ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Βρυξέλλες: Η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα των μουσουλμάνων!

 

Γράφει ο Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

«Αδιαφορούν για την Γάζα διότι εκεί ρέει το αίμα των μουσουλμάνων».  Ως προς τις προθέσεις και τις επιδιώξεις του, ο Ερντογάν ήταν πάντα σαφής και ειλικρινής. Το πώς τον ερμηνεύει η Δύση, είναι άλλο ζήτημα. Στο τελευταίο του παραλήρημα, έκανε λόγο σαφώς για θρησκευτικό πόλεμο, για σύγκρουση πολιτισμών, για αίμα πιστών και απίστων…  

Τώρα το ότι  θα κλάψει ο Γκουτιέρες για τα μωρά των Παλαιστίνιων και  για το μουσουλμανικό αίμα που ρέει, είναι επίσης άλλο ζήτημα.

Στο μεταξύ, στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία της χώρας, το 61% του πληθυσμού είναι μη ευρωπαϊκής καταγωγής. Στις Βρυξέλλες πάντως, καθώς φαίνεται, κάθε άλλο παρά «ευρωπαϊκό αίμα ρέει»…  

Η περιοχή του Μόλενμπεκ στις Βρυξέλλες συνδέεται με την ισλαμική τρομοκρατία και έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ξένων μαχητών της τζιχάντ που πήγαν από την Ευρώπη στη Συρία. Να θυμίσουμε επίσης την  «ανθρωπιστική»  εμπλοκή  της …καταπιεσμένης αυτής μουσουλμανικής περιοχής των Βρυξελλών στο μακελειό στο Παρίσι (2015)  που σκοτώθηκαν 129 άνθρωποι, από τους οποίους περίπου 89 στο θέατρο Μπατακλάν και ένα χρόνο αργότερα  στις «αφιλόξενες» Βρυξέλλες (2016) όταν εξερράγησαν δύο βόμβες στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, και μια τρίτη στο σταθμό του μετρό Maalbeek, στο κέντρο της πόλης. Από τις επιθέσεις έχασαν τη ζωή τους 32 άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων και οι τρεις δράστες, ενώ άλλοι 300 άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Μια άλλη ακόμα βελγική ιδιαιτερότητα είναι ότι οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί στο Βέλγιο έχουν εγκατασταθεί στις μεγάλες πόλεις αλλοιώνοντας καθοριστικά το αστικό τοπίο. Οι  Βρυξέλλες στην ουσία, τελούν υπό μουσουλμανική κυριαρχία όπου οργανισμοί μηνύονται αν δεν προσλαμβάνουν μουσουλμάνες που φορούν χιτζάμπ όπως επίσης ασκούνται πιέσεις να μπορούν σε υπηρεσίες και διάφορους δημόσιους χώρους να επιβάλλουν τα θρησκευτικά τους σύμβολα και τις συνήθειες. 

Επίσης έχουν καταφέρει να μην διδάσκεται πλέον το Ολοκαύτωμα στα σχολεία και η λέξη Εβραίος να θεωρείται υβριστική.

Στις Βρυξέλλες  όπου υποτίθεται ότι κτυπά η καρδιά της Ευρώπης, η μουσουλμανική κυριαρχία είναι πλήρης και η πόλη έχει μετατραπεί σε στρατηγείο των ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Χαρακτηριστική είναι και η έντονη πλέον παρουσία μουσουλμάνων βουλευτών και δημοτικών αρχόντων που προωθούν σκανδαλωδώς  πολιτικές εχθρικές προς την ΕΕ και τη Δύση. Στις Βρυξέλλες ακούγονται αραβικά και τούρκικα όπως στην Άγκυρα και στη Ντόχα.

Στο μεταξύ, στη Δύση δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια. Το αντίθετο, όλη αυτή την θαυμάσια κατάσταση την υποστηρίζουν και θεωρητικά:

«Ο ξεπερασμένος  μύθος της ενιαίας πολιτικής κοινότητας οφείλει να παραχωρήσει τη θέση του στην ποικιλομορφία των ταυτοτήτων».

«Το έθνος πρέπει να αλλάξει στο όνομα της διαφορετικότητας ή να πεθάνει».

«Μέσα από τη διάλυση των γερασμένων θεσμών και των παραδοσιακών κανονιστικών συστημάτων, οι παραδοσιακά περιθωριοποιημένες ομάδες, πρέπει να κατακτήσουν την κοινωνική και πολιτική αναγνώριση. Αυτό είναι το καινούργιο πρόσωπο της δημοκρατίας που όλοι θα οφείλουν να αναγνωρίζουν».

Έτσι στο Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ολλανδία και άλλες προοδευτικές χώρες, έχει εγκαταλειφθεί κάθε προσπάθεια αφομοίωσης – στην πραγματικότητα έχει αποτύχει οικτρά. 

Η πολιτική της «ενσωμάτωσης» έχει αντικατασταθεί από...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Το Βέλγιο έχει μετατραπεί σε ισλαμικό μπουρδελιστάν και εργαστήριο του ισλαμισμού

Του Alain Destexhe / FigaroVox

Το απόγευμα της Δευτέρας, 16 Οκτωβρίου, ένας άνδρας πυροβόλησε και σκότωσε τουλάχιστον δύο άτομα σουηδικής υπηκοότητας, φωνάζοντας « Αλλάχ Ακμπάρ » πριν αναλάβει δράση. 

Για τον επίτιμο γερουσιαστή Alain Destexhe, ο βελγικός πολιτικός και ενημερωτικός κόσμος εξακολουθεί να ζει σε μεγάλο βαθμό αρνούμενος τις συνέπειες του εξισλαμισμού της χώρας.
 

Κανείς δεν εξεπλάγη. Στερούμενος του δικαιώματος ασύλου, παράνομη διαμονή, καταδικασμένος στην Τυνησία, ριζοσπαστικοποιημένος ισλαμιστής, γνωστός στην αστυνομία, ο ύποπτος για την επίθεση στις Βρυξέλλες δεν είχε καμία σχέση με το ευρωπαϊκό έδαφος. Το βελγικό κράτος απέτυχε ξανά.

Το Βέλγιο αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα με τη Γαλλία, αλλά, σε σχέση με τον πληθυσμό του, είναι σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Η μετανάστευση είναι μεγαλύτερη εκεί (61% του πληθυσμού των Βρυξελλών είναι μη ευρωπαϊκής καταγωγής), όπως και οι πολιτογραφήσεις (40% των Βέλγων στις Βρυξέλλες είναι ξένης καταγωγής). Στην πρωτεύουσα, υπάρχουν μόνο το 23% των Βέλγων βελγικής καταγωγής, σύμφωνα με την ορολογία της Statbel, της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας. Σε σύγκριση με τη Γαλλία, διπλάσιοι τζιχαντιστές έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος και θυμόμαστε οδυνηρά τον ρόλο του πυρήνα Μόλενμπεκ στις επιθέσεις στο Παρίσι (2015) και στις Βρυξέλλες (2016). Αυτή η πόλη, που υποτίθεται ότι είναι η πρωτεύουσα της Ευρώπης, πρόκειται να αποκτήσει μουσουλμανική πλειοψηφία!

Σε αντίθεση με τη Γαλλία, ο μουσουλμανικός πληθυσμός είναι συγκεντρωμένος στην καρδιά των μεγάλων πόλεων, αλλάζοντας οριστικά το αστικό τοπίο. Οποιαδήποτε μορφή πολιτικής αφομοίωσης έχει εγκαταλειφθεί εδώ και καιρό, και ακόμη και η ενσωμάτωση δεν βρίσκεται πλέον στην ημερήσια διάταξη, αντικαθίσταται από την «ένταξη» που σημαίνει ότι κάθε κοινότητα κάνει αμοιβαία βήματα προς την άλλη.

Ήταν στις Βρυξέλλες που μια πρώτη γυναίκα με πέπλο, η Mahinur Özdemir, κάθισε σε ένα Ευρωκοινοβούλιο, ένα εφαλτήριο που της επέτρεψε πρόσφατα να γίνει υπουργός του Ερντογάν στην Τουρκία, επειδή οι Τούρκοι, όπως οι Μαροκινοί, δεν χάνουν την αρχική τους εθνικότητα. 

