Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ευτυχώς υπάρχει το instagram... για να περνάει την ώρα της η Νοτοπούλου στη Βουλή
Γράφει η Ελένη Κριτσιδήμα.
Ευτυχώς υπάρχει το instagram... και πέρασε η ώρα της Κατερίνας Νοτοπούλου, στη κρίσιμη συζήτηση της ολομέλειας για την προανακριτική κατά του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.
Η εμμονή της πρώην υπουργού Μακεδονίας - Θράκης, υποψήφιας δημάρχου Θεσσαλονίκης και νυν βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνας Νοτοπούλου... με το instagram είναι γνωστή. Ανεβάζει φωτογραφίες συχνά και οι ακόλουθοί της έχουν δει από τις φούξια γόβες της μέχρι την ίδια να παριστάνει την πάπια. Κι αν αυτά θεωρούνται προσωπικές στιγμές που θέλει να μοιραστεί με τους followers της, προχθες η Κατερίνα Νοτοπούλου το πήγε ένα βήμα παραπέρα και απέδειξε πόσο αδιάφορη (ίσως και ανιαρή, αλλά αυτό καλύτερα να το απαντήσει η ίδια) της ήταν η συζήτηση για την παραπομπή του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου σε προανακριτική.
Τα όσα ακούγονταν στη Βουλή, για τη νεαρά βουλευτή απεικονίστηκαν σε ροζ "bla - bla" και χώρεσαν σε ένα hashtag "ο,τι να ναι".
"Περνάμε Βουλή" όπως "περνάμε yolo" έγραψε στη σέλφι της με το Νίκο Παππά.
Το οξύμωρο, ωστόσο, είναι πως στη σέλφι με τον Χρήστο Γιαννούλη έγραψε "Λίγη ντροπή δεν έχουν" τη στιγμή που...
Ετικέτες
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ "ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΣΤΗΣ" ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ποιος θα σώσει την αδιάφορη και απαξιωτική γενιά του «σήμερα»;
Γράφει η Ελένη Κριτσιδήμα.
Η νέα γενιά αδιαφορεί για την πολιτική. Μάλιστα, τη θεωρεί υπεύθυνη για την υπάρχουσα κατάσταση. Και ΝΑΙ υπάρχει ένα ψήγμα αλήθειας, σε αυτό, αλλά δεν είναι όλη η αλήθεια.
Το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο. Η πολιτική ναι, μεν, διαμορφώνει την κοινωνία αλλά κυρίως διαμορφώνεται από αυτήν, όπως ακριβώς και η οικονομία.
Οι σημερινοί νέοι διακατέχονται από: πτώση των αξιών, κατάρρευση των ιδεολογιών, αμφισβήτηση των προτύπων, υποχώρηση της συλλογικής δράσης προς όφελος του ατομισμού ( σύμφωνα με έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ), έλλειψη προτύπων που έχουν υποκατασταθεί από εφήμερους tv stars.
Μια μερίδα επιδιώκει το βόλεμα με πλάγιους τρόπους και εφήμερο κέρδος (επιλογή συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με το δημόσιο αντί μόνιμης στον ιδιωτικό τομέα, διαδικτυακός τζόγος, τυχερά παιχνίδια). Αρκεί να συνομιλήσεις με ανθρώπους από 18 μέχρι 30 ετών για να αντιληφθείς πως το όραμα αυτής της γενιάς έχει διαβρωθεί από την αναξιοπιστία, το ψέμα, την υποκρισία, τη διγλωσσία.
Οι νέοι έκδηλα απορρίπτουν: τα παλιά πρότυπα, τα μοντέλα πολιτικής του χθες. Αρνούνται τις απλουστευμένες λογικές και της οποιασδήποτε φύσεως εξηγήσεις. Δεν θέλουν να καταλάβουν τι συμβαίνει και πού βρίσκεται το αυγό του φιδιού. Στερούνται προβληματισμού. Έχουν άλλα ενδιαφέροντα σήμερα: στρέφονται στον αθλητισμό, στις πολιτισμικές και οικολογικές ανησυχίες, στις νέες τεχνολογίες, τα γκάτζετς.
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα μιας κοινωνιολογικής έρευνας από τον Λέκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Α. Αστρινάκη, υπάρχει μια τάση των νέων σήμερα να συγκροτούν ομάδες, με μικρούς πυρήνες που λειτουργούν ως υποκατάστατα της οικογένειας και του σχολείου. Οι ομάδες αυτές εκφράζονται κυρίως με μουσικά ρεύματα, ασκούν συμβολική κριτική στην κυρίαρχη κουλτούρα, στις κοινωνικές σχέσεις, στην πολιτική, χωρίς όμως να εκφράζουν συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, ή να δίνουν λύσεις.
Υπάρχουν διάφορα αίτια: η πληροφορική, η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η άμβλυνση των ιδεολογικών αντιθέσεων, η χαλάρωση των οικογενειακών δεσμών, η γενικότερη ευημερία, η κυριαρχία των Μ.Μ.Ε., η επέλαση της διαφήμισης, η Τρίτη Βιομηχανική επανάσταση (δηλαδή, το διαδίκτυο) . Επίσης, η διατήρηση των ίδιων κατεστημένων δομών και προσώπων για μακρά χρονικά διαστήματα, έχει οδηγήσει σε εκφυλιστικές και παρακμιακές καταστάσεις.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, αναδεικνύεται πιο έντονα αυτό που ο Πλάτων είχε αποκαλέσει "ψυχολογική αντίθεση των γενεών".
Οι νέοι απομακρύνονται από τα κοινά, αποστασιοποιούνται από τα πολιτικά γεγονότα. Εν τούτοις, αν θέλω να είμαι δίκαιη, πρέπει να επισημάνω πως οι προηγούμενες γενιές ήταν βαθύτατα προβληματισμένες καθώς είχαν βιώσει και περάσει μέσα από πολιτικές αναταράξεις (β’ παγκόσμιος, εμφύλιος, δικτατορίες). Ωστόσο, γεννάται ο προβληματισμός για το μέλλον όχι μόνο της πολιτικής αλλά και της χώρας. Αν οι νέοι δεν προβληματίζονται για τις πολιτικοκοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις, αν δεν συμμετέχουν, τότε το μέλλον προδιαγράφεται πεντακάθαρα. Η Ελλάδα θα οδηγηθεί στο χάος της ακυβερνησίας.
Ο Αριστοτέλης έχει επισημάνει ότι ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό, συνδεδεμένο με την κοινωνική ζωή και υποκείμενο στο νόμο της γέννησης, της ανάπτυξης και του θανάτου. Αυτόν τον κανόνα δεν μπορεί να τον αγνοήσουν ή να τον ανατρέψουν οι νέοι. Εκείνο που μπορούν και οφείλουν να επιδιώξουν είναι η ανανέωση της πολιτικής με βαθιές τομές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία της. Η ισοπέδωση της πολιτικής, η ταμπέλα ότι όλοι πολιτικοί είναι ίδιοι, είναι μια εύκολη άρνηση που μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. Αν επικρατήσει αυτή η λογική τότε όσοι παραμένουν "αλώβητοι από την απαξίωση" θα καταλήξουν είτε να συμμαχήσουν με το σύστημα, είτε να αποχωρήσουν. Και τότε ο χώρος της πολιτικής θα παραμείνει ελεύθερος στους χειρότερους εκπροσώπους της. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες για την πολιτική, και την ίδια την κοινωνία των νέων.
Η νεολαία -και ιδιαίτερα η σπουδάζουσα- δεν μπορεί να αφήσει την πολιτική στα χέρια των αμοραλιστών διαχειριστών της. Γιατί τότε η ίδια δε θα έχει μέλλον. Ούτε θα μπορεί να ελπίζει.
«Χρειάζεται η προσπάθεια που είναι δύσκολο πράγμα, αλλά είναι το μόνο που έχουμε» είχε πει ο Καρλ Γιουνγκ.
Οι νέοι οφείλουν...
Ετικέτες
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Tρεις κάλπες για να κυβερνήσουν εννέα μήνες;
Throwback στο χρόνο! Τέλη του 2014... Ο Αλέξης Τσίπρας εκβιάζει εκλογές.
Διεξάγονται τον Ιανουάριο του 2015. 26 Ιουνίου 2015, ο Αλέξης Τσίπρας - μέσα στη νύχτα- προκηρύσσει δημοψήφισμα, με ουσιαστικό ερώτημα αν οι πολίτες αποδέχονται τα τελευταία εγγυητικά μέτρα που είχαν προταθεί από τους δανειστές, μόλις την προηγούμενη.
21 Αυγούστου 2015, η κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα, παραιτείται και η Ελλάδα, έναν μήνα μετά, οδηγείται ξανά στις κάλπες.
Κι όλα αυτά, για να κυβερνήσουν εννέα μήνες.
Πέντε χρόνια, μέσα στα οποία, καταφέραμε να μείνουμε ενωμένοι... παρά τις προσπάθειες να μας διαχωρίσουν σε δεξιούς - αριστερούς, πλούσιους - φτωχούς , μαζί τους και απέναντί τους.
Πέντε χρόνια, προσπαθούσαν να μας αφαιμάξουν οικονομικά, υπερφολογώντας μας για να ζουν αυτοί καλά! Κι εμείς, με κόπο, σκληρή δουλειά και πείσμα κόντρα στις αντιξοότητες... καταφέραμε να παραμείνουμε αξιοπρεπείς και συνεπείς απέναντι στο κράτος, όσο άδικα και αν ήταν τα χαράτσια που κληθήκαμε να καταβάλλουμε.
Πέντε χρόνια μετά μπορούμε να λέμε πως μείναμε εδώ, δεν εγκαταλείψαμε και επιβιώσαμε.
Καιρός να ζήσουμε τώρα! Ώρα για να αποκτήσουμε σοβαρούς, πολιτικούς εκπροσώπους.
Σε έναν μήνα έχουμε εθνικές εκλογές.
Δεν ξέρω σε τι βαθμό επιτυχίας θα αναγάγει το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ η κυρία Φωτίου. Δεν τα βγάζω πέρα με τα μαθηματικά της. Δεν τα έβγαζα και τότε που είχε πει πως "με το τίποτα, όπως είναι τα γεμιστά χορταίνει ολόκληρη οικογένεια. Έτσι θα τα καταφέρουμε". Γνωρίζω όμως και δηλώνω, με βεβαιότητα, πως...
Ετικέτες
ΓΡΑΦΙΚΟΙ,
ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΡΙΖΟΓΥΦΤΑΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο τσιγγανόλογος του Τσίπρα (ασήμωμα και ψήφος)
Γράφει η Ελένη Κριτσιδήμα.
Καλά κάνουν οι Ρομά και στηρίζουν Τσίπρα! Κι απορώ γιατί κάποιοι πέφτετε από τα σύννεφα. Ήταν πιο αναμενόμενο και από τη βροχή που έχω φάει τρεις μέρες, τώρα, στο Βουκουρέστι.
Είναι μια ομάδα ανθρώπων ιδιαιτέρως φιλοχρήματη. Κι αυτό, που λέω, δεν είναι ρατσιστικό. Είναι η πραγματικότητα. Για τα "λεφτά τα κάνουν όλα" θα μπορούσαμε να πούμε, παραφράζοντας το μεγάλο λαϊκό άσμα. Αμολούν τα παιδιά τους ξυπόλυτα στους δρόμους να επαιτούν, πουλάνε ο,τι παράνομο βάζει ο νους, μένουν άπλυτοι για να περνιούνται για φτωχοί. Ιστορίες, λένε, πως ακρωτηριάζονται μόνοι τους για να λαμβάνουν τα επιδόματα αναπηρίας.
Ανέκαθεν ήταν η μειονότητα για την οποία όλες οι κυβερνήσεις δαπανούσαν μπόλικο χρήμα, σε μια προσπάθεια ένταξης της στην κοινωνία, χωρίς όμως σχέδιο και μελέτη. Μέχρι που ήρθαν οι Σαμαροβενιζέλοι... έβαλαν τάπα στον πακτωλό χρημάτων που κατέληγε στους καταυλισμούς και επιχείρησαν με αυστηρά μέτρα να τους επιβάλλουν την εκπαίδευση, την υγιεινή... με λίγα λόγια να τους φέρουν στα μέτρα μας. Και μετά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ - Αλληλούια!
Στο Μαξίμου, αντιλαμβανόμενοι πως οι επόμενες εκλογές -όποτε κι αν γίνονταν- θα ήταν πανωλεθρία, κυρίως λόγω της οικονομικής αφαίμαξης των ελεύθερων επαγγελματιών και των συνταξιούχων, αποφάσισαν να βρουν ολοδικές τους δεξαμενές ψήφων. Μία εξ αυτών η γενιά των 17- 18, αλλά με αυτή θα ασχοληθούμε μια άλλη φορά. Η επόμενη και -φυσικά- μεγαλύτερη σε αριθμό ψήφων... η κοινότητα των Ρομά.
Τσίπρας και λοιποί απέσυραν τα μέτρα που είχαν επιβάλλει οι Σαμαροβενιζέλοι και επανέφεραν την άνευ ουσιαστικής εποπτείας παροχή επιδομάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως ενώ πριν 6 χρόνια, το επίδομα φοίτησης ήταν ορισμένο ποσό ανά οικογένεια και καταβαλλόταν στα τέλη της σχολικής χρονιάς, για να υποχρεώνονται οι γονείς να στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο... Τα τελευταία χρόνια, το ποσό ορίζεται ανάλογα με το πόσα παιδιά έχει κάθε οικογένεια και καταβάλλεται στις αρχές της σχολικής χρονιάς, με αποτέλεσμα μόλις το εισπράξουν να μην ξαναστείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό!
Πριν δύο χρόνια, ανακοινώθηκε πως οι Ρομά...
Ετικέτες
ΓΥΦΤΟΙ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΔΙΕΘΝΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚA ΣΟΥΡΓΕΛΑ - "ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΗ" ΔΥΤΙΚΗ Μ@Λ@1@: Ένοχη για σεξισμό η Κοκκινοσκουφίτσα
Αποσύρουν το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας, από τις βιβλιοθήκες της Βαρκελώνης, λόγω σεξιστικού περιεχομένου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όλα ξεκίνησαν από το σχολείο Taber, το οποίο αφαίρεσε 200 βιβλία από την βιβλιοθήκη του, ανάμεσα τους και «η Κοκκινοσκουφίτσα». Η βιβλιοθήκη του συγκεκριμένου σχολείου εξετάστηκε από το Associació Espai i Lleure ως μέρος ενός έργου που στοχεύει να αναδείξει το κρυμμένο σεξιστικό περιεχόμενο των βιβλίων. Οι ειδικοί συμπέραναν ότι το 30% των ιστοριών έχουν σεξιστικό περιεχόμενο και στερεότυπα χωρίς καμία παιδαγωγική αξία. Βάσει της έρευνας, οι συγκεκριμένες απεικονίσεις σχέσεων και συμπεριφορών θα οδηγήσουν τα παιδιά να τις θεωρήσουν φυσιολογικές στο μέλλον. Ζητήματα ταυτότητας και φύλου πρέπει να αναφέρονται με μεγάλη προσοχή στις ιστορίες που προορίζονται για παιδιά. Ο τρόπος με τον οποίο πολλά παιδιά βιβλία διαχειρίζονται το ζήτημα του φύλου, του «δυνατού» αγοριού και του λιγότερο δυνατού κοριτσιού, όπως και το θέμα της αρρενωπότητας στέλνει ένα μήνυμα για τη βία του δυνατού απέναντι στον αδύναμο.
Ειλικρινά, δε μπορώ ούτε να το διαχειριστώ, ούτε να βρω αιτία. Τόσοι αγώνες για τη χειραφέτηση και τα δικαιώματα μας... πήγαν στράφι. Ντρέπομαι για το φύλο μου, αυτό που κάποτε προσδιοριζόταν ως δεύτερο. Αποκτήσαμε τα δικαιώματα εκλέγειν και εκλέγεσθαι, δυνατότητα μόρφωσης, ανεξαρτησία. Στο πέρασμα των χρόνων, βρήκαμε θέση στην κοινωνία. Πάψαμε να αντιμετωπιζόμαστε ως υποδεέστερες. Γυναίκες καταλαμβάνουν – κερδίζουν ενεργό ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις. Διαπρέπουμε ως επιστήμονες, κάνουμε καριέρα. Η «φωνή» και η άποψή μας ακούγονται. Θαυμαζόμαστε από ένα άξιο ποσοστό ανδρών για την ικανότητά μας να συνδυάζουμε την εργασία με τη φροντίδα της οικογένειας. Κι όμως επιδιώκουμε να γίνουμε ένα μάτσο κομπλεξικες που βλέπουμε παντού σεξιστικές αναφορές.
Δεν μας υποτιμούν οι άντρες. Μόνες μας υποτιμούμε τη φύση και την υπόσταση μας. Διαγράφουμε όσα κατακτήθηκαν, όσα αποτελούν –σήμερα- την καθημερινότητά μας. Και αηδιάζω! Αισθάνομαι πως καλούμαι να αποδείξω το αυτονόητο, πως είμαι ισότιμη με οποιονδήποτε άντρα. Όχι σε κάποια τριτοκοσμική χώρα. Εδώ, στην Ευρώπη.
Τι να αποδείξω, ότι υπάρχω μέσα σε μια κοινωνία και έχω τις ίδιες ευκαιρίες με έναν άντρα;
Σε ποιον; Σε αυτόν που με αντιμετωπίζει ως ίση προς ίσο;
Τι ακριβώς καλούμαι να διεκδικήσω; Αυτά που ήδη έχω;
Για τι να διαμαρτυρηθώ; Για κάτι που δεν υφίσταται;
Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας γράφτηκε από τον Γάλλο Σαρλ Περώ, το 1697. Ανάθεμά με, αν έστω ένας άνδρας, στον κόσμο, απέκτησε στερεοτυπικές απόψεις εξ αιτίας του ή μια γυναίκα αισθάνθηκε λιγότερο δυνατή απ’ όσο ήταν.
Και για να είμαστε ειλικρινείς, οι γυναίκες είμαστε πιο αδύναμες –κυριολεκτικά- από το έτερο φύλο. Δεν έχουμε τον ίδιο σκελετό, ούτε το ίδιο μυϊκό σύστημα.
Κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο παραμύθι, αλλά και οποιοδήποτε άλλο είναι πολύτιμα για τη διαπαιδαγώγηση ενός νηπίου. Το βοηθούν να κατανοήσει πως ελλοχεύουν κίνδυνοι, πως πρέπει να αυτοπροστατεύεται και να προστατεύει. Εκεί που οι άλλοι βλέπουν ζητήματα ταυτότητας, εγώ βλέπω ιστορίες που αντικατοπτρίζουν «τον καλό και τον κακό», που υπάρχουν πράγματι στον κόσμο. Χωρίς το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας, τα κοριτσάκια και τα αγοράκια θα είχαν άγνοια κινδύνου, θα ανταποκρίνονταν στο κάλεσμα του κάθε ύπουλου παιδεραστή.
Η Σιμόν ντε Μπουβουάρ έλεγε πως η ύπαρξη προηγείται της ουσίας. Με λίγα λόγια, αν εμείς συμπεριφερόμαστε ως κατώτερα όντα, τότε θα είμαστε κατώτερες. Αν -σήμερα- κάνουμε λόγο για σεξισμό και καταπίεση, θα μας συμπεριφερθούν καταπιεστικά και σεξιστικά... Δεν έχει σημασία τι είμαστε στην πραγματικότητα αλλά ως τι θέλουμε να υπάρχουμε μέσα στην κοινωνία. Η αντίληψη πως επικρατεί σεξισμός και αυτές οι φοβικές συμπεριφορές θα οδηγήσουν σε παρέκκλιση από την κανονικότητα μας.
Αν υπήρχε σήμερα σοβαρό κίνημα φεμινισμού (και όχι μερικές χιλιάδες μισότρελων γυναικών) θα καταδίκαζε αυτά τα φαινόμενα που μόνο πίσω μας πάνε.
Όλες αυτές που θίγονται από μελιτζάνες και κοκκινοσκουφίτσες ας ενδιαφερθούν και να δραστηριοποιηθούν για τις γυναίκες της Αφρικής, οι οποίες ανταλλάσσονται –ακόμα- με γιδοπρόβατα και υπόκεινται σε κλειτοριδεκτομή. Κι εδώ, στην Ελλάδα, ας λάβουν δράση για όσες γυναίκες ξυλοκοπούνται αγρίως, σε χωριά. Το να επικροτείς λόγια σπουδαίων φεμινιστριών, δεν καθιστά απαραίτητο πως πρέπει να τα ασπαστείς, σε μια περίοδο που είναι άχρηστα και αχρείαστα.
Η φιλοφρόνηση, το φλερτ πηγάζουν από το ένστικτο του ζευγαρώματος. Φυσικά, λοιπόν, κάποιος που θα προθυμοποιηθεί να κεράσει, επιδιώκοντας να βρει το ταίρι του… θα αποσυρθεί όταν αντιληφθεί πως είναι ήδη ζευγαρωμένο. Δύο επιστήμες έχουν αποφανθεί γι’ αυτά… η Ανθρωπολογία και η Χημεία. Ωστόσο, στον παρανομαστή του ζητήματος πρέπει να προσθέσουμε και το γεγονός πως αν δεν υποχωρούσε, θα κάναμε λόγο για άτομο θρασύ. Προσωπικά, και μελιτζάνες τρώω και κεράσματα δέχομαι και με παραμύθια που έχουν κακούς λύκους μεγάλωσα αλλά δεν έχω αισθανθεί ποτέ πως έτυχα θύμα σεξισμού. Προσβολών, κακόβουλων σχολίων, κριτικής: Ναι! Όμως...
Ετικέτες
ΓΥΝΑΙΚΑ,
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ,
ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΝΕΑ ΤΑΞΗ,
ΠΑΡΑΚΜΗ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ
2018, ΣΥΡΙΖΑ και Αριστερά: Ο μύθος που καταρρίφθηκε το 2018
Φεύγει μια δύσκολη χρονιά, η οποία εμπεριείχε πέρα από οικονομικές δυσκολίες, πόνο, θλίψη κι οργή… συναισθήματα γεννημένα από την κυβερνητική αδιαφορία. Κοιτάζοντας πίσω και κάνοντας τον απολογισμό του 2018, παρατηρώ πως κυριάρχησαν η ανασφάλεια, ο φόβος, η αδικία στις ζωές μας.
Στην πλειοψηφία των Ελλήνων, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, δημιουργήθηκε το αίσθημα πως έχουμε μια κυβέρνηση ανάξια να διαχειριστεί κρίσιμα ζητήματα, όπως την πυρκαγιά στο Μάτι αλλά και προβλήματα εξωτερικής πολιτικής, όπως ήταν η απαγωγή των δύο Στρατιωτικών μας.
Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Δυστυχώς!
Είναι οι δεκάδες συνάνθρωποι μας που χάθηκαν από ληστές που εισέβαλαν στα σπίτια τους.
Είναι ο τραγικός θάνατος που βρήκε τον φοιτητή Νίκο Μουστάκα, στο λόφο του Φιλοπάππου, τον Δεκαπενταύγουστο. Οι αυτοκτονίες τόσων συμπολιτών μας.
Είναι οι τρομοκρατικές ενέργειες που καθιστούν την Αθήνα, πόλη μη ασφαλή και οι πολυάριθμες άδειες του Κουφοντίνα, που εγείρουν σκέψεις καχυποψίας.
Είναι η ατιμωρησία, η οποία πηγάζει από τον Νόμο Παρασκευόπουλου και την ελευθερία με την οποία κινούνται οι Ρουβίκωνες.
Κι ανάμεσα στα τόσα αρνητικά συναισθήματα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βρήκε -ξανά- πρόσφορο έδαφος για να καλλιεργήσει το μίσος, να διχάσει τον λαό κι ακόμα μία φορά να τον εξαπατήσει με αναίσχυντα ψέματα. Ευτυχώς, το Γένος μας κρατάει άσβεστο μέσα του το αίσθημα της φιλοπατρίας. Ενωμένο αντιστάθηκε και συνεχίζει να αντιστέκεται στην κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν υπέκυψε, όταν κόσμος ξυλοκοπήθηκε αγρίως στο Πισοδέρι με εντολή Τσίπρα. Ο διπολισμός που επιχείρησαν να προκαλέσουν δεν επιτεύχθηκε. Οι Έλληνες δε λογαριάζουμε κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς, όταν διακυβεύεται το εθνικό συμφέρον μας. Συμπαρατασσόμαστε στο πλάι αυτού που έχει το σθένος να το υπερασπιστεί (προσοχή, όχι να το καπηλευθεί), κάτω από μία σημαία, την Ελληνική!
Δε μπορώ να μη σταθώ στη δολοφονία Κατσίφα, που συνέβη ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου και την οποία ο Ράμα και οι αλβανικές Αρχές προσπάθησαν να συγκαλύψουν με τη δική μας ανοχή. Μια δολοφονία σε καιρό ειρήνης, που έκανε τους Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου να αισθανθούν πως είναι εγκαταλελειμμένοι από το ελληνικό Κράτος.
Είναι τόσα πολλά!
Το φτιαχτό σκάνδαλο της Novartis, που κατέρρευσε. Ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου κι όσα ακολούθησαν με τις διαρροές. Τι να πρωτομετρήσεις σ’ αυτόν τον απολογισμό;!
Ειδική μνεία, αναμφίβολα, αξίζουν οι δηλώσεις τους, κάθε φορά. Αυτές με τις οποίες μας ζητούν να παριστάνουμε πως τίποτα δεν τρέχει αλλά κι εκείνες με τις οποίες προσπαθούν να συγκαλύψουν τα τραγικά πεπραγμένα τους. Δηλώσεις με τις οποίες μας παρουσιάζουν μια ουτοπία, τόσο στρεβλή, τόσο διαφορετική από την πραγματικότητα. Όπως εκείνο το διάγγελμα από την Ιθάκη.
Είναι τα ψέματα και η κοροϊδία που κυριάρχησαν! Κι αν κάποια προκάλεσαν το γέλιο μας, όπως το περιβόητο «δεν έχω κλούβες των ΜΑΤ έξω από το γραφείο και το σπίτι μου»… Κάποια άλλα ήταν μαχαίρι στην αξιοπρέπειά μας. Ένα μόνο παράδειγμα είναι ο συνεχής εμπαιγμός των συνταξιούχων, δια στόματος Αχτσιόγλου για τις εκκρεμείς συντάξεις. Πόση υποκρισία… «Βγήκαμε από τα μνημόνια», «Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω» για τον Πετσίτη, ακόμα και για την παραίτηση Κοτζιά. Πόσο ανεπαρκείς οι ίδιοι αν σκεφτείς τους εγκαυματίες που κατέληξαν, καθώς το Λάτσειο υπολειτουργούσε αλλά και τις τραγικές συνθήκες στη Μόρια. Η ίδια η πολιτική τους... φρικαλέα κι ανάλγητη: πετσόκομμα ποσοστών αναπηρίας, αδυναμία συνταγογράφησης εξετάσεων σε καρκινοπαθείς, αύξηση εισφορών υπέρ υγείας τη στιγμή που τα νοσοκομεία δεν έχουν από γάζες μέχρι γιατρούς.
Ναι, είναι πάμπολλα αλλά όχι αμέτρητα. Έχουν όλα εντυπωθεί στη μνήμη μας. Δεν ξεχνιούνται. Είναι οι αιτίες, οι λόγοι που κατέστησαν το 2018 μια χρονιά -όχι απλώς κακή, αλλά- ειδεχθή.
Κι αν πρέπει να εντοπίσω ένα θετικό στο 2018 αυτό είναι πως...
Ετικέτες
ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ: Φυσικά και υπάρχει ο Άγιος Βασίλης!
Χριστούγεννα, λοιπόν! Στολίδια, λαμπιόνια, χαμόγελα, αγκαλιές, δώρα και φαΐ… πολύ φαΐ! Οι σκοτούρες μπαίνουν στο πίσω μέρος του μυαλού και η καθημερινότητα αλλάζει, γίνεται πιο ξέγνοιαστη.
Όχι για όλους μας όμως. Έξω από την πόρτα του σπιτιού μας και το μικρόκοσμο του καθενός μας βρίσκονται άνθρωποι που στερούνται τα βασικά αγαθά. Οικογένειες στις οποίες η περίοδος των Χριστουγέννων δε διαφέρει από τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Παιδιά που ελπίζουν και φέτος να τα επισκεφθεί ο Άγιος Βασίλης, μιας και τα προηγούμενα χρόνια δεν τα κατάφερε… όχι γιατί δεν άξιζαν το δώρο του αλλά επειδή πήγε σε άλλα με μεγαλύτερες ανάγκες. Έτσι πιστεύουν, γιατί έτσι τους είπαν οι γονείς τους που λυγούν να τους αποκαλύψουν την αλήθεια για την άθλια, οικονομική κατάστασή τους.
Αυτές τις μέρες (και καλό θα ήταν κι όλες τις υπόλοιπες του χρόνου) κάντε πράξη το μήνυμα των Χριστουγέννων. Δείξτε την αγάπη και την αλληλεγγύη σας, βοηθώντας όσοι πραγματικά έχουν ανάγκη.
Αγοράστε στο δικό σας παιδί ένα οικονομικότερο παιχνίδι, από αυτό που αρχικά είχατε σκεφτεί και με τη διαφορά δωρίστε ένα ακόμα σε κάποιο που ίσως δεν ένιωσε ποτέ τη λαχτάρα του ξετυλίγματος…
Κάνοντας βόλτα στις στολισμένες βιτρίνες, μην παραλείψετε να αγοράσετε μια ζακέτα, μια κουβέρτα για κάποιον που το βράδυ κοιμάται στους δρόμους και σκεπάζεται με χαρτόκουτα.
Την ώρα που γυρνάτε στους διαδρόμους των supermarkets ψωνίζοντας τα εδέσματα για το εορταστικό τραπέζι, μην παραλείψετε να πάρετε μερικά τρόφιμα για εκείνους που μετρούν τη σταγόνα του λαδιού.
Ξέρω και σας προφταίνω. Δεν είστε πλούσιοι. Είστε όμως πλουσιότεροι από αυτούς. Έχετε την ασφάλεια του σπιτιού σας κι έναν μισθό.
Ξέρω, ξέρω! Ο Τσίπρας μας φορολογεί μανιωδώς. Τρέχουν τα έξοδα και οι υποχρεώσεις. Ωστόσο, τρέχει μαζί τους και η ζωή, αυτή για την οποία παλεύουμε όλοι να γεμίζουμε με ευτυχισμένες στιγμές. Η ευτυχία μας όμως εξαρτάται πάντα από τους γύρω μας… και των άλλων από εμάς!
Οπότε μη το πολυσκεφτείτε! Όλοι αξίζουν να κοιμηθούν τη νύχτα των Χριστουγέννων, με τη σκέψη πως κάποιος τους νοιάστηκε και φρόντισε γι’ αυτούς. Αξίζετε κι εσείς να ξυπνήσετε με τη σκέψη πως δώσατε σε κάποιον κάτι που στερούταν.
Από άκρη σε άκρη της χώρας, εκκλησίες, σύλλογοι, φορείς, δήμοι κινητοποιούνται και συλλέγουν κάθε λογής αγαθό, με σκοπό τα Χριστούγεννα των οικονομικά ασθενέστερων να μοιάζουν – έστω κι ελάχιστα- με τα δικά μας. Βοηθήστε τους! Η ευχαρίστηση που θα νιώσετε θα σας αποζημιώσει.
Μην πιστεύετε όσους λένε πως δεν υπάρχει ο Άγιος Βασίλης. Υπάρχει και παίρνει σάρκα και οστά μέσα από εμάς. Εκπληρώνει το σκοπό του, χαρίζει παιδικά χαμόγελα, γεμίζει τραπέζια, θερμαίνει καρδιές με τη δική μας συμβολή.
Και μην ξεχνάτε...
Ετικέτες
ΑΓΑΠΗ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΣΥΡΙΖΟΦΑΣΙΣΤΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πας μη Συριζαίος, βάρβαρος
Tης Ελένης Κριτσιδήμα.
«Πας μη Συριζαίος, βάρβαρος» είναι το δόγμα με τ’ οποίο επιχειρούν να στρέψουν την κοινωνία υπέρ τους. Αν δεν είσαι ΣΥΡΙΖΑ, τότε είσαι εθνικιστής, ομοφοβικός, φασίστας και ρατσιστής.
Είδα και ξαναείδα το επίμαχο βίντεο, άκουσα και ξανάκουσα τα λόγια του Τάκη Τσουκαλά για να καταλήξω να πω με πάσα βεβαιότητα πως ο τρόπος με τον οποίο δρουν, πλέον, τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ είναι για γερά νεύρα.
Ειδήσεις που ξεκινούν από αυτά αποτελούν μόνο τον ορισμό της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Το εξωφρενικό είναι πως οι πολίτες αρκούνται στην ανάγνωση και την αναπαραγωγή τους. Πιστεύουν όσα διαβάζουν κι ακούν τη στιγμή που η πραγματική αλήθεια, εντελώς διαφορετική από τη διαφαινόμενη, είναι μπροστά τους μ' ένα κλικ.
Κι επικαλούμαι ως πιο τρανταχτό παράδειγμα την αναφορά του Τάκη Τσουκαλά στον Αντετοκούμπο, όχι γιατί είναι το πιο πρόσφατο αλλά γιατί σχετίζεται με τον αθλητισμό, το πάθος των πιο πολλών.
Τόσον καιρό, απέδιδα την αγνόηση της παραποίησης στην αδιαφορία της πλειοψηφίας για την πολιτική. Παρά ταύτα, δεν περίμενα την ίδια αντίδραση τούτη τη φορά. Μόλις είδα τα πρώτα δημοσιεύματα να κυκλοφορούν, σκέφτηκα πως ο κόσμος «δεν θα το μασούσε». Θα άκουγε την εκπομπή και θα κατέληγε στο αυτονόητο, πως δεν υπήρχε – δηλαδή- ουδεμία ρατσιστική, λεκτική επίθεση.
Κι όμως... Αυτός ο κόσμος με διέψευσε ξανά! Κι ακόμα μία φορά με εξέπληξε με την ευκολία που μασά κι αναμασά ο,τι του σερβίρεται από τα υπόγεια «μαγειρεία» ειδήσεων του Μαξίμου.
Δε χρειάζεται να ασχολείσαι φανατικά με τ’ αθλητικά και δεν απαιτείται να είσαι Ολυμπιακός για να παραδεχτείς πως ο Τσουκαλάς είναι το μοιραίο θύμα μιας στοχευμένης επίθεσης με απώτερο στόχο τον Ολυμπιακό. Αρκεί ν' ακούσεις την εκπομπή.
Καθ' όλη τη διάρκειά της, ο διάλογος των δύο παρουσιαστών εξελίσσεται γύρω από τον πρόσφατο αγώνα μπάσκετ μεταξύ των δύο αιωνίων αντιπάλων. Ο Τσουκαλάς πράγματι αποκαλεί πίθηκο τον Αντετοκούμπο αλλά η αναφορά του στον Θανάση δεν σταματάει εκεί. Στη συνέχεια ακούγεται πεντακάθαρα «Ξεφτιλίζει και τον αδερφό του». Πως γίνεται να είναι ρατσιστής μ' έναν από τους δύο;
Εν τούτοις, φαίνεται πως η απομόνωση φράσεων αποτελεί αγαπημένη τακτική συναδέλφων, που δρουν κι εργάζονται για τα συμφέροντα των κυβερνητικών στελεχών.
Το αν είναι ή όχι ρατσιστής ο Τσουκαλάς αποδεικνύεται από τις εκδηλώσεις συμπαράστασης έγχρωμων, αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας. Το απήντησε κι ο ίδιος, τονίζοντας πως έχει φωτογραφηθεί με τα δύο αδέρφια και ζητώντας συγγνώμη.
Ορθά έπραξε και ζήτησε συγγνώμη, διότι προσέβαλλε έναν άνθρωπο. Όπως θα τον προσέβαλλε κι αν τον αποκαλούσε «βλάκα». Άραγε και τότε θα στηνόταν η ίδια σκευωρία εις βάρος του; Και πάλι θα του καταλόγιζαν ρατσισμό;
«Φαντάζομαι όχι» προτρέχει να αποκριθεί η λογική μου, αλλά «Από δαύτους όλα μπορείς να τα περιμένεις» είναι η απάντηση που πρέπει.
Όπως όλα -και περισσότερα από αυτά που θα περιμέναμε- συνέβησαν: επιστολή της γ.γ.Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επέμβαση ΕΣΡ, παρέμβαση εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και ένα υποτιθέμενο, αλληλέγγυο μήνυμα Τσίπρα με φωτογραφία (που με κάνει να οδύρομαι, καθώς οι φόροι που πληρώνω καταλήγουν σ’ επικοινωνιολόγους που σκαρφίζονται ευτελείς τρόπους καπήλευσης ανθρώπων).
Λες κι ο Τσουκαλάς δεν κάνει είκοσι χρόνια εκπομπές, λες και τον ακούσαμε τώρα, πρώτη φορά.
Λες και δεν έχουν περάσει άλλοι έγχρωμοι παίκτες από τον Ολυμπιακό και τους αντιπάλους του.
Λες και καταπίεζε τόσα χρόνια τη δήθεν ρατσιστική του φύση.
Ξέρουμε ποιος είναι, ξέρουν ποιος είναι! Γι’ αυτό κι έδρασαν έτσι, μόλις τους δόθηκε η αφορμή. Ήθελαν να βάλλουν τον Ολυμπιακό και δημιούργησαν την ευκαιρία να «χτυπήσουν» ταυτόχρονα τον συγκεκριμένο παρουσιαστή, διότι αυτός είναι που παρακολουθούν συστηματικά φίλαθλοι και οπαδοί, αυτός είναι ο καλοσυνάτος τύπος που χαιρετούν στο δρόμο και ζητούν σέλφι μαζί του όλοι, ανεξαρτήτως ομάδας.
Δε δύναμαι να δώσω διαφορετική εξήγηση, αφού το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο δε βρήκε ετέρα αιτία (στην ίδια ή οποιαδήποτε άλλη εκπομπή), αντικρουόμενη στις Αρχές του, για να επέμβει. Δεν ενοχλήθηκε, δεν του επέρριψε ευθύνες για βαριές, υβριστικές εκφράσεις, ούτε για κακή χρήση της γλώσσας. Αντιθέτως, επενέβη για μια ανύπαρκτη, ρατσιστική επίθεση.
Όσο για τη Γενική Γραμματέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου…ίσως ήταν καλύτερα να πάψουν να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα του ρατσισμού και να δουν – επιτέλους- τα μαύρα τσιμπούρια που έχουν παρεισφρήσει εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Φευ, για τις φυλλάδες και τους γραφιάδες τους. Θλίψη και θυμός, γιατί εξελίσσουν το φαινόμενο του αυριανισμού σε κάτι πολύ χειρότερο του. Χτυπούν ανθρώπους, άσχετους με τις πολιτικές εξελίξεις, αποστασιοποιημένους από τα κόμματα. Τουλάχιστον, ο Κουρής υπηρετούσε τα δικά του συμφέροντα. Αυτοί δείχνουν να είναι εκτελεστικά όργανα.
Τα κυβερνητικά στελέχη τρέφουν μένος για τον πρόεδρο της πειραϊκής ομάδας, είναι γνωστό. Μάλιστα, σε μια εκδήλωση τον περασμένο Μάρτιο, βουλευτής της περιοχής είχε πει off the record σε δημοσιογράφους «Όποιος είναι με τον Ολυμπιακό, είναι απέναντί μας». Κι αυτή η φράση μαρτυρά και συνάμα δικαιολογεί πολλά απ’ όσα διαδραματίζονται τελευταία.
Η Σταυρούλα Αντωνάκου (Ολυμπιονίκης, παγκόσμια πρωταθλήτρια & πρώην αρχηγός του γυναικείου πόλο του Ολυμπιακού) πρόσφατα σχολίασε:
«Ο Τάκης Τσουκαλάς ζήτησε συγγνώμη για ένα σχόλιο του,το οποίο ήταν μεν άστοχο αλλά όπως είπε δεν ήθελε να προσβάλει τον άνθρωπο η’ την οικογένεια Αντετοκούμπο. Τώρα,λοιπόν,που ένας άνθρωπος είπε συγγνώμη και διευκρίνισε τι εννοούσε,θα του πείτε συγγνώμη για το μπούλινγκ που δέχτηκε,εξαιτίας ‘κάποιων’,που εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός; Η συγγνώμη είναι μεγάλη υπόθεση,ειδικά όταν λέγεται δημόσια,κάτι το οποίο δεν έχουμε συνηθίσει να συμβαίνει στην χώρα μας,από πολλούς! Ο Τάκης Τσουκαλάς δεν έχει υπάρξει ρατσιστής,απλός οπαδός είναι... Η εκμετάλλευση της λέξης ρατσισμού έγινε ‘καραμέλα’ και αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης στις μέρες μας. Οι πραγματικά ευαίσθητοι άνθρωποι για τα δικαιώματα των ανθρώπων,κάποια στιγμή πρέπει να αντισταθείτε στο παραμύθι κάποιων,που αν πραγματικά πίστευαν στην έννοια της δικαιοσύνης δεν θα είχαν επιλεκτικές ευαισθησίες...»
Είμαι βέβαιη πως το ερώτημα θα παραμείνει ρητορικό. Ουδείς θα ενδιαφερθεί να ζητήσει «συγγνώμη» από τον Τσουκαλά και τον κάθε «Τσουκαλά» που έγινε ο στόχος της κυβερνητικής φαρέτρας. . Κι ούτε θα ζητήσει απ’ όποιους άλλους «Τσουκαλάδες» λερώσουν στο μέλλον.
Έντιμη, καθάρια, «συγγνώμη» ακούγεται μόνο από έντιμους, καθάριους ανθρώπους.
Εξαρτημένοι από την εξουσία, θαυμαστές δικτατόρων και οι υπηρέτες αυτών δεν συνηθίζουν τέτοιες συμπεριφορές.
Αυτοί...
Εν τούτοις, φαίνεται πως η απομόνωση φράσεων αποτελεί αγαπημένη τακτική συναδέλφων, που δρουν κι εργάζονται για τα συμφέροντα των κυβερνητικών στελεχών.
Το αν είναι ή όχι ρατσιστής ο Τσουκαλάς αποδεικνύεται από τις εκδηλώσεις συμπαράστασης έγχρωμων, αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας. Το απήντησε κι ο ίδιος, τονίζοντας πως έχει φωτογραφηθεί με τα δύο αδέρφια και ζητώντας συγγνώμη.
Ορθά έπραξε και ζήτησε συγγνώμη, διότι προσέβαλλε έναν άνθρωπο. Όπως θα τον προσέβαλλε κι αν τον αποκαλούσε «βλάκα». Άραγε και τότε θα στηνόταν η ίδια σκευωρία εις βάρος του; Και πάλι θα του καταλόγιζαν ρατσισμό;
«Φαντάζομαι όχι» προτρέχει να αποκριθεί η λογική μου, αλλά «Από δαύτους όλα μπορείς να τα περιμένεις» είναι η απάντηση που πρέπει.
Όπως όλα -και περισσότερα από αυτά που θα περιμέναμε- συνέβησαν: επιστολή της γ.γ.Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επέμβαση ΕΣΡ, παρέμβαση εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και ένα υποτιθέμενο, αλληλέγγυο μήνυμα Τσίπρα με φωτογραφία (που με κάνει να οδύρομαι, καθώς οι φόροι που πληρώνω καταλήγουν σ’ επικοινωνιολόγους που σκαρφίζονται ευτελείς τρόπους καπήλευσης ανθρώπων).
Λες κι ο Τσουκαλάς δεν κάνει είκοσι χρόνια εκπομπές, λες και τον ακούσαμε τώρα, πρώτη φορά.
Λες και δεν έχουν περάσει άλλοι έγχρωμοι παίκτες από τον Ολυμπιακό και τους αντιπάλους του.
Λες και καταπίεζε τόσα χρόνια τη δήθεν ρατσιστική του φύση.
Ξέρουμε ποιος είναι, ξέρουν ποιος είναι! Γι’ αυτό κι έδρασαν έτσι, μόλις τους δόθηκε η αφορμή. Ήθελαν να βάλλουν τον Ολυμπιακό και δημιούργησαν την ευκαιρία να «χτυπήσουν» ταυτόχρονα τον συγκεκριμένο παρουσιαστή, διότι αυτός είναι που παρακολουθούν συστηματικά φίλαθλοι και οπαδοί, αυτός είναι ο καλοσυνάτος τύπος που χαιρετούν στο δρόμο και ζητούν σέλφι μαζί του όλοι, ανεξαρτήτως ομάδας.
Δε δύναμαι να δώσω διαφορετική εξήγηση, αφού το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο δε βρήκε ετέρα αιτία (στην ίδια ή οποιαδήποτε άλλη εκπομπή), αντικρουόμενη στις Αρχές του, για να επέμβει. Δεν ενοχλήθηκε, δεν του επέρριψε ευθύνες για βαριές, υβριστικές εκφράσεις, ούτε για κακή χρήση της γλώσσας. Αντιθέτως, επενέβη για μια ανύπαρκτη, ρατσιστική επίθεση.
Όσο για τη Γενική Γραμματέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου…ίσως ήταν καλύτερα να πάψουν να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα του ρατσισμού και να δουν – επιτέλους- τα μαύρα τσιμπούρια που έχουν παρεισφρήσει εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Φευ, για τις φυλλάδες και τους γραφιάδες τους. Θλίψη και θυμός, γιατί εξελίσσουν το φαινόμενο του αυριανισμού σε κάτι πολύ χειρότερο του. Χτυπούν ανθρώπους, άσχετους με τις πολιτικές εξελίξεις, αποστασιοποιημένους από τα κόμματα. Τουλάχιστον, ο Κουρής υπηρετούσε τα δικά του συμφέροντα. Αυτοί δείχνουν να είναι εκτελεστικά όργανα.
Τα κυβερνητικά στελέχη τρέφουν μένος για τον πρόεδρο της πειραϊκής ομάδας, είναι γνωστό. Μάλιστα, σε μια εκδήλωση τον περασμένο Μάρτιο, βουλευτής της περιοχής είχε πει off the record σε δημοσιογράφους «Όποιος είναι με τον Ολυμπιακό, είναι απέναντί μας». Κι αυτή η φράση μαρτυρά και συνάμα δικαιολογεί πολλά απ’ όσα διαδραματίζονται τελευταία.
Η Σταυρούλα Αντωνάκου (Ολυμπιονίκης, παγκόσμια πρωταθλήτρια & πρώην αρχηγός του γυναικείου πόλο του Ολυμπιακού) πρόσφατα σχολίασε:
«Ο Τάκης Τσουκαλάς ζήτησε συγγνώμη για ένα σχόλιο του,το οποίο ήταν μεν άστοχο αλλά όπως είπε δεν ήθελε να προσβάλει τον άνθρωπο η’ την οικογένεια Αντετοκούμπο. Τώρα,λοιπόν,που ένας άνθρωπος είπε συγγνώμη και διευκρίνισε τι εννοούσε,θα του πείτε συγγνώμη για το μπούλινγκ που δέχτηκε,εξαιτίας ‘κάποιων’,που εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός; Η συγγνώμη είναι μεγάλη υπόθεση,ειδικά όταν λέγεται δημόσια,κάτι το οποίο δεν έχουμε συνηθίσει να συμβαίνει στην χώρα μας,από πολλούς! Ο Τάκης Τσουκαλάς δεν έχει υπάρξει ρατσιστής,απλός οπαδός είναι... Η εκμετάλλευση της λέξης ρατσισμού έγινε ‘καραμέλα’ και αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης στις μέρες μας. Οι πραγματικά ευαίσθητοι άνθρωποι για τα δικαιώματα των ανθρώπων,κάποια στιγμή πρέπει να αντισταθείτε στο παραμύθι κάποιων,που αν πραγματικά πίστευαν στην έννοια της δικαιοσύνης δεν θα είχαν επιλεκτικές ευαισθησίες...»
Είμαι βέβαιη πως το ερώτημα θα παραμείνει ρητορικό. Ουδείς θα ενδιαφερθεί να ζητήσει «συγγνώμη» από τον Τσουκαλά και τον κάθε «Τσουκαλά» που έγινε ο στόχος της κυβερνητικής φαρέτρας. . Κι ούτε θα ζητήσει απ’ όποιους άλλους «Τσουκαλάδες» λερώσουν στο μέλλον.
Έντιμη, καθάρια, «συγγνώμη» ακούγεται μόνο από έντιμους, καθάριους ανθρώπους.
Εξαρτημένοι από την εξουσία, θαυμαστές δικτατόρων και οι υπηρέτες αυτών δεν συνηθίζουν τέτοιες συμπεριφορές.
Αυτοί...
Ετικέτες
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΝΕΑ ΤΑΞΗ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΘΟΤΗΤΑ,
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟΑΛΗΤΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Για κάθε έναν Μαυρίδη που θα μηνύεται και θα διώκεται από τον κάθε κάμ(μ)ένο – υπουργό και για κάθε έναν δημοσιογράφο που ο Πολάκης θα επιθυμεί να θάψει τρία μέτρα κάτω από τη γη η ευθύνη θα μοιράζεται και σ’ εκείνους τους "δημοσιογράφους" που επέλεξαν το λιβάνισμα των τσαρλατάνων ή τη σιωπή...
Πρόλαβα και θυμάμαι την εποχή που οι πολιτικοί χρησιμοποιούσαν τη λεγόμενη ξύλινη γλώσσα. Πολυσύνθετες προτάσεις, λέξεις δυσνόητες εκτοξευμένες στη μάζα και μακρές ομιλίες που συχνά δεν έβγαζαν καθολικό νόημα και κατάφερναν να μπερδέψουν. Τα πολιτικά πρόσωπα, με αυτόν τον τρόπο, κέρδιζαν το σεβασμό του κοσμάκη. Ο δύσκαμπτος λόγος, σε συνδυασμό με την γλωσσική καλλιέπεια, προσέδιδαν κύρος στα ίδια και ταυτόχρονα το πλεονέκτημα της κάλυψης του κενού, που δημιουργούσε η έλλειψη επιχειρημάτων τους .
Βλέπεις, τότε οι πολιτικοί φοβόντουσαν το «μαύρο», κι έτσι αναγκάζονταν να εξαγγείλουν ψέματα, με τρόπο που θα τους έδινε και τη δυνατότητα να επικαλεστούν αργότερα πως οι ίδιοι οι πολίτες κατάλαβαν λάθος. Κοροϊδία, με λίγα λόγια.
Σ’ αυτό το σημείο, επενέβαινε ο λειτουργός – δημοσιογράφος, έχοντας καθήκον να αναδείξει τη στρεβλότητα της δήλωσης, να στριμώξει τον πολιτικό και να του εκμαιεύσει την αλήθεια. Επιμονή κι επιμονή, διερευνητικές ερωτήσεις κι απαίτηση εξηγήσεων ήταν τα χαρακτηριστικά μιας σωστής συνέντευξης.
Τώρα πια όμως... για να είμαστε ειλικρινείς, άλλαξε η τακτική των δημοσιογράφων, άλλαξαν βέβαια και οι συμπεριφορές των πολιτικών… Το μόνο που παρέμεινε σταθερό το ψέμα, με τη διαφορά πως κανείς δεν εκβιάζει την αποκάλυψη του.
Πρόκειται για το ψέμα, που σήμερα επιζητείται από ένα (εχμμ μπαμπάτσικο) μέρος της κοινωνίας και λέγεται ξεδιάντροπα. Αυτό που εκφέρεται από τα πολιτικά χείλη με φυσικότητα κι από πίσω του δεν κρύβεται το παραμικρό ίχνος ενοχής.
Και ως πολίτης, ίσως, να ενοχλούμουν λιγότερο αν το απροκάλυπτο ψέμα δεν είχε αποτελέσει τον προπομπό της αναίσχυντης αλητείας και του θράσους. Διότι, όπως ακριβώς αμολούν τα ψέματα, χωρίς το παραμικρό ίχνος συστολής, με την ίδια ευκολία πλέον επιτίθενται προς πάσα κατεύθυνση.
Για το λεξιλόγιο; Δεν το συζητώ καν! Το επίπεδο πολιτικού λόγου δεν ακολουθεί απλώς φθίνουσα πορεία. Έχει αγγίξει το πάτωμα και το τρυπάει.
Εξυπνακίστικες ατάκες (ευφυολογήματα, κοινώς) ανακατεμένες με επιθέσεις διαμορφώνουν την καθημερινή ανταλλαγή ανακοινώσεων μεταξύ των κομμάτων, σήμερα.
Συμπεριφορές Λεβέντη, που προκαλούσαν κλαυσίγελο και ήταν κατακριτέες, πλέον επικροτούνται δια της δημοσιογραφικής σιωπής και της ανοχής των πολιτών, κυρίως, όταν υποστηρίζονται από Καμμένους και Πολάκηδες.
Δεν διεκδικώ την πρωτοκαθεδρία για την ανάλυση το φαινομένου. Άλλωστε (δυστυχώς) δεν περιορίζεται μόνο στη χώρα μας. Η κατάντια των πολιτικών αποτελεί πηγή προβληματισμού σε παγκόσμια κλίμακα.
Μάλιστα, ο Μαρκ Τόμσον, πρώην επικεφαλής του BBC και νυν γενικός διευθυντής των New YorkTimes, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Enough Said: What's Gone Wrong with the Language of Politics?». Σ’ αυτό λοιπόν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον Μπέπε Γκρίλο, ο οποίος βάσισε την πολιτική καριέρα του σ’ ένα «Άντε γαμηθείτε».
(Extra info: Ο Γκρίλο είναι ο Λαζόπουλος της γειτονικής μας Ιταλίας και αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική.)
(Extra info: Ο Γκρίλο είναι ο Λαζόπουλος της γειτονικής μας Ιταλίας και αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική.)
Με το πρόσχημα του σατιρικού σχολιαστή, λοιπόν, o Mπέπε Γκρίλο εξαπέλυε συνεχόμενα vaffanculo προς το πολιτικό σύστημα και κατέληξε να αντιπροσωπεύει τη σωρευμένη κοινωνική οργή.
Σε άλλο σημείο,ο Τόμσον εξηγεί το το κομβικό σημείο του δημοψηφίσματος για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ... πρόκειται για τη δήλωση «ο βρετανικός λαός έχει βαρεθεί τους ειδικούς», που ειπώθηκε από τον επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Brexit Μαρκ Γκόουβ.
Όπως έγραψα, ξεκινώντας, οι πολιτικοί πάντα έλεγαν ψέματα.
Ωστόσο εδώ συναντάται ένα νέο είδος του. Αυτό της καθαγίασης των ψηφοφόρων, ορμώμενο από την ίδια την άγνοιά τους, αναμειγμένο με εκκωφαντικές κατηγορίες κι εριστικές, φιλοπολεμικές εκφράσεις.
Παραδείγματα υπάρχουν πολλά, κι εδώ στην Ελλάδα!
«Θα σκίσουμε τα μνημόνια μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο», «Εμείς δεν θα φέρουμε μέτρα», «Αυτοί είναι γερμανοτσολιάδες», «Ξεπουλούν τη χώρα», κτλ, κτλ.
Οι δημοσιογράφοι, στην πλειοψηφία τους,αντί να αμφισβητούν όσα ακούγονται και να ζητούν αποδείξεις για την ευστάθειά τους, κρατούν το ρόλο ακροατή. Τη στιγμή, που έχουν χρέος να επισημάνουν το ψέμα αρκούνται στην αναπαραγωγή του.
Ευνοούν τους αλήτες να περνιούνται για κανονικοί και την ακραία αμετροέπεια ως φυσιολογικό μέρος της συμπεριφοράς των πολιτικών στελεχών.
Ελάχιστες εξαιρέσεις συνεχίζουν να τηρούν τους κανόνες του επαγγέλματος. Λίγοι δημοσιογράφοι εργάζονται ουσιαστικά πάνω στην ανάδειξη της ορθής πληροφορίας και τη φανέρωση του ψέματος. Κι όταν το κάνουν καθίστανται δακτυλοδεικτούμενοι, στοχοποιούνται και δέχονται πυρά ύβρεων, ακόμα κι απειλών.
Όταν μια δημοσιογράφος της Repubblica παρέθεσε, στους αναγνώστες της εφημερίδας, ένα σωρό ψεμάτων του Γκρίλο, εκείνος ζήτησε από τους οπαδούς του να γράψουν στο μπλογκ του τι θα της έκαναν... εάν την είχαν στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου. Φαντάζεστε τι γράφτηκε...
Εδώ, στη χώρα μας, τα πρώτα χρόνια της κρίσης όσοι δημοσιογράφοι μίλησαν για παραπληροφόρηση από πλευράς στελεχών ΣΥΡΙΖΑ, ρώτησαν το απλό «πώς θα καταργήσετε το μνημόνιο μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο;» χαρακτηρίστηκαν Κουίσλινγκ, πέμπτη φάλαγγα των δανειστών, θεραπαινίδες της διαπλοκής, παπαγαλάκια και οδηγήθηκαν στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ ως παραβάτες του Κώδικα.
Εντός της Βουλής, το αντεπιχείρημα στην αναγκαιότητα των μνημονίων ήταν «Είστε σκυμμένοι στα τέσσερα», «εντολοδόχοι» και «υπηρέτες της Τρόικα».
Χωρίς πρόθεση να επεκταθώ περισσότερο... το μόνο που επιδιώκω να πω είναι πως...
Ετικέτες
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΑΜΜΕΝΟΣ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ
ΣΥΡΙΖΟΣΤΑΛΙΝΑΡΑΔΙΚΟ: Ταφόπλακα (με σήμα το σφυροδρέπανο) στο ΑΠΕ
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Το 2006 είχα την ευλογία να παρακολουθήσω μια διάλεξη του αείμνηστου Ανδρέα Χριστοδουλίδη. Είχε σταθεί στη διάδοση της πληροφορίας, την ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα που θα την διακατέχει όσο περνούν τα χρόνια και την αναλογική απαίτηση ελέγχου της πληροφορίας. « Όσο πιο γρήγορα ταξιδεύει η είδηση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες διαστρέβλωσης της και ο φόβος να καταλήξει παραποιημένη στον δέκτη» είχε πει με λίγα λόγια.
Ζητούσε, από εμάς, να είμαστε προσεκτικοί ως προς το τι μεταφέρουμε, επιφυλακτικοί ως προς το τι μαθαίνουμε και σχολαστικοί με τη διαδικασία του επαγγέλματός μας.
«Άντληση της πληροφορίας, επιβεβαίωση, διατύπωση, δημοσίευση» ένα βήμα αν παραληφθεί, καταστράφηκες! Καθίστασαι αφερέγγυος, ανάξιος εμπιστοσύνης»
Και θυμάμαι το δέος που ένιωθα αντιλαμβανόμενη πως εγώ με την ορμή του ξεκινήματος έφερα το ίδιο άγχος με τον Χριστοδουλίδη. Προφανώς, άβγαλτη – άμαθη – άπειρη- δικαιούμουν να έχω άγχος για τα ενδεχόμενα λάθη. Αλλά κι αυτός; Ο διευθυντής του ΑΠΕ για 17 χρόνια συνολικά; Αυτός έκρυβε ανασφάλειες;
Σήμερα κατάλαβα τους λόγους για τους οποίους εξέπεμπε το ίδιο συναίσθημα. Κάνοντας λάθος (ηθελημένα ή άθελα, δεν έχει σημασία) ο δημοσιογράφος δεν διασύρεται ο ίδιος. Το μέσον διαπομπεύεται, εξαιτίας του. Σε κλάσματα δευτερολέπτων διαλύονται όλα όσα απαιτήθηκαν δεκάδες χρόνια για να εδραιωθούν ως δεδομένα.
Στις, 14 Σεπτεμβρίου 2018 για το ΑΠΕ (και το λέω έτσι, γιατί εμάς, που βγήκαμε στο πεζοδρόμιο πριν το 2007, ως Αθηναϊκό μας μάγεψε κι έτσι συνεχίζουμε να το λέμε –μέχρι τώρα μεταξύ μας- κι ας συγχωνεύθηκε με το Μακεδονικό κι ας γράφουμε πια ΑΠΕ – ΜΠΕ) διαλύθηκαν όλα: φήμη, εγκυρότητα, αξιοπιστία.
Το δέος που αισθανόμασταν μετατράπηκε σε θλίψη για την κατάντια του.
Όσα ασταμάτητα χτίζονταν από το 1905 έγιναν κομμάτια.
Γιατί κάποιοι πίστεψαν πως μπορούν από μέσο ενημέρωσης να το μετατρέψουν σε μέσο διανομής σανό.
Γιατί η συνδρομητική πηγή πληροφόρησης, για όλα τα μέσα της χώρας κατέληξε site προωθητικών άρθρων και χώρος για διαφημίσεις των super markets.
Γιατί την εμπιστοσύνη που του δείχναμε οι δημοσιογράφοι, ορισμένοι, διορισμένοι γραφιάδες την εκμεταλλεύτηκαν.
Γιατί την αδέσμευτη ενημέρωση που πρόσφερε, κάποιοι την εκβίασαν και στη συνέχεια την ξεπούλησαν.
Γιατί κάποιοι ξεπουλήθηκαν.
Για εμάς τους δημοσιογράφους, το Αθηναϊκο – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων σηματοδοτούσε, μέχρι το 2015, την κορυφή της αναγνώρισης που επιδιώκαμε να κατακτήσουμε, την απτή απόδειξη του επαγγελματισμού και της ευσυνειδησίας μας.
Ήταν η πόρτα που ονειρευόσουν να πλησιάσεις ξεκινώντας και αν κάποτε κατάφερνες να την περάσεις, θα ήξερες πως κατάφερες και να κάνεις σωστά στη δουλειά σου. Γιατί γι’ αυτή την αναγνώριση μιλώ κι όχι της δημοσιότητας.
Ιερά τέρατα, βαριές υπογραφές, πρωτεργάτες της ελληνικής δημοσιογραφίας, διεθνούς φήμης ρεπόρτερς, οι καλύτεροι φωτογράφοι, έντιμοι άνθρωποι είχαν βάλει το λιθαράκι τους ώστε οι πληροφορίες που παρείχε το ελληνικό πρακτορείο ειδήσεων να μην αμφισβητούνται.
Στην επίκληση του ΑΠΕ ως πηγή ουδείς μπορούσε να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της είδησης. Αν και κρατικό πρακτορείο ειδήσεων κάλυπτε πλήρως την επικαιρότητα, κρατούσε αποστάσεις, παρείχε πρωτογενές ρεπορτάζ κα ουσιαστικές συνεντεύξεις, υλικό με το οποίο τροφοδοτούσε όλα τα μέσα σε όλο τον κόσμο.
Το Πρακτορείο ξεκίνησε να πνέει τα λοίσθια πριν τρία χρόνια, με την ανάληψη του τιμονιού από τον Μιχάλη Ψύλο ( πρόκειται για τον συγγραφέα του βιβλίου με τίτλο ««Από τον Ράιχενμπαχ του Όθωνα… στον Ράιχενμπαχ της Μέρκελ»)
Τι κι αν έσπευσε να διοργανώσει φιέστα εορτασμού στις 16/12/15, για τα 110 χρόνια λειτουργίας του πρακτορείου; Αυτός το οδήγησε στο διασυρμό του.
Στους δημοσιογραφικούς κύκλους είναι γνωστή η ιστορία, που επιβεβαιώνει πως ο Ψύλος δεν είχε ιδέα για το βάρος της ευθύνης που είχε αναλάβει και πως ο πραγματικός τίτλος του ήταν «ο συνεχιστής του ιερού καθήκοντος» κι όχι το «διευθυντής ΑΠΕ – ΜΠΕ». Η ιστορία λέει λοιπόν πως σε μια σύσκεψη με τους συντάκτες τις Θεσσαλονίκης, χτύπησε το κινητό του, «Με συγχωρείτε! Είναι ο Παυλόπουλος», είπε και απάντησε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κλείνοντας το τηλέφωνο, ανακοίνωσε υπερήφανα «Για να δείτε ποιο είναι το κύρος του ΑΠΕ, ο Πρόεδρος ζητάει από εμάς να τον καλύψουμε. Δεν πήρε το Mega».
Χρειάστηκαν 110 χρόνια για να ταυτιστεί το ΑΠΕ με την αμερόληπτη δημοσιογραφία και μόλις τρία για να το χαρακτηρίσουν οι Ρώσοι "Πράβντα της Ελλάδας".
Το ΑΠΕ έκανε παράθεση του γεγονότος, χωρίς σχόλια, μέχρι τις αρχές του 2015. Έπειτα ξεκίνησε να γράφει για τον λαοφιλή πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τις θερμές υποδοχές που του επιφυλάσσονται στην επαρχία. Άρχισε να φιλοξενεί συνεντεύξεις, όπως εκείνη της χήρας του Eριχ Χόνεκερ, ηγέτη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας που είχε δηλώσει αποκλειστικά στο ΑΠΕ πως η ΣΤΑΖΙ και το τείχος του Βερολίνου ήταν αναγκαιότητες.
Είναι πολλά! Τι να πρωτοθυμηθώ;
Την πλασαρισμένη ως καινούρια αλλά παλιά στην πραγματικότητα συνέντευξη Βαρουφάκη;
Το περούκα gate;
Το παγκόσμιο ενδιαφέρον για το συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ;
Την προπαγανδιστική τακτική που εφάρμοσε την περίοδο που το ΣΤΕ καλούταν να αποφασίσει για τις τηλεοπτικές άδειες;
Το περίφημο τηλεγράφημα Ερντογάν;
Αυτά λίγο πολύ, τα ξέρετε όλοι!
Στο σινάφι μας όμως ακούγονται κι άλλα… δυστυχώς! Για...
Ετικέτες
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ,
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ,
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ,
ΣΟΥΡΓΕΛΑ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΦΑΣΙΣΜΟΣ
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι χειριστικοί άνθρωποι
Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που πιστεύεις κι εμπιστεύεσαι τους λάθος ανθρώπους, τους επιλέγεις για να εναποθέσεις πάνω τους τις ελπίδες, το μέλλον και τα όνειρά σου. Περνάει ο καιρός κι εσύ, μέρα τη μέρα, βλέπεις τα όμορφα λόγια να έχουν δώσει τη θέση τους σε μια ζοφερή πραγματικότητα. Οι υποσχέσεις κατέληξαν θαμμένες, επανέρχονται αραιά και που ίδιες και απαράλλαχτες, μόνο να σου ρίξουν στάχτη στα μάτια.
Αναρωτιέσαι αν είσαι βλάκας που πίστεψες, τα βάζεις με τον εαυτό σου, σε κατηγορείς και καταλήγεις φοβικός.
Σκέφτεσαι πως οι άνθρωποι που θα τύχουν ξανά στην ίδια θέση με αυτούς που σε εξαπάτησαν θα είναι όμοιοι τους.
Όμως όχι, δεν είναι έτσι!
Ούτε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.
Ούτε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.
Υπάρχουμε εμείς και οι άλλοι, οι συστηματικά χειριστικοί, που εξαπατούν και δημιουργούν πλάνες, με απώτερο σκοπό τις προσωπικές φιλοδοξίες τους.
Είναι εύκολο να τύχεις θύμα της χειραγώγησής τους. Θα σου τάξουν ουρανό με άστρα κάθε νύχτα, κατάργηση ΕΝΦΙΑ και δίκαιο συνταξιοδοτικό.
Ξέρουν να σε κρατήσουν κοντά τους… δημιουργώντας σου ενοχές, για τα παιδάκια που θα πεινάσουν και επιρρίπτοντας σου ευθύνες, για τους νεκρούς από την πυρκαγιά.
Αν θελήσεις να διαμαρτυρηθείς για τα ταξίματα που ουδέποτε υλοποιήθηκαν θα σου πουν, κουνώντας το δάχτυλο, χωρίς εξηγήσεις: Πλήρωσε ΕΝΦΙΑ, τέλη, εισφορές, αυξήσεις, διόδια και μη ρωτάς γιατί τελικά δεν καταργήθηκαν.
Επιστρατεύουν όλη τη δεξιοτεχνία τους για να σ’ εκβιάσουν συναισθηματικά, υποχρεώνοντάς σε να απαντήσεις σε διλλήματα, ανύπαρκτης σημασίας μεν - τραγικά μεγαλοποιημένα και παραποιημένα δε. Θέλετε να πάρουμε το πακέτο Γιούνκερ; Απαντήστε μ’ ένα ναι ή όχι. Να γνωρίζετε όμως πως ΝΑΙ σημαίνει κρίση, φόροι, δανειστές που σου πίνουν το αίμα ενώ το ΟΧΙ ισούται με ελευθερία, αξιοπρέπεια κι εθνική περηφάνια.
Η ανοχή σου στο μυαλό τους ερμηνεύεται με αντοχή. Η σιωπή, που επιβάλλει η αξιοπρέπειά σου, εκλαμβάνεται ως συναίνεση στις πράξεις τους. Κι όταν βρεθεί κάποιος να ρωτήσει το εύλογο: Γιατί συμπεριφέρεστε κατ’ αυτόν τον τρόπο; Για πόσο ακόμα θα υπομένουν; Θα απαντήσουν «Αν το ασφαλιστικό ήταν νόμος λαιμητόμος, ο κόσμος θα ήταν στους δρόμους» ή ακόμα χειρότερα «Αν ο κόσμος δεν είχε λεφτά δεν θα έφευγε το Πάσχα».
Οι χειριστικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν την ιδιότητα ή το ρόλο τους για να επιβληθούν, όταν τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα είχαν σχεδιάσει. «Αν δεν το καταλάβατε ψηφίσατε αντίθετα στην εισήγησή μου, τώρα πηγαίνετε να ξαναψηφίσετε» είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
Στα δίκαια αιτήματά σου αντιπαραθέτουν ποταπές λύσεις για να μη βγουν οι ίδιοι από τη βολή τους. Σου προτείνουν να τρως μακαρόνια και γεμιστά ως αντιστάθμισμα της μείωσης φόρων που ζητάς.
Οι απειλές, είναι μια ακόμα, πάγια τακτική τους για να κρατούν σε καταστολή τα θύματά τους. Όπως για παράδειγμα, η δήλωση Πολάκη «Έπρεπε να τον χώσω τρία μέτρα κάτω από τη γη» ή το περίφημο «Τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».
Σε απομονώνουν, ώστε να μη συναναστρέφεσαι ανθρώπους που μπορεί να σου ανοίξουν τα μάτια. Σπέρνουν μέσα σου φθόνο για εκείνους. Έχουμε ακούσει για ταξικό πόλεμο ακόμα και για τον τοίχο της Καισαριανής.
Δεν αισθάνονται ενοχές για όσα κάνουν, διότι τα πάντα είναι σχεδιασμένα για την ικανοποίηση του Εγώ τους. Δεν κόπτονται για το πώς θα ανταπεξέλθεις στις υποχρεώσεις σου, παρά μόνο να ανταπεξέλθεις ώστε να εξασφαλίσουν τους διορισμούς και τους μισθούς των συζύγων, των ερωμένων και των κολλητών τους.
Δεν εκφράζουν ποτέ στα ‘’θύματά ‘’τους τις πραγματικές τους σκέψεις και τους τελικούς τους στόχους. Με λίγα λόγια, δεν εξηγούν τι σημαίνει plan B σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ , με αποτέλεσμα τα θύματά τους να μη συνειδητοποιούν τον κίνδυνο που διατρέχουν και στο τέλος να απογοητεύονται, γιατί οι εξελίξεις δεν ήρθαν όπως είχαν παρουσιαστεί.
Συχνά, για να ξεγλιστρήσουν από τη δύσκολη θέση, αλλάζουν την ατζέντα, ανασύροντας και τονίζοντας λάθη άλλων από το παρελθόν. Αν δε βρουν λάθη επιχειρούν να τα κατασκευάσουν και να τα αποδώσουν... NOVARTIS. Άλλες φορές παρουσιάζουν ως λάθη, ασήμαντα γεγονότα. Ο Άδωνις ήταν στο ΛΑΟΣ, για παράδειγμα.
Δε διστάζουν να σε φέρουν σε σύγχυση, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα και φωνάζοντας «Ζήτω η Μακεδονία», τη στιγμή που οι ίδιοι έχουν εκχωρήσει στην ΠΓΔΜ μακεδονική εθνότητα, γλώσσα και ονομασία με στόχο να σε μπερδέψουν.
Προσπαθούν να εκβιάσουν το αίσθημα της υποχρέωσης: Ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι υποχρεωμένος να αποδοκιμάσει κατηγορηματικά τις αθλιότητες των “άριστων” που έχει περιμαζέψει στο κόμμα του.
Φιλοδοξούν να σε πείσουν πως έχεις άδικο. Διαμαρτύρεσαι για την ολοένα αυξανόμενη εγκληματικότητα κι απαντούν «Δε ζούμε σε κόσμους ονειρικά πλασμένους και κάνετε πως κοιμάστε αν μπει κλέφτης σπίτι σας».
Λένε ψέματα. Βγήκαμε από τα μνημόνια.
Κρύβουν την αλήθεια για να μη διακινδυνεύσουν να χάσουν τα δεδομένα και τη βολή τους. Ποτέ δε μάθαμε πόσοι ακριβώς ήταν οι νεκροί, την πρώτη νύχτα της πυρκαγιάς στο Μάτι, ούτε γιατί σταμάτησαν τόσο γρήγορα οι έρευνες.
Οι πλεκτάνες τους όμως είναι προχειροσχεδιασμένες και σύντομα αποκαλύπτονται, όπως κατέρρευσε η θεωρία περί εμπρησμού στην Πεντέλη.
Οι χειριστικοί άνθρωποι δεν έχουν όρια και ηθικούς φραγμούς.
Επιχειρούν να σε οδηγήσουν στη λήψη αποφάσεων κάτω από συνθήκες ψυχολογικής πίεσης, ελλείψει γνωστικής διαδικασίας.
Μην ξεχνάμε ότι η ισορροπία των αποφάσεων μας βασίζεται σ’ ένα σύμπλεγμα λογικής και συναισθήματος. Όταν φτάνουμε στο σημείο να παίρνουμε αποφάσεις, οι οποίες τελικά, συχνά, καταλήγουν σε βάρος μας και πίσω από αυτές βρίσκονται συγκεκριμένα άτομα , τότε μιλάμε για τοξικά άτομα.
Οι βλαβεροί αυτοί άνθρωποι μπορεί να είναι οποιοιδήποτε επωφελούνται από εμάς, συγγενείς, φίλοι, σύζυγοι ακόμα και κυβερνητικά στελέχη.
Τον πρώτο καιρό, οι χειριστικοί άνθρωποι θα εργαστούν πάνω στο πως θα εξασφαλίσουν την εμπιστοσύνη σου, ώστε κάθε φορά να λες «Αφού το είπε ο πρωθυπουργός, έτσι θα είναι». Εμφυσούν μέσα σου ισοπεδωτικές απόψεις για να καθαγιάζονται οι ίδιοι. «Οι άλλοι καλύτεροι θα είναι;»
Κι έρχεται η στιγμή που...
Ετικέτες
ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ,
ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΚΡΙΤΣΙΔΗΜΑ,
ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΣΥΡΙΖΑ,
ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












