ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μάγκες και ψευτόμαγκες

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

«Αντρας είναι αυτός που απαντάει στην προσβολή». Η ρήση είναι από ελληνική ταινία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου αλλά δεν παύει να είναι σοφή.

Η εφαρμογή της στις χώρες θέλει πιο πολλή εξυπνάδα.

Μπορεί ο αντίπαλος, όρα Τουρκία, να σε προκαλεί, να σε προσβάλλει, ακριβώς για να κάνεις πρώτος την κίνηση. Προβοκάτσια λέγεται. Το σίγουρο πάντως είναι πως η σωφροσύνη και η μετριοπάθεια τελειώνουν όταν η επίθεση του εχθρού είναι ήδη πράξη.

Οταν ο νταής σηκώσει πάνω σου το χέρι του, τότε πρέπει απλά να τον τσακίσεις, να αποδώσεις πολλαπλάσια το πλήγμα και, όπως λέμε πέριξ του λιμένος, να του κατεδαφίσεις τη μόστρα. Να βλέπει την άλλη μέρα τη μούρη του στον καθρέφτη και να τον πιάνουν τα κλάματα.

Η ταπείνωση του αντιπάλου στο πεδίο είναι στρατηγική νίκη και υψώνει τη σημαία του ηθικού ψηλά στον ιστό. Είναι συνετό να μην παρασυρόμαστε σε ανταλλαγή κλιμακούμενων ύβρεων και προσβολών με τους Μεμέτηδες γενοκτόνους. Το λεκτικό νταηλίκι μπορεί να γίνει συντρίμμια σε κλάσμα του δευτερολέπτου. Θα σας το κάνω λιανά με διδακτικό παράδειγμα.

Πριν από πολλά χρόνια ένας γέρων μαχαλόμαγκας είχε πάει σε θρυλικό ορίτζιναλ σκυλάδικο της Πέτρου Ράλλη, που σέρβιρε καύσιμα από ΜIG 21 και πετρέλαιο για εντριβές, συνοδεία φιστικιών πιο μπαγιάτικων και από τη θεία της Χατσεψούτ.

Ητο όμως στέκι λούμπεν πελατών, που θα έκαναν τον Αλμοδόβαρ να μείνει ενεός, να ντρέπεται για την έλλειψη φαντασίας του και να το ρίξει στα ντοκιμαντέρ για το National Geographic για το πώς ζευγαρώνουν οι λιβελούλες.

Ο πρεσβύτης αλανιάρης συνόδευε πιτσιρίκα, η οποία μάλλον ήτο του τρουτουάρ, καλντεριμιτζού δηλαδή, που είχε ήδη γράψει πιο πολλά χιλιόμετρα και από παλιό Mitsubishi Galant της Ασφάλειας Προαστίων της Χωροφυλακής, όμως ήτο μπάνικη και τράβηξε το ενδιαφέρον δύο μειρακίων, επίδοξων μπραβάκων, οι οποίοι ήσαν «σιδερωμένοι», εάν με πιάνετε.

Τα λευκά μαλλιά του και το μικρό του δέμας, σε συνδυασμό με τη νεανική κάψα για τη νεαρή συνοδό του, τους οδήγησε να αψηφήσουν επιπόλαια τον γεροντόμαγκα και άρχισαν στα ίσα το κόρτε στη νεαρά.

Τους είπε να σπάσουν, για να ξαναδούν τον ήλιο, αλλά αυτό μάλλον τους ερέθισε, τον έβρισαν, τον έσπρωξαν και ο πιο αλέγρος εκ των νεαρών τον χαστούκισε και τράβηξε πιστόλι, μια παλιά ιταλική Μπερέτα, την οποία μάλλον είχε να καθαρίσει από τότε που ήταν το κρέας φθηνό.

Τραβάει και ο γερομόρτης ένα παλιό καλό 38άρι περίστροφο, πάει να του ρίξει ο αψύς πιτσιρικάς, παθαίνει εμπλοκή το ιταλικό παρτάλι, ο Αμερικάνος βετεράνος δούλεψε σαν παλιό καλό ρολόι και ο μπάρμπας τούς άνοιξε έξι κουμπότρυπες, τη μία στο κούτελο, και τους έστειλε για την τελευταία βόλτα με Μερσεντές στην οδό Αναπαύσεως. Διότι, κρατήστε κι αυτό να με θυμάστε, ό,τι αυτοκίνητο κι αν σας αρέσει, η τελευταία βόλτα είναι με Μερσεντές.

Ηθικά διδάγματα, πολλά.

Οταν ξεκινήσει πια ο καβγάς, τον τελειώνεις νικηφόρα πάση δυνάμει, δεν χωρά τσιριμπίμ τσιριμπόμ, μετριοπάθεια και «μισό λεπτό να σου πω». Μην υποτιμάς ποτέ τον αντίπαλο και μην είσαι άνετος και χαλαρός.

Μην ξεκινάς καβγά που δεν μπορείς να τελειώσεις.

Και, φυσικά, ισχύει αυτό που λέγεται πως είναι γραμμένο στο εργοστάσιο της Colt: «Οι άντρες είναι άνισοι, αλλά ο κύριος Σάμιουελ Κολτ τους έκανε ίσους».

Και να λύσουμε μια παρεξήγηση.

Οι αυθεντικοί μάγκες, από τη μάγκα, ενωμοτία πολεμιστών, ή μόρτες, δηλαδή αθάνατοι, όπως έλεγαν αυτούς που επέζησαν της πανώλης κατά μία θεωρία, δεν ήταν επιδειξιομανείς φαφλατάδες. Η καρικατούρα που έχουμε ως εικόνα, όπως και για τους ρεμπέτες, δείτε την περίφημη σκηνή με τον Μίμη Φωτόπουλο και τον «Μεγάλο» στο καπηλειό, είναι δημιούργημα του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, με κορυφαίους τον αξεπέραστο Νίκο Φέρμα και τον εμβληματικό Αθηνόδωρο Προύσαλη. Οι αληθινοί μάγκες ήταν λιγόλογοι, σοβαροί και μετρημένοι, ο δε Μάρκος, ο Πατριάρχης του λαϊκού τραγουδιού, ήταν ένας γλυκός άνθρωπος που απείχε τα μάλα από το σχεδόν γελοιογραφικό στερεότυπο. Οταν όμως ξεσπούσε η βία, έμπαιναν δυνατά και χωρίς ίχνος δισταγμού στον καβγά για να τον τελειώσουν και να φύγουν αυτοί όρθιοι και νικητές.

Οι Τούρκοι, λοιπόν αδέρφια, που ο Θεός ή ο διάβολος τους κουβάλησε για γείτονές μας, γαβγίζουν, βρίζουν, προκαλούν. Είναι κουτσαβάκια, ψευτόμαγκες δηλαδή.

Δεν πρέπει, κοινώς, να μασήσουμε.

Πρέπει όμως …

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Κι ύστερα ήρθαν οι Τούρκοι

Όταν το μεγαλύτερό σου "επίτευγμα" είναι μία χέστρα, το μόνο που σου απομένει είναι να αποδομείς την πολιτισμική κληρονομιά των άλλων. https://t.co/CQibQ5Avhr pic.twitter.com/c7a8zzdLVr

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) May 20, 2026

 

Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Η Ασπενδος είναι σήμερα περισσότερο γνωστή για το θέατρό της. Παρόχθια πόλη στον Ευρυμέδοντα, όπου ο Κίμων νίκησε την ίδια μέρα τους Πέρσες και στη στεριά και στη θάλασσα, διώχνοντάς τους οριστικά από το Αιγαίο. Αργότερα την κατέλαβε ο Μέγας Αλέξανδρος.

Την είχα επισκεφθεί με μια μικρή ομάδα κι έναν νεαρό Τούρκο για ξεναγό, ο οποίος ήξερε τα στοιχειώδη. Μας είχε μιλήσει με κάποιο δέος για το πέρασμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μετά ακολούθησε μια παύση αμηχανίας.

Τι έγινε μετά το πέρασμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

«Ξαναήρθαν οι Τούρκοι», είπε.

Το ζευγάρι των Γάλλων δίπλα μου έβαλε τα γέλια, όπως και εγώ, η Αμερικανίδα όμως με το τεράστιο ψάθινο καπέλο δεν αντέδρασε. Προφανώς δεν κατάλαβε πού ήταν το αστείο.

Το επεισόδιο το ξαναθυμήθηκα προχθές όταν διάβασα ότι το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε αρχαιολογικό χώρο το σημείο όπου διεξήχθη η μάχη του Γρανικού, που εγκαινίασε την προέλαση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Μικρά Ασία. Δεν ξέρω αν οι ξεναγοί θα λένε στους επισκέπτες ότι μετά ξαναήρθαν οι Τούρκοι. Επειδή όμως στην περιοχή δεν υπάρχει κάποιο αξιόλογο μνημείο, η κήρυξή της σε αρχαιολογικό χώρο έχει να κάνει με την περιχαράκωση της ιστορικής μνήμης. Και την οικειοποίησή της.

Οι Τούρκοι ήσαν πάντα εκεί και ο Μέγας Αλέξανδρος τους απελευθέρωσε από τον περσικό ζυγό;

Ποιος ενδιαφέρεται για το αν οι Τούρκοι εμφανίστηκαν στην Ιστορία αιώνες αργότερα. Ούτε αν οι Μακεδόνες μιλούσαν ελληνικά. Κρίνοντας από το μορφωτικό επίπεδο του σύγχρονου προλετάριου της τουριστικής μαζικής βιομηχανίας, όλ’ αυτά μοιάζουν απολύτως πιθανά.

Η Τουρκία του Ερντογάν ταυτίζεται με την οθωμανική της κληρονομιά. Eτσι διεκδικεί τη θέση της στη Μεσόγειο και τα πρωτεία της στην Ανατολή και στον μουσουλμανικό κόσμο. Oμως, όταν ερχόμαστε στην πολιτισμική αίγλη αυτής της κληρονομιάς, μοιάζει ελλειμματική. Τόσοι αιώνες κυριαρχίας δεν άφησαν ίχνη αντάξια του μεγαλείου της αυτοκρατορίας. Αν εξαιρέσουμε την αρχιτεκτονική του Σινάν, της οποίας όμως είναι προφανείς οι βυζαντινές καταβολές. Οπότε καταφεύγουν στον δανεισμό. Οικειοποιούνται την Αγία Σοφία μετατρέποντάς τη σε τέμενος και αποσιωπούν, κατά το δυνατόν, την ελληνική ταυτότητα των μνημείων της Μικράς Ασίας.

Με την υποχώρηση των κλασικών σπουδών στον δυτικό κόσμο, με τις νέες γενιές που η εκπαίδευση τις αφήνει απροστάτευτες, αυτού του τύπου ο αναθεωρητισμός αποθρασύνεται. Ξέρουν ότι κατέκτησαν τους τόπους, όμως δεν μπόρεσαν να αξιοποιήσουν τον πολιτισμό τους. Κι όσο η Eφεσος είναι ξένο σώμα ακόμη και στη σημερινή Τουρκία, η απόσταση που χωρίζει τη γείτονα από την υπόλοιπη Ευρώπη θα παραμένει μεγάλη.

Και θα πρέπει να ξέρουν οι φίλοι από την απέναντι ακτή πως…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μεμέτ, το ραβδί έχει δύο άκρες…

 

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η Τουρκία έχει έναν βασικό στόχο, τον οποίο ουδέποτε έκρυψε. Την κατάλυση ή ριζική αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης και να καταπιεί το μισό Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και τη Θράκη. Και αν την παίρνει, την ολική κατάληψη της Κύπρου.

Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους.

Ο πρώτος είναι με τον διαρκή τραμπουκισμό, τις απειλές και το εν γένει νταηλίδικο ύφος που ζούμε δεκαετίες, μέχρι να βρεθεί μια μπόσικη ελληνική κυβέρνηση πουρκουάδων, που να καταπιεί αμάσητες τις χατζιαβάτικες θεωρίες κατευνασμού του θηρίου, που μας πουλάνε το ΕΛΙΑΜΕΠ και διάφοροι παρατρεχάμενοι Απόστολοι του Μαρασμού, και να υπογράψει συναινετικώς τη μετατροπή μας σε Ηγεμονία της Βλαχίας, υποτελή δορυφόρο της Υψηλής Πύλης.

Χλομό στο άμεσο και εγγύς μέλλον, διότι τον Κυριάκο δεν τον κόβω να έχει αυτοκτονικό ιδεασμό. Ο,τι είχε ψευδαισθήσεις είχε, όμως ο Ερντογάν, αφερίμ, μας προσέφερε υπηρεσία, του τις διέλυσε από την αρχή της πρώτης θητείας με την οργανωμένη απόπειρα μαζικής εισβολής στον Εβρο των κατσαπλιάδων πελατών των δουλεμπόρων υποτακτικών του. Φάγανε πολύ ξύλο και η αποδοχή της σκληρή μας στάσης από τον λαό δεν είχε προηγούμενο. Ιστορικά πάντα υπήρχαν ενδοτικοί, οπαδοί της υποτέλειας. Πριν από τον Β’ Π.Π. και στη διάρκειά του υπήρχε μια ομάδα δήθεν Κοινής Λογικής, ένας κύκλος φιλογερμανών και φιλοϊταλών πουρκουάδων, που έλεγαν πως «η Γερμανία είναι ανίκητη, άρα η αντίσταση είναι μάταιη». Υπήρχαν και λίγοι που θεωρούσαν ακόμη και τους φλώρους τους Ιταλούς ανίκητους ή έλεγαν «κι αν ητηθούν, δεν θα είναι από εμάς, οπότε πάλι είναι μάταιη η αντίσταση».

Υπάρχουν και τώρα δωσίλογοι των Τουρκων και των πληρεξουσίων τους τζιχαντιστών της Χαμάς. Πρώτοι και χειρότεροι, οι φορείς της αριστερίλας, Πέμπτη Φάλαγγα των Τούρκων μέσα στη χώρα, και ακολουθούν κάτι ιντελιγκέντσηδες ντιντήδες, φιλελέφτ και ελαφροδεξιοί Κολωνακίου.

Εκλαϊκευμένα η θέση τους λέγεται «του δειλού η μάνα δεν έκλαψε ποτέ» ή «ας χαλαρώσουμε να το απολαύσουμε» ή, όπως το έλεγε ο Γκουντέριαν του ένστολου σοσιαλισμού, ο Τόσκας, «αν μπουκάρουν σπίτι σας, κάντε ό,τι κοιμάστε».

Πιο ξένο πράγμα για την ψυχοσύνθεση ημών των Ελλήνων, των απογόνων των ανυπότακτων που δεν τουρκέψαμε και κάναμε καμιά εκατοστή επαναστάσεις και εξεγέρσεις δεν υπάρχει. Και δεν είναι μόνο θέμα ονόρε, εθνικής ψυχοσύνθεσης. Είναι και θέμα αληθινής κοινής λογικής, βασικού ενστίκτου επιβίωσης, που υπαγορεύει πως η αντίσταση είναι ο μόνος δρόμος για την επιβίωση.

Αν εισβάλλουν, θα υπερασπιστώ την οικογένειά μου και το σπίτι μου, κληρονομιά από τους γονείς και τους παππούδες μου, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο θα στείλω τον εισβολέα για λασπωμένο πιλάφι και 72 γριές καλντεριμιτζούδες τρανς στην Κόλαση, εκεί που πάνε οι οπαδοί του παιδόφιλου ληστή και φονιά απατεώνα της ερήμου.

Κι αυτό πιστεύω νιώθει η συντριπτική πλειονότητα. Το κύτταρο δεν έχει σαπίσει. Κάτω από τις στοιβάδες της παρακμής και της μαλθακότητας του σύγχρονου τρυφηλού βίου πάλλεται ακόμη η ρωμαλέα δύναμη που έχτισε αυτή την ελεύθερη Πατρίδα, τη μόνη περιουσία μας, το μόνο καταφύγιό μας σε αυτόν τον κόσμο.

Είναι η γη μας, όπου ανατρέφουμε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας με τον αξιακό τρόπο των πατέρων μας και των παππούδων μας, τους οποίους μνημονεύουμε στον ίσκιο των ελιών που εκείνοι φύτεψαν και φρόντισαν, στις ανάπαυλες του αέναου αγώνα του Εθνους μας για Ελευθερία. Κανείς ποτέ δεν θα τολμήσει να προσκυνήσει απόλεμα τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που κυβερνούν την Τουρκία.

Ο άλλος τρόπος, ο μόνος τρόπος να επιβάλλει το κράτος των γενοκτόνων μια νέα συμφωνία υποτέλειας, είναι ο πόλεμος, τα όπλα, να οδηγηθούμε ηττημένοι σε ένα τραπέζι, για να αναγνωρίσουμε de jure αυτά που θα έχουν επιβάλει οι βάρβαροι εχθροί μας de facto.

Ο συνεχής εξοπλισμός μας, στην Αεροπορία ήδη έχει ανατρέψει υπέρ μας τη ζυγαριά, οι προμήθειες φρεγατών, μαχητικών, αντιπυραυλικών και αντιαεροπορικών συστημάτων, με την Τουρκία εκτός προγράμματος των F-35 και των F-16 Viper, σε συνδυασμό με τη συμμαχία μας με το Ισραήλ, έχει κάνει το βαθύ κράτος-συμμορία να ανησυχήσει βαθιά.

Είναι λοιπόν σφόδρα πιθανό, βοούν οι πράξεις και η ρητορική τους, να σπεύσουν να τεστάρουν την αποφασιστικότητα ημών και των νέων συμμάχων μας, πριν ολοκληρώσουμε όλα τα εξοπλιστικά μας προγράμματα και βρεθούν σε ακόμη δυσμενέστερη θέση.

Για να σας το κάνω λιανά, θα προτιμήσουν να μας επιτεθούν πριν παραλάβουμε και τα F-35, πριν ολοκληρωθεί ο αντιαεροπορικός και αντιπυραυλικός θόλος στο Αιγαίο, πριν παραλάβουμε όλα τα νέα πολεμικά μας πλοία. Κοινή λογική.

Ομως…

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μπορούμε κι εμείς να διαλύσουμε το μαγαζί...

 

 

 

 Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

Οι Ευρωπαίοι κρεμούν την Ελλάδα στα μανταλάκια για την υπόθεση παραβίασης των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας με αφορμή την υπόθεση του εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου και της Dynagas.

Ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά, με απλή αριθμητική, γιατί η αριθμητική δεν έχει ιδεολογία.

Οι βόρειοι τρέμουν τη Ρωσία και δεν διστάζουν να κάνουν τα στραβά μάτια για την Τουρκία η οποία απειλεί την Ελλάδα. 

Η Τουρκία διατηρεί casus belli κατά της Ελλάδας από το 1995. Τριάντα ένα χρόνια. Επίσημη απειλή πολέμου από τρίτη χώρα κατά κράτους - μέλους της Ένωσης, καταχωρημένη σε απόφαση κοινοβουλίου.

Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου μετριούνται σε εκατοντάδες ετησίως.

Οι παράνομες γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ έγιναν μπροστά στις κάμερες.

Η μισή Κύπρος -κράτος-μέλος της ΕΕ, να το θυμίσω στους αφηρημένους- τελεί υπό στρατιωτική κατοχή από το 1974.

 

Η ευρωπαϊκή απάντηση σε όλα αυτά;

«Διάλογος». «Αυτοσυγκράτηση». «Αποφυγή κλιμάκωσης».

Και τώρα, ξαφνικά, οι Βρυξέλλες ανακάλυψαν την πυγμή τους. Όχι, απέναντι στον Ερντογάν. Απέναντι στην Αθήνα. Επειδή τόλμησε να βάλει ενστάσεις στο 21ο πακέτο κυρώσεων, υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα της ναυτιλίας της, ενός κλάδου που ελέγχει πάνω από το 20% της παγκόσμιας χωρητικότητας και αποτελεί το μοναδικό πεδίο όπου η Ελλάδα είναι παγκόσμια δύναμη και όχι επαρχία της περιφέρειας.

Να συνεννοηθούμε: δεν γράφω συνηγορία υπέρ κανενός εφοπλιστή. Αν κάποιος παραβιάζει κυρώσεις, υπάρχουν θεσμοί, έρευνες, δικαστήρια. Ας αποδειχθεί. Το πρόβλημά μου είναι αλλού: στο ότι η ευρωπαϊκή αυστηρότητα λειτουργεί με δυο μέτρα και δυο σταθμά.

 

Γιατί όταν η Γερμανία έχτιζε επί δεκαπέντε χρόνια τους Nord Stream 1 και 2 και δενόταν χειροπόδαρα στο ρωσικό αέριο, αυτό δεν λεγόταν «υπονόμευση της ευρωπαϊκής ασφάλειας». Λεγόταν «ενεργειακή πολιτική».

Όταν η Ουγγαρία και η Σλοβακία εξαιρούνται μονίμως από το εμπάργκο πετρελαίου, αυτό λέγεται «ρεαλισμός».

Όταν η Ελλάδα ζητάει να μη χαρίσει το μερίδιο αγοράς της ναυτιλίας της σε στόλους τρίτων χωρών, λέγεται «παραβίαση».

Αλληλεγγύη δύο ταχυτήτων.

Στην πρώτη ταχύτητα τα σύνορα της Βαλτικής.

Στη δεύτερη τα σύνορα του Αιγαίου.

Και εδώ είναι το ζουμί. Οι συμμαχίες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, είναι εταιρείες αμοιβαίων συμφερόντων. Αν η ΕΕ απαιτεί από τον Έλληνα φορολογούμενο να χρηματοδοτεί την άμυνα της Ανατολικής Ευρώπης και από τον Έλληνα εφοπλιστή να χαρίζει ναύλα στους Κινέζους, οφείλει να αποδείξει έμπρακτα ότι θεωρεί εξίσου ευρωπαϊκό το FIR Αθηνών με τον εναέριο χώρο της Εσθονίας. Αλλιώς, ας μην απορεί όταν οι «παραμελημένοι» εταίροι αρχίσουν να κάνουν ταμείο μόνοι τους.

Το «μαγαζί» δεν το διαλύουν μόνο οι απ έξω. Το διαλύουν και οι συνεταίροι, όταν πάψουν να πιστεύουν ότι μετράνε ισότιμα στη μοιρασιά.

Θα μου πείτε: φταίνε μόνο οι Βρυξέλλες;

Όχι βέβαια. Φταίμε κι εμείς. Επί δεκαετίες στέλναμε στην Ευρώπη κυβερνήσεις που πήγαιναν στα Συμβούλια Κορυφής όπως ο κακομαθημένος ανιψιός στον πλούσιο θείο: με το χέρι απλωμένο και το κεφάλι σκυμμένο. Ζητούσαμε πακέτα, ΕΣΠΑ, εξαιρέσεις και ανοχή στα ελλείμματα και σε αντάλλαγμα υπογράφαμε ό,τι μας σέρβιραν, χωρίς να διαπραγματευτούμε ποτέ σοβαρά τα στρατηγικά μας.

Η αξιοπιστία στις συμμαχίες, όπως και στις αγορές, χτίζεται με ισολογισμούς, όχι με επαιτεία. Όποιος εμφανίζεται μονίμως ως ζητιάνος…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι θα σήμαινε μια τουρκική εισβολή;

 

 

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Από παιδί, μετά την εισβολή του «Αττίλα» στην Κύπρο, άκουγα στις ειδήσεις και τις συζητήσεις για τον τουρκικό κίνδυνο την ανάγκη αμυντικής θωράκισης της χώρας. Τι είναι όμως αυτό για το οποίο προετοιμαζόμαστε, αυτό για το οποίο αφιερώσαμε, η συντριπτική πλειονότητα των αρρένων, που δεν είμαστε λουφαδόροι ή υπηρετήσαντες στην Γκομενοφυλακή του Κολωνακίου;

Η εξουσία, έστω και για λίγες ημέρες ή και ώρες, των Τούρκων πάνω σε αμάχους σημαίνει μόνο ένα πράγμα: δολοφονίες, βιασμοί και λεηλασία.

Πρόσφατα το Ευρωκοινοβούλιο αναγνώρισε επίσημα τους βιασμούς που τέλεσαν μαζικά οι Τουρκικές Δυνάμεις εισβολής σε βάρος κοριτσιών αλλά ακόμη και γεροντισσών της Κύπρου. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει μνεία στην έντονη συμμετοχή στα εγκλήματα αυτά κατσαπλιάδων του «σύνοικου στοιχείου», ατάκτων Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι συνόδευαν τα στρατεύματα εισβολής, όπως οι ύαινες τα μεγάλα αρπακτικά. Πολλοί από αυτούς τους βιασμούς έγιναν μπροστά σε δεμένους πατεράδες, συζύγους, αδερφούς, παιδιά και εγγόνια των βιαζόμενων γυναικών. Σε πολλές περιπτώσεις ακολούθησε δολοφονία των θυμάτων και των σπαραζόντων αναγκαστικών θεατών της κτηνωδίας. Εχω ξαναγράψει για τον καβγά δύο Τουρκοκυπρίων, παλιών παραστρατιωτικών, σε καφενείο των Κατεχομένων γιατί ο ένας, αφού τη βίασε, έσφαξε μια όμορφη Ελληνίδα που λιμπιζόταν ο άλλος και δεν πρόλαβε να τη βιάσει κι αυτός. Εμεινε ρέστος ο άνθρωπος, πώς να μη θυμώσει με τον φίλο του;

Ολα τα εγκλήματα πάντως έγιναν υπό την αιγίδα της Τουρκίας και των Ενόπλων Δυνάμεών της. Τούρκοι αξιωματικοί διέταξαν, τέλεσαν ή ανέχτηκαν τους φόνους, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια και τις λεηλασίες. Η τιμή τους είναι ανύπαρκτη.

