RADAR: Ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ: ΚΑΙΣΑΡΗΣ Κ.

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΙΣΑΡΗ

Τελευταίες μέρες της Πομπηίας. Και δεν πρόκειται για το μυθιστόρημα του Edward Geοrge Bulwer-Lytton. Ούτε για κάποια από τις ταινίες που έχουν γυριστεί. Είναι οι τελευταίες μέρες της κυβέρνησης Αλέξη – Τέρενς Σπένσερ Κουίκ.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 26ης Μαΐου ήταν ο Βεζούβιος που έσκασε. Με το ασκέρι των συριζαίων να τρέχει μπας και προλάβει. Οχι για να σωθεί, όπως οι κάτοικοι της Πομπηίας. Να τρέχει για να τακτοποιήσει εκκρεμότητες. Να βολέψει γιους και θυγατέρες. Νύφες, γαμπρούς, ανίψια και πάσης φύσεως ημετέρους. Να χαρίσει το πρόστιμο των 38 εκατ. της ΣΕΚΑΠ.

Είναι το ηθικό πλεονέκτημα της (δήθεν) Αριστεράς που έγινε για μία ακόμα φορά ρόμπα ξεκούμπωτη.

Είναι η συντρόφισσα Τασία, που αναγνώρισε ότι «αξιοποιήθηκαν κάποιες γνωριμίες, διασυνδέσεις κ.λπ.» για να βολευτεί η κόρη της στη Βουλή.

Ακόμα πιο «ειλικρινής» ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης. «Δεν αισθάνομαι ούτε ίχνος ενοχής και ευθύνης».

Αυτό έλειπε. Αν δεν τους διέκρινε δηλαδή η ηθική και η ακεραιότητα της Αριστεράς, τι παραπάνω θα κάνανε; Θα διόριζαν και τα ξαδέρφια;

Παρά ταύτα, κάτω από τη γενική κατακραυγή, υποχρεώθηκαν να τα πάρουν πίσω. Ταυτόχρονα δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Αλλος χωρίζει και πέφτει σε κατάθλιψη. Το να χωρίζεις από την εξουσία είναι πολύ πιο επώδυνο. Οδυνηρό. Σύντροφο βρίσκεις. Αντε βρες υπουργείο.

Ξέρεις τι είναι να αρχίσεις να μαζεύεις σιγά σιγά τα πράγματά σου; Να μετράς μία μία τις μέρες ανάποδα;

Κι αν πρόκειται περί φαντάρου, «είκοσι και μία μείνανε», όλα καλά κι όλα ωραία. Η αναμονή είναι γλυκιά. Περιμένεις το ευχάριστο. Το απολυτήριο. Το χαρτί. Αν πρόκειται περί υπουργού; Που περιμένει στις 7 του αλλουνού το δυσάρεστο; Το απολυτήριο από την κυβέρνηση; Που θα πρέπει να εγκαταλείψει τη Μερσεντές. Τις δόξες και τα μεγαλεία.

Που από τη Δευτέρα 8 Ιουλίου το τηλέφωνο θα σταματήσει να χτυπάει. Εκεί που σε ψάχνανε όλοι δεν θα σ’ αναζητάει κανείς. Δημοσιογράφοι και πάσης φύσεως νταραβεριτζήδες, εξαφανίζονται.

Δεν είναι εύκολο. Στρατιωτικοί που βγαίνουν στη σύνταξη σαλτάρουνε. Εκεί που καθόντουσαν όλοι κλαρίνο περπατάνε στον δρόμο και δεν τους χαιρετάει κανένας. Γκρίνια στην ταμία του σουπερμάρκετ επειδή αργεί. Φασαρία στο γκαρσόνι επειδή δεν έφερε γρήγορα τον καφέ.

Βλέπεις την εικόνα του Αλέξη. Πόσο έχει αλλάξει από την κατραπακιά του 10%. Λες και είναι άλλος άνθρωπος. Η μαγκιά, η έπαρση και το νταηλίκι έλαβαν τέλος. Το αυτάρεσκο χαμόγελο. Η υπεροψία και η ειρωνική αντιμετώπιση του αντιπάλου. Οσο καλός ηθοποιός κι αν είναι, δεν μπορεί να κρύψει την αίσθηση της ήττας που τον διακατέχει. Κι αυτό βγαίνει και στα κατώτερα στελέχη. Η απώλεια της εξουσίας έχει κόστος.

Χάνεις το υπουργείο, χάνεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου. Από τη μία μέρα στην άλλη η καθημερινότητά σου αλλάζει. Ερχεται τούμπα. Τη μία μέρα είσαι υπουργός, την άλλη τίποτα. Εκεί που στα φέρνανε όλα στα χέρια, περιμένεις στην ουρά. Εκεί που καθόσουνα στην πίσω θέση της Μερσεντές, πιάνεις τιμόνι κι αλλάζεις εσύ τις ταχύτητες. Την μπίζνες στο αεροπλάνο θα πρέπει να την πληρώσεις από την τσέπη σου. Κι αν έρθει το κακό, μια κι έξω, παίρνεις την κρυάδα και τέλος. Ο αργός θάνατος είναι ό,τι χειρότερο. Να περιμένεις το μοιραίο, χωρίς ελπίδα.

«Χάσαμε μία μάχη, πάμε να κερδίσουμε τον πόλεμο. Να το κάνουμε σαν τη Λίβερπουλ. Εχουμε μπροστά μας το δεύτερο ημίχρονο», απεφάνθη ο μέγας πολιτικός αναλυτής που ακούει στο όνομα Γιώργος Βαρεμένος. Παρηγοριά στον άρρωστο. Τα έχουμε ξαναπεί. Στο ποδόσφαιρο, η ανατροπή γίνεται. Είναι εφικτή. Γίνεται. Η Λίβερπουλ είχε τον Βαϊνάλντουμ (φωτογραφία πάνω) και το γύρισε.Ο Αλέξης με ποιον να το γυρίσει; Με την Αχτσιόγλου;

Στο ποδόσφαιρο, ύστερα από μία βαριά ήττα, αλλάζουν προπονητή. Στον ΣΥΡΙΖΑ αλλάξανε κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ο Τζανακόπουλος, που κατά δήλωσή του ξέρει από φτώχεια επειδή ως φοιτητής διέμενε στο Αιγάλεω, απεσύρθη. Στη θέση του, η Εφη η Αχτσιόγλου (φωτογραφία κάτω). Σπασμωδικές κινήσεις. Περί πολιτικής πρόκειται. Οχι περί καλλιστείων. Αυτό που μετράει είναι το περιεχόμενο. Οχι το περιτύλιγμα. Αυτό που λες. Οχι το ποιος το λέει. Αν λέει η Εφη, αντί του Δημήτρη, «θα έρθει ο Μητσοτάκης να κόψει τις συντάξεις και να καταργήσει το οκτάωρο», ποιο είναι το διάφορο;

Στον ΣΥΡΙΖΑ ό,τι είχανε να πούνε το είπανε. Το ρεπερτόριο το εξαντλήσανε και με το παραπάνω.

Αυτή τη φορά, για πρώτη φορά...

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΙΣΑΡΗ

ΑΛΛΑ λέω κι άλλα κάνω. Και δεν αναφέρομαι στον εξαιρετικό στίχο του Σωκράτη Μάλαμα. Αλλά στην Ελένη Λουκά του πολιτικού προσωπικού. Τον ανυπέρβλητο Πάνο Καμμένο. Το μόνο που δεν έχει κάνει ακόμα είναι να κυκλοφορεί με μία εικόνα της Παναγίας και να φωνάζει, «μετανοείτε». Ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών.

Σοκ και δέος λοιπόν, για την ανακολουθία λόγων και έργων, του υπερήφανου Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Άλλα έλεγε δηλαδή, για το Μακεδονικό κι άλλα έκανε. Και για καμιά δεκαριά, άλλα θέματα. Παραβλέποντας τον ποιητή, που έχει αποφανθεί, «τζάμπα σωστός με στανιό», πάμε στη ουσία του θέματος. Και με όλο το σεβασμό στους εκλεκτούς συναδέλφους που έχουν επισημάνει τον παραμύθι φούρναρης, πατριωτισμό του ανδρός: Από που κι ως που η απαίτηση, η έστω η προσδοκία, ο εν λόγω Καμμένος να τηρεί το λόγο του και τις δεσμεύσεις του;

Τον κόβει κανείς για σοβαρό; Ότι, μετράει τις κουβέντες του, μία προς μία; Ότι προσέχει τι λέει και δεν πρόκειται περί ενός φανφαρόνου; Ενός σαχλαμαράκια;

ΑΠΟ που κι ως που η έκπληξη και ο αιφνιδιασμός, ότι άλλα έλεγε κι άλλα ψήφισε;

Αν ήταν να κάνει αυτά που λέει, δεν θα ασκούσε τη τέχνη της πολιτικής. Κάτι άλλο θα είχε βρει για να βγάζει το ψωμί του. Θα είχε γίνει γιατρός. Θα είχε γίνει πολιτικός μηχανικός. Όταν χτίζεις σπίτια, δεν έχεις κανένα λόγο να λες ψέματα. Θα είχε γίνει μπακάλης. Θα είχε γίνει ταξιτζής. Είναι ποτέ δυνατόν, ένας που λέει την αλήθεια να πάει να γίνει υπουργός;

Αντιθέτως. Ένας που βάζει μπροστά τη Παναγία, για να σου πάρει τη ψήφο σου, σου λέει με τη μία με ποιόν έχεις να κάνεις. Δεν κρύβεται. Ένας που χτίζει καριέρα στο τρίπτυχο, πατρίδα θρησκεία οικογένεια, σου λέει με τη μία, ποιος είναι. Ο παπατζής της οδού Αθηνάς, δεν σε κοροϊδεύει. Εσύ είσαι ο αφελής, που πας να παίξεις μαζί του. Έτσι ακριβώς, δεν σε κοροϊδεύει κι ο Καμμένος. Εσύ είσαι το κορόιδο που τον πιστεύεις.

Η ΕΛΕΝΗ Λουκά που λέγαμε πιο πάνω, δεν έχει κάποιο ταπεινό κίνητρο. Πέρα από τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που της αναλογούν. Δεν ζήτησε ποτέ να τη ψηφίσεις. Δεν έγινε αρχηγός κόμματος. Δεν έβαλε μπροστά τη Παναγιά όπως ο Αναστασιάδης για να κερδίζει τα παιχνίδια. Δεν έβαλε μπροστά τη Παναγιά όπως ο Καμμένος για να γίνει υπουργός. Το μόνο που θέλει και επιδιώκει είναι να οδηγήσει τους συνανθρώπους της στο δρόμο του θεού. Το ψώνιο άλλωστε ποτέ δεν έδρασε εναντίον της κοινωνίας. Ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Σε αντίθεση με τους καιροσκόπους και τους φαύλους. Κι εσύ κορόιδο Έλληνα, γελάς με τη Λουκά και ψηφίζεις τον Καμμένο.

ΔΕΝ κορόιδεψε, όμως κανέναν ο Καμμένος. Κάθε μέρα δείχνει ποιος είναι. Το φωνάζει μπορείς να πεις. Όταν σταυρώνει τα αεροπλάνα. Όταν ψέλνει σε ζωντανή σύνδεση το Δεκαπενταύγουστο από τη Τήνο. Όταν παριστάνει τον μαχαλόμαγκα στη Βουλή.

Ήταν ανάγκη δηλαδή, να προκύψει η ψηφοφορία για το Μακεδονικό για να γίνουν τα αποκαλυπτήρια του Καμμένου;

Η καθημερινότητά του, σαν Υπουργός ποια είναι;

Τις προάλλες μίλησε στα Ψαρά με την ιδιότητα του υπουργού Εθνικής Άμυνας: «Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η Υπέρμαχος Στρατηγός μαζί με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας». Παίρνεις χαμπάρι, τι είπε ο άνθρωπος; Ότι η Παναγία είναι αρχηγός του στρατού, της αεροπορίας και του ναυτικού. Θέλεις δηλαδή να σου πει και κάτι άλλο, για να πάρεις χαμπάρι ότι σε κοροϊδεύει; Ότι σε δουλεύει ψιλό γαζί; Ούτε ο Άγγελος Αναστασιάδης, κυρίες και κύριοι, δεν είχε τολμήσει να δώσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στη Παναγιά. Με τον Ζαγοράκη αρχηγό έφερε το 1-1 στο Χάιμπουρι και απέκλεισε την Αρσεναλ. Κι από τον σκοταδισμό και τον Μεσαίωνα, ο εν λόγω Καμμένος το γύρισε στο Δελφινάρειο: «Βγαίνουμε από την οικονομική κρίση. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα παραγωγό φυσικού αερίου και αργότερα και πετρελαίου. Αυτό συμβαίνει γιατί κράτησαν γερά οι Ένοπλές μας Δυνάμεις και το Πολεμικό μας Ναυτικό. Είμαστε σε μία στιγμή της ιστορίας του έθνους που η πατρίδα μεγαλώνει. Πολύ σύντομα θα επεκταθούν τα χωρικά μας ύδατα με την επέκταση του ΑΟΖ».

ΚΑΙ το Δελφινάρειο, όμως έχει τα όριά του. Δεν βγαίνει ο Σεφερλής να λέει, ότι αρλούμπα του καπνίσει. Όταν λέει ο Καμμένος «κράτησαν οι ένοπλες δυνάμεις», τι εννοεί;

Έγινε κανένας πόλεμος και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Από που προκύπτει ότι «η πατρίδα μεγαλώνει»; Κάναμε κανένα πόλεμο και τον κερδίσαμε;

Που πουλάνε φτηνό ελληνικό φυσικό αέριο, να πάμε να αγοράσουμε κι εμείς;

Η μπουρδολογία σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Τα έχουμε ξαναπεί, όμως: