ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΗΡΩΙΚΟ ΙΣΡΑΗΛ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η νίκη στον πόλεμο δεν αρκεί για να διασφαλίσει μόνιμα την επιβίωση και την ασφάλεια του Ισραήλ.

 Photo: Ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, συναντάται με στρατιώτες στο νότιο Λίβανο, στις 4 Ιουλίου 2026.

 

Οι στρατιωτικές εκστρατείες μπορούν να καταστρέψουν εκτοξευτές, κέντρα διοίκησης και αποθέματα όπλων. Δεν μπορούν, από μόνες τους, να δημιουργήσουν μια βιώσιμη πραγματικότητα ασφάλειας.

Editorialτης The Jerusalem Post

Οι τίτλοι ειδήσεων των τελευταίων ημερών ήταν γεμάτοι με αεροπορικές επιδρομές, αναχαιτίσεις πυραύλων και στρατιωτικά ανακοινωθέντα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν την εκστρατεία τους εναντίον ιρανικών στρατιωτικών στόχων, το Ισραήλ παραμένει εμπλεκόμενο σε πολλαπλά μέτωπα και οι υποδομές της Hesbollah στο νότιο Λίβανο εξακολουθούν να διαλύονται.

Όλες μαζί, αυτές οι εξελίξεις έχουν δημιουργήσει ένα στρατηγικό άνοιγμα που θα φαινόταν αδιανόητο μόλις πριν από λίγα χρόνια.

Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), συνεργαζόμενοι με μια αμερικανική κυβέρνηση πρόθυμη να αντιμετωπίσει άμεσα την Τεχεράνη, έχουν δείξει ότι το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του μπορούν να χτυπήσουν αποτελεσματικά τους εχθρούς τους. Οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν έχουν υποβαθμιστεί, η Hesbollah έχει υποστεί σημαντικές αποτυχίες και η Hamas έχει χάσει μεγάλο μέρος της υποδομής που επέτρεψε τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου.

Αυτά είναι πραγματικά επιτεύγματα, αλλά δεν είναι ακόμη νίκη.

Οι στρατιωτικές εκστρατείες μπορούν να καταστρέψουν εκτοξευτές, κέντρα διοίκησης και αποθέματα όπλων. Δεν μπορούν, από μόνες τους, να δημιουργήσουν μια διαρκή πραγματικότητα ασφάλειας. Η ιστορία είναι γεμάτη με πολέμους που κερδήθηκαν στο πεδίο της μάχης και σπαταλήθηκαν λόγω στρατηγικής παρέκκλισης.

Το Ισραήλ έχει μάθει αυτό το μάθημα περισσότερες από μία φορές.

Μετατροπή των στρατιωτικών επιτευγμάτων σε διαρκή κέρδη ασφάλειας

Η πρόκληση τώρα είναι να μετατραπούν τα στρατιωτικά επιτεύγματα σε διαρκή κέρδη ασφάλειας.

Αυτό ξεκινά με τον ορισμό της νίκης.

Οποιοσδήποτε ορισμός της πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την επιστροφή κάθε ομήρου, ζωντανού και νεκρού, από τη Γάζα.

Πρέπει να επιτρέπει στους εκτοπισμένους Ισραηλινούς να επιστρέφουν με ασφάλεια στα σπίτια τους, με την πεποίθηση ότι οι απειλές πέρα ​​από τα σύνορά τους έχουν απομακρυνθεί.

Πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι οι θυσίες των Ισραηλινών στρατιωτών θα δημιουργήσουν μια ασφαλέστερη χώρα αντί για μια ακόμη προσωρινή παύση πριν από τον επόμενο πόλεμο.

Εάν το Ιράν ανοικοδομήσει την πυραυλική του βιομηχανία μέσα σε λίγα χρόνια, οι τρέχουσες επιχειρήσεις θα έχουν επιτύχει μόνο μια προσωρινή ανακούφιση. Εάν η Hesbollah επιστρέψει στο νότιο Λίβανο υπό την κάλυψη μιας άλλης μη επιβληθείσας διεθνούς συμφωνίας, οι κάτοικοι του Kiryat Shmona, της Metula, και τους Shlomi θα παραμείνουν υπό απειλή. Εάν η Hamas αποδυναμωθεί, αλλά η Γάζα γίνει ξανά εύφορο έδαφος για έναν εξτρεμιστικό στρατό, το Ισραήλ θα έχει αναβάλει τον κίνδυνο αντί να τον έχει απομακρύνει.

Αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει ήδη να διαμορφώνουν αποφάσεις στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσινγκτον.

Η υπόθεση του Λιβάνου προσφέρει τη σαφέστερη προειδοποίηση.

Για σχεδόν δύο δεκαετίες, το ψήφισμα 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ υποτίθεται ότι θα κρατούσε τη Hesbollah μακριά από τα σύνορα του Ισραήλ. Αντ’ αυτού, η Hesbollah κατασκεύασε ένα τεράστιο πυραυλικό οπλοστάσιο, ενσωμάτωσε στρατιωτικές υποδομές μέσα σε χωριά πολιτών και μετέτρεψε το νότιο Λίβανο σε προωθημένη επιχειρησιακή βάση του Ιράν.

Το Ισραήλ δεν μπορεί να επαναλάβει αυτό το λάθος. Οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία πρέπει να κριθεί με βάση τους μηχανισμούς επιβολής του και την ικανότητα του Ισραήλ να αποτρέψει την ανοικοδόμηση της Hesbollah. Οι διπλωματικές υποσχέσεις έχουν αξία μόνο όταν υποστηρίζονται από επιτήρηση, συνέπειες και αξιόπιστη στρατιωτική ισχύ.

 

Η ίδια σαφήνεια απαιτείται και όσον αφορά το Ιράν.

 

Η Τεχεράνη είναι ευάλωτη, αν και η αποτροπή δεν είναι ποτέ μόνιμη. Οι ηγέτες του Ιράν έχουν επανειλημμένα δείξει ότι είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τις αποτυχίες όταν πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι με το μέρος τους.

 

Ο στόχος πρέπει επομένως να είναι ευρύτερος από την τιμωρία. Το Ιράν πρέπει να εμποδιστεί να αποκαταστήσει τις πυραυλικές, μη επανδρωμένες και πυρηνικές του δυνατότητες. Αυτό απαιτεί διαρκή ισραηλινή στρατιωτική ετοιμότητα, συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών, οικονομική πίεση, αυστηρή επαλήθευση και σαφείς συνέπειες έναντι του επανεξοπλισμού.

Ο συντονισμός με την Ουάσιγκτον είναι απαραίτητος. Το Ισραήλ πρέπει επίσης να διατηρήσει την ελευθερία και την ικανότητα να ενεργεί όποτε το απαιτεί η ασφάλειά του. Οι ΗΠΑ είναι ο σημαντικότερος σύμμαχος του Ισραήλ, αλλά καμία ισραηλινή κυβέρνηση δεν μπορεί να αναθέσει την άμυνα της χώρας ή να θέσει την επιβίωσή της στα χέρια μεταβαλλόμενων διεθνών δεσμεύσεων.

Νίκη σημαίνει αποτροπή της Hamas, ή οποιασδήποτε διάδοχης οργάνωσης που έχει δεσμευτεί για την καταστροφή του Ισραήλ, από την ανοικοδόμηση του στρατιωτικού ελέγχου. Οποιαδήποτε εναλλακτική λύση διακυβέρνησης πρέπει να αρνηθεί στις τρομοκρατικές ομάδες όπλα, εδάφη και την ικανότητα να απειλούν τις ισραηλινές κοινότητες. Η ανασυγκρότηση δεν μπορεί να γίνει ένας ακόμη μηχανισμός επανεξοπλισμού.

Η τρέχουσα σύγκρουση έχει επίσης εμβαθύνει την ευθυγράμμιση μεταξύ του Ισραήλ, των ΗΠΑ και των ρεαλιστικών αραβικών κρατών που βλέπουν το Ιράν ως κοινή απειλή. Αυτή η συνεργασία θα πρέπει να γίνει μόνιμη. Η ολοκληρωμένη πυραυλική άμυνα, η ανταλλαγή πληροφοριών και η συντονισμένη αποτροπή μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μιας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας ικανής να αντιμετωπίσει το Ιράν και τους πληρεξούσιούς του μακροπρόθεσμα.

Το Ισραήλ έχει περάσει χρόνια ανταποκρινόμενο σε κρίσεις. Αυτή η στιγμή προσφέρει μια ευκαιρία να διαμορφωθεί η περιοχή.

Οι στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων έχουν δημιουργήσει ένα στρατηγικό άνοιγμα. Το καθήκον της πολιτικής ηγεσίας του Ισραήλ είναι …

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Δείτε πώς ήταν παλιά πριν την επέλαση του Ισλάμ , το ΙΡΑΝ, ο ΛΙΒΑΝΟΣ και η ΣΥΡΊΑ

1) Το ΙΡΑΝ:

 

The Iranian women's soccer team before the 1979 Islamic Revolution. pic.twitter.com/m1ms4C8JYK

— BrightMind History (@Brightmind24_7) March 10, 2026

 

2) O Λίβανος:

 

Ο Λίβανος τη δεκαετία του 1960 ήταν ένας Παράδεισος, όταν έκαναν κουμάντο οι Δυτικοί. Έκαναν όμως το λάθος να προσφέρουν φιλοξενία σε Παλαιστίνιους. Τη συνέχεια την ξέρουμε. https://t.co/8lLxKix1od

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) March 21, 2026

 

3) H Συρία:  

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΗΡΩΙΚΟΙ ΛΑΟΙ - ΗΓΕΣΙΑ: Εάν θέλεις ειρήνη, ξεκίνα πόλεμο!

  

 

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Θάνου Τζήμερου

Το λατινικό ρητό λέει "προετοιμάσου". Κάποιες φορές, όμως, δεν αρκεί.

Όταν ο πόλεμος δεν μπορεί να αποτραπεί, πρέπει να τον ξεκινήσεις εσύ, όσο ο συσχετισμός δυνάμεων σε ευνοεί. Γιατί, αργότερα, ο αντίπαλος θα "δέσει κόκκαλο", και τα πράγματα θα δυσκολέψουν πολύ.

Στη δίκη της Νυρεμβέργης o αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στρατηγός Γιοντ (σελίδα 350 των πρακτικών  ) αποκάλυψε ότι αν οι Γάλλοι και οι Άγγλοι είχαν επιτεθεί στη Γερμανία, αμέσως μετά την εισβολή της στην Πολωνία, το καθεστώς του Χίτλερ θα κατέρρεε. Εξέφρασε μάλιστα την έκπληξή του για το ότι 110 γαλλικές και βρετανικές μεραρχίες παρέμεναν εντελώς αδρανείς απέναντι σε 23 ελλιπώς εξοπλισμένες γερμανικές μεραρχίες. Την ίδια άποψη εξέφρασαν ο στρατηγός Κάιτελ και αργότερα ο στρατηγός Βεστφάλ, ο οποίος μάλιστα προσδιόρισε το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν για μια συντριπτική ήττα της Γερμανίας, αν ο πόλεμος είχε ξεκινήσει τότε: μία με δύο εβδομάδες!

Ας πάμε λίγο σ΄ εκείνη την εποχή, διότι η τραγωδία δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, όπως πίστευε ο Μαρξ. Μπορεί να επαναληφθεί ως μεγαλύτερη τραγωδία.

Ο Χίτλερ είχε ήδη προσαρτήσει την Αυστρία (12/3/1938), είχε υποδουλώσει την Τσεχοσλοβακία (15/3/1939) γράφοντας στα παλιά του παπούτσια τη Συμφωνία του Μονάχου (30/9/1938) και είχε ξεκινήσει την επίθεση στην Πολωνία (1/9/1939).

Στις 3/9/1939 Γαλλία και Αγγλία κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία. Και θα τον κέρδιζαν γρήγορα, αν… πολεμούσαν!

Το πόσο εύκολο ήταν τότε να ηττηθεί η Γερμανία, αποδείχθηκε από την επίθεση των Γάλλων στις 7/9/1939 στο Σάαρλαντ, όταν κατέλαβαν μια μεγάλη λωρίδα γερμανικού εδάφους και άρχισαν να προελαύνουν στη Νότια Γερμανία. Η αντίσταση που συνάντησαν ήταν ελάχιστη, καθώς όλα τα άρματα μάχης και το σύνολο σχεδόν του γερμανικού στρατού ήταν στην Πολωνία. Θα μπορούσαν τότε να βομβαρδίσουν τα εργοστάσια του Ρουρ, που παρήγαν το μεγαλύτερο μέρος του γερμανικού πολεμικού εξοπλισμού και ο Β΄ΠΠ να μην είχε γίνει ποτέ.

Όμως, ακόμα κι όταν ενημερώθηκε πως οι Γάλλοι νικούν στα δυτικά του σύνορα, ο Χίτλερ δεν έστειλε στρατεύματα από την Πολωνία, προς απώθησή τους. Ήταν σίγουρος ότι οι Γάλλοι δεν θα προχωρούσαν. Τους είχε "ζυγίσει" στις προηγούμενες συναντήσεις του μαζί τους και είχε καταλάβει ότι ήταν δειλοί και αναποφάσιστοι.

Έπεσε διάνα. Μόλις υποτάχθηκε η Πολωνία, ο Γάλλος αρχιστράτηγος Γκαμελέν διέταξε, στις 21/9/1939, τα στρατεύματά του να αποχωρήσουν από τη Γερμανία.

Από τότε, μέχρι τις 10 Μαΐου 1940, που τα πάντσερ άναψαν τις μηχανές για την επίθεση στις Κάτω Χώρες και τη Γαλλία, ο πόλεμος έμενε στα χαρτιά. Πέρασαν 8 μήνες φιλειρηνικών ευχών και απραξίας! Τέτοιας απραξίας, που αυτή η περίοδος έγινε γνωστή διεθνώς ως "Phoney War" (ψεύτικος πόλεμος). Οι Γάλλοι την λένε "Drôle de guerre" (αστείος πόλεμος) και οι Γερμανοί "Sitzkrieg" (καθιστός πόλεμος). Όλοι ήθελαν να πιστεύουν ότι η κατακτητική μανία του Χίτλερ ξεθύμανε και θα σταματούσε εκεί.

"Δεν θα σταματήσει", έλεγε ο Τσώρτσιλ, τότε πολιτικός προϊστάμενος του Βρετανικού Ναυτικού (Πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου). Αλλά ήταν μόνος του.

Ο Βρετανός πρέσβυς στο Βερολίνο Sir Nevile Meyrick Henderson, πίεζε για αποδοχή των απαιτήσεων της Γερμανίας.

Ο ομόλογός του στο Παρίσι, σερ Έρικ Φιπς, έγραφε προς το Λονδίνο στις 24 Σεπτεμβρίου 1938, λίγο πριν Άγγλοι και Γάλλοι αποφασίσουν στο Μόναχο τον ακρωτηριασμό της Τσεχοσλοβακίας (ερήμην της) και την παράδοση της Σουδητίας στους Ναζί, στο πλαίσιο της πολιτικής κατευνασμού: "Ό,τι καλύτερο υπάρχει στη Γαλλία είναι εναντίον του πολέμου, σχεδόν με κάθε τίμημα. [...] Πιστεύω επομένως ότι η Κυβέρνησή μας πρέπει να συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνο είναι ακόμα και να φαίνεται ότι ενθαρρύνει τη μικρή, αλλά θορυβώδη και διεφθαρμένη, πολεμική ομάδα (small, but noisy and corrupt, war group) εδώ." Αυτή η ομάδα ήταν ο κεντροδεξιός Paul Reynaud, Υπουργός Οικονομικών, και ο συντηρητικός Georges Mandel, Υπουργός Αποικιών (δολοφονήθηκε το 1944 από παραστρατιωτικούς της κυβέρνησης του Βισύ). Μαζί τους ήταν ο Βρετανογάλλος στρατηγός Spears και μία εξαιρετικά διορατική δημοσιογράφος, η Geneviève Tabouis, που προειδοποιούσε για τις προθέσεις του Χίτλερ από το 1933, προβλέποντας με εκπληκτική ακρίβεια τις επόμενες κινήσεις του. Τρεις κι ο κούκος.

Η κοινή γνώμη έκλεινε τα αυτιά της. Είχαν περάσει μόλις 20 χρόνια από τη λήξη του Α΄ΠΠ πολέμου. Η Γαλλία είχε 1.400.000 νεκρούς. Ποιος ήθελε επανάληψη της ανθρωποσφαγής;

 

Και οι ηγέτες των δύο χωρών ήταν σφόδρα "ειρηνιστές": ο πρωθυπουργός, Τσάμπερλαιν, και ο υπουργός Εξωτερικών, Λόρδος Χάλιφαξ, της Μεγάλης Βρετανίας, ο Νταλαντιέ, πρωθυπουργός, και ο Μπονέ, υπουργός Εξωτερικών, της Γαλλίας. Ακόμα και ο Γάλλος αρχιστράτηγος, Γκαμελέν ήταν υπέρ της αποφυγής του πολέμου με κάθε τρόπο. Ήλπιζαν ότι οι οικονομικές κυρώσεις και ο χρόνος θα διάβρωναν εκ των έσω το καθεστώς των Ναζί. Μιλούσαν για "νίκη χωρίς μάχη". Προέβαλαν την πολιτική του κατευνασμού ως συνετή και υπεύθυνη. Επέκριναν, όσους πίεζαν για επιθετική δράση εναντίον της Γερμανίας, ως πολεμοχαρείς.

Το κυρίαρχο δόγμα της Γαλλίας το εξέφραζαν οι "πουρκουάδες". "Μourir pour Dantzig;" (Να πεθάνουμε για το Ντάντσιχ;) ήταν ο τίτλος του διάσημου άρθρου του Marcel Déat, σοσιαλιστή βουλευτή και μετέπειτα συνεργάτη των Γερμανών, που κατηγορούσε όσους ήθελαν πόλεμο ως ανεύθυνους "που στέλνουν τους Γάλλους να πεθάνουν για τα ξένα συμφέροντα".

Σας θυμίζει κάτι;

Διαπρύσιοι επικριτές του πολέμου ήταν και τα κομμουνιστικά κόμματα της Δύσης, που έκαναν ό,τι έλεγε η καθοδήγηση από τη "μαμά" ΕΣΣΔ. Όταν ανέλαβε την εξουσία ο Χίτλερ, ήταν εναντίον του. Όταν Χίτλερ και Στάλιν τακίμιασαν (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, Αύγουστος 1939) και καταβρόχθισαν παρέα την Πολωνία, οι κομμουνιστές της Δύσης το γύρισαν και έριχναν την ευθύνη στους Άγγλους και Γάλλους "ιμπεριαλιστές" που… ξεκίνησαν τον "πόλεμο των καπιταλιστών"!

Το Κ.Κ. Γαλλίας (PCF) αρνήθηκε να υποστηρίξει την εθνική άμυνα, κάλεσε για "ειρήνη" με τον Χίτλερ, και οργάνωνε δολιοφθορές σε γαλλικά εργοστάσια όπλων! Ο Νταλαντιέ το έθεσε εκτός νόμου και συνέλαβε δεκάδες βουλευτές και στελέχη του.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (CPUSA – Communist Party USA) αντιτάχθηκε σε οποιαδήποτε αμερικανική βοήθεια για "να κρατήσουμε την Αμερική μακριά από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο".

Τι κατάφεραν όλοι αυτοί οι "αγαπούληδες" της Δύσης;

Έδωσαν χρόνο στον Χίτλερ να προετοιμασθεί, να εξοπλισθεί και να οργανώσει την κεραυνοβόλα κατάληψη της Γαλλίας με την ιστορική παράκαμψη της γραμμής Μαζινό μέσω του δάσους των Αρδεννών. Τη συνέχεια την ξέρουμε.

Η συνέχεια που δεν ξέρουμε είναι αυτή του πολέμου του Ισραήλ και των ΗΠΑ με το Ιράν.

Οι αναλογίες του Ιράν των μουλάδων με τη Γερμανία του Χίτλερ είναι πολύ μεγάλες, μολονότι η στρατηγική τους είναι διαφορετική.

 

Όταν το ισλαμικό ιερατείο κατέλαβε την εξουσία το 1979, ξεκαθάρισε ποια είναι τα σχέδιά του για το Ισραήλ: να το σβήσει από τον χάρτη. Ούτε συμφωνίες, ούτε δύο κράτη, ούτε ειρηνευτικές διαδικασίες.

Το Ιράν του Σάχη είχε στενές σχέσεις με το Ισραήλ.

Ο Χομεϊνί τις έκοψε "μαχαίρι" και παρέδωσε την πρεσβεία του Ισραήλ στην PLO του Αραφάτ.

Το Ισραήλ χαρακτηρίστηκε "Μικρός Σατανάς" (ο "Μεγάλος Σατανάς" είναι οι ΗΠΑ). Σε ομιλίες και συνεντεύξεις του είχε δηλώσει επανειλημμένα πως το Ισραήλ είναι "καρκινικός όγκος" που πρέπει να εξαλειφθεί και είχε καλέσει μουσουλμανική πανστρατιά εναντίον του. "Πρέπει όλοι να σηκωθούμε και να καταστρέψουμε το Ισραήλ." "Κάθε μουσουλμάνος πρέπει να οπλιστεί εναντίον του Ισραήλ." Γι’ αυτό, το Ιράν καταδίκασε την ειρήνη που συνήψε το Ισραήλ με την Αίγυπτο και τις Συμφωνίες του Όσλο (1993).

Ο διάδοχός του, Χαμενεΐ, το 2014 δημοσίευσε σχέδιο 9 σημείων για την "εξάλειψη του Ισραήλ". Το 2015 δήλωσε ότι "το Ισραήλ σε 25 χρόνια δεν θα υπάρχει". Και οργάνωσε την επίθεση της Χαμάς στις 7/10 για να εμποδίσει την επικείμενη προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις "Συμφωνίες του Αβραάμ", που θα ήταν "το μεγαλύτερο ιστορικό deal από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου", όπως το χαρακτήρισε ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman.

Αυτό θα ήταν καταστροφικό για το Ιράν. Θα έχανε την ιδεολογική ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο και την ταυτότητα του προστάτη των Παλαιστινίων.

Εσωτερικά έγγραφα της Χαμάς (που βρέθηκαν από τον IDF και δημοσιοποιήθηκαν από την Wall Street Journal) δείχνουν ότι ο συντονιστής της 7/10, Γιαχία Σινουάρ, υποστήριζε, λίγες μέρες πριν την επίθεση, ότι χρειαζόταν μια "ασυνήθιστη ενέργεια" για να ματαιωθεί η εξομάλυνση των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ.

Η επίθεση πέτυχε ακριβώς αυτό: πάγωσε τις διαπραγματεύσεις για μήνες ή και χρόνια.

Γιατί τέτοιο μένος για το Ισραήλ;

Ιράν και Ισραήλ δεν έχουν κοινά σύνορα, ούτε ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε κάποιον τομέα της τεχνολογίας, της παραγωγής ή του εμπορίου.

Το Ιράν, 75 φορές μεγαλύτερο από το Ισραήλ και πολύ πλούσιο σε φυσικούς πόρους, θα μπορούσε απλώς να αγνοεί την ύπαρξη του "λιλιπούτειου", χωρίς κανέναν φυσικό πόρο, Ισραήλ.

Όμως το Ιράν "χρειάζεται" το Ισραήλ. Δαιμονοποιώντας το, οι μουλάδες προωθούν τη στρατηγική τους για την παγκόσμια ηγεσία στο σιιτικό στρατόπεδο και για εξαγωγή της Ισλαμικής Επανάστασης και του θεοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης.

Κι επειδή το Ιράν δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί απ’ ευθείας με το Ισραήλ, χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει και εξοπλίζει δεκάδες τρομοκρατικές οργανώσεις στηνπεριοχή,  και σε άλλα μέρη του κόσμου, πολεμώντας διά πληρεξουσίων - αντιπροσώπων (proxies).

Το 2020, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εκτίμησε ότι το Ιράν έδινε 700 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στη Χεζμπολάχ (σημαίνει: το κόμμα του Αλλάχ), που είχε γίνει ο πιο βαριά οπλισμένος μη κρατικός παράγοντας στον κόσμο, με τουλάχιστον 130.000 πυραύλους και ρουκέτες!

Εκτός από τη Χαμάς (πλήρες όνομα: Κίνημα Ισλαμικής Αντίστασης), τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι (επίσημο όνομα: Ανσάρ Αλλάχ, δηλαδή υποστηρικτές του Αλλάχ), το Ιράν έχει ένα ευρύτερο δίκτυο proxies που χτίστηκε από το 1980 και περιλαμβάνει ένοπλες ομάδες στο Ιράκ (Popular Mobilization Forces (PMF / Hashd al-Shaabi), στη Συρία (από την οποία μέχρι την πτώση του Άσαντ περνούσε ο "διάδρομος" ανεφοδιασμού προς τη Χεζμπολάχ), στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στο Μπαχρέιν, στην Παλαιστίνη (Palestinian Islamic Jihad, εκτός από τη Χαμάς) στην Αφρική, ακόμα και στη Λατινική Αμερική. Η δραστηριότητα του Ιράν, ειδικά σε Αφρική και Αμερική, χρησιμεύει για άντληση πόρων από ναρκωτικά, ξέπλυμα χρήματος, λαθρεμπόριο και παράκαμψη των οικονομικών κυρώσεων. Στη Νιγηρία, το Islamic Movement in Nigeria (IMN) που ιδρύθηκε από τον σιίτη κληρικό Ibrahim Zakzaky (σπούδασε στο Ιράν και εμπνεύστηκε από την Επανάσταση του Χομεϊνί) προωθεί ιρανικού τύπου ισλαμικό κράτος, ορκίζεται πίστη στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν και έχει λάβει χρηματοδότηση, εκπαίδευση, όπλα και ιδεολογική καθοδήγηση από το Ιράν. Στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, δημιούργησε τη Saraya Zahra για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή. Το κίνημα "Πολισάριο" στη Δυτική Σαχάρα που διεκδικεί ανεξαρτησία από το Μαρόκο στηρίζεται και εξοπλίζεται από το Ιράν, και γι’ αυτόν τον λόγο το Μαρόκο διέκοψε διπλωματικές σχέσεις με το Ιράν το 2018.

Επιπλέον, οι μουλάδες έχουν δημιουργήσει ένα πολυπλόκαμο και πολυδαίδαλο σύστημα από επιχειρήσεις, τράπεζες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, φιλανθρωπικές οργανώσεις και δήθεν πολιτιστικούς οργανισμούς που διαχειρίζονται τα logistics της θρησκευτικής τρομοκρατίας και επιπλέον κατευθύνουν χρηματορροές σε τσέπες πανεπιστημιακών, think tanks, δημοσιογράφων, πολιτικών και διαμορφωτών της κοινής γνώμης στην Ευρώπη και την Αμερική. Όπως αποκαλύπτεται από χιλιάδες έγγραφα εσωτερικής επικοινωνίας (που δημοσιοποιήθηκαν από το Semafor και το Iran International), το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών, γύρω στο 2014, δημιούργησε την Υπηρεσία Iran Experts Initiative (IEI), με σκοπό να κρατάει ζεστούς, με το γνωστό… καύσιμο, δυτικούς πανεπιστημιακούς και αναλυτές για να προωθούν τις θέσεις του. Μέλη του δικτύου ζητούσαν καθοδήγηση από την Τεχεράνη, έστελναν άρθρα για επεξεργασία & έγκριση και αρθρογραφούσαν υπέρ του Ιράν χωρίς να φαίνεται ο συντάκτης!

Όμως αυτά δεν απασχολούν τις ειδήσεις. Η διάβρωση των δυτικών θεσμών από την ισλαμική διείσδυση δεν είναι "πιασάρικο" θέμα για πρωτοσέλιδα.  Η υπόθεση του πολιτικού επιστήμονα KavehAfrasiabi στη Μασαχουσέτη,  που συνελήφθη το 2021 από το FBI με την κατηγορία ότι δρούσε ως μη δηλωμένος αμειβόμενος πράκτορας του Ιράν ενώ παρουσιαζόταν ως "ανεξάρτητος αναλυτής", δεν υπάρχει ούτε ως μονόστηλο στα ελληνικά ΜΜΕ. (Για την ιστορία: ο Αφρασιάμπι δεν δικάστηκε ποτέ. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2023, στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν με την μεσολάβηση του Κατάρ, με απελευθέρωση 5 Αμερικανών από το Ιράν και "ξεπάγωμα" ιρανικών περιουσιακών στοιχείων 6 δισ. δολαρίων, ο Πρόεδρος Μπάιντεν του έδωσε χάρη. Παρέμεινε στις ΗΠΑ και τώρα καταφέρεται κατά των μουλάδων.)

Τα αριστεροκρατούμενα λαϊκιστικά ελληνικά ΜΜΕ προωθούν την εικόνα ενός "αντιιμπεριαλιστικού" Ιράν, που, τέλος πάντων, έχει τις "ιδιαιτερότητές" του, αλλά πρέπει να το σεβόμαστε, επειδή μάχεται εναντίον των γιάνκηδων που θέλουν να ελέγξουν τον κόσμο, καταπατώντας τη "διεθνή νομιμότητα".

Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη! Ακόμα κι αν ήταν δυνατόν να αγνοήσουμε τις δεκάδες χιλιάδες νεκρών των πρόσφατων διαδηλώσεων, τις μαζικές ετήσιες εκτελέσεις αντικαθεστωτικών από τους χασαπομουλάδες και τη βάναυση συμπεριφορά της Αστυνομίας Ηθών στις Ιρανές, που προσβάλλουν κάθε έννοια ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Ιράν είναι ο πάγιος επιτιθέμενος στο Ισραήλ και στη Δύση και προσπαθεί με κάθε τρόπο να αυξήσει την επιρροή του ως περιφερειακή και ιμπεριαλιστική ταυτόχρονα δύναμη, με τελικό στόχο να καταστεί "πυρηνικός παίκτης" που θα ελέγχει και τους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους.

Φανταστείτε να αποκτήσουν οι μουλάδες πυρηνικά και να κρατούν τα κλειδιά, εκτός του Περσικού Κόλπου, και της εισόδου της Ερυθράς Θάλασσας, δηλαδή του Σουέζ, με μια Υεμένη προτεκτοράτο τους.

Και φανταστείτε ένα πρωί να μάθουμε (αν επιβιώσουμε) ότι βομβάρδισαν ξαφνικά με πυρηνικά το Ισραήλ και το έσβησαν από τον χάρτη.

 

Αν ήσουν εσύ στη θέση του Νετανιάχου, τι θα έκανες;

Θα περίμενες με σταυρωμένα χέρια, ομνύοντας στη διεθνή νομιμότητα, την οποία η άλλη πλευρά καταπατά απροκάλυπτα εδώ και σχεδόν 50 χρόνια;

40.000 ρουκέτες και πυραύλους εκτόξευσαν οι proxies του Ιράν, Χεζμπολάχ και Χαμάς κατά του Ισραήλ από το 2000 μέχρι την κτηνωδία της 7/10. Όχι κατά στρατηγικών στόχων, αλλά κατά αμάχων, σκοτώνοντας ακόμα και παιδιά που έπαιζαν αμέριμνα ποδόσφαιρο.

Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα;

Με την ανατροπή των μουλάδων. Όπως, μόνο με την ανατροπή του Χίτλερ η Γερμανία θα έπαυε να είναι ναζιστική.

Υπάρχει άλλος τρόπος;

Όχι! Κανένας! Η κατάπαυση του πυρός χωρίς καθεστωτική αλλαγή θα επέτρεπε απλώς στους Ιρανούς να ξαναγεμίσουν τις αποθήκες όπλων της Χεζμπολάχ και των Χούθι. Η ιστορία δείχνει ότι ολοκληρωτικά καθεστώτα με υπερόπλα δεν γίνονται πιο μετριοπαθή. Γίνονται πιο επικίνδυνα.

Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι "περιφερειακός". Είναι υπαρξιακός για το Ισραήλ, στρατηγικός για τις ΗΠΑ και οικονομικός για ολόκληρο τον κόσμο.

Προς το παρόν, διότι σε μερικές δεκαετίες θα γίνει υπαρξιακός και για τον κόσμο.

Δεν είναι, όμως, εύκολη επιχείρηση όπως ήταν η σύλληψη του Μαδούρο. Οι μουλάδες έχουν βαθιά ερείσματα σε θεσμικά όργανα που δημιούργησαν, όπως οι Φρουροί της Επανάστασης. Αυτοί, σε περίπτωση πτώσης του καθεστώτος θα χάσουν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή τους, γι’ αυτό είναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Όμως, η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν είναι η μόνη λύση που εξασφαλίζει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει οριστικά και δεν θα ξαναρχίσει σε λίγα χρόνια, πιο αιματηρός και πιο επικίνδυνος.

Ευτυχώς το έχει καταλάβει ο Νετανιάχου.

Δυστυχώς δεν το έχουν καταλάβει οι "Μπονέ" του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Ούτε και οι περισσότεροι πολίτες της. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν ξεχάσει μόνο το τι σημαίνει πολεμική δράση. Έχουν ξεμάθει στη στέρηση. Φανταστείτε έναν Τσώρτσιλ που θα υποσχόταν σήμερα στον καλοζωισμένο Ευρωπαίο, "αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα".