Πέρυσι, το μετρό καταδικάστηκε επειδή αρνήθηκε να προσλάβει μια γυναίκα που φορούσε χιτζάμπ. Γίνεται λόγος για τους οδηγούς του μετρό που μπορούν να φορούν θρησκευτικά σύμβολα. 

Για χρόνια, οι συναγωγές και οι χώροι της εβραϊκής κοινότητας υπόκεινται σε μόνιμη ειδική προστασία. Στις μουσουλμανικές γειτονιές, το πέπλο είναι πανταχού παρόν, το Ολοκαύτωμα δεν διδάσκεται στα σχολεία πολύ καιρό τώρα και ο «εβραίος» έχει γίνει μια γενική προσβολή, άσχετη με την ποιότητα του ατόμου που το υποφέρει. 

Οι Βρυξέλλες έχουν πλέον αρκετούς μουσουλμάνους βουλευτές, δήμαρχους και αντιδήμαρχους που ασκούν τον άκρατο κοινοτισμό. Οι προεκλογικές εκστρατείες πραγματοποιούνται επίσης στα τουρκικά, αραβικά ή ουρντού.

Συνοψίζοντας, στο Βέλγιο, όλα τα αναχώματα της εθνικής κυριαρχίας υποχώρησαν στην πίεση του Ισλάμ. Οι παραβιάσεις άνοιξαν οι ίδιες οι δημόσιες αρχές, ειδικά από το 1999. Για πρώτη φορά, η κυβέρνηση που προέκυψε από τις κάλπες διακήρυξε ότι το Βέλγιο, παλαιότερα γαλλόφωνο, φλαμανδικό και γερμανόφωνο, ήταν μια πολυπολιτισμική κοινωνία,*** ανοιχτή σε όλους. Με μεγάλο ενθουσιασμό και χωρίς αντίθεση, τα μέτρα που ελήφθησαν εκείνη την εποχή διόγκωσαν τη μετανάστευση, κυρίως μουσουλμανική, και τις πολιτογραφήσεις που απαιτούσαν μόνο τρία χρόνια παραμονής (δύο χρόνια για τους πρόσφυγες), χωρίς καμία προϋπόθεση ένταξης, ούτε ακόμα τη γνώση μιας από τις εθνικές γλώσσες. Ταυτόχρονα, σε ένα αδύναμο ομοσπονδιακό κράτος, όπου οι εξουσίες είναι κατακερματισμένες και επικαλύπτονται από εννέα κυβερνήσεις, το Βέλγιο έχει γίνει ένα μαλακό υπογάστριο, όπου όλα τα ρεύματα του Ισλάμ έχουν ριζώσει, συχνά χωρίς έλεγχο από τις αρχές.

Στη δεκαετία του 2000, οι Βρυξέλλες αποδείχτηκαν κόμβος για την προετοιμασία τρομοκρατικών επιθέσεων, από εκείνη κατά του διοικητή Massoud στο Αφγανιστάν το 2001 έως εκείνων του 2015 και του 2016 . Ακόμη περισσότερο από ό,τι στη Γαλλία, πολιτικοί, μέσα ενημέρωσης και ενώσεις έζησαν και εξακολουθούν να ζουν σε μεγάλο βαθμό, αρνούμενοι τις συνέπειες αυτού του προοδευτικού εξισλαμισμού, απορρίπτοντας τις σπάνιες έντονες προειδοποιήσεις της «άκρας δεξιάς», στην αποσιώπηση των μέσων ενημέρωσης. Οι Βέλγοι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους μερικές φορές έχουν παρουσιαστεί ακόμη και ως θύματα της κοινωνίας! Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τα βελγικά δικαστήρια και τα μέσα ενημέρωσης, όλα προσανατολισμένα προς το κέντρο ή προς τα αριστερά, έχουν βγάλει το χαλί από τις πενιχρές πολιτικές προσπάθειες ανάκτησης του ελέγχου της μετανάστευσης.

Οι αντιδράσεις στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς έδειξαν τον βαθμό στον οποίο η γαλλόφωνη βελγική αριστερά ήταν πλέον υποταγμένη στο μουσουλμανικό εκλογικό σώμα της. Το Εργατικό Κόμμα (PTB), κοντά στην  Ανυπότακτη Γαλλία, πήρε το μέρος της Χαμάς. Με μια διφορούμενη πρόταση, ο σοσιαλιστής πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων έβαλε τη Χαμάς δίπλα  στο Ισραήλ λέγοντας «δεν ξέρω πού να χαρακτηρίσω τις τρομοκρατικές ενέργειες». Το Écolo, το δεύτερο κόμμα στις Βρυξέλλες κατά τις τελευταίες περιφερειακές εκλογές, απουσίαζε. Σε αντίθεση με τον Bart de Wever, τον Φλαμανδό εθνικιστή δήμαρχο της Αμβέρσας, ο σοσιαλιστής δήμαρχος των Βρυξελλών αρνήθηκε να αναρτήσει την ισραηλινή σημαία στο δημαρχείο και ενέκρινε μια φιλοπαλαιστινιακή διαδήλωση όπου φώναζαν αντισημιτικά συνθήματα. Το μόνο γαλλόφωνο κόμμα που καταδίκασε απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς είναι το Μεταρρυθμιστικό Κίνημα (MR), κοντά στον Μακρόν, και ο πρόεδρός του Ζορζ Λουί Μπουσές, αλλά αντιπροσωπεύει μόνο το 20% του εκλογικού σώματος.

Το ίδιο έγινε και μετά τη χθεσινοβραδινή επίθεση. Και βέβαια, αυτή τη φορά ειπώθηκε η λέξη τρομοκρατία αλλά...

 

ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: «Βελγίδα» πολιτικός, υπουργός του Ερντογάν

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Ακολουθεί μια διδακτική ιστορία: H Μαχινούρ Οζντεμίρ Γκιόκτας έχει διπλή υπηκοότητα: βελγική και τουρκική.

Από τους φορείς της κυρίαρχης ιδεολογίας θεωρούνταν Βελγίδα πολιτικός, μαντιλοφορεμένη και ισλαμίστρια μεν, αλλά Βελγίδα. Μέχρι που έγινε υπουργός του Ερντογάν…

H Μαχινούρ Οζντεμίρ Γκιόκτας γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1982. Το 2006 ξεκίνησε την πολιτική σταδιοδρομία της ως δημοτική σύμβουλος στο Σάαρμπεκ (στις Βρυξέλλες).

Το 2009 οι Βέλγοι αριστεροί, σοσιαλδημοκράτες και φιλελέδες ενθουσιάστηκαν με την περίπτωσή της επειδή έγινε η πρώτη μαντιλοφορούσα που εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο των Βρυξελλών.

Το 2015 αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων και διεγράφη από το κόμμα της. Αυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το… AKP (σ.σ.: η ονομασία του κόμματος του Ερντογάν).

Στο ευρωπαϊκό ενημερωτικό πόρταλ https://www.euractiv.gr, σε άρθρο για την περίπτωσή της διαβάζουμε ότι «ορισμένοι Βέλγοι πολιτικοί την κατηγόρησαν ότι είναι μυστικός πράκτορας του Ερντογάν στην Ευρώπη. Ο Ντένις Ντυκάρμ του Μεταρρυθμιστικού Κινήματος (MR/Renew Europe) την κατηγόρησε συγκεκριμένα ότι έπαιζε το χαρτί του κοινοτισμού, του φονταμενταλισμού και του ριζοσπαστισμού το 2012, αλλά εκείνη πάντα απέρριπτε τέτοιες κατηγορίες».

