"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μελαγχολία Υποβολέως· 2025 μ.Χ.

 Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

ΔΕΝ ΕΙΝ’ ΑΝΟΙΞΗ φέτος αυτή. Οχι γιατί μας παιδεύει καμιά άστατη Συννεφούλα,
σαν την αειθαλή του Σαββόπουλου, αλλά γιατί μας κυκλώνει συννεφιά μαύρη σαν καλιακούδα, εγχώριας αλλά και εισαγόμενης παραγωγής.  

Ανεμοι σκόνης από την άμμο της Σαχάρας, ριπές δυσοίωνες από τα ανατολικά μας – μια Τουρκία υπερδύναμη πλέον, που την χρίζει και επίσημα ο Τραμπ δραγάτη σε όλα τα γύρω χωράφια· μια Τουρκία με πολεμική βιομηχανία που τη λιγουρεύεται τώρα και η Ευρωπαϊκή Ενωση, τη στιγμή που εμείς (μέλος της) χάσκει ο θόλος μας να βγει έστω και βίδα από την «πολεμική βιομηχανία» μας – τρομάρα μας και για το «πολεμική», και για το «βιομηχανία» σκέτη.

ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΝΕ, η μια μετά την άλλη, οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, οι πρώην «του υπαρκτού σοσιαλισμού». Ακόμη και η Ρουμανία, οσονούπω κι η καψερή Βουλγαρία – το ψωροπερήφανο «λίκνο της Δημοκρατίας» μένει μόνο του πλέον στον ευρωπαϊκό πάτο. Ανάδελφο παντού, όχι αστεία.

Εμείς χρειαστήκαμε δέκα χρόνια και τρία μνημόνια, το ένα βαρύτερο απ’ το άλλο, για να βγούμε από την κρίση στην οποία μόνοι μας κυρίως βουλιάξαμε και επιπλέον βαλτώσαμε.  

Αλλες χώρες με μνημόνια, να μην τα ξαναλέμε, είχαν καθαρίσει σε τρία χρόνια.  

Και να πεις ότι άλλαξε η χώρα; 

Οχι πως δεν έγιναν βήματα· αλλά είναι δυνατόν μετά μια τέτοια περιπέτεια της χώρας να εμφανίζονται ακόμη φαινόμενα της εκτάσεως που έχουν πάρει οι κλοπές και οι νοθεύσεις υγρών καυσίμων στα βενζινάδικα; Οπου για χρόνια δεν γινόταν κανένας σοβαρός έλεγχος και τώρα που κάτι κινήθηκε ακούμε τις καμπάνες και τα λουκέτα να πέφτουν βροχή;

 Ή είναι δυνατόν να αποκαλύπτονται από ευρωπαίους εισαγγελείς καταστάσεις καραμπινοαπάτης σαν κι αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τα απέραντα λειβαδοχώραφα και κοπάδια αμνοεριφίων, με σκοπό τον παράνομο προσπορισμό τεραστίων ποσών από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις;  

Αυτό και μόνο είναι απόδειξη πως η χώρα την έχει μεν γλιτώσει προς το παρόν, αλλά τα μελλούμενα θα είναι, αν συνεχιστούν τέτοιοι Ο Πες Και Πες, «και διηγώντας τα να κλαις».

ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ την απαρίθμηση των ανεξέλεγκτων κλοπών και απατεωνιών που μαστίζουν οριζοντίως και καθέτως τη χώρα; 

Περιττεύει· προσωπικά, εδώ και αρκετά χρόνια, από τη στιγμή που με τον θάνατο του (και δημοσιογράφου) Τράγκα αποκαλύφθηκε αυτός ο οχετός δημόσιας ευθύνης και η αδιανόητη «αδιαφορία» (γράφε «κάλυψη») του Κράτους για το πώς ο θανών (και, κατά τα άλλα, άτεγκτος κήνσορας δημόσιων αμαρτημάτων) συσσώρευε τόση και τέτοιας υφής περιουσία, έπεσε ταφόπλακα και στην ελάχιστη ελπίδα που μου είχε απομείνει ότι κάποτε θα απαιτήσουμε αποτελεσματικά ένα κράτος στοιχειώδους έστω δικαίου – να αποτινάξουμε επιτέλους τη δημόσια σαπίλα, και κράτους και κοινωνίας.

 Εν μέσω τόσων και τέτοιων εσωτερικών και εξωτερικών καταστάσεων εμείς «στήνουμε θέατρα και σκηνικά…»· όπου «διασταυρώνουν τα ξίφη τους», τα ξύλινα, οι «πολιτικοί αρχηγοί». Ηγέτες και καθοδηγητές, υποτίθεται, ενός πολιτικού κόσμου παραδομένου στην υποκρισία και την ομφαλοσκόπηση· στον μικροκομματικό τομαρισμό και στην δήθεν μου «αγανάκτηση και οργή». 

Εμείς εδώ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γλώσσα και ασαφώς ευήκοα πρωθυπουργικά ώτα

  Toυ ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ «των λαθροθήρων» που περιφέρεται από εφημερίδα σε εφημερίδα, ακόμα και σε τίτλους, ακόμα και στις προσεκτικότερες στη χρήση της γλώσσας;  

Δεν έχω κοντά μου αυτή την περίοδο τα λεξικά και τ’ άλλα σχετικά βοηθήματά μου και ατυχώς δεν εμπιστεύομαι και πολύ τα διάφορα ιντερνετικά λεξικά, βικιτάδε και λοιπά, τα οποία όπως συχνά έτσι και στην περίπτωση αυτή δεν συμφωνούν ούτε με τον εαυτό τους ενίοτε. Οπότε ο «προβληματισμός» τίθεται σε «δημόσιο διάλογο»:

ΛΕΜΕ των λαθρομεταναστών, των λαθρεπιβατών, δεν λέμε των λαθρομετανάστων, των λαθρεπιβάτων. 

Λες να φταίει, αναρωτιέμαι, που αυτά είναι μεν αρσενικά πρωτόκλιτα και παροξύτονα τα οποία όμως λήγουν εις –ης και όχι εις –ας, όπως ο λαθροθήρας; 

Δεν νομίζω, αλλά ας δούμε κανένα αρσενικό πρωτόκλιτο και παροξύτονο που λήγει εις –ας: Ο ταμίας, οι ταμίες, των ταμιών, όχι βέβαια των ταμίων – άλλο «των ταμείων» του ουδετέρου.  

Γιατί λοιπόν ο λαθροθήρας, ο χρυσοθήρας, ο προικοθήρας κ.λπ. περιφέρονται στα ΜΜΕ τονιζόμενα στη γενική πληθυντικού στην παραλήγουσα; 

Διαφεύγει της χάσκουσας μνήμης μου κάποιος κανόνας ή εξαίρεση; 

Ή μήπως έχουν πρόβλημα και γλώσσα, όραση και ακοή μου, που στραμπουλιούνται προσπαθώντας να τονίσουν τα γραφόμενα ή ακουόμενα λαθροθήρων, ψηφοθήρων κ.λπ.;  

Δεν το αποκλείω, αλλά «βοηθήστε με, κύριε Ρούσσο!», που έλεγαν στη δεκαετία του ’70 στα πτωχά τηλεπαιχνίδια γνώσεων της ΕΡΤ – πού τα σημερινά χλιδάτα τηλεθήρων και τηλεπαραθύρων.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο υπουργείο Παιδείας είπε μεταξύ άλλων, πρώτον, ότι «Αν κάποιος αρνείται επί της αρχής να αξιολογηθεί, δεν πρέπει να έχει θέση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης».  

Είναι αυτό «σαφής κατεύθυνση», που είπε ότι έδωσε στους υπουργούς; 

Διότι πώς και πότε θα γίνεται αυτό, λησμόνησε να το εξηγήσει. Και, δεύτερον, είπε επίσης ότι άκουσε «με ικανοποίηση» πως στο υπουργείο συζητείται «να μειωθεί η διδακτέα ύλη» – συνηγορεί κι αυτός δηλαδή «υπέρ της ποιότητας και όχι της ποσότητας». 

Είναι βέβαιος όμως ότι εναπομείνασα διδακτέα θα διδάσκεται ποιοτικότερα; 

Και τι πιστεύει ότι πέτυχαν οι αλλεπάλληλες «μειώσεις» της Μεταπολίτευσης στην Εκπαίδευση – ύλης, μαθημάτων, εξετάσεων και ποικίλων άλλων εκπτώσεων; 

Οτι όλ’ αυτά βελτίωσαν ή επιδείνωσαν την κατάσταση στα σχολεία και το αποτέλεσμά τους;

ΚΑΙ –ΛΕΩ ΤΩΡΑ– μήπως ο κ. Μητσοτάκης αντί να έχει τόσο ευήκοα τα ώτα του στις μειώσεις, μήπως –επαναλαμβάνω στο Υποβολείο για πολλοστή φορά– να στήσει αφτί καλύτερα στα αποτελέσματα που έχει η εξαιρετικά παραμελημένη διδασκαλία της γλώσσας μας στα σχολεία;  

Και στο πώς ο Ελλην κακοποιεί καθημερινά τη γλώσσα του;

ΓΛΩΣΣΙΚΟΙ μαργαρίτες, όσους μας παίρνει ο χώρος πια:  

Δεν φτάνουν όσα διαβάζουμε κι ακούμε στα σάιτ (τα ειδησεογραφικά και μάλιστα μόνο σοβαρών ομίλων ΜΜΕ εννοώ πάντα· διότι πανωλικόν το παρέκει «τοπίο»), έχουμε και τους ίδιους τους υπεύθυνούς τους να βγαίνουν ανέτως σε δελτία ειδήσεων και να λένε: «Αυτού του Αρμαγεδδών αποτέλεσμα είναι…»· ή «προσπαθούν για μια ακόμη πιο επωφελής συμφωνία». Οι υπεύθυνοι των σάιτ αυτοπροσώπως και προφορικώς. Λες και δεν είχαμε καταλάβει από τα κείμενά τους.

ΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ, επίσης, τόσο σε ταινίες και σειρές, όσο και σε κάθε είδους τηλεκπομπές είναι εστία μεγάλης γλωσσικής μόλυνσης. Τα σημεία και τα τέρατα διαβάζεις.  

Το κακό όμως που υφίστανται τα μάτια των αντιλαμβανομένων τα τέρατα δεν μετράνε μπροστά στη γλωσσική μόλυνση όσων σκέφτονται –και δεν είναι καθόλου λίγοι– οτι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΞΥΛΟΛΙΟ-ΨΕΚΑΣΜΕΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πόρισμα ΕΜΠ: Ου γαρ πείσεις μηδ’ ήν πείσης

 Του ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ από τον Αριστοφάνη: «Ου γαρ πείσεις μηδ’ ήν πείσης» ή, σε παραλλαγή, «Ου με πείσεις καν με πείσης» τουτέστιν «Δεν με πείθεις ακόμα κι αν με πείσεις». 

Δεν πα’ να μού κατεβάσεις όχι το Πόρισμα Καρώνη του ΕΜΠ, αλλά ακόμη και τις πλάκες του Μωυσή με τις 12 Εντολές. Από Ανδρουλάκη μέχρι Ζωή –και τέρμα εδώ, δεν έχει παραπέρα– η απόρριψη του πολυαναμενόμενου πορίσματος ήταν έτοιμη από καιρό, όχι όμως και καλοψημένη πάντα.

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΦΡΩΝ θα έβαζε στοίχημα το πρωί Τρίτης, οπότε δημοσιοποιήθηκε (ως φέιγ βολάν) το πόρισμα του εμπειρογνώμονα καθηγητή του ΕΜΠ, ότι θα υπήρχε κόμμα της αντιπολίτευσης που δεν θα το απέρριπτε ασυζητητί, αδιαβαστί και παραχρήμα. Οιονδήποτε κόμμα πάσης αντιπολιτεύσεως – σοβαρό (λέμε τώρα), ασόβαρο (τελεία πρέπει εδώ· αλλά ας αρκεστούμε στην άνω κι ας συνεχίσουμε χάριν παιδιάς – «και γλαφυρότητας!» θα πρόσθετε άσπονδος φίλος), κόμμα κυρ-αλοιφικό, παλαιοημερολογίτικο, «πισωγυρισμένο» ιλιγγιωδώς στο προπατορικό 3%, κόμμα απτέρου Νίκης και λοιπών ρεταλίων. Από το αμήχανο Πασόκ, που πήγε να ξεφύγει αρπαγμένο από αποστροφή του Μαρινάκη σχετικά με τις ευθύνες Ανδρουλάκη για την Τεμπωρυχία, μέχρι την Ζωή την Εισαγγελογέννητη, η οποία εξέβρασε ό,τι εξέβρασε κατά του πορίσματος αορίστως, εκτός μιας απειλής που εκτόξευσε σαφώς μεν κατά Καρώνη αλλά δήθεν γενικά εναντίον «αυτών που απεργάζονται την αλλοίωση στοιχείων γύρω από (sic) κακουργήματα», απειλή ότι αυτή η αλλοίωση «στοιχειοθετεί αυτοτελές έγκλημα». Οχι, περίμενε κανείς ότι από τον εισαγγελικό λόγο και τρόπο του πατρός Κωνσταντόπουλου επί προεδρίας του στον Συνασπισμό θα φύτρωνε κάτι καλύτερο από μια Εισαγγελογέννητη;

Η ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ, ως ήτο φυσικόν και αναμενόμενον, ανέλαβε να κρεμάσει κανονικά στα μανταλάκια τον καθηγητή Καρώνη του Πορίσματος. Δεν είναι τρόπος του λέγειν «τον κρέμασε στα μανταλάκια»· κρέμασε ευμέγεθες πορτρέτο του (φωτογραφία) στο Διαδίκτυο, αφού τον έλουσε πατόκορφα μ’ έναν «φευγάτο», ως συνήθως, λίβελο. Και τον απείλησε επίσης –αυτή ότι θα τον διασύρει διεθνώς σε όλα τα επιστημονικά φόρα. Διότι ως γνωστόν η Μαρία Καρυστιανού τα ξέρει εκ των προτέρων όλα και επιπλέον διαθέτει και το ακαταδίωκτο. Δεν θα βρεθεί, βρε αδελφέ, υβριζόμενος ή και συκοφαντούμενος να μηνύσει μητέρα θύματος. Την συμβουλεύει άλλωστε γενικώς και ειδικώς η συνήγορός της· η οποία παίζει ρόλο μετροπόντικα στην υπόθεση της Τεμπωρυχίας, ανοίγοντας συνεχώς διάφορα τούνελ. Που την έχουν βγάλει μέχρι τώρα στην «άλλη μεριά της Κακιάς Σκάλας», αλλά και που καθόλου δεν αποκλείεται να την βγάλουν αίφνης στα απόκρημνα άντρα του Προκρούστη. Ηδη κατακρημνίζονται βράχια στην επέλασή της.

ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ της Τεμπωρυχίας εμπλουτίστηκε πάντως με νέα στοιχεία χάρη στο Πόρισμα του ΕΜΠ. (Ετσι, ως Πόρισμα ΕΜΠ, θα το έχει προσέξει ο αναγνώστης, δεν το αναφέρει κανείς της αντιπολίτευσης. Τους βολεύει χωρίς το κύρος ΕΜΠ, αλλά μόνο με ένα άγνωστο στους πολλούς επώνυμο, να υποβαθμίζουν / υβρίζουν / απειλούν – όπως ακριβώς πράττει αλληλοσυμπληρούμενο το δίδυμο Ζωή – Καρυστιανού). Τέλος, άλλο ήθελα να πω:  

Το πόρισμα έδωσε την ευκαιρία σε αντιπολιτευόμενους μεν, «μετριοπαθείς» δε, όπως ο βουλευτής του Σύριζα Μαμουλάκης, να προσφέρουν και άλλα εργαλεία στους Αγωνιστές της Τεμπωρυχίας: 

η Βιβλιογραφία, λ.χ., που παραθέτει ο εμπειρογνώμων καθηγητής στο πόρισμά του είναι «πεπαλαιωμένη» αφού δεν αναφέρει κανένα επιστημονικό σύγγραμμα πέραν του 2003.

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ σου λένε ότι...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΑΔΙΚΟ: Kids Wallet και το λουρί της μάνας

Του ΒΑΣΙΛΗ ΑΓΓΕΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΚΑΤΟΝ πενήντα οκτώ «μέτρα», λέει η κυβέρνηση, περιλαμβάνει το «Kids Wallet» καινούργιο κοσκινάκι της, στο οποίο, μετά εντατικές, φαντάζομαι, συνεδριάσεις κατέληξε η επιτροπή που είχε συγκροτηθεί πέρυσι για να προτείνει πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η «παιδική εγκληματικότητα», δηλαδή η εφηβική κυρίως, για να μην πάμε και στη μετεφηβική, που τα όριά της –πολύ φαρδιά, διπλόφαρδα, σε χώρες σαν τη δική μας– περιλαμβάνουν και στρατιές ανώριμων ενηλίκων· ακόμη και γεροντικής κλάσεως.

ΕΛΑΧΙΣΤΑ όμως από αυτά τα «μέτρα» πληροφορηθήκαμε για να σχηματίσουμε μιαν ιδέα τουλάχιστον για το πού πάει το πράγμα. Ασε που οι σχετικές ανακοινώσεις πολλή «θεωρία» έσταζαν κι ελάχιστη «δράση»

Ναι, αλλά! Τι τίτλος, τι μαρκίζα, τι ευτυχές επικοινωνιακό εύρημα! Kids Wallet και το λουρί της μάνας, που λέγαμε οι παιδοέφηβοι παλιά, όταν παίζαμε τον «Βεζύρη» ρίχνοντας τα μοσχαρίσια κότσια και κοκκινίζαμε απ’ τις λουριές τα χέρια όποιου έχανε. Κατηγορούμε τις πλήθουσες ανοησίας διαφημίσεις, τις ραδιοφωνικές ιδίως, ότι αναχαράζουν ολημερίς αγγλικούρες κι αμερικανιές, αλλά ιδού που το «παράδειγμα» εκπορεύεται κι αυτό, όπως το χάλασμα του ψαριού, από το κεφάλι – την κυβέρνηση αυτοπροσώπως. Φαντάζομαι πόσους «τίτλους» στα ελληνικά θα απέρριψαν εκεί στο Μαξίμου για να καταλήξουν στο μειλίχιο, χαδιάρικο και πολύ trendy «Kids Wallet».

ΠΕΝΗΝΤΑ ακόμα χρόνια θα περάσουν ώσπου η κοινωνία μας...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΚΤΣΟΓΛΑΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αδερφοφάδες κατάντησαν τα καμάρια μας

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Το βαγόνι του μετρό ήταν έμφορτο – ένα κλικ από το «τίγκα».
 

 Κάποια στιγμή σηκώνεται από το κάθισμά του νεαρός, έφηβος-μετέφηβος, το πολύ 18, λιπόσαρκος και μελανοχίτων, που δεν κατέβηκε στον επόμενο σταθμό, αλλά στάθηκε εν μέσω των ορθίων κι εντός ολίγου άρχισε να φέρνει κάθε τόσο την παλάμη του κουπωτά στο στόμα και μετ’ ολίγον να εκπέμπει προς την οροφή λευκό αρωματικό καπνό. 

Αυτά παρατηρούσε παριστάμενος πρεσβύτης, αφού πρώτα ήρθε στην ευαίσθητη σε καπνούς και οσμές όσφρησή του το «μήνυμα»,  το οποίο πλέον του προκαλεί αύθις αναπνευστικές ενοχλήσεις κι επίμονο βηχαλάκι.  

Το λευκό συννεφάκι συνέχισε να ανυψούται, αλλά ουδείς από τους πυκνούς ολόγυρα ορθίους αντέδρασε – του κυρίου ΧΑΠ μη εξαιρουμένου. l Αναψε μόνο η κασίδα του, όχι πια σπάνιο κι αυτό, l προϊόντος του χρόνου κοντεύει να καταντήσει ο γερο-«Παρατατικός», που τού ‘φταιγαν όλα – μόνιμη στήλη στο αρχαίο εγκυκλοπαιδικό περιοδικό «Ρομάντζο». l «Μα τόσο θράσος πια, τόση αναισθησία, όχι μόνο τουτουνού που καπνίζει, αλλά κι όλων ολόγυρα!», έβραζε μέσα του. l ∆εν τόλμησε όμως κι αυτός να βγάλει κιχ. l  

«Φοβάσαι ε;», ψιθύρισε ο αδυσώπητος μέσα του, που μια ζωή τον κρίνει. 

«Φυσικά!» – κόντεψε να φωνάξει, να τον πουν λαλημένο οι ολόγυρα αφασικοί, l αφού κανείς τους δεν είχε γυρίσει να κοιτάξει, με απορία έστω, την πηγή του αποθρώσκοντος καπνού και της ευωδίας πνευματικής. l «Θες δηλαδή να τον προγκίσω και να μου τραβήξει κάνα μαχαίρι;», γάβγισε μουγκά στον προσωπικό του εισαγγελέα.  Κι εκεί έληξε ο μουλωχτός εμφύλιος, διότι εν τω μεταξύ ο φουμάρων τοις μετρητοίς κατέβηκε κι απέλειπεν τους αναπνέοντες επί πιστώσει. 

 Πώς, αλήθεια, και γιατί κατάντησαν μαχαιροβγάλτες τα αγλαά τέκνα των τρεχάμενων Ελλήνων; 

 Πώς και γιατί έχει εξαπλωθεί σε βαθμό επιδημίας το τράβηγμα μαχαιριού από εφήβους;  

Και όχι μόνο εν δήμω –ανά τας ρύμας και τας οδούς, σε πλατείες, πάρκα, σχολικές αυλές–, αλλά και εν οίκω ακόμη

 Αδερφοφάδες κατάντησαν τα καμάρια μας, l φοβάται αδελφός να λογοφέρει μ’ αδελφό. l  

Ασε δε οι γονείς, οι αθώοι του αίματος – και της αναθροφής, εξυπακούεται. 

