ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ιαπωνία, Κολομβία και ταβάνι η Νέα Ιωνία

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Τρομακτικός ο σεισμός στην Ιαπωνία. Μόνο εκεί θα μπορούσαν να έχουν τόσα λίγα θύματα παρά τη μεγάλη ένταση του σεισμού.

Ένα λεπτό πριν είχε παραδοθεί στα κινητά όλων μήνυμα με τον επερχόμενο σεισμό. Όλοι ξέρουν από ποιον προμηθεύτηκαν το λογισμικό, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Καπάκι τρακάρουν τα αεροπλάνα στο αεροδρόμιο του Τόκιο, παίρνουν φωτιά αλλά σώζονται 372 επιβάτες.

Θύματα υπήρξαν και στις δύο περιπτώσεις, αλλά ήταν τα λιγότερα δυνατά δεδομένων των συνθηκών.

Ούτε θέλουμε να φανταστούμε τι θα είχε συμβεί και στις δύο περιπτώσεις στη χώρα του πράσινου ήλιου, της σάμπα και των ανθρώπων που φεύγουν τζάμπα.

Είμαστε όμως φιλότεχνοι. Ψοφάμε για Φιλαρμονική της Βιέννης. Άλλωστε με φράγκα του δικού μας Νικολάου Δούμπα έγινε κι αυτό το ρημάδι.

Αυτά την Πρωτοχρονιά. Διότι όλες τις άλλες μέρες μόνο Βασίλη Καρρά, σε όλα τα μαγαζιά με ζωντανή μουσική, σε όλα τα μπαρ, σε ένα εθνικό κατευόδιο που θυμίζει Παντελή Παντελίδη.

Αλλά η Πρωτοχρονιά είχε και Δούκα. Χαμός με τις σημαίες της Χαμάς, το κοριτσάκι δίπλα στο Δήμαρχο, ανοησίες ένθεν κακείθεν.

Αφήστε την Ιαπωνία στη ησυχία της, εμείς έχουμε ταβάνι τη Νέα Ιωνία. Με των προγόνων την αίγλη θα τη βγάλουμε κανά δυο χιλιάδες ακόμη χρόνια.

Το παλάτι στις -του Φιλίππου του Β΄- Αιγές είναι ακούσαμε “Παρθενώνας της Μακεδονίας”. Και πάλι καλά να λέμε που δεν το είπαν “Νέο Παρθενώνα”, γιατί τότε η συζήτηση θα πήγαινε στη Μακρόνησο.

Οπότε η ατζέντα δεν αλλάζει και μένουμε σε Δούκα. Παλαιστίνη, Χαμάς, μία από τα ίδια και ενώ η κορώνα πάει σφαίρα στην Κοινότητα.

Σε λίγες μέρες που θα είναι το ετήσιο μνημόσυνο του τελευταίου βασιλιά της χώρας, θα έχουμε νέο πεδίο αντιπαράθεσης λαμπρόν.

Στα ψιλά πέρασε πως εκτός από κορωνοϊό πήγε καλά και η κόκα στη διάρκεια των εορτών..

Έτσι να θυμόμαστε πως...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Σεισμός: Ελλάδα-Ιαπωνία 0-10

 

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Η Ιαπωνία, ως γνωστόν, βρίσκεται καθισμένη πάνω στον "Δακτύλιο της Φωτιάς του Ειρηνικού Ωκεανού" και ως εκ τούτου συγκαταλέγεται στις χώρες που καταγράφει πολλούς από τους ισχυρότερους σεισμούς στον πλανήτη, αλλά το επιτελικό κράτος εκεί έχει θωρακίσει τη χώρα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, με εξαιρετικές αντισεισμικές κατασκευές, με μια άριστα εκπαιδευμένη πολιτική προστασία που ξέρει να κάνει τη δουλειά της αυτόματα, χωρίς να περιμένει εντολές από το κράτος, ως το τι πρέπει να γίνει… Απλά ξέρουν!

Ο σεισμός στην Ιαπωνία, που έγινε αισθητός ως το Τόκιο, δηλαδή πάνω από 300 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, προκάλεσε και μικρό τσουνάμι στις ακτές κι ανάγκασε πολλούς κατοίκους να αναζητήσουν ασφαλές σημείο σε περιοχές με υψηλότερο υψόμετρο το ταχύτερο δυνατόν.

Όμως, η επίσημη προειδοποίηση του Ιαπωνικού Κράτους για τον σεισμό των 7,6 ρίχτερ, έφθασε σε όλα τα κινητά ένα λεπτό πριν την άφιξη των πρώτων σεισμικών κυμάτων και την έναρξη της σεισμικής δραστηριότητος, με τσυνάμι 3 μέτρων. Το επόμενο εκπληκτικό γεγονός μετά από την επίσημη αναγγελία-προειδοποίηση προς τους πολίτες είναι πως τα ιαπωνικά  τρένα-σφαίρες των 350 χλμ/ώρα σταμάτησαν αυτόματα για λόγους ασφαλείας και ο κρατικός μηχανισμός ήταν στις επάλξεις μέσα σε λίγα λεπτά.

Η Ιαπωνία έγινε ακόμα καλύτερη μετά  τον τρομακτικό σεισμό των 9 ρίχτερ και το γιγαντιαίο τσουνάμι του Μαρτίου του 2011 στις βορειοανατολικές ακτές της χώρας, όπου η τριπλή καταστροφή άφησε πίσω της, κάπου 20.000 νεκρούς και αγνοούμενους, κυρίως από το τσουνάμι, που ήταν αδύνατον να προβλεφθεί και να αντιμετωπιστεί, λόγω του τεραστίου μεγέθους και της τρομακτικής ισχύος του.  Και μιλάμε για τριπλό χτύπημα της φύσης, διότι εκτός από τον σεισμό και το τεράστιο τσουνάμι προκλήθηκε και το σοβαρό πυρηνικό ατύχημα στο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στη Φουκουσίμα. Παρ' όλα αυτά, η Ιαπωνία στάθηκε όρθια και λίγα χρόνια αργότερα είναι ακόμα καλύτερα προετοιμασμένη.

Η προσέγγιση γενικά αυτής της χώρας απέναντι σε τέτοιες απειλές και κινδύνους πρέπει να διδάσκεται και να προσφέρει ιδέες σε έναν ολόκληρο πλανήτη που θερμαίνεται και καταστρέφεται και έτσι δημιουργεί ως απάντηση συχνότερες καταστροφές.

Ξέρετε τι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν οι Ιάπωνες υπουργοί "κάθε χρόνο” την 1η Σεπτεμβρίου στην επέτειο του σεισμού των 7,9 βαθμών που σημειώθηκε κοντά στην πρωτεύουσα το 1923;

Να περπατούν από τα υπουργεία τους μέχρι το πρωθυπουργικό γραφείο για να πάρουν μέρος σε μια προσομοίωση σεισμού, για να θυμούνται, να είναι σε εγρήγορση και να μην ξεχνούν.

Γνωρίζετε μήπως, τι κάνει το ιαπωνικό κράτος για να εκπαιδεύσει τον κόσμο;

Σε τακτά χρονικά διαστήματα και σε ολόκληρη τη χώρα, τοπικοί αξιωματούχοι και μαθητές εκπαιδεύονται λαμβάνοντας μέρος σε ασκήσεις με προσομοιώσεις για πιθανά καταστροφικά πλήγματα της φύσης…

Και η Ελλάδα κάθεται πάνω σε πολλά μικρά, μεσαία και μεγάλα ρήγματα και όλοι το γνωρίζουν αυτό.