Στο euractiv επίσης αναφέρεται ότι το φλαμανδικό κόμμα Vlaams Belang (σ.σ.: εθνικιστικής ιδεολογίας) «επανέλαβε τις εκκλήσεις του για την κατάργηση του συστήματος διπλής υπηκοότητας για τους πολιτικούς εκπροσώπους, ενώ αναμένεται να θέσει σχετική ερώτηση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

Η Μαχινούρ Οζντεμίρ Γκιόκτας το Σάββατο 3 Ιουνίου ορκίστηκε υπουργός Οικογένειας και Κοινωνικών Υπηρεσιών της Τουρκίας, δικαιώνοντας όλα τα επιχειρήματα και τις αναλύσεις των πατριωτικών – εθνικιστικών κομμάτων του Βελγίου, που την αποκαλούσαν νυχθημερόν Τουρκάλα, πράκτορα του Ερντογάν.

Η διπλή υπηκοότητα ισχύει μόνο στα χαρτιά, όχι στην ψυχολογική πραγματικότητα των ανθρώπων. Οταν συγκρουστούν τα συμφέροντα δύο χωρών, που έχουν δώσει υπηκοότητα σε ένα άτομο, εκείνος/η θα κληθεί να επιλέξει ποια εκ των δύο χωρών θα υπερασπιστεί. Κι εκεί θα μιλήσουν είτε το υλικό συμφέρον είτε η καρδιά, οι πρώτες αναμνήσεις, η οικογενειακή παράδοση, η θρησκεία, ο πολιτισμός και αυτό που αποκαλείται συνείδηση.

Οπου υπάρχει χιτζάμπ, μπούρκα, νικάμπ, φέσι και τα συναφή εκεί...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το κράτος των υπηκόων

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Εντυπωσιάστηκαν οι Ελληνες δημοσιογράφοι στις Βρυξέλλες διότι, παρά τη σοβαρότητα της υπόθεσης, οι βελγικές αρχές δεν επέτρεψαν τη φωτογράφιση ή βιντεοσκόπηση των κατηγορουμένων του Qatargate στο δικαστικό μέγαρο.  

«Δεν είδαμε την κ. Εύα Καϊλή με χειροπέδες», είπε κάποιος. Οι βελγικές αρχές έκαναν το καθήκον τους. Το κράτος έχει τη νομική υποχρέωση προστασίας των κατηγορουμένων και της προσωπικότητάς τους· το καθήκον των ΜΜΕ είναι δεοντολογικό. Οταν λέμε «δεν επέτρεψαν», δεν εννοούμε ότι λογόκριναν τα ΜΜΕ. Απλώς δεν άφησαν κανένα περιθώριο στις (εκ φύσεως) αδηφάγες κάμερες και στα πεινασμένα για ειδήσεις μικρόφωνα «να προσβάλουν την προσωπικότητα των κατηγορουμένων». Εβαλαν κι έβγαλαν τους κατηγορουμένους από την πίσω πόρτα, εκεί όπου δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι.

Στην Ελλάδα, οι Αρχές ποτέ δεν έκαναν κάποια τέτοια προσπάθεια. Πηγαινοφέρνουν τους κατηγορουμένους από τις κεντρικές εισόδους της Ευελπίδων, εκεί όπου περιμένουν (κατόπιν ραντεβού;) οι δημοσιογράφοι. Πολλάκις στήνουν και μια ιδιότυπη πασαρέλα του αστυνομικού έργου, με μασκοφορεμένους και αρματωμένους άνδρες, σαν να βλέπουμε σκηνή από τον «Πόλεμο των άστρων».

Οσο για την προστασία των κατηγορουμένων, το κράτος κάνει υποχρεωτικό outsourcing: η υποχρέωση των Αρχών γίνεται ευθύνη των ΜΜΕ. Διά νόμου λογοκρίνεται η πραγματικότητα, αφού τα Μέσα υποχρεούνται να θολώσουν τα πρόσωπα των κατηγορουμένων. Αυτή είναι μία από τις εκφάνσεις του κράτους, που θεωρεί ότι έχει υπηκόους και όχι πολίτες. Το «κράτος των υπηκόων» μπορεί διά νόμου να μεταφέρει τις υποχρεώσεις του στους ώμους των πολιτών. 

Μια άλλη έκφανση του ίδιου φαινομένου είναι οι «υπήκοοι-κλητήρες των δημοσίων υπηρεσιών». Αντί το κράτος να μεταφέρει τα έγγραφά του, κάνει υποχρεωτικό outsourcing: οι πολίτες κουβαλούν τα έγγραφα από γραφείο, σε γραφείο, από υπηρεσία σε υπηρεσία και από πόλη σε πόλη.

Το άλλο που μάθαμε από το Βέλγιο είναι τα ονόματα των συλληφθέντων πριν καν απαγγελθούν οι κατηγορίες.  

Λογικό: μια δημόσια αρχή, που χρηματοδοτείται από τους φορολογουμένους, οφείλει να λογοδοτεί διαρκώς για το έργο της: «Πιάσαμε αυτόν και σχηματίζουμε δικογραφία για εκείνο το αδίκημα». Αυτό, εκτός των άλλων, είναι η ακριβής περιγραφή της πραγματικότητας.

Αντιθέτως, στην Ελλάδα οι Αρχές θα ανακοίνωναν ότι «συνελήφθησαν η ευρωβουλευτής Ε.Κ. (44 ετών), ο ιταλικής καταγωγής σύντροφός της Φ.Τ. (35 χρόνων) κ.λπ.». 

Ολοι θα γνωρίζαμε ποια είναι η «Ε.Κ.» και ποιος ο «Φ.Τ.», αλλά θα απαγορευόταν διά νόμου να το πούμε. 

Με άλλα λόγια...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Στο Βέλγιο τα παιδιά ηλικίας από 11 ετών θα ομαδοποιηθούν σε... τρία φύλα (αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο)!

 

Οι γονείς θα μπορούν να επιλέξουν από τον Σεπτέμβριο το «ουδέτερο φύλο» κατά την εγγραφή των παιδιών τους σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Βέλγιο, όπως έγινε γνωστό την Παρασκευή.

Ακόμα μια κίνηση στην "νέα" Ευρώπη και που ίσως δεν αργήσει να έρθει και στην χώρα μας γιατί θα πρέπει να ακολουθηθεί και ο... σύγχρονος τρόπος ζωής.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική δημοσίευση της «Dernière Heure» και του sputniknews, παιδιά ηλικίας 11 ετών θα ομαδοποιηθούν σε τρία φύλα (αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο) κατά την πρώτη φάση αυτού του σχεδίου, το οποίο θα οδηγήσει στον επανασχεδιασμό τουαλετών, αποδυτηρίων και αθλητικών μαθημάτων.

Αυτή η πρωτοβουλία αντικατοπτρίζει τη βούληση της υπουργού Παιδείας του Βελγίου, Καρολίν Ντεσίρ, ώστε να καταπολεμήσει την ομοφοβία και την τρανσφοβία, καθώς και να διασφαλίσει την καλύτερη συμμετοχή των μαθητών και των οικογενειών της κοινότητας LGBTQIA+.

Χαρακτηριστικά, η Καρολίν Ντεσίρ ανέφερε: «Τα πρόσφατα νέα περιλαμβάνουν, δυστυχώς, αρκετές ευαίσθητες περιπτώσεις παρενόχλησης παιδιών και εφήβων τρανσέξουαλ στα σχολεία».

Η ίδια τόνισε, επίσης, τη σημασία της διάθεσης «σοβαρών» πόρων έτσι ώστε αυτά τα παιδιά να μπορούν «να υποστηρίζονται, να ακούγονται και να αναγνωρίζονται».

Το θέμα της διοικητικής καταχώρισης των τρανσέξουαλ αντιμετωπίστηκε το 2018 από το βελγικό κράτους και έτσι σε αυτούς τους ανθρώπους δόθηκε το δικαίωμα να αλλάξουν επίσημα το φύλο τους σε αστικό πλαίσιο, χωρίς ιατρικές καταστάσεις, αν και προηγουμένως ήταν απαραίτητη η απόδειξη της γενετήσιας λειτουργίας.

Ωστόσο, το Συνταγματικό Δικαστήριο...