Είναι θετική εξέλιξη το ψήφισμα, όμως δεν αλλάζει το γεγονός της ατιμωρησίας των δραστών. Τέτοιας τεράστιας έκτασης εγκλήματα, χιλιάδες σε έναν πληθυσμό λίγων εκατοντάδων χιλιάδων, έμειναν ατιμώρητα. Οι δράστες, ένας ένας, πεθαίνουν στα κρεβάτια τους, μερικοί περνούν τη ζωή τους κομπάζοντας για αυτά, έχουν δώσει και συνεντεύξεις. Αυτό που συνέβη δεν είναι προϊόν χαλαρής πειθαρχίας ενός Στρατού. Είναι εφαρμοστέα μέθοδος ψυχολογικού πολέμου και εθνοκάθαρσης, γενοκτονίας. Η πληροφορία πως οι Τούρκοι βιάζουν μαζικά και δολοφονούν έπαιξε τεράστιο ρόλο για τη φυγή 200.000 προσφύγων.

 

Η φήμη, που ήταν αληθής, προκάλεσε πανικό και μαζική έξοδο των Ελλήνων της Κύπρου από τις περιοχές που πλησίαζαν τα τουρκικά στρατεύματα και οι Τουρκοκύπριοι παραστρατιωτικοί συνεργοί τους.

Είναι μια μέθοδος την οποία οι Τούρκοι την εφαρμόζουν ώστε να σπάσουν το ηθικό των αμάχων του εχθρού τους, να σπείρουν πανικό. Προσθέστε και τα «αγνά ήθη» και τις διδαχές του επεκτατικού Ισλάμ, που νομιμοποιεί τους βιασμούς των γυναικών των απίστων, τους αποκεφαλισμούς αιχμαλώτων και θα διαπιστώσετε πως στην ουσία τα φαινόμενα του 1974 στην Κύπρο, πιο πρόσφατα στη Συρία και την 7η Οκτωβρίου 2023 στο Ισραήλ, είναι ένα μαζικό τελετουργικό των σουνιτών ισλαμιστών σε βάρος Χριστιανών, Γιαζίντι, Εβραίων.

Οι Τούρκοι βέβαια είναι επιπλέον δειλοί και σιγουρατζήδες, γι’ αυτό «διαπρέπουν» κατά αμάχων και αιχμαλώτων, όταν και όπου τους παίρνει.

Ξέρουμε λοιπόν τι θα συμβεί εάν βρεθεί στην εξουσία τους, έστω για λίγο, ο πληθυσμός ενός νησιού, μιας πόλης, ενός χωριού.

Επειδή γνωρίζουμε, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρέπει να το επιτρέψουμε ποτέ. Πρέπει να φέρουμε τον εαυτό μας σε τέτοια θέση Ενοπλου Εθνους, ώστε όχι μόνο να μην μπορέσουν να εφαρμόσουν τα γενοκτονικά έθη τους ούτε σε έναν Ελληνα ή Ελληνίδα αλλά να πληρώσουν και τα ατιμώρητα εγκλήματα του παρελθόντος τους, τα οποία αποτελούν στίγμα γι’ αυτούς, ως ένοχους δράστες αλλά και για εμάς ως αδρανείς και επιλήσμονες του καθήκοντός μας απέναντι στα κορίτσια, στις γυναίκες, στις μανάδες, αδερφές και κόρες αδελφών μας στην Κύπρο, απέναντι στους δολοφονημένους αμάχους, αιχμαλώτους Αξιωματικούς και Στρατιώτες μας.

 Επαίρονται για αυτά τα εγκλήματα οι γείτονές μας, όπως επαίρονται για τη Γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας και κάθε τόσο μας απευθύνουν ειρωνικές προσβολές για κολύμπι στη θάλασσα της Σμύρνης.

Είναι σαν οι Γερμανοί να επαίρονταν για το Αουσβιτς και τις εκτελέσεις αμάχων σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Δεν τολμούν, γιατί ηττήθηκαν.

Αυτό λοιπόν πρέπει να σημαίνει οποιαδήποτε απόπειρα τουρκικής εισβολής στην Ελλάδα και την ελεύθερη Κύπρο:

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Κύπρος 1974-2026: ώρα να σταματήσουν οι υποχωρήσεις του ελληνισμού

 

 

Του Παντελή Σαββίδη 

Η κυπριακή τραγωδία του 1974  υπήρξε αποτέλεσμα μακροχρόνιων τουρκικών σχεδιασμών, της εγκληματικής επέμβασης της ελληνικής δικτατορίας στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας, της στρατιωτικής αποδιοργάνωσης της Αθήνας και της ανοχής των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες προτίμησαν τη συνοχή του ΝΑΤΟ από την υπεράσπιση ενός κυρίαρχου κράτους.

Ήταν ένα αναμενόμενο τραγικό γεγονός μετά τον Εμφύλιο, την επικράτηση μιας στρατοκρατικής, αλλά όχι ικανής αμυντικά, λογικής και της παράδοσης του πολιτικού συστήματος στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς παρά στην υποστήριξη του εθνικού συμφέροντος.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ιδρύθηκε το 1960 με τις Συμφωνίες Ζυρίχης–Λονδίνου και ένα σύνθετο δικοινοτικό σύνταγμα.

Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία απέκτησαν ρόλο εγγυητριών δυνάμεων, ενώ η Βρετανία διατήρησε κυρίαρχες στρατιωτικές βάσεις. Ήδη από τη δεκαετία του 1960 η Τουρκία επεξεργαζόταν σχέδια γεωγραφικού διαχωρισμού των δύο κοινοτήτων, μετακίνησης πληθυσμών και ομοσπονδιακής δομής βασισμένης σε χωριστές περιοχές.  Οι σχεδιασμοί αυτοί δεν εγκαταλείφθηκαν· ωρίμασαν στρατιωτικά και πολιτικά μέχρι το 1974. ΝέαΕλλάδας

Η αποχώρηση της ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967 αποδυνάμωσε την άμυνα του νησιού.

Αργότερα, το καθεστώς Ιωαννίδη υπονόμευσε συστηματικά τον Πρόεδρο Μακάριο, ενίσχυσε ακραίες οργανώσεις και, στις 15 Ιουλίου 1974, οργάνωσε πραξικόπημα με τη συμμετοχή της Εθνικής Φρουράς.

Η ανατροπή του νόμιμου Προέδρου και η τοποθέτηση του Νίκου Σαμψών στην εξουσία κατέλυσαν τη συνταγματική τάξη και έδωσαν στην Άγκυρα το πρόσχημα που αναζητούσε.

Στις 20 Ιουλίου 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Αλεξιπτωτιστές έπεσαν στην περιοχή Λευκωσίας–Κιόνελι και αποβατικές δυνάμεις δημιούργησαν προγεφύρωμα στο Πέντε Μίλι, δυτικά της Κυρήνειας. Παρά τις αρχικές αδυναμίες της τουρκικής επιχείρησης, η ελληνική πλευρά δεν μπόρεσε να εξαλείψει το προγεφύρωμα. Η επιστράτευση στην Ελλάδα εξελίχθηκε σε χάος, τα σχέδια ενίσχυσης της Κύπρου εφαρμόστηκαν ανεπαρκώς και η χούντα παρέμεινε ουσιαστικά αδρανής στις πιο κρίσιμες ώρες. Οι ευθύνες της για το πραξικόπημα, τη διάλυση της άμυνας και την αποτυχία αντίδρασης είναι συντριπτικές.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με το ψήφισμα 353, ζήτησε κατάπαυση του πυρός, αποχώρηση ξένων στρατευμάτων και διαπραγματεύσεις μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων. Ωστόσο, τα ψηφίσματα δεν συνοδεύτηκαν από μηχανισμό επιβολής. Στις 22 Ιουλίου συμφωνήθηκε εκεχειρία, όμως η Τουρκία τη χρησιμοποίησε για να μεταφέρει νέες δυνάμεις, άρματα, πυροβολικό και εφόδια. Κατέλαβε επιπλέον περιοχές και ενίσχυσε τις θέσεις της, ενώ οι συνομιλίες της Γενεύης δεν κατάφεραν να ανατρέψουν τα τετελεσμένα.

Η δεύτερη Διάσκεψη της Γενεύης κατέρρευσε στις 13 Αυγούστου, όταν η Τουρκία απαίτησε γεωγραφικά συγκεντρωμένη τουρκοκυπριακή περιοχή και άμεση αποδοχή των στρατιωτικών της κατακτήσεων.

Τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου άρχισε ο «Αττίλας ΙΙ». Η τουρκική υπεροχή ήταν πλέον συντριπτική. Μέσα σε τρεις ημέρες καταλήφθηκαν η Μόρφου, η Μεσαορία, η Αμμόχωστος και μεγάλο μέρος του βορρά. Η Τουρκία έφτασε να κατέχει περίπου το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Χιλιάδες Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν, δημιουργήθηκαν πρόσφυγες και αγνοούμενοι, ενώ περιουσίες, εκκλησίες και πολιτιστικά μνημεία λεηλατήθηκαν.

Η ευθύνη του Χένρι Κίσινγκερ είναι πολιτική και ιστορική. Δεν χρειάζεται να στηριχθεί σε θεωρίες συνωμοσίας. Τα αμερικανικά αρχεία δείχνουν ότι γνώριζε τις τουρκικές προθέσεις, θεωρούσε την Τουρκία σημαντικότερη για τα αμερικανικά συμφέροντα και αποδεχόταν την κατάληψη σημαντικού τμήματος της Κύπρου ως διαχειρίσιμο κόστος. Δεν άσκησε την πίεση που μπορούσε να ασκήσει, δεν επιδίωξε ουσιαστική διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας και αντιμετώπισε την τουρκική προέλαση μέσα από το πρίσμα της ισορροπίας του ΝΑΤΟ. Η αμερικανική πολιτική δεν ήταν απλή αδράνεια αλλά συνειδητή ανοχή ενός ελεγχόμενου τουρκικού τετελεσμένου.

Το γεγονός πρέπει να προβληματίσει την ελληνική ηγεσία και σήμερα καθώς και πάλι η Τουρκία θεωρείται σημαντικότερη της Ελλάδας και αναβαθμίζεται στην περιοχή.

  Η δικτατορία φέρει την κύρια ελληνική ευθύνη: η χούντα δεν επινόησε πολιτική για το κυπριακό. Τα πρωτόκολλα της διχοτόμησης είχαν συζητηθεί από το 1956 από τις κυβερνήσεις Μεντερές και Καραμανλή, τα υιοθέτησε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, – πλην Ανδρέα – και τα εφάρμοσε η χούντα του Ιωαννίδη

 

Η δικτατορία υπονόμευσε την Κυπριακή Δημοκρατία, έκανε το πραξικόπημα, αποδιοργάνωσε την άμυνα και πρόσφερε στην Τουρκία την ευκαιρία για εισβολή.

Η κυβέρνηση Καραμανλή, που ανέλαβε στις 24 Ιουλίου, κληρονόμησε ένα διαλυμένο κράτος και στρατό. Αυτό δεν την απαλλάσσει από ευθύνες.

Στις 23-24 Ιουλίου ο Καραμανλής συγκυβερνά με τη χούντα του Γκιζικη όταν οι Τούρκοι είχαν μόνο 2.500 στρατό στην Κύπρο και 25 άρματα. Δεν στέλνει τα Φάντομ και τα υποβρύχια ή δεν απειλεί καν τον Κίσινγκερ ότι θα τα στείλει αν οι Τούρκοι δεν σταματήσουν να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές και να κατεβάζουν στρατό. Είναι τραγικό λάθος να γιορτάζεται η 24 Ιουλίου ως ημέρα μετάβασης στην δημοκρατία – οι Τούρκοι έσφαζαν ακόμα μέσα στην Κυρήνεια

Η Αθήνα βασίστηκε υπερβολικά στην ελπίδα ότι η Ουάσινγκτον θα συγκρατούσε την Άγκυρα, δεν δημιούργησε αξιόπιστη αποτρεπτική απειλή και δεν πρόλαβε να οργανώσει αποτελεσματική ενίσχυση της Κύπρου πριν από τον «Αττίλα ΙΙ». Το κοινοβουλευτικό πόρισμα της πλειοψηφίας απέδωσε ευθύνες στον Ευάγγελο Αβέρωφ και έθεσε ερωτήματα για τη στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Μετά το 1974 ο ΟΗΕ δεν αναγνώρισε την τουρκική κατάκτηση. Η Κυπριακή Δημοκρατία παρέμεινε το μοναδικό νόμιμο κράτος του νησιού και η ανακήρυξη του αποσχιστικού καθεστώτος το 1983 καταδικάστηκε.

Ωστόσο, η διεθνής κοινότητα πέρασε σταδιακά από τη λογική της αποχώρησης του κατοχικού στρατού στη λογική μιας διαπραγματευόμενης επανένωσης. Έτσι, ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής άρχισε να παρουσιάζεται κυρίως ως διακοινοτική διαφορά.

Οι κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου–Ντενκτάς του 1977 και η συμφωνία Κυπριανού–Ντενκτάς του 1979 έθεσαν ως βάση μια δικοινοτική ομοσπονδιακή λύση. Όμως στα αρχικά κείμενα δεν υπήρχαν με τη σημερινή τους έννοια οι όροι «διζωνική» και «πολιτική ισότητα». Αυτοί ενσωματώθηκαν σταδιακά αργότερα, ιδιαίτερα από το 1989 και μετά, και παγιώθηκαν στη διαδικασία του ΟΗΕ.

Το Σχέδιο Ανάν το 2004 αποτέλεσε την πληρέστερη εφαρμογή αυτής της πορείας. Προέβλεπε ένα πολύπλοκο σύστημα δύο συνιστώντων κρατών, περιορισμένη επιστροφή προσφύγων, μεταβατικές ρυθμίσεις και διατήρηση στρατιωτικών και εγγυητικών μηχανισμών. Απορρίφθηκε από περίπου το 76% των Ελληνοκυπρίων, επειδή μεγάλο μέρος της κοινωνίας το θεώρησε δυσλειτουργικό, ανασφαλές και ανεπαρκές ως προς την αποχώρηση στρατευμάτων, το περιουσιακό και την πραγματική αποκατάσταση των προσφύγων.

 

Η Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία προβάλλεται εδώ και δεκαετίες ως ο μόνος «ρεαλιστικός συμβιβασμός». Είναι όμως απαράδεκτη όταν μετατρέπει τα αποτελέσματα της εισβολής σε συνταγματική βάση, μονιμοποιεί τον εθνοτικό και γεωγραφικό διαχωρισμό, εξισώνει την πλειοψηφία με τη μειοψηφία μέσω μόνιμων βέτο και αφήνει περιθώριο στην Τουρκία να διατηρεί στρατεύματα, εγγυήσεις ή πολιτικό έλεγχο. Μια τέτοια λύση δεν καταργεί τη διχοτόμηση· τη μεταφέρει μέσα στο νέο κράτος.

Πραγματική λύση σημαίνει …

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Επέτειος εισβολής και ανησυχία για νέο Σχέδιο Ανάν

  

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 18.7.2026

 

Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι μήνες που μάς θυμίζουν τον πρώτο και τον δεύτερο Αττίλα.

Η Κύπρος από το 1974 είναι ημικατεχόμενη και οι συνέπειες της εισβολής είναι παντού ορατές. Νεκροί, αγνοούμενοι, γυναίκες που βιάσθηκαν, εκκλησίες που μετατράπηκαν σε σταύλους, εικόνες που πωλούνται σε δημοπρασίες. Και η σημαία του εισβολέως καθημερινά ορατή από τη Λευκωσία, σχηματισμένη με πέτρες στον Πενταδάκτυλο..

Το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι μία διακοινοτική διαμάχη. Οι Τούρκοι, με κεντροαριστερό Πρωθυπουργό (Μπουλέντ Ετσεβίτ), κατέλαβαν το 37% ενός κράτους – μέλους του ΟΗΕ, το οποίο σήμερα είναι πλέον και κράτος – μέλος της Ευρ. Ένωσης. Καμία λύση δεν νοείται χωρίς την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Ο Κυπριακός Ελληνισμός επέδειξε απαράμιλλη αντοχή και ικανότητα αναδημιουργίας. Αλλά η εμπειρία του παρελθόντος μάς κάνει επιφυλακτικούς.

Το 2002-2004 το Σχέδιο διάλυσης και όχι λύσης, το οποίο έφερε το όνομα του τότε Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, προέβλεπε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δημιουργία ενός νομικού εκτρώματος, μη βιώσιμου και μη συμβατού προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Το Σχέδιο ευτυχώς απορρίφθηκε με το Δημοψήφισμα του Απριλίου 2004 από τον Ελληνικό Κυπριακό λαό, μετά και από το συγκινητικό τηλεοπτικό μήνυμα του Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου.

Οι φωνές της δήθεν λογικής και διαλλακτικότητας μάς προειδοποιούσαν ότι η απόρριψη θα έκανε ζημιά στην Κύπρο. Διαψεύσθηκαν. Η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε δεκτή στην Ε.Ε. λίγες ημέρες μετά το δημοψήφισμα. Προ ολίγων ημερών έληξε η επιτυχημένη εξάμηνη Προεδρία της στα ευρωπαϊκά όργανα (1 Ιανουαρίου- 30 Ιουνίου 2026).

 

Σε βρετανική εφημερίδα διέρρευσαν πληροφορίες για ένα νέο σχέδιο, το οποίο κομίζει η κ. Ολγκίν, εκπρόσωπος του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης διέψευσε το δημοσίευμα. Άποψή μου είναι ότι σκοπίμως αφήνουν κάποιοι (μάλλον βρετανικοί) κύκλοι να διαρρεύσουν πληροφορίες για ένα άκρως διχοτομικό και φιλοτουρκικό σχέδιο, ώστε να υποδεχθούμε με ανακούφιση το πραγματικό σχέδιο που θα έρθει: Δεν θα είναι απολύτως σύμφωνο με τις τουρκικές θέσεις, αλλά στην ουσία θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ κ. Γκουτέρεζ προβλέπεται να επισκεφθεί την Κύπρο στις 27  Ιουλίου. Αναμένουμε τις δικές του σαφείς προτάσεις.

Πάντως η Λευκωσία και η Αθήνα οφείλουν να συνεχίσουν τη στενή συνεργασία τους σε όλους τους τομείς, όπως ήδη γίνεται με την παρουσία ελληνικών πλοίων και αεροσκαφών για την άμυνα της Μεγαλονήσου. Είναι συμβολικό το όνομα της φρεγάτας Νικηφόρος Φωκάς του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος, που αναλαμβάνει τώρα να προστατεύσει την Κύπρο. Ως Αυτοκράτωρ της Κωνσταντινουπόλεως ο Νικηφόρος Φωκάς έστειλε το έτος 965 βυζαντινό στρατό και ελευθέρωσε την Κύπρο από τους Άραβες.

Πρέπει να αξιοποιηθεί η συνεργασία Κύπρου και Ελλάδος με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο σχήμα 3+1 και η αμυντική συνεργασία της Κύπρου με τη Γαλλία.

Να καλλιεργείται το ελληνικό, πατριωτικό και δημοκρατικό φρόνημα στην Κύπρο μακρυά από ανιστόρητες προπαγάνδες. Οι Έλληνες Κύπριοι υπέστησαν την προπαγάνδα  ήδη από την περίοδο 1931- 1955, όταν οι Βρετανοί αποικιοκράτες τους έλεγαν: «Δεν είστε Έλληνες, αλλά Ελληνόφωνοι Φοίνικες και Ασσυροβαβυλώνιοι».

Να έχουμε πάντα κατά νου ότι η Τουρκία του Ερντογάν…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ- ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Απειλή για το ελληνικό πλεονέκτημα

 

Γράφει ο Μάνος Καραγιάννης

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Reader in International Security στο King’s College London.

 

Η διακηρυγμένη πρόθεση του προέδρου Τραμπ να επανεξετάσει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 έχει δικαιολογημένα προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στην Αθήνα.

Το μαχητικό αεροσκάφος 5ης γενιάς έχει αποδείξει ότι μπορεί να διεισδύει σε περιβάλλοντα με προηγμένα συστήματα αεράμυνας, χωρίς να εντοπίζεται. Αυτό του επιτρέπει να εκτελεί αποστολές πρώτου πλήγματος και να επιβιώνει σε συνθήκες όπου τα συμβατικά μαχητικά θα είχαν απώλειες.

Το F-35 επίσης δύναται να συγκεντρώνει δεδομένα και να τα προωθεί σε πολεμικά πλοία, άλλα αεροσκάφη και μη επανδρωμένα. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί ως δικτυοκεντρικός κόμβος διοίκησης, που καθιστά δυνατά πλήγματα μεγαλύτερης ακρίβειας.

Δεν πρόκειται, επομένως, για ένα συνηθισμένο μαχητικό αεροσκάφος.

Κατά τη διάρκεια της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης στο Ιράν, τα F-35 εκτέλεσαν αποστολές καταστολής αεράμυνας, στοχοποιώντας ραντάρ και συστοιχίες αντιαεροπορικών πυραύλων σε βάθος. Ταυτόχρονα, ο στόλος των F-35 παρείχε στις συμμαχικές δυνάμεις ολοκληρωμένη επιχειρησιακή εικόνα του πεδίου. Στη συνέχεια, τα ισραηλινά και αμερικανικά F-35 ανέλαβαν την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων και την προστασία μεγάλων ναυτικών μονάδων στον Κόλπο και τις παρακείμενες θάλασσες. Παρά τον προβληματισμό που προκάλεσε η αναγκαστική προσγείωση ενός αμερικανικού F-35, ύστερα από ιρανικά πυρά, η επιχειρησιακή αξία του παραμένει αδιαμφισβήτητη.

Η απόκτηση, αρχικά, είκοσι F-35 από την Ελλάδα θα έχει καταλυτική επίδραση στους συσχετισμούς ισχύος στο Αιγαίο. Σε συνδυασμό με τα Rafale και τα F16V, τα ελληνικά F-35 θα επιτρέψουν στην Πολεμική Αεροπορία να πετύχει την πολυπόθητη αεροπορική υπεροχή στην περιοχή.

Τα συγκεκριμένα μαχητικά, όμως, δεν θα προσδώσουν μόνο στην Π.Α. ικανότητα ταχείας καταστολής της εχθρικής αεράμυνας, αλλά θα επιτρέψουν γενικότερα τη διεξαγωγή δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Η ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής συνοδεύεται από μια δεύτερη, εξίσου κρίσιμη διάσταση: η Ελλάδα αναβαθμίζει τον ρόλο της στο ΝΑΤΟ, λειτουργώντας ως πάροχος πρωτογενούς πληροφόρησης για την Ανατολική Μεσόγειο. Με άλλα λόγια, τα επόμενα 3-4 χρόνια η Αθήνα θα αποκτήσει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι του βασικού γεωπολιτικού ανταγωνιστή της.

Μετά την επιβολή των κυρώσεων CAATSA στην Τουρκία το 2020, λόγω της αγοράς των πυραύλων S-400, η ελληνική κυβέρνηση επαναπαύτηκε. Αυτό φάνηκε, εξάλλου, από τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύθηκε τη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας με τις ΗΠΑ.

Τώρα η ελληνική διπλωματία δείχνει να μετακινείται σε μια πιο ήπια στάση, ζητώντας διαβεβαιώσεις ότι τα τουρκικά F-35 δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εναντίον της Ελλάδας. Αν κάτι, ωστόσο, μας έχουν διδάξει ο πόλεμος του 1974 στην Κύπρο και οι ελληνοτουρκικές κρίσεις του 1987, του 1996 και του 2020 είναι ότι η Αγκυρα δεν δεσμεύεται ποτέ από τέτοιου είδους περιορισμούς. Αυτό θα έπρεπε να το αντιλαμβάνεται το πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Ηδη η Ιερουσαλήμ έχει εκφράσει την αντίθεσή της στην προοπτική πώλησης F-35 στην Τουρκία. Τους επόμενους μήνες θα δοθεί σκληρή μάχη στην Ουάσιγκτον, αν τελικά η διοίκηση Τραμπ επιμείνει στο ζήτημα. Μετά την πώληση των έξι γερμανικών προηγμένων υποβρυχίων και των 40 F-16 Block 70, καθώς και την αναβάθμιση 79 τουρκικών F-16, η Ελλάδα κινδυνεύει να απολέσει τελείως το τεχνολογικό της προβάδισμα.

Πρόκειται για κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφάλειας και αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Μην υποτιμάμε τον κίνδυνο!

 

 

Του ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Η υποτίμηση του κινδύνου και των δυνατοτήτων του αντιπάλου είναι πάντα τεράστιο λάθος.