Έχετε μήπως φανταστεί, τι θα γινόταν στην Ελλάδα αν την χτυπούσε κάποιος σεισμός της τάξεως των 7 Ρίχτερ και πάνω, που είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα έρθει;

Μάλλον τότε θα μιλάμε για κατοικημένες περιοχές που θα εξαφανίζονταν από τον χάρτη και πολλές χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και τραυματίες, με τις πόλεις και τα χωριά να πρέπει να επανασχεδιαστούν εκ του μηδενός και να ξανακατασκευαστούν.

Αυτά, ας τα βλέπουν οι…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ένα πολύτιμο μάθημα από την Ιαπωνία

 

Η ισχυρή σεισμική δόνηση των 7,6 βαθμών Ρίχτερ που έπληξε την Ιαπωνία και όσα τη συνόδευσαν προσφέρουν άλλο ένα πολύτιμο μάθημα και προς τη δική μας χώρα, ενώ επιτρέπουν κάποια πικρά χαμόγελα…

 

Ετυχε μάλιστα να βρίσκεται αυτές τις ημέρες εκεί ο σεισμολόγος Γ. Παπαδόπουλος, ο οποίος μετέφερε -από πρώτο χέρι και άμεσα- την απίστευτη για τα δικά μας δεδομένα πρόοδο που έχουν σημειώσει στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου όσον αφορά την πρόβλεψη και την προειδοποίηση για τους σεισμούς.

 

Εως τώρα θα ακουγόταν ως κάτι εξωπραγματικό και τμήμα σεναρίου κινηματογραφικής ταινίας από το μέλλον η ενεργοποίηση συστήματος τύπου 112, που ειδοποιεί ότι επίκειται σεισμός. Κι όμως, στη μακρινή Ιαπωνία αποτελεί ήδη πραγματικότητα, την ώρα που στην Ελλάδα -φευ!- ακόμη και τα μαθήματα αντισεισμικής προστασίας στα σχολεία είναι υποτυπώδη – έως ανύπαρκτα.

 

Βεβαίως, η Ιαπωνία είναι η πιο σεισμογενής χώρα στον κόσμο, με περίπου 1.500 σεισμούς ετησίως, αλλά και η Ελλάδα έχει την έκτη θέση παγκοσμίως. Μάλιστα, αν και κατέχει το 0,02 της επιφάνειας της Γης, απελευθερώνει το 2% της παγκόσμιας σεισμικής ενέργειας κάθε χρόνο και πλέον του 50% της ευρωπαϊκής.

 

Ενώ, λοιπόν, οι δύο χώρες βρίσκονται τόσο κοντά από πλευράς επικινδυνότητας, το χάσμα που μας χωρίζει από τους Ιάπωνες στη μελέτη και τη σωστή και έγκαιρη αντιμετώπιση του φαινομένου είναι αντιστρόφως ανάλογο.

 

Την ώρα που στην Ελλάδα ακόμη και σεισμοπαθείς εξακολουθούν να ζουν σε κοντέινερ ξεχασμένοι από την Πολιτεία, στην Ιαπωνία έχουν καταφέρει να χτυπάει ο συναγερμός στα κινητά αλλά και στους δημόσιους χώρους ένα λεπτό προτού χτυπήσει ο Εγκέλαδος. Πρόκειται για 60 πολύτιμα δευτερόλεπτα, που σε συνδυασμό με την εκπαίδευση που έχει δοθεί και την ψυχραιμία που έχει καλλιεργηθεί είναι κυριολεκτικά σωτήρια για τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

 

Την ώρα που στην Ελλάδα τραγωδίες όπως των Τεμπών μάς θύμισαν μόλις πρόσφατα ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο παραμένει ακόμη πλησίον της εποχής του Τρικούπη, οι ιαπωνικοί σιδηρόδρομοι έχουν κεντρικό αυτόνομο σύστημα με δικούς τους σεισμογράφους και όταν ανιχνεύεται μεγάλος σεισμός κοντά στις γραμμές, γίνεται αυτόματα σταμάτημα των τρένων.

 

Η ειρωνεία είναι, λοιπόν, ότι…

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τι σημαίνει η μηδενική ανοχή στα όπλα για την Ιαπωνία

 

Των Κέιτ Κέλι και Τζάστιν ΜακΚάρι 

Ανταποκριτων της Guardian στην Ιαπωνία

Η Ιαπωνία έχει σχεδόν μηδενική ανοχή στην οπλοκατοχή και έναν από τους χαμηλότερους δείκτες βίας από όπλα στον κόσμο.  

Το γεγονός αυτό καθιστά τη δολοφονία του Σίνζο Άμπε μια εξαιρετικά σπάνια πράξη βίας.
 

Ένας νόμος του 1958 που αφορά την κατοχή όπλων και σπαθιών αναφέρει: «Κανείς δεν μπορεί να κατέχει όπλο ή όπλα ή σπαθί ή σπαθιά».
 

Η διαδρομή προς την οπλοκατοχή στην Ιαπωνία περιλαμβάνει 13 βήματα. 

Πρώτα απ’ όλα, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να γραφτεί σε μια σχολή κυνηγιού ή σκοποβολής. 

Ύστερα πρέπει να παρακολουθήσει μαθήματα για όπλα και να περάσει από γραπτές εξετάσεις. 

Στη συνέχεια πρέπει να πάρει πιστοποιητικό γιατρού ότι είναι πνευματικά υγιής και δεν έχει ιστορικό εξάρτησης από ναρκωτικά.

Το άτομο αυτό θα πρέπει μετά να εκπαιδευτεί στη χρήση του όπλου και στην ασφαλή του αποθήκευση.  

Ύστερα, η αστυνομία αναλαμβάνει να ρωτήσει τον ίδιο γιατί θέλει να αποκτήσει όπλο και να ερευνήσει το οικογενειακό του ιστορικό, τις σχέσεις των συγγενών του με τους γείτονες, το επαγγελματικό τους παρελθόν και την οικονομική τους κατάσταση.

Αφού συμβούν όλα αυτά, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να κάνει αίτηση για άδεια οπλοφορίας και να λάβει ένα πιστοποιητικό από έναν έμπορο για το τι είδους όπλο σκοπεύει να αγοράσει.  

Ύστερα πρέπει να αγοράσει ένα χρηματοκιβώτιο όπλων και πυρομαχικών το οποίο επίσης πρέπει να εξετάσει η αστυνομία.

H κατοχή πιστολιού από πολίτες απαγορεύεται. Οι παραβιάσεις αυτού του κανόνα που αναφέρονται μερικές φορές στα μέσα ενημέρωσης αφορούν τα μέλη του συνδικάτου εγκλήματος Γιακούζα. Το 2020 έγιναν 21 συλλήψεις για οπλοχρησία στην Ιαπωνία και οι 12 από αυτές είχαν σχέση με συμμορίες.

Το 2014 σκοτώθηκαν 6 άνθρωποι από όπλα στην Ιαπωνία. Ο αριθμός τους σπανίως υπερβαίνει τους 10, σε μια χώρα 126 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Έκθεση του 2022 από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον αναφέρει ότι στις ΗΠΑ διαπράχθηκαν το 2019 πάνω από 4 δολοφονίες με όπλα ανά 100.000 κατοίκους, ενώ στην Ιαπωνία καμιά.  

Αν συγκρίνουμε χώρες της Παγκόσμιας Τράπεζας με υψηλό εισόδημα ως προς τους φόνους με όπλα ανά 100.000 κατοίκους, ο αριθμός...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Ιαπωνία στρατιωτικοποιείται – Η Κίνα προειδοποιεί

 

Του Κώστα Ράπτη

Ο Σίνζο Άμπε δολοφονήθηκε, όμως η κληρονομιά του βρίσκεται σε πλήρη ακμή. Οι εκλογές για την Άνω Βουλής της Ιαπωνίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν  στη σκιά της δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού, έδωσαν μια μεγάλη νίκη στο κυβερνών Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα και τους συμμάχους του. Και ο νυν πρωθυπουργός Φουμίο Κισίντα κατέστησε σαφές σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα πώς ερμηνεύει αυτή την εντολή: ως "πράσινο φως” για την επαναστρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας.