Σε πόσα δευτερόλεπτα θα έπεφτε η κυβέρνησή του;

Το ερώτημα δεν περιορίζεται στην πρόσφατη κρίση. Είναι υπαρξιακού χαρακτήρα. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια κοινωνία με τόση δυσανεξία στο "ζόρισμα";

Πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε την ταυτότητα και τον πολιτισμό μας απέναντι σε όσους εχθρούς μάς απειλούν, είτε εξωτερικούς είτε εσωτερικούς, όταν δεν είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε το παραμικρό;

Ποιες στρατηγικές επιλογές έχουμε όταν…

 

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και η προοπτική της «χαοτικής τρομοκρατίας»

"Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να λατρεύεις τον Αλλάχ, απ' το να σκοτώνεις έναν άπιστο", λέει αυτός ο ιμάμης, κραδαίνοντας το όπλο του μέσα σε ένα τζαμί.
Κι όμως, υπάρχουν ακόμα κάποιοι ηλίθιοι, που πιστεύουν ότι αυτοί θα ενσωματωθούν στις κοινωνίες μας. pic.twitter.com/H9b98LIYlC

— Zoder 🇬🇷 (@__darcelX__) April 9, 2026

 

Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Από την 28η Φεβρουαρίου, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν κοινή επίθεση κατά του Ιράν, οι δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Europol, προειδοποίησαν για ενδεχόμενα τρομοκρατικά χτυπήματα, με εβραϊκούς και ισραηλινούς στόχους, εκ μέρους ισλαμιστικών ομάδων που υποστηρίζoνται από το Ιράν.

Παρότι εδώ και κάμποσα χρόνια οι τρομοκρατικές ενέργειες, ιδιαίτερα αν δεν έχουν ανθρώπινα θύματα, περνούν στα ψιλά, από την 9η Μαρτίου, η σειρά των επιθέσεων που άρχισε με την έκρηξη σε συναγωγή στη Λιέγη (Βέλγιο), υποδηλώνει μια τάση που δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε η Harakat Ashab al-Yamin al-Islamia (HAYI), μια μέχρι πρότινος άγνωστη ομάδα, η οποία, αν κρίνουμε από τα βίντεο στο Telegram και στο X, συνδέεται με ιρακινές φιλοϊρανικές σιιτικές πολιτοφυλακές και φιλοϊρανικά ειδησεογραφικά πρακτορεία. Τις επόμενες ημέρες, η HAYI ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις εναντίον μιας συναγωγής στο Ρότερνταμ (στις 13 Μαρτίου), ενός εβραϊκού σχολείου (στις 14 Μαρτίου) και ενός εμπορικού κέντρου στις (16 Μαρτίου) στο Άμστερνταμ, καθώς και για ένα επεισόδιο στο Λονδίνο όπου πυρπολήθηκαν τέσσερα αυτοκίνητα που ανήκαν σε εβραϊκή υπηρεσία ασθενοφόρων (στις 23 Μαρτίου). Επίσης, η HAYI ισχυρίστηκε ότι πραγματοποίησε επιθέσεις στην Ελλάδα και στη Γαλλία — όμως, αυτές δεν συνέβησαν.

Η HAYI έχει ανακοινώσει «έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων» σε ολόκληρο τον κόσμο: σύμφωνα με τις αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες, η ομάδα έχει συσταθεί από παραφυάδες της ιρακινής φιλοϊρανικής σιιτικής πολιτοφυλακής Asaib Ahl al-Haq, η οποία διατηρεί στενούς δεσμούς με τη Δύναμη Quds του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Η Quds είναι υπεύθυνη για επιχειρήσεις στο εξωτερικό και ως εκ τούτου είναι κυρίως επιφορτισμένη με τη διεξαγωγή ιρανικών υβριδικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων δολοφονιών, απαγωγών και διασυνδέσεων με το δίκτυο πληρεξουσίων της Τεχεράνης, όπως η Χεζμπολάχ και οι Χούθι στην Υεμένη. Ως ψηφιακό όχημα χρησιμοποιούνται τέσσερα κανάλια στο Telegram στην αραβική γλώσσα, το καθένα με εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους οι οποίοι εμφανίζουν δεσμούς με μεγάλα φιλορωσικά δίκτυα: από τις αναλύσεις των αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών προκύπτει ότι το περιεχόμενο αυτών των καναλιών διασταυρώνεται στους λογαριασμούς X τους και ενισχύεται από ένα ευρύτερο δίκτυο φιλοϊρανών influencers.

Οι μικρές διαφοροποιήσεις στα μηνύματα υποδηλώνουν καμπάνια που συντονίζεται από ανθρώπους και όχι από bots· σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τη ρωσική καμπάνια «Doppelgänger» (Σωσίας) όπου τα bots χρησιμοποιήθηκαν για την ενίσχυση κλωνοποιημένων ιστοσελίδων ειδήσεων που περιείχαν φιλορωσική παραπληροφόρηση.

Υπενθυμίζω ότι η «Doppelgänger» είναι μια επιχείρηση παραπληροφόρησης που ξεκίνησε το 2022 με στόχο να επηρεάσει τη δημόσια γνώμη στη Δύση (Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδά), κυρίως σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία και γενικότερα τις διεθνείς κρίσεις. Η επιχείρηση ονομάστηκε έτσι επειδή δημιουργεί ψεύτικα sites που είναι σωσίες πραγματικών εφημερίδων και οργανισμών (Le Monde, Fox News, Der Spiegel κ.ά.): αυτά τα sites μοιάζουν σχεδόν ίδια με τα αληθινά, δημοσιεύουν ψεύτικα άρθρα με προπαγανδιστικό περιεχόμενο, χρησιμοποιούν για τη διάδοσή τους bots και ψεύτικους λογαριασμούς στα social media, πληρώνουν διαφημίσεις και αναρτήσεις, δημιουργούν deepfakes ή ψεύτικα quotes διασήμων και αναπαράγονται από ρωσικά μέσα ως «απόδειξη» ότι «αυτά λένε τα δυτικά ΜΜΕ».

Σύμφωνα με τις αναλύσεις, τα βασικά αφηγήματα είναι ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν λειτουργούν, ότι η Δύση είναι «ρωσοφοβική», ότι η Ουκρανία είναι διεφθαρμένη ή «ναζιστική» κι ότι οι Ουκρανοί πρόσφυγες είναι αβάσταχτο άχθος για την Ευρώπη. Το 2023 οι γαλλικές αρχές εντόπισαν δίκτυο Doppelgänger, που, εκτός από ψεύτικες σελίδες εφημερίδων, έφτιαξε ακόμη και ψεύτικο site του Υπουργείου Εξωτερικών, διέδωσε ψευδείς ειδήσεις για τους φόρους και τον πόλεμο στην Ουκρανία και ανέδειξε την υπόθεση με τα αστέρια του Δαβίδ στους τοίχους του Παρισιού: λογαριασμοί του δικτύου διέδωσαν είδηση περί μαζικών βανδαλισμών με αστέρια του Δαβίδ για να δημιουργηθεί ένταση. (Στην πραγματικότητα, υπήρξαν κάποιοι βανδαλισμοί, αλλά δεν είχαν μεγάλη έκταση.)

Στην περίπτωση των τριών πρόσφατων επιθέσεων στην Ολλανδία, ο χρόνος του διαδικτυακού ρεπορτάζ είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτος. Οι αναφορές για τα περιστατικά, μολονότι συνέβησαν στη μέση της νύχτας, δημοσιεύθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά από τα ίδια τέσσερα κανάλια, ενώ λίγο αργότερα ανέβηκαν σχετικά βίντεο. Άρα, τα κανάλια ενημερώθηκαν σχεδόν σε πραγματικό χρόνο: είτε απευθείας από τους δράστες είτε από μεσάζοντες. Ίσως, λοιπόν, η HAYI να μην είναι γνήσια τρομοκρατική ομάδα, αλλά να χρησιμεύει σαν βιτρίνα για ιρανικές υβριδικές επιχειρήσεις που επιτρέπουν την «εύλογη αποποίηση» της ευθύνης βίαιων πράξεων. Αμφιβολίες σχετικά με την αυθεντικότητα της HAYI δεν εγείρει μόνο η δήθεν επίθεση στην Ελλάδα που δεν έγινε ποτέ, αλλά και η αραβική επιγραφή (γραμμένη με λάθη στα αραβικά) κάτω από το λογότυπο της ομάδας η οποία, εκτός του ότι μοιάζει πολύ με τη σημαία της Χεζμπολάχ, απεικονίζει ένα σοβιετικό τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή.

Η ανάλυση των διαδικτυακών δεδομένων είναι εξαιρετικά δύσκολη: σίγουρα η Τεχεράνη έχει πραγματοποιήσει από το 1979 εκατοντάδες υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη και έχει εντείνει τις δραστηριότητές της τα τελευταία χρόνια: περισσότερες από τις μισές από τις 102 συνωμοσίες στην Ευρώπη έχουν πραγματοποιηθεί από το 2021, με την MΙ5 να δηλώνει ότι, μόνο το 2025, απέτρεψε περισσότερες από 20 τρομοκρατικά χτυπήματα ιρανικής προελεύσεως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σ’ αυτή την περίπτωση, η ΜΙ5 δεν λέει ψέματα: πριν από λίγες ημέρες η βρετανική αστυνομία συνέλαβε τέσσερις άνδρες ως ύποπτους για στόχευση εβραϊκών τοποθεσιών στην περιοχή του Λονδίνου, ενώ τον Μάιο του 2025, οι αρχές φέρεται να απέτρεψαν μεγάλης κλίμακας επιχείρηση εναντίον της ισραηλινής πρεσβείας στο Λονδίνο.

Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί και αλλού στην Ευρώπη: το 2025 στη Γερμανία, οι αρχές συνέλαβαν άτομα που ενεργούσαν για λογαριασμό της Δύναμης Quds και σχεδίαζαν επιθέσεις εναντίον ισραηλινών και εβραϊκών στόχων στο Βερολίνο· στην ετήσια έκθεσή της, η ολλανδική υπηρεσία πληροφοριών AIVD αναφέρει ότι το Ιράν ήταν «πιθανώς υπεύθυνο» για την απόπειρα δολοφονίας Ιρανού αντιφρονούντος στο Χάαρλεμ το 2024 και ότι έχει «ισχυρές ενδείξεις» ιρανικής εμπλοκής στις δολοφονίες δύο Ολλανδών υπηκόων ιρανικής καταγωγής το 2015 και το 2017. Πιθανότατα, η εμβέλεια της ιρανικής τρομοκρατίας έχει επεκταθεί στις ΗΠΑ: οι πυροβολισμοί της 1ης Μαρτίου στο Ώστιν του Τέξας θεωρούνται από μερικούς παρατηρητές μέρος της δράσης της Τεχεράνης στο εξωτερικό — αν έχει κάποια σημασία, δεν το πολυπιστεύω· το επεισόδιο στο Ώστιν δεν ταιριάζει με το ιρανικό μοτίβο. Ο Σενεγαλέζος ισλαμιστής που σκότωσε δύο άτομα σε περιοχή νυχτερινής διασκέδασης της πόλης δεν είχε οργανική σχέση με το Ιράν.

Το «ιρανικό μοτίβο» περιλαμβάνει στρατολόγηση τοπικών πρακτόρων, ιδιαίτερα της ποικιλίας «μιας χρήσης» που εκτελούν μία και μοναδική αποστολή έναντι χρηματικής αμοιβής. Συνήθως πρόκειται για πολύ νεαρά άτομα: οι δράστες της επίθεσης εναντίον της ισραηλινής πρεσβείας στη Στοκχόλμη ήταν 16 και 18 ετών. Ταυτοχρόνως, όπως έγραφα την περασμένη εβδομάδα, πολλοί νεαροί στρατολογούνται από εγκληματικές συμμορίες, ιδιαίτερα από εκείνες που εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών μέσω των λιμένων του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας. Ιδιαίτερα στην Ολλανδία, αυτές οι εγκληματικές ομάδες έχουν εμπειρία στη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IED), συχνά για την επίλυση διαφορών και τον εκφοβισμό αντιπάλων: μόνο το 2025 καταγράφηκαν πάνω από 1.500 τέτοια περιστατικά.

Παρόλο που, κατά τη στιγμή της συγγραφής αυτού του κειμένου, δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για ιρανική εμπλοκή στη σειρά επιθέσεων στο Βέλγιο, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι περιστάσεις γύρω από αυτές, ιδίως το ύποπτο διαδικτυακό αποτύπωμα, συμπεριλαμβανομένης της διάδοσης μέσω λογαριασμών που συνδέονται στενά με το οικοσύστημα των Φρουρών της Επανάστασης, υποδεικνύουν δραστηριότητα που υποστηρίζεται από το Ιράν.

Όσον αφορά το κίνητρο, η στόχευση εβραϊκών και ισραηλινών τοποθεσιών, αν και συνάδει με τα καθιερωμένα πρότυπα ιρανικών υβριδικών δραστηριοτήτων, εκτείνεται πέρα από τον απλό εκφοβισμό: η εισαγωγή μιας προηγουμένως άγνωστης τρομοκρατικής ομάδας, παράλληλα με την είδηση μιας επίθεσης στην Ελλάδα που δεν συνέβη, αντικατοπτρίζει τις τακτικές που παρατηρούνται στις ρωσικές υβριδικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη, δηλαδή τη σκόπιμη δημιουργία ασάφειας με σκοπό τη σύγχυση και την αποσταθεροποίηση.

Επιπλέον, οι επιθέσεις μπορούν να θεωρηθούν ως μήνυμα ότι η Τεχεράνη είναι πρόθυμη και ικανή να διεξάγει επιχειρήσεις στην Ευρώπη, διατηρώντας ως συνήθως ένα επίπεδο εύλογης αποποίησης ευθυνών που περιπλέκει κάθε αποφασιστική ευρωπαϊκή απάντηση.

Η αυξανόμενη απειλή που εγείρουν εχθρικοί κρατικοί παράγοντες, κυρίως η Ρωσία και το Ιράν, υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη προσαρμογής των ευρωπαϊκών μεθόδων πληροφοριών.

Αυτό συνεπάγεται τη μετάβαση…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ποιος έχει σειρά μετά από την Ιερουσαλήμ;

 

 

 

 

 

Toυ ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ 

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν ο Μέγας Αλέξανδρος (καταραμένος κατά τους Ιρανούς) δεν είχε κατακτήσει την Περσία. Ή πώς θα ήταν η ζωή μας, αν οι ορδές των Μογγόλων – αρχικά – και των Τούρκων στη συνέχεια δεν έφταναν στη Μικρά Ασία.

Η Ιστορία έχει την πολυτέλεια να κρίνει εκ των υστέρων. Δεν ξέρουμε πώς θα κριθεί ο πόλεμος στο Ιράν. Όλα αυτά δεν μας στερούν τη δυνατότητα να σχολιάσουμε τη συμπεριφορά των ΗΠΑ, αλλά και την τύφλωση της Δύσης σε σχέση με τον κίνδυνο του εξτρεμιστικού Ισλάμ.

Το Ιράν αποτελεί έναν πραγματικό, έναν υπαρκτό κίνδυνο για τη Δύση.

Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, δεν μας απασχολεί ο τρόπος που το καθεστώς των Μουλάδων συμπεριφέρεται στις γυναίκες. Το συζητάμε μεταξύ μας και όποτε το θυμόμαστε, κάπου μεταξύ καναπέ και βεράντας στις αποπνιχτικές καλοκαιρινές νύκτες σε συζητήσεις με μπύρα και πίτσα. Θα έπρεπε να μας απασχολεί, αλλά να μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Η Δύση είναι της καλοπέρασης. Ειδικά η Ευρώπη. Αν, λοιπόν, το Ιράν δεν απειλούσε την καλοπέρασή μας, δεν θα ασχολούμασταν μαζί του. Εδώ δεν ασχοληθήκαμε με τους 30.000 και πλέον νεκρούς των πρόσφατων διαδηλώσεων. Τριάντα χιλιάδες ψυχές και στην φιλεύσπλαχνη Δύση δεν άναψε ένα κεράκι.

«Έχετε αποδείξεις;», ρωτάνε οι υποκριτές της αριστεράς. Λες και μπορούσαν να υπάρχουν αποδείξεις για τα Κρεματόρια στην εποχή του Χίτλερ…

Αποτελεί το Ιράν κίνδυνο! Ναι! Όχι μόνο γιατί αποδεικνύεται ότι οι πύραυλοί του φτάνουν στο Λονδίνο, αλλά και για έναν ακόμη πιο σημαντικό ρόλο. Το Ιράν θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Δεν περιορίζεται στα δικά του σύνορα.

Το Ιράν το απασχολεί τι κάνουμε εμείς στην Ευρώπη και σε ποιον Θεό πιστεύουμε.

Την «εξωστρέφειά» τους αυτή την έχουν εκφράσει ανοικτά με το Ισραήλ. Έχουν υποσχεθεί ότι θα το εξαφανίσουν από προσώπου γης. Κάτι που θα γίνει πιο εύκολο αν αποκτήσουν πυρηνικά όπλα.

Θα μου πείτε ότι ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Ερντογάν για την Ιερουσαλήμ. Αλλά και πάλι η Ευρώπη κλείνει τα μάτια της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα ήθελε να παραδώσει την ασφάλειά της στην Τουρκία. Πρόκειται για πραγματική τρέλα.

Για την πεφωτισμένη Ευρώπη η Ιερουσαλήμ πέφτει μακριά. Αφήστε που στο Ισραήλ κατοικούν Εβραίοι! Ποιος ασχολείται τώρα!

Το εύλογο ερώτημα που δεν κάνουμε οι Ευρωπαίοι είναι το τι θα ακολουθήσει μετά την Ιερουσαλήμ.

Ποιος θα έχει σειρά.

Αλλά αυτό δεν μας απασχολεί. Ούτε ότι το Ιράν αυτά που λέει τα εφαρμόζει.

Ποιος άραγε χρηματοδοτεί Χαμάς και Χεζμπολάχ;

Σίγουρα όχι ο Ερυθρός Σταυρός. Αφήστε που αυτά είναι γνωστά πράγματα, τα δηλώνουν και οι ίδιοι οι Ιρανοί. Εκείνο που δεν έχουν ακόμη κάνει είναι ότι δεν έχουν αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.

Τι περίμεναν δηλαδή; Ότι οι Ισραηλινοί θα τους μοίραζαν ανθοδέσμες;

Το εξτρεμιστικό Ισλάμ, σιιτικό ή σουνιτικό, έχει στόχο να αλλάξει τον κόσμο. Να αλλάξει, δηλαδή, τον δικό μας τρόπο ζωής. Γι' αυτό είναι εχθρός για τη Δύση.

Οι Ισραηλινοί ανέλαβαν δράση επειδή είναι οι πρώτοι στην λίστα των ισλαμιστών.

Οι Αμερικανοί ακολούθησαν επειδή η υπόθεση αυτή τους εξυπηρετεί πολλαπλώς. Από τη μία βλέπουν τον κίνδυνο και από την άλλη θέλουν να ελέγξουν την ροή του πετρελαίου. Δηλαδή την ροή του ιρανικού πετρελαίου προς την Κίνα.

Η Ευρώπη πιστεύει ότι είναι πολύ μακριά από την Τεχεράνη. Έτσι πιστεύει, αλλά δεν είναι αληθές. Βολεύεται να βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα.

Και μπορεί ο Τραμπ να αντιμετωπίζει με τρόπο απαράδεκτο τους Ευρωπαίους ηγέτες (και όχι μόνο), αλλά σε ένα πράγμα έχει δίκιο, ότι η Ευρώπη χρησιμοποιούσε μέχρι τώρα τις ΗΠΑ για την ασφάλειά της. Κρυβότανε πίσω από τον μεγάλο υπερατλαντικό σύμμαχό της και μαζί έκρυβε και τις αδυναμίες της.

Ο Άρογκαντ τρόπος του Τραμπ δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για το γεγονός ότι η Ευρώπη δεν έχει φροντίσει να δημιουργήσει έναν αξιόλογο στρατό. Ούτε και διαθέτει κοινή εξωτερική πολιτική.

Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις του πολέμου;

Εξαρτάται ποιος θα κερδίσει.

Αν νικητές είναι οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί, οι Ευρωπαίοι θα μπορούν να συνεχίσουν τις φιλοσοφικές τους συζητήσεις. Όσο θα τους το επιτρέπει ο Πούτιν.

Αν όμως ηττηθούν Αμερικανοί και Ισραηλινοί, τότε…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Εγκλημα ή πράξη πολέμου;

-Γεια σας, πάω στις 72 παρθένες
-Βιαγκρα να πάρεις pic.twitter.com/jKdlnzcqk3

— LouellaDeVil (@MsLouellaDeVil) February 28, 2026

 

Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Στις 9.34 το πρωί της 18ης Απριλίου 1943, δεκαοκτώ πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ επιτέθηκαν στο ιαπωνικό σμήνος που μετέφερε τον ναύαρχο Ισιρόκου Γιαμαμότο στα νησιά του Σολομώντα για επιθεώρηση. Το αεροπλάνο του ναυάρχου κατέπεσε και συνετρίβη στη ζούγκλα και ο ίδιος ανασύρθηκε νεκρός. Η επιχείρηση έλαβε το όνομα «Εκδίκηση», διότι ο Γιαμαμότο ήταν ο σχεδιαστής της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ, αν και διαφωνούσε με αυτήν. Οι Αμερικανοί έμαθαν για τις κινήσεις του ναυάρχου καθώς είχαν σπάσει τους ιαπωνικούς κώδικες επικοινωνίας.

Ο ναύαρχος Τσέστερ Νίμιτς ζήτησε την έγκριση του προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ για την εξόντωση του Γιαμαμότο –ήθελε να είναι καλυμμένος– και την έλαβε.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί αποσιώπησαν το γεγονός ότι εξόντωσαν τον εγκέφαλο του πολεμικού ναυτικού της Ιαπωνίας, για να μην αποκαλυφθεί πως υπέκλεπταν τα σήματα των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων και οι Ιάπωνες απέκρυπταν την απώλειά τους για λόγους γοήτρου.

Στη συνέχεια, στην αποτίμηση των γεγονότων του Β΄ Π.Π., η συγκεκριμένη πράξη θεωρήθηκε από την πλειονότητα των ιστορικών πράξη πολέμου, αν και ακούστηκαν φωνές που τη χαρακτήρισαν έγκλημα πολέμου.

Είναι κανόνας η ύστερη ανάγνωση της Ιστορίας, η οποία γίνεται με τις μεταγενέστερες αξίες, να οδηγεί σε αναθεωρήσεις και εκ νέου προσεγγίσεις αποφάσεων που είχαν ληφθεί όταν η φωτιά έκαιγε το σύμπαν. Σε κάποιες δε περιπτώσεις, ακόμη και τώρα, είναι αμφιλεγόμενα τα όρια μεταξύ ενός εγκλήματος πολέμου και μιας πολεμικής επιχείρησης.

Αραγε την εξόντωση του ναυάρχου Γιαμαμότο πώς θα τη χαρακτηρίζαμε σήμερα, με δεδομένο ότι η απώλειά του συνέβαλε στην ήττα της Ιαπωνίας;

Διαβάζω πως κατηγορούνται οι Ισραηλινοί, από συγκεκριμένους κύκλους, ότι διαπράττουν εγκλήματα πολέμου εξοντώνοντας σωρηδόν Ιρανούς αξιωματούχους του καθεστώτος.

Πρώτα πρώτα, όλοι οι εξοντωθέντες είχαν βαμμένα τα χέρια τους με αίμα χιλιάδων αντιφρονούντων. Αποτελούσαν τους στυλοβάτες ενός βάρβαρου συστήματος, το οποίο δολοφονεί τα παιδιά του διότι διαδηλώνουν.

Επίσης, όλοι τους στήριζαν ένα πυρηνικό πρόγραμμα το οποίο απέβλεπε στην εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη. Σύμπασα η ιρανική ηγεσία απέρριψε πρόσφατα στη Γενεύη την πρόταση των ΗΠΑ να τους παράσχουν ουράνιο εμπλουτισμένο για την παραγωγή ενέργειας και όχι πυρηνικών κεφαλών. Συνεπώς, η εξόντωση όλων αυτών και όσων ακολουθήσουν, αποτελεί μια πράξη αυτοάμυνας του Ισραήλ.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, αυτές οι στοχευμένες εκτελέσεις αποβλέπουν στον πλήρη αποσυντονισμό των κέντρων λήψης αποφάσεων και στην αποδιοργάνωση των επικοινωνιών μεταξύ κέντρου και περιφερειών. Ενώ είναι αυτονόητο, παρά τα όσα γράφονται, πως έχουν επηρεάσει το ηθικό των διαδόχων των εκτελεσθέντων. Πώς μπορεί να λειτουργήσει ένας μελλοθάνατος;

Φυσικά τα πάντα θα…

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Μήπως είναι και δικός μας πόλεμος;

Δειλοιιιιιι....Θα το βρείτε μπροστά σας... pic.twitter.com/FTFuEssk2o

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 21, 2026

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

«Το Ιράν δεν είναι ο πόλεμός μας», δήλωσε η Κάγια Κάλας, η «υπουργός Εξωτερικών» της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Μια θέση που εκφράζει, όπως φαίνεται, το σύνολο των κρατών-μελών της.

Η αιτιολογία είναι πως δεν ρωτηθήκαμε για μια απόφαση που έλαβαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με το Ισραήλ. Συνεπώς δεν έχουμε κανένα λόγο να συμμετάσχουμε, στη συνέχεια, στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Σκέφτομαι τώρα τον Ντόναλντ Τραμπ να διαβουλεύεται με τα 27 κράτη της Ε.Ε. για να ξεκινήσει τον πόλεμο με το Ιράν, τα 27 κράτη να απευθύνονται στα κοινοβούλιά τους και μετά να συνεδριάζουν όλοι μαζί για να βγάλουν μια άκρη. Καλό καλοκαίρι!

Το βασικό ερώτημα είναι για ποιο λόγο γίνεται ο πόλεμος εκεί κάτω.

Προφανώς όχι για να αλλάξει το καθεστώς των αγιατολάδων. Και άλλα κράτη στον πλανήτη έχουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, όμως όλες οι χώρες συνεργάζονται μαζί τους σε διάφορα επίπεδα. Και οι μοναρχίες του Κόλπου ελάχιστη σχέση έχουν με τη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Το πρόβλημα με το Ιράν βρίσκεται στο γεγονός πως θέλει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα για να τα χρησιμοποιήσει, όπως διαλαλεί urbi et orbi, κατά μιας άλλης χώρας με την οποία δεν έχει καν κοινά σύνορα. Συγχρόνως διαθέτει συμμάχους –Χεζμπολάχ και Χούθι– που προθύμως θα συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια.

Αυτό το ενδεχόμενο δεν ενδιαφέρει τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.;

Οι ηγέτες της εκτιμούν πως αποτελεί ένα τοπικό πρόβλημα;

Προφανώς αυτή είναι η οπτική τους, αδιαφορώντας για όλες τις κύριες και τις παρεπόμενες συνέπειες, όπως είναι η τύχη του ΝΑΤΟ. Οι 27 ηγέτες νομίζουν πως η Ευρώπη μας βρίσκεται στεγανοποιημένη απέναντι στα όσα διαδραματίζονται στη Μέση Ανατολή, τα οποία θεωρεί ένα περιφερειακό συμβάν, ήσσονος σημασίας.

Η μακαριότητα, η ατολμία, ο συβαριτισμός ήταν τα χρόνια συμπτώματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τότε που αντάλλαξε την πρόσκαιρη, όπως αποδείχθηκε, ευημερία της με την ενδυνάμωση του Πούτιν.

Σήμερα …

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Εμείς και οι άλλοι

Στίχοι Βάρναλη.... pic.twitter.com/TRzS86Yo3Q

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) March 20, 2026

 

 Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η Δύση, ως διακριτή πολιτισμική οντότητα, δημιουργήθηκε μετά τη σύγκρουση των Περσών με τους Ελληνες. Στον Μαραθώνα, και μετά στη Σαλαμίνα, συγκρούσθηκαν δύο μεγάλοι πολιτισμοί, δύο διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης του ανθρώπινου σύμπαντος και του κόσμου.

Η ήττα της Μεγάλης Αυτοκρατορίας της εποχής από τη σύμπραξη της Αθήνας και της Σπάρτης έδωσε την ώθηση και δημιούργησε την αυτοπεποίθηση στους Ελληνες για να γεννήσουν αυτό που έως σήμερα ακόμη αποκαλείται «ελληνικό θαύμα».

Οπως λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης, υπάρχει ένα ελληνικό θαύμα, όπως υπάρχει και ένα κινεζικό θαύμα, και ένα ινδικό θαύμα.

Το ελληνικό θαύμα ήταν ο πυρήνας του δυτικού πολιτισμού που κυριάρχησε στην ανθρώπινη Ιστορία για πολλούς αιώνες και έφτιαξε τον σημερινό κόσμο, αυτόν που ο Αντρέ Μαλρό αποκαλεί «πρώτο παγκόσμιο πολιτισμό της Ιστορίας» – όρο πολύ πλουσιότερο από την «παγκοσμιοποίηση» που μυρίζει μετοχές και χρηματιστηριακές συναλλαγές.

Ζητώ την κατανόησή σας. Ολ’ αυτά δεν αποτελούν επιστημονικό σύγγραμμα. Είναι σκέψεις που τις γέννησε η επικαιρότητα του κόσμου μας και ζητώ τη συνδρομή τους για να την κατανοήσω.

Είκοσι έξι αιώνες μετά τη σύγκρουση που δημιούργησε τον δυτικό άνθρωπο η συμφιλίωση δεν έχει ακόμη επέλθει. Είμαστε εμείς και είναι οι άλλοι. Οι ιστορικές αναλογίες μπορεί να σε εξαπατήσουν, δεν έχω αντίρρηση, όμως αν αφαιρέσεις τις συγκεκριμένες συνθήκες της κάθε εποχής το περίγραμμα διατηρεί τη χρησιμότητά του.

Η ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφαλείας, Κάγια Κάλλας, δήλωσε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ανήκει στο ίδιο σύνολο με τον πόλεμο στο Ιράν. Ας θυμίσω απλώς ότι η εισβολή στην Ουκρανία συνεχίζεται παρότι τα γεγονότα στο Ιράν μας έχουν κάνει να την ξεχάσουμε.

Να προσθέσω επίσης ότι η αρχή των βομβαρδισμών του Ιράν και της ενδεχόμενης εισβολής χερσαίων δυνάμεων ξεκίνησε την 7η Οκτωβρίου 2023 με την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ.

Λένε ότι ο Νετανιάχου έπεισε τον Τραμπ και ότι τον παρέσυρε σε μια αδιέξοδη σύγκρουση. Ακόμη κι αν ισχύει αυτό, το Ισραήλ είχε κάθε λόγο να επιτεθεί στο Ιράν, μια χώρα η οποία έχει ως στόχο τον αφανισμό του και συντηρούσε δύο τρομοκρατικούς στρατούς, τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, οι οποίοι ενεργούσαν κατά του Ισραήλ.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το Ισραήλ είναι η μόνη δυτική χώρα στη Μέση Ανατολή, περιοχή όπου κυριαρχούν τα πολιτικά ήθη του ολοκληρωτισμού.

Ας θυμηθούμε ακόμη ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε για να την εμποδίσει να προσεγγίσει τον δυτικό κόσμο όπως το επιθυμούσε η κοινωνία της.

Μακριά από μένα η εξιδανίκευση της δημοκρατίας «δυτικού τύπου». Ομως δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι ευτυχώς στον άγριο τούτο κόσμο υπάρχει η Ευρώπη στην οποία ανήκει και η χώρα μου. Ως εκ τούτου, αν κάνω αφαίρεση των διαφόρων γεωστρατηγικών περικοκλάδων και με ένα διεθνές δίκαιο, ανίσχυρο και προσχηματικό, όσο και ο ΟΗΕ, ο φορέας που υποτίθεται ότι το διασφαλίζει, τότε δεν δυσκολεύομαι να πάρω θέση απέναντι στους δύο πολέμους που διαταράσσουν τη φιλειρηνική μας μακαριότητα.

«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας», είπε, αν δεν κάνω λάθος, ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς.

Ναι, δεν τον αποφασίσαμε εμείς, και ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν ρώτησαν τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Επίδειξη ισχύος αλλά και κυνισμός. «Πόσον καιρό και πόσες διασκέψεις θα χρειαστούν οι Ευρωπαίοι για να αποφασίσουν ομόφωνα τι θέλουν»; Ναι, απ’ αυτήν την άποψη αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας. «Drôle de guerre» που έλεγαν και οι Γάλλοι πριν τους καταλάβουν οι Γερμανοί. Ομως αν σκεφτούμε ότι αυτό που γίνεται στο Ιράν είναι μέρος του ιδίου πολέμου με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τότε αυτός ο πόλεμος μας αφορά. Οπως μας αφορά οποιαδήποτε απόπειρα των ολοκληρωτικών καθεστώτων να χτυπήσουν τις δυτικές δημοκρατίες. Και τον τρόπο ζωής που έχουν κατακτήσει μετά από αιώνες ιστορίας, απ’ την ανεξιθρησκεία ώς την ισότητα των φύλων μεταξύ άλλων.

Και τώρα ας έρθουμε στους δικούς μας. Από τους δηλωμένους ρωσόφιλους ώς τους υποστηρικτές, λόγω αντισιωνισμού και αντιαμερικανισμού, των μουλάδων.

«Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο». Ακόμη και οι υπερπατριώτες ανησυχούν για την αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Κύπρο. «Μα ήθελαν να χτυπήσουν τις βρετανικές βάσεις άρα εμείς τι πάμε και μπλέκουμε». Ο ταρτουφισμός απλώς άλλαξε πίστη, κράτησε όμως την πολύτιμη υποκρισία του.

Για να μην παρεξηγηθώ. Δεν υποστηρίζω την ενεργό συμμετοχή της χώρας μας στις επιχειρήσεις. Δεν έχω τρελαθεί, όσο κι αν αρκετοί θα το επιθυμούσαν. Προσπαθώ απλώς να πω ότι και η Ουκρανία και το Ιράν μας αφορούν περισσότερο από τις τιμές του πετρελαίου και της βενζίνης.

Μας αφορούν και πολιτισμικά και πολιτικά.

Η έκβαση της εισβολής στην Ουκρανία και η ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων –και οι δύο με μάλλον απαισιόδοξες προοπτικές– θα…