Πριν από τον Ιούλιο του 1974 πολλοί υποτιμούσαν τον τουρκικό κίνδυνο για την Κύπρο, θεωρώντας τους Τούρκους πρωτόγονους και μπουνταλάδες. Σε έναν βαθμό είχαν δίκιο και στα δύο. Η κωμικοτραγική ιστορία της βύθισης από την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία του αντιτορπιλικού «Κοτζάτεπε» και η αχρήστευση ενός άλλου, μέσα στον πανικό τους για την εξ Ελλάδος νηοπομπή «φάντασμα», είναι χαρακτηριστικές.

Ακόμα όμως και πρωτόγονοι μπουνταλάδες, όταν η προδοσία δέσμευε τα ελλαδικά όπλα από τη Θράκη ως το Καστελόριζο και ο διχασμός είχε υπονομεύσει την Εθνική Φρουρά, μπόρεσαν να μας νικήσουν, παρά την απαράμιλλη γενναιότητα πολλών από τους Ελλαδίτες και Κύπριους μαχητές, που έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα, με απόλυτη απουσία του Π.Ν., πλην του «ΛΕΣΒΟΣ» και του αείμνηστου και τόσο γενναίου Χανδρινού και της Π.Α., πλην των ασύλληπτα επίσης γενναίων πληρωμάτων των «ΝΟΡΑΤΛΑΣ», που μετέφεραν τον Παπαμελετίου και τα λιοντάρια του της ΑΜΚ και στοιχείων της Β’ Μ.Κ. νύχτα στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας.

Προδομένοι, απομονωμένοι, ηττηθήκαμε προσωρινά από έναν τότε υποδεέστερο αντίπαλο, ο οποίος όμως είχε έναν σκοπό, εκπεφρασμένο επί σχεδόν έναν αιώνα, ταξίμ = διχοτόμηση, και εάν τους δινόταν η δυνατότητα ολική κατάληψη, γιατί, είπαμε, είναι φιγουρατζήδες. Εάν γνώριζαν πως στις 20 Ιουλίου 1974 η Ελλάδα θα έμπαινε πάση δυνάμει στον αγώνα, πως θα χόρταιναν φωτιά και ατσάλι από τη Θράκη, το Αιγαίο, τα παράλια της Μικράς Ασίας, ως τον αιγιαλό αποβάσεως στην Κερύνεια, εάν γνώριζαν πως ο Κουρούπης, ο Καλπουρτζής, ο Κατσάνης, ο Κατούντας, η τρομερή ΕΛΔΥΚ θα πολεμούσαν με την αεροπορική κάλυψη των μαχητικών μας, που περίμεναν με αναμμένες μηχανές και πλήρη φόρτο στην Κρήτη τη διαταγή απογείωσης, σήμερα στην Κερύνεια θα κυμάτιζε ακόμη η Γαλανόλευκη.

Θα πρέπει να έχουμε διδαχθεί από τα λάθη μας και σε κάθε πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική μας επιλογή πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας θα πρέπει να υπάρχει η πρόνοια για την Κύπρο. Είναι καθήκον ιστορικό, ηθικό αλλά και νομικό.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ούτε εμείς ούτε οι Τούρκοι είμαστε στην ίδια κατάσταση. Οχι μόνο δεν είμαστε απομονωμένοι, απολαμβάνουμε κύρος από τους συμμάχους μας, κυρίως τις ΗΠΑ, όμως, επειδή ακόμη να χωνέψουν την αντιδυτική φιλοτζιχαντιστική στρατηγική της Αγκυρας, επί του πεδίου για μας παίζει ακόμα μεγαλύτερη σημασία η συμμαχία μας με το Ισραήλ, το οποίο, παράλογο αλλά συμβαίνει, είναι στόχος και αυτό της τουρκικής επιθετικότητας, που το βλέπει αυτοκτονικά ως πρώην οθωμανική επαρχία.

Είμαστε ώμο με ώμο όχι απλώς με μια πυρηνική δύναμη, με την πιο τολμηρή στρατιωτική μηχανή του κόσμου. Εάν το κρίνουν ως την πιο αποτελεσματική επιλογή για την προστασία του λαού τους, δεν θα δίσταζαν να αποκεφαλίσουν την τουρκική ηγεσία. Θεωρούν την Ελλάδα και την Κύπρο στρατηγικό βάθος της χώρας τους και είμαστε ένας ασφαλής διάδρομος προς την Ευρώπη και ασφαλής χώρος εν γένει για τους πολίτες του.

Η Τουρκία έχει κάνει άλματα τεχνολογικά και στρατιωτικά, με μια οικονομία όμως με τεράστια προβλήματα. Υπάρχουν όμως δύο κορυφαίοι κίνδυνοι για τους οποίους δεν συζητάμε και είναι μέγα λάθος.

Ο ένας κίνδυνος είναι η απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Τουρκία. Κάτι τέτοιο στα γενοκτόνα χέρια σκληρών ισλαμιστών θα σήμαινε τη δορυφοροποίησή μας. Επομένως θα πρέπει να γίνει εθνικός μας στόχος και στόχος και του συμμάχου μας Ισραήλ να μην επιτρέψουμε ποτέ να συμβεί αυτό. Θα πρέπει να είμαστε ηλίθιοι με αυτοκτονικό ιδεασμό να επιτρέψουμε να εξοπλιστούν με πυρηνικές κεφαλές οι πύραυλοι που επίμονα και με όλο μεγαλύτερο βεληνεκές κατασκευάζει η Τουρκία.

Το άλλο ζήτημα είναι ο εν γένει ισλαμικός κίνδυνος για τη χώρα μας και όλη την Ευρώπη. Κάποτε όλη η Βόρεια Αφρική ήταν Χριστιανική, όπως Χριστιανική πλειοψηφικά χώρα και ευημερούσα ήταν ο Λίβανος. Η Τουρκία και το Κατάρ ενισχύουν την ισλαμική εισβολή στη Δύση και προσδοκούν από αυτήν και την υπεργεννητικότητα των μουσουλμάνων, σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα μας, τη σταδιακή επιβολή τους και τον εξισλαμισμό των χωρών μας. Δεν είναι συνωμοσιολογία, είναι απλά μαθηματικά, είναι μάθημα από την Ιστορία.

Πρέπει και εδώ να ονομάσουμε ευθέως το πρόβλημα, τον κίνδυνο από την ισλαμική επέκταση, την ασυμβατότητα του τρόπου ζωής μας και των νόμων μας με τον ολοκληρωτισμό του Ισλάμ και τη βία που επιτάσσουν οι διδαχές του σε βάρος των «απίστων», δηλαδή ημών. Και φυσικά άμεσους θεσμικούς και αποτελεσματικούς τρόπους να αντιστρέψουμε την πλημμυρίδα να γίνει πανευρωπαϊκή πολιτική το «SEND THEM HOME». Αλλιώς …

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το θερμόμετρο στο Αιγαίο και οι εμμονές της Αγκυρας

 

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ 

Η Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι το θερμόμετρο στο Αιγαίο.

Η τουρκική πλευρά προβάλλει διάφορες δικαιολογίες για την κλιμάκωση, τόσο στα λόγια όσο και στο πεδίο. Ισχυρίζεται, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να απαντήσει σε κινήσεις, όπως την αποστολή των Patriot στην Κάρπαθο.

Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο βιασύνης από την πλευρά της Αγκυρας. Τούρκος αναλυτής, που γνωρίζει εις βάθος τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, υποστήριζε ότι «περιμένουμε τόσα χρόνια να καταλήξουμε σε μία συμφωνία για το Αιγαίο και βλέπουμε απλώς τον χρόνο να κυλάει χωρίς καμία πρόοδο». Υποβάθμισε, ασφαλώς εσκεμμένα, το γεγονός ότι κάθε τόσο η Αγκυρα προσθέτει κάποια νέα αξίωση από την πλευρά της.

Η βιασύνη, ίσως όμως να εξηγείται και από κάτι ακόμη. Η Τουρκία βλέπει μπροστά της ένα παράθυρο δύο ετών έως ότου χάσει το τακτικό πλεονέκτημα που θεωρεί ότι διαθέτει έναντι της Ελλάδος. Η ένταξη στον στόλο των υπόλοιπων γαλλικών φρεγατών, σε συνδυασμό με την απόκτηση των ιταλικών, η απόκτηση των F-35 και η ανάπτυξη των ισραηλινών εξοπλιστικών συστημάτων την ανησυχούν. Αν μάλιστα συσχετισθούν αυτές οι εξελίξεις με την παράνοια που επικρατεί σε σχέση με τις διαθέσεις του Ισραήλ έναντι του προέδρου Ερντογάν και της Τουρκίας, η ανησυχία για το τι θα φέρει το μέλλον αποκτά υπαρξιακές διαστάσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες Δυτικοί διπλωμάτες κάνουν λόγο για κυριολεκτική παράνοια στα κέντρα εξουσίας της Αγκυρας, που βλέπουν παντού συνωμοσίες, επιθέσεις στην τουρκική λίρα, ακόμη και νέες απόπειρες πραξικοπήματος.

Ορισμένοι, πιο κυνικοί και ρεαλιστές, πιστεύουν επίσης ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει αποκτήσει μία εμμονή με την απόκτηση των F-35, τα οποία θεωρεί κρίσιμα για την ισορροπία τόσο έναντι της Ελλάδος όσο και έναντι του Ισραήλ. Ο Ερντογάν πιστεύει ότι το ελληνοαμερικανικό λόμπι σε συνεργασία με το φιλοϊσραηλινό έχουν μπλοκάρει το deal που πίστευε ότι είχε κάνει με τον πρόεδρο Τραμπ, με τη μεσολάβηση του πάντοτε υπερδραστήριου σημαντικού «παίκτη» που τον εκπροσωπεί στην Αγκυρα. Θα ήθελε ενδεχομένως να πιέσει, με μία ελεγχόμενη ένταση με την Ελλάδα, μία άτυπη συμφωνία που θα του επέτρεπε να προχωρήσει στη συμφωνία για τα F-35.

Οταν έχει κανείς απέναντί του ένα τόσο ρευστό, ασταθές και εν μέρει παρανοϊκό σκηνικό, η ανησυχία είναι δικαιολογημένη.

Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι…

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τα «ήρεμα νερά» και οι όροι της νηνεμίας

 Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν μπει σε τροχιά έντασης.

Η Αγκυρα εμφανίζεται πολύ ενοχλημένη από τη στενή στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, αλλά και από την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος Μακρόν στο ερώτημα «Τι θα κάνει η Γαλλία σε περίπτωση κρίσης στο Αιγαίο;».

Η Αθήνα, πάλι, θεωρεί ότι η τουρκική κυβέρνηση παραβίασε έναν πολύ βασικό κανόνα πάνω στον οποίο στηριζόταν η συμφωνία για «ήρεμα νερά»: την αποφυγή εκπλήξεων και μονομερών ενεργειών.

Γεγονός είναι πως η ελληνική κυβέρνηση ενημερώθηκε για την επικείμενη κατάθεση τουρκικού νομοσχεδίου για τις θαλάσσιες ζώνες από ένα τηλεγράφημα ξένου πρακτορείου και τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Το κανάλι Γεραπετρίτη – Φιντάν προφανώς δεν λειτούργησε σε αυτή την περίπτωση, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στην Αθήνα.

Θα πρέπει βεβαίως να περιμένουμε το τελικό νομοσχέδιο για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Οσοι γνωρίζουν το περιεχόμενο του προσχεδίου που υπάρχει σήμερα στο τραπέζι διαβεβαιώνουν την ελληνική πλευρά ότι δεν περιέχει χάρτες και συντεταγμένες, αλλά σπεύδουν να προσθέσουν ότι βρίσκεται ακόμη σε φάση διαβούλευσης και επεξεργασίας. Δεν αποκλείουν, δηλαδή, κάτι να αλλάξει μέχρι να φτάσει στην τουρκική Βουλή.

Χωρίς να ξέρουμε για τι ακριβώς μιλάμε, δεν χρειάζεται ούτε εκνευρισμός ούτε και εφησυχασμός. Είναι πολύ μεγάλο λάθος να δίνεται σήμα στην απέναντι πλευρά ότι μπορεί να επηρεάσει με κάποιον τρόπο τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Η Ιστορία μάς έχει δείξει ότι οι ελληνοτουρκικές κρίσεις συμπίπτουν πάντοτε με περιόδους πολιτικής αστάθειας ή έντονης πόλωσης στην Αθήνα. Η αλήθεια είναι ότι στη σημερινή πολιτική συγκυρία οι χειρισμοί θα γίνονται όλο και πιο δύσκολοι, καθώς θα βαδίζουμε προς τις εκλογές μέσα σε κλίμα ακραίας αντιπαράθεσης με τις «βαριές κουβέντες» να περισσεύουν.

Ηρεμα νερά θέλει κάθε σώφρων Ελληνας πολιτικός ή πολίτης. Υπό την προϋπόθεση πως δεν δίνεται το σήμα ότι ...

 

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Xτυπήστε τις καμπάνες!

 

Του Θανάση Μαυρίδη

Όταν η Τουρκία ψηφίσει το περίφημο νομοσχέδιο με το οποίο θα καθορίζει ακόμη και τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο κέντρο της Αθήνας, θα είναι αργά.

Ο σωστός χρόνος της αντίδρασης ήταν χτες. Για να δούμε τι λένε οι φίλοι μας οι Γερμανοί, αλλά και οι Ισπανοί, οι οποίοι, για να μην ξεχνιόμαστε, «σώζουν την τιμή της Ευρώπης».

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί η κυβέρνηση δεν έχει κινητοποιήσει προς όλες τις κατευθύνσεις το υπουργείο Εξωτερικών. Εκτός κι αν επικρατούν άλλες απόψεις, ότι δήθεν όλα αυτά δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο.

Η Τουρκία οδηγεί την κατάσταση με μαθηματική ακρίβεια σε σύγκρουση. Και ο λόγος είναι απλός.

Η Τουρκία δεν έχει περιθώριο αναμονής. Το 2029 - 2030 η Ελλάδα θα είναι απροσπέλαστη και στον αέρα και στη θάλασσα. Αν η Τουρκία έχει μια πιθανότητα, αυτή είναι σήμερα και το λιγότερο που μπορεί να απαιτήσει, σύμφωνα με τις ιδέες που επικρατούν στην πολιτική και επιχειρηματική ελίτ της γειτονικής μας χώρας είναι να ξαναμπεί στο πρόγραμμα των F- 35. Αν της προκύψει και κάτι περισσότερο, τόσο το καλύτερο!

Είναι λάθος για την Ελλάδα να μην μπαίνει μια κόκκινη γραμμή. Με το να λέμε απλά και μόνο ότι ένας τουρκικός νόμος δεν έχει ισχύ, είναι σαν να ξαναζούμε το τουρκολυβικό σύμφωνο από την αρχή. Ότι δεν έχει ισχύ σε μια άλλη κυρίαρχη χώρα το γνωρίζουμε. Όπως γνωρίζουμε ακόμη ότι αυτός ο νόμος θα έρθει ακριβώς γι αυτό, για να αμφισβητήσει την ελληνική κυριαρχία.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την σπουδή της «εσωτερικής αντιπολίτευσης» που κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη για… ενδοτισμό και η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ του ζητά να πάρει την … Πόλη! Επί των ημερών της δικής τους βασιλείας αυτό συνέβη μόνο στη φαντασία τους. Άντε και σε κάποιες προφητείες ορισμένων από τα μοναστήρια του Όρους. Καλό θα είναι σε αυτούς τους περίεργους καιρούς να μην αφήνουμε περιθώρια παρερμηνειών. Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να τους είναι αντιπαθής, αλλά ενδοτικός προς την Τουρκία δεν υπήρξε. Και αυτό το γνωρίζουν καλά και οι ίδιοι.

Ξέρουν επίσης όλοι καλά ότι δεν μπορεί το Αιγαίο να γίνει μια κλειστή λίμνη και ότι τα πράγματα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι άσπρο - μαύρο. Και δεν προφέρουν έργο στο Έθνος, όταν υιοθετούν μαξιμαλιστικές απόψεις. Όσο επικίνδυνες είναι οι θέσεις που ζητούν από την Ελλάδα να γίνει η Φινλανδία της Τουρκίας, άλλο τόσο επιζήμιες είναι οι κραυγές για την… ανακατάληψη της Πόλης.

Ο εφησυχασμός δεν είναι σύμμαχος, είναι ένας ηλίθιος που βρίσκεται ανάμεσά μας και απειλεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία. Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να γνωρίζει και να είναι έτοιμος για όλα. Και θα πρέπει να γνωρίζει τα πάντα. Πού έχουμε δίκιο, τι σημαίνει μια διαπραγμάτευση, ποιες είναι οι συμμαχίες που έχουμε και τι απαιτούν από την πλευρά μας.

Και στο τέλος να ερωτηθεί για…