"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τρίζουν τα κόκαλα της Αριστεράς με τη «Δρακογενιά» του Τσίπρα και του Παππά

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΝΕΛΛΗ

 

Εχουμε και λέμε στον ΣΥΡΙΖΑ:

 

Ο Τσίπρας και η παρέα του θέλουν να κάνουν το κόμμα ΠΑΣΟΚ plus.

 

Στο σχέδιο αυτό αντιδρούν παλαιά στελέχη της Αριστεράς που βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει την αριστερή του ταυτότητα.

 

Ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε τους «προεδρικούς» και τους παπαγάλους τους στα μέσα ενημέρωσης να «ξηλώσουν» τον Πάνο Σκουρλέτη.

 

Αρχικά με διαρροές περί αντικατάστασής του στη γραμματεία του κόμματος.

 

Και στη συνέχεια με μια «αντικειμενική» ανάλυση από τον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη που είναι γνωστό ότι πίνει νερό στο όνομα του Νίκου Παππά.

 

Και ο Παππάς, ως ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε κάτι άλλο, ως ο… άρχων του σκότους, φροντίζει με την πλέρια δημοκρατία που τον διακρίνει να «φάει» τον Σκουρλέτη.

 

Όχι ότι ο γραμματέας του κόμματος ως υπουργός ήταν πετυχημένος. Ούτε καμιά σοβαρή οργάνωση μπόρεσε να πετύχει προεκλογικά. Ποια οργάνωση δηλαδή για ένα κόμμα που έχει 1,5 – 2 εκατ. ψηφοφόρους και το πολύ 30 χιλιάδες μέλη;

 

Μεταξύ αλληλοφαγωμάτων, διαρροών, ακραίου βυζαντινισμού και μιας διάθεσης για τον επόμενο ξεκαθάρισμα λογαριασμών (έπειτα από αυτό του 2015) κινείται ο ΣΥΡΙΖΑ μετεκλογικά.

 

Αλλά η απόφαση έχει ληφθεί: «Θα γίνουμε κάτι άλλο. Θα γίνουμε η μεγάλη δημοκρατική παράταξη που θα αντισταθεί στη λαίλαπα της Δεξιάς».

 

Μιας και δεν το κατάφερε αυτό το ΚΙΝΑΛ, που έχει τα δικά του υπαρξιακά προβλήματα, είπε να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

 

Και μπορεί να έχει δίκιο. Από τη στιγμή που η γλύκα της εξουσίας κυρίευσε τους πάντες, γιατί να μη διεκδικήσουν επάνοδο στην κυβέρνηση; Και αυτό να το κάνουν με ένα κόμμα αντιδεξιό, όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ όταν μάζεψε όλα τα «ορφανά» της κεντροαριστεράς και κυριάρχησε για χρόνια;
 


Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ αν θέλει να γίνει κάτι τέτοιο με γεια του με χαρά του. Αλλά δεν μπορεί να λέγεται αριστερό κόμμα. Δεν μπορεί να επικαλείται τη Γένοβα, τον Δεκέμβρη του 2008, τα κινήματα των Αγανακτισμένων, το κίνημα «Δεν πληρώνω;»

 

Τι σχέση έχει ο Αλέξης Τσίπρας και τα στελέχη του με την Αριστερά όπως την εξέφραζε ο Ηλίας Ηλιού, ο Γιάννης Μπανιάς, ο Λεωνίδας Κύρκος;

 

Τι σχέση μπορεί να έχει ΣΥΡΙΖΑ που συμμάχησε με τον διάβολο της ακροδεξιάς ή υπέγραψε το χειρότερο μνημόνιο με τους αγωνιστές στα βουνά, με τους κυνηγημένους στα ξερονήσια, με τους αντιστασιακούς της Χούντας, με τους πολιτικούς που ήταν γεμάτοι ήθος, αξιοπρέπεια, ταπεινότητα αλλά και βαθιά αγάπη για την πατρίδα χωρίς να ξεπουλάνε τις αξίες τους για μια καρέκλα ή για έναν σοφέρ σε λιμουζίνα;

 

Τι κοινό μπορεί να έχει ο Αλέξης Τσίπρας του κότερου με όλους αυτούς;

 

Τι κοινό μπορεί να έχει η «Δρακογενιά» που μας είπε και ο πατέρας του Νίκου Παππά, με όσους έδωσαν το αίμα τους ή στην καλύτερη περίπτωση όσους έμειναν στο περιθώριο της ζωής επειδή είχαν πιστεύω αδιαπραγμάτευτα;

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτε λιγότερο από...

ΣΥΡΙΖΟΚΗΦΗΝΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο Σκουρλέτης αποδιοπομπαίος; Ελάτε τώρα

Του Δημήτρη Ευθυμάκη

 

Διαβάζω πως κάποιοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ πάνε να φάνε τον Πάνο Σκουρλέτη. Να του φορτώσουν την ήττα και, όπως οι πρωτόγονες φυλές στην αυγή του ανθρώπινου πολιτισμού, να τον στείλουν ως αποδιοπομπαίο τράγο στην έρημο μαζί με τις αμαρτίες όλης της κοινότητας.
  

Θεωρώ αυτές τις «πληροφορίες» παραφιλολογία χαμηλού επιπέδου.

 

Οι αρχαίες φυλές θέσπισαν αυτές τις τελετουργίες διότι ένιωθαν μια ειλικρινή εσωτερική ανάγκη να αποκαθαρθούν, ώστε να ξαναβρούν το χαμένο νήμα που τους συνέδεε με τους θεούς και την ευημερία που αυτοί εξουσίαζαν.  


Η δική μας φυλή των Συριζαίων δεν νιώθει καμία απολύτως ανάγκη για εξαγνισμό, διότι απλούστατα δεν πιστεύει ότι κουβαλά οποιαδήποτε αμαρτία την οποία θα χρειαζόταν να φορτώσει σε κάποιον τράγο. Έχουν ήδη ξαναμπεί στον καλό αγώνα για την επανακατάκτηση της εξουσίας δίχως τύψεις ή επιβαρύνσεις από το παρελθόν, δίχως καμία απολύτως διάθεση να επιδιώξουν τον εξαγνισμό και την εσωτερική τους κάθαρση. Τουναντίον, ως άλλοι μεσαιωνικοί καλόγεροι που βάφτιζαν το κρέας ψάρι, οι καλόγεροι της Κουμουνδούρου βαφτίζουν τις κωλοτούμπες τους ως επανάσταση, τα πενταετή πολιτικά τους ξεφτιλίκια ως φιλολαϊκή διακυβέρνηση και τα βουνά των ψεμάτων τους ως έντιμο αγώνα. Συνεπώς δεν υπάρχουν κρίματα στους ώμους τους για να τα μεταφορτώσουν συμβολικά στον Σκουρλέτη, μετατρέποντας τον σε σύγχρονο αποδιοπομπαίο.  


Εξάλλου ο Πάνος δεν είναι όποιος κι όποιος, είναι μια ειδική φάτσα. Δεν σου κάνει επ’ ουδενί για κεντρώος, αλλά ούτε σε πείθει και ως αρχαϊκός παλαιοκομμουνιστής. Ούτε για κλασικό νηφάλιο τύπο της ανανεωτικής Αριστεράς θα τον περνούσες. Κινείται σε κείνη την γκρίζα ιδεολογικοπολιτική ζώνη που λειτούργησε θαυματουργά για τον ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2010-15, όταν έπιαναν τον διάχυτο κοινωνικό θυμό και τον μετέτρεπαν με θαυματουργό τρόπο σε ψηφαλάκια.

 

Κινείται επίσης στην ζώνη της κλασικής Συριζαϊκής κυβερνητικής ανικανότητας. Απ’ όπου πέρασε μόνο ζημιά έκανε, θετικό έργο μηδέν.  


Με δυο λόγια, ο Σκουρλέτης είναι ο καθαρόαιμος Συριζαίος, η σύνθεση όλων των Συριζαίων μαζί. Ενσαρκώνει την βαθύτερη ουσία και αισθητική του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι κάποιο ξένο σώμα στις παρυφές της Συριζαϊκής κοινότητας.

