"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Καθαριστήριον «Τα ΕΛΤΑ»

Uploaded Image 


 Γράφει ο Δημήτρης Καμπουράκης

Προ ημερών χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου, άνοιξα, και έκπληκτος είδα να στέκεται στην εξώπορτα μου ο ιδιοκτήτης του καθαριστηρίου της γειτονιάς μου. Έχει το μαγαζί του στον κεντρικό δρόμο του δήμου και επί χρόνια, κάθε αρχή σεζόν, του πάω τα κοστούμια μου για φρεσκάρισμα. Τον κοίταξα χαζά.

Τι ζητούσε στην πόρτα μου; Δεν θυμόμουν να είχα κάποιο ρούχο μου στο μαγαζί του. Αφήστε που τα καθαριστήρια δεν κάνουν διανομή, πάμε από κει και τα παίρνουμε.

Για να βεβαιωθώ ότι είχα καταλάβει σωστά, κοίταξα το ημιφορτηγό του στον δρόμο. Έγραφε πάνω Stegno. Άρα αυτός ήταν.

Αντιλήφθηκε αυτός την έκπληξη μου και χαμογέλασε. «Κάνω διανομή και για τα ΕΛΤΑ» μου είπε παραδίδοντας μου ένα δεματάκι, «αλλά δεν συμφέρει. Μπελάς, θα τα παρατήσω».

Θυμάστε υποθέτω τον τεράστιο ντόρο του περασμένου Νοεμβρίου, όταν τα ΕΛΤΑ είχαν ανακοινώσει αναδιάρθρωση με το κλείσιμο 158 ταχυδρομικών καταστημάτων στα οποία δεν πατούσε άνθρωπος.

Θυμάστε σύσσωμη την αντιπολίτευση να ουρλιάζει ότι η ανάλγητη κυβέρνηση διαλύει τις δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες για προωθήσει τις ιδιωτικές εταιρείες ταχυμεταφορών.

Θυμάστε κάτι γερόντια που έβγαιναν μισοδακρυσμένα στα κανάλια κι έλεγαν ότι το ταχυδρομείο έδινε ζωή στο χωριό τους, ότι εκεί  πλήρωναν την ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ και ότι με το κλείσιμο του διαλύεται ο κοινωνικός ιστός της ταλαίπωρης ελληνικής επαρχίας.

Τρομαγμένη από την φασαρία η κυβέρνηση πήρε πίσω την «αναδιάρθρωση», έμειναν ανοικτά και ευτυχισμένα τα άδεια ταχυδρομικά καταστήματα, να στηρίζουν τον κοινωνικό ιστό χωριών και κωμοπόλεων. Κι επειδή για να μείνουν ανοικτά πληρώνονται μισθοί, νοίκια, λογαριασμοί, λειτουργικά, μας βάζουν τα ΕΛΤΑ 3 εκατομμύρια ευρώ μέσα κάθε μήνα. Τα οποία πληρώνουμε όλοι εμείς. Κομματάκι ακριβός ο κοινωνικός μας ιστός.

Στο μεταξύ, γράμματα και δέματα συσσωρεύονται στις αποθήκες τους σε τόσο τεράστιες ποσότητες, που είναι αδύνατο να διεκπεραιωθούν. Όποιος κάνει το λάθος να στείλει προσκλήσεις γάμου μέσω ΕΛΤΑ, οι παραλήπτες παίρνουν το φάκελο λίγο πριν την βάφτιση του παιδιού.

 

Οπότε κατέφυγαν στην μίσθωση υπηρεσιών διάφορων εξωτερικών συνεργατών, εξ ου και ο ιδιοκτήτης του τοπικού καθαριστηρίου που χτύπησε την πόρτα μου. Ήταν μια κάποια λύση πλην μεγάλη πρόοδος δεν υπήρξε, έτσι διαβάζω.

Εμ, όταν ο ιδιώτης προσλαμβάνει μέσα σε μισή μέρα, τα ΕΛΤΑ θέλουν –λέει- μήνες για να φτιάξουν μια σύμβαση με εξωτερικό συνεργάτη. Το αιώνιο δημόσιο.

Οι δε franchisers διαμαρτύρονται ότι είναι μικρή προμήθεια τους μπροστά στον όγκο της δουλειάς που καταλαβαίνουν εκ των υστέρων, οπότε παραιτούνται κάθε τόσο. Κι ύστερα χρειάζονται μήνες για την αντικατάσταση τους.

Κάνοντας μια απέλπιδα προσπάθεια η διοίκηση να αυξήσει την διανομή ώστε να φύγουν τα λιμνάζοντα δέματα από τις αποθήκες τους, κάλεσε τους διοικητικούς υπαλλήλους του Οργανισμού να βοηθήσουν στη διανομή.

Άλλος χαμός εκεί. «Εγώ προσλήφθηκα ως διοικητικός, όχι ως ταχυδρόμος» είπαν εκείνοι και σήκωσαν επανάσταση. Οι κλασικοί δημόσιοι υπάλληλοι.

Στο μεταξύ, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, τα 3 εκατομμύρια ευρώ πληρώνονται από το δημόσιο ταμείο.

Όταν τα γράφουμε αυτά, οι 3.100 υπάλληλοι των ΕΛΤΑ εξανίστανται και φωνάζουν ότι έχουμε φαγωθεί να τους διώξουμε από την δουλειά τους.

Αμ δεν έχουμε τίποτα εναντίον τους, μια χαρά άνθρωποι είναι. Τους αγαπάμε και τους υπολειπτόμεθα, αλλά όχι τόσο ώστε να τους πληρώνουμε από την τσέπη μας. Δεν είναι λίγα 36 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο που στοιχίζουν, έχουμε καλύτερες ιδέες για να αξιοποιήσουμε τα λεφτά μας, από να τους τα δίνουμε ως μισθό. Οι ίδιοι υπονομεύουν το μέλλον τους, ας το αντιληφθούν πριν είναι πολύ αργά γι αυτούς.

Μ’ αυτή την νοοτροπία που είναι διάχυτη μέσα στις δομές του, το δημόσιο δεν μπορεί να αυτοδιορθωθεί και να αυτό-αναδιαρθρωθεί. Δυστυχώς.

Οι πολέμιοι κάθε ιδιωτικής δραστηριότητας απαντούν «να μπορέσει», αλλά μέχρι εκείνο το «να μπορέσει» εμείς πληρώνουμε και ξαναπληρώνουμε δίχως να βλέπουμε χαΐρι.

Θαρρείτε πως αν δούμε μια δημόσια υπηρεσία να προκόβει, να μην παράγει ελλείμματα και να προσφέρει έργο, θα πούμε «να κλείσει» ή «να δοθεί σε ιδιώτες»; Καθόλου. Μια χαρά θα την επιβραβεύσουμε, και ως παράδειγμα προς μίμηση θα την αναφέρουμε για τους υπόλοιπους τομείς του δημοσίου.

Αλλά όταν ακουμπάμε 36 εκατομμύρια τον χρόνο, να μουγκαθούμε προς χάρη του κοινωνικού ιστού, τάχαμου δήθεν;

Αντί να τα δίνουμε στα ΕΛΤΑ, ας…

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μπάχαλο

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Ηταν αναγκαίο, χρήσιμο,
βολικό, χαριτωμένο ή τέλος πάντων κάτι τέτοιο όλο το μπάχαλο που έγινε με τα ΕΛΤΑ;  

Ούτε κατά διάνοια.

Αυτά οι κυβερνήσεις τα λύνουν πριν χρειαστεί να λυθούν. Και κυρίως πριν μπουν στα σπίτια μας.

Και γι’ αυτό άλλωστε έχουμε τις κυβερνήσεις. Διαφορετικά θα διαβάζαμε απλώς τις εφημερίδες.

Η λύση είναι να παραιτηθεί η κυβέρνηση, να διαλυθεί η Βουλή και να προκηρυχθούν άμεσα εκλογές, όπως ζήτησε ο ακοίμητος Φαραντούρης; 

Προφανώς.

Πώς θα πεις όχι; Και τι να αντιτείνεις όταν μιλάει ο Φαραντούρης που χρειάστηκε κανέναν χρόνο να αποφασίσει ποιον θέλει αρχηγό στο κόμμα του;

Οχι φυσικά επειδή είναι άσχετος. Αλλά επειδή οι σωστές αποφάσεις είναι προϊόν ώριμης και κατασταλαγμένης σκέψης. Δεν παίρνονται στο πόδι.

Αν δηλαδή η κυβέρνηση είχε αναθέσει στον ΣΥΡΙΖΑ τα ΕΛΤΑ δεν θα είχε γίνει το μπάχαλο. Ενώ η αναδιάρθρωση των ταχυδρομείων θα είχε ολοκληρωθεί αισίως μέσα στην επόμενη τριακονταετία.