 Ετσι, μια κοινωνία ολόκληρη συνεχίζει να...

 

ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Τα κουρέλια του Τσίπρα τραγουδάνε ακόμα

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΟΦΗ καθοδήγησή της από τους πολύπειρους Ηλία Ηλιού και Λεωνίδα Κύρκο
–δύο γνήσιους αγωνιστές και πατριώτες–, η πορεία της «Ανανεωτικής Αριστεράς» –και όπως αλλιώς μετονομαζόταν ο πολιτικός αυτός χώρος, ώσπου να μετατραπεί στον δυσώνυμο Σύριζα–, υπήρξε πορεία άνυδρης κι αντιπαθούς «εισαγγελικής καταγγελίας» (Νίκος Κωνσταντόπουλος) έως και μιας εκτός τόπου και χρόνου ροβεσπιερικής ρητορείας (Αλέκος Αλαβάνος). 

Πολιτική στάση όλο και πιο μακρινή από τα ζέοντα προβλήματα του κόσμου.

ΩΣΠΟΥ ΑΝΕΤΕΙΛΕ στον «ανανεωτικό» ουρανό μια –κατά τον αριστοφανικό Σαββόπουλο των Αχαρνέων», αλλά και τον οξυδερκή (εξαρχής, λέμε) Θεόδωρο Πάγκαλο– «τσογλανοπαρέα». 

Η οποία δεν έκανε απλώς «κριτική», αλλ’ αποδύθηκε σ’ αδίστακτη, τυχοδιωκτική και εμφυλιοληπτικά εχθροπαθή τακτική, λόγω και έργω, με επικεφαλής ένα σύγχρονο Κλέωνα, που αποδείχτηκε χαρισματικός στον περαιτέρω ευτελισμό της πολιτικής ζωής, καθότι δεινός δημεγέρτης και σπορέας διχασμού.

ΤΟΥ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΥ δημιουργήματα και διάδοχοι είναι οι «ηγέτες» των κομμάτων και κομματιδίων που συνθέτουν σήμερα την κουρελού της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς:  

 

  • Το ηγετικό μπουκέτο που βολοδέρνει υπό τον τίτλο Σύριζα με Φάμελλο βυθιζόμενο και Πολάκη ελλοχεύοντα· 
 
  • Η δίκην ξερού θάμνου περιφερόμενη Νέα Αριστερά· 
 
  • Η καβάλα στο Τέμπειον Αγος υπερυψούμενη Πλεύση Ελευθερίας, με καπετάνισσα επηρμένη από υπεροψίαν και μέθην που επιζητεί ως άλλη Σαλώμη κεφαλές επί πίνακι – με την απειλή ότι διαφορετικά θα αποδυθεί σε αποκαλυπτικό Χορό των Επτά Πέπλων στο Σύνταγμα· 
 
  • Ά, κι ο επιμένων άπελπις ότι θα ξημερώσει άσπρη «Μέρα 25», παρά το δειλινό 3% που τον ζώνει. 
 
Ω, ναι, ενεδρεύοντα Κινγκινάτε Τσίπρα, «Τα κουρέλια σας τραγουδάνε ακόμα».


Κι ύστερα απορούμε πώς αίφνης πήρε τέτοια έκταση και βάθος η Τεμπωρυχία.

Η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ Ινδιάνου Αρχηγού, που λέγαμε, σαν να αλλάζει ρεπερτόριο όσο αισθάνεται ότι αποκαλύπτεται σιγά σιγά το παραμύθι της διαβόητης «συγκάλυψης» στα Τέμπη. Τώρα καλύπτει το «κενό» με απειλές φυλάκισης «όχι μόνο του Τριαντόπουλου, αλλά και του Μητσοτάκη». 

Ανάλογα τρέπουν το τροπάρι και οι φάμελοι – μάμελοι της λοιπής αντιπολίτευσης, του καψερού ανδρουλάκειου Πασόκ μη εξαιρουμένου, αφού έχει περδουκλωθεί για τα καλά με τα ινδιάνικα κόλπα που επέλεξε. Με αποτέλεσμα τώρα να κινδυνεύει να χάσει και το σκαλπ του.

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΕΤΟΙΑ, αλλά και διαβάζοντας κι ακούγοντας τα χίλια μύρια όσα τόσους μήνες τώρα, αισθάνεσαι να μετέχεις κι εσύ αυτής της αλλόκοτης κι εξουθενωτικής Τεμπωρυχίας που μας έλαχε.  

«Αλλά τέτοιοι είμαστε!», κατά Κουτσούμπαν. Ιδιον του ρωμαίικου, σε καιρούς μάλιστα που έχει βάλει φωτιά στο παγκόσμιο χωριό ο Νέρων του Λευκού Οίκου. Εδώ ο κόσμος καίγεται και η «αντιπολιτευόμενη» Κουρελού χτενίζεται. Επιβάλλοντας μάλιστα σε όλους –κυβέρνηση και πάσης Ελλάδος πόπολο– να σπεύσουμε κι εμείς στα κομμωτήρια. 

Κι όχι τίποτ’ άλλο, αλλά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Habemus νέον αριστερόν Ηγέτη;

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Βρήκαν επιτέλους νέο ηγέτη οι αριστερόστροφοι. * Οι της «ανανεωτικής», κάποτε, Αριστεράς, που τα τελευταία 15 χρόνια εξυψώθη κι εταπεινώθη απεριγράπτως πως. *

Διαγκωνίζονται μια διετία σχεδόν τα κομμάτια και θρύψαλά της ποιο θα επικρατήσει των άλλων * διαγκωνίζονται όμως και με το ανδρουλάκειο Πασόκ, που μετά πολλά παλαντζαρίσματα αποφάσισε να κατέβει στην αυλή με τα πίτουρα· * μπας και τσιμπήσει κατιτίς από το «Εγκλημα των Τεμπών» που καλαναρχεί η Ζωή η εισαγγελογέννητη. *

Και εισακούν όχι μόνο πλήθη και πλήθη, αλλά και πολιτικοί σχολιαστές εγκύρου προτέρου βίου σε Τύπο, καναλοράδια και διαδικτυακά αφρισμένα κύματα. * Η ελληνική δημοσιογραφία, είναι τοις πάσι γνωστό, υπήρξε κατά την 50ετή μεταπολίτευση αριστερόστροφη, * άσε δε το γράμμα και το πνεύμα του πολιτιστικού αποτυπώματος της περιόδου. * (Πιπιλώ προβοκατορικώς την καραμέλα τελευταίας εσοδείας «αποτύπωμα», που σαρώνει.) *

Η δημοσιογραφία έμοιαζε να ζυγιάζεται υγιέστερα μετά τα άθλα της Πρωτηφοράς. * Να όμως που όχι μόνο νεόκοποι, και μάλιστα υπερπροβεβλημένοι από τα έντυπά τους, σχολιαστές, αλλά και παλαιοί και ζυγιασμένοι, μετατραπέντες κι αυτοί σε αφρίζοντες αντιμητσοτακικούς, σπέρνουν ανέμους με μένος και αμεριμνησία για το τι θα θερίσουμε ως Πολιτεία απ’ αυτή τη σπορά. *