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Nέο χτύπημα από αφιονισμένο Ισλαμομαχμούτη στο Βέλγιο - Φώναζε «Αλλάχου Άκμπαρ» μαχαίρωσε δύο αστυνομικούς με ματσέτα!- Ψυχικά διαταραγμένος και αυτός λαθρολάγνοι χρησιμοι ηλίθιοι της πολυπολιτισμικότητας?

Συναγερμός σήμανε το απόγευμα του Σαββάτου ώρα στην πόλη Σαρλερουά στο Βέλγιο όταν ένας άντρας που φώναζε «Αλλάχου Άκμπαρ» μαχαίρωσε με ματσέτα δύο αστυνομικούς.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες η επίθεση έγινε έξω από ένα αστυνομικό τμήμα και όπως αναφέρουν βελγικά ΜΜΕ, ο δράστης «εξουδετερώθηκε» από έναν τρίτο αστυνομικό.

 

Για την ώρα δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες για την επίθεση, ωστόσο, οι δύο αστυνομικοί -ένας άντρας και μια γυναίκα- κατάφεραν να επιζήσουν και μεταφέρθηκαν εσπευσμένα σε τοπικό νοσοκομείο. Η κατάσταση της υγείας τους δεν είναι γνωστή αν και αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι η γυναίκα έχει «βαθιές πληγές στο πρόσωπό της».


Όσον αφορά στον δράστη...

ΙΣΛΑΜΟΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Δήλωση αποδοχής των ευρωπαϊκών αξιών από τα Ισλαμομαχμουταριά θα ζητά το Βέλγιο για να επιτρέψει την διαμονή τους - Οσους αρνούνται θα τους στέλνει στο λαθρολάγνο κωλοχανείο της κυρα-Τασίας...

Πρόσφυγες και μετανάστες που θα επιθυμούν να ζήσουν στο Βέλγιο, θα πρέπει να υπογράψουν δήλωση, με την οποία θα εκφράζουν την αποδοχή των τοπικών αξιών, διαφορετικά το αίτημά τους για διαμονή στη χώρα θα απορρίπτεται, δήλωσε κυβερνητικός αξιωματούχος του Βελγίου.
Η κίνηση αυτή θα ενισχύσει το αντι-μεταναστευτικό αίσθημα, καταγγέλλουν ακτιβιστές.
Το Κοινοβούλιο της χώρας αναμένεται να ψηφίσει πρόταση που θα εισάγει μία «δήλωση νεοφερμένων» μέσα στους επόμενους μήνες, σύμφωνα με εκπρόσωπο του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών για το άσυλο και τη μετανάστευση.
Οι άνθρωποι που θα βρίσκονται στο Βέλγιο για περισσότερους από τρεις μήνες θα πρέπει να υπογράψουν τη δήλωση, η οποία θα υπόσχεται να εμποδίσει και να καταγγείλει προσπάθειες να διαπραχθούν «πράξεις τρομοκρατίας».
Η δήλωση δεν θα αφορά μαθητές και αιτούντες άσυλο.
«Πολλοί άνθρωποι έρχονται (στο Βέλγιο) από χώρες με διαφορετικές αξίες» είπε ο εκπρόσωπος του αρμόδιου υπουργού, Τέο Φράνκεν, Λοράν Μουταμπάγι.
«Δεν έχουμε πρόβλημα να χτίσουν τη ζωή τους εδώ στην Ευρώπη, αλλά πρέπει να υπογράψουν αυτή τη δήλωση ότι αποδέχονται τις αξίες μας» σημείωσε ο ίδιος.
Πρόσθεσε ότι ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΙΣΛΑΜΟΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: Γιατί το Βέλγιο αποδείχθηκε τόσο ευάλωτο στις επιθέσεις

Του Κώστα Ράπτη

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες συγκλόνισαν, αλλά δεν αποτέλεσαν έκπληξη – καθώς ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο ήταν γνωστό ότι η πρωτεύουσα του Βελγίου και έδρα της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ (που για τέσσερις ημέρες τέθηκε σε κατάσταση αποκλεισμού στο πλαίσιο των αντιτρομοκρατικών ερευνών) αποτελούσε το οιονεί "στρατηγείο” όσων αιματοκύλισαν το Παρίσι.
 

Το γεγονός ότι ο υπ' αριθμόν ένα καταζητούμενος Salah Abdeslam εντοπίσθηκε μετά από τέσσερις μήνες κατά τους οποίους βρισκόταν κάτω από τη μύτη των βελγικών αρχών, χωρίς να έχει μετακινηθεί από το προάστιο του Μόλενμπεκ, άφηνε ήδη μια γλυκόπικρη γεύση – αν και οπωσδήποτε αποτελούσε επιτυχία.  

Το γεγονός ότι τέσσερις μέρες μετά τη σύλληψη του Abdeslam, για την οποία ο Barack Obama συνεχάρη τηλεφωνικώς τον Βέλγο πρωθυπουργό, ένας ακόμη πυρήνας τζιχαντιστών έσπερνε τον θάνατο στο διεθνές αεροδρόμιο του Zaventem και στον σταθμό του μετρό του Maalbeeck, πλάι στα κεντρικά κτίρια των ευρωπαϊκών θεσμών, κάνει κάθε αντιτρομοκρατική επιχείρηση να μοιάζει με τον πίθο των Δαναϊδων.
 

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες προφανώς είχαν σχεδιασθεί προ πολλού και ενδεχομένως επισπεύσθηκαν από τις πληροφορίες ότι ο Abdeslam συνεργάζεται με τους ανακριτές του. Άλλωστε και η διαδικτυακή ανακοίνωση ανάληψης ευθύνης εν ονόματι του "Ισλαμικού Κράτους” παραπέμπει σε κεντρικό σχεδιασμό.

Σε κάθε περίπτωση το "μήνυμα” των τζιχαντιστών ότι εξακολουθούν να διατηρούν απεριόριστη ελευθερία δράσης ακούγεται πειστικό. Οσοδήποτε και αν ενταθούν ή στρατιωτικοποιηθούν οι δραστηριότητες καταστολής πραγματική αποτροπή είναι αντικειμενικά αδύνατο να προσφέρουν – όποιος δεν διστάζει να πλήξει "μαλακούς στόχους”, με τίμημα ενδεχομένως και τη δική του ζωή, διατηρεί το πλεονέκτημα.
 

Στην περίπτωση του Βελγίου, πολλοί παράγοντες ευθύνονται για το ότι το πρόβλημα παρουσιάζει οξύτερη μορφή – αν και δεν δικαιολογούν το γεγονός της επί μακρόν υποτίμησής του.
 

Βελγικά διαβατήρια είχαν οι δύο δράστες της δολοφονίας στο Αφγανιστάν του ηγέτη της αντιπολίτευσης στους Ταλιμπάν, Αχμάντ Σαχ Μασούντ, την προπαραμονή των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Βελγίδα προσήλυτη στο Ισλάμ ήταν η πρώτη Ευρωπαία βομβίστρια αυτοκτονίας στο Ιράκ το 2005. Βέλγοι υπήκοοι ήταν οι πρωταγωνιστές της θανάσιμης ανταλλαγής πυροβολισμών στο Βερβιέ, στον άμεσο απόηχο της επίθεσης στο Charlie Hebdo τον Ιανουάριο του 2015 όπως και ο επίδοξος βομβιστής της αμαξοστοιχίας Thalys το περασμένο καλοκαίρι. Υπολογίζεται ότι το Βέλγιο έχει τη μεγαλύτερη αναλογία στρατευθέντων στο Ισλαμικό Κράτος προς τον γενικό πληθυσμό: τουλάχιστον 450 (εκ των οποίων πάνω από 80 έχουν σκοτωθεί σε μάχες στη Συρία), σε σύνολο 11 εκατ. κατοίκων, με μια μουσουλμανική κοινότητα σχεδόν μισού εκατομμυρίου ανθρώπων.
 

Η πολυπλοκότητα του βελγικού πολιτικού και διοικητικού τοπίου, όπου οι διαφωνίες Φλαμανδών και Βαλλώνων έχουν αφήσει τη χώρα έως και 11 μήνες χωρίς ψηφισμένη κυβέρνηση και όπου οι υπηρεσίες κατακερματίζονται σε τρεις συνιστώσες κοινότητες και τρεις ομόσπονδες περιοχές, μόνο εν μέρει εξηγεί την αναποτελεσματικότητα των βελγικών αρχών.
 

Περισσότερο κρίσιμη αποδεικνύεται η ουσιαστική αδιαφορία για το τι εκτυλίσσεται σε έναν ιδιόμορφο μη ενσωματώσιμο "υπόκοσμο” που αναπτύσσεται στο περιθώριο της βελγικής κοινωνίας, όπως δείχνει το παράδειγμα του δήμου Μόλενμπεκ των 90.000 κατοίκων.
 

Το προφίλ των στρατολογούμενων στις τάξεις των τζιχαντιστών (τόσο στο Βέλγιο, όσο και στη Γαλλία) είναι πλέον γνωστό και μικρή σχέση έχει με τη θρησκευτικότητα και την οργανωμένη ζωή της μουσουλμανικής κοινότητας. Περισσότερο έχει να κάνει με δίκτυα μιας μηδενιστικής νεολαιίστικης οργής που ακολουθεί τους δρόμους τις μικροπαραβατικότητας και τους κανόνες μιας συμμορίας.
 

Έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που παραθέτει ο Jason Burke στον Guardian διαπιστώνει ότι: 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Aφού γέμισε Ισλαμομαχμούτηδες και κατάφερε το ένα τέταρτο του πληθυσμού της πρωτεύουσάς του να είναι μουσουλμανικής καταγωγής, το Βέλγιο προβληματίζεται για την ισλαμική ριζοσπαστικοποίηση !

Δύο μήνες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, είναι το Βέλγιο που προβληματίζεται περισσότερο για την ισλαμική ριζοσπαστικοποίηση. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του βρετανικού BBC, στο Μόλενμπεκ, την συνοικία από όπου προέρχονταν οι τρεις από τους δράστες, ο θυμός είναι μεγάλος. Αλλά ένας πρώην αξιωματικός της αστυνομίας προειδοποιεί ότι η αδυναμία του Βελγίου να ενσωματώσει τη μουσουλμανική μειονότητα έχει δημιουργήσει ένα ντε φάκτο «σύστημα απαρτχάιντ». 

 

 

Ο Πολ Γιάκομπς, ο οποίος επί 20 χρόνια ασχολείτο με τις καταγγελίες για διακρίσεις στην βελγική αστυνομία, διδάσκει στην ακαδημία τους νεοσύλλεκτους «διαπολιτισμική επικοινωνία».

Ένα από τα ζητήματα που θίγεται είναι γιατί τόσοι πολλοί νέοι Βέλγοι πηγαίνουν στη Συρία για να πολεμήσουν στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους - το μεγαλύτερο αναλογικά ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ένας έντονος διαπληκτισμός ξέσπασε, όταν η Σουχάιλα, η μοναδική μη λευκή νεοσύλλεκτη, μαροκινής καταγωγής, είπε ότι κατανοεί τους λόγους που οι νέοι Μουσουλμάνοι στρέφονται στον τζιχαντισμό. «Όλη η τάξη αντιδρούσε ή αντιδρούσε εντόνως. Ήταν η πρώτη φορά που μιλούσαν με κάποιον μαροκινής καταγωγής» είπε στο BBC ο Γιάκομπς. Για έναν επισκέπτη στις Βρυξέλλες, όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι μουσουλμανικής καταγωγής, αυτό μπορεί να ακουστεί παράδοξο. Αλλά ο Γιάκομπς δεν εκπλήσσεται.

«Φοβάμαι λίγο να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο. Αλλά πιστεύω ότι ζούμε σε ένα σύστημα απαρτχάιντ. Έχουμε γκέτο. Και αυτό που είναι πιο σημαντικό και πιο επικίνδυνο είναι ότι οι άνθρωποι δεν ζουν μαζί - είναι ένα νοητό γκέτο» σχολίασε. «Πάντα μιλάμε για τους άλλους με αρνητικούς όρους. Λέμε: "είμαστε σκληρά εργαζόμενοι Φλαμανδοί και οι Βαλόνοι είναι τεμπέληδες! Σκεφτόμαστε με όρους "εμείς και οι άλλοι" - ακόμη και μεταξύ των Βέλγων. Και παρομοίως σκεφτόμαστε: "Υπάρχουν λευκοί άνθρωποι, οι πραγματικοί Βέλγοι και οι νεοφερμένοι". Παρότι άνθρωποι από το Μαρόκο και τη Τουρκία βρίσκονται στη χώρα εδώ και τρεις γενεές. Στο μέλλον θα υπάρξει ένα μεγάλο ερωτηματικό για το πως μπορούμε να ζήσουμε μαζί», συμπληρώνει ο Γιάκομπς.

Στην Αμβέρσα, μία πόλη όπου ένας στους έξι κατοίκους είναι μουσουλμανικής καταγωγής, μόλις 22 από τους 2600 αστυνομικούς είναι μη λευκοί. Το ερώτημα του πως οι Βέλγοι με διαφορετικά υπόβαθρα μπορούν να ζήσουν μαζί, έγινε πιο επιτακτικό μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι και ειδικά μετά τις αναφορές στα μέσα ενημέρωσης ότι το Μόλενμπεκ είναι θερμοκήπιο ισλαμιστών εξτρεμιστών. Το BBC συνάντησε τη Σάρα Τουρίν, την τοπική σύμβουλο για τη νεολαία, σε μία από τις ελάχιστες καφετέριες της συνοικίας όπου συχνάζουν άτομα διαφορετικών καταβολών.

«Οι άνθρωποι στις Βρυξέλλες ζουν δίπλα δίπλα αλλά συχνά δεν συναντιούνται» εξήγησε. Σύμφωνα με την ίδια, ο διαχωρισμός στη βελγική κοινωνία ενισχύθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν οι νέοι Βέλγοι τουρκικής και μαροκινής καταγωγής άρχισαν να αντιδρούν στον αντι- μουσουλμανισμό και στράφηκαν περισσότερο σε στην θρησκευτική τους ταυτότητα. «Οι νέοι άνθρωποι επιθυμούν τη μουσουλμανική ταυτότητα αλλά δεν έχουν διαβάσει το Κοράνι οπότε απλά υιοθετούν σλόγκαν - τα κορίτσια φορούν χιτζάμπ και τα αγόρια αφήνουν γενειάδα» είπε η Τουρίν.

Η Μαλίκα Σαϊσί, μητέρα τριών παιδιών που διοργανώνει κοινωνικές δραστηριότητες για γυναίκες στο Μόλενμπεκ, τόνισε: 

 

ΚΟΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Βέλγιο και Ολλανδία αλλάζουν ειρηνικά τα σύνορά τους μετά από 200 χρόνια

Στη διάρκεια ολόκληρης της ιστορίας, τα σύνορα έχουν προκαλέσει απροσμέτρητες αιματοχυσίες, πολύχρονες έχθρες και νομικές διαφορές. Να γιατί τα σχέδια για μια φιλική ανταλλαγή εδαφών μεταξύ της Ολλανδίας και του Βελγίου είναι τόσο αξιοσημείωτα.

Ο λόγος για αυτή την μεγαλοψυχία; 

«Επειδή είναι το πιο λογικό, και το πιο βολικό», λέει ο Μάρσελ Νέϊφε, ο δήμαρχος της πόλης Φάϊς, στο Βέλγιο. Ε, ίσως να βοήθησε και ένα ακέφαλο πτώμα.

Ενώ το Βέλγιο θα χάσει ένα υπέροχο κομμάτι φύσης στον ποταμό Μόζα που χωρίζει τα δύο κράτη, θα απαλλαγεί επίσης από έναν εφιάλτη νομικής δικαιοδοσίας, ο οποίος αναπτύχθηκε με τον καιρό, καθώς ο ρους του ποταμού μετέτρεψε το τμήμα της γης που ανήκει στο Βέλγιο - περίπου όσο 15 γήπεδα ποδοσφαίρου - σε μια χερσόνησο που συνδέεται μόνο με την Ολλανδία.

Με την πάροδο του χρόνου, η περιοχή έγινε όλο και πιο άνομη, ένας παράδεισος για τους εμπόρους ναρκωτικών. Στη συνέχεια, πριν από τρία χρόνια, περαστικοί σκόνταψαν πάνω σε ένα ακέφαλο σώμα. Ειδοποίησαν τις ολλανδικές αρχές, οι οποίες είπαν ότι δεν έχουν δικαιοδοσία εκεί γιατί το έδαφος είναι βελγικό.

Εν ολίγοις, οι Ολλανδοί δεν μπορούσαν να πάνε εκεί επειδή ήταν βελγικό έδαφος, την ώρα που ήταν εξαιρετικά δύσκολο να φτάσουν εκεί η βελγική αστυνομία και οι δικαστικές αρχές - καθώς δεν επιτρέπεται η διέλευση στην Ολλανδία χωρίς ειδική άδεια.

Το πρόβλημα θα λυθεί σύντομα με την ειρηνική αλλαγή των συνόρων: 

ΒΕΛΓΙΟ: Πράκτορες της βελγικής υπηρεσίας πληροφοριών αποκάλυψαν στο facebook την ιδιότητά τους!

Του ΣΑΚΗ ΜΑΛΑΒΑΚΗ

Ενα φάντασμα πλανάται πάνω από τις μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών του Βελγίου, το φάντασμα του facebook και των ηλεκτρονικών υποκλοπών. Η βελγική Sûreté de l'État, υπηρεσία αντίστοιχη με τη δική μας ΕΥΠ, κάθε άλλο παρά μυστική είναι πλέον,  καθώς κάποια από τα μέλη της δήλωσαν στις προσωπικές τους ιστοσελίδες στο facebook το επάγγελμα που ασκούν. Το ζήτημα έφθασε ώς τις Βρυξέλλες, όπου βουλευτές προσπαθούσαν να διαπιστώσουν αν όντως αξιωματούχοι της συγκεκριμένης μυστικής υπηρεσίας αποκάλυψαν ότι εργοδότης τους είναι «βελγική κρατική ασφάλεια».

Ο φλαμανδός γερουσιαστής Ντιρκ Κλάες, μέλος της επιτροπής για τις υπηρεσίες πληροφοριών του βελγικού Κοινοβουλίου, δήλωσε στα τοπικά μέσα ότι δεν γνωρίζει πόσοι ακριβώς πράκτορες εμπλέκονται στη συγκεκριμένη υπόθεση. Ωστόσο σε ανακοίνωσή της η Υπηρεσία Ασφαλείας της χώρας προσδιόρισε ότι τουλάχιστον πέντε άνθρωποι θα μπορούσαν να αναγνωριστούν ως εργαζόμενοί της.  Αξιωματούχοι της VSSE, όπως είναι γνωστή η υπηρεσία στα ολλανδικά, αποκάλυψαν ότι μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο φέρνει στην επιφάνεια συγκεκριμένα άτομα από διάφορα κοινωνικά δίκτυα τα οποία ισχυρίζονται ότι εργάζονται ή έχουν εργαστεί στο παρελθόν για την κρατική υπηρεσία του Βελγίου.  Σύμφωνα με την υπηρεσία, η ιστοσελίδα στο facebook που φέρει το όνομά της δεν είναι αυθεντική.

Tο ζήτημα όμως δεν περιορίζεται στην επικράτεια του Βελγίου, αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, ακόμη και τις ΗΠΑ, καθώς οι Βρυξέλλες, εκτός από πρωτεύουσα του Βελγίου, αποτελούν την έδρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ. Υψηλόβαθμος βέλγος αξιωματούχος έσπευσε να υπογραμμίσει ότι η συγκεκριμένη παραβίαση δεν πρέπει να θεωρηθεί ασήμαντη, καθώς «οι ρωσικές και οι κινεζικές μυστικές υπηρεσίες απασχολούν χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι έχουν και τα μέσα και τον χρόνο για να ερευνήσουν αυτές τις περιπτώσεις και να αξιοποιήσουν τις πληροφορίες που πιθανώς θα καταφέρουν να συλλέξουν».  

ΒΕΛΓΙΟ: Χωρίς χριστουγεννιάτικο δέντρο οι Βρυξέλλες για να μην προσβληθούν οι Μουσουλμάνοι !!! -- Η Ευρώπη αργά αλλά σταθερά ετοιμάζει την αυτοκτονία της...

Ο δήμος των Βρυξελλών αποφάσισε να μην στολίσει φέτος με χριστουγεννιάτικο δέντρο την κεντρική πλατεία (Grand Place), αλλά αντ’ αυτού να τοποθετήσει μία ηλεκτρονική εγκατάσταση, προκειμένου να μην προσβληθεί ο τοπικός μουσουλμανικός πληθυσμός! 

Η απόφαση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση των κατοίκων των Βρυξελλών, οι οποίοι έχουν ήδη συγκεντρώσει 10.000 υπογραφές ζητώντας την άρση της απόφασης.  Μάλιστα, μια δημοτικός σύμβουλος, υποστηρίζει ότι «το δέντρο ως σύμβολο των χριστιανικών Χριστουγέννων μπορεί να προσβάλει τους ανθρώπους των άλλων θρησκειών».

Σύμφωνα με την εφημερίδα των Βρυξελλών «Brussels News», το ηλεκτρονικό δέντρο είναι μία κατασκευή ύψους 25 μέτρων, η οποία αποτελείται από τηλεοπτικές οθόνες. Κατά την διάρκεια της ημέρας, οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να ανέβουν στην κορυφή του ηλεκτρονικού δέντρου και από εκεί να θαυμάσουν την θέα της πόλης.

Ceci n'est plus un pays («Αυτό εδώ δεν είναι χώρα πια»)

The Economist

Στη γη του Ρενέ Μαγκρίτ, (Βέλγιο) η τέχνη σπανίως φθάνει τον σουρεαλισμό της βελγικής πολιτικής. Η χώρα στερείται κανονικής κυβέρνησης εδώ και τουλάχιστον 400 ημέρες. Στις αρχές του χρόνου, ο κόσμος άρχισε να ανησυχεί: οργανώθηκαν διαμαρτυρίες πολιτών με αίτημα τη δημιουργία ενός συνασπισμού. Ενας γερουσιαστής συνέστησε στις συζύγους των ηγετών των πολιτικών κομμάτων να απόσχουν από το σεξ έως ότου επιτευχθεί συμφωνία. Ενας ηθοποιός πρότεινε στους άντρες να σταματήσουν να ξυρίζονται. Κανένα όφελος.

Πιο μαλλιαροί και ανέραστοι από πριν, ίσως, οι Φλαμανδοί και γαλλόφωνοι του Βελγίου παραμένουν σε αδιέξοδο, σε μια εμπλοκή ανούσια όσο και τα χαρακώματα της Φλάνδρας αλλά χωρίς τη λάσπη και το μακελειό. Στην εθνική εορτή της περασμένης εβδομάδας, ο βασιλιάς Αλβέρτος εξέφρασε τη θλίψη του και απηύθυνε έκκληση για συμβιβασμό. Αλλά είναι ένας μονάρχης χωρίς έθνος. Οπως το έθεσε κάποιος αρθρογράφος, παραπέμποντας στην πίπα του Μαγκρίτ, ceci n’est plus un pays.(«Αυτό εδώ δεν είναι χώρα πια»)

Την 21η Ιουλίου, κι ενώ ο βασιλιάς επρόκειτο να παραστεί σε στρατιωτική παρέλαση στις Βρυξέλλες, οι ηγέτες της Ε.Ε. ετοιμάζονταν για τη σύνοδο με θέμα τη σωτηρία του ευρώ. Οι δύο κρίσεις μοιάζουν: τόσο για το Βέλγιο όσο και για το κοινό νόμισμα, το διαζύγιο δεν είναι πλέον αδιανόητο. Πράγματι, το Βέλγιο μπορεί να εκληφθεί ως μικρογραφία της Ε.Ε., με έναν πλούσιο γερμανικό Βορρά να έχει κουραστεί να επιδοτεί τον φτωχότερο λατινικό Νότο.Εάν το μικρό Βέλγιο που ευημερεί δεν μπορεί να λύσει τις εσωτερικές του διαφορές, διερωτώνται πολλοί, τότε ποια τύχη έχει η Ε.Ε.;

Για μερικούς, όμως, το Βέλγιο φέρει ελπίδες. Η χώρα καταφέρνει να λειτουργεί. Οι υπουργοί της υπηρεσιακής κυβέρνησης πήραν επίμαχες αποφάσεις, προωθώντας την απαγόρευση της μπούργκας σε δημόσιους χώρους και εγκρίνοντας την εμπλοκή στον πόλεμο της Λιβύης. Ακόμη και η οικονομία πάει καλά: το ποσοστό ανάπτυξης είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο στη Ζώνη του Ευρώ και το έλλειμμα συρρικνώνεται ταχύτερα απ’ ό,τι είχε προβλεφθεί. Εκείνο που εκπλήσσει, ίσως, είναι ότι το ακυβέρνητο Βέλγιο προβάλλεται από πολλούς ως πρότυπο για τις βαλλόμενες από την κρίση κυβερνήσεις της Ευρωζώνης. Το Βέλγιο ήταν κάποτε η πιο χρεωμένη χώρα στην Ε.Ε., με το χρέος του να φθάνει το 1993 το 134% του ΑΕΠ. Σταθερά, όμως, μειώθηκε στο 84% έως το 2007. Ο Χέρμαν βαν Ρομπέι, τώρα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (που εκπροσωπεί τους ηγέτες της Ε.Ε.), ήταν υπουργός Οικονομικών για ένα αρχικό διάστημα αυτής της περιόδου. Αν το Βέλγιο μπόρεσε να μειώσει το χρέος του, λέει ο κ. Βαν Ρομπέι, το ίδιο μπορεί και η Ελλάδα.

Ο ισχυρισμός υιοθετείται από εκείνους, τόσο στο ΔΝΤ όσο και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι οποίοι θέλουν να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι ακόμη αξιόχρεη, παρ’ όλα τα στοιχεία περί του αντιθέτου. Η τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα υποστηρίζει ότι το Βέλγιο σημείωσε πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα σχεδόν τόσο μεγάλο όσο αυτό που απαιτείται τώρα για την Ελλάδα. Μια τέτοια δημοσιονομική προσαρμογή, «αν και φιλόδοξη, είναι εφικτή και πολιτικά και κοινωνικά ανεκτή». 

Ωστόσο, το πρότυπο μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο στην εφαρμογή. Το Βέλγιο δεν είχε ποτέ τόσο υψηλό χρέος όσο το χρέος της Ελλάδας, που φθάνει περίπου το 160% του ΑΕΠ. Το Βέλγιο απολάμβανε σταθερή ανάπτυξη. Η Ελλάδα είναι σε ύφεση. Τη δεκαετία του 1990, το Βέλγιο είχε το δικό του νόμισμα και κεντρική τράπεζα. Τα μέλη της Ευρωζώνης είναι σαν αναδυόμενα κράτη, δηλώνει ο καθηγητής της Οικονομίας Πολ ντε Γκρόουε: πρέπει να δανειστούν «ξένο» συνάλλαγμα από εκείνους των οποίων τη νομισματική πολιτική δεν ελέγχουν και συνεπώς εύκολα καταλήγουν στο έλλειμμα. Επίσης, το Βέλγιο χρηματοδοτείται από τις μεγάλες εσωτερικές οικονομίες του, ενώ η Ελλάδα πρέπει να πάρει μεγάλα δάνεια από το εξωτερικό. 

Αυτό είναι τεράστια διαφορά. Οι πιστωτές του εσωτερικού μπορούν να φορολογηθούν. Το να ξεχρεώσεις τους ίδιους σου τους πολίτες είναι πιο εύκολο από το να παραδώσεις μεγάλα ποσά σε ξένους.

ΒΕΛΓΙΟ: Μπορούν και χωρίς κυβέρνηση

Της ΚΟΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ενας χρόνος χωρίς κυβέρνηση. Ε, και; Ο λόγος για το Βέλγιο, το οποίο συμπλήρωσε τις προάλλες ένα χρόνο χωρίς κυβέρνηση, σπάζοντας όλα τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια ρεκόρ: και εκείνο του Ιράκ, στο οποίο πέρασαν 289 ημέρες από τις εκλογές ωσότου αναλάβει πέρυσι τα καθήκοντά της η κυβέρνηση, αλλά και το παλαιότερο της Καμπότζης, η οποία το 2003 είχε συμπληρώσει 353 ημέρες ακυβερνησίας.

Το αδιέξοδο χρονολογείται από τις βουλευτικές του Ιουνίου του 2010, οι οποίες ανέδειξαν πρώτη δύναμη, χωρίς όμως απόλυτη πλειοψηφία, τους εθνικιστές της Νέας Φλαμανδικής Συμμαχίας (Ν-VA). Το κόμμα τους απαιτεί μεγαλύτερη αυτονομία για τη Φλάνδρα, κάτι που όμως βρίσκει αντίθετους τους Σοσιαλιστές, οι οποίοι πλειοψήφησαν στο γαλλόφωνο Νότο.

Εκτοτε, όλες οι προσπάθειες για σχηματισμό κυβέρνησης έχουν αποβεί άκαρπες. Το ίδιο και όποιες σοβαρές ή φαιδρές κινητοποιήσεις πολιτών κατά της ακυβερνησίας. Ενα χρόνο τώρα, το Βέλγιο πορεύεται με μια υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλής τον από πέρυσι απερχόμενο πρωθυπουργό Ιβ Λετέρμ. 

Εκτός όμως από παγκόσμιο ρεκόρ, η χώρα έχει πετύχει και κάτι άλλο, ίσως πιο παράδοξο: όλα να λειτουργούν κανονικά, παρά την «απουσία» κυβέρνησης! Μέσα σε ένα χρόνο «ακυβερνησίας», η οικονομία παρουσίασε ανάκαμψη, το έλλειμμα μειώθηκε, το Βέλγιο άσκησε ομαλά την εξάμηνη προεδρία του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και πρόσφατα αποφάσισε να αποστείλει πολεμικά αεροπλάνα στη Λιβύη, στο πλαίσιο των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων. Επίσης, σημείωσε και πρόοδο στον τεχνολογικό τομέα: σε μια πρωτοποριακή κίνηση, αυτό το μήνα τοποθετήθηκαν σε ένα τούνελ συσσωρευτές ηλιακής ενέργειας, οι οποίοι θα τροφοδοτούν με ρεύμα την ταχεία που εκτελεί το δρομολόγιο Παρίσι - Αμστερνταμ και διασχίζει όλο το Βέλγιο!

«Η χώρα λειτουργεί κι αυτό είναι παρήγορο. Είναι ένα δείγμα ότι το σύστημα είναι σταθερό, παρ' όλα τα προβλήματα», σχολιάζει στο BBC η Κάρολιν Βαν Βινσμπέργκε, καθηγήτρια πολιτικών επιστημών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν. «Εχουμε εγκαινιάσει ένα νέο είδος δημοκρατίας και διακυβέρνησης», προσθέτει χαριτολογώντας ο συνάδελφός της Νταβίντ Σιναρντέ, από το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας.

Παρά την προαιώνια διαμάχη Φλαμανδών - γαλλόφωνων και το τωρινό πολιτικό τέλμα, η εξουσία είναι αποκεντρωμένη. Οι ημιαυτόνομες περιφέρειες κατά κύριο λόγο και οι δήμοι αποτελούν σημαντικά κέντρα λήψης αποφάσεων, γεγονός που βοηθά στη διατήρηση μιας ομαλής δημόσιας λειτουργίας.

Υπάρχει βέβαια και το «αλλά»: το Βέλγιο έχει πολύ υψηλό χρέος το οποίο ανέρχεται στο 100% του ΑΕΠ. Οι αγορές καραδοκούν, βάζοντας σχετικά χαμηλή βαθμολογία στην ικανότητα δανεισμού της χώρας και απειλώντας με μεγαλύτερη υποβάθμιση. «Χρειαζόμαστε δραστικές μεταρρυθμίσεις», σχολιάζουν διάφοροι οικονομικοί κύκλοι, «και αυτές μπορεί να τις πραγματοποιήσει μόνο μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση». Με δεδομένη όμως τη δική μας εμπειρία, ίσως είναι καλύτερα για τους Βέλγους να παραμείνει η χώρα τους «ακυβέρνητη»...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΒΕΛΓΙΟ: Οι μπελάδες με τη Φλάνδρα

The Economist

Κρίμα τα βιβλία του Πανεπιστημίου της Λουβέν, έδρας της γνώσης από το 1425. Ο Ερασμος δίδαξε σ’ αυτό το πανεπιστήμιο. Ο Μερκάτορ, ο Φλαμανδός χαρτογράφος, ο οποίος σχεδίασε τον κόσμο, έμαθε εκεί μαθηματικά. Αλλά πέρα από τον πνευματικό αναβρασμό, το Πανεπιστήμιο της Λουβέν έγινε γνωστό εξ αιτίας πολιτιστικών βανδαλισμών. Η βιβλιοθήκη του παραδόθηκε στην πυρά από τους Γερμανούς κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ξαναχτίστηκε και πυρπολήθηκε ξανά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1968, ωστόσο, ήταν οι ίδιοι οι Βέλγοι οι οποίοι διαίρεσαν στα δύο τη συλλογή των βιβλίων στη διάρκεια των γλωσσικών τους πολέμων. Τα 1,6 εκατ. βιβλία της βιβλιοθήκης μοιράστηκαν μεταξύ των Φλαμανδών φοιτητών της Λουβέν και της γαλλόφωνης Βαλλονίας. Το σχίσμα του 1968 δίχασε την Καθολική Εκκλησία (αμφότερα τα πανεπιστήμια είναι καθολικά) και έριξε την κυβέρνηση. Το Συντηρητικό Καθολικό Κόμμα του Βελγίου διασπάστηκε μεταξύ γαλλόφωνων και Φλαμανδών.

Ακυβέρνητη ομοσπονδία

Η βελγική πολιτική έγινε φυλετική, με κάθε κόμμα να προωθεί τη δική του γλωσσική ατζέντα. Με τον καιρό, αυτές οι διαμάχες μετέτρεψαν το Βέλγιο σε μια σχεδόν ακυβέρνητη ομοσπονδία. Το βελγικό κράτος έγινε ένα κούφιο καβούκι, με μια όχι και τόσο αγαπητή σημαία και έναν έρημο μονάρχη, τον Αλβέρτο Β΄, που θα μπορούσε να καταλήξει ως ο τελευταίος βασιλιάς του Βελγίου - πράγματι ο τελευταίος Βέλγος.

Οι διαπληκτισμοί μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2010 έχουν αφήσει στην εξουσία μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, η θητεία της οποίας έχει ξεπεράσει τις 230 ημέρες σπάζοντας το ευρωπαϊκό ρεκόρ. Τείνει να σπάσει ακόμη και το ρεκόρ ακυβερνησίας του Ιράκ, που είναι 289 ημέρες. 

Το Βέλγιο βιώνει τη χειρότερη κρίση του την ώρα που η Ε.Ε. και το νόμισμά της αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη πρόκληση. Με την ευρωπαϊκή ενοποίηση ξεπεράστηκε η ιστορική αντιπαλότητα Γαλλίας και Γερμανίας. Στα Βαλκάνια, επουλώθηκαν οι πληγές του γιουγκοσλαβικού πολέμου. Δεν μοιάζουν, όμως, όλα αυτά με μια ρομαντική φάρσα τη στιγμή που το Βέλγιο, ιδρυτικό κράτος της Ε.Ε., βρίσκεται στα πρόθυρα της διάσπασης; Βέβαια, είναι πιο δύσκολο να διαιρέσεις μια πόλη -σαν τις Βρυξέλλες- απ’ ό,τι να διχάσεις ένα πανεπιστήμιο. Ευτυχώς για το Βέλγιο. Και ίσως για την Ευρώπη.

Η εθνική διχόνοια του Βελγίου αφοπλίζει την προεδρία

Του Π. ΠΑΝΤΕΛΗ

Ηταν 22 Απριλίου. Μια αποφράδα ημέρα για το Βέλγιο. Κανείς δεν το περίμενε. Το φλαμανδικό φιλελεύθερο κόμμα ήρε την εμπιστοσύνη του στον Φλαμανδό χριστιανοδημοκράτη πρωθυπουργό Λετέρμ της κυβέρνησης συνασπισμού. Ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να υποβάλει την παραίτηση της κυβέρνησης στο βασιλιά, γιατί δεν είχε πλέον την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο βασιλιάς ανέστειλε τη διαδικασία διαδοχής, με την ελπίδα επείγουσας λύσης. Χωρίς, όμως, αποτέλεσμα.

Και η αφορμή της νέας κρίσης; Φαίνεται ασήμαντη, συνδέεται, όμως, με τη διχόνοια, που χωρίζει τις δύο μεγάλες βελγικές κοινότητες, φλαμανδόφωνους και γαλλόφωνους, σε δύο εχθρικά στρατόπεδα, που ψάχνουν να βρουν αφορμή να κηρύξουν τον πόλεμο του βελγικού διχασμού. Αυτή τη φορά ήταν η εκλογική ανακατανομή της περιφέρειας Βρυξελλών, που ζητούν οι Φλαμανδοί. Η κυβέρνηση δεν βρήκε άκρη στην ορισμένη ημερομηνία και οι Φλαμανδοί φιλελεύθεροι απεχώρησαν.

Μπορεί η αφορμή να είναι ασήμαντη, αλλά με σημαντικές συνέπειες. Το Βέλγιο πρέπει ν' αναλάβει σε δύο μήνες από την Ισπανία την κοινοτική προεδρία. Μια κρίσιμη προεδρία για την Ευρώπη, αλλά και για το Βέλγιο. Οπως αποδείχθηκε με την προσφυγή της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης, υπάρχουν ακόμη πολλά κενά, που πρέπει να καλυφθούν, για να εξασφαλιστεί, πράγματι, το ευρώ από επιθέσεις των κερδοσκόπων έπειτα από την Ελλάδα και σε άλλα κράτη της ευρωζώνης.

Και είναι πολλοί στις Βρυξέλλες που ελπίζουν ότι η βελγική προεδρία, έχει τη δυνατότητα, χωρίς ριζοσπαστικές λύσεις, να αμβλύνει τις διαφορές στην ευρωζώνη που προκαλούν μια επικίνδυνη σύγχυση και να θέσουν σε νέα βάση το ευρώ. Υποστηρίζουν, ότι το Βέλγιο έχει δύο πλεονεκτήματα: έχει ειδικευθεί στις συμβιβαστικές λύσεις, που προκαλεί η βελγική διαμάχη. Και πρόεδρος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι ο Βαν Ρομπάι, ο Βέλγος πρωθυπουργός, που ψήφισαν οι «μεγάλοι».

Αλλά το Βέλγιο έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μια περισσότερο θετική χρήση του μηχανισμού στήριξης της ευρωζώνης. Γιατί βρίσκεται στον κατάλογο με τα υποψήφια κράτη-μέλη, που μπορεί να δεχθούν την επίθεση από τους κερδοσκόπους. Και, φυσικά, έχουν κάθε συμφέρον να σταθεροποιήσουν τα μέσα στήριξης του ευρώ και τη συνέχεια της ευρωζώνης. Η κυβερνητική κρίση, όμως, απειλεί ν' αφοπλίσει τη βελγική προεδρία. Θα προφθάσει να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση;

Το 2007 το Βέλγιο χρειάστηκε 6 μήνες να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Το βελγικό κράτος αποδείχθηκε ότι μπορεί να κυβερνήσει και... χωρίς κυβέρνηση! Θα τα καταφέρει, όμως, και με το βάρος της προεδρίας;

πηγη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