Απλά πράγματα. Πώς τους κατέβηκε λοιπόν να πάνε να κλείσουν διακόσια τόσα ταχυδρομεία και κυρίως χωρίς να το κουβεντιάσουν με κάποιον;

Βεβαίως τα ΕΛΤΑ χάνουν λεφτά και η Ευρωπαϊκή Ενωση απαγορεύει την ενίσχυσή τους από το δημόσιο ταμείο. Αρα, κομμένο το χρήμα. Θα πλακώσουν τα πρόστιμα. Και τότε θα κλείσουν όλα τα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι μυαλά κουβαλούν εκεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά παρατηρώ πως ούτε αυτοί διαβουλεύτηκαν με κάποιον του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα ίδια έκαναν και με τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και τώρα μπλέχτηκαν με τους «Φραπέδες» και τους «Καπουτσίνο Φρέντο» πριν τους πλακώσουν οι Κρητικοί με τα Καλάσνικοφ. Καλά να πάθουν οι απερίσκεπτοι!

Βεβαίως η κυβέρνηση πήρε πίσω το κλείσιμο, πράγμα που σημαίνει ότι της έμεινε μόνο το μπάχαλο. Δεν είναι κακή ιδέα.

Την επόμενη φορά όμως θα μπορούσε να το κάνει λίγο διαφορετικά. Να πάρει δηλαδή πίσω το μπάχαλο και να αφήσει το κλείσιμο. Αλλά αυτά τα σκέφτεσαι από πριν. Δεν περιμένεις πρώτα να σε διώξει ο Φαραντούρης.

Το ωραιότερο όμως το άφησα για το τέλος.

Η διοίκηση των ΕΛΤΑ, λέει, είχε ενημερώσει την κυβέρνηση με μέιλ ότι θα κλείσει τα υποκαταστήματα. Οι άνθρωποι, δηλαδή, σκέφτηκαν πολύ λογικά:

– Στείλε ρε ένα μέιλ να ξεμπερδεύουμε!

Νόμιζαν πως θα κλείσουν τόσα μαγαζιά σε όλη τη χώρα και δεν θα τρέξει κάστανο. Αρκεί να είχε φτάσει κάπου το μέιλ ώστε να ενημερωθεί η κυβέρνηση της χώρας ή έστω κάποιος παραλήπτης.

Πού; Σε ποιον; Πού να ξέρω εγώ;

Ασε που...

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: ΕΛΤΑ διαχείριση μπαταχτσή

 Της ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Τα θυμάμαι εκείνα τα καταστήματα από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης
. Χρόνια «πολέμου» ήταν. Θυμάμαι την ατμόσφαιρά τους τραυματικά. Το ένιωθες, κοιτάζοντας από τη βιτρίνα, ότι ο έμπορος είχε φύγει νύχτα. Μην αντέχοντας άλλο να μένει ανοιχτός. Δραπέτευε, ξηλώνοντας… Ετσι! Εβραζε ο θυμός. Και χαρτιά, παντού χαρτιά, ασκούπιστα. Μαγαζιά μαραζωμένα που θα περίμεναν χρόνια και χρόνια την αλλαγή κλίματος.  

Και κάποτε ήρθε. Τι περάσαμε! Φωτίστηκαν, σκουπίστηκαν, ομόρφυναν. Νομίσαμε τα αφήσαμε πίσω τα δύσκολα. Παγίως οι άνθρωποι προχωρούν στην επόμενη σελίδα.  

Η εικόνα του Ταχυδρομείου της περιοχής μου με ξαναγύρισε στα παλιά. Ενα συναίσθημα που με πάγωσε. Εν καιρώ «ειρήνης». Ενα μαγαζί που το βρήκαμε κλειστό, εν μια νυκτί. Οι πόρτες από τις θυρίδες ορθάνοιχτες να χάσκουν. Φώτα όλα αναμμένα ώστε να βλέπεις τον κακό χαμό, ένας γιούκος χαρτιών ακουμπισμένος στο κέντρο, μια ανακοίνωση στην πόρτα για το ποιο κατάστημα θα μας εξυπηρετεί πια.  

Είναι αυτή διαχείριση κλεισίματος επιχείρησης;  

Αυτό ουρλιάζει απελπισία. Μαθημένοι είμαστε σε επιχειρήσεις που το κράτος κάποτε αφέντευε και στη συνέχεια υπάρχει. Παραμάγαζα πολιτικής σκηνής. Βόλευαν κόσμο και κόσμο, αμέτρητα. Σάμπως από την τσέπη τους τούς πλήρωναν;  

Ηρθε η τρόικα για να μετρηθούμε. 

Ούτε αυτό γνωρίζαμε. Διοικήσεις άχρηστες, ίσα ίσα για να υπάρχει διοίκηση και να μασάει. Δεν παρακολουθούσαν την αγορά αλλά μόνο το στιγμιαίο βόλεμα. Ολα τους προσπερνούσαν αλλά αυτοί υφίσταντο. «Παρακαλώ, εμβάσατε» το σύνθημά τους. Κάποτε θα έσκαγαν. Ε έσκασαν!  

Ποιο να πρωτοθυμηθώ; 

 Την Ολυμπιακή; 

Τον ΟΤΕ; Που έδινε επίδομα και για ζέσταμα αυτοκινήτου, ενώ ακόμα και η τεχνολογία των αυτοκινήτων είχε αλλάξει;  

Δράματα ενός «κάποτε»

Μα η ΔΕΗ; 

Η Τράπεζα Πειραιώς;  

Μόλις χθες, προχθές ήταν! Τα γράφει στο βιβλίο του «Η μεγάλη επιστροφή» ο Αλέξης Πατέλης. Πώς διασώθηκαν; 

Τα ΕΛΤΑ ψιθύριζαν, μετά φώναξαν, κάποτε ούρλιαξαν. Εφαγε κόσμος και κοσμάκης από το ψωμάκι τους αλλά και από το βρώμικο ψωμί τους! Πάντα, για παράδειγμα, είχα την απορία, ποιος διάολο βολευόταν από τα «δώρα» που πουλούσαν; 

Αντικείμενα που εμφάνιζαν προς πώληση. Πότε εικόνες αγίων, πότε μπρούτζινες ελιές γλυπτά κ.λπ.  

Σίγουρα τα είχατε δει. Και έκανα τον σταυρό μου! Είναι δυνατόν πολίτης να διασχίζει, και μοιραία να απαξιώνει, χιλιάδες καταστήματα ώστε να μπει στα Ελληνικά Ταχυδρομεία να αγοράσει δώρο να στείλει στα ξένα;  

Και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερο κουτί δώρου; 

Μαθημένοι είμαστε σε τέτοιες διαδρομές. Εφτασε και η ώρα των ΕΛΤΑ

Πώς να μη φτάσει;  

Ούτε την τεράστια ευκαιρία-δουλειά της εταιρείας Temu δεν κατάφεραν να οργανωθούν για να εξυπηρετήσουν. Η καταγγελία της συμφωνίας ήταν μονόδρομος.  

Αλλά, ρε φίλε, ούτε καν τη διαχείριση του κλεισίματος των καταστημάτων;  

Δεν είναι μέσα στην αρμοδιότητα κάθε Διοίκησης; Η ενημέρωση του κοινού; Ο στοιχειώδης χρόνος;  

Στεκόμασταν στην βιτρίνα ως χάνοι. Ετσι το σκάνε μόνο μπαταχτσήδες.  

Τι θα γίνει, για παράδειγμα με τις θυρίδες; Πληρωμένες τις είχαμε. Γνώριζαν τα στοιχεία μας. Δεν θα μας ενημέρωναν;  

Το κλείσιμο ήταν αναπόφευκτο. Τόσο που ούρλιαζαν τα στοιχεία

Τόσο χρόνο που έχασαν να αφήνουν χώρο στον ανταγωνισμό να πάρει το μέγιστο μερίδιο της πίτας. 

Τόσο χρήμα που ρούφηξαν για δήθεν διασώσεις.  

Αστείο είναι ότι χρυσοπλήρωσαν και μάνατζερ για να τους μεταφέρει τα οικονομικά μαντάτα.  

Συντονιζόμαστε με Ευρώπη

Η Γερμανία κλείνει χίλια καταστήματα, εγκαθιστώντας lockers σε κομβικά σημεία, όπως σουπερμάρκετ ή πρατήρια καυσίμων.  

Οι Τσέχοι έκλεισαν 300 καταστήματα. 

Οι Δανοί και οι Σουηδοί σταματούν την διακίνηση επιστολών, περικόπτουν προσωπικό και εστιάζουν στα δέματα. 

Οι Ισπανοί κλείνουν 36 κέντρα διανομής

Οι Αυστριακοί κλείνουν καταστήματα και δημιουργούν σταθμούς self service. 

Τι να πολυλογούμε; 

Τα ταχυδρομεία μετατρέπονται. Προχωρούν στην εποχή. Δεν είναι προς συζήτηση ο εκσυγχρονισμός τους σε εταιρεία logistics στον ψηφιακό μας κόσμο. «Εδώ εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροί, μαντάμ», όπως είχε αποστομώσει στην λαϊκή αγορά κάποιος μάγκας πωλητής μια κυρία που είχε πει «Αχ! Πάει η δραχμούλα μας!» κατά την είσοδο του ευρώ στα πορτοφόλια μας.  

Θα προσαρμοστούμε, πατριώτες. Εχουμε γίνει «τέρατα» προσαρμογής

Αλλά η διαχείριση του κλεισίματος των καταστημάτων των ΕΛΤΑ δείχνει διαχρονικά τον τρόπο αντιμετώπισης των πελατών, των πολιτών.  

Τα «κλάματα», δε, κάθε αντιπολίτευσης είναι κροκοδείλια. Δεν τους είχα ακούσει να φωνάζουν «Πού την πάτε τη δουλειά με τα ΕΛΤΑ; Πόσο θα τα κρατάτε ανοιχτά αφήνοντας χώρο στον ανταγωνισμό να διεισδύσει;».  

Θα προσαρμοστούμε, πατριώτες. Αρκεί που είμαστε εν ζωή… 

 Και ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η νοσταλγία δεν είναι πολιτική

 Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

 Προσπερνώ το επικοινωνιακό Βατερλώ της κυβέρνησης για τα ΕΛΤΑ. Με βάση μια σειρά άλλων χειρισμών ήταν αναμενόμενο.  

Εκπληξη θα ήταν το αντίθετο.  

Τον πολίτη, διότι αυτός είναι ο τελικός κριτής, δεν τον απασχολεί αν για αυτό το χάος ευθύνεται το Υπερταμείο ή η διοίκηση των ΕΛΤΑ ή κάποιος άλλος. Ο λογαριασμός πηγαίνει στην κυβέρνηση. Ετσι, ένα μέτρο που υπό διαφορετικούς χειρισμούς θα είχε διαχειριστικό χαρακτήρα, εξελίσσεται σε σημαντικό πολιτικό πρόβλημα. Στα τρία αυτογκόλ αλλάζεις τουλάχιστον την αμυντική γραμμή.

Οσοι στέκονται απέναντι στο κλείσιμο των συγκεκριμένων καταστημάτων των ΕΛΤΑ επικαλούνται λόγους κοινωνικής συνοχής της επαρχίας, δηλαδή οι ηλικιωμένοι των αγροτικών περιοχών να μην αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι από την κεντρική εξουσία. Ετσι, τα ΕΛΤΑ είναι κάτι σαν την παραδοσιακή εστία γύρω από την οποία μαζεύονταν οι οικογένειες της επαρχιακής Ελλάδας.  

Μια επιχείρηση, διότι τα Ταχυδρομεία είναι μια οικονομική μονάδα, έχει μετατραπεί στο συλλογικό φαντασιακό στο νήμα που συνδέει το κέντρο με τα ακρότατα σημεία της περιφέρειας, ανεξαρτήτως κόστους.

Αυτή η ειδυλλιακή εικόνα με τη γιαγιάκα να περιμένει τον ταχυδρόμο να της φέρει τη σύνταξη ή το γράμμα από το ξενιτεμένο παιδί της, είναι αναμφίβολα συγκινησιακά φορτισμένη –άρα προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση– όμως δεν μπορεί να στηρίξει πολιτικές.  

Οι πολιτικές στηρίζονται στην ανάλυση κόστος/όφελος, όχι κατ’ ανάγκην με τη στενή λογιστική έννοια, αν και αυτή η διάσταση δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Αυτό που μετράει στην πολιτική είναι το παράδειγμα. Δηλαδή μια συνεκτική δέσμη αντιλήψεων και συμπεριφορών οι οποίες αποκρυσταλλώνονται σε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις που συνθέτουν το πνεύμα μιας κυβέρνησης. Αν σε αυτό το παράδειγμα παρουσιαστούν ρωγμές, τότε υπονομεύεται, εν όλω ή εν μέρει, το κυβερνητικό αφήγημα.

Ετσι, όταν μια κυβέρνηση που επαγγέλλεται την ορθολογική διαχείριση των δημόσιων πόρων αρχίσει τις εξαιρέσεις από αυτή την κατευθυντήρια γραμμή, τότε ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. 

Τα αιτήματα για εξαιρέσεις θα έρχονται πανταχόθεν.  

«Και τι είναι ένα έλλειμμα 15 εκατομμυρίων μπροστά στην κοινωνική συνοχή», σου λέει ο άλλος. 

Πρώτα πρώτα το έλλειμμα των ΕΛΤΑ είναι πολύ μεγαλύτερο, αλλά χάριν της συζητήσεως ας δεχθούμε τα 15 εκατομμύρια. Πιστεύει ο αναγνώστης πως αυτή η εξαίρεση σε λίγο δεν θα γίνει ο κανόνας; 

Η κοινωνική συνοχή είναι μια έννοια-λάστιχο έτσι ώστε μέσα της να χωρούν οι πάντες και τα πάντα. Και το καφενείο του χωριού συνέχει την κοινωνία του. Με αυτή τη λογική να βάλουμε στο ΕΣΠΑ τη δημιουργία καφενείων στα χωριά και στις κωμοπόλεις. Αν πέσουμε στην τρύπα της λογικής των επιδοτήσεων δεν θα βγούμε ποτέ από εκεί μέσα.

Στο κάτω κάτω η χρεοκοπία το μεγάλο πλήγμα το κατάφερε στην πατρίδα μας όταν διέρρηξε, σε εθνικό επίπεδο, την κοινωνική συνοχή της.  

Η νοσταλγία έχει μια γλυκύτητα, όμως η πολιτική...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: «Ο ταχυδρόμος πέθανε»: Τι θα γίνει με τα ΕΛΤΑ;

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ  

Toυ ΣΤΑΜΑΤΗ ΖΑΧΑΡΟΥ

Το φιάσκο με τα ΕΛΤΑ καταδεικνύει σε μεγάλο βαθμό την εντροπία ενός συστήματος διακυβέρνησης που βασίστηκε εν πολλοίς στην ανάγκη της κοινωνίας για μεταρρύθμιση
. Αυτή την ανάγκη αφουγκράστηκε εξαρχής ο Κυριάκος Μητσοτάκης και την εξέφρασε εύστοχα πριν και μετά τις εκλογές του 2019. Η αδυναμία διαχείρισης του συγκεκριμένου -απλού- γεγονότος συμπυκνώνει όλη την αδυναμία ενός συστήματος, που μοιάζει να εχει φτάσει πια στα όριά του.
Ένας νομοτελειακός θάνατος

Το πρόβλημα με τα ΕΛΤΑ ήταν γνωστό πολύ πριν ο Μητσοτάκης σκεφτεί να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος της ΝΔ. Η βασική δραστηριότητα είχε υποχωρήσει κατά 90-95% και οι κυβερνήσεις παρατηρούσαν αμήχανες ή αδιάφορες. Δεν έγινε καμία προσπάθεια περιορισμού του κόστους, αλλά κυρίως δεν έγινε καμία σοβαρή μελέτη για το μέλλον μιας ιστορικής επιχείρησης. Περίμεναν έναν νομοτελειακό θάνατο, φροντίζοντας απλώς να μην πεθάνει στα χέρια τους.

Επί ΣΥΡΙΖΑ είχαν βρει -μεταξύ άλλων- την πανούργα λύση να μην αποδίδουν τα ΕΛΤΑ στη ΔΕΗ τα λεφτά από τους λογαριασμούς που εισέπρατταν. Μεταθέτοντας έτσι το πρόβλημα, μερικώς, και στην εταιρεία ενέργειας. 

Επί ΝΔ φέρθηκαν πιο… τεχνοκρατικά. Προχώρησαν σε διαγραφές χρεών, κρατικές ενισχύσεις και τελικά σε γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, για να συνεχίσουν να ταΐζουν το τέρας.

Το 2020 προχώρησαν σε διαγραφή χρεών ύψους 340 εκατ. ευρώ και επιπλέον έδωσαν 100 εκατ. ευρώ ως «ενίσχυση», την οποία ονόμασαν Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου. Όλα αυτά τα ποσά ενδέχεται (είναι σχεδόν βέβαιο) να πρέπει να επιστραφούν φυσικά ως παράνομη κρατική ενίσχυση, βάζοντας υποχρεωτικό τέλος στον θρήνο των λαϊκιστών και μαζί στην υπεραιωνόβια εταιρεία.  

Επιπλέον η εταιρεία έχει δημιουργήσει και μια ακόμη μαύρη τρύπα μέσω των αρνητικών ιδίων κεφαλαίων που φτάνουν τα 140 εκατ. ευρώ. Μιλάμε για πολλά λεφτά που απαιτούνται, προκειμένου να συνεχίσουν τα ΕΛΤΑ να λειτουργούν.
 
Λεφτά λοιπόν δεν υπάρχουν

Σχέδιο επίσης δεν υπάρχει. Διότι ακόμη και αν έκλειναν τα καταστήματα, το μεγάλο άχθος της εταιρείας συνεχίζει να είναι το μισθολογικό. Παρά το γεγονός ότι αποχώρησαν με πλουσιοπάροχη εθελουσία σχεδόν οι μισοί υπάλληλοι, τα ΕΛΤΑ συνεχίζουν να διαθέτουν περίπου 3000 μόνιμους υπαλλήλους και 1500 με συμβάσεις έργου.

Για νέα κρατική ενίσχυση φυσικά ούτε λόγος. Μπορεί βέβαια να το ξαναεπιχειρήσει αυτή ή μια άλλη κυβέρνηση, αλλά τελικά θα καταλήξουμε να πληρώνουμε πρόστιμα. Αυτό αγνοούν επιδεικτικά όσοι θλίβονται για το «τέλος εποχής» και θρηνούν για το «πώς θα παίρνουν τη συνταξούλα τους» οι περίπου 200.000 συνταξιούχοι ΟΓΑ, που ακόμη και σήμερα περιμένουν τον ταχυδρόμο να τους δώσει μετρητά.

Μετά το νέο φιάσκο επικοινωνιακής διαχείρισης (μετά από Τέμπη, υποκλοπές, Άγνωστο Στρατιώτη κ.λπ.), η κυβέρνηση επέδειξε αντανακλαστικά Ραν Ταν Πλαν. Δηλαδή ήταν χωρίς αντανακλαστικά, όπως ο συμπαθής σκύλος του Λούκι Λούκ. Απλώς βροντοφώναξε
«Πίσω, Γιάννη, τα καράβια», χωρίς να είναι έτοιμη να πει πώς θα χρηματοδοτηθεί μια επιχείρηση χωρίς πηγές εσόδων και με τεράστιο κόστος λειτουργίας.

   Μαζί της συμφωνεί και σύσσωμη η αντιπολίτευση. Κάθε λαϊκιστής που σέβεται τον εαυτό του βγάζει πύρινα λογύδρια για την ανάγκη στήριξης της υπαίθρου και για τη «συνταξούλα του παππού και της γιαγιάς». Αγνοεί ή σκόπιμα παραβλέπει το γεγονός ότι το κράτος δεν δικαιούται να δώσει χρήματα στα ΕΛΤΑ, γιατί αυτό θα νόθευε τον ανταγωνισμό.  

Λύση δεν προτείνει κανείς.

Προκειμένου να καταλαγιάσουν οι αντιδράσεις «καρατομήθηκε» ο Διευθύνων Σύμβουλος.  

Αυτό φυσικά δεν λύνει το πρόβλημα

Δεν λύνει επίσης και το συναφές πρόβλημα που εντόπισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζιδάκης. «Αποτύχαμε στην επικοινωνία», είπε.
 

Τι θα γίνει από δω και πέρα;

Δεν είναι δύσκολο να το προβλέψει κανείς. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Τα ΕΛΤΑ είναι απίθανο να βρουν άνω του μισού δισ. για να καλύψουν τις ζημιές και κυρίως είναι αδύνατον να βρουν έσοδα για να συνεχίσουν να λειτουργούν με την παρούσα κατάσταση.  

Είναι επίσης αδύνατον ακόμη και να βρεθεί αγοραστής για μια δραστηριότητα που πεθαίνει. Ακόμη και όσοι μιλούν για «εκσυγχρονισμό» και «νέες δραστηριότητες» αγνοούν ότι δεν υπάρχει ούτε χρόνος, ούτε χρήμα, ούτε χώρος για επέκταση. 

Οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες έχουν καλύψει το κενό. Το 2028 θα επιχειρήσουν πιθανότατα να πάρουν -μέσω διαγωνισμού- και τα χρήματα της «καθολικής υπηρεσίας», αυτά δηλαδή που δίνουμε νόμιμα στα ΕΛΤΑ για να φτάνουν στο τελευταίο χωριό και στο τελευταίο σπίτι της χώρας.

Για την κυβέρνηση φυσικά είναι δύσκολο να επωμισθεί το βάρος ενός ξαφνικού θανάτου. Ιδίως μετά από όσα έγιναν και από όσα δεν έγιναν όταν έπρεπε. Τώρα αναζητά τρόπους να κλοτσήσει το τενεκεδάκι παρακάτω και να ελπίζει ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα μέχρι τις εκλογές.  

Εν ανάγκη, θα δώσει χρήματα για να πληρωθούν οι μισθοί, ακόμη και αν χρειαστεί να απολογηθεί στις Βρυξέλλες, για την παράνομη κρατική επιδότηση.

Το επόμενο παραπάτημα θα καλύψει τον αχό του λουκέτου στα καταστήματα. Η δημοσκοπική φθορά όμως θα συνεχίζεται. 

Ο ανασχηματισμός που έρχεται, δύσκολα θα αλλάξει τα πράγματα. Κυρίως διότι ...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Τα γαλάζια σου γράμματα…

 

 

 

Του Θάνου Τζήμερου

50 χρόνια οξείας σοσιαλιστίτιδας έχουν αλλοιώσει τόσο πολύ την αντίληψή μας για τον ρόλο του κράτους, έτσι που κάθε φορά που συζητάμε γι’ αυτόν, να πρέπει να ξεκινάμε από τους ορισμούς των εννοιών και από παραδείγματα που θα φτιάχναμε για να καταλάβει ένα 5χρονο τον κόσμο που το περιβάλλει.

Τι ονομάζεται "δημόσιο αγαθό";

Σύμφωνα με την οικονομική επιστήμη, δημόσιο είναι ένα αγαθό από το οποίο μπορεί να ωφεληθεί ο καθένας απεριόριστα, χωρίς αυτό να γίνεται εις βάρος του άλλου και από την "κατανάλωση" του οποίου είναι αδύνατον ή πολύ δύσκολο να εξαιρέσεις κάποιον.

Παραδείγματα: ο αέρας που αναπνέουμε, που είναι τζάμπα, ή η ασφάλεια που προσφέρουν οι ένοπλες δυνάμεις, που δεν είναι τζάμπα, αλλά παρέχεται σε όλους, ακόμα και σε εκείνους που διαδηλώνουν με το σύνθημα "στο διάολο η θρησκεία, στο διάολο η πατρίς, η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς".

Όμως στον δημόσιο λόγο, ο όρος χρησιμοποιείται με μια άλλη έννοια, που έχει διαστρεβλωθεί.

Ακούμε π.χ. για το "δημόσιο αγαθό" της Παιδείας και σκεφτόμαστε δημόσια σχολεία και δασκάλους δημόσιους υπαλλήλους. Δεχόμαστε ότι τα σχολεία θα προμηθεύονται έπιπλα, συσκευές, εργαλεία, αναλώσιμα, κ.λπ. από ιδιώτες, αλλά μέχρις εκεί. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε ότι όλες οι υπηρεσίες Παιδείας θα μπορούσαν να παρέχονται από ιδιώτες, αλλά να εποπτεύονται και να πληρώνονται συνολικά ή εν μέρει από το κράτος, όπως π.χ. γίνεται εδώ και χρόνια με τις εξετάσεις στα διαγνωστικά κέντρα. Θέλουμε ο τελικός πάροχος να είναι δημόσια υπηρεσία. Επιμένουμε στο "δημόσιο" μοντέλο, μολονότι τα πάγια χαρακτηριστικά του είναι, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, άθλιες και ταυτόχρονα πανάκριβες "υπηρεσίες".

Όμως "δημόσιο αγαθό" δεν είναι αυτό που παρέχεται από δημόσιες υπηρεσίες, αλλά αυτό που χρηματοδοτείται από τους φόρους μας. Αν π.χ. το κράτος αποφάσιζε να δίνει ένα σουβλάκι τη μέρα στους άστεγους, δεν θα χρειαζόταν να ανοίξει κρατικά σουλβλατζίδικα. Θα έδινε ένα κουπόνι στον άστεγο, αυτός θα το έδινε στον σουβλατζή, που θα το εξαργύρωνε σε μια τράπεζα, με χρέωση του Δημοσίου. Αν μπορούσε η σοσιαλόπληκτη κοινωνία μας να καταλάβει αυτό το τόσο απλό, θα είχαμε μια άλλη χώρα. Θα είχες γλυτώσει, αγαπητέ αναγνώστη, από αυτό το άρθρο, θα είχε γλυτώσει ο δημόσιος λόγος από εκατομμύρια ώρες τοξικής φλυαρίας και, κυρίως, θα είχε γλυτώσει ο φορολογούμενος από τα δισεκατομμύρια που του βούτηξε το κράτος, δήθεν για να του προσφέρει υπηρεσίες αλλά τα έκανε διορισμούς, μίζες και "μιλημένες" αναθέσεις στα εκάστοτε "δικά του παιδιά", μπλε, πράσινα ή κόκκινα. Και όλοι θα ενδιαφερόμασταν για το μόνο θέμα για το οποίο αξίζει να συζητάμε στην πολιτική: τη σχέση κόστους - αποτελέσματος.

Αποφασίσαμε ότι το κράτος πρέπει να προσφέρει τις χ, ψ, ω, υπηρεσίες;

Οκ! Ακούμε λοιπόν, τις προτάσεις σας, κόμματα, δημοσιογράφοι, τεχνοκράτες κ.λπ., για το πώς θα κοστίσουν λιγότερο στον φορολογούμενο.

Ακριβώς το ίδιο πλαίσιο διαστροφής των εννοιών ίσχυε, και εξακολουθεί να ισχύει, και με τα ΕΛΤΑ.

Ποιο είναι το δημόσιο αγαθό που διακυβεύεται;

Δεν είναι να προστατευθεί το εισόδημα των εργαζομένων στα ΕΛΤΑ, όπως θέλουν οι συνδικαλιστές. Ούτε ο συμβολισμός της παρουσίας του κράτους κοντά στους αδύναμους, όπως άκουσα να λένε μερικοί.

Είναι το να μπορεί κάθε κάτοικος αυτής της χώρας, σε όσο απομονωμένο σημείο και αν βρίσκεται, να επικοινωνεί με τους άλλους, συμμετέχοντας στην κοινωνική και οικονομική ζωή.

Αυτό γίνεται μόνο με τα ΕΛΤΑ ή μήπως υπάρχουν και άλλοι τρόποι;

Τη συζήτηση αυτή έπρεπε να την κάνουμε την πρώτη μέρα της κρίσης, κι όχι τώρα μετά από 15 χρόνια.

Όμως, ούτε η κυβέρνηση, ούτε οι βουλευτές της που "αιφνιδιάστηκαν" και πρέπει να απολογηθούν στο πελατειακό τους ακροατήριο, ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ούτε οι εξωκοινοβουλευτικοί που προσπαθούν να γίνουν… γαλίφης στη θέση του γαλίφη, θέλησαν να το θίξουν αυτό.

Η κυβέρνηση, διότι πρέπει να εξηγήσει το πού κατέληξαν τα εκατοντάδες εκατομμύρια που προοριζόντουσαν για την εξυγίανση των ΕΛΤΑ και γιατί όλα τα σχέδια γαλάζιας μεταρρύθμισης πήγαν άκλαυτα, και οι υπόλοιποι λαϊκιστές, διότι πώς να προφέρει το ανθρωπιστικό χειλάκι τους τις λέξεις "κλείσιμο" και "απόλυση". Άλλωστε, πάγια συνήθεια της εκάστοτε αντιπολίτευσης, όποιοι κι αν την αποτελούν, είναι να κατηγορεί την εκάστοτε κυβέρνηση, να αντιτίθεται σε όλες τις αποφάσεις της, χωρίς αντιπρόταση, και να λαϊκίζει ασύστολα, μπας και τσιμπήσει αγανακτισμένα ψηφαλάκια.

Κι επειδή scripta manent, δείτε τι δήλωνε στις 16/12/2013 ο τότε Υπουργός Υποδομών του ΠΑΣΟΚ και σήμερα Υπουργός ΠΡΟΠΟ της ΝΔ: "Τη διαβεβαίωση ότι οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Ταχυδρομεία δεν θα μπουν σε καθεστώς κινητικότητας έδωσε ο υπουργός Υποδομών, Μ. Χρυσοχοΐδης κατά την παρουσίαση του ψηφιακού ταχυδρομείου. Ο υπουργός αφού εξήρε την προσπάθεια της διοίκησης και των εργαζομένων των ΕΛΤΑ για την εξυγίανση της εταιρείας, σημείωσε πως τα ΕΛΤΑ θα απογειωθούν. Τα ΕΛΤΑ βούλιαξαν κι αυτά μέσα στην ακινησία που μας διέκρινε τα προηγούμενα χρόνια. Σήμερα όμως αισθάνομαι ικανοποιημένος και υπερήφανος γιατί τόσο η διοίκηση όσο και οι εργαζόμενοι έχουν κάνει πολλά και σημαντικά βήματα προόδου προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης, είπε χαρακτηριστικά."

Κλαυσίγελως.

Από το 2000 μέχρι σήμερα, ο ταχυδρομικός κλάδος, σε όλη την Ευρώπη, καταγράφει πτώση 70%-80% στον όγκο της "παραδοσιακής" αλληλογραφίας. Όποιος αμφιβάλλει, ας προσπαθήσει να θυμηθεί την τελευταία φορά που κόλλησε γραμματόσημο σε φάκελο.

Είναι δυνατόν να διατηρηθεί ο ίδιος αριθμός καταστημάτων και το ίδιο προσωπικό;

Τι θα έκανε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος, ξέροντας ότι διαχειρίζεται φόρους, που από το υστέρημά τους πληρώνουν οι πολίτες;

Θα ξεκινούσε από το θεμελιώδες ερώτημα: μπορούν οι ανάγκες που κάλυπταν τα ΕΛΤΑ την εποχή του χάρτινου φακέλου με τα γαλάζια γράμματα, να καλυφθούν με τη βοήθεια της τεχνολογίας με άλλους τρόπους;

Θα έβρισκε το φτηνότερο και αποτελεσματικότερο μοντέλο και θα "κούμπωνε" τα παλιά ΕΛΤΑ στη νέα εκδοχή, κλείνοντας όσα καταστήματα δεν χρειάζονται, καταργώντας όσες υπηρεσίες δεν χρειάζονται, μεταφέροντας όσες μπορούν να μεταφερθούν σε άλλους οργανισμούς του Δημοσίου π.χ. ΚΕΠ. Φυσικά, με απολύσεις όσων δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης στη νέα δομή.

Όμως η λέξη "απόλυση" δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του ελληνικού δημοσίου.

Έτσι, τι έκανε η κυβέρνηση των γαλάζιων "αρίστων";

Έδωσε, το 2021, 135 εκατομμύρια για εθελούσια έξοδο. Τα πήραν 2000 περίπου εργαζόμενοι των ΕΛΤΑ (μ.ο. €70.000/άτομο) για να παραιτηθούν και να μην φανεί ως απόλυση.

Γιατί; Με ποια λογική;

Εθελούσια έξοδο μπορεί να χρηματοδοτήσει ένας χουβαρντάς ιδιώτης, με δικά του λεφτά. Δεν μπορεί να το κάνει το κράτος με τα χρήματα του φορολογούμενου.

Πήραν κάποιο "μπόνους εξόδου" όσοι δούλευαν στην αγορά των γραφομηχανών, όταν οι υπολογιστές τις έβαλαν στο μουσείο;

Πήραν οι καροτσιέρηδες, όταν τις μεταφορές τις ανέλαβαν τα τρίκυκλα;

Θα πάρουν μήπως οι γραφίστες ή οι μεταφραστές που βλέπουν την ΑΙ να τους παίρνει το 80% της δουλειάς;

Τι καλά θα ήταν, όταν αλλάζει η τεχνολογία, να τρυγάς το λεφτόδεντρο και να μοιράζεις χρυσωμένες εθελούσιες και συντάξεις!

Αλλά ο πραγματικός κόσμος είναι σκληρός. Καταργείται μια τεχνολογία;

Πρέπει να αποκτήσεις νέες δεξιότητες και να δουλέψεις σε κάποιον άλλον τομέα. Δύσκολο, ξεδύσκολο, δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Γιατί αυτό στο Οθωμανοσοβιετιστάν της παρακμής μας να ισχύει μόνο για τους ιδιώτες;

Άλλωστε το Σύνταγμα το αναφέρει σαφέστατα: νόμιμος λόγος απόλυσης δημοσίου υπαλλήλου είναι η κατάργηση της οργανικής του θέσης.

Οι εργαζόμενοι των πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ (που δεν είναι ακριβώς δημόσιοι υπάλληλοι) είναι παιδιά ενός ανώτερου Θεού;

Κάθε ευρώ που μπαίνει σε μια τσέπη βγαίνει από κάποια άλλη, η οποία μπορεί να είναι σε χειρότερη οικονομική κατάσταση από τον "εθελουσίως" αποχωρήσαντα. Ούτε αυτό το έχουμε καταλάβει στα 50 χρόνια της οξείας σοσιαλιστίτιδας.

Υπάρχει και κάτι άλλο που μου είπε ένα πουλάκι με φωλιά στα ΕΛΤΑ: ότι ενώ το μπόνους της εθελούσιας προσφέρεται ως δέλεαρ σε υπεράριθμους υπαλλήλους με αρκετά χρόνια ακόμα εργασιακό βίο μπροστά τους, στα ΕΛΤΑ χαρίστηκε σε εργαζόμενους που θα έβγαιναν έτσι κι αλλιώς σε λίγο καιρό στη σύνταξη, ως δεύτερο εφάπαξ και τους έκανε… νοικοκύρηδες. Οι πρώτοι που το βούτηξαν, οι συνδικαλιστές. Τι πρωτότυπο!

Υπάρχει, λοιπόν, κάτι που κάνουν τα ΕΛΤΑ και δεν μπορεί να γίνει με άλλον τρόπο;

Όχι! Τίποτε! Ένας πράκτορας (ο μπακάλης του χωριού, ο περιπτεράς, ο καφετζής…) με 400 ευρώ τον μήνα κάνει την ίδια πάνω κάτω δουλειά με ένα κατάστημα που κοστίζει 15.000 τον μήνα: παραλαμβάνει και στέλνει επιστολές και δέματα, πουλάει γραμματόσημα, δέχεται πληρωμές για λογαριασμούς, ακόμα και μικρής έκτασης τραπεζικές εργασίες και πληρωμές συντάξεων μπορεί να κάνει, αν έχει την ικανότητα, τις γνώσεις και την πιστοποίηση. Και δεν χρειάζεται να έχει μαγαζί στο χωριό. Μπορεί να το κάνει κι ένας ξύπνιος πιτσιρικάς, και με ένα "παπάκι" να καλύπτει όλα τα χωριά της περιοχής.

Αυτό έκαναν οι Φινλανδοί. Δεν έχουμε μόνο εμείς απομακρυσμένους οικισμούς. Έχουν κι αυτοί, και μάλιστα θαμμένους μέσα στο χιόνι. Έφτιαξαν λοιπόν το Posti,(https://www.posti.fi/en) ένα ευέλικτο υβριδικό μοντέλο που λειτουργεί εδώ και χρόνια άψογα, ενσωματώνοντας πλήθος από καινοτομίες, τεχνολογικές και θεσμικές.

Το Posti είναι εταιρεία ιδιωτικού δικαίου, αλλά το κράτος έχει τα δύο τρίτα των μετοχών. Οι εξουσιοδοτημένοι πράκτορές του είναι πιστοποιημένοι και για διακίνηση νομικών εγγράφων. Έχουν ένα ειδικό ηλεκτρονικό σύστημα ταυτοποίησης (eID card) που τους επιτρέπει να υπογράφουν ψηφιακά τις επιδόσεις και να αναγνωρίζονται νομικά σαν να είχαν γίνει από "κανονικό" υπάλληλο ταχυδρομείου. Ο πράκτορας, μετά από μικρή εκπαίδευση (δεν είναι δα και πυρηνική φυσική όλα αυτά), μπορεί να παραδώσει δικαστικά έγγραφα, φορολογικές ειδοποιήσεις ή να παίρνει ψηφοδέλτια επιστολικής ψήφου με πλήρη νομική ισχύ.

Έφτιαξαν όμως και "ψηφιακούς βοηθούς των πολιτών" οι Φινλανδοί, κάτι που ο γράφων είχε προτείνει το 2012, φυσικά εις ώτα μη ακουόντων, καθώς τότε ήταν η εποχή που όλοι, αριστεροί και δεξιοί, έσκιζαν το μνημόνιο.

Δυσκολεύεται ο παππούς με κινητά, τάμπλετ, λάπτοπ κι όλα αυτά τα σύνεργα του ξαποδώ;

Αναλαμβάνει τη δουλειά ο ψηφιακός βοηθός. Όχι όμως με τους κωδικούς του παππού αλλά με τον δικό του κωδικό "helper ID" ώστε το ψηφιακό του ίχνος να είναι σαφές και κάθε ενέργειά του να καταγράφεται στο σύστημα με ευθύνη και διαφάνεια. Στη Φινλανδία οι πράκτορες Posti μπορούν, με εξουσιοδότηση του πολίτη, να συνδεθούν σε κυβερνητικές εφαρμογές (π.χ. φορολογικές, υγειονομικές, τραπεζικές) να υποβάλουν αιτήσεις, πληρωμές ή έγγραφα εκ μέρους του πολίτη, να εκτυπώσουν και να αποστείλουν επίσημα αντίγραφα. Το Posti συνεργάζεται με το Υπουργείο Οικονομίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης και την Εθνική Υπηρεσία Ψηφιακής Ταυτότητας, διασφαλίζοντας το ότι οι πράκτορες έχουν στους λογαριασμούς των πολιτών την πρόσβαση που είναι αναγκαία, και όχι κάτι άλλο που μπορεί κάποιον να τον οδηγήσει σε πονηρές σκέψεις. Το Posti έχει επίσης και κινητά ταχυδρομεία με πλήρη ηλεκτρονικό εξοπλισμό και εκτυπωτή για νησιά και απομονωμένα χωριά. Οι πράκτορες αξιολογούνται και εκπαιδεύονται κάθε χρόνο στις νέες τεχνολογικές δυνατότητες. Και όλα δουλεύουν ρολόι.

Δεν είναι τυχαίο το ότι οι πολίτες αυτής της χώρας, που είναι παγωμένη 8 μήνες τον χρόνο, είναι οι πιο ευτυχισμένοι στον κόσμο. Προς αυτή την κατεύθυνση μεταρρύθμισαν τα ταχυδρομεία τους οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες: εξωτερικοί συνεργάτες (franchising) αντί ιδιόκτητων καταστημάτων και ελεύθεροι επαγγελματίες αντί στρατού βολεμένων δημοσίων υπαλλήλων. (Μολονότι τα ΕΛΤΑ δεν είναι δημόσιο με την τυπική έννοια, λειτουργούσαν ως parking κομματικών διορισμών.)

 

Το ίδιο σύστημα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα. Με τροποποίηση του Κανονισμού Λειτουργίας των ΕΛΤΑ και του Νόμου περί Ταχυδρομικών Υπηρεσιών (Ν. 4053/2012), ο πράκτορας θα θεωρείται "εξουσιοδοτημένος φορέας” και θα μπορεί με ειδική ψηφιακή υπογραφή να ενεργεί ως εκπρόσωπος του Δημοσίου για συγκεκριμένες πράξεις (επίδοση, ταυτοποίηση, αποστολή πιστοποιημένων εγγράφων). Προτείνω ξανά, μετά από 13 χρόνια στασιμότητας, να δημιουργηθεί προφίλ "ψηφιακού βοηθού του πολίτη” και δυνατότητα για "helper login” στις κρατικές εφαρμογές (gov.gr, e-EFKA, AADE). Ο πολίτης δίνει εξουσιοδότηση με υπογραφή και ο πράκτορας μπαίνει με τους δικούς του κωδικούς. Όλα είναι απολύτως συμβατά με τον GDPR, καθώς υπάρχει διακριτή καταγραφή και προσωποποιημένο audit trail. Οι πράκτορες θα μπορούσαν να πληρώνονται είτε με πάγια αμοιβή ανά μήνα είτε ανά υπηρεσία είτε με συνδυασμό τους και να πιστοποιούνται μέσω ΚΕΠ ή ΕΛΤΑ με ετήσια ανανέωση.

Οι τεχνικές απαιτήσεις είναι απλούστατες: eID / Qualified Electronic Signature (χρήση eID για ταυτοποίηση και ψηφιακές υπογραφές), helper ID με 2-factor authentication, role-based access control ώστε η πρόσβαση να είναι επιτρεπτή μόνο στις εφαρμογές για τις οποίες υπάρχει εξουσιοδότηση, audit log (μη αντιστρεπτό log κάθε ενέργειας, διαθέσιμο για έλεγχο σε ΕΛΤΑ/EETT), κρυπτογράφηση & GDPR και τροποποίηση στις εφαρμογές gov.gr & ΕΛΤΑ ώστε να δέχονται επιπλέον endpoint για helper access και UI για εγγραφή και έγκριση εξουσιοδοτήσεων.

Τελειώσαμε;

Όχι! Στα νησιά Orkney της Σκωτίας ήδη λειτουργεί υπηρεσία παράδοσης ταχυδρομείου με drones (Orkney I-Port) μεταξύ του κύριου νησιού και των μικρότερων.

Γιατί να μην γίνει και στην Ελλάδα;

Ανάλογες υπηρεσίες με drones εφαρμόζονται ή δοκιμάζονται και σε άλλες χώρες: Ελβετία, Ισπανία, ακόμα και στη Σαουδική Αραβία. Τα πλεονεκτήματα είναι προφανή: μικρότερος χρόνος παράδοσης, λιγότερο κόστος, μικρότερο αποτύπωμα άνθρακα. Το κανονιστικό πλαίσιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ήδη έτοιμο. Θεσπίστηκε από την EASA (European Union Aviation Safety Agency) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη, καθώς και για τη Νορβηγία, την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και την Ελβετία. Είναι οι Κανονισμοί 2019/945 και 2019/947, άμεσα εφαρμοστέοι, χωρίς ανάγκη εθνικής ενσωμάτωσης.

Το αστείο είναι ότι στο site των ΕΛΤΑ υπάρχει ενότητα "Παραδόσεις με drones", (https://www.elta.gr/drones) όπου ο πολίτης ενημερώνεται πως "Θέτουμε τις βάσεις για την παράδοση επιστολών, μικρών δεμάτων και φαρμάκων με την χρήση drones." Και στο κάτω μέρος του κειμένου υπάρχει η προτροπή "Επικοινωνήστε μαζί μας".

Επικοινώνησα, για να πάρω την (αναμενόμενη) πληροφορία, ότι η υπηρεσία αυτή είναι στη φάση του σχεδιασμού και δεν λειτουργεί! Ενδεικτικό της περιφρόνησης προς τον πολίτη και της προσπάθειας εξαπάτησης του κοινού. Το πουλάκι μού είπε όμως ότι έφυγαν 10 εκατομμύρια ευρώ προς μια εταιρεία για να αναπτύξει αυτό το πρόγραμμα, αλλά έκτοτε αγνοείται η τύχη και των χρημάτων και του προγράμματος και της εταιρείας. Ας το ψάξει κάποιος εισαγγελέας, έχει "ψωμί".

Όμως, αφού δεν λειτουργεί, γιατί το περιλαμβάνετε στις "υπηρεσίες" σας; Και τι με ενδιαφέρει εμένα ποιες βάσεις θέτετε; Θέστε τις, ολοκληρώστε το project και ενημερώστε με για τις λεπτομέρειες των αποστολών: σημεία παραλαβής, χρόνο παράδοσης, κόστος. Μέχρι τότε κατεβάστε την ενότητα, γιατί σας εκθέτει.

Μόνο μία υπηρεσία των ΕΛΤΑ θέλει ιδιαίτερη συζήτηση: η "Καθολική Υπηρεσία", δηλαδή η ανάληψη της ευθύνης για την αποστολή επιστολών ή δεμάτων ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο σημείο της χώρας. Για να φτάσει ένας φάκελος ή ένα κουτί με φάρμακα στην κυρά-Ρηνιώ που μένει μόνη της στην Κίναρο, δεν έχει το ίδιο κόστος με τον φάκελο από Αθήνα σε Αθήνα. Θα ταξιδέψει με αεροπλάνα και βαπόρια και το τελικό σκέλος της διαδρομής θα γίνει με σκάφος από την Αμοργό, καιρού επιτρέποντος. Δεν καλύπτεται με τα €1,20 του γραμματοσήμου. Κι επειδή είναι ασύμφορη αυτή η μεταφορά, δεν την αναλαμβάνουν ούτε οι ιδιωτικές εταιρείες. Πόσο να χρεώσουν; Έτσι, τα δύσκολα τα "κάνουν πάσα" στα ΕΛΤΑ.

Για αυτή την "Καθολική Υπηρεσία", η Ελλάδα παίρνει από την Ε.Ε. 15 εκατομμύρια κάθε χρόνο, που θα έπρεπε να είναι η επιδότηση των ΕΛΤΑ. Βεβαίως, και σ΄ αυτόν τον τομέα, ένας ικανός manager θα μπορούσε να εφαρμόσει πολλές λύσεις εξοικονόμησης δαπανών. Για παράδειγμα να μην ξεκινάει ειδικό όχημα των ΕΛΤΑ μεταφέροντας ένα γράμμα στα Βραγκιανά της ορεινής Αργιθέας, αλλά να ζητηθεί η συνεργασία (με την ανάλογη αμοιβή) αυτού που τροφοδοτεί το παντοπωλείο του χωριού και θα πήγαινε έτσι κι αλλιώς μια φορά την εβδομάδα. Ή, να πάει από την Αμοργό στην Κίναρο drone κι όχι καΐκι ή φουσκωτό. Αρκεί, όπως είπα στην αρχή, το ζητούμενο να είναι η βέλτιστη λύση στο προαιώνιο πρόβλημα κόστους - αποτελέσματος και όχι το κλείσιμο του ματιού στο κομματικό κοινό, στη συνδικαλιστική νομενκλατούρα και στον διαπλεκόμενο λαμογιοεπιχειρηματία.

Επειδή όμως, παρά την χρεοκοπία, παρά τη συνεχιζόμενη κρίση, παρά τα δισεκατομμύρια που έχουν σπαταληθεί για τις κάθε λογής εξυγιάνσεις του Δημοσίου, το πραγματικό ζητούμενο, από τους πολιτικούς, εξακολουθεί δυστυχώς να είναι η αντιστροφή της προηγούμενης φράσης, πολύ φοβάμαι ότι και στην περίπτωση των ΕΛΤΑ θα ταιριάζει ταμάμ το ρεφρέν της γνωστής επιτυχίας του Γιώργου Χατζηνάσιου, όπως και σε κάθε άλλη μεταρρύθμιση που περιλαμβάνει εκσυγχρονισμό του Δημοσίου: "Μια ζωή περιμένω, μα δεν γίνονται θαύματα".

 

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΡΟΥΣΦΕΤΑΡΑΔΙΚΟ: Ταχυδρομεία του ’80, λογική του ’60, πολιτική του ’50...

 

 

 

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

Η συζήτηση για το κλείσιμο 204 καταστημάτων των ΕΛΤΑ μοιάζει βγαλμένη από άλλη εποχή. Όχι από την εποχή του e-mail, των άυλων συνταγών  και των ψηφιακών θυρίδων, αλλά από τότε που ο ταχυδρόμος έφερνε το βιβλιάριο του ΙΚΑ και τα γράμματα του στρατού.

Η χώρα έχει αλλάξει. Η τεχνολογία έχει αλλάξει. Οι ανάγκες των πολιτών έχουν αλλάξει.

Αυτό που δεν αλλάζει ποτέ είναι ο αντανακλαστικός λαϊκισμός.

Το ΠΑΣΟΚ μιλά για «κοινωνική συνοχή».

Ο ΣΥΡΙΖΑ για «ακρίτες χωρίς ταχυδρομείο».

Σε λίγο οι εθνομηδενιστές θα μας πουν για την απώλεια την εθνικής συνοχής.

Οι δύο πάλαι ποτέ «μεγάλοι» της αντιπολίτευσης, που ψήφισαν μνημόνια, περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις, ξαφνικά ανακάλυψαν την αγωνία για τον ταχυδρομικό κρίκο της δημοκρατίας.

Το μόνο που δεν είπαν είναι πως το κλείσιμο των ΕΛΤΑ απειλεί και την εθνική άμυνα.

Η αλήθεια είναι απλή και - αλλά - πολιτικά άβολη:

·         Το 90% των συναλλαγών των ΕΛΤΑ δεν περνά πια από το γκισέ.

·         Σχεδόν οι μισές δαπάνες της εταιρείας αφορούσαν φυσικά καταστήματα που δεν είχαν λόγο ύπαρξης.

·         Υπήρχαν γραφεία που έφερναν έσοδα ενός περιπτέρου και κόστος ενός μικρού υπουργείου.

·         Πολλά καταστήματα κρύβουν καταφύγια αργομισθίας.

Κι όμως, στα δελτία Τύπου της αντιπολίτευσης, αυτό δεν είναι «σπατάλη». Είναι «δημόσιος ρόλος».

Τα ΕΛΤΑ όμως συντηρούνται υπολειτουργώντας από τους φόρους των πολιτών. Οι υψηλότεροι φόροι  συμβάλλουν στις υψηλότερες τιμές των τελικών προϊόντων. Αν θέλουμε να καταπολεμήσουμε την ακρίβεια πρέπει να μειώσουμε τους φόρους. Για να μειώσουμε τους φόρους χωρίς να αυξήσουμε το χρέος, πρέπει να μειώσουμε τις κρατικές δαπάνες.

Ο καλύτερος τρόπος είναι να ξεκινήσουμε από τις σπατάλες.

Ποιοι λοιπόν υπερασπίζονται τα ΕΛΤΑ;

Οι κάτοικοι της περιφέρειας; Οι ηλικιωμένοι; Όχι.

Οι μόνοι πραγματικά υπερασπιστές του σημερινού status quo είναι όσοι βλέπουν στα ΕΛΤΑ όχι υπηρεσία, αλλά εργασιακό καταφύγιο. Κι οι μόνοι που τους στηρίζουν, είναι τα κόμματα που μετρούν ψήφους, όχι δεδομένα.

Τo παράδοξο είναι οικείο:

·         Την ώρα που ο πολίτης στέλνει ένα έγγραφο με ένα κλικ στο gov.gr,

·         Την ώρα που η σύνταξη μπαίνει ηλεκτρονικά,

·         Την ώρα που η επικοινωνία έχει γίνει άμεση, ψηφιακή, δωρεάν, η αντιπολίτευση επιμένει πως η Ελλάδα θα καταρρεύσει χωρίς το ταχυδρομείο της δεκαετίας του ’80.

Δεν κινδυνεύει η κοινωνική συνοχή από το κλείσιμο των ΕΛΤΑ.

Κινδυνεύει όταν η πολιτική συζήτηση παραμένει όμηρος των αργομισθιών, των συντεχνιών και της νοσταλγίας του δημοσίου που πληρώνουν πάντα «οι άλλοι».

Οι πολίτες έχουν προχωρήσει.

Η τεχνολογία έχει προχωρήσει.

Τα ΕΛΤΑ πρέπει να προχωρήσουν – ή να τελειώσουν.

Αυτό που δεν έχει προχωρήσει είναι …

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚικό ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Νεοδημοκρατικά μυστήρια

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Αποτελεί ένα μυστήριο πώς γίνεται βουλευτές και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος που εγκαλούν την ηγεσία του ότι παρέδωσε την παράταξη σε υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, να υιοθετούν στην πράξη πολιτικές ΠΑΣΟΚ. Στο κάτω κάτω όλοι οι υπουργοί, από όποιον χώρο και αν προέρχονται, ακολουθούν την κυβερνητική πολιτική. Δεν είναι ιδεολογικοί και πολιτικοί Δούρειοι Ιπποι.

Ομως όταν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και του ευρύτερου κεντροδεξιού χώρου επιζητούν να ασκείται κοινωνική πολιτική μέσω της παραγωγής ελλειμμάτων, όλοι τους ακολουθούν συνταγή ΠΑΣΟΚ, χωρίς φυσικά να το αντιλαμβάνονται, διότι ο κρατισμός διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.

Και για να το ξεκαθαρίσω εξαρχής, κοινωνική πολιτική ασκεί μια κυβέρνηση μέσω της αναδιανομής του πλούτου. Κάτι που προϋποθέτει την παραγωγή πλούτου. Η άσκηση κοινωνικής πολιτικής μέσω ελλειμμάτων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία. Τα ζήσαμε και μυαλό δεν βάλαμε.

Για να είμαι δίκαιος, τον κρατισμό στην Ελλάδα δεν τον έφερε το ΠΑΣΟΚ. Απλώς τον κορύφωσε και από μια οικονομική θεωρία και πρακτική τον ανήγαγε σε τρόπο άσκησης εξουσίας. Εκτισε ένα κράτος από το 1981 που διαιώνιζε μέσω των δομών του την εξουσία του.

Και μπορεί το ΠΑΣΟΚ να έφυγε, το κράτος όμως έμεινε διότι ο κρατισμός ήταν βαθιά ριζωμένος στη συνείδηση του Ελληνα. Από τον Εμφύλιο και μετά, ολόκληρο το οικονομικό θαύμα συντελέστηκε με το μοντέλο του καπιταλισμού υπό κρατική διεύθυνση. Και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν λάτρης αυτού του μοντέλου που δεν το εγκατέλειψε όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974. Μπορεί ο ίδιος να ανανεώθηκε πολιτικά –έκανε και αυτός το rebranding του– όμως στην οικονομική πολιτική ακολούθησε τον δοκιμασμένο δρόμο του κρατικού ελέγχου της Οικονομίας, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί από τον κόσμο της παραγωγής και του εμπορίου για «σοσιαλμανία».

Ενώ συνέβαιναν αυτά στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ και στη Βρετανία ακούγονταν και ωρίμαζαν οι ιδέες για μια οικονομία με τις ελάχιστες κρατικές παρεμβάσεις που έφεραν στην εξουσία τον Ρόναλντ Ρέιγκαν και τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

Για μια ακόμη φορά η πατρίδα μας εκινείτο σε αντίθετη φορά από το ρεύμα που θα σάρωνε τον κόσμο. Οι ελάχιστοι εγχώριοι θαυμαστές του πολύ γρήγορα αντιμετωπίστηκαν από ένα ολόκληρο «προοδευτικό» σύστημα ως γραφικοί και απαξιώθηκαν, ενώ η διαφθορά και η διαπλοκή μέσω των διαβόητων ΔΕΚΟ άλλαζαν ολόκληρο το οικονομικό τοπίο.

Το κράτος ποτέ δεν επανιδρύθηκε διότι, ενώ υπήρχε εκφρασμένη η πολιτική βούληση, δεν υπήρχε ούτε η σχετική τεχνογνωσία ούτε κυρίως η διάθεση των πολιτών για αυτό.

Ετσι πορευθήκαμε μέχρι τη χρεοκοπία, αλλά απ’ όσο βλέπω το πάθημα δεν έγινε μάθημα.

Ενας λαός που διακύβευσε το 2015 την υπόστασή του για να διατηρήσει τα κεκτημένα του, είναι απολύτως φυσιολογικό να αντιδρά επειδή κλείνουν 200 καταστήματα ενός ζημιογόνου κρατικού οργανισμού, δέκα χρόνια μετά.

Αλλά …

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Φυλάκια ελληνικότητας

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

(…)

Οι θετικές εξελίξεις στο γεωπολιτικό / ενεργειακό μέτωπο (η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο των αμερικανικών σχεδιασμών για τη μεταφορά LNG υγροποιημένου φυσικού αερίουστον κάθετο άξονα Βορρά – Νότου) έρχονται την κατάλληλη στιγμή για την κυβέρνηση. Είναι τα καλύτερα νέα εδώ και καιρό, χωρίς αμφιβολία, γιατί πέραν της γεωπολιτικής σημασίας τους, ενισχύουν την ελπίδα της ευημερίας – δηλαδή, της κονόμας, για να συνεννοούμεθα. Ολοι προσβλέπουν στην ελπίδα μιας καλύτερης ζωής και ο καθένας την εννοεί με τον τρόπο του.

Για τους βουλευτές της ΝΔ, λ.χ., πρόοδος και ευημερία είναι να διατηρηθούν και, γιατί όχι, να πολλαπλασιαστούν κιόλας τα καταστήματα των ΕΛΤΑ. Να φτάσουν στα πιο απόμακρα και γραφικά σημεία της ελληνικής επαρχίας. Φυλάκια της ελληνικότητας και των παραδόσεων του τόπου.

Αυτό ποθούν, αυτό είναι το όραμά τους, το ανέπτυξαν με τόσο πάθος και λυρισμό το τελευταίο διάστημα, ώστε έχουμε πεισθεί – φτάνει, λοιπόν, όχι άλλο κάρβουνο.

Αν τα κοιτάσματά μας νοτίως της Κρήτης αξίζουν και αν πραγματοποιηθεί ο άξονας Βορρά – Νότου για τη μεταφορά αερίου, τότε θα μπορεί να πραγματοποιηθεί το όραμα των βουλευτών της ΝΔ. Θα σωθούν τα ταχυδρομεία και μάλιστα θα υπάρχουν οι πόροι, ώστε να γίνουν ακόμη καλύτερα τα καταστήματα, τα διασωθέντα και τα νεότερα.

Υπάρχουν απλοί τρόποι να γίνει και θα σας πω παρακάτω πώς το φαντάζομαι.

Οι ταχυδρομικοί, ας πούμε, θα φοράνε στολή με αστραφτερά κουμπιά και πηλήκιο, το οποίο θα φέρει στην πρόσοψη το έμβλημα των ΕΛΤΑ σε μπρούντζο, περιτριγυρισμένο από δαφνόφυλλα. Αν θέλετε, βάζουμε και δρυόφυλλα, φύλλα ελιάς ή και από τα δύο – τα βρίσκουμε αυτά στην πορεία.

Οι ταχυδρόμοι, επίσης, θα πρέπει να έχουν απαραιτήτως μουστάκι! Οχι ό,τι μουστάκι θέλουν, θα πρέπει να διαλέγουν από μία ευρεία ποικιλία, εγκεκριμένη από το υπουργείο και βασισμένη σε σχετική έρευνα του Πολυτεχνείου (αν δεν υπάρχει ήδη, να γίνει…), ποικιλία που θα καλύπτει τους τύπους μύστακος που επικρατούσαν κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960.

Εξυπακούεται ότι ο κανόνας αυτός θα ισχύει και για τις γυναίκες ταχυδρόμους, για λόγους ισότητας. Ζούμε στο 2025! Δεν νοείται να εμποδίζουμε την ένταξη στο παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας μιας γυναίκας με μουστάκι.

Να προσθέσω, δε, ότι θα επιτρέπεται η πρόσληψη γυναικών με ψεύτικο μουστάκι, υπό την αυστηρή προϋπόθεση όμως ότι θα το φορούν καθ’ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας. Μετά, θα μπορούν βεβαίως να το βγάζουν και να πηγαίνουν όπου θέλουν.

Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως θα ήταν δίκαιο σε εκείνες τις υποψήφιες για τη θέση που θα διαθέτουν φυσικό μουστάκι θα πρέπει να αναγνωρίζονται περισσότερα μόρια από το ΑΣΕΠ.

Σταματώ εδώ όμως, γιατί παρασύρθηκα και θα ξεχάσω το βασικότερο.

Το βασικότερο είναι η φαρδιά, δερμάτινη σάκα, η μονίμως ξεχειλωμένη από γράμματα που ξεχειλίζουν, να κρέμεται από τον ώμο.

Εδώ όμως έχουμε ένα πρόβλημα: πού θα βρεθούν τα γράμματα για να τις γεμίσουν;

Το έργο της επίδοσης αλληλογραφίας από τα ΕΛΤΑ έχει μειωθεί κατά 90%

Θα το ξεπεράσουμε και αυτό όμως, οπωσδήποτε. Δεν μπορεί! Κάπου θα υπάρχει ένα …