Αλλά ευφημείτε! Φαίνεται πως τα αποκόμματα του τσιπροσύριζα βρήκαν επιτέλους τον νέο Ηγέτη που θα τους οδηγήσει και πάλι σε ολύμπια ύψη. * Το κραυγάζουν καιρό τώρα τα τρολ * (ή μποτς ή όπως αλλιώς λένε αυτές τις αποχετεύσεις) * αλλά το διατυμπάνισε ο προσφάτως αναδυθείς εξ αβύσσου Νίκος Κοτζιάς: * Αρχηγός κόμματος να αναδειχθεί η Μαρία Καρυστιανού, θα την ψηφίσουν όλοι. *

Αμέσου δράσεως υπήρξε η επικρότηση της πρότασης από την Επικρατείας του Σύριζα Ελενα Ακρίτα. * «Εύγε, ναι, η Καρυστιανού Αρχηγός!». * Γεγονός που προκάλεσε ψιλοεγκεφαλικό στον νυν αρχηγό της, λέμε τώρα, Σωκράτη Φάμελλο * αλλά και μύδρους πλήρους απαξίωσης της κυρίας Επικρατείας από τον Νίκο Καρανίκα («αυτό το σούργελο» τη χαρακτήρισε μαζί με άλλα υπολήψεως δηλωτικά).

Μόνο που τους είχε προλάβει όλους η «Θα Τους Φάμε!» αοιδός Τάνια Τσανακλίδου, αφού, καθ’ ομολογίαν της, η αναδυομένη Μαρία Καρυστιανού τής έχει αναστηλώσει το πολιτικόν ηθικό της και στέγνωσε τα δάκρυα που της κόστισε η ήττα και το βύθισμα Τσίπρα, του κατ’ εξοχήν ινδάλματός της. *

Κι ένα κουίζ: * Ποια φυσιογνωμία της ελληνικής πολιτικής ζωής…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΑΧΑΜΝΟΞΥΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Να αλλάξει εκ βάθρων το σάπιο κράτος»;

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Είναι άραγε μόνο η υπόθεση των Τεμπών που έχει μειώσει, κατά τις δημοσκοπήσεις, την εκλογική δύναμη της κυβέρνησης; l

Οταν αξιώναμε, υπερψηφίζοντάς την, και αξιώνουμε ακόμα, «να αλλάξει εκ βάθρων το σάπιο κράτος», είμαστε βέβαιοι ότι το επιθυμούμε αυτό ειλικρινά;

Διότι σωρεία διαπιστώσεων αποδεικνύουν ότι ευρύτατα λαϊκά στρώματα δυσαρεστούνται πολύ και θυμώνουν με κυβερνητικές αποφάσεις που έχουν σκοπό να θεραπεύσουν πληγές αυτού του κράτους.

 Οι ελεύθεροι επαγγελματίες που «πλήττονται» από την, κατά σμικρόν έστω, διεύρυνση της φορολόγησής τους, συνεχίζουν να την ψηφίζουν όσο την ψήφιζαν;

 Οι ταμειακές μηχανές και τα pos που συνδέθηκαν με τις φορολογικές αρχές και εμποδίζουν χρόνιες μπαγαποντιές, την στηρίζουν το ίδιο;

 Οι κλέφτες του ΦΠΑ που πιάνει η τσιμπίδα;

 Το πλήθος φοροφυγάδες από τους περίπου 3.800.000 που δηλώνουν εισόδημα κάτω από 10 χιλιάδες τον χρόνο;

Εχουμε τέτοια φτώχεια στην Ελλάδα ώστε οι μισοί και πλέον από τους φορολογούμενους να ζουν με εισόδημα κάτω των 800 ευρώ τον μήνα;  Και είναι μόνο 820 όσοι βρέθηκαν να δηλώνουν εισόδημα 10.000 τον χρόνο, ενώ ξοδεύουν τουλάχιστον 100.000 χιλιάδες έκαστος;  

Οι τιμωρούμενοι –ελάχιστοι ακόμα μπροστά στους μυριάδες εποχούμενους– που παρανομούν ή/και εγκληματούν στους δρόμους;

 Τα αμέτρητα τρωκτικά που λυμαίνονται την υγεία, την ηλεκτρική ενέργεια, τις πολεοδομίες, τις χορηγήσεις αδειών οδήγησης, τα πετρελαιοειδή – και πλείστες άλλες υπηρεσίες στις οποίες επιχειρείται, έστω και αλυσιτελώς, να αντιμετωπιστούν στρεβλώσεις και σαπίλες;

 Αυτοί και όσοι άλλοι «πλήττονται» από «μέτρα εξυγίανσης» σε ποικίλους τομείς συνεχίζουν να «ψηφίζουν Μητσοτάκη»;

 «Να αλλάξει το κράτος» είναι γενική αξίωση στα λόγια. 

Στην πράξη ούτε εύκολο για καμία κυβέρνηση είναι, l ούτε και στηρίζεται πραγματικά από την κοινωνία όσο διαλαλείται.

 Ούτε αλλάζουμε, ούτε βουλιάζουμε· βολευόμαστε εντέλει στο τέλμα, στον βάλτο. l

Σαν να αμβλύνεται τελευταία το λόγω Τεμπών ιερόν μένος με το οποίο αντιμετωπίζουν τον Μητσοτάκη ΜΜΕ, αντικυβερνητικά και μη. l Ιδίως παντοίοι σχολιαστές και «αναλυτές» – ου μην αλλά και γελοιογράφοι. l

Κουράστηκαν κι αυτοί όπως όλοι μας;  Μπούχτισαν με τις εξ άμβωνος αρές;

Κατατροπώθηκαν από τις μακροσκελείς, εξονυχιστικές αναρτήσεις της κ. Καρυστιανού; 

Πτοήθηκαν από τις άρες μάρες κουμουνάρες μιας θαλασσοδαρμένης σέρφερ αντιπολίτευσης;

 Ξίνισαν μήπως από τις πολεμικές ιαχές των ηγετών της; l

Αυτό το ανδρουλάκειο «Ο Μητσοτάκης είναι η επιτομή της θεσμικής παρακμής» δεν ξέρω πώς μου θύμισε εκείνο που έλεγε μια εποχή για τον Σημίτη ο Καραμανλής, ο μικρός: l «Είναι ο αρχιερέας της Διαπλοκής». l Νεανίας ακόμη τότε ο νυν πρόεδρος του Πασόκ, αλλά σίγουρα ενήλιξ, κάτι όφειλε να έχει διδαχτεί από ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πρώτα νερό και μετά μαρμάρινες κρήνες

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αδιαφορεί για τη σωστή (δηλαδή: την αποτελεσματική) διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στο Δημοτικό, αλλά και σε Γυμνάσιο / Λύκειο. l

«Πάλι τα ίδια;», θα αναρωτηθεί ο τακτικός αναγνώστης του «Υποβολείου», αφού δεν είναι λίγες οι φορές που εδώ και 25 χρόνια η στήλη αυτή επισημαίνει, με κάθε ευκαιρία, αυτό το πρόβλημα της εκπαίδευσής μας, που πιστεύουμε πως είναι ριζιμιό, ακρογωνιαίο στο γενικότερο πρόβλημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. l Ακρογωνιαίο, που όμως και η περί πολλά εκπαιδευτικά ασχολούμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη –και αυτή όπως και όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, πλην της πρώτης– δεν λέει να αντιμετωπίσει με ιδιαίτερη κι επείγουσα προσοχή, ώστε να βελτιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο και συντομότερα την κατάσταση. l

