"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δεν έφταιγε η ίδια, τόση ήταν

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Ενίοτε το μικρό, το τόσα δα  είναι  μεγαλύτερο από το μεγάλο. Από το τεράστιο.
 

Συμβαίνει. Ας πούμε οι τηλεοπτικές εικόνες πολέμου. Αγριες. Και απεναντί σου η σκηνή ενός φόνου. Οπου μια μάνα πετάει το μωρό της στα σκουπίδια. Ποια η πιο δυνατή εικόνα; Εκείνη που σε σπρώχνει να κλείσεις τα μάτια; Να ουρλιάξεις;

Μα φυσικά εκείνη που σε κάνει να θέλεις να αρπάξεις όπλο και χωρίς τον παραμικρό δισταγμό να τινάξεις τα μυαλά της Μήδειας στον αέρα!

 
Κι ερχόμαστε στην περίπτωση του ενοικίου των χιλίων ευρώ μηνιαίως. Αυτό το μικρό, το ασήμαντο ποσό. Εκείνη όμως δεν προφύλαξε τον εαυτό της. Δεν υπολόγισε τις συνέπειες της πράξης της. Δεν σκέφθηκε το στοιχειώδες, για την περιφρούρηση του κόμματός, της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού της. Ισως να μην πέρασε καν από το μυαλό της η εικόνα, έστω φευγαλέα, της αποκάλυψης ενός «λαθραίου» χιλιάρικου. Το πιθανότερο είναι πως σκέφτηκε το βασικό επιχείρημά της. Οτι δηλαδή νομίμως λαμβάνει αυτό το ψωροχιλιάρικο. Αυτό το ασήμαντο ποσό, συγκρινόμενο με την περιουσία της

 
Γιατί; 


Επειδή προφανώς είναι ασυγκράτητη η χρηματική βουλημία της. Επειδή, σου λέει, τι είναι αυτό το χιλιάρικο μπροστά στα τόσα και τόσα σκάνδαλα των εκατομμυρίων που λαμβάνουν οι λαδωμένοι πολιτικοποντικοί κάτω από το τραπέζι; Τίποτα!

 
Ισως επειδή υπολόγισε την κάλυψή της πίσω από την διάταξη, από το νόμο που της παρέχει αυτό το δικαίωμα. Ενας νόμος που αφορά σε πολλές βουλευτικές περιπτώσεις. Γιατί, σου λέει, να καταδώσουν εμένα όταν την ίδια χιορηγία την λαμβάνουν πολλοί βουλευτές απ όλα τα κόμματα;

 
Αυτές ακριβώς οι σκέψεις την κατεβάζουν από το ρετιρέ στα υπόγεια. Ακριβώς το χιλιάρικο. Το ψωροχιλιάρικο. Τα ψιλά. Ο ψιλικατζής. Γιατί ο πειρασμός του ενός εκατομμυρίου είναι βασανιστικός. Πως να αποφύγει κανείς τον πειρασμό ενός εκατομμυρίου; Εστω πεντακοσίων χιλιάδων;

 
Επομένως η τιμή της συνείδησής της είναι της τάξεως του ενός ψωροχιλιάρικου. Μερικών φραγκοδίφραγκων. Το ελάχιστο. Επομένως όσο μεγάλη είναι η μόρφωση και η επαγγελματική της επάρκεια, τόσομικρή είναι η συνειδησιακή της αντοχή. Αυτή η μικρότητα. Η ασημαντότητα.

 
Αυτή και η ευλιγισία της. Ο αριστερός λόγος της. Και η δεξιά δραχμολαγνεία της. Αυτή και η υπόκλισή της σ ένα μηνιαίο ψωροχιλιάρικο. 


Αυτό όμως είναι και το μέτρο...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το ακαταλόγιστο και η ευθύνη…



Η αναπληρώτρια υπουργός Ράνια Αντωνοπούλου δεν διέπραξε καμιά παρανομία. Ο,τι έκανε προβλέπεται από το νόμο, έπαιρνε ένα επίδομα όπως και τόσοι άλλοι υπουργοί και βουλευτές.



Η Αντωνοπούλου είναι μια μορφωμένη γυναίκα με διεθνή παρουσία. Επομένως το διανοητικό της επίπεδο είναι, θεωρητικά, πάνω από το επίπεδο του μέσου ανθρώπου. Αρα γι’ αυτήν δεν μπορεί να ισχύει η ρήση του Αϊνστάιν «δύο πράγματα είναι άπειρα, το Σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το Σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες».



Η υπουργός Αντωνοπούλου ζήτησε να πάρει επίδομα ενοικίου την ώρα που ή ίδια και συνάδελφοί της έκαναν περικοπές σε γλίσχρα εισοδήματα εκατομμυρίων πολιτών.  


Πήρε το επίδομα ενώ είχε σπίτι για να μείνει και λεφτά για να νοικιάσει άλλο εκεί που ήθελε. 


 Όλα αυτά σημαίνουν ότι (δεν διέπραξε μεν καμιά παρανομία αλλά) δεν κατάλαβε το μέγεθος της πρόκλησης που έκανε. Είναι αυτό που λέει ο Αϊνστάιν.



Ακόμα και όταν βούιξε ο τόπος, η περί ης ο λόγος δεν αντελήφθη τι συνέβαινε. Γι’ αυτό και δήλωσε ότι θα επιστρέψει τα χρήματα, αλλά θα παραμείνει στη θέση της. Ενώ θα έπρεπε να πει το αντίθετο. Να κρατήσει τα χρήματα, εφόσον νομίμως τα πήρε. Και να υποβάλει την παραίτησή της μόνο για λόγους ευθιξίας.



Τέτοιες συμπεριφορές δείχνουν ότι ορισμένα δημόσια πρόσωπα είναι ξεκομμένα από την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που τα περιβάλλει. Και γι’ αυτό έχουν, κατά κάποιον τρόπο, το ακαταλόγιστο. Το οποίο προβλέπεται ακόμα και για πολύ βαρύτερα ποινικά αδικήματα, ο δράστης των οποίων απαλλάσσεται.



Φυσικά, στην πολιτική απαλλαγή λόγω βλακείας δεν προβλέπεται. Θα έπρεπε να προβλέπεται λόγω ακαταλογίστου. 


 Αντί, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός να την αποπέμψει, δια της εκβιασθείσης παραιτήσεως, θα ήταν καλύτερα να την κάνει υπουργό περιορισμένης ευθύνης και να της αναθέσει να εκπονήσει μια μελέτη με θέμα «πώς να καταβάλλεται σε υπουργούς και βουλευτές επίδομα ακαταλογίστου»!



Κι επειδή, με αφορμή την περίπτωση Αντωνοπούλου, ξαναήρθαν στην επιφάνεια έννοιες όπως «πολιτική ευθύνη», «ηθικό πλεονέκτημα», «νόμιμο και ηθικό», ας το ξεκαθαρίσουμε:



Πρώτον, στην πολιτική δεν υφίσταται κανένα ηθικό πλεονέκτημα, ούτε αυτό είναι «δεξιό», «κεντρώο» ή «αριστερό». Δεν μετράει η ηθικολογία. Μετράει η συναίσθηση της ευθύνης και η ανάληψή της, όταν έρχεται η ώρα. Διαφορετικά, ισχύει αυτό που έχει πει ο αμερικανός κωμικός Γκράουτσο Μαρξ: «Αυτές είναι οι αρχές μου. Κι αν δεν σου αρέσουν, εντάξει έχω κι άλλες».



Δεύτερον, η πολιτική ευθύνη -σε αντίθεση με την ποινική-...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τί θα ήταν η πακετωμένη συντρόφισσα Ράνια αν αν δεν ήταν ΣΥΡΙΖΑ;



Τι θα ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ η Ράνια Αντωνοπούλου αν δεν ήταν ΣΥΡΙΖΑ; 


Θα ήταν μέλος της «οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ελίτ» που «κατεδαφίζει δικαιώματα, κόβει συντάξεις, μειώνει κοινωνικές δαπάνες, πετσοκόβει μισθούς, αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, ξέρει πολύ καλά να μηχανεύεται τρόπους προκειμένου να ταΐζει την απληστία της».


Οι φράσεις είναι δανεισμένες από την τελευταία ομιλία του πρωθυπουργού στη Βουλή. Η Αντωνοπούλου δυσκόλεψε την κυβέρνηση όχι μόνον επειδή η υπόθεσή της συνέπεσε με τον ηθικολογικό παροξυσμό για τη Novartis.
 


Το επιπλέον συμβολικό βάρος ήταν ότι η αποπεμφθείσα υπουργός έχει προφίλ –και, κυρίως, «πόθεν έσχες»– που την κατατάσσει αυτομάτως σε εκείνους τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ στοχοποιεί ως ταξικούς εχθρούς του.


Η πρωτοφανής για τα συριζαϊκά ήθη εκκαθάριση της Αντωνοπούλου από το Μαξίμου μάλλον πρέπει να αποδοθεί στο περιουσιολόγιό της.


Περιουσιολόγιο που, στην πολεμική του κόμματος, συνάπτεται αυτομάτως με μια αντίπαλη κοινωνική και πολιτική ταυτότητα. Φάνηκε έτσι ότι για μία ακόμη φορά τα βέλη του ΣΥΡΙΖΑ –και τα χονδροειδή σχήματα με τα οποία δοκιμάζει διαρκώς να αναρριπίζει το κοινωνικό μίσος– γυρνούν και τον πλήττουν.


Ο εξοστρακισμός των σκανδαλολογικών πληγμάτων δεν είναι συγκυριακός. Είναι μια μόνιμη συνθήκη του κλίματος που η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλει εις βάρος των πολιτικών της αντιπάλων.


Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί πια να ωφεληθεί από αυτό το κλίμα. Το καλλιεργεί, νομίζοντας ότι έτσι συσπειρώνει την εκλογική του βάση. Ομως, δεν ελέγχει αυτό που προκαλεί.


Οσο κι αν δυσκολεύεται να το αναγνωρίσει, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια κόμμα εξουσίας. Με το να υποδαυλίζει το «όλοι τα παίρνουν» υπονομεύει (και) τον εαυτό του. Το ποιος, εντέλει, ωφελείται από την υποδαύλιση της δυσπιστίας κατά του συστήματος αχνοφαίνεται ήδη στις δημοσκοπήσεις.


Φαίνεται επίσης ότι η διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν μπορεί να έχει τις ακούσιες, καθαρτικές συνέπειες που κάποιοι στην αρχή τής απέδιδαν με πικρή συγκατάβαση.


Αυτό που εκτυλίσσεται τα τελευταία τρία χρόνια δεν είναι το «πανάκριβο φροντιστήριο» το οποίο τάχα θα αναδιαπαιδαγωγούσε την κοινωνική πλειοψηφία, προσγειώνοντάς τη στην πραγματικότητα και προσανατολίζοντάς την πολιτικά στην κανονικότητα.


Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απονομιμοποίησε ποτέ τα υπόγεια ρεύματα που τον έφεραν στην εξουσία, ούτε μεταβόλισε τις αντιδημοκρατικές ορμές τους – τις μούντζες, τις κρεμάλες, τα χαρτονένια ελικοπτεράκια. 


Αντιθέτως. Ακόμη και τώρα...


ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Πικραμένος- Αντωνοπούλου



Ανάλγητη Αστική Δημοκρατία είναι να είσαι ο Παναγιώτης Πικραμένος, να έχεις κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. (θεωρείται η πρώτη τη τάξει Νομική Σχολή της Γαλλίας), να έχεις διατελέσει Γενικός Δ/ντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και μετά από 40 χρόνια κρυστάλλινης και αξιοζήλευτης επαγγελματικής πορείας στη Νομική επιστήμη, να σε καλεί η πατρίδα να την υπηρετήσεις και από τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού και ενώ εσύ αρνήθηκες (λόγω του ήθους σου) το μισθό του πρωθυπουργού, βρίσκεσαι – 5,5 χρόνια αργότερα – κατηγορούμενος από την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ότι κατά τη διάρκεια της – μόλις 35 ημερών – (υπηρεσιακής) πρωθυπουργίας σου πρόλαβες να διαπλεχθείς, να διαφθαρείς και τελικά να χρηματιστείς από τη Novartis.



Λαϊκή Αριστερά πάλι, είναι να είσαι η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας στην ως άνω κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α, Ράνια Αντωνοπούλου, να δηλώνεις κάτοικος Ν. Υόρκης, ώστε να νομιμοποίησε να δώσεις στον εαυτό σου €12.000 τον χρόνο κρατική επιδότηση ενοικίου, προκειμένου να νοικιάζεις πολυτελές διαμέρισμα στο Κολωνάκι, ενώ το 2015 – μαζί με τον σύζυγό σου, επίσης υπουργό στην ίδια κυβέρνηση – είχες €450.000 εισόδημα, καταθέσεις που προσεγγίζουν το μισό εκατομμύριο ευρώ, επενδύσεις που ξεπερνούν τα $3 εκατ., πολυτελή βίλα στη Σύρο, διαμέρισμα στη Γλυφάδα και σπίτι στις ΗΠΑ (σύμφωνα με το Πόθεν Εσχες σου), και μετά από όλα τα παραπάνω...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ράνια-Αντουανέττα και Αλέξης ο Ανήμπορος



Συμφωνώ σε ένα πράγμα με τη Ράνια Αντωνοπούλου: Δεν είναι παράνομη πράξη η ενθυλάκωση ενός επιδόματος ενοικίου μόνο για υπουργούς.
 

