βαρυεστημένους σιτεμέδες με γραβάτες-παλαμίδες...

Παναγιώτης Παπαϊωάννου, 30 εισιτήρια

 

Μερικοί πολιτικοί μοιάζει να μην έχουν αίσθηση μέτρου, ή έστω, κινδύνου, όταν μιλάνε δημόσια για ευαίσθητα ζητήματα, όπως η αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

Άλλοι νομίζουν ότι είναι μόνοι τους στο Σύμπαν, στον Πλανήτη, στην Ευρώπη και συζητάνε στα τηλεοπτικά πάνελ με μία [προσποιητή;] αφέλεια, εκτός τόπου και χρόνου, για να πείσουν περί της παντοδυναμίας τους.

Κοινός παρονομαστής: η συμωμοσιολογία, οι φήμες και διαρροές και οι φωνασκίες κατά των διαφωνούντων.

Κοινή πελατεία: τα τρολ των κοινωνικών δικτύων και οι κάθε είδους Ψ.

Τον τελευταίο καιρό οι παραπάνω ανθρωπολογικοί τύποι, με απέραντο θράσος, κακοφορμίζουν τη Δημοκρατία μας, ρηγματώνοντας όλους τους θεσμούς κι όλους τους θεματοφύλακες, υποσχόμενοι αγχόνες και 'εκκαθαρίσεις'.

Χρησιμοποιούν τις ιστορικές μας πληγές [Εμφύλιο, Δικτατορία], τις σύγχρονες τραγωδίες, όπως αυτή των Τεμπών, την ανασφάλεια των πολιτών λόγω εγκληματικότητας και ό,τι άλλο σκαρφιστούν, όχι τόσο με στόχο να κυβερνήσουν τη χώρα [διότι ξέρουν ότι είναι ανίκανοι για τέτοιες ευθύνες], αλλά για να δημιουργήσουν κλίμα μίσους, πάνω στο οποίο έχουν ποντάρει το πολιτικό τους μέλλον.

Δυστυχώς στον κύκλο αυτών των μορφωμάτων έχουν αναλάβει ρόλο [συχνά και πρωτεύοντα] μερικοί καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι αντί να τιμούν -με ηπιότητα και κατανόηση- το λειτούργημα του 'δασκάλου', περιβάλλουν με επιστημονική 'άχνη' τα ιδεολογήματα διχασμού.

Ο δάσκαλος του Δικαίου και του Ορθού δεν βάζει τη σκοπιμότητα μπροστά από την Αλήθεια, δεν ξηλώνει την Ιστορία για να δικαιώσει την κομματική του ταυτότητα, δεν εξ-υπηρετεί  σκοπούς που προδίδουν την εμπιστοσύνη φοιτητών, οικογενειών και της συνολικής κοινωνίας.

Αν κάποιοι πολιτικοί είναι ανυποψίαστοι για το Κακό που προξενεί η συμπεριφορά τους, οι δάσκαλοι δεν επιτρέπεται να …

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ελληνικά ηγετικά πρότυπα;

pic.twitter.com/XEYW4PIZ9F

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) October 19, 2025

 

Του Γιάννη Πανούση

 

Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός

Ξέφευγε από τα σύρματα ο τρελός λαγός

Έπεφτε στις λάσπες

Μίλτος Σαχτούρης, Ο τρελός λαγός

 

Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλη συζήτηση μήπως η ενδεχόμενη ίδρυση νέων κομμάτων θα φέρει στην επιφάνεια και ‘μεγάλους ‘ηγέτες.

Είμαστε άραγε βέβαιοι για το ποιά είναι τα χαρίσματα του ηγέτη που θα μας ‘σώσει’[sic] από την καταστροφή;

Ο Ηγέτης γεννιέται από την Ιστορία αλλά ‘γεννάει’ και αυτός Ιστορία.

Αν κάτι τέτοιο είναι προφανές, το λεγόμενο ‘’Κάτοπτρο Ηγεμόνα’’, δηλαδή οι ιδιότητες ενός Ηγέτη, δεν φαίνεται να γίνονται απόλους αποδεκτές, καθώς κι αυτές περιβάλλονται από μύθους.

Κατά τη γνώμη μου ο Ηγέτης πρέπει να είναι ηθικός και να διαθέτει μία έντονη αίσθηση δικαιοσύνης. Μάλιστα οι αρχαίοι ημών πρόγονοι απαιτούσαν από τον Ηγέτη να είναι ’δικαιότερος των άλλων δίκαιων πολιτών’.

Επίσης δεν πρέπει να υποκύπτει στον πειρασμό της Ύβρεως, με την έννοια της προσβολής της τιμής των αντιπάλων του. Γι’αυτό πρέπει να υιοθετεί τόσο την κουλτούρα της ενοχής [τύψεις για το ενδεχόμενο Κακό που διέπραξε], όσο και την κουλτούρα της ντροπής [ταύτισή του με τους κανόνες της Αιδούς], ώστε ν’αποφεύγεται η οργή της Νέμεσης. Αιδώς όταν ο ίδιος πράττει άνομα, αιδώς όταν αποδέχεται τα άδικα των άλλων.

Η τυφλότητα της δόξας, της εκδίκησης και τελικά του τρόπου σκέπτεσθαι/πράττειν αποτρέπει την ευθυκρισία του, τη μετριοπάθεια, τη φιλαλήθεια, την ανιδιοτέλεια, την αμεροληψία κι εντέλει την ψυχική γενναιοδωρία/ευρυχωρία.

Ένα επιπλέον χαρακτηριστικό του δίκαιου Ηγέτη είναι το  ότι ανα-γνωρίζει το ‘μέτρο της βίας’, ώστε ούτε να την ασκεί αστόχαστα, ούτε να εισέρχεται εκών/άκων στο πεδίο της ‘Ατιμίας’, συγκαλύπτοντας τις ακρότητες ή τις λα’ι’κιστικές αυτο-αθωώσεις των δικών του.

 

Ο προδίδων το Νόμο και τη Δίκη Ηγέτης, είτε από έλλειψη σωφροσύνης [να προσποιείται το σοφό για πράγματα που αγνοεί], είτε από ναρκισσιστική αλαζονεία, οδηγείται σ’έναν ηθικό σχετικισμό, ο οποίος υπερβαίνει τη σοφιστική και καταλήγει σε μία τερατοσκοπία ή στη ‘’μανία του Υβριστή’’.

Δεν γνωρίζω σε ποιά αιτιώδη σχέση βρίσκονται η Τύχη, κατά βάση  το Ήθος του χαρακτήρα,με τη Σοφία της Αρετής, της Αλήθειας και της Δικαιοσύνης.

Γνωρίζω όμως ότι στη Δημοκρατία όταν ταυτίζεται η βούληση των αρχόντων μ’εκείνη των αρχομένων, αυτό συμβαίνει λόγω κοινής αποδοχής ως προς τις αξίες του Πολιτεύματος.

Τούτο βέβαια δεν σημαίνει ότι οι άβουλοι λαοί επιλέγουν άβουλο Ηγέτη για να τους εξυπηρετεί ή ότι ο κακός Ηγέτης διαμορφώνει κακή κοινωνία για να την κυβερνάει εύκολα, αλλά ότι και ο μεν και οι δε συναινούν  στην έννοια και το περιεχόμενο της Καλής Διακυβέρνησης και στο ιδανικό της Δίκαιης Κοινωνίας.

Σε κάθε περίπτωση στην περίοδο πολλαπλής κρίσης την οποία άπαντες βιώνουμε, καλό θα ήταν οι Ηγέτες…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα Πάντα Όλα ή Βάλτε τώρα που γυρίζει

Μην σας ξεγελα το γεγονός πως ο αρθρογράφος υπήρξε αποτυχημένος υπουργός με την κυβέρνηση - τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελαράδων.

Το άρθρο είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ  

 

Του Γιάννη Πανούση

Ο μπαμπάς μου υπήρξε ιδεολόγος
Πήγε και ξαναπήγε εξορία
Και τώρα τύπος και υπογραμμός
Στην εκλεκτή του ενορία
Θ.Γκόρπας

Χάος, χάσμα και χυλός: τα τρία Χαρακτηριστικά του σύγχρονου έλληνα

Οι εκ δεξιών προερχόμενοι, που επί χρόνια στήριζαν το τρίπτυχο ‘Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια’, σήμερα έχουν ανα-βαπτισθεί στα εκλογικά νάματα της Παγκοσμιοποίησης, της Πολυθρησκευτικότητας και της Woke culture.

Οι εξ αριστερών επερχόμενοι, που επί χρόνια απετάξαντο τη λέξη Πατρίδα γιατί τους προκαλούσε ‘εθνικιστική αλλεργία’, σήμερα κόπτονται για το νέο Πατριωτισμό.

Οι απερχόμενοι πρασινοφρουροί του Σοσιαλισμού, που επί χρόνια [μάλλον μόνον επί Αντρέα] φαντασιώνονταν μία ανεξάρτητη Ελλάδα, σήμερα αγναντεύουν τα ηλιο-βασιλέματα στη Σαντορίνη.

Οι εκ του Κέντρου ερχόμενοι συνετοί, που επί χρόνια ισορροπούσαν με βάση τις αξίες της [μικρο]αστικής τάξης, σήμερα θεωρούν εαυτούς/αυτές ‘πολύφερνες ψήφους’ που απλώς βγάζουν πρωθυπουργούς.

Οι διερχόμενοι γόνοι των πολιτικών Οικογενειών, συμπεριλαμβανόμενων των Ντε Γκρες, που επί χρόνια κυβερνούσαν τη χώρα εναλλάξ ή κατά σειρά προτεραιότητας, τώρα αναγκάζονται να υποτάσσονται στις εντολές ‘απλών θνητών’ [προέδρων ή αρχηγών].

Οι εκ της Διανόησης διακατεχόμενοι, που επί χρόνια μας πιπίλιζαν το μυαλό με μετανεωτερικές θολούρες, τώρα γράφουν απομνημονεύματα ή μαλλώνουν μεταξύ τους για το ‘φύλο των [πολιτικών;] αγγέλων’

Μόνον κάποιοι μεγαλοπαράγοντες εξακολουθούν να ‘κάνουν παιχνίδι’ [οι ίδιοι ή οι απόγονοί τους] αλλάζοντας  τα ονόματα των πουλέν στα payrolls τους.

Αναρωτιέμαι πως ένας λαός με έντονη δημοκρατική νοημοσύνη και διαίσθηση [κάνει πως] δεν καταλαβαίνει τίποτα ή τα συγχωρεί τόσο εύκολα όλα.

Αναρωτιέμαι...

ΥΓ.Στη χώρα μας τίποτα δεν απαγορεύεται. Όλα επιτρέπονται αρκεί να...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα REBRANDισμένα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Κοινή πολιτική λογική

Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων


Μεγάλη τύχη,είπε ο ισοβίτης
Εδώ είμαι ακόμα ζωντανός
....
Μπορώ να καταστρώσω σχέδιο διαφυγής
.....
Απ’έξω ζούνε μόνο πεθαμένοι

Χάρης Μελιτάς, Προνομιούχος

 

Δεν είμαι υπέρμαχος της επιθετικής αρθρογραφίας, της συνωμοσιολογικής ανάλυσης και της ιδεοληπτικής προσέγγισης των γεγονότων.

Θα επιχειρήσω συνεπώς να ερμηνεύσω την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα με 'άλλο πρόσωπο' στο πολιτικό προσκήνιο με όρους κοινής λογικής.

1.ο Α.Τσίπρας, ως μέλος ενός κόμματος με ιστορία,του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου όχι μόνον υπήρξε ηγέτης, αλλά το οδήγησε και στην εξουσία [2015-19] ,είχε μεγάλο περιθώριο να δράσει για ν’αυξήσει τη δυναμική του χώρου

2.ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει, ακόμα και σήμερα, ένα πανελλαδικό δίκτυο μελών και οπαδών, που θα μπορούσε να αξιοποιήσει ο Α.Τσίπρας για να ξαναδώσει πνοή

3.μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν φυσικό τους ηγέτη τον Α.Τσίπρα, άρα ήταν δημοφιλής

4.οποιαδήποτε στιγμή θα μπορούσε να ζητήσει από τον νυν πρόεδρο Φάμελλο, να ξανα-αναλάβει τα ηνία του κόμματος, με στελέχη και εκλογική βάση πιστά σε αυτόν

5.ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα είχε τη δυνατότητα να απευθυνθεί στις άλλες αριστερές/προοδευτικές δυνάμεις για να δημιουργηθεί ένας συνασπισμός

Αν αυτή είναι η απλή λογική των πολιτικών πραγμάτων, ο Α.Τσίπρας προτίμησε να παραιτηθεί από το ΣΥΡΙΖΑ, να αφήσει να εννοηθεί ότι θα δημιουργήσει ένα νέο φορέα [δημοκρατικού καπιταλισμού;], να δηλώσει ότι θα  βρει καινούργια στελέχη, να στήσει ένα νέο δίκτυο σε όλη τη χώρα [αρκεί η παρουσίαση του βιβλίου του;] και με το νέο φορέα να καλέσει τα άλλα αριστερά/προοδευτικά κόμματα σε συνεργασία.

Επειδή ο Α.Τσίπρας και πείρα έχει κι από τακτική γνωρίζει αυτό το σχέδιο μοιάζει 'παράλογο'. Να έχεις το εργαλείο και να το σπάσεις για να φτιάξεις κάποιο άλλο λιγότερης [ή έστω, άγνωστης] αποδοτικότητας δεν ταιριάζει στο ταπεραμέντο του.

Εκτός εάν ο Α.Τσίπρας
 

1. θέλει ν’απαλλαγεί οριστικά κι αμετάκλητα από την 'αριστερίλα' και τους πρώην [μη-πειθήνιους;] συντρόφους του

2.θέλει να επιλέξει ορισμένους μόνον από τους παλιούς συνοδοιπόρους κι όχι το σύνολο των πρωτοκλασσάτων

3.θέλει να φτιάξει ένα, μη-συμπαγές ιδεολογικά, μίγμα τεχνοκρατών και πολιτικών, που θα αναφέρονται αποκλειστικά σε αυτόν και όχι σε  κάποια ιδεολογία ή σκληρή κομματική δομή

Μ’αυτά και μ’αυτά το σίγουρο είναι ότι στόχος του δεν είναι η επανασυσπείρωση των αριστερών δυνάμεων [τις οποίες μάλλον διασπάει κι αποδυναμώνει η κίνησή του], αλλά η διείσδυση στο χώρο που εκφράζουν το Κέντρο, το 'κίνημα των Τεμπών', ακόμα και οι σκόρπιοι μη-ψηφίζοντες [βλ.Δ.Σεβαστάκης, 'Διάδοχο ή ανάδοχο κόμμα', Νέα 11-12/10/25].

Το νέο προφίλ του Α.Τσίπρα δεν σχετίζεται με την ΚΝΕ ή τη Ριζοσπαστική Αριστερά, αλλά με ένα Rebranding που...

 

ΝουΔο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Επαναφορά στην προτεραία κατάσταση

Είστε έτοιμοι;
Έρχονται τα πολιτικά κατάλοιπα! 🤡🤪🥸 pic.twitter.com/9bI7vp7Olo

— George Ballas (@G_Ballas) July 10, 2025

αν ακόμα και ο Βαξεβάνης του γράφει τέτοια, δεν το βλέπω να πηγαίνει καλά το ρεμπράντινγκ pic.twitter.com/lL9pGfmiTZ

— prng (@prng2777) July 15, 2025

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης 

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κατσαπλιάδικη κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελοξεφτιλαράδων...
 

 Σφαίρες να κλέβεις του εχθρού,
μα όχι το ψωμί του.
Κ. Μαρδάς, Χώμα ελευθερίας Μώβ

Αυτό το σήριαλ των πρώην πρωθυπουργών ότι "θα ξανάρθουν, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα ξανάρθουν..." δεν τους ωφελεί. Αν πράγματι πιστεύουν πως έχουν κάτι ΝΕΟ να προσφέρουν και να συνεισφέρουν στη χώρα, βέβαια πρέπει να το επιχειρήσουν. Από εκεί όμως μέχρι τις καθημερινές διαρροές κύκλων, εκκλήσεις πολιτών και προσευχές πιστών στελεχών, ανοίγεται ένα ολισθηρό μονοπάτι μη-σοβαρότητας που δεν πρέπει να το διαβούν.

Από την άλλη, αναρωτιέσαι: αυτοί και οι παρακοιμώμενοί τους θέλουν να ξανακυβερνήσουν τη χώρα, να φτιάξουν νόμους, να μιλήσουν στο λαό από τα μπαλκόνια, να δώσουν υποσχέσεις και νέες ελπίδες [έστω, φρούδες], να σεβαστούν τους θεσμούς;

Οι μεν που καθημερινά διαιρούνται [δια του τρία, του τέσσερα κ.ά.] θέλουν να ενώσουν τους Έλληνες, να μας απαλλάξουν από την [καλή;] βία, να αντιμετωπίσουν τη διεθνή κρίση και τον πόλεμο [ως αστράτευτοι ή ριψάσπιδες;];

Οι δε που αλληλοκατηγορούνται ότι δεν είναι γνήσιοι "πατριώτες" αλλά φερέφωνα ξένων δυνάμεων, θέλουν να μας πείσουν για το εθνικό τους φρόνημα;

Οι μεν που δεν έχουν καμία σταθερή κομμουνιστική, σοσιαλιστική, αναρχική, ανατρεπτική, ουτοπική ταυτότητα, πλην εκείνης του "χαμαιλέοντα", θέλουν να μας πείσουν για τη συνέπειά τους [sic];

Οι δε που όλο και περισσότερο γέρνουν προς ακραία δεξιοφοβικές απόψεις, μολονότι η κοινή τους μήτρα είναι η αυταρχική εξουσιομανία υπέρ των ολίγων και εκλεκτών [του "Θεού" ή Βούδα;], θέλουν να μας παρουσιάζονται σαν τους δημ(ι)οκράτες αλά Τράμπ;

Σε γενικές πάντως γραμμές, το προσωπικοπαρεΐκό τους βόλεμα υπερασπίζονται μετά μανίας άπαντες [είτε το χαρακτηρίζουν "εναλλακτική, αντιστασιακή στάση", είτε το αποκαλούν "εθνική αποστολή"].

Αν εξαιρέσει κάποιος ορισμένους έντιμους αγωνιστές των ιδανικών και της ζωής, οι υπόλοιποι συγκροτούν τα απομεινάρια του Όλα ή Τίποτα που θορυβούν επειδή γνωρίζουν ότι πλέον μόνον ο θόρυβος τους έχει απομείνει σαν ταυτότητα πολιτικής ύπαρξης.  

Ένας θόρυβος που τελικά θα κουφάνει περισσότερο τους ίδιους.  

Ένας θόρυβος που μοιάζει σαν να κροταλίζει για να θυμίζει στους άλλους ότι ακόμα κι εκείνοι "που έφυγαν για να ξανάρθουν" εξακολουθούν να κουβαλάνε την ύβρη του παρελθόντος, αφού κανείς, ποτέ δεν είπε "ένα συγγνώμη" για τόσα ψέματα, τόσες αυταπάτες, τόσες ψευδαισθήσεις, τόσες δολοφονίες χαρακτήρων, τόσες υπονομεύσεις θεσμών, τόσα στημένα θέατρα ψευτοπροπαγάνδας, τόσες ιδεοληψίες, τόσα ανομήματα.

Ας "ξανάρθουν", αλλά αυτή τη δεύτερη φορά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανα-ζητούνται κι ανα-ζητούμε

Ο Αρκάς δεν είναι ξεμωραμένος. Είναι προφήτης #κυβερνηση_τσιρκο #κυβερνηση_Μητσοτακη #οτιναναι pic.twitter.com/tEuD98xnUz

— M for Mountza (@MMountza) December 16, 2020

Μην σας ξεγελά το γεγονός πως ο αρθρογράφος υπήρξε γραφικός πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση - τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων - Το άρθρο του είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

 Του Γιάννη Πανούση

Η ζωή δεν είναι επάγγελμα. Ζήσε ερασιτεχνικά
Ευάγγελος Σακέλλιος, Ερανίσματα

Στο καυτό ερώτημα: για την πολιτική κρίση φταίει η Πολιτική ή φταίνε οι πολιτικοί; δεν είναι εύκολη η απάντηση, καθώς ενδιαμέσως υπεισέρχεται και ο παράγοντας "πολίτες".

Επειδή η διαμόρφωση και η άσκηση Πολιτικής στην Ελλάδα έπαψε εδώ και καιρό να είναι τέχνη και μετατράπηκε σε 'τέχνασμα' κι επειδή οι έλληνες πολίτες μετακινούνται και μεταβάλλουν γνώμη ταχύτερα από το Φως, θα σταθώ επ’ολίγον στους πολιτικούς μας, γνωρίζοντας ότι γενικεύοντας αδικώ εξαιρετικά παραδείγματα ανθρώπων

-οι πολιτικοί μας άλλες παρα-στάσεις δίνουν στο προσκήνιο κι άλλες στα παρασκήνια [με διαφορετικούς ρόλους, ίσως και σε διαφορετικό κοινό]

-οι πολιτικοί μας αρέσκονται στο να κάνουν υπερβάσεις και καταχρήσεις εξουσίας στο όνομα του εθνικού[;] ή κομματικού συμφέροντος

-οι πολιτικοί μας έμαθαν να στροβιλίζονται σε ιδεολογική περιδίνηση χωρίς να λιποθυμάνε από ντροπή

-οι πολιτικοί μας φαλκιδεύουν, εν επιγνώσει, ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία για να επιβεβαιωθεί η δική τους άποψη

-οι πολιτικοί μας καταγγέλουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους για ανομήματα που διαπράττουν και οι ίδιοι

-οι πολιτικοί μας στοχοποιούν και στοχοποιούνται ανάλογα με τις συγκυρίες κι όχι με τις πράξεις/παραλείψεις τους

-οι πολιτικοί μας έχουν κομματικό πρόβλημα πριν να εκλεγούν και ηθικά διλήμματα όταν εκλέγονται

-οι πολιτικοί μας αντι-στέκονται ή παρα- στέκονται ανάλογα με τον αν πρόκειται για θέμα της περιφέρειάς τους ή των ψηφοφόρων τους κι όχι σύμφωνα με το 'δίκαιον του αιτήματος'

-οι πολιτικοί μας ερμηνεύουν κατά το δοκούν ακόμα και την ερμηνεία που οι ίδιοι είχαν δώσει στο νόμο

-οι πολιτικοί μας αλλάζουν κόμμα, αλλάζουν αρχηγό, αλλάζουν ιδεολογία, όμως ποτέ δεν αλλάζουν τη φιλοσοφία προσωπικής επιβίωσης

Σήμερα όλοι οι 'εκτός' επιχειρούν να ανανοηματοδοτήσουν την πολιτική με νέα αφηγήματα[;], χρησιμοποιώντας δυστυχώς τα ίδια τετριμένα κλισέ, ενώ οι 'εντός' αλληλοβαυκαλίζονται με τους μύθους της ενότητας και των προγραμματικών συγκλίσεων.

Αναζητούμε συνεπώς πολιτικούς που διψάνε για δημόσια ανδραγαθήματα κι όχι για ατομικη δόξα και πλούτο, αγωνιστές του μέλλοντος κι όχι  πουρκουάδες του παρόντος.

Αναζητούμε τα πρότυπα των παιδικών μας ηρώων κι όχι τα κακέκτυπα των κόμικς.

Αναζητούμε...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Big brother με πολιτικούς;

Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελαράδων...

Αγέλη ήταν,
τρένο σε ράγες έτοιμο να εκτροχιασθεί
Γιάννης Μόσχος, Αμνοί και λέοντες

Πολλοί καταδικάζουν τα θεάματα στυλ big brother, ως αντιαισθητική ή αντιπαιδαγωγική, μολονότι η "συνοπτική κοινωνία" [όπου οι πολλοί παρ-ακολουθούν τους λίγους] συνιστά εξέλιξη [ίσως κι αντι-στροφή] της "πανοπτικής κοινωνίας" [όπου οι λίγοι παρ-ακολουθούσαν τους πολλούς].

Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι θα άξιζε τον κόπο να προγραμματισθεί - έστω από το Κανάλι της Βουλής - ένα ανάλογο θέαμα, όπου οι πολιτικοί θα έδειχναν τον πραγματικό τους εαυτό [χωρίς τα φτιασίδια της κατασκευασμένης εικόνας].

Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε τί θα βλέπαμε άραγε;

1.μία γλωσσική επικοινωνία χωρίς λογικές έννοιες και αισθητική διάσταση;

2.μία ‘ηθική’ επηρεασμένη/κατευθυνόμενη από την κοινή γνώμη [το πνεύμα του λαού και της εποχής];

3.ασύμμετρες εκ-ρήξεις για το θεαθήναι;

4.μανιχαϊστική λογική τεχνητής δημιουργίας δια-χωριστικών γραμμών "φίλων /εχθρών" [με συνεχείς αλλαγές στρατοπέδων από τη μεριά των αντιμαχόμενων(sic)];

5.προβολή νομικών αξιωμάτων, πολιτικών αρχών και ιδεολογικών δογμάτων που συνήθως ισχύουν μόνο για μία κοινοβουλευτική περίοδο;

6.αγιοποίηση του Αρχηγού και αποκαθήλώσή του μετά την ήττα;

7.συμμαχίες φαυλότητας, ρητορική θρασύτητας, φιλονικίες  και διχόνοιες;

8.αμπελοφιλοσοφίες άνευ νοήματος, αρχής και τέλους;

9.θεωρίες συνωμοσίας, καταγγελίας και καταστροφολογίας;

10.κατανομή ρόλων: καλού, κακού, μεσολαβητή κλπ κάθε φορά διαφορετικά και κατά περίσταση;

Επειδή εκόντες/άκοντες έχουμε άπαντες καταστεί λίγο/πολύ "κατάσκοποι" της ζωής των άλλων κι επειδή η πολιτική έχει μετατραπεί σ’ένα συνεχές μοτίβο ανα-καλύψεων [με πολλούς βουλευτές να "παίζουν τους ευφείς ντετέκτιβς"] το προτεινόμενο πολιτικό big brother θα έδινε την ευκαιρία στους εναπομείναντες φανατικούς οπαδούς να διαπιστώσουν ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Πίτα και η Ήττα

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης 

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελοξεφτιλαράδων


Τόσους πολλούς μετανιωμένους και ηττημένους
δεν είδαν ποτέ άλλοτε τα μάτια μας
Ν.Γ.Ασπιώτης,Ενοχές

Οι Έλληνες πολιτικοί, μαζί τους και το εν γένει Κατεστημένο, έμαθαν εδώ και χρόνια να μοιράζουν την ‘εθνική πίτα’ σύμφωνα με τα εκλογικά αποτελέσματα, τη διαπλοκή ή τους μηχανισμούς του [επιτελικού;] κράτους. Τη δύσκολη όμως ώρα, όταν τελειώνει ή μπαγιατεύει η πίτα, δεν ανα-γνωρίζουν[προσωπικές ή παρεϊκές] ενοχές και διανέμουν συγχωροχάρτια, μ’εξαίρεση ίσως κάποια προσεκτικά επιλεγέντα εξιλαστήρια θύματα που θυσιάζονται για την τέρψιν του κοινού

Οι αρχηγοί των κομμάτων είναι στρατηγοί χωρίς έμπιστους αξιωματικούς ή αξιόμαχο στρατό κι ασχολούνται κατά κόρον στο να προλάβουν να σταματήσουν τους Βρούτους πριν τους μαχαιρώσουν, συνήθως πισώπλατα ή στο να κάνουν άσφαιρες δηλώσεις για ‘έναν καλύτερο κόσμο’.

Οι Έλληνες πολίτες άλλοτε εξοργίζονται με την καταπίεση και την καταστολή των εξουσιαστών κι άλλοτε κάνουν πολύ κακή χρήση των ελευθεριών τους, ώστε να προκαλούν αυτό που εκ των υστέρων καταγγέλουν. Κατά βάση συμψηφίζουν ανομήματα ή αρέσκονται στο να συμμετέχουν στην πελατειακή συμπαιγνία

Οι Έλληνες διανοούμενοι αν-ισορροπούν ανάμεσα στα προσωπικά τους βιώματα, τα οποία ανάγονται σε λογοτεχνικό πένθος [;]και στην ανάγκη τους ν’αναγνωριστούν[ κι όχι βέβαια να δικαιωθούν]από τους ισχυρούς της κάθε εποχής με βραβεύσεις και άλλα προνόμια

Άπαντες  όμως αποδεικνύονται  αδύναμοι ή και ανίκανοι στη διαχείριση των κακοτυχιών, των ανατροπών ή της όποιας ‘ήττας’.

Εξ ου και η συνεχής  παρελκυστική επίκληση προδοσιών [των άλλων], ρηγματώσεων του κράτους δικαίου ή εκ-ρήξεων ανισοτήτων κι αδικιών [που καθόλου δεν πλήττουν το status τους].

Διακηρύξεις διαχρονικών αξιών[sic], πολύχρωμες σημαίες [με ή δίχως κοντάρια], ρητορικές διαχωριστικών γραμμών, σκοτεινές συνωμοσίες δίνουν και παίρνουν στις κομματικές συγκεντρώσεις, στις πλατείες και στ’αμφιθέατρα.

Πουθενά  όμως προσωπική ευθύνη για την καταναλωθείσα εθνική πίτα που έφερε και την ηθικοκοινωνική [και όχι μόνον] ήττα. Μία ήττα που ελάχιστα τους αγγίζει αλλά που δια-μορφώνει ένα περιβάλλον το οποίο αρχίζει να τους κοιτάζει καχύποπτα

Ο δείκτης ευημερίας των ‘εντός’ δεν συμπίπτει με το δείκτη διακινδύνευσης των ‘εκτός’, οι οποίοι χωρίς την αίσθηση ψυχικής ασφάλειας μίας στέγης, χωρίς την κοινωνική ταυτότητα μίας μόνιμης ερτγασίας, χωρίς την προσδοκία ενός καλύτερου μέλλοντος  μέσω μίας κοινής εκπαίδευσης, χωρίς την προστασία της υγείας και την κάλυψη τής ασφάλισής τους αισθάνονται σαν να ζουν σε παράλληλους κόσμους.

Η ελληνική κοινωνία δεν χωρίζεται σε πολίτες α’κατηγορίας βολεμένους-χορτάτους από την πίτα και σε πολίτες β’ ή γ’ κατηγορίας ανασφαλείς-αποκλεισμένους από τις πολλαπλές ήττες

Δεν νοείται σε μία Πατρίδα να υπάρχουν πάντα οι ίδιοι νικητές και οι ίδιοι νικημένοι.

Άλλωστε δεν υπάρχουν ‘χαμένοι άνθρωποι’.Μόνο ‘χαμένες πολιτικές’ βιώνουμε συνεχώς ,πολιτικές που σχεδιάζουν κι ασκούν άνθρωποι της πίτας.

Γι’αυτό νομίζω ότι έφτασε ο καιρός...

 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Είκοσι είδωλα και χιλιάδες ειδωλολάτρεις

Υπάρχουν πολιτικοί, υπάρχουν και τρολς…

Οι πολιτικοί αναγνωρίζουν την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων, όμως σέβονται τους εκφραστές τους…

Τα τρολς ουρλιάζουν «ψόφα σκουπίδι»…

Η επιλογή είναι ελεύθερη…ό,τι μπορεί ο καθένας… pic.twitter.com/KSZI0OWLV1

— Ιωσήφ Φουσέ (@JosephFouce) March 25, 2025

 

Γράφει ο  Γιάννης Πανούσης

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων

 

Ο μουγγός τραγουδάει μέσα του

στίχους που αποστήθισε

Γ.Χ.Θεοχάρης, Προσομοιώσεις

 

Στην πολιτικοκοινωνική πλάστιγγα της χώρας μας συν-υπάρχουν τόση ελευθερία, όση ανελευθερία, τόση ευθύνη  όση ανευθυνότητα, τόση εντιμότητα όση διαφθορά, τόση αλήθεια όσο ψέμα, τόση ομορφιά όση ασχήμια.

Κατά συνέπεια είναι πολύ δύσκολο να ξε-χωρίσουμε την ήρα από το στάχυ, το Καλό από το Κακό, την αθωότητα από την ενοχή.

Παραταύτα θα διακινδυνεύσω να περι-γράψω κάποια βασικά πολιτι[σμι]κά βαρίδια που αλλοιώνουν το ζύγισμα.

1.πώς γίνεται η Πολιτική να κινείται συνεχώς σε ‘λάθος’ κατεύθυνση και οι πολίτες να εμπιστεύονται [κατά πλειοψηφία] τους ίδιους πολιτικούς;

2.γιατί ενώ οι αντι-παρα-θέσεις των κομμάτων προσομοιάζουν μ’έναν ‘ατέλειωτο καβγά’ [ χωρίς σταθερές αρχές και δίχως τελικό εθνικό σκοπό] οι οπαδοί συνεχίζουν να φανατίζονται;

3.πώς εξηγείται  το ότι οι λαοί γερνάνε, αλλά οι ηγέτες τους αναπαράγονται αυτοανανεωνόμενοι;

4.σε τί ακριβώς ωφελούν το πολιτικό σύστημα  οι ‘αταξινόμητοι’ πολιτικοί [αριστεροδεξιοί, κεντροαριστεροί, ακροκεντρώοι κλπ];

5.με όρους 2025 ποιό κόμμα και γιατί εκφράζει κι εκπροσωπεί την πρόοδο και ποιό τη συντήρηση, χωρίς αναφορές σε ιστορικές καταβολές;

6.γιατί οι ηγετικές ομάδες πιστεύουν ότι με τις μεταγραφές [που συχνά είναι και αμοιβαίες] θα πείσουν τον ψηφοφόρο για την πρόθεση ανανέωσής τους;

7.τί είναι αυτό που έχει παρασύρει πολλούς πολιτικούς στο ν’αναζητούν αντισταθμιστικά προσωπικά οφέλη από το λα’ι’κ[ιστικ]ό ανορθολογισμό των δηλώσεών τους;

8.γιατί οι ιδεολόγοι, αντί να χτίζουν αναχώματα προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος,  εξετάζουν τα πάντα υπό το πρίσμα του εκλογικού κέρδους του κόμματός τους;

 

9.πώς νοείται τόσοι διανοούμενοι να έχουν εκ-τυφλωθεί από την προσμονή κομματικής δικαίωσης[sic], αποβάλλοντας την ευθυκρισία τους;

10.σε τί αποσκοπούν τα ασύμμετρα  προσβλητικά συνθήματα, η άχρηστη τηλεοπτική υπερλεξία και η κατασκευασμένη πολιτική εχθρότητα [ενώ οι αρχηγοί και η στρατηγική των κομμάτων συνεχώς αλλάζουν];

11.ουδείς αντιλαμβάνεται ότι το μέλλον της Κεντροαριστεράς εξαρτάται πλήρως από το παρελθόν της [εξ ου και οι ρήξεις στο παρόν της];

12.πώς γίνεται μη-λα’ι’κες ηγετικές δυνάμεις [μ’εξαίρεση το ΚΚΕ] να θέλουν να συγκροτήσουν ‘λα’ι’κό μέτωπο’;

13.ποιό ΠΑΣΟΚ [του Αντρέα, του Σημίτη, του ΓΑΠ, του Βενιζέλου, της Φώφης, του Ανδρουλάκη] θα συν-εργαστεί με ποιόν ΣΥΡΙΖΑ [του Αλαβάνου, του Κουβέλη, του Βαρουφάκη, του Λαφαζάνη, της Κωνσταντοπούλου, του Τσίπρα, του Κασσελάκη, της Νέας Αριστεράς];

14.υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι ‘οι δολοφονίες χαρακτήρων’ και τα κοινωνικά αντίποινα  των οπισθογεμών νεο-τιμωρών[sic]κατά των κυβερνητικών μέτρων θα φέρουν την αλλαγή;

15.ποιός έχει αναλογισθεί την περίπτωση...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εκ-ρίζωση του Κακού;

pic.twitter.com/Z820A9TL22

— Ανδρέας Πετρουλάκης (@anpetroulakis) March 13, 2025

 

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη  με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας σουργελαράδων

 

Κανένας δεν είναι ένοχος ερχόμενος στον κόσμο

Δεν είναι όμως αθώοι όλοι μετά

Ν.Γ. Μουρτζούχος, Οδοιπορικό ιδεών ΙΓ’

 

Αυτή η χώρα έχει χορτάσει από μεταρρυθμίσεις που εξαγγέλθηκαν αλλά δεν έγιναν, που έγιναν αλλά δεν εφαρμόστηκαν, που εφαρμόστηκαν αλλά στην πορεία αλλοιώθηκε το νόημα και το περιεχόμενό τους.

Συνεπώς χρειάζονται άλλου είδους θεσμικές τομές, που να μην αφήνουν κανένα περιθώριο σε οποιονδήποτε για επι-στροφή στο παρελθόν.

Επτά τέτοιες τομές προτείνονται για δημόσιο διάλογο, τώρα που ηρέμησαν οι κάθε είδους ανατροπείς.

1.οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Δημοκρατίας, εφόσον εξακολουθεί να προβλέπεται δεύτερη θητεία, να δηλώνουν εξαρχής ότι δεν επιθυμούν δεύτερη θητεία κι όχι μετά την εκλογή άλλου ΠτΔ  να φιλοσοφούν  περί της ανεξαρτησίας τους ή να εκφράζουν εθνικές απόψεις διαφορετικές από εκείνες που  προβάλλανε όταν κατείχαν το αξίωμα. Σε κάθε περίπτωση όποιος/όποια επιλέγεται για ΠτΔ να αντιλαμβάνεται ότι "έκλεισε πολιτικά" [ώστε να μην εντάσσεται σε "κύκλους"]

2.οι διατελέσαντες Πρωθυπουργοί να μην έχουν το δικαίωμα εκλογής σε θέση βουλευτή, δηλαδή να αυτο-υποβιβάζονται για ν’ασχολούνται κατά βάση με την υπονόμευση του νέου αρχηγού του κόμματός τους. Ας προβλεφθεί από το Σύνταγμα ένα Συμβούλιο Πρωθυπουργών για να συμβουλεύει τον ΠΘ ή τον ΠτΔ.

3.η πολιτική ορθότητα [sic] του κοινοβουλευτικού λόγου να μην κρίνεται με το κομμάτι ή με τη συγκυρία, αλλά με βάση σταθερές αρχές. Δεν είναι [κατα]νοητό να γίνεται ανεκτό να καθυβρίζεται κάποιος βουλευτής ή μία παράταξη "ως δολοφόνος ή γερμανοτσολιάς" και να σηκώνεται [ηθική;] θύελλα για μία προφανώς απρεπή επίθεση σεξιστικού περιεχομένου. Η ευπρέπεια δεν ορίζεται από ομάδες πίεσης, αλλά από τη γενικότερη πολιτική κουλτούρα.

4.οι δολίως συνωμοσιολογούντες, όταν δια-ψεύδονται οι δηλητηριώδεις προφητείες τους, να υπόκεινται σε 'ατιμωτική στέρηση' διαφόρων κοινοβουλευτικών δικαιωμάτων. Δεν νοούνται ατιμώρητοι κι ανεύθυνοι επικίνδυνοι δημαγωγοί.

 

5.οι αρθρογραφούντες διανοούμενοι, οι οποίοι υπο-στηρίζουν διαφορετικούς ηγέτες με τα ίδια επιχειρήματα που είχαν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν κατά των αντιπάλων τους ή οι οποίοι προβάλλουν τα ακριβώς αντίθετα επιχειρήματα για να δοξολογήσουν τον ίδιο ηγέτη, να θεωρούνται 'έκπτωτοι εγκυρότητας'. Κουραστήκαμε να διαβάζουμε τους γνωστούς 'προγνώστες' να πέφτουν συνεχώς έξω, αλλά να τιμώνται ως έγκριτοι.

6.οι αφυπηρετήσαντες δικαστικοί, πρέσβεις, πρυτάνεις να μη δικαιούνται δια βίου να κατέχουν δημόσιο αξίωμα [ανεξάρτητες αρχές κλπ]. Η ανακύκλωση των ίδιων ανθρώπων δημιουργεί κυκλώματα παρα-εξουσίας.

7.οι βουλευτές, οι οποίοι αλλάζουν πάνω από δύο κόμματα, να μην έχουν δικαίωμα νέας εκλογής [κώλυμα]. Αρκετά με τους πάσης φύσεως μπαλαντέρ.

Δεν γνωρίζω αν με τα παραπάνω  είναι εφικτή η 'εξυγίανση' της πολιτικής ζωής, όπου οι ασκόπως φωνασκούντες νικάνε τους αιδημόνως σιωπούντες, οι πολιτικά ανεξέλεγκτοι τους κομματικά εξαρτημένους και οι κατά συρροήν ψευδόμενοι τους κατά κόρον αερολογούντες, αλλά ίσως να είναι μία…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα ποντίκια

Σύμφωνα με το τίμιο και έγκριτο Ντοκουμέντο δίνουμε και αυτόν τον ανεκτιμητο πίνακα.
" συριζαιοι σε απόγνωση χορεύουν στο Σύνταγμα "
Ελαιογραφία σε καμβά του 2015 γνωστού ανόητου καλλιτέχνη. pic.twitter.com/vUbQ0FRbAG

— sarris minas (@sarrisminas) January 7, 2023

 

Του Γιάννη Πανούση

Καθηγητή Εγκληματολογίας, πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελαράδων

 

Ένας ποντικός που βρίσκεται εντελώς μόνος εξακολουθεί να θεωρεί πως είναι πέρα για πέρα ποντικός, μόλις όμως συνειδητοποιήσει πως βρίσκεται ανάμεσα σ’ένα εκατομμύριο ποντικούς, νομίζει πως είναι γάτα και, ανάμεσα σε εκατό εκατομμύρια ποντικούς, ελέφαντας

Frierdrich Dűrrenmatt,Δικαιοσύνη

 

Πολλά απ’όσα συμβαίνουν στο πολιτικό πεδίο αυτή την περίοδο βρίσκονται σε λογική ακολουθία με εκείνα που συνέβησαν στο παρελθόν. Τα διάφορα ‘κακά ‘προστίθενται και συσσωρεύονται και δεν αλληλοαναιρούνται χωροχρονικά.

Για το λόγο αυτό ίσως ν’αξίζει να κοιτάζουμε την πολιτική, όχι μόνο από το χθες προς το σήμερα, αλλά κι από τα κάτω προς τα πάνω [κι όχι αντίστροφα]. Από το λαό προς την εξουσία κι όχι από την εξουσία προς το λαό.

Διερωτώμαι π.χ αν εκεί που βολεύεται ο λαός "ξεβολεύται η εξουσία", αν εκεί που αφυπνίζεται ο λαός συνεχίζουν να κοιμούνται τον ύπνο της ιδεολογηματικής ασφάλειας τα κόμματα εξουσίας, αν εκεί που σέβεται ο λαός τους κανόνες της Δημοκρατίας  υποχρεώνεται η εξουσία σε πιστή τήρηση των διαδικασιών από τους νομίμως λειτουργούντες θεσμούς;

Αν αντίθετα ο λαός εξυπηρετείται με την "ανομία", μήπως ανοίγει την πόρτα στην εξουσία να διευρύνει ατιμωρητί τη διαφθορά [της];

Σε γενικές μάλιστα γραμμές, ενώ ο λαός ζει με το άγχος της καθημερινής επιβίωσης και η εξουσία με το άγχος του μόνιμου γοήτρου, μοιάζει στην πορεία να ‘αλληλοεπηρεάζονται’ ή και να αλληλοδιαμορφώνονται, καθώς οι από κάτω κολακεύονται όταν μοιράζονται κάποια μικροπρονόμια και οι από πάνω κοκορεύονται ότι διαθέτουν "λαϊκό έρεισμα" στον τρόπο που κυβερνούν.

Αυτή η ιδιότυπη "αλληλονομιμοποίηση", όπου ο σχεδόν εκούσιος πολιτικός ευνουχισμός των μεν [ελλείψει και στοιχειώδους "πολιτικής παιδείας" (citizenship education)] καλλιεργεί ατέρμονες φιλοδοξίες στους δε, δεν επιλύεται με το θολό σνομπιστικό λόγο των διανοουμένων, ούτε με την προώθηση, από τη μεριά κάποιων ΜΜΕ, μιας "λαοψυχολογίας" του φόβου.

Οι  ανασφαλείς μικροποντικοί και οι μεγαλομανείς ελέφαντες ζουν σε διάταξη συνύπαρξης, ό,τι κι αν περιγράφουν επί σχεδόν 200 χρόνια οι θεωρητικοί της τελικής ρήξης κι ό,τι κι αν ευαγγελίζονται οι νοσταλγοί των παλινορθώσεων.

 

Το πρόβλημα φαίνεται να είναι στους…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Φρούτα της εποχής ή ινστιτούτα της διαδοχής;

Ινστιτούτο ή ίδρυμα άνοιξε αυτός; ΗΡΕΜΑ ΡΩΤΑΩ... pic.twitter.com/nq7ya76NkT

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 23, 2024

Κάπου στο Σούνιο παρακολουθώντας τις εξελίξεις στον #ΣΥΡΙΖΑ_ΠΣ . #συριζα_πραξικοπημα #συνεδριο_ΣΥΡΙΖΑ pic.twitter.com/Kt4Vp6EVTw

— Δήμος Παπαϊωάννου 🇬🇷 (@DimoPapaioannou) November 8, 2024

 

Γράφει ο Γιάννης Πανούσης

Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση-τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων σουργελοξεφτιλαράδων

 

....πως είναι στρογγυλοί-επιμένω-οι οριζόντοι

Γιάννης Σκαρίμπας, Τρελός;

 

Μέσα στο γενικό ορυμαγδό των τελευταίων συγκαλύψεων κι αποκαλύψεων ο Έλληνας πολίτης αναζητά ένα ξέφωτο,  μια αχτίδα ήλιου προς την αλήθεια, ενώ ο Έλληνας πολιτικός προτιμάει τη συννεφιά για να κρύψει ανομήματα ή διλήμματα.

Τα επι-φαινόμενα:

οι μεσσίες της πολιτικής και οι ‘μάγοι’ του θεωρητικού τσίρκου έχουν ένα διπλό πρόβλημα:πρώτα,  την αγωνία τους για το αν θα πετυχαίνουν εσαεί τα κόλπα τους και δεύτερο, τι θα συμβεί αν το κοινό ανακαλύψει την [οφθαλμ]απάτη

πολλοί κομματικοί όταν μιλάνε για τον εαυτό τους ισχυρίζονται πως θυσιάζονται για τον λαό, όταν μιλάνε στον λαό ισχυρίζονται ότι υπηρετούν ανώτατα ιδεώδη κι όταν δεν μιλάνε, έχουν πει σε ‘κύκλους τους’ να διαδίδουν ότι αναστοχάζονται

τα αντι-μέτωπα κατά των μεν έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τα μέτωπα κατά των δε, την ιδια εμπάθεια και τα ίδια ηθικοπολιτικά λάθη

όσοι κομματικοί ‘πορτιέρηδες’ δηλώνουν ότι θα κάνουν face control για να μεταγράψουν πολιτικούς από άλλα κόμματα οφείλουν πρωτίστως να κοιταχθούν οι ίδιοι στον καθρέφτη της συνέπειας για να δουν ποιό είναι το πρόσωπό τους μετά από τόσα ιδεολογικά botox

η Αριστερά κόπηκε στα 5, η Δεξιά στα 3, το ΠΑΣΟΚ στα 2 και κάτι, οπότε το όλον πολιτικό σύστημα φαίνεται ν’ ανακατασκευάζεται, χωρίς όμως να είναι ορατός ο εργοδηγός

έχουν περάσει πολλά μορφώματα εν είδει think tanks από τη χώρα: ΙΣΤΑΜΕ Ανδρ.Παπανδρέου, ΟΠΕΚ Κ.Σημίτη, ΙΝΕΡΠΟΣΤ Γερ. Αρσένη μεταξύ άλλων. Τα παραπάνω ήταν φανερό τι εξ-υπηρετούσαν, ενώ το ινστιτούτο του Αλέξη Τσίπρα στέκει σαν το μετέωρο βήμα του πελαργού

η απόσταση από την εξουσία φέρνει απόσπαση από την ηγετική ομάδα, η διάσταση απόψεων φέρνει διάσπαση κομμάτων, καμία όμως ιδεοληπτική κατάσταση θολούρας δεν φέρνει ανάσταση ζωντανών πολιτικών[γιατί από πεθαμένους πρώην κάθε μέρα ορισμένοι νεκρανασταίνουν κάποιους]

Μήπως αυτό το καθημερινό πέρα-δώθε χωρίς νήμα και νόημα, ως ανακύκλωση των ίδιων προσώπων και των ίδιων λόγων, πρέπει…