Ο Κισίντα εξήγγειλε την έναρξη της κοινοβουλευτικής συζήτησης για την προώθηση τεσσάρων συνταγματικών αλλαγών, τις οποίες επιδιώκει το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, μία εκ των οποίων αφορά το περιώνυμο άρθρο 9 που απαγορεύει την κήρυξη του κράτους σε κατάσταση πολέμου και τη διατήρηση ενόπλων δυνάμεων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Ο δρόμος προς τη συνταγματική αναθεώρηση μοιάζει να είναι ορθάνοιχτος, καθώς υπολογίζεται ότι από υπερμάχους της καταλαμβάνονται τουλάχιστον τα δύο τρίτα των κοινοβουλευτικών εδρών, που αποτελούν την ελάχιστη απαιτούμενη πλειοψηφία για την εκκίνησή της.

Υπενθυμίζεται ότι το "ειρηνιστικό” σύνταγμα που εκπονήθηκε το 1947, ενώ η Ιαπωνία αποτελούσε κατεχόμενη χώρα μετά την ήττα της στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, λειτούργησε ως το "διαβατήριο” για την επανεισδοχή στη διεθνή κοινότητα ενός άλλοτε επιφανούς μέλους του "Άξονα”, αλλά και ως εγγύηση της αδιατάρακτης μεταπολεμικής ιαπωνικής ανάπτυξης.

Η απαλλαγή από τους περιορισμούς μιας περασμένης εποχής υπήρξε πάγιος στόχος των εθνικιστών Ιαπώνων πολιτικών, οι οποίοι στεγάζονται στο Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Και το περιβάλλον του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας” τους έδωσε την ευκαιρία να κάνουν το πρώτο βήμα το 2013, επί πρωθυπουργίας του Σίνζο Άμπε, εκπονώντας νέα στρατηγική ασφαλείας η οποία διευρύνει την έννοια της "αυτοάμυνας” προς την κατεύθυνση της "συλλογικής αυτοάμυνας”, επιτρέποντας έτσι την ανάπτυξη ιαπωνικών δυνάμεων εκτός συνόρων στο πλαίσιο κοινών αποστολών.

Ούτως ή άλλως, οι Δυνάμεις Αυτοάμυνας της Ιαπωνίας δεν αποτελούν αμελητέα ποσότητα: περιλαμβάνουν 250.000 άνδρες και απορροφούν το ισοδύναμο 50 δισ. δολαρίων κάθε χρόνο. Η δε κυβέρνηση Κισίντα επιδιώκει την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο 2% του ΑΕΠ και την ενίσχυση του εξοπλιστικού προγράμματος, μέχρι και του σημείου της πιθανής απόκτηση πυρηνοκίνητου υποβρυχίου.

Η σχεδιαζόμενη επαναστρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας βρίσκει μεγάλη ώθηση στα συμφραζόμενα του νέου Ψυχρού Πολέμου, καθώς αίρει τις αμερικανικές αναστολές των προηγούμενων δεκαετιών σε ό,τι θα αποτελούσε αναβάθμιση της ιαπωνικής γεωπολιτικής αυτοπεποίθησης και θα κινδύνευε ενδεχομένως να θέσει υπό αμφισβήτηση την παράταση της παρουσίας αμερικανικών στρατευμάτων στη χώρα.

Η ειρωνεία της Ιστορίας θέλει τώρα τους δύο μεγάλους ηττημένους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου να ενθαρρύνονται από την Ουάσιγκτον να αναβαθμιστούν στρατιωτικά, ώστε να συμμερισθούν τα βάρη της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης με τον "ευρασιατικό άξονα” Ρωσίας και Κίνας. Με την κρίσιμη διαφορά ότι ενώ η Γερμανία έχει επαρκώς επανεξετάσει το παρελθόν της, η Ιαπωνία δεν έχει ουσιαστικά αποκηρύξει τις αιματηρές μιλιταριστικές της περιπέτειες του 20ού αιώνα ούτε έχει απολογηθεί στους γείτονές της, που δεν ξεχνούν.

Ήδη πάντως η πρόσκληση του Κισίντα στην τελευταία Σύνοδο του ΝΑΤΟ καταδεικνύει τη "μετάσταση” της κρίσης από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό.

Και ως προς τη Ρωσία μεν τα πράγματα είναι αρκούντως περίπλοκα, αφού η καλλιέργεια στενής ενεργειακής και οικονομικής συνεργασίας των δύο πλευρών, με προοπτική κλεισίματος μεταπολεμικών εκκρεμοτήτων όπως η τύχη των Κουρίλων νήσων, υπήρξε πρώτη προτεραιότητα του Άμπε, καθότι απορροφημένος από την "κινεζική απειλή”. Και παρότι η προσχώρηση της Ιαπωνίας στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία έφερε πάγωμα των σχέσεων (καθώς και των συνομιλιών για τη σύναψη της συνθήκης ειρήνης που εκκρεμεί από το 1945), τα εγκώμια του Κρεμλίνου για τον αποθανόντα Άμπε δείχνουν πως ούτε η Μόσχα έχει παραιτηθεί από την ιδέα μιας εξισορρόπησης της ρωσοκινεζικής συνεργασίας με ανοίγματα προς την ιαπωνική πλευρά.

Το Πεκίνο, όμως, το οποίο μεταξύ άλλων έχει με το Τόκιο και ανοικτές εδαφικές διαφορές για τις νησίδες Σενκάκου της Σινικής Θάλασσας, έχει κάθε λόγο να ανησυχεί. Εξ ου και σε editorial των Global Times, αγγλόφωνου ημι-επίσημου εκφραστή του Κομμουνιστικού Κόμματος, προειδοποιείται η ιαπωνική κοινωνία...

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Είναι πιθανός ένας νέος ρωσο-ιαπωνικός πόλεμος;

 Του ΑΓΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Την Πέμπτη 14 Απριλίου το μεσημέρι τα Ιαπωνικά ΜΜΕ μετέδωσαν σε έκτακτη είδηση πως το ρωσικό ναυτικό πραγματοποίησε απροειδοποίητες ασκήσεις στην Ιαπωνική θάλασσα. Συγκεκριμένα, δύο ντιζελοκίνητα ρωσικά υποβρύχια φέρονται να εκτόξευσαν πυραύλους τύπου cruise χτυπώντας τεχνητούς θαλάσσιους στόχους, ενώ συνολικά συμμετείχαν πάνω από δεκαπέντε ρωσικά πολεμικά πλοία. Όπως αναφέρει το Ιαπωνικό NHK, οι πύραυλοι που χρησιμοποιήθηκαν είναι ίδιου τύπου με εκείνους που η Ρωσία χρησιμοποιεί εναντίον των Ουκρανικών δυνάμεων, ενώ οι Ιαπωνικές αρχές ερμήνευσαν την άσκηση ως μια άτυπη – αλλά ξεκάθαρη – απάντηση στις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις Ιαπωνίας-ΗΠΑ.

Όμως η ρωσο-ιαπωνική ένταση λίγο έξω από τα Ιαπωνικά χωρικά ύδατα δεν είναι πρωτοφανής. Από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου μέχρι σήμερα, οι ρωσο-ιαπωνικές σχέσεις περνάνε συχνά-πυκνά φάσεις έντασης, καθώς οι εκατέρωθεν εδαφικές διεκδικήσεις έχουν καθορίσει τη μεταπολεμική τους σχέση. Θεωρητικά, ο πόλεμος ανάμεσα στις δύο χώρες δεν έχει λήξει επίσημα, καθώς τα κράτη-πρόγονοι τους (Αυτοκρατορική Ιαπωνία και ΕΣΣΔ) ποτέ δεν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Σήμερα, οι ρωσο-ιαπωνικές σχέσεις βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο της ιστορίας τους από το 1945 και μετά.
 

Ο Β’ Παγκόσμιος και οι Κουρίλες νήσοι

 

Οι Κουρίλες είναι ένα αρχιπέλαγος 56 νησιών ανάμεσα στο Χοκάιντο και την Καμτσάτκα, χωρίζοντας τον βορειοδυτικό Ειρηνικό από τη την Οχοτσκική Θάλασσα, η οποία με τη σειρά της επικοινωνεί με την Ιαπωνική Θάλασσα. Μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, η Ιαπωνία ήλεγχε σχεδόν το σύνολο των Κουρίλων, όπως έκανε και μέχρι το 1945 όταν μετά την πτώση της Χιτλερικής Γερμανίας το ενδιαφέρον των συμμαχικών δυνάμεων στράφηκε στον Ειρηνικό. Η ΕΣΣΔ κήρυξε τελικά και εκείνη τον πόλεμο στην Ιαπωνία μετά τη ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας από τις ΗΠΑ στη Χιροσίμα στις 8 Αυγούστου, καθώς μέχρι τότε βρισκόταν ακόμα σε ισχύ το σύμφωνο ουδετερότητας που είχαν υπογράψει μεταξύ τους το 1941, σε πλήρη παραλληλισμό με το ξακουστό σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Αυτή ήταν και η αρχή του ρωσικού επεκτατισμού στα ιαπωνικά εδάφη, με την ΕΣΣΔ να κατακτά τελικά το σύνολο των Κουρίλων μέχρι τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, αντιστρέφοντας πλήρως την εδαφική ισορροπία στο αρχιπέλαγος.

Ως αποτέλεσμα, Ιαπωνία και ΕΣΣΔ επισημοποίησαν τη συνέχιση των μεταπολεμικών διπλωματικών τους σχέσεων μόλις μια δεκαετία αργότερα, το 1956, χωρίς όμως να καταλήγουν σε μια ρητή συνθήκη ειρήνης. Ο λόγος ήταν – και παραμένει – το καθεστώς των Κουρίλων· θέτοντας το απλουστευμένα, η Ιαπωνική πλευρά υποστήριξε πως όλες οι νήσοι, τουλάχιστον μέχρι το Etorofu, αποτελούν τμήμα της Ιαπωνικής επικράτειας, όμως η ΕΣΣΔ αρνήθηκε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής των νησιών, πατώντας ουσιαστικά πάνω στο τετελεσμένο της κατοχής τους. Ειρωνικά – και για την ιστορία – η εδραίωση της ΕΣΣΔ οφείλεται σε έναν βαθμό στην Αυτοκρατορική Ιαπωνία, καθώς η ταπεινωτική ήττα της Τσαρικής Ρωσίας στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο του 1904-1905 που εξευτέλισε το τσαρικό καθεστώς αποτέλεσε μια από τις αφορμές που οδήγησαν στη σταδιακή αποκαθήλωση του στο θυμικό του μέσου Ρώσου πολίτη στη δεκαετία που προηγήθηκε της Οκτωβριανής επανάστασης.
 

Οι ασταθείς μεταψυχροπολεμικές ρωσο-ιαπωνικές σχέσεις

Από το 1956 μέχρι και σήμερα, οι ρωσο-ιαπωνικές σχέσεις έχουν καθοριστεί από τη συγκεκριμένη εδαφική διαφωνία. Παρά τις κατά καιρούς εκατέρωθεν προσπάθειες – αλλά και τη σταδιακή σύσφιξη των εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες – το status των Κουρίλων εξακολουθεί να διχάζει τις δύο χώρες· η μεταψυχροπολεμική πίεση της Ιαπωνίας στη Ρωσική Ομοσπονδία ώστε να της επιστραφούν οι μισές Κουρίλες δεν ευδοκίμησε, με τη Ρωσική κυβέρνηση να χτίζει σταδιακά ένα γεωπολιτικό αφήγημα που θυμίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό εκείνο που προηγήθηκε του ρωσο-ουκρανικού πολέμου: η Μόσχα υποστήριξε πως η επιστροφή των νησιών στην Ιαπωνία, σε συνδυασμό με τη συμβιωτική στρατιωτική σχέση Ιαπωνίας-ΗΠΑ, ουσιαστικά θα οδηγούσε στην στρατιωτικοποίηση των νήσων από τις ΗΠΑ και την στελέχωση των νήσων με Αμερικανικά όπλα πολύ κοντά στην ηπειρωτική Ρωσία· με άλλα λόγια, οι Κουρίλες παρέχουν στη Ρωσία ένα ανατολικό lebensraum σαν εκείνο που σήμερα απαιτεί στην Ουκρανία.

Με μια πρώτη ματιά, το ζήτημα των Κουρίλων θα μπορούσε να μοιάζει με άλλο ένα από τα ψυχροπολεμικά γεωπολιτικά κατάλοιπα ανά τον πλανήτη, όπως είναι άλλωστε και η Τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου, μεταξύ πολλών άλλων. Μόνο που σήμερα το ζήτημα έχει ξεφύγει από τα στενά πλαίσια μιας διμερούς εδαφικής διαφωνίας· εδώ και περίπου δύο χρόνια, η ρωσική κυβέρνηση επενδύει όλο και περισσότερο στις Κουρίλες, αυξάνοντας ραγδαία το μέγεθος των στρατιωτικών της μονάδων στα νησιά, ενώ οι επισκέψεις υψηλόβαθμων στελεχών έχουν γίνει συχνότερες. Μόνο πριν μερικές εβδομάδες – και με την εισβολή στην Ουκρανία να είναι σε πλήρη εξέλιξη – η Ρωσία προχώρησε σε ασκήσεις στο αρχιπέλαγος, με την Ιαπωνική κυβέρνηση να σηκώνει άμεσα το γάντι, επισημαίνοντας την πάγια θέση της χώρας: οι Κουρίλες τελούν υπό Ρωσική κατοχή. Όμως σε ακόμα έναν παραλληλισμό με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η ρωσική κυβέρνηση απάντησε πως οι Κουρίλες ανήκουν δικαιωματικά στη Ρωσία, καθώς η Ιαπωνία είχε συμμαχήσει με τη Ναζιστική Γερμανία· προφανώς για τα σύμφωνα ουδετερότητας της ΕΣΣΔ του Στάλιν με Χίτλερ και Χιροχίτο ούτε λόγος.
 

Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις στον Ειρηνικό

Η μακρόχρονη διπλωματική ρωσο-ιαπωνική σύγκρουση για τις Κουρίλες μάς υπενθυμίζει πως ...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΤΣΟΓΛΑΝΟΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ενας Ελληνας καθηγητής στο Τόκιο μιλά για τις καταλήψεις στο ελληνόφωνο κωλοχανειο και το παράδειγμα των μαθητών στην Ιαπωνία

 Stelios Steriteri Prezerakos

Να 'μαι κι εγώ ανάμεσα σε τρεις παλιές μαθήτριές μου - τώρα φοιτήτριες - να ποζάρω αξύριστος κ ακούρευτος (έβαλα μια παλιά φωτογραφία γιατί δεν ήθελα να ποστάρω κάτι από την τωρινή μου τάξη). Τέλος πάντων, διάβαζα τα πρόσφατα νέα από την Ελλάδα περί καταλήψεων, κλπ και αναρωτιόμουν το πόσο διαφορετική είναι η Ιαπωνική σχολική ζωή και το πως παράγει υπεύθυνους πολίτες. 

 

Ας φέρω ένα μικρό παράδειγμα.

Όταν τελειώσει η τελευταία ώρα της σχολικής ημέρας, οι μαθητές θα σηκωθούν από την θέση τους και θα βαλουν τις καρέκλες τους απάνω στα θρανία. Κατόπιν, θα χωριστούν μόνοι τους σε μικρές ομάδες: κάποιοι θα πάρουν τα σφουγγαρόπανα, άλλοι τα ξεσκονόπανα, κλπ και θα αρχίζουν να καθαρίζουν σχολαστικά όλο το σχολείο, από διαδρόμους μέχρι γραφεία. Η μικρή αυτή τελετή ονομάζεται tokuiku και θεωρείται μέρος της Ιαπωνικής εκπαίδευσης. Καθαρίζοντας το κτήριο οι μαθητές αντιλαμβάνονται την αξία της καθαριότητας, μαθαίνουν να σέβονται το περιβάλλον στο οποίο ζουν και αποκτούν το αίσθημα της ευθύνης.

Αμέτρητες φορές μετά από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα με ομάδα της Ιαπωνίας, οι δυτικοί έχουν εκπλαγεί με τους Ιάπωνες φιλάθλους: μετά την λήξη του αγώνα θα χωριστούν σε παρέες και θα καθαρίσουν το στάδιο, θα μαζέψουν τα σκουπιδάκια, τα άδεια μπουκάλια κλπ. από μόνοι τους. Όλα αυτά έχουν προέλθει από την ώρα του tokuiku που ενσωματώθηκε και ρίζωσε στην Ιαπωνική Ψυχή κάνοντάς τους υπεύθυνους πολίτες. 

 

Ξεκινώντας από το σχολείο το οποίο τους δίδαξε το πως να είναι ταπεινοί. 

 

Επαναλαμβάνω...

 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Υβριδικούς «Φρανκενστάιν» επιτρέπουν στην Ιαπωνία!

Από τη  Θεανώ Καρούτα

 

Μια νομοθεσία που κινδυνεύει να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου αλλά και να γίνει δούρειος ίππος για τρομακτικές εξελίξεις τέθηκε σε ισχύ στην Ιαπωνία, λύνοντας τα χέρια κάθε λογής Φρανκενστάιν και επιτρέποντας σε ερευνητές να δημιουργήσουν υβριδικά πλάσματα ανθρώπινων και ζωικών κυττάρων και να τα φέρουν στον κόσμο.

 

Στόχος των επιστημόνων είναι η παραγωγή οργάνων για μεταμοσχεύσεις σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη, δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη μοσχευμάτων.

 

Οι ερευνητές παρουσιάζουν ως αναγκαιότητα τη στροφή σε αυτή την εναλλακτική, αφού, για παράδειγμα, τα νεφρά των ζώων δεν είναι συμβατά με τον ανθρώπινο οργανισμό και ένα όργανο από ξένα κύτταρα δεν θα μπορούσε να απορροφηθεί μετά τη μεταμόσχευση.


Ετσι, ήταν θέμα χρόνου να προκύψει η ιδέα του συνδυασμού, η οποία απασχολεί πολλούς ερευνητές σε όλο τον κόσμο για περισσότερο από τρεις δεκαετίες και, αν και θεωρείται έξυπνη, έχει δεχτεί έντονη κριτική από προσωπικότητες, συλλογικότητες, ακόμα και επιστήμονες, προτού καλά καλά τεθεί σε εφαρμογή.

 

Το project είναι το εξής: Οι επιστήμονες αναμειγνύουν δύο είδη εμβρύων δημιουργώντας ένα υβριδικό πλάσμα, ωστόσο τα κύτταρα των διαφορετικών ειδών αναπτύσσονται γενετικά χωριστά το ένα από το άλλο αποτελώντας έναν μισό-μισό οργανισμό. Το 1984 οι ερευνητές πέτυχαν να παράξουν ένα μείγμα προερχόμενο από κατσίκα και πρόβατο.
 

Ορισμένα όργανα αυτού του νέου ζώου ήταν όργανα προβάτου, ενώ άλλα ήταν όργανα κατσίκας. Εξωτερικά το νέο ζώο ήταν ένα μείγμα των δύο, ενώ και η συμπεριφορά του ήταν ανάμεικτη. Για κάποιους ήταν ένα άλμα της επιστήμης. Για άλλους μια τερατογένεση.

 
Το 2010 ο Ιάπωνας Χιρομίτσου Νακιούσι κατάφερε να αναπτύξει σε ποντίκια πάγκρεας από βλαστικά κύτταρα αρουραίου και το επόμενο βήμα του είναι...

ΚΟΣΜΟΣ: «Αστεγοι με κοστούμια»: Η σκληρή πραγματικότητα της Ιαπωνίας -Εργαζόμενοι κοιμούνται στον δρόμο

Κοστούμι με ταιριαστές κάλτσες, πουκάμισο, γραβάτα γυαλισμένα παπούτσια. Αυτή την εικόνα έχουν οι περισσότεροι όταν ο λόγος έρχεται σε έναν επιτυχημένο άντρα.

Τι κάνουν, όμως, καλοντυμένοι Ιάπωνες, κουλουριασμένοι σαν έμβρυα στα πεζοδρόμια των μέσων μαζικής μεταφοράς;

Είναι οι «άστεγοι με τα κοστούμια», ένα νέο φαινόμενο που έκανε την εμφάνισή του στην Ιαπωνία και αποτελεί σημείο των καιρών. Σύμφωνα με τον Guardian πρόκειται για εργαζομένους που δουλεύουν μέχρι πολύ αργά το βράδυ και καταρρέουν από την κούραση στον δρόμο της επιστροφής. Είτε τους παίρνει ο ύπνος στη στάση του λεωφορείου ή του τρένου, είτε δεν προλαβαίνουν τα τελευταία δρομολόγια και μη έχοντας χρήματα για πανάκριβα ξενοδοχεία, επιλέγουν να κοιμηθούν σε πεζοδρόμια και παγκάκια.

Οι υπερβολικές ώρες εργασίας και διάθεση για ένα ποτό μετά την δουλειά, προκειμένου να χαλαρώσουν, κάνουν πολλούς εργαζομένους να απομακρύνονται από το κρεβάτι. Η σκληρή δουλειά αλλά και η μέθη έχουν ως κατάληξη τον ύπνο στο πεζοδρόμιο.

Ο Guardian μίλησε με τον φωτογράφο Pawel Jaszczuk, ο οποίος με την κάμερα του αποτύπωσε  έναν από αυτούς τους ιδιότυπους αστέγους που είδε τυχαία σε στάση λεωφορείου. Η αντίθεση της εικόνας του τράβηξε το ενδιαφέρον, η κάμερα την αποτύπωσε και έτσι πέρασε στην αιωνιότητα.

«Η αντίθεση όπου βλέπεις έναν καλοντυμένο άντρα να κοιμάται στον δρόμο, μου φάνηκε ενδιαφέρουσα, μου τράβηξε την προσοχή αλλά το μήνυμα δυνάμωσε στην πορεία», δηλώνει στην βρετανική εφημερίδα.

Κάνοντας βόλτα μεταξύ σταθμών και μπαρ του Τόκιο, κατάλαβε τι συμβαίνει. Οι «άστεγοι με κοστούμι» ήταν γύρω του και έτσι άρχισε να τους φωτογραφίζει.

«Είναι καλοντυμένοι, με μια ενδιαφέρουσα συχνά πόζα, εικόνα που μοιάζει να προορίζεται για περιοδικό μόδας που κάνει προχωρημένο κόνσεπτ», αναφέρει ο φωτογράφος.

Στο βιβλίο «High Fashion», ο Jaszczuk γνωρίζει στον κόσμο τη νέα σκληρή πραγματικότητα: άνθρωποι κοιμούνται στον δρόμο με τα κοστούμια τους, ολομόναχοι.

«Είναι σκοτωμένοι από υπερβολική δουλειά. Είμαστε όλοι στο ίδιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό-καταναλωτικό κρεβάτι, κοιμισμένοι σαν σαλιγκάρια. Οι φωτογραφίες μου ωριμάζουν μαζί μου. Προσπαθώ να θέσω ερωτήματα, να ενθαρρύνω τους ανθρώπους να σκεφτούν τον εαυτό τους, την ανθρώπινη φύση και την κοινωνική οργάνωση», τονίζει.

«Κι όμως…οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν ανθρώπους που τους έχουν εκμεταλλευτεί, που δουλεύουν υπερβολικά, που στρεσάρονται πολύ και που είναι εξουθενωμένοι. Θέλουμε όντως να φτάσουμε σε αυτό το σημείο;» αναρωτιέται.

Κοιμούνται όπου βρουν.. πεζοδρόμια, παγκάκια, πάρκα, ακόμα και κολώνες

Ο Pawel Jaszczuk είναι ένας από τους σπουδαιότερους φωτογράφους, ο οποίος φωτογράφιζε την πόλη και τους ανθρώπους του Παρισιού τη νύχτα.

«Ο σκοπός της Τέχνης είναι να ανεβάσει τους ανθρώπους σε ένα υψηλότερο επίπεδο συνειδητοποίησης», υπογραμμίζει.

Μέσα από το σοκ των «αστέγων με τα κοστούμια» και τις σκέψεις που προκαλεί η εικόνα τους, ο φωτογράφος καταφέρνει να συνεχίσει μια μεγάλη καλλιτεχνική γενεαλογία.

ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η Ιαπωνία στηρίζει την Ελλάδα και τα Δυτικά Βαλκάνια

Του Καζουγιούκι Νακάνε 

Αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών της Ιαπωνίας.

 

Το άκουσμα και μόνο της λέξης «Ελλάδα» φέρνει στον νου των Ιαπώνων τον τόπο όπου γεννήθηκαν η δημοκρατία και η φιλοσοφία. Εναν τόπο για τον οποίο τρέφουμε συλλογικά ως έθνος μεγάλο σεβασμό. 

Πέραν τούτου όμως οι χώρες μας αποτελούν δυο μεγάλες ναυτιλιακές δυνάμεις με πρωτιές στην παγκόσμια κατάταξη. Χαίρομαι ιδιαιτέρως λοιπόν που θα έχω την ευκαιρία να επισκεφτώ την όμορφη χώρα σας σε λίγες ημέρες.

Αν και γεωγραφικά οι χώρες μας απέχουν πολύ μεταξύ τους, μοιραζόμαστε ωστόσο πολλές κοινές αξίες, όπως τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Παράλληλα η Ελλάδα και η Ιαπωνία είναι προσηλωμένες στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και δίνουμε μεγάλη σημασία στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας αλλά και γενικότερα στους διεθνείς κανόνες για ελεύθερες και ανοιχτές θάλασσες. 
 

Οπως θα γνωρίζετε, υπάρχουν διάφορες προκλήσεις κατά του Διεθνούς Δικαίου τόσο στην Ασία όσο και στην Ευρώπη. Είναι εμφανές λοιπόν ότι η ανάγκη για συνεργασία μεταξύ των χωρών μας είναι ιδιαίτερα σημαντική. 

Επιτρέψτε μου εδώ να αναφέρω ως έμπρακτο παράδειγμα της προσήλωσής μας στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και για το καλό επίπεδο της συνεργασίας μας τις κοινές δηλώσεις του Ιανουαρίου 2017 στην Αθήνα όπου οι κυβερνήσεις μας εξέφρασαν τη βούλησή τους για συνεργασία προς την εδραίωση του Διεθνούς Δικαίου και στη θάλασσα. 
 

Η Ιαπωνία, βασιζόμενη στο Διεθνές Δίκαιο, προσπαθεί να προωθήσει μια πρωτοβουλία που ονομάζει «Στρατηγική για έναν Ελεύθερο και Ανοιχτό Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό». Πιστεύουμε ότι η ενίσχυση των κανόνων για ελεύθερες και ανοιχτές θάλασσες θα φέρει σταθερότητα και ευημερία χωρίς διάκριση για όλους και για αυτόν τον λόγο θα θέλαμε να συνεργαστούμε με τις χώρες οι οποίες συμφωνούν με την πρωτοβουλία μας.

Παράλληλα, θα ήθελα να σας παρουσιάσω μια καινούργια δράση της Ιαπωνίας που έχει την ονομασία «Πρωτοβουλία για τη συνεργασία στα Δυτικά Βαλκάνια». Τα τελευταία χρόνια δίνουμε μεγάλη σημασία στα Δυτικά Βαλκάνια, διότι πιστεύουμε ότι η σταθερότητα της περιοχής αυτής παίζει μεγάλο ρόλο για την ασφάλεια και την ευημερία της Ευρώπης. 
 

Η Ιαπωνία υποστηρίζει τη συνοχή της ΕΕ, η όποια πλέον αποτελεί στρατηγικό και οικονομικό εταίρο της.  

Επίσης υποστηρίζουμε τη διεύρυνση της ΕΕ και είμαστε πρόθυμοι να στηρίξουμε τις υποψήφιες χώρες ώστε να προωθήσουν τις απαραίτητες οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας αυτής η Ιαπωνία προσπαθεί να προωθήσει συνομιλίες με διάφορες βαλκανικές χώρες έχοντας διορίσει έναν διπλωμάτη στον βαθμό του πρέσβη που ασχολείται αποκλειστικά με τα Δυτικά Βαλκάνια. Επίσης σκοπεύουμε να μοιραστούμε τις γνώσεις μας με τις χώρες αυτές μέσω της αποστολής εμπειρογνωμόνων και της διοργάνωσης σεμιναρίων σε διάφορους τομείς, όπως η πρόληψη των φυσικών καταστροφών και η προώθηση των επενδύσεων και του εμπορίου. Θα θέλαμε λοιπόν να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της συνεργασίας με την Ελλάδα, η οποία έχει πλούσιες εμπειρίες και γνώσεις στον βαλκανικό χώρο. 
 

Εφέτος τον Αύγουστο το Πρόγραμμα Οικονομικής Υποστήριξης για την Ελλάδα θα ολοκληρωθεί και ευελπιστούμε να δούμε την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

 Να επισημάνω επίσης ότι πρόσφατα η ΕΕ και η Ιαπωνία υπέγραψαν τη Συμφωνία Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης. Ελπίζω η συμφωνία αυτή να συμβάλει στην ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων μεταξύ Ιαπωνίας και Ελλάδας.  Επίσης πιστεύω ότι η Συμφωνία Στρατηγικής Σχέσης της Ιαπωνίας και της ΕΕ που υπεγράφη παράλληλα θα αποτελέσει μια βάση για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών μας σχέσεων. 

Ταυτόχρονα στον τομέα του πολιτισμού το καλό επίπεδο των διμερών μας σχέσεων είναι εμφανές από το γεγονός ότι ο αριθμός των ατόμων που μαθαίνουν τα ελληνικά και τα ιαπωνικά αντίστοιχα συνεχώς αυξάνεται ενώ ερευνητές και από τις δύο χώρες συνεισφέρουν και αυτοί με το έργο τους στις διμερείς σχέσεις μας.

Οι χώρες μας θα έχουν την ευκαιρία να τιμήσουν το 2019 την επέτειο των...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΑΝΑΡΧΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ετσι η Ιαπωνία νίκησε την εγκληματικότητα - Φαντάσου ιάπωνα μπάτσο με έλληνα μπαχαλάκη!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΛΑΓΧΟΛΗΣΤΕ

Toυ ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Διάβασα ένα κομμάτι σε τεύχος Φεβρουαρίου του Economist, ότι στην Ιαπωνία είναι τόσο αποτελεσματική η αντιμετώπιση του εγκλήματος, της βίας και της παραβατικότητας, που η αστυνομία, για να μην μένει αδρανής, κυνηγά να πιάσει δράστες ακόμα και από ασήμαντα περιστατικά.

Για παράδειγμα: Στην πόλη της Καγκοσίμα, στα νότια της χώρας, η αστυνομία παρακολουθεί μέρα νύχτα ένα ξεκλείδωτο αυτοκίνητο, με ένα κασόνι από μπίρες στο πίσω κάθισμα, σταθμευμένο έξω από σουπερμάρκετ. Κάποια στιγμή, μιας μέρας ή νύχτας, ένας μεσήλικας άνδρας ανοίγει και παίρνει ένα μπουκάλι για τον εαυτό του. Πέντε αστυνομικοί, αμέσως, εμφανίζονται και συλλαμβάνουν έναν από τους ελάχιστους παραβάτες που έχουν απομείνει στη πόλη.

Ίδια είναι και η μεγαλύτερη εικόνα. Σύμφωνα με το περιοδικό, στην Ιαπωνία τα ποσοστά εγκληματικότητας πέφτουν σταθερά εδώ και 13 χρόνια. Το ποσοστό δολοφονιών είναι 0,3 ανά 100.000 κατοίκους Όλο το 2015 κατεγράφη μόνο 1 (μία) δολοφονία με χρήση όπλου.

Εδώ κάνω ένα fast forward και βρίσκομαι τώρα στην Ελλάδα των τελευταίων μηνών. Κι εντελώς από μνήμης, όπως γράφω αυτή τη στιγμή ετούτο το κείμενο, σημειώνω ανάκατα περιστατικά εγκληματικότητας και παραβατικότητας που θυμάμαι:

Δολοφονία του ποινικολόγου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου στο γραφείο του. Δολοφονική επίθεση εναντίον του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Δολοφονία εφοριακού σε νεκροταφείο. Εισβολή του Ρουβίκωνα σε ξένη πρεσβεία και σε άλλους χώρους όπως Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών κ.λπ. Εβδομαδιαία γιουρούσια από τα Εξάρχεια, κάθε Παρασκευή, από αυτοαποκαλούμενους αντιεξουσιαστές. Επίθεση μέσα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, και ξυλοδαρμός, φοιτητή ΑΜΕΑ. Σπασίματα λεωφορείων και μηχανημάτων ελέγχου εισιτηρίων στο μετρό. Ξυλοδαρμός καθηγητή Άγγελου Συρίγου στο Πάντειο. Κλοπές και απειλές σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα. Κλείσιμο δρόμων σχεδόν κάθε μέρα από μικρές ή μεγάλες ομάδες πολιτών που έχουν ή εφευρίσκουν κάποιο αίτημα.

Αυτά, στα πρόχειρα. Πολύ πιο σοβαρά, θα συμφωνείτε, από το να πάρεις μια μπίρα από το πίσω κάθισμα ανοικτού αυτοκινήτου.

Η πρώτη, αυτονόητη απορία, που άλλωστε έχει διατυπωθεί μυριάδες φορές, είναι «γιατί δεν μπορούμε να έχουμε αστυνομία σαν την ιαπωνική, ή σαν όλες τις άλλες των εταίρων μας στην ΕΕ που δεν θα ανέχονταν όσα εδώ συμβαίνουν;».

Η άμεση απάντηση είναι ότι...

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τα ρομπότ νικητές από την έλλειψη προσωπικού στην Ιαπωνία! - (Japan worker shortage has one winner so far: robots)

Leo Lewis / Financial Times

Πρόσφατα, οι Ιάπωνες τηλεθεατές πήραν μια γεύση από ένα πιθανώς επαναστατικό μαραφέτι του Matsue College of Technology, που ξεχωρίζει με ταχύτητα τα κλειστά μύδια, σε εκείνα που έχουν μέσα ζωντανό μαλάκιο, από εκείνα που δεν έχουν.
 

 

Παρακολούθησαν αμέσως μετά έναν άνθρωπο που κάνει τη διαλογή, ο οποίος κάνει επιδέξια το ίδιο πράγματα με ρυθμό μόλις 90 κιλών μυδιών την ημέρα και του οποίου τη δουλειά αυτή η μηχανή φαίνεται πως προορίζεται να αντικαταστήσει.  

 

 

Σε άλλα μέρη του κόσμου, αυτή η αντίθεση θα φαινόταν άκαρδη ή πολιτικά φορτισμένη. Στην Ιαπωνία, είναι σχεδόν εορταστική.
 

 

Η μεγάλη σπαζοκεφαλιά για τους επενδυτές –και εντεινόμενη ανησυχία των αποκαλούμενων sellside αναλυτών που προσπαθούν να πείσουν τους πελάτες να αποφύγουν underweight θέσεις στην Ιαπωνία- είναι το αν η αγορά μετοχών προσφέρει ασφαλές ποντάρισμα στην επιδείνωση της έλλειψης εργατικού δυναμικού στην Ιαπωνία και στη δέσμευση για άνοδο στους μισθούς, που μέχρι στιγμής έχει σταθεί όλο λόγια.
 

 

Δεν μπορούν να αγνοηθούν οι πρακτικές επιπτώσεις της σύσφιξης της αγοράς εργασίας ή το πώς αυτή οδηγεί τη συμπεριφορά των εταιριών στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Από μικρά εστιατόρια μέχρι γιγαντιαίους ομίλους, οι εταιρίες παλεύουν να προσαρμοστούν σε έναν κόσμο όπου δεν μπορούν να προσλάβουν αξιόπιστα τους ανθρώπους που χρειάζονται.
 

 

Μέχρι στιγμής, ένα από τα πιο απλά επενδυτικά στοιχήματα στην έλλειψη προσωπικού ήταν να θεωρηθεί η Ιαπωνία διακεκριμένος καινοτόμος και πελάτης τεχνολογιών που εξοικονομούν ανθρώπινη εργασία –μια λογική που οδήγησε την Nikko Asset Management να ξεκινήσει ένα ρομποτικό fund ενεργής διαχείρισης το 2015 και που έχει κάνει εταιρίες αυτοματισμού όπως η Fanuc και η Keyence, βασικά συστατικά του μοντέλου ιαπωνικού χαρτοφυλακίου των στρατηγικών αναλυτών.
 

 

Η ισχύς αυτού του μοτίβου, εξηγεί ο Nicholas Smith, στρατηγικός αναλυτής στην CLSA, μόνο να αυξηθεί μπορεί. Έρευνες που δείχνουν πως το 14% των αμερικανικών θέσεων εργασίας θα μπορούσαν να είναι ευάλωτες στη μηχανοργάνωση, επισημαίνει, είναι «θείο δώρο» για την Ιαπωνία ως φυσικό καινοτόμο στη ρομποτική και ως χώρα όπου το 55% των εισηγμένων εταιριών έχουν ταμειακές ροές και μπορούν να ξοδέψουν σε κεφαλαιουχικές δαπάνες για εξοικονόμηση ανθρώπινου δυναμικού.
 

 

Τα δημογραφικά στοιχεία της Ιαπωνίας, αναφέρει ο κ. Smith, «δείχνουν ένα κρίσιμο, αθέμιτο όφελος για την Ιαπωνία: ενώ η κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ είναι αναγκασμένη να παλέψει για να διαφυλάξει θέσεις εργασίας και να τις κρατήσει στη χώρα, η ιαπωνική κυβέρνηση δίνει με ενθουσιασμό όσα κεφάλαια και στήριξη μπορεί στις τεχνολογίες που εξοικονομούν εργασία».
 

 

Σε μια ακόμη πιο αισιόδοξη ανάγνωση, το μοτίβο της έλλειψης εργαζομένων μπορεί να επεκταθεί πολύ πέραν των ρομπότ. Την Παρασκευή, το Υπουργείο Εργασίας θα δημοσιεύσει την πιο πρόσφατη αναλογία θέσεων εργασίας ανά αιτούντα εργασία, η οποία άγγιξε το Δεκέμβριο το υψηλό 25ετίας του 1,36 και αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται στη διάρκεια αυτού του έτους.
 

 

Για τους πτυχιούχους που αναζητούν εργασία, η αναλογία είναι ήδη υψηλότερη, στο 1,43.  

 

 

Άλλοι δείκτες γίνονται όλο και πιο σημαντικοί για την αγορά: 

 

ΙΣΤΟΡΙΑ - KOINΩΝΙΑ - ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟI: Ανθισμένες κερασιές

Του ΗΛΙΑ ΜΑΓΚΛΙΝΗ

"Α​​​​φού έπιναν τελετουργικά την τελευταία κούπα σάκε και αποχαιρετούσαν τους συντρόφους, οι καμικάζι απογειώνονταν και κατευθύνονταν στο όρος Κάιμον, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ιαπωνίας.  

Σαν ύστατο χαιρετισμό προς την πατρίδα, προσεύχονταν σ’ αυτό και το έραιναν λουλούδια, χαράζοντας ύστερα πορεία νοτιοδυτική για να συναντήσουν τους στόχους τους".  

Τους στόχους τους: τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα και άλλα πλοία, καταμεσής του Ειρηνικού. 


 Επρεπε να πετάνε λίγα μέτρα πάνω από τη θάλασσα και να εφορμούν κάθετα στον πύργο ελέγχου του πλοίου.


Ο κύριος Γκρι μου διάβασε το απόσπασμα της αρχής. Προέρχεται από ένα ωραιότατο βιβλιαράκι που μόλις έσκασε από τις εκδόσεις Ροδακιό, το οποίο υπογράφει ο ποιητής Δημήτρης Χουλιαράκης. «Η εκδίκηση των ανέμων» είναι ο τίτλος του και εδώ ο Χουλιαράκης αποδίδει (από τα αγγλικά) τα κύκνεια άσματα που άφηναν πίσω τους, συχνά, μέσα στο πιλοτήριο, την τελευταία στιγμή, οι μελλοθάνατοι ιπτάμενοι χειριστές.


Πένθιμα χαϊκού που όμως αποθεώνουν τη ζωή.  
«Αν τώρα δείλιαζα, εκείνη δε θα μ’ έπαιρνε στην αγκαλιά της.
Οπως και να ’χει θα πεθάνω – είναι το έσχατο μυστήριο αυτό. Ρουφάω το μπουμπούκι των χειλιών της πάλι και πάλι – ετούτο το φιλί τέλειωσε πια».

«Αυτό που μας προκαλεί εντύπωση διαβάζοντας τους στίχους που μας άφησαν», σημειώνει ο Χουλιαράκης, «είναι η εντέλεια και η εκφραστική τους δύναμη, παρότι έχουν γραφτεί όχι από δόκιμους τεχνίτες του λόγου αλλά από ιδιαίτερα νέους στην ηλικία ερασιτέχνες, και μάλιστα σε στιγμές εξαιρετικά φορτισμένες συναισθηματικά». 


Ο κύριος Γκρι διατρέχει τις ωραίες αποδόσεις του Χουλιαράκη (ο οποίος, παλαιότερα, μας είχε δώσει και ένα ποίημα αφιερωμένο στο Γκουανταλκανάλ, στις νήσους του Σολομώντα, στο Νότιο Ειρηνικό, που το 1942 αποτέλεσε φονικό πολεμικό θέατρο Αμερικανών και Ιαπώνων). «Κοίτα τι έγραφαν προτού σκοτωθούν οι εικοσάρηδες αυτοί: 

“Δε μου απομένουν παρά ελάχιστες στιγμές
 αλλά μπορώ ακόμη τη σελήνη στον ουρανό της μέρας ν’ αγναντεύω”».

Οι Αμερικανοί έστεκαν με ανοιχτό το στόμα: πώς πολεμάς κάτι τέτοιο; Κάποιον που δεν υπολογίζει τη ζωή του; Πώς τον νικάς;  


«Κι όμως τον νίκησαν», σχολίασε ο κύριος Γκρι. «Διότι οι Αμερικανοί πολεμούσαν για να ζήσουν, όχι για να πεθάνουν.  


Η Ιστορία το έχει δείξει αμέτρητες φορές έστω και καθυστερημένα: 

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ: Ανθρωποι από μετάξι

Πρόσφατα το BBC δημοσίευσε ένα άρθρο για όλες εκείνες τις υπέροχες ιστορίες που χάθηκαν στη σκιά του Brexit ή έγιναν μονόστηλα. Συμβαίνει συχνά αυτό, σε όλα τον κόσμο, σε όλο τον Τύπο, όποτε οι εξελίξεις είναι ραγδαίες να μονοπωλούνται οι ειδήσεις από ελάχιστα θέματα.

Το ζούμε και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, όπου τα πρωτοσέλιδα είναι γεμάτα από νέα για τα Μνημόνια, τις περικοπές, την τρόικα, τις πολιτικές ανατροπές. Κάπως έτσι χάνονται οι ευκαιρίες να αναδειχθούν κάποιες υπέροχες ιστορίες. Oπως αυτή που ακολουθεί.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1922, με τη Σμύρνη στις φλόγες και τους εξαθλιωμένους Eλληνες να αναζητούν απεγνωσμένα τη σωτηρία διά θαλάσσης, ένας Ιάπωνας καπετάνιος εμπορικού πλοίου και το πλήρωμά του, συγκλονισμένοι από την εικόνα της τραγωδίας και χωρίς χρονοτριβή, παίρνουν μια γενναία απόφαση: μεταφέρουν στο κατάστρωμα όλο το φορτίο από μετάξι και δαντέλα που ήταν αποθηκευμένο στα αμπάρια και χωρίς δισταγμό τo πετάνε στη θάλασσα!

Για τον Ιάπωνα καπετάνιο -το όνομα του οποίου παραμένει, δυστυχώς, έως σήμερα άγνωστο- υπέρτερο όλων είναι η διάσωση των ανθρώπινων ψυχών.

Γι’ αυτό δίνει διαταγή να πλευρίσει το πλοίο στην προκυμαία και να επιβιβαστούν σε αυτό Eλληνες και Αρμένιοι, προκειμένου να μεταφερθούν ασφαλείς στον Πειραιά και σε άλλα ελληνικά λιμάνια.

Η εξαίρετη αυτή πράξη φιλελληνισμού αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία, δεδομένου ότι εκείνες τις ημέρες η ελληνική κυβέρνηση είχε εκδώσει αυστηρή διαταγή τα ελληνικά πλοία να μην παίρνουν Ελληνες!

Η πρωτοβουλία του Ιάπωνα πλοιάρχου δεν πέρασε απαρατήρητη· καταγράφηκε μέσα και από τις πληροφορίες που έδωσε ο Τζορτζ Χόρτον, Αμερικανός πρόξενος τότε στη Σμύρνη.

Σε τηλεγράφημά του προς το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (18 Σεπτεμβρίου 1922) τονίζει: Ενα γιαπωνέζικο πλοίο πήρε μερικούς πρόσφυγες και άκουσα πως πέταξε το φορτίο του για το σκοπό αυτόν. Επιβάτες του πλοίου μιλούν για τη συγκινητικά ευγενική συμπεριφορά του ιαπωνικού πληρώματος». 

Γιατί το θυμηθήκαμε; 

Γιατί...