Και ρωτώ: Ε, και; Κι επειδή το 2015 -στην κορύφωση της κρίσης δηλαδή- πέρασαν οι ίδιοι οι ΣΥΡΙΖΑίοι έναν νόμο για να αυξήσουν την αποζημίωση που εισπράττουν οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί πάει να πει ότι είναι και θεμιτή η λαφυραγώγηση του δημοσίου χρήματος από τους Αριστερούς υπουργούς;


Προσέξτε γραμμή άμυνας μιας γυναίκας που αυτοτρολάρεται ότι ζητά από τους πολίτες να την κρίνουν για το έργο της: «Δεν ήρθα» -λέει η Ράνια Αντωνοπούλου- «στην Ελλάδα για να γίνω πλουσιότερη».

 
Καλό το καλαμπούρι κυρά μου. Και τότε -για να έχουμε καλό ρώτημα- γιατί έκανες αίτηση και ζήτησες να εισπράττεις ένα χιλιαρικάκι το μήνα για το ενοίκιο του σπιτιού σου στο Κολωνάκι;  


Ποιον κοροϊδεύεις κυρά μου; Και γιατί ψεύδεσαι ότι δεν έκανες αίτηση για να παίρνεις το επίδομα;

 
Μπορεί να μην έχει ρίζες στη Γαλλία, όμως η Ράνια Αντωνοπούλου συμπεριφέρεται με τρόπο που παραπέμπει στην Μαρία Αντουανέττα.

 
Και γι' αυτό η δήλωσή της ξεχειλίζει απ' όλα εκείνα τα στοιχεία που δείχνουν ότι μας θεωρεί ηλίθιους. OK, τα πήρε τα λεφτά για να πληρώνει το ενοίκιο στο σπίτι που μένει στο Κολωνάκι. Συνολικά 23.000 ευρώ εισέπραξε μέσα σε δύο χρόνια η κυρία Ράνια από το Αμέρικα, χρήματα που μαζεύτηκαν από τους φόρους των διαλυμένων Ελλήνων.

 
Και τι κάνει η ζάπλουτη Ράνια-Αντουανέττα -με τα σπίτια στην Αμερική, στη Σύρο, τις καταθέσεις και τις επενδύσεις εκατομμυρίων- μόλις γίνεται γνωστό ότι εισπράττει και επίδομα ενοικίου; Υπόσχεται ότι θα επιστρέψει τα χρήματα.Κι έτσι, σου λέει η πονηρή, ούτε γάτα ούτε ζημιά.

 
Και μας φτύνει όλους μέσα στα μούτρα! Διότι εσένα, εμένα και όλους μας φτύνει η κυρία Αντωνοπούλου όταν αποκαλύπτεται ότι εισπράττει ένα χιλιάρικο το μήνα μόνο για το ενοίκιό της.  


Η Ράνια-Αντουανέττα, με την απαίτηση να λαμβάνουν επίδομα ενοικίου οι εκατομμυριούχοι υπουργοί, φτύνει στα μούτρα τον συνταξιούχο των 300 ευρώ, τον άνεργο και τον χαμηλόμισθο των 200 ευρώ.
 

Μην ξεχνάτε ότι εδώ που έχουμε φτάσει, 12.000 ευρώ τον χρόνο είναι τα χρήματα που δίνονται ετησίως για τις πιο υψηλές συντάξεις. Κι αυτά τα έπαιρνε η κυρία Ράνια μόνο για να πληρώνουν τα κορόιδα -δημοσία δαπάνη- τη διαμερισματάρα της στην οδό Λυκαβηττού. Από τους φόρους και το υστέρημά μας. Και δεν ντρεπόταν, ούτε αισθανόταν πως κάνει κάτι κακό, γιατί -λέει- νόμιζε ότι το επίδομα είναι μέρος της υπουργικής αμοιβής!

 
Και κατά τα λοιπά δεν ήρθε στην Ελλάδα για να γίνει πλουσιότερη, ισχυρίζεται η Ράνια Αντωνοπούλου και κραυγάζει ότι θέλει να την κρίνουμε από το έργο της!  


Ποιο έργο;  


Τους μισθούς των 200 ευρώ, τις συντάξεις φιλοδωρήματα ή την μετατροπή των πλήρως εργαζομένων Ελλήνων σε part-time;
 

Το πιο ωραίο ξέρετε ποιο είναι; 


Η στάση του Αλέξη Τσίπρα σε όλη αυτή την ιστορία.
 

Αποδοκίμασε λέει την Ράνια-Αντουανέτα από το Σάββατο. Και περίμενε την παραίτησή της δύο ημέρες. Κι όταν η Ράνια του είπε ότι δεν παραιτείται, απείλησε να κάνει ανασχηματισμό. Κι αφού η απειλή του δεν έπιασε, αναγκάστηκε να την απολύσει... Αναρωτιέμαι, αφού τον κ. Τσίπρα δεν τον παίρνουν στα σοβαρά ακόμη και οι υπουργοί του ποιος περιμένει ότι θα τον υπολογίσει;  


Κι επίσης, τυπικώς για ποιο λόγο ο κ. Τσίπρας έδιωξε την υπουργό του;


  Επειδή η Ράνια-Αντουανέττα εφάρμοσε έναν νόμο που έφτιαξαν και ψήφισαν οι ίδιοι οι ΣΥΡΙΖΑίοι για τους εαυτούς τους;

 
Πώς λέγεται κάποιος προϊστάμενος που δεν μπορεί να επιβάλλει τη θέλησή τους στους συνεργάτες του; Ανήμπορος; Ή μήπως κάπως αλλιώς; 


 Και πώς χαρακτηρίζεται αυτός που...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η κυρία δεν με μέλλει



Για να το λέει η ίδια η κυρία Αντωνοπούλου, πρέπει να έχει σημαντικό έργο ως αναπληρώτρια υπουργός της Εργασίας.  


Το επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός της, δυστυχώς και δικός μας.  


Ως εκ τούτου, η αποδοχή της παραίτησής της δημιουργεί κενό στη μεγαλόπρεπη οικοδομή του κυβερνητικού έργου. Καλά πληροφορημένες πηγές, μάλιστα, αναφέρουν ότι το κενό μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερο από την τρύπα που άφησε ο κ. Ζουράρις. Πώς λοιπόν μια τέτοια υπόθεση να μην εγείρει εύλογες απορίες που, τολμώ να πω, ότι με τη σειρά τους προκαλούν υποψίες.  


Μήπως η υπόθεση έσκασε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να αμαυρώσουν οι γνωστοί κύκλοι το άσπιλον της εξόδου από τα μνημόνια;  


Είναι τυχαίο ότι την ύπαρξη της κ. Αντωνοπούλου την πληροφορηθήκαμε μόλις μία εβδομάδα μετά τη συζήτηση στη Βουλή για το μεγαλύτερο σκάνδαλο των αιώνων, εννοείται μετά την παράδοση των σχεδίων αμύνης των Ελλήνων στον Ξέρξη από τον Θεμιστοκλή;


Η υπόθεση περιπλέκεται όλο και περισσότερο. Διότι η κ. Αντωνοπούλου όχι μόνον είναι εύπορος, αλλά την περιουσία της την έκανε υπηρετώντας το μοβόρο τέρας του καπιταλισμού.  


Πώς να μη σκεφτείς ότι η κ. Αντωνοπούλου έκανε καπιταλιστικό εισοδισμό στην παράταξη του σοσιαλιστικού, ριζοσπαστικού κυρίως δε ηθικού πλεονεκτήματος;  


Είχε δε πανίσχυρο άλλοθι: στο κάτω κάτω, και ο σύζυγός της έγινε υπουργός και δεν ήταν αναγκασμένη να ασχολείται με αλλότρια, όπως η Μαρέβα. Οσο οι τίμιοι βιοπαλαισταί του «Φίλιον» έξυναν την κεφαλή τους μπας και κατεβάσουν καμιά ιδέα της προκοπής, εκείνη περίμενε εντολές και υποδείξεις από τους υπονομευτές του καθεστώτος. Ωσπου ο καθοδηγητής της τής έδωσε την εντολή να πάρει το επίδομα ενοικίου ώστε την κατάλληλη στιγμή να το αποκαλύψουν, να την εξαναγκάσουν σε παραίτηση και να δημιουργηθεί κενό στις εργασίες.


Και εδώ οι υποψίες μετατρέπονται σε αποχρώσες ενδείξεις. Ποιοι από τους εμπλεκομένους στο μεγαλύτερο σκάνδαλο των αιώνων μπορεί να γνώριζαν για το επίδομα για να την καθοδηγήσουν;  


Οι έχοντες νομικές γνώσεις, ο κ. Πικραμμένος και ο κ. Βενιζέλος


Ο μεν πρώτος παραείναι έντιμος και αξιοπρεπής για να μην είναι ένοχος. Αναρωτιέμαι δε μήπως θα πρέπει να διεξαχθεί έρευνα για όσα έκανε ως πρωθυπουργός για την κλιματική αλλαγή. Ο δε κ. Βενιζέλος, εκτός του ότι είναι δαιμόνιος ρήτωρ, είναι και το δεύτερο συνθετικό του φρικώδους τέρατος της μυθολογίας, του Σαμαροβενιζέλου. Οπερ έδει δείξαι. 


Αυτοί την έβαλαν να εισπράξει το επίδομα ενοικίου, με στόχο να εκθέσουν την κυβέρνηση


Και για να σοβαρευτούμε. Το πιο εντυπωσιακό στη μικρότητα αυτής της υπόθεσης είναι...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Καταρρέουν. Ήρθε η ώρα του Καρανίκα!



Το ένα χτύπημα να διαδέχεται το άλλο. Τα επιδόματα έχουν δημιουργήσει εκρηκτικό κλίμα στο Μαξίμου, με τον πρωθυπουργό να αναζητεί πολιτική διέξοδο. Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν του το επιτρέπει, καθώς αυξάνονται συνεχώς, οι δικαιούχοι του επιδόματος ενοικίου. Αρχίζει πλέον να σχηματίζεται ουρά από υπουργούς που σπεύδουν να δηλώσουν ότι θέλουν να επιστρέψουν τα χρήματα που εισέπραξαν, στο Δημόσιο.


Το περίφημο σκάνδαλο της Novartis πέρασε πια σε δεύτερη μοίρα,και το αδιέξοδο Τσίπρα ήρθε να συμπληρώσει η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για προανακριτική επιτροπή, προκειμένου να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες για το αδίκημα της απιστίας των υπουργών Υγείας Κουρουμπλή, Ξάνθου και Πολάκη.


Η αλαζονεία τους ήταν τέτοια που νόμιζαν ότι η υποκρισία τους θα θριαμβεύσει, στοχεύοντας στην αφέλεια των ψηφοφόρων τους. Τυφλωμένοι όμως από την κομματική κουτοπονηριά τους δεν κατανοούν ότι δεν υπάρχει πια κανένα ηθικό έρεισμα στο ακροατήριό τους, παρά μόνο το πελατειακό όφελος των δημοσίων υπαλλήλων. Επιπλέον, δεν περίμεναν ότι οι στοχοποιημένοι πολιτικοί της δικογραφίας τους θα αντιδράσουν με τόσο δυναμικό τρόπο, επιστρέφοντας το μένος και την "αλητεία" που την θεωρούσαν μόνο δικό τους προτέρημα.


Έρχονται εν τω μεταξύ, κι άλλα. Το μέτωπο Καμμένου παραμένει ανοιχτό. Στην ΝΔ έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να καταθέσουν αίτημα για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με την πώληση πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία. Εξαιτίας της Τούρκικης προκλητικότητας η πρόταση αναβλήθηκε προσωρινά. Σίγουρα, όμως, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να κατατεθεί και επισήμως.


Μόνο μια διέξοδος υπάρχει για τον Αλέξη Τσίπρα και μάλιστα κάτω από το καθεστώς πανικού: ο ανασχηματισμός! Όχι βέβαια για να σώσει την χαμένη παρτίδα αλλά για να πιαστεί πλέον από τα μαλλιά του, τη στιγμή που τα κύματα φουσκώνουν γύρω του δραματικά.  


Εν ολίγοις, ήρθε η ώρα να αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης που για τρία χρόνια τώρα, κρύβεται πίσω από δήθεν "σοσιαλδημοκρατικές" εξάρσεις και προσαρμογές στην αστική δημοκρατία που τόσο σιχαίνεται.




Του προτείνω λοιπόν, αντί να επιμείνει σε μία τεχνοκρατική αναβάθμιση της κυβέρνησής του, ας κάνει επιτέλους υπουργούς τον Καρανίκα και τον Πάντζα, να πανηγυρίσουμε όλοι. Να βγούμε στους δρόμους από ενθουσιασμό για την ειλικρίνεια των προθέσεών του.


Δεν νομίζω ότι έχει πια νόημα η συνέχεια της απάτης. Ούτε για μας ούτε και για τους ξένους που βλέπουν πια το παιχνίδι να χάνεται για τον "αγαπημένο" τους πειθήνιο πρωθυπουργό. Ακόμα και αν ανανεώσει τον βασικό κορμό του κυβερνητικού σχήματος με Πιτσιόρλα ή άλλους υπερκομματικούς υπουργούς, δύσκολα θα συγκρατήσει την κάθοδο και την κατάρρευση.


Κατά συνέπεια, ας οργανώσει την αυθεντική ομάδα κρούσης που θα παίξει πιο αποδοτικά τον ρόλο της εν όψει της απέλπιδας προσπάθειας για διάσωση. Επιχειρώντας τον διχασμό, την πόλωση και τον πλήρη εξευτελισμό τους.


Γιατί ούτως ή άλλως, εκεί θα καταφύγουν μέχρι τις εκλογές. Είπαν τόσα ψέματα και πότισαν με τόσο μίσος την ελληνική κοινωνία που...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ένα τραγούδι για τη Ράνια (και τον Δημήτρη)



Νομίζω ότι κανείς ευαίσθητος άνθρωπος δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από το δράμα της συντρόφου Αντωνοπούλου, η οποία κινδυνεύει να μείνει άστεγη μετά την παραίτησή της από την κυβέρνηση της Πρώτης Φοράς Αριστεράς με ολίγη από Εθνικιστική Δεξιά και τη διακοπή της επιδότησης ενοικίου. Η άπορη υπουργός θα στερηθεί το ταπεινό χιλιάρικο που εισέπραττε κάθε μήνα, προκειμένου να μη ζει στον δρόμο, και πλέον το μέλλον της είναι αβέβαιο. 


Ή –για να το πω πιο σωστά– θα ήταν αβέβαιο, αν η Ελλάδα δεν ήταν μια χώρα αλληλεγγύης.


Είμαι απολύτως βέβαιος πως οι ευαίσθητες ψυχές που αντιστάθηκαν μέχρι το 2015 στα μνημόνια, που αντιστάθηκαν στον περιορισμό του μεγέθους της κυβερνητικής τηλεόρασης, που φόρεσαν τα κόκκινα γάντια για να συμπαρασταθούν στις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και στον φέρελπι Αλέκση, θα δείξουν και πάλι την ευαισθησία τους.  


Είμαι βεβαιος πως αυτή την ώρα που γράφω ή αυτήν την ώρα που διαβάζετε αυτά που γράφω, θα έχουν ξεκινήσει οι συζητήσεις για μια μεγάλη συναυλία για την οικονομική ενίσχυση της συντρόφισσας Ράνιας και του συζύγου της, του συντρόφου πρώην υπουργού (δεν θυμάμαι σε τι, αλλά μάλλον ούτε κι εκείνος) Παπαδημητρίου.


Μια συναυλία που θα ενώσει όλους εμάς που θέλουμε τα λεφτά που μας κλεβ... που προσφέρουμε στο κράτος να πηγαίνουν εκεί που μετράει: Στις τσέπες των συντρόφων, των μετακλητών, των διορισμένων και άλλων αναξιοπαθούντων που η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα των μνημονίων προσπάθησε να γονατίσει (ειδική μνεία –και ίσως και ξεχωριστή συναυλία– θα πρέπει να γίνει για τις φαρμακευτικές εταιρείες, οι οποίες είδαν εξαιτίας των μνημονιακών περιορισμών δραματική μείωση του τζίρου τους).


Όλα αυτά τα γράφω γιατί δεν πιστεύω πως η συντρόφισσα Ράνια και ο σύζυγός της πρώην υπουργός (δεν θυμάμαι σε τι και σίγουρα ούτε κι εκείνος) Παπαδημητρίου έχουν τα λεφτά που αναφέρονται στο πόθεν έσχες τους. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι τόσο φιλάργυροι ή ότι έχουν τόσο μεγάλη ανοσία στην ξεφτίλα, ώστε, ενώ έχουν την οικονομική δυνατότητα λίγων, να χρησιμοποιούν τα λεφτά των φορολογούμενων, προκειμένου να πληρώνουν το ενοίκιο του διαμερίσματός τους. Δεν συνάδει αυτή η στάση με το ήθος της Αριστεράς. Ένα ήθος για το οποίο η Αριστερά επαίρεται σε κάθε ευκαιρία και, για να το κάνει. δεν μπορεί παρά να είναι έτσι. (Πρέπει να ομολογήσω ότι αυτό κάπως με υποψιάζει, καθώς σπανίως οι όμορφοι χρειάζεται να πουν πόσο όμορφοι είναι και οι τίμιοι σπανίως μιλούν χωρίς να προκληθούν για την εντιμότητά τους. Αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις και μάλλον σ’ αυτές θα πρέπει να εντάξουμε τη μανία των αριστερών να εγκωμιάζουν οι ίδιοι το ήθος τους.)


Σε κάθε περίπτωση και πέρα από τη συναυλία που σίγουρα θα οργανωθεί, θα πρέπει η συντρόφισσα Ράνια και ο σύντροφος πρώην υπουργός (αν θυμάται κανείς σε ποιο υπουργείο, δεν έχει πια σημασία) Παπαδημητρίου να μην αφήσει τη νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα να στερήσει από τον ίδιο και τη σύζυγό του ένα απολύτως απαραίτητο για την επιβίωσή τους έσοδο. Νομίζω πως πρέπει να αιτηθεί τη συνέχιση της καταβολής του επιδόματος. Ή –ακόμα καλύτερα– μπορεί ο Αλέκσης να σκεφτεί με τον ίδιο τρόπο που σκέφτηκε το 2015 (όταν και ψηφίστηκε από την Πρώτη Φορά Αριστερά με ολίγη Εθνικιστική Δεξιά η διάταξη βάση της οποίας βοηθήθηκε η οικογένεια Παπαδημητρίου) και να φέρει προς ψήφιση καινούργια διάταξη που να προβλέπει την επιδότηση οικογένειας πρώην υπουργών. Για να γίνουν όλα όπως επιβάλλει το πλεονέκτημα του αριστερού ήθους.


Στο κάτω κάτω...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Tα κοινόχρηστα τα πλήρωνε μόνη της




Tο επίδομα θέρμανσης που έχουν πάρει πολλοί Ρωσοπόντιοι και γενικότερα μετανάστες ομογενείς που επέστρεψαν στην πατρίδα δεν το διεκδίκησε, αν και μάλλον θα υπήρχε ένα παραθυράκι του νόμου για να της χορηγηθεί.

 
Στο Κοινωνικό Τιμολόγιο της ΔΕΗ απέφυγε να ενταχθεί, επιβαρυνόμενη όλο το λογαριασμό που της αναλογούσε. Για την ΕΥΔΑΠ δεν το συζήτησε καν, ούτε για το τηλέφωνο, κόβοντας από δω - κόβοντας από κει θα μαζεύονταν τα λεφτά. Τα κοινόχρηστα στην πολυκατοικία, ιδιαίτερα υψηλά λόγω της περιοχής, τα πλήρωνε επίσης από την τσέπη της.  


Δεν της αρέσουν οι χάρες, έχει και μια υπερηφάνεια, με καλή διαχείριση και χωρίς σπατάλες θα τα' βγαζε πέρα με το μισθουλάκο του υπουργού.



Η ίδια θα προτιμούσε να μένει σε μια πιο φτηνή περιοχή, στην Καισαριανή ας πούμε, που την είχε αγαπήσει από την πρώτη στιγμή που επέστρεψε, όταν είδε τον αρχηγό να καταθέτει λουλούδια στο Σκοπευτήριο, αλλά ήταν μακριά από τη δουλειά.  


Το Κολωνάκι ήταν υποχρεωτική επιλογή, αν δεν ήθελε να στερεί την κοινωνία από τις υπηρεσίες της με άσκοπη χρονοτριβή σε μετακινήσεις.  


Το ενοίκιο όμως ασήκωτο, τι να πρωτοπληρώσεις με έναν ξερό μισθό- ευτυχώς υπάρχει το κοινωνικό κράτος της Πρώτης Φοράς που στις περιπτώσεις των αναξιοπαθούντων υπουργών πάντα έρχεται αρωγός, θα τσοντάρει κι αυτό και θα τα κουτσοκαταφέρουμε. Θα έκοβε βέβαια τη Γεωργιανή αλλά εντάξει, ένα παστίτσιο και ένα σφουγγάρισμα το κάνει και μόνη της. Η Πρώτη φορά Αριστερά θέλει θυσίες. Άκου χίλια ευρώ. Δίκιο είχε ο άντρας της, όταν είχαμε δραχμές ούτε διακόσια χιλιάρικα δε θα κόστιζε.



Το σπίτι βέβαια είναι στο όνομά της, αυτή το νοικιάζει, τον άντρα της απλώς τον φιλοξενεί, όπως και καμιά φορά την ξαδέρφη της που έρχεται από την Αμερική. Όχι, γιατί βρέθηκαν κάποιοι κακοήθεις να πουν ότι κι εκείνος έπρεπε να απολυθεί, λες και υπήρχε περίπτωση να δεχτεί εκείνη να συνεισφέρει ο φιλοξενούμενος στα κοινόχρηστα. Εκείνος φυσικά είναι κύριος, κι όπως κάθε κύριος μπορεί να βάζει κι ένα χεράκι στα καθημερινά.

 
Σεξιστές, παιδί μου, δεν ανέχονται να φιλοξενεί η γυναίκα τον άνδρα της στο σπίτι της -οι Αμερικάνοι λοιπόν δεν ήταν έτσι. Θα γυρίσει κάποτε πίσω, εδώ οι άνθρωποι δεν εκτιμούν τις θυσίες για το κοινό καλό και σου βάζουν τρικλοποδιά με την πρώτη ευκαιρία. Έχει αφήσει και κάτι λεφτουδάκια εκεί για ώρα ανάγκης, όχι τίποτα πολλά, 3-4 εκατομμύρια, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι σου συμβαίνει. Βέβαια...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Φορτώγκα Αριστερά και Σοπενχάουερ

Δεν είναι αυτό που νομίζετε. Δεν είναι χαμερπές να παίρνεις στεγαστικό επίδομα όταν είσαι παραλής. Είναι φιλοσοφημένη στάση ζωής





 «Τον τίτλο του “χρυσού υπουργικού ζευγαριού” διεκδικούν επάξια ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δ. Παπαδημητρίου και η σύζυγός του, αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου. Τα εισοδήματά τους αθροιστικά φτάνουν τα 454.000 ευρώ, ενώ διαθέτουν χαρτοφυλάκιο αξίας άνω των 3.000.000 δολαρίων. Η κυρία Αντωνοπούλου δηλώνει καθαρό εισόδημα 70.637 ευρώ και ο σύζυγός της 453.429 δολάρια ΗΠΑ».
Εφημερίδα «δημοκρατία» σε άρθρο της 8ης/12/2017 για τη δημοσιοποίηση των δηλώσεων «πόθεν έσχες» των πολιτικών (έτους 2015)



Αυτό το ζευγάρι είναι φορτώγκα στα μετρητούλια. Η κυρία λάμβανε ένα 12χίλιαρο από το κράτος ως… στεγαστικό επίδομα. Τα νοίκια γαρ έχουν φτάσει στα ουράνια και είπαμε: Είμεθα αριστεροί εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, όχι κορόιδα


Ασε που διαβάζουμε φιλοσοφία. Γράφει ο Αρθούρος Σοπενχάουερ στο «Το ασήμαντο αιώνια επαινούν», Αθήνα 2009, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 82: «Το φαγητό είναι καλό μόνο για κείνον που πεινάει, το κρασί για τον υγιή, το φάρμακο για τον άρρωστο, μια γούνα για τον χειμώνα, οι γυναίκες για τους νέους κ.λπ. Ολα αυτά επομένως είναι μόνο αγαθά προς τι, αγαθά “σε σχέση με κάτι”, δηλαδή σχετικά αγαθά. Μονάχα τα χρήματα είναι το απόλυτο αγαθό, γιατί δεν αντιμετωπίζουν μόνο μια συγκεκριμένη ανάγκη αλλά την ανάγκη εν γένει».

 
Εν κατακλείδι και άνευ Σοπενχάουερ: Γιατί οι πλούσιοι είναι πλούσιοι; 


Διότι όχι μόνο θέλουν χρήματα αλλά τα μαζεύουν κιόλας. Αφού τα μαζέψουν, μεριμνούν να τα κρατήσουν καλά, να μην τα ξοδέψουν.  


Γιατί δεν τα ξοδεύουν τα χρήματα;  


Διότι τα έχουν ανάγκη. Συνεπώς, είναι συνάνθρωποί μας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη τα χρήματα από εμάς. Η αγάπη τους για τα λεφτά είναι ανιδιοτελής. Δεν θέλουν να τα κάνουν κάτι. Απλά να ξέρουν ότι υπάρχουν, ότι είναι καλά κι ότι είναι εκεί. Πόσο ρομαντικό…

 
Οι ψηφοφόροι, λοιπόν, έχουν ιεράν υποχρέωση...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οπου τη βρίσκει

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


«Δεν πρέπει να είναι κανείς μίζερος, πρέπει να παίρνει την επανάσταση εκεί όπου τη βρίσκει», γράφει ο Μπάιρον σε μια επιστολή του τον Ιανουάριο του 1821, εξηγώντας την εμπλοκή του στην Ιταλία με τους Καρμπονάρους. 


Υπό το πρίσμα αυτό, νομίζω ότι θα πρέπει να κατανοηθεί το ολίσθημα της κ. Αντωνοπούλου. 


Δεν ήταν αναξιοπρέπεια, πόσο μάλλον γυφτιά, όπως άκουσα ορισμένους να χαρακτηρίζουν την πράξη της. 


Η πράξη της να διεκδικήσει και να λάβει το επίδομα κατοικίας για τα εξωκοινοβουλευτικά μέλη της κυβέρνησης ήταν μια πράξη πολιτική· διότι στην Ελλάδα της Πασοκάρας, στον Υπαρκτό Ελληνισμό δηλαδή, η επανάσταση γίνεται με επιδόματα και θέσεις μισθοδοτούμενες από το κράτος. 


Η κ. Αντωνοπούλου...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τι έκανε στην κυβέρνηση ο κ. Παπαδημητρίου;



Αν μπορεί κάποιος στο χώρο των σχολίων να μας εκθέσει το έργο του Δημήτρη Παπαδημητρίου στο υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, τότε θα προσφέρει πολλαπλή υπηρεσία. Οχι μόνο στον ίδιο τον υπουργό, αλλά και στους πολίτες που, επιτέλους, θα καταλάβουν για ποιο λόγο είχε χαρτοφυλάκιο, μισθό, υπηρεσιακό αυτοκίνητο, οδηγό και ασφάλεια.



Υπάρχουν και πιο δύσκολες προκλήσεις: να αναδείξεις, ας πούμε, το έργο που άφησε ο Κώστας Ζουράρις στο υπουργείο Παιδείας. Θέλει κόπο αυτό γιατί πρέπει να σηκώσεις πολλούς φακέλους, μήπως και βρεις τις αποφάσεις που υπέγραψε. 


Ομως, ειλικρινά, ο μέσος πολίτης είναι λογικό να απορεί: τι ακριβώς έκανε στην κυβέρνηση ο κύριος Παπαδημητρίου;


Ο Πρωθυπουργός του εμπιστεύτηκε το χαρτοφυλάκιο Οικονομίας και Ανάπτυξης. Επίσης του έδωσε και δύο υφυπουργούς. Τον Στέργιο Πιτσιόρλα που είναι αρμόδιος για τις επενδύσεις και τον Αλέξη Χαρίτση που έχει την ευθύνη για το ΕΣΠΑ. Πρόκειται δηλαδή για ένα υπουργείο που διακρίνεται από σπάνια ιδιαιτερότητα: ο υφυπουργός, εν προκειμένω ο Πιτσιόρλας, κουβαλάει στις πλάτες του μεγαλύτερο έργο από τον ίδιο τον υπουργό. Ακόμα και επικοινωνιακά, το υπουργείο είναι πρωτίστως του Πιτσιόρλα.



Εντάξει, αυτό δεν είναι, απαραιτήτως,  ασφαλές κριτήριο αξιολόγησης διαχειριστικών επιδόσεων. Ο κύριος Παπαδημητρίου μπορεί να είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων με δυσανεξία στην έκθεση. Ωραία. Αλλά τι ακριβώς προσέφερε στην κυβέρνηση; 


Ο Πρωθυπουργός τον προσέλαβε, ως εξωκοινοβουλευτικό υπουργό, προκειμένου να προσελκύσει επενδύσεις στη χώρα. Το βιογραφικό του, άλλωστε, προδιαθέτει σχετικά. Οχι όμως και οι αντιλήψεις του.

 Ο κ. Παπαδημητρίου μοιραζόταν, περίπου, τις ίδιες ιδέες με τον Γιάνη Βαρουφάκη. Μάλιστα είχε προτείνει την εισαγωγή παράλληλου νομίσματος σε Ελλάδα και Κύπρο, χαρακτηρίζοντας καταστροφική τη λύση διάσωσης που επελέγη για την κυπριακή οικονομία. Φανταστείτε τώρα οι Κύπριοι, να είχαν ακούσει την εισήγηση του καθηγητή. Ο Παπαδημητρίου θα ήταν στην Αμερική και θα έκανε πως δεν ακούει τον παφλασμό από τη βύθιση του νησιού.



Ασφαλώς οι απόψεις του δεν απέτρεψαν τον Αλέξη Τσίπρα από την ένταξη του στο υπουργικό συμβούλιο -κάθε άλλο. Ο άνθρωπος, λοιπόν, που πρότεινε παράλληλο νόμισμα, ανέλαβε να φέρει επενδύσεις στη χώρα.  


«Η Ελλάδα δεν έχει ξαναδεί τέτοιο κύμα επενδύσεων από το 2006» ήταν οι τελευταίες δηλώσεις του, οι πολιτικές famous last words που εκστόμισε. Είναι καλό να φεύγεις με χιούμορ. Κατά βάση αυτό έκανε ο κ. Παπαδημητρίου. Ενέσεις ηθικού ή μεγαλόστομες εξαγγελίες για επενδύσεις που έρχονται και για καλπάζουσα ανάπτυξη. Επίσης υπερασπίστηκε πολιτικά την ιδέα για την αγορά «κόκκινων» δανείων στρατιωτικών, δηλαδή το μέτρο που θα κάνει κάθε συνεπή δανειολήπτη να αισθάνεται ηλίθιος.



Πιθανότατα ο άνθρωπος δεν φταίει. Ηρθε από τις ΗΠΑ σε ένα περιβάλλον, μάλλον πρωτόγονο για τον ίδιο. Ακόμα και το θέμα του επιδοτούμενου ενοικίου ίσως να μην τον αγγίζει με τον τρόπο που απασχολεί όλους εμάς -κάτι τέτοιο στις ΗΠΑ ίσως να μην προκαλούσε εντύπωση, να εθεωρείτο αυτονόητο και επαγγελματικό.



Το ερώτημα απευθύνεται πρώτα στον Πρωθυπουργό που καλείται να αξιολογήσει με αυτοκριτική διάθεση τα κριτήρια της επιλογής του.  


Και έπειτα στον ίδιο τον κ. Παπαδημητρίου: είναι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: O Πιταράς γλεντάει τα επιδόματα ενοικίου - Συμμετείχε και η έξοχη ντιζέζ με τα 48 ακίνητα Χρυσοβελώνη (Μερακλίδικο VIDEO)


Ο Γιάννης Πιταράς γλέντησε για τα καλά τα στελέχη των ΑΝΕΛ που έπαιρναν το επίδομα του ενοικίου.  


Δείτε το VIDEO με την απίστευτη ξεφτίλα των υπουργών.

ΣΥΡΙΖΟ-ΠΑΣΟΚο-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Από το "για ένα κωλόσπιτο" στο "για ένα (κωλο)επίδομα ρε γαμώτο;" ένα "αριστερό ηθικό πλεονέκτημα" δρόμος!



Το είχε πει ο συγχωρεμένος ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, τότε που ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου βαλλόταν πανταχόθεν για το σπίτι στην Εκάλη: «Ένα κωλόσπιτο δεν θα μας ρίξει».  


Ομοίως δικαιούται σήμερα κάποιος Κατρούγκαλος να πει: Για μερικά επιδοματάκια κάνετε έτσι;  


Κι όμως! Το χιλιάρικο της πριγκίπισσας Ράνιας και των άλλων παιδιών αυτής της αριστερής κυβέρνησης πόνεσε περισσότερο και από τα μνημόνια.


Διαβάζω το τουίτ της γνωστής αριστερής δημοσιογράφου Βασιλικής Σιούτη: «Οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι ο δάσκαλος των 600 ευρώ που διορίζεται στην επαρχία, μπορεί να νοικιάσει σπίτι, αλλά αυτοί με 7.000-8.000 ευρώ το μήνα δεν βγαίνουν».


Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της αντίδρασης. Το χιλιάρικο της κυρίας υπουργού ήταν η απόδειξη ότι το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς δεν υπήρξε. Ποτέ! Απλά, δεν ήσαν κυβέρνηση μέχρι χτες για να τους μάθουμε!  


Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τι πραγματικά συμβαίνει στα υψηλά κλιμάκια. Εκεί που μία «αβλεψία» ενός υπουργού μπορεί να σημαίνει κέρδος δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για μία ομάδα επιχειρήσεων και αντίστοιχη ζημία για μία άλλη. Ο κόσμος όμως καταλαβαίνει πολύ καλά τι σημαίνει να έχει κάποιος χρήματα και παρ' όλα αυτά να σπεύδει να πάρει 1.000 ευρώ από τα δημόσια ταμεία, που στην πραγματικότητα δεν τα χρειάζεται. Σε αντίθεση με τον ίδιον που τα έχει απόλυτη ανάγκη. Θα ανακουφιζόταν με πολύ λιγότερα, αλλά γι' αυτόν το κράτος δεν έχει πόρους.


Ο κόσμος θύμωσε μαθαίνοντας για το επίδομα στο Κολωνάκι. Δεν θύμωσε με τα νέα μνημόνια, με τις νέες περικοπές στις συντάξεις, με τα ατελείωτα ψέματα. Για όλα αυτά έβρισκε πάντα μία δικαιολογία: «Δεν ξέρουν τα παιδιά, θα μάθουν», «τους πολεμάνε», «θα περάσουν τον κάβο και θα δείξουν ποιοι πραγματικά είναι». Τώρα ο κόσμος δεν έχει τη διάθεση να βρει κάποια δικαιολογία. Επειδή αυτά τα 1.000 ευρώ ήταν ένας πυροβολισμός κατευθείαν στην καρδιά του.




Για ένα επίδομα, λοιπόν! Όπως τότε για ένα «κωλόσπιτο».  


Ο ελληνικός λαός μαθαίνει τι σημαίνει «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς».  


Με κάποιο κόστος είναι η αλήθεια. Κι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι τα 1.000 ευρώ της κυρίας Ράνιας. Αλλά...


ΣΥΡΙΖΟ-ΝουΔο-ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Από το #me_entoli_Samara στο...#Me_entoli_Tsipra !



«Με απόφαση του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, καταργείται η σχετική διάταξη που έδινε το δικαίωμα σε εξωκοινοβουλευτικά μέλη της κυβέρνησης να λαμβάνουν επίδομα ενοικίου», έγραφε η διαρροή του Μαξίμου, λίγα λεπτά μετά την αποπομπή της κυρίας Αντωνοπούλου από την κυβέρνηση με φόντο τη σκανδαλώδη ιστορία με το επίδομα ενοικίου.


Κι ενώ ετοιμαζόμουν να ασχοληθώ με τον υπουργό Οικονομίας κ. Παπαδημητρίου, σύζυγο της τέως αναπληρώτριας υπουργού, εκατομμυριούχο κατά δήλωσή του και συγκάτοικο στο σπίτι, του οποίου το ενοίκιο πληρώνεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ξαφνικά οι προτεραιότητες άλλαξαν.


Ξέρω πως αρκετοί θεωρούν πως οι τύποι είναι ασήμαντη λεπτομέρεια, ακόμη πιο ασήμαντη την ώρα που «καράβια χάνονται». Και στη χώρα μας «καράβια χάνονται» διαρκώς τα τελευταία πολλά χρόνια κι αυτό είναι πια το πιο βολικό άλλοθι απ’ όλους και για όλα.


Επιτρέψτε μου να επισημάνω εδώ το πρόβλημα, αν και φαντάζομαι πως το έχετε ήδη επισημάνει από μόνοι σας: Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, οι νόμοι ψηφίζονται και καταργούνται αποκλειστικά και μόνον από τη Βουλή.


Κι εντάξει. Τρία χρόνια τώρα έχουμε εμπεδώσει με πολλές ευκαιρίες πως τελικά ούτε αυτή η κυβέρνηση είναι «κάθε λέξη του Συντάγματος». Εδώ όμως πια η κατάσταση έχει φτάσει στο άλλο άκρο.


Εδώ έχουμε υπουργούς που δηλώνουν πως ο Πρωθυπουργός ούτε λίγο ούτε πολύ διατάζει δικαστές κι εισαγγελείς. Έχουμε το Μέγαρο Μαξίμου να ανακοινώνει πρωθυπουργικά φιρμάνια κατάργησης νόμων.


Κι επειδή κανείς δεν μπορεί να χρεώσει τόση άγνοια στο πρωθυπουργικό επιτελείο, αυτή η συστηματική επικοινωνιακή (τουλάχιστον) καταστρατήγηση της θεμελιώδους συνταγματικής αρχής της διάκρισης των εξουσιών, έχει προφανώς άλλη στόχευση.


Την ίδια που είχε και κατά το παρελθόν… Γιατί ποιος ξεχνά αλήθεια τα ανέκδοτα που είχε πυροδοτήσει εκείνο το αλησμόνητο «Με εντολή Σαμαρά»; 


 Σας θυμίζω το σχετικό hashtag (#me_entoli_Samara) που είχε φτάσει να συσχετίζεται ακόμη και με τον καιρό: «#me_entoli_Samara θα χιονίσει αύριο στην Πάρνηθα» κ.ο.κ…


Πράγματι, στη Δημοκρατία μας ο Πρωθυπουργός αντλεί μεγάλη εξουσία από το Σύνταγμα. Κι αυτό επιτρέπει ίσως και το σχετικό επικοινωνιακό παιχνίδι. Όσο όμως οι σύμβουλοι του κ. Τσίπρα προσπαθούν να πείσουν τον λαό πως εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν παντοδύναμο ηγέτη που υπέρκειται ακόμη και του Συντάγματος, έναν πολιτικό υπεράνθρωπο που σκίζει νόμους (εκτός από μνημόνια βέβαια) και διατάζει δικαστές για πλάκα, τόσο...

ΣΥΡΙΖΑίκου αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος κωμωδία