 

Όμως ο τράγος, όσο κι αν σήκωνε ανθρώπινες αμαρτίες, δεν έπαυε στην πραγματικότητα να είναι τράγος, δεν ήταν ένας εξ αυτών που πραγματικά αμαρτάνανε. Οπότε δικαίως δεν ανησυχεί, όπως και ο ίδιος δηλώνει.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη από πολλά πράγματα αυτή την περίοδο, πρωτίστως όμως έχει ανάγκη από την Σκουρλέτεια επιθετικότητα και ειρωνεία. Απ’ αυτό το μείγμα που τον έχει κάνει διάσημο στα τηλεοπτικά πάνελ και που αποτελεί την καλύτερη ασπίδα απέναντι στις κατηγορίες που διατυπώνουν οι σημερινοί κυβερνώντες, οι οποίοι ανοίγουν κιτάπια και λογαριασμούς και φρίττουν με όσα παρέλαβαν.

 

Είναι ο μόνος που, αφού διέλυσε την ΔΕΗ (με τον Σταθάκη), δίχως καν να παίξει το βλέφαρο του θα βγάλει ψεύτη τον καινούριο διευθύνοντα της εταιρείας που βρήκε ένα βουνό από χρέη στα ντουλάπια της επιχείρησης


Είναι ο μόνος που μπορεί ανερυθρίαστα να βγάλει τρελούς τους δημάρχους που φωνάζουν ότι με την απλή αναλογική του είναι αδύνατο να κυβερνήσουν τους δήμους τους.

 

Ο Πάνος δεν θα γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος των συντρόφων του. 


Τον χρειάζονται για σοβαρότερες αποστολές


Η επιθετική σκηνική του παρουσία, ο βιτριολικός τρόπος που χειρίζεται τα επιχειρήματα και τις λέξεις, το σταθερά επιτιμητικό χαμογελάκι του που χρησιμοποιεί εναντίον εχθρών και φίλων, θα φανούν πολλαπλώς χρήσιμα αυτή την δύσκολη περίοδο.

 

Εξάλλου, ο Αλέξης μπορεί να έχει μύρια όσα ελαττώματα, όμως έχει αποδείξει ότι...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Κάτι κουρασμένοι αναβάτες...

Είναι λίγο δύσκολο να μιλάς σαν αναβάτης όταν δεν έχεις σίγουρο το άλογο. Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να έχει σίγουρο αν αυτό το μέλλον θα τον περιλαμβάνει σε περίοπτη σέλα.

 
Το ενδεχόμενο της απόσυρσης δεν αφορά προσωπικά μόνο τον Σκουρλέτη. Ολη η γενιά των πρωτοσυριζαίων διαισθάνεται ότι ο Τσίπρας προτιμά να προχωρήσει με τους δικούς του.  


Η διαλογή δεν γίνεται μόνο ηλικιακά – δεν αφορά μόνο τους νεότερους που έχουν ήδη πλασαριστεί στη βιτρίνα. Την απόσταση μέχρι την κορυφή του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να διανύουν πολύ γρήγορα και τα στελέχη που ο Τσίπρας συνέλεξε από τα ανταλλακτικά του ΠΑΣΟΚ.

 
Αυτή η αλλαγή φρουράς δεν έχει δυναμική εσωκομματικής σύγκρουσης. Η σύγκρουση αποκλείεται από τη φύση του κόμματος, του οποίου το βασικότερο κεφάλαιο είναι ο αρχηγός. Η κυριαρχία του προσώπου που όχι μόνο έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, αλλά τον κράτησε και πάνω από το 30% ύστερα από 4,5 χρόνια διακυβέρνησης, προεξοφλεί ότι οι δυσφορίες δεν θα ξεπεράσουν εύκολα το βούισμα της γκρίνιας.
 
Ο Τσίπρας θα κάνει ό,τι θέλει, με όποιους θέλει.  

Το ερώτημα είναι τι θέλει

Θέλει να γυρίσει στον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ του πεζοδρομίου; 

Να κλωνοποιήσει το ΠΑΣΟΚ; 

Ή, μήπως, να μεταμφιεστεί σε ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία;
 
Τίποτε από τα τρία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ –ούτε το 2008 ούτε την περίοδο 2010-2014– δεν είχε τη δύναμη να προκαλέσει μαζικές κινητοποιήσεις. Τις βρήκε, τις καπέλωσε και τις εξαργύρωσε στην κάλπη. Σήμερα, ακόμη κι αν διέγραφε το κυβερνητικό παρελθόν του, δεν έχει τα μέσα για να κάνει αντιπολίτευση δρόμου. Το ενδεχόμενο της πασοκοποίησης είναι εξίσου χλωμό, επειδή δεν υπάρχουν πια οι δεξαμενές που θα τροφοδοτούσαν ένα τέτοιο κόμμα. Ακόμη και η θνήσκουσα ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είναι κάτι που ενδιαφέρει τον Τσίπρα μόνο στο επίπεδο των δημοσίων σχέσεων.

 
Ανεξάρτητα από την τύχη του ιδίου, η απάντηση του Σκουρλέτη για τον «μετασχηματισμό» απηχεί τους κοινούς τόπους του συριζαϊκού φαντασιακού: Θέλουν, λέει, πολλά, αφοσιωμένα μέλη – όχι φόλοουερς. Θέλουν «παρουσία στους μαζικούς χώρους». Θέλουν δηλαδή όσα έχει και το ΚΚΕ.  


Μόνο που ούτε τα αφοσιωμένα μέλη ούτε τα ερείσματα στα συνδικάτα αρκούν όταν έχεις ατζέντα απολιθωμένη.

 
Κινδυνεύει ο ΣΥΡΙΖΑ να καθηλωθεί σε μειοψηφικά αριστερά κλισέ; 


Κάποιοι λένε όχι. Λένε ότι θα υπερισχύσει το πρωτεϊκό του πλεονέκτημα: Η μεταμοντέρνα πλαστικότητα του τσιπρικού κόμματος, που μπορεί να γίνεται κάθε φορά ό,τι συμφέρει.

 
Το έλλειμμα πάντως της ατζέντας παραμένει. Αν κρίνει κανείς από το πρώτο δείγμα –την προκήρυξη Τσίπρα στο Facebook–, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επενδύσει πάλι στον αντινεοφιλελευθερισμό και στην αντιλιτότητα.  


Δοκιμασμένη ιδέα. Μόνο που...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ενα «μπράβο» Πρωθυπουργέ, μια ένσταση, ένας βλαξ

Επτακόσιες χιλιάδες ευρώ! Τόσα υπολόγιζαν, -κατά δήλωση του Πρωθυπουργού- για την αποκομιδή χιλιάδων τόνων καύσιμης ύλης, «σουβενίρ» της τραγωδίας στο Μάτι, σύμφωνα με την σύμβαση που είχε συναφθεί. Προσέξτε!… Χωρίς να έχει υπολογιστεί στο ποσόν και η -υποχρεωτική- εν συνέχεια μεταφορά. Για τη μεταφορά θα έβγαινε άλλο κονδύλι.  
Συμφέρουσα ανέκαθεν η τακτική της «σαλαμοποίησης»… Οπως αντιλαμβάνεται, ακόμα και μικρό παιδί, στην απόλυτη τραγωδία των 100 νεκρών στο Μάτι, κάποιοι, ως άλλοι μαυραγορίτες, μυρίστηκαν «δουλίτσα». Αντιστοίχως, επί έναν ολόκληρο χρόνο, η εικόνα στο μεγάλο οικόπεδο επί της Λεωφ. Μαραθώνος, το οποίο είχε ενοικιαστεί για να συγκεντρώνονται τα υλικά που προανέφερα, ήταν άθλια. Και οι κάτοικοι έκρουαν προς κάθε κατεύθυνση τον κώδωνα του κινδύνου για τη βραδυφλεγή βόμβα στην ρημαγμένη περιοχή τους. Λες και όλη η έγνοια των ανευθυνο-υπεύθυνων ήταν, μήπως και δεν κατορθώσουμε θρήνο – πάνω στον θρήνο, με μια σπίθα. 
Με το που ανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη διακυβέρνηση της χώρας, εξέλαβε το θέμα αυτό ως προσωπική του υπόθεση-ευθύνη και διαβεβαίωσε για τη λύση του. Ανοιξε διαύλους επικοινωνίας με εταιρείες, οι οποίες προφανώς αντιλήφθηκαν ότι η συνεισφορά τους θα ήταν η απόδειξη της έννοιας «εταιρική κοινωνική ευθύνη». Για να το πω στη γλώσσα του κ. Τσίπρα και των συντρόφων του, ο Πρωθυπουργός ζήτησε από το Κεφάλαιο, να πράξει αυτό που οφείλει να πράττει το Κεφάλαιο σε όλον τον κόσμο, όταν η ανάγκη το επιτάσσει. 
Μη μας τρομάζει η συνομιλία με το «Κεφάλαιο». Είμαι σίγουρη ότι, για παράδειγμα, η χήρα Παναγοπούλου άνετα θα συνέδραμε αντί κρουαζιέρας στον πρώην Πρωθυπουργό… μπουλντόζα. Ή ο κ. Κοπελούζος ή ο κ. Βαρδινογιάννης.  
Δεν διατηρούσε εξαιρετικές σχέσεις μαζί τους ο κ. Τσίπρας; 
Σήμερα είδαμε τον Πρωθυπουργό να επισκέπτεται το συγκεκριμένο σημείο. Ο σκοπός επετεύχθη σε χρόνο ρεκόρ. 
 «Αποδείξαμε πως η εκκαθάριση του οικοπέδου ήταν εύκολη. Απλά έπρεπε κάποιος να ασχοληθεί» δήλωσε.  
Δεν είναι το πιο σαρκαστικά υπαινικτικό, θλιβερά σουρεαλιστικό, με τακτ ξεμπροστιαστικό, ως διατύπωση; 
 Στη συνέχεια βέβαια συνομίλησε με κατοίκους. Και ανήγγειλε και το εξίσου σημαντικό -και αυτονόητο- ότι οι εγκαυματίες της τραγωδίας θα αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ, για κάθε φάρμακο που κρίνεται αναγκαίο για την θεραπεία τους. Ωστόσο, αγαπητοί μου αναγνώστες, έκπληκτοι στη συνέχεια παρακολουθήσαμε στους δέκτες μας (όσοι από μας έχουμε το βίτσιο να παρακολουθούμε ακόμα) τον Γιώργο Κυρίτση (αυτό κι αν είναι βίτσιο!) να κρίνει τα όσα είδαμε, χάσκοντας περισπούδαστα: «Μου έκανε εντύπωση κι εμένα ότι επί 20 επτά μιλούσε ο Πρωθυπουργός, για το ότι καθαρίστηκε ένα οικόπεδο από ξερά κλαδιά. Μεγάλη επιτυχία της λυβέρνησης. Και πήγε ο Πρωθυπουργός να πάρει τα credits» (έμαθε και το «credits», το asset της Αυγής) και στη συνέχεια σχολίασε για τους εγκαυματίες: «Τώρα θα αποζημιώνονται και οι κρέμες. Πάρα πολλά συγχαρητήρια στην κυβέρνηση που θα δώσει και τις κρέμες». 
Κλασική περίπτωση η ισοπέδωση του κάθε τι, προκειμένου να μετρήσουν το ανάστημα του νοητικού αμμολοφίσκου τους ως Ολύμπου της σκέψης και να αυτοκαμαρωθούν.  
Θλιβεροί μισάνθρωποι! Κομματικού σωλήνα είδος.  
Σε θίγει ως πολίτη, ότι αξιώθηκαν να καμαρώσουν τον εαυτό τους στην ελληνική Βουλή.  
Πέραν αυτού όμως, έχω μια ένσταση και για τον Πρωθυπουργό μας: 

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Βρε δεν ντρέπεστε άθλιοι;


Είναι σημαντικό, άραγε ότι καθαρίστηκε ένα παλιοοικόπεδο από τα ξερά και τα καμένα;  


Είναι άραγε τόσο σημαντικό ώστε να πάει ολόκληρος πρωθυπουργός και να μιλήσει επί 20 λεπτά ζωντανά γιατί αυτό το οικόπεδο των 8 στρεμμάτων είχε 20 χιλιάδες τόνους καμένων υλικών από το Μάτι κι επί ένα χρόνο ήταν μια εικόνα ντροπής;
 
 

Είναι άραγε σημαντικό ότι αποφασίστηκε η πλήρης κάλυψη των εγκαυματιών από την φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική; Πλέον θα παίρνουν τα πάντα, ακόμη και κρέμες που δεν συνταγογραφούνται χωρίς να πληρώνουν από την τσέπη τους.
 

Είναι άραγε τόσο σημαντικά όλα αυτά ρωτήθηκε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Κυρίτσης, δημοσιογράφος στο επάγγελμα στην κομματική Αυγή;


 
Και με το γνωστό ειρωνικό ύφος του έδωσε συγχαρητήρια στην κυβέρνηση για την τεράστια επιτυχία της.

 

Ειρωνεία γιατί μέσα σε ένα μήνα έγινε στο οικόπεδο της ντροπής ό,τι δεν είχε κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ειρωνεία γιατί τουλάχιστον 45 εγκαυματίες που περνούν τα πάνδεινα θα μπορούν τουλάχιστον να μην ασχολούνται με κρέμες και φάρμακα.

 

Τι είναι άραγε πιο σοβαρό; Ενας πρωθυπουργός και μια κυβέρνηση που συμβολικά και ουσιαστικά κάνει μια κίνηση ανθρωπιάς;

 

Ή ένας πρώην βουλευτής κι εσαεί λειτουργός της δημοσιογραφίας (εσαεί στρατευμένης στην ιδεολογική θολοκουλτούρα του αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση) που ειρωνεύεται το κορυφαίο τραγικό γεγονός στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας.

 

Ο κ. Κυρίτσης είναι αυτός που είχε δηλώσει μετά την ψήφιση του μνημονίου το 2015: «Η αποψινή ήταν η πιο εξευτελιστική στιγμή στη ζωή μου από τότε που κατουρήθηκα στο σχολικό στην τρίτη δημοτικού».


 
Δεν παραιτήθηκε βεβαίως έκτοτε, συνέχισε να περνά… εξευτελιστικές στιγμές στη ζωή του σαν κι αυτήν της τρίτης δημοτικού.

 

Όμως, το πρόβλημα δεν είναι ο Κυρίτσης, αδιάφορος και περαστικός ήταν από την πολιτική. 


Το πρόβλημα είναι ότι στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη δεν έχουν καταλάβει γιατί έχασαν, γιατί έστρωσαν το χαλί στη Νέα Δημοκρατία.

 

Και κυρίως γιατί εξόργισαν τόσο πολύ τον κόσμο.  


Το πρόβλημα είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι το να καθαρίζεις ένα οικόπεδο με 20 χιλ. τόνους από τα καμένα του Ματιού έχει πολύ μεγάλη σημασία.

 

Αφενός γιατί ήταν ένα οικόπεδο κίνδυνος θάνατος. Κι αφετέρου γιατί ήταν εικονογραφημένο το δράμα, η τραγωδία που έζησε η χώρα πέρυσι το καλοκαίρι.

 

Και για λόγους απλά συμβολικούς έπρεπε να απομακρυνθούν. Αυτό που επί ένα χρόνια «κλωσούσαν» κι αδυνατούσαν να καταλάβουν λύθηκε μέσα σε ένα μήνα.

 

Ναι, είναι τεράστια επιτυχία και ναι ορθώς την αναγάγει η κυβέρνηση σε μείζον θέμα.

 

Είναι θέμα ανθρωπιάς, είναι θέμα βελτίωσης της καθημερινότητας, είναι ότι κάποτε πρέπει και κάποιος να κρατά τις υποσχέσεις του, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις.

 

Οσο για τους εγκαυματίες που συνεχίζουν τον Γολγοθά τους, ο κ. Κυρίτσης και οι δημοσιογράφοι του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούν να κάνουν ένα ρεπορτάζ.

 

Εχουν πάει ποτέ στο Μάτι; Εχουν μιλήσει με εγκαυματίες; 


Εχουν βάλει τα κλάματα βλέποντας ανθρώπους να σου μιλάνε και να πονάνε ένα χρόνο μετά;

 

Εχουν ακούσει αυτούς τους ανθρώπους να λένε ότι αν δεν ήταν κάποιος πλούσιος Ελληνας (δεν έχει σημασία το όνομά του) θα ήταν εγκαταλελειμμένοι;

 

Λένε ψέματα δηλαδή ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν τους συμπεριφέρθηκε όπως έπρεπε;

 

Αν λένε ψέματα και λέει αλήθειες ο Κυρίτσης ή ο Πολάκης ας πάνε στο Μάτι να τους το πουν και να τους κοιτάξουν κατάματα.
 


Φτάνει πια η αθλιότητα με το Μάτι. Αν δεν μπορούν οι διάφοροι Κυρίτσηδες να αντιληφθούν τι έγινε τουλάχιστον...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Απαλλαγή από την πολιτική μιζέρια



Το να είσαι 4,5 χρόνια κυβέρνηση, να έχεις επιβάλει στη χώρα ένα τρίτο –αχρείαστο– μνημόνιο που γονάτισε κάθε πολίτη και πετσόκοψε τις δαπάνες δημοσίων επενδύσεων και συντήρησης υποδομών, και ένα μήνα μετά την ήττα σου στις εκλογές να επιρρίπτεις ευθύνες στη νέα κυβέρνηση για χρονίζοντα προβλήματα, όπως π.χ. το λιμάνι της Σαμοθράκης, δείχνει μεγάλο θράσος. 


Κυρίως, δείχνει ότι κάνεις αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Για να δίνεις γραμμή στις εφημερίδες σου ότι «Η κυβέρνηση προσάραξε στη Σαμοθράκη»


Aπό την άλλη πλευρά, το να είσαι 4,5 χρόνια αντιπολίτευση καταγγέλλοντας καθημερινά την κυβέρνηση για τις κακές οικονομικές της επιδόσεις και την αναξιοπιστία της και σε λιγότερο από ένα μήνα από τότε που κέρδισες τις εκλογές να διαπιστώνεις ότι –τελικά– και στις διεθνείς αγορές μπορείς να βγεις και ο προϋπολογισμός του τρέχοντος έτους θα πιάσει τους στόχους του, κάνει φανερό ότι είχες κινδυνολογήσει ασύστολα, ότι είχες υπερβάλει στον αντιπολιτευτικό σου οίστρο.


Ετσι είναι τα πράγματα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Μαύρο ή άσπρο


Οι μεν τα έκαναν όλα στραβά, οι δε τα έκαναν όλα τέλεια. Μια αντιπαράθεση που, είναι αλήθεια, εκτροχιάστηκε από τη διχαστική ρητορική του κ. Τσίπρα περί γερμανοτσολιάδων, προδοτών και μερκελιστών και το διαβόητο επαναλαμβανόμενο «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν».


Ολα αυτά, όμως, ανήκουν στο επώδυνο παρελθόν, μαζί με τα μνημόνια. Τη θέση του μαύρου προβάτου της Ε.Ε. έχουν πάρει η Bρετανία και η Ιταλία, ενώ η Ελλάδα επιστρέφει βήμα βήμα στην κανονικότητα, δημιουργώντας θετικές προσδοκίες διεθνώς. 


Είναι αναγκαίο στη νέα αυτή συγκυρία...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σε κάναν αιώνα βλέπουμε.



Προφητεύω νέα ιατρική ειδικότητα:  Σβερκογιατρός – ή σβερκίατρος, επί το επιστημονικότερον.  


Κύφωση σβέρκου l νέα άμεση απειλή για το ανθρώπινο είδος.  


Οχι θανατηφόρα  -ίσως· διότι ποιος μπορεί να ξέρει στα σίγουρα τι φέρνει η χρόνια κατάσταση- l αλλά επιφέρουσα επώδυνη και ανήκεστη βλάβη.  


Ζευγαράκι καθισμένο δίπλα δίπλα παρά θίν’ αλός, σε ερημική σχετικά παραλία, και το κεφάλι τους σκυμμένο μπροστά, μπαχανταλεύοντας καθένας (όχι τον άλλον, αλλά) το κινητό του


 Καφετέρια γεμάτη παρέες νεαρών, κοριτσιών τε και αγοριών,  αραδιασμένα όλα ολόγυρα από τραπεζάκια,  με τα μπουτάκια τους εκτεθειμένα και απλωμένα ραχατλίδικα στο χάδι ανέμων και οφθαλμών  («σαν το θηρίο που δεν τολμά ν’ αγγίξει»)  και τα κεφαλάκια τους γερμένα να εποπτεύουν την ιδιωτεία ταχύρρυθμων δακτύλων επί κινητών


 Αλλά και σύμπας ο πληθυσμός, τουλάχιστον μέχρι μια κάποια ηλικία, με τα κινητά στο χέρι l ακόμα και μέσα στη θάλασσα - για «σέλφι» και για «κέφι».  


«Το Μαύρο Κέφι», που έλεγε κάποτε για άλλα πράγματα ένας «άλλος» Λαζόπουλος. 


 Βουτηγμένοι στα βαλτονέρια του Διαδικτύου:  Μόνο οι Ελληνες εμπιστεύονται τα λεγόμενα «σόσιαλ μίντια» περισσότερο από τα παραδοσιακά ΜΜΕ (εφημερίδες, ράδια, τηλεοράσεις κ.λπ.)  σύμφωνα με πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα που διενεργήθηκε σε 38 χώρες  και μας γνωστοποίησε η ΔιαΝΕΟσιςΣτις άλλες χώρες οι πολίτες τους ενημερώνονται από δυο τρεις ειδησεογραφικές πηγές – εμείς εδώ από πλείστες όσες l «πηγές» ή πληγές. l Και το οφθαλμοφανέστατον: Το 54% δεν ενημερώνεται καν.  Απού τίποτις.  Ντιπ καταντίπ.  Μαύρ’ είν’ η νύχτα στα βουνά.

Αλλά «άποψη»; 


Επί παντός.  Και «κάθετη» μάλιστα


 Οταν κάποτε  μετά κάνα μισό αιώνα  γίνουμε «κανονική χώρα»,  με κανονικά κι όχι μπάστε σκύλοι αλέστε πανεπιστήμια  (και αυτό δεν αφορά μόνο τα του «ασύλου» -διότι εκειμέσα ποικίλοι σκύλοι ποικίλα αλέθουν, δεκαετίες τώρα, και δεν εννοώ μόνο τα κόμματα),  τότε ίσως βρεθούν έμφρονες δημόσιοι άνδρες και υπεύθυνοι πολιτικοί σχηματισμοί που θα ασχοληθούν και με την ουσία της παρεχόμενης εκπαίδευσης  -προγράμματα σπουδών, τρόπος και βαθμός εφαρμογής τους, επίπεδο και επαγγελματική υπευθυνότητα εκπαιδευτικού προσωπικού, αξιολόγηση και βελτίωσή του, και άλλα σχετικά. 


 Προς το παρόν, το ελάχιστο που θα περίμενε κανείς από μια νέα, σχετικά φιλόδοξη κυβέρνηση είναι να ασχοληθεί με το πώς  και κατά πόσο  διδάσκεται η ελληνική γλώσσα σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες  -γιατί όλες ευθύνονται για την άθλια γλωσσική κατάρτισή μας, που γίνεται όλο και αθλιότερη


 Αλλά ούτε αυτό διαφαίνεται στον ορίζοντα


 Και μετά όχι μισόν, αλλά ολόκληρο αιώνα ίσως υπάρξει κάποια νέα κυβέρνηση που θα θελήσει να σκεφτεί: 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι ταξιδιώτες του Αυγούστου - Βραδύπορα εναντίον ανθρώπων



Κάποιοι τα λένε αρκούδες του νερού. Άλλοι προτιμούν το πιο χαϊδευτικό «γουρουνάκια των βάλτων». Σε κάθε περίπτωση, τα βραδύπορα είναι με διαφορά τα πιο σκληροτράχηλα πλάσματα του πλανήτη μας. Πραγματικοί badasses που δεν καταλαβαίνουν Χριστό από αντιξοότητες. Και ας έχουν μήκος μόλις μισό χιλιοστό. Αντέχουν σε θερμοκρασίες από το απόλυτο μηδέν έως το σημείο βρασμού και σε πιέσεις εξαπλάσιες από εκείνες που υπάρχουν στους βυθούς των ωκεανών. Δεν τα ενοχλεί η διαστημική ακτινοβολία, ούτε και η παρατεταμένη έλλειψη νερού. Στην τελευταία περίπτωση, απλά κατεβάζουν τους ρυθμούς και τις απαιτήσεις του οργανισμού τους και περιμένουν –μπορεί και για χρόνια- σε κατάσταση αφυδάτωσης. Επιπλέον δε, είναι και αρκετά χαριτωμένα με τα οκτώ ποδαράκια τους, το στόμα-αντιασφυγιογόνο μάσκα και το σώμα τους που θυμίζει ταλαιπωρημένη στολή αστροναύτη. 


Πολύ μικρότερες αντοχές –και χάρη- διαθέτει ένα άλλο είδος το οποίο ευδοκιμεί αυτές τις μέρες στον πλανήτη Γη και στη χώρα μας. Ο λόγος για τους ταξιδιώτες του Αυγούστου, οι οποίοι βραδυπορούν στα κάθε λογής δημοφιλή θέρετρα. Τα πλάσματα αυτά είναι τρομερά ευάλωτα στις κακουχίες και τις αναποδιές. Ασφυκτιούν από τη ζέστη, ξεπαγιάζουν από τον κλιματισμό στα σαλόνια των ελληνικών πλοίων, ενώ αρκεί ένα στραβοπάτημα της σαγιονάρας τους για να καταλήξουν με στραμπουλιγμένο αστράγαλο και κατεστραμμένες διακοπές. 

 
Πρέπει, πάντως, να παραδεχτούμε ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις οι ταξιδιώτες του Αυγούστου επιδεικνύουν σπάνιο ψυχικό σθένος. Γιατί ποιο βραδύπορο θα άντεχε να περιμένει αφυδατωμένο στην ουρά για να φωτογραφηθεί μπροστά στο ηλιοβασίλεμα στους γκρεμούς της Οίας, ενώ τα μποτιλιαρισμένα οχήματα κορνάρουν σαν δαιμονισμένα στο πάρκινγκ; 


Ποιο γουρουνάκι των βάλτων θα δεχόταν να σερβιριστεί τρεις ώρες από τη στιγμή που έχει καθίσει σε μια ταβέρνα, μόνο και μόνο γιατί η τελευταία έχει υψηλή βαθμολογία στο TripΑdvisor; 


Ποια αρκούδα των νερών θα έστρεφε με τόση επιμονή τον φακό του κινητού της προς την αυγουστιάτικη Σελήνη, ενώ γνωρίζει ότι η φωτογραφία που θα ποστάρει στο Instagram θα δείχνει μια φωτεινή κουτσουλιά μέσα στο πιξελαρισμένο μαύρο; 


Και μια που ήρθε η κουβέντα στη Σελήνη… 


Οι άνθρωποι (στη συνομοταξία των οποίων ανήκουν οι ταξιδιώτες του Αυγούστου)...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Ypervaros beach»



Λέω να κάνω ένα μπιτσόμπαρο. Λέω να πάω να κρατήσω λίγα μέτρα πλάι στο κύμα σε μιαν ακτή ειδυλλιακή και ήσυχη (τόσες έχει το οικόπεδο-γωνία, όπου ζούμε), να εκδώσω τυπικότατα άδειες και εγκρίσεις, χαρτιά και μισθωτήρια και να το ετοιμάσω σιγά σιγά, έστω και τώρα, που το καλοκαίρι πήρε στροφή για φθινόπωρο.  


Πρώτα απ’ όλα όμως θα βάλω μια ταμπελάρα, που τα πάντα θα φανερώνει, με το logo επάνω —γιατί υπάρχει logo σοβαρό: «Ypervaros Beach» κι όσες και όσοι υπέρβαροι, προσέλθετε. 


Αυτό θα είναι το target group του καταστήματος, σ’ αυτές και σ’ αυτούς, τους πέραν και μακριά της αυστηρότητας και του εγκλωβισμού των αναλογιών και των δεικτών μάζας σώματος θα απευθύνεται.  


Οκ, πήρες και κανένα κιλό παραπάνω— ε, και τι έγινε; Είναι αυτό αιτία για να μην απαλλαγείς από τη βάσανο των ρούχων, των κορσέδων, των ενοχών και των προσωπείων, για να μη χαρείς την Αγια Φύση και τη Θεά Θάλασσα;  


Με τις μπιροκοιλιές και τους αναπόφευκτους πατσιακούς, με τα ψωμάκια και τις φραντζολίτσες, όλες και όλοι, προσέλθετε αφόβως και ακομπλεξάριστα, διότι γενναιόδωρο και Τσιτσανικόν (σε στίχους Γερ. Τσάκαλου βέβαια) θα είναι το μότο του καταστήματος και θα τυπωθεί και στα σχετικά διαφημιστικά φυλλάδια: «Έλα όπως είσαι».  


Εξάλλου θα γίνουν παραγγελίες για διπλόφαρδες ξαπλώστρες και ομπρέλες με XXL ίσκιο, ενώ τα ηχεία του μπιτσόμπαρου θα παιανίζουν, εκτός του θροΐσματος των κυμάτων, άσματα ενθαρρυντικού περιεχομένου όπως «Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι», «Μη μ’ αποκαλείς τεμπέλη», «Οι χοντροί ειν’ οι ωραίοι», «Υπέρβαρο με είπες μια βραδιά—και μου ‘μεινε για πάντα η ρετσινιά» και άλλα τέτοια κατά των στερήσεων αγωνιστικά.  


Απενοχοποιημένες και αμέριμνοι, άφοβες και ξένοιαστοι, μακριά από «πρέπει», συμπλέγματα, ιδεοληψίες και ζυγαριές ας απαλλαγούμε στο ««Ypervaros Beach» από τα δεινά, που επί έτη συσσώρευσε η δικτατορία της παρά θιν’ αλός αισθητικής των σιξπακιασμένων και των «πήγαινα-για-Ναόμι-Κάμπελ-αλλά-με-κόψανε». Το μέτρο ήταν ο τρόπος μας κι ο τόπος μας και θέλει μέτρο ακόμη και η προσήλωση σε πρότυπα και γουαναμπιά. Κι αν ξέφυγαν και δυο τρία κιλά παραπάνω, αν χαλάρωσε λιγάκι ο …όλος ή έπεσε το …ήθος, δεν έτρεξε και τίποτα. 


Όλες και όλοι καλόδεχτοι στο μαγαζάκι της απενοχοποίησης και του «έλα όπως είσαι».  


Κι αν σκάσει μύτη κανένας σιξπακιασμένος ή καμιά ινσταγ(κρ)άματα Νάομι Κάτω Τούμπας...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ψιλά, μεστά γράμματα



Πατροπαράδοτη νουθεσία: Πρόσεχε παιδί μου πού βάζεις την υπογραφή σου και τα μάτια δεκατέσσερα στα ψιλά γράμματα.  


Ενας κόσμος γεμάτος ψιλά γράμματα. Σε συσκευασίες τροφίμων, λογαριασμούς, συμβόλαια, σε μενού εστιατορίων (*κατεψυγμένα) ψιλά γράμματα λέμε όταν προσπερνάμε ανάξια λόγου γεγονότα ή παρακάμπτουμε ελεεινούς μη σπαταλώντας χρόνο. 


«Γράμματα χασάπη»;  


Ασχετο αλλά έγραψε ιστορία σε σκοτεινές αίθουσες μύησης θεατών στην 7η τέχνη.


Στην υπό εξαφάνιση αργκό του γραπτού Τύπου «ψιλά» βαφτίζονταν τα αποπαίδια –ανάμεσά τους ακατέργαστα διαμάντια– της ειδησεογραφίας. Ταπεινά μονόστηλα, αράδες καταπιεσμένες, με υπαλληλικό μεράκι τιτλοφορημένες. Χαίρομαι όταν βλέπω νέους συναδέλφους να τρυγούν με τα μάτια παλαιά φύλλα της «Κ» που προσφέρονται στην έκδοση της Τρίτης. Εκεί, ακόμα και σε μέρες σεισμικών συμβάντων με τον θεριστή άνεμο της Ιστορίας, τα ψιλά γράμματα, δελτάρια καθημερινότητας, στριμώχνονταν ατάκτως ερριμμένα ανάμεσα στα βαριά και ασήκωτα. Ακολουθεί δειγματοληψία.


Tσίρκο: Ανακοινούται εκ  της αστυνομικής διευθύνσεως ότι το ιπποδρόμιον «Μεντράνο», αντιθέτως προς τα διαδιδόμενα, ουδέν κατοικίδιον ζώον αγοράζει προς διατροφήν των αγρίων θηρίων. (17/4/1952)


Απάτη: Υπό των οργάνων της Καταδιώξεως  συνελήφθη ο χρηματομεσίτης Αρθούρος  Σταμπ, κατηγορούμενος για την υπόθεσιν των πλαστών τσεκ. (14/8/1922)...


Τιμολόγια: Πλην της Ηλεκτρικής και αι εταιρίαι Μεταφορών, Υδάτων και Αεριόφωτος εζήτησαν από την νομισματικήν επιτροπήν  αυξήσεις των τιμολογίων των. (13/3/1947)


Αιδώς βουλευτά: Ομοφωνία του εισαγγελέως και του ανακριτού εκρίθη προφυλακιστέος ο τέως βουλευτής Κερκύρας Χαρ. Μητσιάλης κατηγορούμενος  δι’ απόπειραν λαθραίας εισαγωγής 760 χρυσών και επιχρύσων ωρολογίων. (17/1/1950)


Ετεκεν θήλυ: Το Ρώυτερ πληροφορείται εκ Τεχεράνης ότι η πριγκίπισσα Φαζίεχ, σύζυγος του διαδόχου του Ιράν (Περσίας) και αδελφή του Βασιλέως της Αιγύπτου Φαρούκ, έτεκεν αισίως θήλυ. (29/10/1940)...


Εύγε Χλέντζο: Εις το άλμα επί κοντώ μεταξύ των υπερβάντων τα 3.80 και προκριθέντων διά τον τελικόν είναι και ο Χλέντζος (6/8/1936, Ολυμπιακοί Αγώνες Βερολίνου).


Μικρή Αγγελία: Η Εντεροκωλίτις είναι γεγονός πλέον ότι θεραπεύεται ριζικώς διά της μεθόδου του ιατρού κ. Α. Καλλιβωκά. (25/7/1923)


Αρραβών: Εις τον ανταλλάξαντα δακτύλιον αρραβώνος Ασημάκην Οικονομίδην μετά της αξιεράστου δεσποινίδος Χαρικλείας Χαλαμπάλη εύχομαι ταχείαν την στέψιν. Κ.Ε.  (4/11/1935)


Ο υπογράφων δεσμεύεται ότι σε 100 χρόνια...

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ και ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Ο Άγιος Κοσμάς και η Παιδεία του γένους

Περίληψη ομιλίας του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ, η οποία παρουσιάσθηκε στο Θέρμο Αιτωλίας στις 21.8.2019


Στις 24 Αυγούστου 1779 στο Κολικόντασι της τουρκοκρατούμενης τότε Βορείου Ηπείρου απαγχονίσθηκε με εντολή του Κουρτ Πασά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Πατροκοσμάς όπως κατεγράφη στη συνείδηση του λαού μας.  

Ξεκίνησε από το Μέγα Δένδρο της Αιτωλίας, δίπλα από το Θέρμο, την αρχαία πρωτεύουσα της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Έμαθε γράμματα σε κρυφά και φανερά σχολειά και κατέληξε στο Άγιον Όρος, στη Μονή Φιλοθέου. 


Με τις ευλογίες των εκάστοτε Οικουμενικών Πατριαρχών εξήλθε από τον Άθωνα τουλάχιστον τρεις φορές και περιόδευσε τα περισσότερα μέρη του Ελληνισμού για να αποτρέψει τους εξισλαμισμούς. Ιδιαιτέρως έντονη παραμένει η μνήμη του στην Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία. Δίδασκε με τον απλό λόγο του, την ασκητική ζωή του, με τις προφητείες του για την απελευθέρωση του Γένους, με το πάθος του για την κοινωνική δικαιοσύνη, με τον ζήλο του για την Ελληνορθόδοξη Παιδεία.  

Από τα πρώτα χρόνια μετά το μαρτύριό του αναγνωρίσθηκε ως Άγιος από τον λαό μας και η αγιοκατάταξή του επισημοποιήθηκε το 1961 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο πρώτος βιογράφος του είναι ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο περίφημο «Νέον Μαρτυρολόγιον», το οποίο εξεδόθη το 1799.

Τα σύγχρονα σχολικά βιβλία έχουν την τάση να αγνοούν τον Άγιο Κοσμά ή να τον παρουσιάζουν σαν έναν δυτικού τύπου Διαφωτιστή. Όμως ο Πατροκοσμάς δεν είχε την παραμικρή επιρροή από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, ο οποίος άλλωστε αμφιβητούσε τον Χριστιανισμό. Ο Άγιος Κοσμάς δεν άνοιγε απλώς σχολεία, αλλά τόνιζε ότι το σχολείο είναι προθάλαμος της Εκκλησίας. Η επιτυχημένη προσπάθειά του να σταματήσει τους εξισλαμισμούς βοήθησε την επιβίωση του Έθνους, διότι εκείνη την εποχή όποιος χανόταν για την Ορθοδοξία χανόταν και για τον Ελληνισμό. Ο εξισλαμισμένος τούρκευε, γινόταν φανατικός ανθέλληνας, γι’ αυτό και έχει μείνει ως αρνητική για το Γένος μας έννοια ή λέξη «γενίτσαρος» . Η παιδεία, στην οποία πίστευε ο Άγιος Κοσμάς, δεν ήταν μία απλή κατάρτιση και εκμάθηση τεχνοκρατικών γνώσεων, όπως θα ήθελαν σήμερα ορισμένοι. Αλλά μιλούσε για μία Παιδεία, η οποία πρωτίστως θα δια-μορφώνει ανθρώπους, θα διαπλάθει ανθρωπίνους χαρακτήρες.
Από το σπουδαίο κείμενο «Το Άγιον Όρος και η παιδεία του Γένους μας» , το οποίο συνετάγη και εξεδόθη από την Ιερά Μονή Ιβήρων, πρώτα το 1994 και βελτιωμένο το 2003, παραθέτουμε ορισμένες εύστοχες επισημάνσεις για τις διδαχές του Πατροκοσμά: «… Ανοίξτε σχολεία ελληνικά. Να βάλετε όλοι σας, για να σπουδάζουν όλα τα παιδιά, χωρίς να πληρώνουν. Να μάθουν τα παιδιά την ελληνική γλώσσα, για να ξεσκεπάσουν όλα τα μυστήρια της ζωής και της Εκκλησίας μας, που είναι εκεί κρυμμένα. Από το σχολείον μανθάνομεν το κατά δύναμιν τί είναι Θεός, τί είναι Αγία Τριάς, τί είναι άγγελοι, αρχάγγελοι, τί είναι δαίμονες, τί είναι παράδεισος, τί είναι κόλασις, τί είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τί είναι Αγία Κοινωνία, τί είναι Βάπτισμα, τί είναι το Άγιον Ευχέλαιον, ο τέλειος γάμος, τί είναι ψυχή, τί είναι κορμί… το σχολείον ανοίγει τες εκκλησίες, το σχολείον ανοίγει ατ μοναστήρια. Ανίσως και δεν ήτανε σχολεία, πού ήθελα εγώ να μάθω να σας διδάσκω;…. Είναι αληθινός επαναστάτης, ανανεωτής των πάντων. Κρίνει τον πλούσιο που δεν δίνει στον φτωχό. Διοργανώνει δωρεάν παιδεία. Σέβεται τη γυναίκα. Βλέπει ότι την καταπιέζουν. Φανερώνεται πραγματικός υπερασπιστής της. Ρίχνει όλους στο φιλότιμο».

Οι επισημάνσεις αυτές μάς οδηγούν στον προβληματισμό ποια σχέση έχει η Παιδεία του Αγίου Κοσμά με το σύγχρονο σχολείο. Καλό θα ήταν να προβληματισθούμε αν τελικά σήμερα το σχολείο διαμορφώνει ήθος ή απλώς καλλιεργεί την αποστήθιση γνώσεων και αριθμών.  

Μήπως έχει παραμεληθεί η Ανθρωπιστική Παιδεία χάριν της Τεχνολογικής; 

Μήπως αυτό...

Διεθνών και εθνικών σουργελαράδων κωμωδία


Σαν σήμερα (24/8/ΧΧΧ)



79 π.Χ: Εκρήγνυται ο Βεζούβιος, θάβοντας κάτω από τη λάβα τις πόλεις Πομπηία και Ηράκλεια.
410: Οι Βησιγότθοι υπό τον Αλάριχο καταλαμβάνουν τη Ρώμη, κλείνοντας το κεφάλαιο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
1572: Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. 70.000 γάλλοι ουγενότοι (προτεστάντες) σφάζονται κατ' εντολή των καθολικών αρχών.
1949: Ιδρύεται το ΝΑΤΟ.
1975: Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με πρόεδρο τον Ιωάννη Ντεγιάννη, εκδίδει την απόφασή του στη δίκη των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου. Θάνατος για τους Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό και Νικόλαο Μακαρέζο. Οκτώ κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ισόβια, επτά σε ποινές προσκαίρου καθείρξεως και δύο αθωώνονται. Την ίδια μέρα, η κυβέρνηση Καραμανλή μετατρέπει τις θανατικές ποινές σε ισόβια.
1991: Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ παραιτείται από την ηγεσία του ΚΚΣΕ.
1929: Γεννιέται ο Γιάσερ Αραφάτ (Μουχάμαντ Αμπντ αλ Ραχμάν αρ Ραούφ αλ Κούντβα αλ Χουσαϊνί, το πραγματικό του όνομα), εμβληματική μορφή του παλαιστινιακού λαού. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου.
1779: Απαγχονίζεται ο Κοσμάς ο Αιτωλός,  μεγάλος δάσκαλος του Γένους.



2018: Πεθαίνει ο αδερφός της Μελίνας Μερκούρη,  Σπύρος Μερκούρης
 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΤΟΡΙΚΑ: Το σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ του Χίτλερ και του Στάλιν (Πώς υπογράφτηκε η συμφωνία μη επίθεσης η οποία θα σήμαινε την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου)

23 Αυγούστου 1939, ο υπουργός εξωτερικών της Ναζιστικής Γερμανίας, Γιοάχιμ Φον Ρίμπεντροπ, πήγε στη Μόσχα. Ήταν σχεδόν δυο εβδομάδες πριν την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο Χίτλερ ήθελε να εισβάλει στην Πολωνία και ήθελε να είναι σίγουρος πως η ΕΣΣΔ θα έμενε εκτός πολέμου. Ωστόσο επίσημα οι Ναζί μισούσαν τους Ρώσους Σοβιετικούς Κομμουνιστές. Στο παρελθόν, ο Χίτλερ είχε περιγράψει το Στάλιν και τους κομμουνιστές, ως διεθνής συντεχνία εγκληματιών. Παρόλα αυτά ο Ρίμπεντροπ έπρεπε να συνεργαστεί με το Στάλιν και τον υπουργό εξωτερικών του, Μολότοφ.
 

Σε μια επιβλητική αίθουσα ο Ρίμπεντροπ, συναντά τους Σοβιετικούς αξιωματούχους. Ξεκινάει η συζήτηση από μεριάς του Γερμανού υπουργού εξωτερικών, λέγοντας, πως ο Φύρερ, τον είχε εξουσιοδοτήσει να υπογράψει σύμφωνο μη επίθεσης για 100 χρόνια. 


Το λόγο παίρνει αμέσως μετά ο Στάλιν και απαντάει πως αν υπόγραφαν για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ο κόσμος θα γελούσε μαζί τους. Γι’ αυτό λοιπόν η αντιπρόταση του Ιωσήφ Στάλιν ήταν 10 χρόνια. Οι Ναζί και οι Σοβιετικοί παραμέρισαν τις ιδεολογικές τους διαφορές και άρχισαν να συζητούν για τις σφαίρες επιρροής της ανατολικής Ευρώπης. Ο Στάλιν ήθελε να συμπεριληφθεί στη Σοβιετική σφαίρα επιρροής όλα τα εδάφη της Λετονίας. Ο Ρίμπεντροπ όμως δεν είχε τέτοια εξουσιοδότηση. Αμέσως λοιπόν ζήτησε μια ολιγόλεπτη διακοπή για να επικοινωνήσει με τον Φύρερ του.
 


Ο Φύρερ περίμενε στο Μπέργκχοφ στα βουνά της Βαυαρίας. Ξαφνικά χτύπησε το τηλέφωνο. Όλοι ένιωσαν μια ένταση. Κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος, ο Χίτλερ, δεν μιλούσε[1]. Ο Ρίμπεντροπ επανέρχεται στην αίθουσα των συνομιλιών και δηλώνει πως ο Φύρερ συμφωνεί στην απαίτηση του Στάλιν. Επίσης τονίζει πως η διαχωριστική γραμμή για την Πολωνία θα είναι ο ποταμός Βιστούλας. Με αυτά από αυτό το μόνο που ηχούσε στην αίθουσα ήταν ο ήχος από το τσούγκρισμα των πορσελάνινων ποτηριών που περιείχαν την ακριβή σαμπάνια για να γιορτάσουν τη συμφωνία.

 

Ο Χίτλερ περίμενε για την επιβεβαίωση της συμφωνίας, ενώ πάνω από το Μπέργκχοφ μαζεύονταν σύννεφα. Ο ουρανός ήταν κόκκινος. Τρομακτικός, σκληρός, όμορφος. Κάποιος από τους παρευρισκόμενους πετάγεται και λεει πως αυτό δεν είναι καλός οιωνός[2].

 

Οι Ναζί θέλοντας να εφαρμόσουν τα σχέδια τους για τον Blitzkrieg[3] έπρεπε να παραμερίσουν τις ιδεολογικές διαφορές τους με τους Σοβιετικούς. Δεν είναι τυχαίο επίσης, πως η 23η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως η Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης υπέρ των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού.
 

Ο Κόκκινος στρατός είχε συμμαχήσει με τη Βέρμαχτ διότι ήθελαν να εφαρμόσουν τα επεκτατικά τους σχέδια, οι μεν στην Πολωνία και οι δεν στις χώρες της Βαλτικής αλλά και ενός μέρους της Πολωνίας. 


Ο Σταλινισμός και ο Ναζισμός είναι δυο ιδεολογίες που τόσο στην πρακτική τους αλλά και στην ιδεολογία τους είναι ακριβώς το ίδιο. 


Οι Ναζί ήθελαν την αναγέννηση του ανθρώπου με βάση τα φυλετικά κριτήρια (ξανθιά μάτια, γυμνασμένο σώμα) ενώ οι Σοβιετικοί επιθυμούσαν το ίδιο αλλά με κοινωνικά κριτήρια (Πάλη των τάξεων).

 

Κάπως έτσι λοιπόν, υπογράφτηκε η συμφωνία μη επίθεσης η οποία θα σήμαινε την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου


Η συνέχεια είναι γνωστή


Την πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου θα εισβάλουν εξ ανατολής στην Πολωνία οι Ρώσοι και από τη Δύση οι Γερμανοί.  


Θα επακολουθήσει...

ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Greta Thunberg

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ


Η Greta Thunberg, ενημερώνει η Wikipedia [με την γνωστή της έφεση στην κριτική βάσανο] είναι μια Σουηδή ακτιβίστρια που εργάζεται για να σταματήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη και την κλιματική αλλαγή.
 

Πιο κάτω πληροφορείσαι ότι, η δράση της ακτιβίστριας, ξεκίνησε …πέρσι τον Αύγουστο, με διαμαρτυρίες έξω από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, οι οποίες …προκάλεσαν το ενδιαφέρον των media…Τον Δεκέμβριο μιλούσε στη διάσκεψη των Ηνωμένων εθνών για την Κλιματική αλλαγή, ενώ τον …Ιανουάριο του ’19 προσκλήθηκε να μιλήσει στο Οικονομικό Forum του Νταβός… 


Τον Μάρτιο μέλη της Νορβηγικής Βουλής την πρότειναν για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Τον Μάρτιο έγινε εξώφυλλο του Time, τα υπόλοιπα είναι “ιστορία εν τη γενέσει”.
 

Πριν απο 3-4 μέρες ξεκίνησε με ιστιοπλοϊκό να διασχίσει τον Ατλαντικό με προορισμό τις ΗΠΑ, όπου θα παραστεί σε μια σειρά συνόδων για το κλίμα και σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.
 

Υπάρχει κάποιος στον οποίο, τα ανωτέρω δεν θα φαίνονταν …τουλάχιστον περίεργα;  


Βεβαιως και υπάρχουν, πάρα πολλοί: και πρώτοι από όλους, οι περισσότεροι δεκαεξάχρονοι – συνομίληκοι της ακτιβίστριας…
 

Το πράγμα βοά: η εκστρατεία είναι εστιασμένη σ’ αυτό το target group: στόχος μια οικουμενική κινητοποίηση μαθητών, και η “ευαισθητοποίηση” που αναμένεται να προκαλέσει. Μια λαοθάλασσα από δροσερά, ολόφρεσκα μουτράκια, που “απαιτούν” πολιτικές που θα αντιστρέψουν την πορεία του πλανήτη προς το βέβαιο χαμό… 


Τι πιο “επιδραστικό” απ ΄αυτό;  


Η Greta είναι το σύμβολο που χρειάζεται ένα τέτοιο κίνημα. Δεν θα αρκούσε να είναι νεαρή και φωτογενής. Έπρεπε να είναι [νεαρή, φωτογενής και] controversial… Και για την εποχή των identity poilitics, controversial = φορέας “βιολογικής” ιδιαιτερότητας που σε διακρίνει απ’ το πλήθος, κάνοντάς σε ήρωα – στόχο …”ρατσιστικών” σχολίων. Η νεαρή ακτιβίστρια πάσχει από Asperger [μορφή αυτισμού]. 


Διάφοροι απρόσεκτοι δημοσιολόγοι, εστίασαν σ’ αυτό, γενόμενοι οι ίδιοι στόχοι δημοσιογραφικών οργάνων που ενορχηστρώνουν τέτοιες επιθέσεις. Κλασικό παράδειγμα στα καθ’ ημάς, ποιό άλλο; η …Εφημερίδα των Συντακτών.


 Ας παρακολουθήσουμε ένα ακόμα ρεσιτάλ “δημοσιογραφικής” χυδαιότητας, στο πλαίσιο του αγώνα που διεξάγει το έντυπο ενάντια στην στοιχειώδη λογική [σε εισαγωγικά, με πλάγια, παχιά γράμματα, τα αποσπάσματα της ΕΦΣΥΝ. Εμβόλιμα, σε αγκύλες, δικά μου σχόλια]

«Η Γκρέτα Τούνμπεργκ είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα των τελευταίων μηνών, έχοντας σηκώσει ψηλά το λάβαρο του ακτιβισμού κατά της κλιματικής αλλαγής. Η 16χρονη έχει γίνει δέκτης κριτικής, όμως τα ρατσιστικά λόγια δημοσιογράφου στην Αυστραλία ξεπέρασαν τα όρια». [Θα αναρωτιόταν κανείς αν έχει υπάρξει κάποια κριτική προς την GT η οποία να μην έχει χαρακτηριστεί … “ρατσιστική”… Η απάντηση είναι: όχι…]
«Ο αρθρογράφος της Herald Sun και σχολιαστής του Sky News, συμφερόντων Ρούπερτ Μέρντοχ, Άντριου Μπολτ στην προσπάθειά του να ασκήσει κριτική έγραψε έναν λίβελο κατά της Σουηδέζας έφηβης με αφορμή το γεγονός ότι έχει διαγνωσθεί με μία μορφή αυτισμού. Κλιμακώνοντας την προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα, αναφέρθηκε στην υγεία της 16χρονης γράφοντας ότι είναι «βαθιά διαταραγμένη, περίεργη και τρομακτικά επιδραστική». [Επισημαίνει κανείς ότι, για τους φωστήρες της ΕΦΣΥΝ … η επιστήμη είναι κάτι που ισχύει a la carte. Και ότι, η επιστήμη που αποφασίζει περί του Climate Change είναι …περισσότερο επιστήμη από εκείνην που αποφασίζει ότι το Asperger της 16χρονης είναι “νευρολογική αναπτυξιακή διαταραχή”].
«Η αθλιότητα του αρθρογράφου, όμως, δεν σταμάτησε εκεί, καθώς έγραψε ότι είναι ενδιαφέρον, τόσο πολλοί ενήλικες, ανάμεσά τους εκλεγμένοι πολιτικοί, κορυφαίοι επιχειρηματίες, ο Πάπας και δημοσιογράφοι, να αντιμετωπίζουν ένα περίεργο κορίτσι με τόσο θαυμασμό». [Εδώ έρχεσαι αντιμέτωπος με κανονική απόπειρα …λοβοτομής του αναγνώστη, καθώς ο “αρθρογράφος” επιχειρεί να κάνει τη μέρα νύχτα, παρουσιάζοντας ως αθλιότητα, κάτι αυτονόητο].

Το Asperger είναι η μπανανόφλουδα. Θα αρκούσε η επικέντρωση στο νεαρόν της ηλικίας, και στην αδυνατότητα της GT να έχει άποψη. Γιατί το πράγμα δεν είναι αστείο. Οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται με βάση την [αληθινή ή υποτιθέμενη] κλιματική αλλαγή, θα έχουν καταλυτικές συνέπειες για την οικονομία του πλανήτη.
 

Το στήσιμο ολόκληρης καμπάνιας [σπόνσορας, φυσικά, (surprise…) ο George Soros] γύρω από ένα άτομο με αποκλειστικά …επικοινωνιακά προσόντα, συνάδει με την προσήλωση της εκστρατείας του Climate Change στους κώδικες της βιομηχανίας του θεάματος: Η αρχή έγινε το 2006, με την ταινία του Al Gore “An Inconvenient Truth” – υποχρεωτικό θέαμα έκτοτε για σχολεία σε όλο τον κόσμο, και αιχμή του δόρατος μιας προπαγάνδας που “ακυρώνει” a priori κάθε αντίθετη άποψη.
 

Η ταχύτητα με την οποία η Greta εκτοξεύτηκε σε τροχιά διεθνούς celebrity φαντάζει υπερβολική μόνο σε όσους υποτιμούν την δύναμη των [social] media. Όμως, παρεμπιπτόντως, το ότι η προωθητική ταχύτητα αυξάνεται, δεν σημαίνει και ότι...