Εμπειρικώ τω τρόπω κατ’ αρχάς επισημαίναμε, επί πολλά χρόνια, το πρόβλημα: l από το πώς μιλάμε και γράφουμε τη γλώσσα μας ως το πώς την (συνήθως κακο)μεταχειρίζονται τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, και, κυρίως, πώς εκβράζονται από το Δημοτικό, ακόμα και από το Γυμνάσιο, παιδιά του οικογενειακού ή και του ευρύτερου περιβάλλοντός μας: l χωρίς να μπορούν να διαβάσουν και πολύ περισσότερο να γράψουν άνετα τη γλώσσα τους. l Φυσικό επακόλουθο να δυσκολεύονται και στην κατανόηση σχολικού κειμένου, l – κι αυτό διαπιστώνεται οδυνηρά, όχι μόνο σε ενδοελλαδικές εξετάσεις l (ακόμα και πανεπιστημιακού επιπέδου!), l αλλά και σε διάφορες διεθνείς «Πίζες» όπου οι μαθητές μας πατώνουν μονίμως. l

Με τα χρόνια το πρόβλημα πιστοποιήθηκε και από διάφορες επιτούτου έρευνες, οι οποίες και κατέληγαν στην ίδια πάντα διαπίστωση: l ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών αποφοιτά από το Δημοτικό ή και το Γυμνάσιο «λειτουργικά αναλφάβητο». l

Ποιο είναι το ποσοστό αυτό προσδιόρισε πρόσφατη έρευνα, η οποία έθεσε τα ευρήματα αλλά και τις εισηγήσεις της υπόψη των αρμόδιων κυβερνητικών οργάνων l αλλά και της κοινής γνώμης: l «Μαθητές: Δεν κατανοούν τι διαβάζουν» – Το 20% των μαθητών, δηλαδή ο ένας στους πέντε, μένει (ή κινδυνεύει να μείνει) λειτουργικά αναλφάβητος αποφοιτώντας και από το Γυμνάσιο. l «Καθημερινή», 4.1.2025, εγερτήριο ρεπορτάζ του Απόστολου Λακασά, βασισμένο στην ετήσια έκθεση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) για το 2024. l «Πρόκειται για επισήμανση που προέκυψε από την ανάλυση των αποτελεσμάτων των διαγνωστικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν στη ΣΤ΄ Δημοτικού και στη Γ΄ Γυμνασίου τα τελευταία έτη στα γνωστικά αντικείμενα της Γλώσσας και των Μαθηματικών». l Ο εστί μεθερμηνευόμενον, ότι «και στα Μαθηματικά καταγράφονται αντίστοιχες διαπιστώσεις, με τις δυσκολίες να μην είναι αμιγώς μαθηματικές, αλλά και γλωσσικές». l Πράγμα που ισχύει βεβαίως για όλα τα μαθήματα. l Πώς αλλιώς. l Χωρίς γνώση της γλώσσας δεν μπορείς ούτε να καταλάβεις καλά τι διαβάζεις ή ακούς ούτε να εκφράσεις με σαφήνεια τι θες να πεις ούτε να αναπτύξεις κριτική σκέψη. l

Το όλο ζήτημα αναπτυγμένο καταλεπτώς και με εισηγήσεις θεμελιωμένες ετέθη υπόψη των αρμοδίων, l των οποίων οι κύκλοι πρέπει να πάψουν ταχέως να μένουν ατάραχοι και να πιάσουν δουλειά επί του πρακτέου.

Δεν πάει άλλο. l Δεν μπορεί να ξέρει κανείς αν υπάρχει πιθανότητα να επιτευχθεί κάτι ουσιώδες στο εγγύς μέλλον, l αλλά να μένει ανέγγιχτο ένα βασικό πρόβλημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ενώ μας απασχολεί ήδη η διαδικτυακή-ψηφιακή ενίσχυσή του, το βρίσκω κομμάτι οξύμωρο – για να μην πω σαν κάτι που θυμίζει αβδηριτισμό:

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ: Ονειρα Πρωτοχρονιάς στο ελληνόφωνο κωλοχανείο...

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

 

Αγιο Βασίλη μη ζητάς

–ό,τι μπορεί ο Βασίλης–

και όνειρα «δημόσια» πια

κοινά, ποικίλης ύλης:

Θα πάψουν να κακοποιούν

τη γλώσσα την σπουδαία

τα χίλια μύρια ΜουΜουέ

έγκυρα και χυδαία.


 

Και τα ραδιοκάναλα

θα πάψουνε να δίνουν

σε κάθε ατάλαντο εκπομπή

μισθούς για να κοντύνουν.


 

Αγένεια, βία κι έγκλημα

αίφνης δεν θα μαυρίζουν

τόσο την κάθε μέρα μας

που να μας απελπίζουν.

 

Τον δε κυκλοφοριακό

ζόφο που μας ταλάνισε,

όπως και κάφρους οδηγούς,

Τροχαία τα εξαφάνισε.

 

Οι κάμερες οι θρυλικές

οι χιλιο-υπεσχημένες

–απίστευτο μ’ αληθινό–

μπήκαν οι #@&*μένες!

 

Τα «γκράφιτι» και στο μετρό,

που εντέλει πασαλείψανε

σε τζάμια και τοιχώματα,

για δες, τα εξαλείψανε.

 

Ξύπνησε κι η κυβέρνηση

και τους εμάγκωσε όλους

τους βενζινάδες πού ‘κλεβαν

– τους έκοψε τους θόλους.

 

Του ΦιΠιΑ καταχραστές

επίσης κυνηγάει

– πλην, φάρα που δεν πιάνεται,

μελάνι αμολάει.


 

Επιασε όμως τα καρτέλ

και τά ‘χει κάνει λιάδα

κι Ανταγωνιστικότης πια

βοηθάει την Ελλάδα.

 

Ονειρο του Στουρνάρα αυτό

δεν το ‘πε μια και δύο

μα η κυβερνησούλα μας

τον έγραψε στο ε! (ένα και) δύο

…και τέσσερα παιδιάάά.

 

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

όλα ...

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ: Αντικάλαντα αθυμίας

 Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

 

Να πω φέτος τα κάλαντα

με σφίγγει αθυμία

και για «να μπω σ’ αρχοντικό»

δεν έχω προθυμία.



Καλήν ημέραν βέβαια

το εύχομαι εκθύμως

πλην δεν έχω ήχο ούτ’ υλικό

τ’ ομολογώ εντίμως.



Και τι να πω που στέλνει ο Τραμπ

μια πρέσβειρα – λαχτάρα;

Το μόνο που μου έρχεται

είναι «Σοφία Βεργκάρα».



Κι εκ της Συρίας που έρχονται

Ισλαμιστές Τρεις Μάγοι;

Αστρο λαμπρό ο Ερντογάν

τους φέρει και τους άγει.

 

Που η Ουκρανία φλέγεται

κι η Ευρώπη υποφέρει;

Το «Ενωμένη» παίζεται

Κι ο αγαρηνός το ξέρει.

 

Που Γάλλοι ομού και Γερμανοί

βυθίζονται σε κρίση;

Πώς πείθεται η Ευρώπη πια

οι ακραίοι ότ’ είναι «λύση»!

 

Πριν χρόνια 30 ο Κούντερα

τόειδε το ριζικό της:


«Δεν αγαπά η Ευρώπη πια

σταλιά τον εαυτό της».



Που η Βουλή πλημμύρισε

κομματο-κομματίδια;

«Νίκη» «Φωνή της λογικής»

κι η Λογική τσακίδια.


 

Που Σαμαράς μαινόμενος

φλέγεται εθνικοφρόνως;

Πώς τό ‘πε κείνος ο παλιός;

«Και χαμαιλέων ο φθόνος».



Που ο Κυριάκος δεν τολμά

βαθειά να κόψει σάπια;

Οσο πατάει η γάτα του

κι όπως βαδίζει η πάπια.

 

Κι ο Κασσελάκης, το λαμπρό

της Τζάκρη το καμάρι;

Ταχιά θά ‘χουμε...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γλωσσική κατρακύλα

 

Toυ Βασίλη Αγγελικόπουλου

Θα μπορούσαμε να γράψουμε ή να πούμε «αυτός είναι ο πιο μεγαλύτερος επιστήμονας στον τομέα του»; l

Εξαρτάται ποιος γράφει ή μιλάει και πού γράφει ή μιλάει – εντέλει σε τι είδους κοινό απευθύνεται. l

Δεν μπορείς να γράφεις σε έγκυρα έντυπα, και μάλιστα σε πολύ προβεβλημένες στήλες, «υπάρχουν βεβαίως πιο μείζονα ζητήματα…». l

Μπορείς, βέβαια, αν θεωρείς ότι το συγκριτικού βαθμού «μεγαλύτερα» ή «μείζονα» ζητήματα είναι δυνατόν να θεωρηθούν «πιο μεγαλύτερα» ή «πιο μείζονα» από τα ήδη μεγαλύτερα ή μείζονα. l

Οπότε, καλό είναι να προσέχουμε περισσότερο και οι γράφοντες, και οι διορθώνοντες κείμενα, και οι ελέγχοντες όλους τους προηγούμενους, ιδίως αν γράφουμε σε έντυπα ιστορικώς σοβαρά, l διαχρονικώς αυστηρά και ως προς την ποιότητα της γλώσσας τους. l Αντε, απανταχού συνάδελφοι και φίλοι, "λίγο… πιο μεγαλύτερη" αντίσταση στη γενική γλωσσική κατρακύλα, γιατί...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Νέο σκηνικό στην πολιτική ζωή της χώρας»

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

«Νέο σκηνικό στην πολιτική ζωή της χώρας» κατά τη γνώμη ουκ ολίγων σχολιαστών και αναλυτών. l Νέο δίπολο, δηλαδή το μπαγιάτικο και σκουριασμένο εκείνο Ν.Δ. – Πασόκ. l Και μάλιστα με ηγέτες δύο πολιτικούς που αντιπαθούν ανοιχτά ο ένας τον άλλον – πράγμα που αναμένεται να αποδειχτεί σε λίγες μέρες κατά την Πρώτη Συνάντηση των Δύο! l Μεγέθη Τσόρτσιλ και Στάλιν, όχι αστεία. l

Στην δε αντίπερα όχθη, μόνο οι σάλπιγγες της Ιεριχούς δεν διαλάλησαν την «νέα αρχή» των συριζαίων. l Που ποια «νέα»· εκεί το άλας δεν έχει απλώς μωρανθεί, αλλ’ έχει πετρώσει κιόλας: l Ομοφώνως, από τον φρεσκοκομμένο πρόεδρο ως και τον «άγνωστο βουλευτή» του εναπομείναντος Σύριζα συνεχίζουν να δηλώνουν ότι «η Ν.Δ. είχε οργανώσει την εισβολή του Κασσελάκη στο κόμμα για να το διαλύσει εκ των έσω»! l Λες και χρειαζόταν ξένος δάκτυλος για να διαλυθεί η τράτα τους η κουρελού η χιλιομπαλωμένη. l

Συνεχίζουν τα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις δηλαδή l – μέχρι και ότι το κόμμα τους «έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, όπου την έβαλαν οι άλλοι» άκουσα πάλι να «δηλώνει» κάποιος άλλος «ανώνυμος βουλευτής» τους. l Τόσο απλά. l Που, και μόνο η ψυχική οδύνη απ’ όσα μας κόστισαν οι συριζανέλ, φτάνει. l

Κι έχεις και τον Ανδρουλάκη να καμαρώνει για την ανάρρηση του Πασόκ στην αξιωματική αντιπολίτευση l – ασχέτως αν αυτό συνέβη με μπαϊπάς και λόγω ξένης καραμπόλας. l

«Νέο ξεκίνημα» και «νέο σκηνικό», σου λέει ο άλλος. l

Ο Σωκράτης Φάμελλος άρχισε τη θητεία του με ένα σφάλμα που θα του κάνει την προεδρία μαρτύριο. l Οι πάντες στην Ελλάδα το αντιλήφθηκαν άμα τη εκφωνήσει, εκτός από τον ίδιο. l Ο οποίος μάλιστα χαρακτήρισε και «γενναία στάση» τη φάκα με το τυράκι που του έστησε πριν καν βγουν τα οριστικά αποτελέσματα ο παμπόνηρος Σφακιανός. l Με το «καλημέρα σας», που λένε. l Και η καλή μέρα ως γνωστόν… l

Η εκλογή Φάμελλου συγκράτησε στο Σύριζα l –πράγμα εξίσου σημαντικό με άλλα, υλικά, προνόμια που διατήρησε το κόμμα– l και την βουλευτή Επικρατείας Ελενα Ακρίτα, η οποία ως γνωστόν είχε διακηρύξει ότι θα παραιτηθεί από βουλευτής αν εκλεγεί ο Πολάκης. l Ακουσα κάτι ραδιοκουσκούς του στυλ «Hθελα να ήμουν από μια μεριά να δω πώς θα κοιταχτούν Ακρίτα και Πολάκης κι αν θα μιλήσουν καν ο ένας στον άλλο, όταν θα συναντηθούν για πρώτη φορά μετά τις εκλογές!» l Μπα, δεν νομίζω ότι θα συμβεί τίποτα ιδιαίτερο. l Μεγάλα παιδιά και εγκρατή, ως γνωστόν, είναι και οι δύο. l

Αντίθετα, εκείνο που έχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι να δούμε πώς θα ανταποδώσει ο Αψύς, εν καιρώ τω δέοντι φυσικά, το χτύπημα κάτω από τη ζώνη που του επιδαψίλευσε η «συντρόφισσα» την παραμονή των εκλογών. l Oχι πως θα φεισθεί του φύλου της βέβαια. l

Δεν ξέρω πώς και γιατί αυτή η παράδοξη μίξη δύο λέξεων που έκανε στις επινίκιες δηλώσεις του ο νέος πρόεδρος των συριζαίων –αυτό το «χαρούμενα γραφεία» που «θα ανοίξει το κόμμα σε όλη τη χώρα»– μου θύμισε εκείνο το…

 

ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αλεξομαζέματα, Πολακοσκορπίσματα.

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Τελείωσε ο Σύριζα;

«Οικτρό τέλος», λένε πολλοί, «Αισχρό τέλος» διορθώνει με λυγμούς για το παρελθόν της η Τζάκρη,

«Εμπρός του Συνεδρίου οι Κολασμένοι!» σαλπίζει ένθους ο εύελπις Ζαχαριάδης,  «Κρατώ μια σπίθα αισιοδοξίας μέσα στις υγρές παλάμες μου», εκ-λαϊκίζει τον αθώο της ψευδοταπεινότητας ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη ο ομότεχνός του Φανφαρα-ντούρης  οπότε, όχι.  Δεν τελείωσε ο Σύριζα· έχει κι άλλο κατήφορο ως κληρονόμος των προπατόρων 3%. Αν εκεί, έστω, καταλήξει ο διάττων και πολυτραυματικός (για εμάς) βίος του. l

Προπαντός, δεν μπορεί να τελειώσει ακόμα ένας βίος τόσο ψυχαγωγικός (με όλες τις έννοιες), αν εκλεγεί νέος πρόεδρος ο Πολάκης, όπως το αξίζει άλλωστε. l Και αυτός και το κόμμα. 

Τότε να δεις ρουκέτες και πυροτεχνήματα στον αενάως διχοτομούμενο αριστερό, της «ανανέωσης» τρομάρα του, χώρο. l Αλεξομαζέματα, Πολακοσκορπίσματα. l

Εντωμεταξύ το εναπομείναν ξεφτίδι του Σύριζα 87 τώρα θυμήθηκε να «καταγγείλει» ως ψευδές το πόθεν έσχες του μέχρι χτες προέδρου του Κασσελάκη. l Το έκαναν γαργάρα ένα χρόνο και το «ανακάλυψαν» αίφνης σαν ένα ακόμη επιχείρημα για να τον ξαποστείλουν. l Διότι τώρα, λέει, έτυχε να «λάβει πληροφορίες» ο υποψήφιος πρόεδρος Πολάκης, αρχιμάγειρας της ειδικής αυτής κουζίνας του Σύριζα. l Μόνο που τώρα τα μαγειρέματα αφορούν «συντρόφους». l

Και πού ‘σαι ακόμα. l Διότι η Αριστερά…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τέμπη, το νέο τους πεδίο βολής

 

Toυ Βασίλη Αγγελικόπουλου

Τους θυμάται κανείς όλους αυτούς να θρηνούν και να «καταγγέλλουν» τότε, όπως χτυπιούνται και καταγγέλλουν τώρα «για τα θύματα των Τεμπών»; 

Θυμάται κανείς το ιερατείο των «αγωνιστικών συναυλιών τραγουδιού» l –τους συνήθεις «υπερασπιστές», όχι τόσο των καμνόντων και πασχόντων από την αναλγησία «της εξουσίας» και «του κέρδους», αλλά πρωτίστως των «αγώνων της Αριστεράς»–,  να θρηνούν και να καταγγέλλουν όταν στο Μάτι κάηκαν εκατόν τόσοι άνθρωποι; l

Πού βρίσκονταν τότε όλοι αυτοί, που επί ενάμιση χρόνο τώρα όχι μόνο καταριούνται τους «δολοφόνους νέων παιδιών στα Τέμπη», αλλά και προ-δικάζουν τα συμπεράσματα στα οποία θα καταλήξει η εξονυχιστική δικαστική έρευνα που διεξάγεται;

Ολοι αυτοί σε άλλο πεδίο βολής ασκούνταν όταν το πανελλήνιο θρηνούσε για το Μάτι. Δεν είχαν όραση ούτε ακοή ούτε όσφρηση – δεν είχαν τη βούληση να αντιληφθούν τις ευθύνες της σαθρής διακυβέρνησης των Συριζανέλ για την εκατόμβη.  Ανύπαρκτοι, άφαντοι.

 Γιατί τότε το πεδίο βολής αυτών των αοιδών ήταν παγίως η υπεράσπιση «αριστερών δυνάμεων».

Αλλά αφ’ ότου εκείνο το ακατάβλητο, όπως πίστευαν, πεδίο βολής καταρρακώθηκε και ευτελίστηκε και αποκαλύφθηκε –μαζί με την οικτρή ποιότητα «Σύριζα»– τι πεδίο κούφιων βολών και λόγων ήταν, τότε άρχισαν να ψάχνουν για άλλο πεδίο άσκησης, ανακτώντας αίφνης τις αισθήσεις τους. 

Κάπως έτσι «κατοίκησαν» τα Τέμπη.  Ενα πεδίο βολής όπου...

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η Αναπαρθένωσις του Αλέξη Τσίπρα

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Αγωνιούσαμε για τον Αλέξη Τσίπρα τόσον καιρό που είχε να μιλήσει. l

Τι να σκέφτεται άραγε για το μπάχαλο που άφησε πίσω του και μετά την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. l

Κρατώντας βεβαίως από τη μια τη σιωπή του (Η Σοβαρότης!) κι από την άλλη την βουλευτική έδρα (εν αδρανεία μεν, αλλά μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει να τρέχει το βουλευτικόν κατιτίς). l

Αγωνιούσαμε κυρίως ποια είναι η γνώμη του για όσα συμβαίνουν στον Σύριζα από τότε που τον εγκατέλειψε, ορφανό στους πέντε δρόμους, l και ιδίως σε ποιο κοινό οφείλουν να απευθυνθούν τώρα τα στελέχη που απέμειναν εκεί αλληλοσφαζόμενα. l

Τώρα που, όπως διακήρυξε αποδεχόμενος ένα κάποιο «Βραβείο Ειρήνης», οι πολίτες «αρνούνται να εμπιστευθούν κάθε κήρυκα που θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί ανέξοδα και βροντερά την οργή τους, βυθίζοντας το δημόσιο διάλογο βαθύτερα στην τοξικότητα και το βούρκο» l – ο Τσίπρας τα είπε αυτά, αληθώς ο κύριος! l «Αναζητούν όραμα», συνέχισε, «αλλά και ρεαλισμό, σοβαρότητα, επιμονή, ειλικρίνεια, αποτελεσματικότητα. Ουσία και όχι εικόνα. l Αυτή είναι η γενιά στην οποία εμείς έχουμε χρέος να απευθυνθούμε. l Οχι με φτηνούς εντυπωσιασμούς και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. l Ούτε με εχθροπάθεια και αφορισμούς». l Κι ακούγοντάς τον, καλμάραμε. l Καλά είναι ο άνθρωπος. l Ο ίδιος, όπως τον ξέραμε. l Κάνει πάντα ότι αγνοεί η αριστερά του τι έχει ποιήσει η δεξιά του· l υποκρίνεται αυθορμήτως κι ειλικρινώς ότι αναπαρθενώθηκε κι ότι δικαιούται δια να ομιλεί –ποιος ο Τσίπρας– περί βούρκου, τοξικότητας, σοβαρότητας, ειλικρίνειας, αποτελεσματικότητας, ουσίας και όχι εικόνας, εχθροπάθειας, αφορισμών, φτηνών εντυπωσιασμών και όλα εκείνα με τα οποία εφοδίασε από μιας αρχής το κόμμα του και τα πρόθυμα γι’ αυτόν τον «εξοπλισμό» στελέχη του. l

«Εξοπλισμό» με τον οποίο αποπλάνησαν, κυβέρνησαν και εν τέλει αντιπολιτεύθηκαν εν πλήρη παρακμή την διάδοχο κυβέρνηση. l

Ως την αποχώρηση, είπαμε, με διακριτικά πηδηματάκια και εντέλει ως την τωρινή Αναπαρθένωση. l

Και πού την βρήκε την Κολυμβήθρα του Σιλωάμ; l

Αυτοκάθαρση μπρε! l Απ’ όλα έχει ο μπαξές του. l

Εντωμεταξύ από τα «87» απομεινάρια «έπεσε η γραμμή» που θα ακολουθήσουν ως την εκλογή νέου προέδρου, στο τέλος Νοεμβρίου: