ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αντρέα, ζεις, εσύ μας οδηγείς!

Του ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

(...) Ο Αντρέας αποτελεί βάση κάθε συζήτησης για τον Μεταπολιτευτικό Πελατειακό Εθνολαϊκισμό, είναι πατριάρχης-θεμελιωτής, το χαλί που πατάμε ως ζώσα πολιτική ιστορία. 

Σαράντα χρόνια μας καθορίζει και είκοσι μετά θάνατον, ακόμα δεν έχουμε ξεσκονίσει/καθαρίσει/μαζέψει την κάτωθεν κρυμμένη σαβούρα.

 «Ο τεθνεώς δεδικαίωται», προσωπικά, όχι πολιτικά. «Σεβόμαστε τον Παπανδρέου, χτυπάμε αμείλικτα τον Παπανδρεϊσμό», λέγαμε πάντα. Δεν έχουμε προσωπικά με το Λεοντάρι. Άλλωστε δεν είναι σύμπτωση που χτυπάμε αλύπητα τους επιγόνους/μιμητές του: Κωστάκη-Αντωνάκη-Αλεξάκη.

Το βαθύ εθνικό ισλάμ, όπως στο πρόσωπο του Σημίτη υβρίζει τον Εκσυγχρονισμό, έτσι και στο πρόσωπο του Αντρέα τιμά τον Εθνολαϊκισμό: αμφότερες οι περιπτώσεις πονάνε πολιτικά, όχι προσωπικά.

Ναι-αλλά-η Δεξιά;

Μη μας λέτε, μα ο νεοφιλελεύθερος-δεξιός Μητσοτάκης μπήξε-δείξε, άρα… Ο Αυριανο-Εθνολαϊκισμός του Αντρέα ήταν δεξιότερος! 

Μη μας λέτε «Βρόμικο ’89», για μας ήταν η εύλογη συμφωνία Δεξιάς-Αριστεράς, για απομόνωση της Ακροδεξιάς. Βρόμικη ήταν η Δεξιά διακυβέρνηση-διεφθαρμένο-καρακατσουλιό-Κοσκω-Κουτσονόμου, που γέννησε τραγούδια τύπου «Όλοι τα παίρνουνε».

Τότε επήλθε ο δομικός Εκδημοκρατισμός της Διαφθοράς και εξαϋλώθηκαν «ελληνικό φιλότιμο»/αξιοκρατία και συντελέσθηκε η μεταξίωση που συχνά περιγράφουμε, των Ελλήνων που μεταλλάχθηκαν σε Τσιφτετέλληνες.

Το άτυπο αντιδεξιό δόγμα του Παπανδρεϊσμού «Αντιδεξιά: ο σκληρότερος αντίπαλος της Δεξιάς» ήταν μεγάλο ψέμα: ο Αντιδεξιός Εθνολαϊκισμός ήταν ένας ακόμα (εξ ορισμού) Δεξιός Λαϊκισμός («Πιο-δεξιά-από-τον-Λαϊκισμό-δεν-έχει!»).

Συλλογιστείτε: γιατί ο Καραμανλής επιζητούσε «ήπιο πολιτικό κλίμα», ενόσω ο Αντρέας επιδίωκε αντιδεξιό/πολωμένο ντιριντάχτα. Ξαναδείτε τη διαφορά τους: δυτικός εκσυγχρονισμός vs σκοταδιστικός εθνολαϊκισμός. Ανάλογες ήταν και οι εγωιστικές ιδιοτέλειες/φιλοδοξίες τους, εθνική προσφορά ο πρώτος, έκανε έρωτα με οχλοπολτό στις προεκλογικές πλατείες ο δεύτερος…

Η ζωή επιβεβαιώνει. Με νηφαλιότητα η κοινωνία μεγαλουργεί. Με ανακατωσούρα, φτωχαίνει, διαλύεται, δυστυχεί. Μελετείστε προχτεσινό Ντομπρόσφσκις: «Ο Λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται για τη σκληρότερη τωρινή λιτότητα»…

Πού ανήκει, Αντρέα;

Όταν ο Άλλος έλεγε «Ανήκομεν εις την Δύσιν», τροπίζοντας τη χώρα να εξευρωπαϊστεί/αποβαλκανοποιηθεί, αυτός με βλαχοεσωστρέφεια έλεγε «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Υπήρχε ευεπίφορος χορτολιβαδικός γιδοπολτός αφού, που ερεθιζόταν σχετικώς - τώρα το σύνθημα το ταΐζει ο κληρονόμος Αρχιναζί…

Αντρέας…

Γοητευτικός/λαμπερός/χαριτωμένος/πνευματώδης/μορφωμένος, μεγάλος σταρ της επικοινωνίας, ζήλωσε να γίνει κάτι-σε-Εμιλιάνο-Ζαπάτα της Ανατολής. 

 Κλασικός λαϊκιστής, σε στυλ εγώ-θα-κόψω-το-κρασί, έλεγε «εγώ θα σώσω τους φτωχούς, ενώ ο Άλλος διασώζει τους πλούσιους εις βάρος των φτωχών»…

Συμβολικά θυμίζουμε ύφος και ήθος: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο», «Λιβύη-Καντάφι: Πρότυπο Αθηναϊκής Δημοκρατίας»…, «Έξω οι βάσεις του θανάτου» (που έμεναν πάντα μέσα), «Εγώ τα δέχομαι τα ούου!», «Δεν υπάρχουν Θεσμοί! Μόνο κυρίαρχος λαός!», Εξώφυλλο ΤΙΜΕ (με φάτσα έγκλειστου Κοσκωτά, 4/88) «Η λεηλασία της Ελλάδας», Δίδυμη Μακεδονική εγκληματική πατάτα (Εμπάργκο/αποχώρηση από ΟΗΕ)…

Θετικά: Επανένωσε την «Δημοκρατική» Παράταξη, ευνοώντας πολιτική (δικομματική) σταθερότητα, που όμως χαντακώθηκε λόγω εθνολαϊκιστικών/πελατειακών αδιεξόδων (του). Επέβαλε κάποια «εθνική συμφιλίωση» (αναγνώριση Εθνικής Αντίστασης, που μπάταρε με τα γαλάζια-πράσινα καφενεία). Διέχυσε -έστω και στρεβλή- ανάπτυξη στην στεγνή ως τότε περιφέρεια, επέβαλε ΕΣΥ, ΚΑΠΗ, Πακέτα Ντελόρ.

Αρνητικά: Αξιακή κατάπτωση, κυριάρχηση του βολικού Νιου-σπηκ, επικράτηση παντού της ήσσονος προσπάθειας, καταστροφή της ελπίδας, λόγια-υπέρ- πράξη-κατά των φτωχών, γενικευμένη πόλωση, πράσινα-μπλε καφενεία, ντιριντάχτα κλίμα αποδοχής 17-Νοέμβρη/Τρομοκρατίας, Ακροδεξιός Καλαμπονερισμός και Διεφθαρμένος Αυριανο-κουτσοχατζο-τομπρισμός, Νεοδεξιός Πρασινοφρουρισμός, αμετανόητος Αντρέας χωρίς αυτοκριτική, πολιτική φιλοσοφία ορθολογικά απροσδιόριστη, οξυδέρκεια χαντακωμένη κάτω από τον εγωισμό, αδιαφορία για ομαλή διαδοχή επωφελή για τη χώρα, διπλωματική ασυναρτησία γεμάτη ήττες, που έμοιαζαν με νίκες… Λέτε ψεύτη τον φτωχό Τσιπράκο, αδιάφορο σκουπιδάκι της Ιστορίας, όσο μεγάλη ζημιά και αν προκαλέσει: ο Μεγάλος Ψεύτης παραμένει ένας…

Μύθοι:  

Εκσυγχρόνισε το θεσμικό πλαίσιο του οικογενειακού δικαίου ο Αντρέας; Όχι βέβαια: προίκες, πολιτικοί γάμοι κτλ, αποτελούσαν φετφάδες/εκκρεμότητες της κοινοτικής γραφειοκρατίας.

«Τάισε ψωμί τον κοσμάκη»; Όχι βέβαια, το άπειρο «ευρω-χαρτί» ήταν αποτέλεσμα της ευρωπαϊκής επιλογής Καραμανλή. Και αυτό δεν το εκμεταλλεύτηκε για υποδομές: δεν μας έμαθε να πιάνουμε ψάρια. Μας τάιζε εύκολο/ετοιματζήδικο ψάρι (που όταν τελείωσε μείναμε αμανάτι…): μπουζουκλερί/«μερσεντέ» γέμισε η περιφέρεια, χλίδα και αραλίκι, πόλωση πράσινων-μπλε καφενείων. Αγόραζε ψήφους, κατέστρεφε συνειδήσεις ήσσονος προσπάθειας…

Γέμισε Κέντρο και Περιφέρεια με (οιονεί Κρατικοποιημένες «ανασυγκροτούμενες») «Προβληματικές Επιχειρήσεις», αποβιομηχάνιση, διαρθρωτικό εμμένον έλλειμμα ανταγωνιστικότητας… Η απλή αριθμητική βοούσε/ξεφώνιζε την επερχόμενη δημοσιονομική κατρακύλα, αλλά λίγοι τρελοί μόνο ασχολούνταν με τέτοιες μπαναλιτέ… Ποιος άκουγε τότε τον («Εφιάλτη») Μητσοτάκη… Υπήρχε παπανδρεϊκή επικοινωνιακή κυριαρχία, που τσουρούφλιζε/τσάκιζε κάθε εναντιούμενο, μεγάλο ή μικρό…

Έξω έπεφταν Τείχη, εδώ αυτιστικά κλαψοαυτωνόμασταν στο χαβά του «Βρόμικου ‘89». Και μετά Μακεδονιστήκαμε για να ξαναγίνει ο Αντρέας Πρωθυπουργός: Βλέπαμε Μακεδονισμένο Δέντρο, όχι Τουρκικό Δάσος/Αιγαίο, έως τα Ύμια…

Συγκομιδή…

Παντού πρωταγωνιστής Αντρέας. Κοντολογίς, μας υποθήκευσε δημοσιονομικά στο όνομα του «Κοινωνικού ΠΑΣΟΚ» υπέρ των μη προνομιούχων. Αφού επέβαλε την κουλτούρα της ήσσονος προσπάθειας, γεννήτριας της σημερινής δυστυχίας, που κυρίως πληρώνουν αυτοί οι μη προνομιούχοι…

Αντίστοιχα, χρησιμοποιώντας συνειδητά ως «μοχλό-μακεδονική-τρικλοποδιά» τον ευήθη Σαμαρά, για να ξαναγίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη-Μητσοτάκη, υποσχέθηκε το Αδύνατον «ούτε-Μακεδονία-ούτε-παράγωγα!». Οπότε μας υποθήκευσε και διπλωματικά στο όνομα του «Πατριωτικού ΠΑΣΟΚ»…

Αλλά τέτοια κουβέντα απομυθοποιητική Παπανδρεϊσμού, ουδέποτε έγινε/γίνεται: απίστευτος επικοινωνιακός μηχανισμός (ψωμιζόμενος/βολευόμενος ΤΟΥ Συστήματος) τον κρατάει ανέγγιχτο.

Οπότε με την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία «όχι-λιτότητα-όχι-μνημόνια», όπως «ούτε-Μακεδονία-ούτε-παράγωγα» (ξανάπαμε: Αντιμνημονισμός, ο νέος Μακεδονισμός) οι Παπανδρεϊστές επίγονοι αφιονίζουν ως τώρα τον γιδοπολτό. Και τον οδηγούν αλαλάζοντας/καλπάζοντας στα πρανή του γκρεμού.

Κορυφαία συνταγή:

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: First we take Δικαιοσύνη, then we take Ενημέρωση

Toυ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

Στο τελευταίο εικοσιτετράωρο σημειώθηκαν δύο ειδήσεις, που συμβολίζουν την διαχρονία της εθνικής μας αποτυχίας.  

Η φαιδρά επιλογή τηλεκαναλιών και η νέα αντιμνημονιακή δικαστική έρευνα.  

Αμφότερες δείχνουν γιατί είμαστε μια αμέριμνη/αξιοσέβαστη Μπανανία, ενώ οι κουτόφραγκοι τα μαθαίνουν όλα.

Πειραγμένη ενημέρωση και δικαιοσύνη; 

Προβληματική δημοκρατία/οικονομία... Ήγουν, ουδέποτε επενδυτής θα έρθει να βάλει λεφτουδάκια, ουδέποτε θα ξεκολλήσουμε από την ανεργία/ύφεση, από τη φτώχεια/μιζέρια/δυστυχία. Εσαεί έθνος αποτυχημένο στον πάτο των εθνών.

Αποκλίνουμε διαρκώς από τη δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία, που οικουμενικά όλοι εργωδώς αγωνίζονται να φτάσουν. Όσα σπουδαία πέτυχε ως τώρα ο ανθρώπινος πολιτισμός: ελευθερία έκφρασης, μετακίνησης, οικονομικής ανάπτυξης, κράτος δικαίου, κράτος πρόνοιας. Αυτά συναποτελούν τα περιζήτητα κεκτημένα κάλλη της.

Μόνο εδώ περιφρονούνται και σε κάποιες μπανανίες, που θαυμάζει/φιλεί ο δικός μας. Της Ντίλμα Ρούσσεφ, που η Βραζιλιανή Γερουσία καθαίρεσε ταπεινωτικά χτες, των Τσάβες-Μαδούρο, που προηγούνται καταστροφικά και μας καθοδηγούν.

Ζήτω ο Κεντρικός Σχεδιασμός, ναι!

Αντιμνημονιακότερα, Κουροπάτκιν (Δικαιοσύνη)!

Ο περίφημος τίτλος εφημερίδας «Δεξιότερα, Κουροπάτκιν!» συμβόλισε κάποτε την ψωνισμένη/επηρμένη δημοσιογραφία. Σήμερα αποδίδει τον καφενόβιο ξερολισμό του Τσιφτετέλληνα, που άκοπα επέβαλε τον Ψεκαζμένο Αντιμνημονισμό ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Σε αυτήν θεμελίωσαν επιτυχώς την πρωθυπούργευσή τους Αντωνάκης και Αλεξάκης, καταστρέφοντας τον τόπο. Ο δεύτερος, μάλιστα, ιδεοληπτικότερος/αναθεωρητικότερος του πρώτου, σε αυτήν θεμελιώνει την φαντασίωση «κοινωνικού μετασχηματισμού» (γέλια-ή-μήπως-κλάματα;…), ταυτίζοντας «αριστερό»-αντιμνημονιακό. Αυτό εκδηλώνεται σε κάθε πεδίο πολιτικοκοινωνικής/κυβερνητικής του δράσης…

Διακριτικά και στη Δικαιοσύνη το επεδίωξε αποτελεσματικά, ώσπου το αποκάλυψε η πολιτική αμετροέπεια της νέας ηγεσίας της. Έτσι αντέδρασε η κοινωνία πολιτών (η έγκληση Τσακυράκη απετέλεσε πρώτη κορύφωση του εξελισσόμενου δράματος). Και κλονίζεται κλιμακωτά το κύρος της Δικαιοσύνης, όσο ισχυρές ενδείξεις καταπάτησης της διάκρισης των εξουσιών πυκνώνουν…

Θα σας καλέσουμε ενδεικτικά να ξαναδιαβάσετε την «ιδρυτική» μας αντίδραση στο ξάφνιασμα της δίωξης Τσακυράκη. Ήταν μια αντίκρουση όχι νομική (την έκαναν εξαιρετικά άλλοι αρμόδιοι, όπως θα δείτε), αλλά πολιτική, στην αντιμνημονιακή πολιτικολογία της κυρίας Θάνου.

Όμως, προ εβδομάδων, εκδηλώθηκε συσσώρευση περίεργων δικαστικών αποφάσεων (Βλέπε οπωσδήποτε, Παραλειπόμενα, «Θέμιδος έλκηθρον»). Λίγο αργότερα σκάει νέα αντιμνημονιακή δικαστική βόμβα: «ζήτω ο Σώρρας και λεφτά υπάρχουν» λέει η Αντιμνημονιακή Δικαιοσύνη… Επ’ αυτής στηρίζεται το λαϊκό θυμικό τύπου viral «καντινιέρης απειλεί/διαπραγματεύεται με  εφοριακούς»…

Καπάκι έρχεται νεότερη κλιμάκωση: ξαναστέλνεται στο εδώλιο η (διεθνοποιούμενη πλέον) γελοία υπόθεση Γεωργίου (συνδύασε παραπάνω γελοιογραφία Αρκά…). Χτες, όμως, ξεχείλισε το ποτήρι. Παρακολουθείστε το έγκυρο ρεπορτάζ της Ιωάννας Μάνδρου, που δείχνει καταλυτικά το σκεπτικό νεότερης εντολής για έρευνα με αφορμή (πέτσινο) πρωτοσέλιδο περί «συνωμοσίας της Γιούροστατ»!...

Η Δικαιοσύνη είναι κατ’ εξοχήν τόπος Ορθού Λόγου. Και η κορυφαία εισαγγελεύς, θορυβείται από αξιόπιστο δημοσίευμα περί συνωμοσίας Ευρωπαϊκού Θεσμού κατά της Ελλάδας εντελλόμενη έρευνα. Με κάθε σεβασμό στη Δικαιοσύνη, λοιπόν, δεν μπορούμε παρά να τρομοκρατηθούμε. Κάποιος μας ψεκάζει;

Αλλιώς, θα απορήσει εύλογα κάποιος.  Γιατί τότε ουδέποτε διατάσσεται προκαταρκτική εξέταση σχετικά με αποκλειστικές αποκαλύψεις/ανταποκρίσεις γνωστής εφημερίδας, που επικοινωνεί με τον αείμνηστο Γέροντα Παΐσιο; Μέσω ποιας (αντιμνημονιακής, πες-το-ντε!) περιρρέουσας ατμόσφαιρας παρεισφρέουν τέτοια λειτουργικά κριτήρια στο λογισμικό σεβαστών δικαστικών;

Ανθ’-ημών-Μαρινάκης (-Καλογρίτσας)!

Αυτό θα αναφωνήσουν δικαίως σήμερα ΑΛΦΑ-ΣΤΑΡ (υπό όρους και το ΜΕΓΚΑ). There’s no business like show business: το ρητό που δίδαξε ο αείμνηστος θεμελιωτής του Αυριανοτομπρισμού διαρκεί. Η αποκαθήλωση του μπερντέ στο Υπουργείο Προπαγάνδας δεν σήμαινε φορσέ και ότι το καραγκιοζιλίκι θα σταματήσει. Το ένα παραστράτημα υποχρεωτικά φέρνει επόμενο(α).

Ποιος δεν βλέπει ότι αυτές οι εξελίξεις στην ενημέρωση προπέμπουν ανωμαλία; 

Βγάλτε άκρη. Πώς θα απαιτήσει η κυρία Γεροβασίλη σε ενενήντα ημέρες το μαύρο «της νομιμότητας», τη βλακώδη τρομακτική επιβολή ανεργίας στα μεγάλα καταργούμενα κανάλια;…

Γιατί, ρωτούν κάποιοι,  τα εκατομμύρια πάνε στο κράτος και όχι ως εγγυημένες εργασιοφόρες/πλουτοφόρες/φοροδοτικές επενδύσεις;  

Και μετά ετοιμαστείτε να γελάτε για τις προδιαγραφές απροσδιόριστης ποιότητας, αξιοπιστίας, τεχνικής αρτιότητας του τηλεοπτικού προϊόντος των δύο φουνταριστών διάτρητων νεοκαναλαρχών…

Οι ιδιοκτησίες ΑΝΤΕΝΝΑ-ΣΚΑΪ έχουνε διαυγή έσοδα, δεν μπορείς να πεις το ίδιο και για τα σχήματα των άλλων δύο νικητών Καλογρίτσα-Μαρινάκη. 

 Για τον μεν πρώτο πάντα επικρέμαται υποψία ότι απέκτησε χαριστική ρευστότητα από τις διαπλεκόμενες εργολαβίες του ΤΟΞΟΤΗ (ενθυλάκωσε εκατό, πρόσφερε πενήντα…). 

Για τον δεύτερο πάντα θα αιωρούνται οι σοβαρότατες δικαστικές εκκρεμότητες…

Η διαδικασία ήταν επιεικώς γελοία και ντροπιαστική για μια δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία, καθόσον έμπειροι επιχειρηματίες ΜΜΕ αποκλείονται από το στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα στο επιχειρείν. Μαζί τους, εντελώς ανορθολογικά, θυσιάζονται τετραψήφιοι πετυχημένοι ως τώρα εργαζόμενοι. Για μια ανυπόστατη επίκληση κατά της διαπλοκής, η αθλιότητα της οποίας δεν γιατρεύεται με μεγαλύτερη/επιζημιότερη αθλιότητα…

Το μόνο δικαίωμα που είχε το κράτος, ήταν να επιβάλει εξυγίανση. Όλα έγιναν για το αυταρχικό γινάτι του εξουσιολιγούρικου κομισσαριάτου, που πανικόβλητα παραπαίει και χρειάζεται νέα διαπλεκόμενα τζάκια να το υπηρετήσουν.  

Υπάρχει Έλληνας που δεν έχει καταλάβει πιο ήταν το διαφιλονικούμενο ζήτημα σε αυτή την αυταρχική κοινωνικά/δημοκρατικά επιζήμια πρεμούρα ΤΟΥ Καθεστώτος;

Παραλειπόμενα:

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια τρομοκράτηση!

Toυ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

Σαν και (προ)χτες, 1992, αποχαιρετούσε τη βλαμμένη κοινωνία μας ο εικοσάχρονος Θάνος Αξαρλιάν. Για να μπορούν σημερινοί εικοσάχρονοι «περιφρουρητές του λαού και του κινήματος» (O.M.G.) να καγχάζουν «Τσούζει, τσούζει του Ξηρού το ούζι και η καραμπίνα του Μήτσου Κουφοντίνα».

Για το ότι αδιαλείπτως η χώρα βρίσκεται στο Προαύλιο της Κόλασης υπάρχουν αποχρώσες ερμηνείες/αιτίες πολλές. Είπαμε. Μία από τις κυριότερες είναι ο διαρκής στροβιλισμός μας στη σαγήνη της πολιτικής βίας. Της καλής πολιτικής βίας, εννοείται. Που καθεμιά από τις πολλές βερσιόν της ζει για να κατασπαράξει τις άλλες, στο πλαίσιο της ανάπτυξης του ευρύτατα διαδεδομένου πολυέκδοχου δόγματος/θρησκεύματος «Εχθρός-Μίσος-Βία».

Βαϊμαρικότατα
 

Οι αναγνώστες μας είναι επαρκώς κοινωνοί: η επικαιρότητα ποτέ δεν μας αφήνει να αγιάσουμε, αφού. Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι η Κυβέρνηση Περονόσπορου έχει διαμορφώσει εξαιρετικό περιβάλλον για εκδήλωση/κλιμάκωση περιστατικών ανεξέλεγκτης πολιτικής βίας. Και μαζί με την αποχαυνωμένη/εθνολαϊκισμένη κοινωνία χασκογελούν κανονικά και βαϊμαρικότατα.

Ο Χειρότερος την ξανάπε πρόσφατα την γνωστή Μαοϊκή πιπεριά «Μεγάλη αναστάτωση, θαυμάσια κατάσταση!» (αυτή τη φορά με ψιλοάσχετη αφορμή). Δείχνοντας το μέτρο της σοβαρότητάς του, την είχε πρωτοντουντουνήσει στην διάρκεια των Δεκεμβριανών 2008. Όταν με άλλοθι μια άθλια δολοφονία, άσχετοι πικραμένοι έκαιγαν/έσπαγαν/έκλεβαν για πλάκα (σημειωτέον, τότε δεν υπήρχε πείνα), ασκώντας βία για τη χαρά της βίας.

Θαυμάσια κατάσταση, είπατε, Κυριούλη; 

Πάρτε λοιπόν, μεγάλη αναστάτωση παντού! Πάρτε τραμπουκαλεμένο «έτσι-γουστάρω-No-border-Camp» στο Αριστοτέλειο, ίσα-ίσα για να τεστάρουμε τα όρια του πρωτοφανώς ανυπόστατου για ευρωπαϊκή χώρα Κράτους Δικαίου… Γευθείτε την κυριαρχία μας στα Εξάρχεια και ξαναγευτείτε την. Πάρτε αιφνίδιο φασιστοτραμπουκισμό στον δήμαρχο Ελληνικού. Χαρείτε Μνημείο Λυσικράτους μπογιατισμένο α-λα-Τζιχαντιστές-κατά-Παλμύρας: δεν καταντάμε Ελληνικό ΙΣΙΣ φορ νάθινγκ… Πειράζει που είμαστε ουγκ και φωνάζουμε «κάτω η βιομηχανοποιημένη ζωή!», σπάζοντας αρχαία και νεότερα μνημεία; Καθόλου! Απολαύστε θαυμάσια κατάσταση γύρω από το ιστορικό Ε.Μ.Π., που κανονικά και με τον άγραφο νόμο έχει καταστεί Άσυλο του Μολοτοφικού Μίσους των Εχθρών της Ζωής. Πάρτε καμένα λεωφορεία/τρόλλεϋ, πάρτε εξαέρωση κοινωνικού/οικονομικού ιστού. Πριν ελάχιστα χρόνια, βλέπαμε προσκαίρως παιδάκια (αντί για πρεζάκια) να παίζουν μέσα στην Πλατεία (αστυνομευμένων) Εξαρχείων, τώρα η περιοχή πάλι είναι (Πρώτη-Φορά-«Αριστερά») κλειστή. Βαϊμαρική Αυτοδικία «έτσι-γουστάρω-παντού!» από Τάγματα Εφόδου «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων»… Όποιος γουστάρει οπλοφορεί/παίρνει το νόμο στα χέρια του.
 

Πάρε θαυμάσια τρομοκράτηση, λοιπόν, ανόητε! Και συλλογίσου την συνεπαγόμενη αλληλουχία. Η κοινωνία δεν θα αντέξει τέτοια κλιμακούμενη «κινηματική» πίεση Σομαλικής Αυτοδικίας, οπότε αυτή αναπόφευκτα θα κατασταλεί με μακρόχρονη αχρείαστη κρατική κατάπνιξη στο αίμα… Δεν θα φταίνε τότε οι ψωνισμένοι/φαντασιόπληκτοι «Πολιτοφύλακες», αλλά εσείς, ανίκανες/ιδεοληπτικές/καταστροφικές ηγεσίες, θλιβερές μου ορδές!

«Κινηματικότατα»
 

Ο βλακώδης/κολλημένος θαυμασμός της βίας, δεν είναι μόνο ιδεοληπτικός, ως απόρροια της χαζής ανάλυσης του λαστ-γήαρ Μαρξισμού-Λενινισμού. Είναι επίσης αποτέλεσμα της πτωχοδιάβολης νεοκομμουνιστικής φρεσκομπαγιατίλας, που έγινε εσχάτως της μόδας υπό την γοητευτική μορφή της «κινηματικότητας»… Βέβαια αυτή καθίσταται μια ακόμα χαζομάρα, όταν υποχρεωτικά δονείται από τον παλμό της βίας. Κινηματικότητα ενδιαφέρουσα, που ξεκολλάει την κολλημένη ζωούλα μας, μπορεί να υπάρξει κάλλιστα ως κινητική κοινωνική ζωντάνια. Δεν προϋποθέτει βία ντε-και-καλά.
 

Έτσι κυριαρχεί, άλλωστε, η αενάως ανεπίλυτη αντίφαση ευστάθεια-αστάθεια. Δηλαδή καλή η σταθερότητα σε ένα σύστημα, αλλά χρειάζεται και κινητικότητα, ώστε αυτό να μην κολλάει και σαπίζει. Όχι υποχρεωτικά με χρήση βίας, όμως. Τέτοιες λεπτομέρειες, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για ληγμένα εξουσιολιγούρικα βλαχαδερά.

Δόγμα της Ασυνέχειας, χουλιγκανικότατα
 

Διαισθανόταν ο Ακαταλληλότερος, όταν κανάκευε/αποενοχοποιούσε τα χυδαία (Δεκεμβριανά και αργότερα Αγανακτισμένα/Αγαναζισμένα) βίαια ένστικτα του λαϊκισμένου οχλοπολτού, ότι έτσι θα κέρδιζε εύκολα την εξουσία.  

Πού να φανταστεί, όμως (άλλωστε είναι αποδεδειγμένα τύπος «βλέποντας και κάνοντας»), ότι αργότερα η εγκαθίδρυση αυτής της «δικαιωμένης» βίαιης ανωμαλαρίας, θα του παρενοχλούσε τη διατήρηση της εξουσίας; 

Παρομοίως, τότε στήριζε φασιστοτραμπούκικες αντισυγκεντρώσεις, σήμερα βασανίζεται ανάλογα. Χτεσινοί Πολάκηδες λούζονται αυριανούς Πολάκηδες. Επίσης, παρομοίως, πυροβολημένοι στρατόκαυλοι ναζί κάνουν τακτικές πολεμικές ασκήσεις σε βουνά, ώστε να μας σώσουν από τον Κομμουνισμόν! Πού να σου εξηγώ… Σήμερα, βία είναι η αμήχανη ανορθολογική εκδήλωση της αδυναμίας/ανικανότητας να απαντήσουμε ορθολογικά στα αδιέξοδά μας…
 

Και τι είναι «Φασισμός»/Ολοκληρωτισμός; 

Δουλεύω ολοκληρωτικά για το (οποιοδήποτε) Καλό (μου), ώστε κάποτε να το επιβάλω (βλαμμένο ντετερμινιστικό Κισμέτ: «όταν ο ήλιος σηκωθεί από Δυτικά, θα έχουμε τέλεια/δίκαιη κοινωνία»). Οι οπαδοί της επιθετικής τελεολόγας τελειότητας, λοιπόν, είναι Ολοκληρωτικοί/«Φασίστες» κάθε μορφής, δεν άκουσαν τον (πρώην Μαρξιστή) Τάσο Λειβαδίτη: «η πραγματικότητα είναι κάτι το δευτερεύον, που διέκοψε για λίγο τα μεγάλα μας σχέδια»…

Στο πλαίσιο του ευρύτερου εκτσογλανισμού μας, βέβαια, η συγκεκριμένη ποινικο-«πολιτική» σύζευξη θιασωτών της βίας ιδεολογικοποιεί τον μηδενιστικό χουλιγκανισμό «βία για τη βία» των εξουσιολιγούρηδων εχθρών της ζωής, που βολεύονται πίσω από το Δόγμα της Ασυνέχειας. Δηλαδή, πρώτα τα καίμε/σπάμε όλα. Μετά, στάχτες/ερείπια παντού! Σούπερ! Έτσι θα χτίσουμε από το μηδέν τέλεια κοινωνία, όπου θα τρώμε πιλάφι και μέλι! Όμως, ποια εχέγγυα τελειότητας διαθέτουν οι συγκεκριμένοι Τζιχαντιστές;…

Αυτοδικία ίσον Φασισμός
 

Ουδείς «Αριστερός» γραφειοκράτης μπουχεκαρεκλάς τολμάει την αυτονόητη δημοκρατική νομιμότητα (ήταν τυχαία η προχτεσινή ανακλαστική επιτυχής αντιναρκωτική αστυνομική επέμβαση μετά τη δολοφονία Χαμπίμπι;). Ουδείς καταλύει, δηλαδή, αυτή την αντικοινωνική φασιστική γυφτιά «της-Αριστεράς-και-της-Προόδου» από οργανωμένα Φασιστικά Τάγματα Εφόδου…

«Κάτω η ανιστόρητη θεωρία των δύο Άκρων», θα πείτε. Νταξ, το μάθαμε το λαστ-γήαρ ποίημα. Όμως, η ζωή είναι αμείλικτη/αποκαλυπτική. Όσοι σαλταρισμένοι Ολοκληρωτισμοί υπόσχονται γκρέμισμα του Κακού και μετά νίκη του φορέβερ Καλού (με μια εγχειρισούλα πάνω από τα ρούχα) είναι Φασιστικοί. Και κάθε τελεολογικό «Όραμα» μισεί τα τόσο «αντίθετα»/εχθρικά ετερόχρωμα οράματα. Και ζει για να τα ξεπαστρέψει βιαίως. Όμως, ΟΛΑ τους έχουν δομικά πανομοιότυπο Σόφτγουεαρ/Λειτουργικό. Τη χαζή πρόσληψη/αφοσίωση στο Δόγμα της Ασυνέχειας «γκρεμίζω τα πάντα τα Κακά, πετυχαίνω ισοπεδωμένο μηδέν και ξαναχτίζω τα πάντα τα Καλά αποξαρχής»… Και μην αντισταθεί κανείς, όταν τον γκρεμίζω. Το Δόγμα «Εχθρός-Μίσος-Βία-Δίκαιη-Αυτοδικία» να ‘ναι καλά…

Παραλειπόμενα:

KOINΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στο ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: (Της εξουσίας) το σκαμνί σέρνει (ψευτών) καράβια

Του ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ


Aισιόδοξη η πρώτη όψη. Πόσο να αντέξουν οι απερινόητοι ολετήρες; Οι εξαπατηθέντες προσέρχονται στα γκισέ για δόσεις φόρου, κατόπιν ΕΝΦΙΑ… Όσο κι αν ισχύει ανυπερθέτως το ρηθέν «ο τσιφτετέλληνας ευκολότερα εξαπατάται, παρά πείθεται πως εξαπατήθηκε», κάποια στιγμή αναγκαστικά θα πεισθεί, αλλιώς θα πληρώσει περισσότερο την αφέλειά του.


Πανίσχυρο είναι ΤΟ Σύστημα

Τα θύματα της μεγαλύτερης ψευδαπάτης από τη Συνθήκη των Σεβρών, σταδιακά πιάνουν το υπονοούμενο. Τα χειρότερα είναι μπροστά. Εκατοντάδες νέα απίστευτα ψέματα-ψέματα-ψέματα, αποκαλύπτονται καθημερνώς, σφίγγοντας τα στομάχια των ανθεκτικών κοψοχέρηδων.

Μην αυταπατώμεθα, όμως, δεν πέφτει εύκολα η χυδαία τυραννία. Η Δικτατορία του Πελαταριάτου στηρίζει τον Εκμαυλιστή. Ιδού, καραδοκεί η ακσιοπρεπώς διεφθαρμένη Ελλάδα, έτσι τη δασκαλεύει η ηγεσία της, αφού.

Απεργία αμειβόμενη, όλες οι ΔΕΚΟ αζημίωτα «αντιστέκονται στο Ξεπούλημα» (εκσυγχρονισμό κατά της Διαφθοράς…), συνοδεία αντικυβερνητικών ανακοινώσεων ΣΥΡΙΖΑ… Ο Δ.Σ. του ΟΣΕ καταγγέλλει την Αστυνομία, που προσφέρεται να αποτρέψει Κατάληψη του κτιρίου του, («Μπέμπα-πώς-το-λεν-το-σ’-αγαπώ;»), κιμπαριλίκια δες!… Κάποιοι υπενθυμίζουν: στη Φάρμα των Ζώων, μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα («χαριστικές διατάξεις σε 150.000 δάνεια Δ.Υ»…). Και κάτω η διαπλοκή, τώρα ζήτω η δικιά μας διαπλοκή, βίβα κουμπάρε! Και δεν χρειάζεσαι «άριστα» για κρατική υποτροφία: και το 6,5 καλό είναι. Είπαμε, ΣΥΡΙΖΑ-της-ήσσονος-προσπάθειας-padu…

Ψηφίζουν τα 16χρονα μειράκια/κοράσια με τα στρατιωτάκια και τις κούκλες, που ευλόγως απαγορεύεται να εργάζονται-φοροδηλώνουν-πίνουν-οδηγούν-παντρεύονται χωρίς γονική συναίνεση… 


Δεν Ψηφίζουν οι ήδη δικαιούχοι απόκληροι/απόδημοι, που κατάλαβαν πια πώς/γιατί ψηφίζουν… ΤΟ Σύστημα κολακεύει αδαείς, απαγορεύει γνώστες. Άθλιο λαϊκισμό καταγγέλλει ο Σ.Θ. (Δες και «Το Άγιο Δισκοπότηρο της Απλής Αναλογικής»)...

Και πώς να χάσει ΤΟ Σύστημα, που προσπαθώντας να σώσει το τομάρι του μέσα στην καθολική καταστροφή, διαθέτει κατάλληλη ηγεσία;  


Αυτό κερδίζει χρόνο, εκείνη τον έρωτα του σκαμνιού. Γουίν-γουίν-σιτσουαίησον.


Το σκαμνί και τα όνειρά σου μην τα λες


Ο Εθνικός Διονύσης το είπε πρώιμα/ξεκάθαρα. Μια μέρα κρύα, μπορεί και οι Φροϊδιστές να ’ρθουν στην εξουσία. Οπότε ανάλυση με στεγνούς πολιτικούς όρους δεν βοηθάει. Εδώ συμβαίνουν φοβερά-και-τρομερά δυσερμήνευτα.


Η αποτελεσματικότητα του ατάλαντου τσιπροθράσους είναι παιδί του Αντρέα. Εκείνος μας ντρέσσαρε και έκτοτε τα επίγονα γατάκια (Κωστάκης-Γιωργάκης-Αντωνάκης) αναπαρήγαν τη συνταγή, τηρώντας πάντα κάποια στοιχειώδη προσχήματα. Ετούτος ο έσχατος, όμως, έχει τόσο ξεφύγει. Γίνεται;


Η εύκολη ανάλυση ξεκαθαρίζει. Το ανέκδοτο του βλακός που απατήθηκε από τη σύζυγο και για να την εκδικηθεί κατέκοψε τα γεννητικά του όργανα, εδώ χειροτερεύει δραματικά. Νόμιζε ο ιδεοληπτικός ηγέτης ότι οι δανειστές τον απατούσαν και για να τους εκδικηθεί, κατέκοψε τα γεννητικά όργανα του έθνους…


Η πιο σύνθετη ανάλυση, όμως, αλλιώς διαβάζει την κατάσταση των πραγμάτων. Η ιδεοληπτική αυταπάτη ήταν δική μας, όχι της ηγεσίας. Ο έρωτας του εξουσιολιγούρη για την καρέκλα έκανε τη δουλειά, αυτός έστησε μια απόλυτη συστηματική/συνειδητή εξαπάτη. Η ασύστολη βροχή αποκαλύψεων ξεσκεπάζει την αφόρητη για τους κοψοχέρηδες πραγματικότητα: όλα θυσιάστηκαν για το μείζον πρόταγμα, το τιμημένο το σκαμνί της εξουσίας. Μετά μέτρησαν οι πελάτες και τελευταίοι η Πατρίδα και ο Τόπος… Τόσο απλά, τόσο εύκολα.


Σαν τους άθλιους δυναμιτιστές-ψαράδες, που για ένα τσούρμο ψάρια, μια αρπαχτή, καταστρέφουν τον γόνο σε μια περιοχή για δεκαετίες, καταδικάζοντας τα παιδιά τους σε πείνα… Για μια πρέζα εξουσίας, λοιπόν, για ένα σκαμνί, καταστρέφουν ολόκληρη Πατρίδα και πολλές γενιές, για δεκαετίες. Δεν το λες εσχάτη προδοσία, είναι εθνική μειοδοσία λόγω βλακείας. Ακριβώς σαν χτες, γράφαμε πέρσι σχετικά (δοκιμάστε/θυμηθείτε) «Ως πότε, παλληκάρια, θα τρώμεν τα σανά;»…

Αδίστακτα οργανωμένη θρασύτατη απάτη:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μπλόκα, γιούργια και κοπάνα - Από τον Τσοχατζοπουλισμό στην Τσιπρασιατική Καταστροφή

Του ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

Προχτές ένας συνδικαλιστής αγροτοπατέρας δήλωσε το σύνηθες νόστιμο, που πίσω του κρύβει όλο τον ξύλινο Τσοχατζοπουλισμό μέσα μας: «Αποφασίσαμε την περαιτέρω κλιμάκωση των αγωνιστικών μας κινητοποιήσεων, με νέες μορφές πάλης». Κρατήστε το ως κλασική συμπτωματολογία της άρρωστης κοινωνίας μας.

Η Μεταπολίτευση ΚΑΙ ως ευκαιρία ανωμαλίας

Σαράντα χρόνια Μεταπολίτευσης, μας χάρισαν μεγάλες επιτυχίες και μεγάλα ατυχήματα. Ενόσω ο Καραμανλής και ο Σημίτης πάσχιζαν να παραχώσουν την Ελλάδα στα μεγάλα διεθνή σαλόνια (ΕΟΚ και ΟΝΕ), ώστε να βρει μια καλύτερη τύχη, από το πλάι και άλλα πλάνα ήταν σε εξέλιξη.

Έτσι, χτιζόταν σιγά σιγά και παράλληλα με την προσπάθεια της ευρωπαϊκής μας ολοκλήρωσης, το Κράτος του Τσοχατζοπουλισμού. Δηλαδή του Πελατειακού Εθνολαϊκισμού, που (αλλάζοντας πολιτικά χρώματα, ιδεολογικά αρώματα και προσωπεία) ρούφηξε την εθνική ικμάδα και σούρωσε μέχρι τελικής χρεωκοπίας τον ελληνικό λαό.

Όλα άρχισαν τότε που το φρέσκο μεταπολιτευτικό πολιτικό ρεπορτάζ πρωτοαποκάλυψε την επελαύνουσα νέα τάξη πραγμάτων του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ. Τότε που ο Εθνικός Διονύσης μας προειδοποιούσε για τον Πολιτευτάκια, αλλά εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια… Και που, κατόπιν, με αγωνία δίδασκε ο Κουν, παρουσιάζοντάς μας τις «Δάφνες και πικροδάφνες».

Τότε, λοιπόν, λίγοι είχαν προσέξει το σωστό όνομα: Άκης!!! Άκης Τσοχατζόπουλος, ως επί κεφαλής των «Τσοχανταραίων» ή των «Εκτελεστικάριων».  

Τότε που διαγραφόταν από το ΠΑΣΟΚ, όποιος είχε το θράσος να λέει τη γνώμη του, χωρίς να έχει ρωτήσει τον Άκη. Αυτός μόνο ήξερε τη γνώμη του Μεγάλου, αφού. Και με τη σοβαροφανή βραχνάδα του εγκαλούσε τους διαγραφέντες για «ομαδοποίηση και ελιτισμό». Έτσι άρχισαν όλα…

Ο Άκης μέσα της (The Akis inside):

ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πώς έμαθαν πως γ@μι*ομ@στε και πλάκωσαν και τα στίφη? Ποιός τους κάλεσε αριστεροί ολετήρες μου?

Toυ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

(...) Όπως όλοι οι πρόσφυγες, παρόμοια κινούνται και οι λαθρομετανάστες.  

Επιμένουμε, ο ακριβέστατος αυτός όρος τιμητικά δείχνει oδύσσεια τόλμη σαν των παππούδων μας, που λάθρα πήγαιναν Αμέρικα κρυμμένοι σε υπερωκεάνεια αμπάρια.

Βλακωδώς η κορεκτίλα (θα τα διαλύσει τα λεξικά, αλήθεια τους λαθρεπιβάτες πώς θα τους λέμε για να μην τους «προσβάλλουμε»;…) τους ονομάζει «παράτυπους μετανάστες». Και στο φινάλε, στραβίζοντας ως προς τα ονόματα, ίσως χάνει τα πραγματικά τους ανθρώπινα δικαιώματα…

Θα μπορούσαν, λοιπόν, οι προσφυγομετανάστες απλούστερα και ασφαλέστερα να πάνε μέσω Κωνσταντινούπολης/Ανδριανούπολης/Βουλγαρίας στην Ευρώπη. Αλλά προτιμούν να περνούν σε ελληνικά νησιά με βάρκες που βουλιάζουν και στέλνουν πολλούς (και παιδάκια…) καρφωτούς σε κρύους βυθούς.

Γιατί; 

 Κανενός δεν πέρασε από το μυαλό ότι τους προσέλκυσε εδώ η γελοιότητα της Στρατηγικής «λιάζονται». Αυτή ξεκίνησε πριν χρόνια λαμβάνοντας παγκόσμια προβολή (θυμάστε τους «αλληλέγγυους» του Μεγάρου «Υπατία») διαφημίζοντας διεθνώς τον (ενδεδειγμένο, Ελληνικό) Δρόμο του Δυτικού Μεταξιού…

Έτσι, μάθανε ότι «δεχόμαστε» και πλάκωσαν και τα στίφη. Εφταψήφιοι λαθρομετανάστες και εξαψήφιοι πρόσφυγες για Ευρώπη ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ μέσω Πλατείας Βικτωρίας. 

Ενώ διαφορετικά θα είχαμε διεθνή πλουραλισμό στις εξόδους και την κατανομή ροών...  

Αυτό, εκτός από τις γνωστές τρομακτικές συνέπειες (εγκλωβισμό και σήψη τους εδώ μαζί μας, τρομακτική μιζέρια σε ελληνικές περιοχές, ανθεκτική υπερανάπτυξη ναζί) ακόμα γεννάει περισσότερες...

Και τώρα... 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μικρές ιστορίες για γάτες με πέταλα

Του ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

Ως τώρα τζάμπα μιλάγαμε για τα αμαρτήματα του Αλεξάκη της καρδιάς μας, αφού ο οχλοπολτός τον θέλει διαχειριστή, δεν πα-να-χτυπιόμαστε-εμείς, που ζούμε ανάμεσά τους…  

Εσχάτως, όμως, όπως είχαμε προειδοποιήσει, ήρθε η ώρα να πονέσει το πορτοφόλι. ΤΟ καθεστώς ξεφουρνίζει ιστορίες δι’ αγρίους και ο οχλοπολτός αρχίζει να θυμώνει.

Θρυλείται επίσης ότι αλλάζει άρδην και η ανοχή των βαρομέτρων. Οι ταξιτζήδες ψιλοδυσανασχετούν και αλλάζουν το τροπάριο. Από «γιατί, χειρότεροι δεν ήταν οι Σαμαροβενιζέλοι;» (αφού τελικά ΔΕΝ ήταν), σταδιακά μεταστρέφεται σε «δυστυχώς την πατήσαμε, μας εξαπάτησαν, τώρα είναι αργά!»…

Γάτες με πέταλα: Αλεξάκης και οπαδοί

Δύο αναφορές έσκασαν τελευταία και προκαλούν διεθνές σούσουρο. 

Ένα ωριαίο τηλεοπτικό ντοκυμανταίρ («Ελλάδα, η επόμενη μέρα» (γαλλόφωνο, ολόκληρο εδώ) του έγκυρα ελληνολογούντος Ζαν Κατρμέρ (Liberation) για το ARTE-TV. 

Και μια ενδελεχής έρευνα «Οι τρεις μέρες που έσωσαν το Ευρώ» του Ίαν Τραίυνορ στον Guardian.

Από το πρώτοπροκύπτουν πολλά (υποτιτλισμένη σταχυολόγηση) που θα κάνουν τον Αλεξάκη της καρδιάς μας και τους οπαδούς του να ντρέπονται. Ενδεικτικά:

Γιουνκέρ: «…ποτέ δεν κατάλαβα αυτή τη στρατηγική… …ο Τσίπρας εξαπάτησε τους Έλληνες, πηγαίνοντας χωρίς σχέδιο μέρα τη μέρα»… …«Une reelle performance!» (εξηγεί ειρωνικά πώς μας πούλησε το χειρότερο μνημόνιο για καλύτερο)…

(Κορυφαίος) Moscovici: «Είπα του Βαρουφάκη, ωραία τα λες, άμα ήμασταν σε κάνα αριστερό συνέδριο, θα καπνίζαμε και θα τα βρίσκαμε. Αλλά, κοίτα τον Σώυμπλε απέναντι: Δεν είναι αριστερός, δεν καπνίζει και δεν τσιμπάει σε τέτοια κολπάκια».

Για τον Σώυμπλε που συμφωνεί ότι οι Έλληνες είναι μεγάλος λαός, αλλά η Ελλάδα δεν είναι κράτος, τα είδαμε προχτές εδώ.

Από την έρευνα στον Guardian, απολαύστε ελεύθερα, μαθαίνοντας ανατριχιαστικά πόσο ευεργετηθήκαμε από το Δημοψήφισμα. Και πώς, κοντολογίς, από την πολλή διαπραγμάτευση, μάτωσε το χέρι του Αλεξάκη και σε εφτά μήνες καταστράφηκε η χώρα…

Συμπέρασμα; 

Τρώμε από παντού χλεύη και ειρωνεία, ενώ νομίζαμε ότι ο Αλεξάκης μας οδηγεί σε ακσιοπρέπεια και υπερηφάνεια… Και στο δια ταύτα, κάθε ώρα «διαπραγμάτευσης» χανόταν και λίγη πατρίδα…

Και λέγαμε στον Κατρμέρ: «αν είναι να έρθει λιτότητα, τότε εμπιστευόμαστε μόνο Τσίπρα» (αν είναι να κολαστώ, θέλω μόνο μαζί σου, έλεγε κάποτε η Σοφία Βώσσου)… 

Τώρα, όμως, που καταλάβαμε ότι βλακωδώς ξανάφερε χειρότερη λιτότητα ο αρχιδιαπραγματευταράς Αλεξάκης, ακόμα επιμένουμε;

Πάντως, δεν είναι πεταλόγατος, γάταρος είναι ο Αλεξάκης: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η Κρυφή Γοητεία της Κοροϊδίας

Toυ ΣΑΚΕΛΛΑΡΗ ΣΚΟΥΜΠΟΥΡΔΗ

Απόψε ψηφίζεται το Πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για την αποδέσμευση της δόσης των δύο δις ευρώ. Και ξεκινάει μια νέα υφεσιακή ακολουθία από βουτιές εισοδημάτων και εθνικού πλούτου. Σαν και τότε που φουντάραμε από το 2010 μέχρι λίγο πριν το τέλος των Σαμαροβενιζέλων, οπότε και είχε ξαναρχίσει κάποια εύθραυστη άνοδος του ΑΕΠ και πτώση της ανεργίας. Αλλά, η διαφορά έγκειται αλλού.

Το 2010 κάψαμε ζωντανούς τρεις ανθρώπους στην ΜΑΡΦΙΝ.  

Το 2011 παρά λίγο να τσακίσουμε τα μνημόνια, προσπαθώντας φιλότιμα να ανατινάξουμε το μπο&ρδέλο τη Βουλή. 

Τουλάχιστον, το 2012 καταφέραμε να ανοίξουμε το δρόμο προς την Παλμύρα για τους τζιχαντιστές του ISIS, κάνοντας στάχτη το «Αττικόν» μέσα σε μια φλεγόμενη Αθήνα.

Πολυνομοσχέδιο και όλα τα κορόιδα ησυχάζουν

Η διαφορά, λοιπόν, του τότε με το τώρα, είναι ότι απόψε, που έχουμε πολύ σκληρότερο Πολυνομοσχέδιο, δεν θα μας καεί καρφί. Μήτε νεκρούς θα έχουμε, μήτε το Μπο&ρδέλο τη Βουλή θα βατέψουμε, μήτε την Αθήνα θα κάψουμε.

Είτε γιατί, ως εμπνευστές της ξελιγωμάρας εκείνης, καταλάβαμε ότι ριζοσπαστικό δεν σημαίνει υποχρεωτικά και αριστερό. Και το πολύ το τάπα τάπα της ριζοσπαστικοποίησης κάνει το παιδί ντουλάπα, ενίοτε και αγαναζισμένο...

Είτε γιατί, ως εμπνεόμενα ενεργούμενα, καταλαβαίνουμε σιγά σιγά ότι όλος εκείνος ο εγκληματικός σαματάς ήταν για να γίνει ο Αλεξάκης μας Πρωθυπουργός, με τίμημα φτώχεια, μιζέρια, υπανάπτυξη. Αφού, ήδη, με παρόμοιο τίμημα νωρίτερα ο πρότερος σαματάς ήταν για να γίνει Πρωθυπουργός ο Ζάππειος («ουδείς αναμάρτητος», χε,χε) Αντωνάκης.

Ο λόγος της αποψινής ησυχίας είναι ένας, γνωστός και μέγας. Ότι αυτά τα νέα σκληρά μέτρα, μπορεί να είναι χειρότερα, αλλά είναι ηθικά, καλοπροαίρετα, σοσιαλιστικά, «αριστερά» και είναι κομμένα από ψαλίδια ακονισμένα με αντι-νεοφιλελεύθερα γυαλόχαρτα... Το Τσιπνημόνιο είναι ένα μνημόνιο αντιμνημονιακό. Όχι, λοιπόν, ανήθικα, κακοπροαίρετα, νεοφιλελεύθερα και δεξιά μέτρα, σαν των αλλωνών, που ήτανε μνημονιακοί στην ψυχή και στο σώμα.

Άλλωστε, ο Αλεξάκης μάτωσε στην διαπραγμάτευση, κάνοντας επί μήνες το χοντρό ψιλό, ενώ οι προηγούμενοι ήτανε λακέδες του ιμπεριαλισμού. Τι κι αν του Αλεξάκη το ξύσιμο απεργάστηκε καταστροφές, αφού ανατροφοδότησε νέα αστάθεια, έλλειψη ρευστότητας, ύφεση και ανεργία; Φτάνει που είχε την πρόθεση την καλή, να μας δωρίσει τον άξιο εαυτό του για Πρωθυπουργό. Είχαμε κι άλλους Αλεξάκηδες στο χωριό μας για ηγέτες; Ας μην γκρινιάζουμε τα κορόιδα, λοιπόν, εμείς που τζάμπα χορεύαμε χορούς κυκλωτικούς στο Σύνταγμα, για το ΟΧΙ που τελικά ήταν ΝΑΙ…

Το υποκείμενο της κρίσης; Εμείς, όχι ο Αλεξάκης!

Θυμόμαστε το προχτεσινό «ντου» από αδιόριστους εκπαιδευτικούς την Τρίτη στο γραφείο του Υπουργού Νίκου Φίλη με σύνθημα «Τέρμα-πια-η-κοροϊδία!». Δεν είναι παρά μόνο μια μικρή εκδήλωση του γενικευόμενου φαινομένου της φούντωσης, που σταδιακά διογκώνεται στις ψυχές των κορόιδων. 

Γιατί, τόση απογοήτευσις και οργή; 

Απλώς, γιατί ήταν μπάφα το καρπούζι.

Μπουρούχα ήταν το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και τα εξωγήινα μέτρα του: ένα χρόνο μετά την εξαγγελία του, παντού, τα πάντα όλα γίνονται ακριβώς ανάποδα («ψηφίζοντας και ξεψηφίζοντας», γελάστε υπεύθυνα: πώς τους έκανε ρόμπες ο Βενιζέλος)...

Ο ένας νόμος κι ένα άρθρο που σκίζει τα μνημόνια. 

Η διαγραφή του χρέους, 

η επιστροφή του 13ου μισθού, 

ο ελάχιστος μισθός στα 751 ευρώ, 

η κατάργηση ΤΩΡΑ του ΕΝΦΙΑ, 

η εθνικοποίηση των τραπεζών. 

Η κατάργηση των ιδιωτικοποιήσεων και των μνημονιακών νόμων για τα εργασιακά και τις μετενέργειες και τις μειώσεις των συντάξεων (θλιβερές μου ορδές).

Όλοι εξαπατημένοι, εκτός της Εκκλησίας (χε,χε)… Αλλά είπαμε. Για να τελειώνει το παραμύθι των διακορευμένων παρθένων. Υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι απατεώνες που κορόιδεψαν τον οχλοπολτό, αλλά και οι ίδιοι οι πικραμένοι ψηφοφόροι τους, που κάνουν πως δεν κατάλαβαν τι ακριβώς πρέπει τώρα να κατακόψουν.

Κορόιδα είναι όσοι νόμιζαν ότι ψήφισαν «Αριστερά». Τώρα ας διαπιστώσουν, μετά την απομάκρυνση από το Ταμείο, ότι τους κλέψανε το πορτοφόλι οι επιτήδειοι της παρδαλής και σαρδανάπαλης Παΐσιας συγκυβέρνησης. Και εκτός από τα ακροδεξιά της ξενοφοβιλίκια, ούτε θέλει ούτε μπορεί να εκκοσμικεύσει το βαθύ πελατειακό παρακράτος του καθ’ ημάς ισλάμ. Έτσι θα συνεχίσουμε να βυθιζόμαστε έως τον πάτο που «έρχεται» καταπάνω μας.

Τα παπατζηλίκια μας με το έξυπνο πενάκι του Χρήστου Παπανίκου

Σε αυτούς στηρίζεται ο Αλεξάκης (#δύναμή-μου-η-ευήθεια-του-λαού-μου), όταν η Αντιπολίτευση του αραδιάζει τα ψέματα που κορόιδεψαν τους κοψοτέτοιους και εκείνος θρασύτατα απαντά «Δεν μπορείτε να χωνέψετε πως ο Λαός μίλησε!»… 

Δηλαδή, αφού ο κορόιδος λαός θέλει να τον καβαλήσουμε ταπεινωτικά, εσάς τι σας κόφτει; Σας τρίβουμε στη μούρη το εκλογικό αποτέλεσμα. Δεν σας φτάνει;

Η βλακεία, ως αποτέλεσμα της ανορθολογικής αμάθειας, είναι το πιο ευεπίφορο περιβάλλον για να ανθίσει η οργανωμένη κοροϊδία. Έτσι δημιουργείται και το θεμελιώδες αεικίνητο: