NoυΔοΚΗΦΗΝΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οι γυναίκες του Δημοσίου να είναι καλά, οι άλλες να πάνε να…

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

Διαβάζω την είδηση για τη νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα δίνεται άδεια μίας ημέρας τον χρόνο στις γυναίκες υπαλλήλους του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθώς και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για να υποβάλλονται σε γυναικολογικό έλεγχο.

Συγκεκριμένα «Στις υπαλλήλους χορηγείται κατόπιν βεβαίωσης του θεράποντος ιατρού μία (1) ημέρα άδεια το έτος με αποδοχές προκειμένου να υποβληθούν σε ετήσιο γυναικολογικό έλεγχο».

Άμεσα μου ήρθε στο μυαλό γνωστός παράγοντας ποδοσφαίρου που που είχε πει προ ετών «Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε, οι άλλοι να πάνε να γ@μηθούν». 

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η ίδια νομοθετική ρύθμιση δεν μπορεί να ισχύει και για τις γυναίκες του ιδιωτικού τομέα. Δηλαδή οι γυναίκες που εργάζονται σε ιδιωτικές εταιρείες έχουν διαφορετικές ανάγκες; Ή πρέπει να πάρουν άδεια για να κάνουν κάτι για το οποίο σε κάθε περίπτωση βγαίνει κερδισμένη και η εταιρεία και το εθνικό σύστημα υγείας; (Φαντάζομαι ότι όλοι συμφωνούμε ότι υγιής εργαζόμενος κάνει καλύτερα την δουλειά του και υγιής πολίτης χρησιμοποιεί λιγότερο το εθνικό σύστημα υγείας).

Είναι σωστό από τη μία ότι δίνεται αυτή η παροχή στις γυναίκες του Δημοσίου αλλά από την άλλη θεωρώ φάουλ του υπουργού Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκου η ρύθμιση να περιορίζεται στις γυναίκες του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθώς και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και να μην επεκτείνεται στον ιδιωτικό τομέα. Και λέω φάουλ γιατί παρότι ο ιδιωτικός τομέας έχει να κάνει με το υπουργείο Εργασίας και όχι με το Εσωτερικών, οι δύο υπουργοί θα έπρεπε να είναι σε συννενόηση ώστε το μέτρο να ανακοινωθεί και για τον ιδιωτικό τομέα. Οι παροχές αυτού του τύπου πρέπει να απευθύνονται σε όλη την κοινωνία και όχι μόνο σε ένα κομμάτι της.

Και ας έρθουμε και στο θέμα της αλληλεγγύης και της λογικής.  

Δεν θα διαμαρτηρηθούν οι γυναίκες του Δημοσίου για αυτό που συμβαίνει; 

Δεν θα κάνουν μια πορεία, μια διαμαρτυρία; 

Θεωρούν σωστό οι γυναίκες εκτός δημοσίου να μην έχουν τις ίδιες παροχές; Ή θα βγαίνουν στο δρόμο μόνο για την προάσπιση των «δικών» τους δικαιωμάτων; Τόσο πολύ τις απασχολεί η ισότητα; 

Πάλι δεν βλέπω αντιδράσεις από οργανισμούς για την ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, από ακτιβίστριες και γενικά από φορείς που ασχολούνται με τα δικαιώματα των γυναικών. 

Πάλι τις μοναδικές αντιδράσεις τις βλέπουμε στα social media και αυτό δεν είναι τόσο καλό, γιατί...

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πέτυχε ο έρανος που κάναμε οι άνεργες, ανασφάλιστες, απολυμένες μάνες και βρήκε τα 50.000 ευρώ για την ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ της η Σταμάτη?

Της Αλεξάνδρας Τσόλκα

Είσαι μάνα; Δουλεύεις 10 ώρες με τα 480 ευρώ και λες και ευχαριστώ; 


Βλέπεις τα παιδιά σου στον ύπνο μόνο; 


Τα ξυπνάς στις 5.30 τη νύχτα, για να τα διαβάσεις πριν φύγεις για γραφείο και αυτά για το σχολείο; 


Πρήζονται τα πόδια σου απ την ορθοστασία; 


Σε τσακίζει το αυχενικό απ το κομπιούτερ και έχουν τα χέρια σου, χρόνια τενοντίτιδα; 


Ξενυχτάς να σιδερώσεις και πας κατευθείαν στη βάρδια στο νοσοκομείο ή στο εργοστάσιο, ή στο σουπερ μάρκετ που λυτούς και δεμένους έβαλες για να βρεις μια θεσούλα, που πληρώνεται υποαπασχόληση,ενώ δουλεύεις πλήρες ωράριο και ακόμα παραπάνω; 


 Κάνεις τηλεφωνικές κλίσεις για πωλήσεις με 2,50 ευρώ την ώρα για τετράωρο και τρέχεις να προλάβεις τα παιδιά στο σχόλασμα μη σε περιμένουνε και αισθανθούν μοναχά και αφημένα;

Κοιτιέσαι στο καθρέφτη και δε γνωρίζεις την κουρασμένη μεσόκοπη που σε κοιτάει κατάματα, σαν κάτι να της θυμίζεις και σα να σε κατηγορεί για κάτι άλλο, που δεν καταλαβαίνεις;

Μετά από συνεντεύξεις για δουλειές που δε σε παίρνουν, παρακάλια για λεφτά που έχεις δουλέψει και δε σου δίνουν, χαμογελάς για να μη σε καταλάβουν πόσο άχρηστη νιώθεις; 


Όταν φωνάζεις στα παιδιά και έχεις άδικο, απ τα σπασμένα νεύρα σου, ζητάς συγγνώμη; 


Μετά από φωνές και απαξία γιατί άμα δουλεύεις σε υποτιμούν ως σκλάβα πάντα, με δικαίωμα εργασιακό και αξιοπρέπεια ποτέ γα σενά, γυρνάς κατάκοπη στο σπίτι και έχεις να μαγειρέψεις, να βάλεις πλυντήριο, σκούπα και σίδερο; 


Είναι πάντα το πρόσωπο αλαβάστρινο χωρίς ούτε μια ρυτίδα και το στήθος σου στητό σαν 25χρονης που δεν γέννησε ακόμα, ενώ τα μακριά σου μαλλιά πέφτουν φροντισμένα και γυαλιστερά στους ώμους; 

Έχεις πάρει τα 750 σου ευρώ ύστερα από χρόνια σπουδές και δουλειά, τώρα στα 45 σου και πρέπει να πληρώσεις φροντιστήρια των παιδιών, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΝΦΙΑ, να πας στο σουπερ μάρκετ, να δεις για κάλτσες γιατί μεγάλωσαν τα πόδια τους και για παπούτσια και φυσικά δε σου βγαίνουν τα λεφτά, από σήμερα και έχεις μήνα μπροστά σου; Πονάει η μέση σου απ τα βάρη και την ορθοστασία; 


Πρήζονται οι γάμπες και δεν μπορείς να περπατήσεις; 


Σπαν τα αγγεία και κάνεις φλεβίτιδα και δε περισσεύουν λεφτά να ρωτήσεις γιατρό; 


Εκείνο το παλτουδάκι που δεν έχεις εδώ και 8 χρόνια, λες να το αποκτήσεις με τις εκπτώσεις μετά τα Χριστούγεννα ή πάλι θα πεις, «δε βαριέσαι! Τώρα πέρασαν τα κρύα»;

Σε φώναξαν στο γραφείο οι διευθυντές και σου ανακοίνωσαν την απόλυση σου και τώρα απελπισμένη, πως θα κοιτάξεις τα παιδιά σου στα μάτια, που ντρέπεσαι να αντικρίσεις;

Σε έχουν προσβάλει, ταπεινώσει, υποτιμήσει! Σε έχουν βρίσει!  


Πως αντέχεις και σκύβεις το κεφάλι και συνεχίζεις τη δουλεία, σα να μην έγινε τίποτα; Πως κάνεις την ανάγκη τρόπο; Πως προλαβαίνεις; 

Πως κρύβεις κέρματα στην τσάντα να τους δώσεις το πρωί για τυρόπιττα και τα χεις κρυφά, καβάτζα να μην τα αγγίξει κανείς; 


Πως είναι να κλείνουν τα μάτια στου στον ηλεκτρικό και στο λεωφορείο απ την κούραση και να πετάγεσαι αγχωμένη πως πέρασες τη στάση; 


Πως χαμογελάς και καθησυχάζεις τα παιδιά και λες «όλα καλά θα πάνε» και αυτά σε πιστεύουν, ενώ φοβάσαι πως λες ψέματα;

Έμεινες σε σουίτες εσύ; 


Έκανες γάμους σε πολυτελή ξενοδοχεία; 


Ρώτησες που βρήκε ο σύζυγος σου τα πολλά λεφτά όταν σου πρόσφερε χλιδή; Άμα χρειάστηκες είχες κάλους δικηγόρους, ακριβούς; 


Διεκδίκησες το δίκιο σου ή απάλυνες το άδικο σου; 


Σπατάλησες λεφτά για την ομορφιά σου που δεν ήξερες πως τα χεις και γιατί σου άνηκαν; Και να δείχνεις μετά και φράπα στη μούρη, ή να φωτογραφίζεσαι κατά λάθος στον περιορισμό σου σαν φυλακή, με αφηρημένες πόζες σε κοντινές πόζες, από φωτογράφο που δεν ήξερες πως είναι εκεί;

Το δικό σου το παιδάκι δε κατεβάζουν απ το λεωφορείο αν δεν έχει για το εισιτήριο; Το δικό σου τον γιο δεν δικάζουν, φοιτητή για το ίδιο εισιτήριο; Δεν το σπρώχνουν έξω απ το τραμ;  


Έχουν επιείκεια για τα δικά σου παιδιά αν δεν έχεις να πληρώσεις την ΔΕΗ; 


Δείχνουν καλοσύνη να μη σου παρουνε το σπίτι και μείνουν τα ίδια παιδιά στους δρόμους; 


Σ' αναλαμβάνουν τσάμπα δικηγόροι; 


Σου μαζεύουν άλλοι φτωχοί σαν εσένα, «άποροι» φίλοι και γνωστοί έστω και 3000 άμα τις έχεις ανάγκη για οπουδήποτε λόγο; Χρειάστηκες γιατρό και νοιάστηκε κανένας να σε μεταφέρει πουθενά;

Σου περισσεύει συμπόνια για μια που δε σου μοιάζει; Σου βρίσκεται εύκαιρη η κατανόηση και η συγχώρεση; 

«Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.»

Η πολιτική ατμόσφαιρα στη χώρα είναι τόσο βαριά και καταθλιπτική πια, ώστε μόνον ο καβαφικός στίχος μπορεί να την αποδώσει με ενάργεια. Η τρόικα ήλθε με έναν καινούργιο υφεσιακό δεκάλογο στην τσέπη και απαιτεί τη νομοθέτησή του, ως προϋπόθεση για να προχωρήσει η δανειακή σύμβαση.

Ο Παπαδήμος στέλνει επιστολή στους πολιτικούς αρχηγούς και τους καλεί  να συναντηθούν μαζί του, για να συμφωνήσουν σε μια κοινή πορεία -που θα οδηγεί στη σωτηρία… Αλλά οι βουλευτές έχουν ήδη σηκώσει την παντιέρα της ανταρσίας: η εικόνα θρυμματισμού και απόλυτης διάλυσης στην ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο, καθιστά ήδη σαφές ότι τα σκληρότερα νέα μέτρα θα είναι πολύ δύσκολο να περάσουν από τη Βουλή. Ακόμη κι αν συμφωνήσουν και οι τρεις αρχηγοί -πράγμα πολύ αμφίβολο. Δυστυχώς, το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα, μέσα στη γενική του παράλυση, υπακούει στη μοναδική κινούσα δύναμη που του έχει απομείνει: στο αντανακλαστικό επιβίωσης της αμοιβάδας! Με το βλέμμα στις επικείμενες εκλογές, αναζητεί απλώς (προσωπική ή κομματική) σωσίβια λέμβο… χωρίς καμία συναίσθηση συλλογικής ευθύνης -εθνικής ή κοινωνικής… άνευ όρων… ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

«Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη

θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,

κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η κυβέρνηση δίνει νέα παράταση στην τηλεοπτική ομηρία ως το 2015

Της ΜΑΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗ

Την πλήρη αποτυχία της να παρέμβει ουσιαστικά, ως προς το θεσμικό πλαίσιο, στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, πιστοποιεί η κυβέρνηση με τις διατάξεις του νέου Πολυνομοσχεδίου που έχουν μπει ανάμεσα σε άρθρα και αλλαγές νόμων για την εφεδρεία, τα φορτηγά, το ταμείο περιουσίας του Δημοσίου και τη διαφήμιση τυχερών παιχνιδιών.

Προβλέπεται η παράταση των προσωρινών αδειών λειτουργίας των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Επίσης, μεταφέρεται η έλευση της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης, στη χώρα μας, το 2015! Όταν, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει τεθεί το όριο του 2012, και όταν τα στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου (Τηλέμαχος Χυτήρης και Σωκράτης Κάτσικας) είχαν επεξεργαστεί το ψηφιακό χρονοδιάγραμμα για το οριστικό σβήσιμο της αναλογικής τηλεόρασης έως τα μέσα του 2013. Επιπλέον, η κυβέρνηση, ένα μόλις χρόνο πριν, είχε προβλέψει στα κρατικά έσοδα κάτι δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από την παραχώρηση ψηφιακού φάσματος.

Στο άρθρο 8, υπό τον τίτλο «Επείγοντα θέματα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας-Γενικής Γραμματείας Μέσων Ενημέρωσης», καθορίζεται, για μια ακόμη φορά, χρονοδιάγραμμα μετάβασης στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση. Τα βήματα είναι: η ολοκλήρωση των νομοθετικών διατάξεων για την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση και η έκδοση προκήρυξης αδειών παροχής περιεχομένου ως τον Δεκέμβριο του 2013, από το ΕΣΡ.

Οι διαδικασίες θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί ως τις 31 Δεκεμβρίου 2015. Πρακτικά, μέχρι αυτή την ημερομηνία, οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί θα λειτουργούν υπό καθεστώς προσωρινής νομιμότητας.  

Η εν λόγω ρύθμιση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση και με την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, που, μόλις πριν ενάμιση χρόνο, έκρινε παράνομη πράξη τη συνεχή ανανέωση των προσωρινών αδειών λειτουργίας των καναλιών, σημειώνοντας ότι οι σταθμοί πρέπει να κλείσουν!  

ΙΣΡΑΗΛ: O διπλωματικός έρωτας με την Ελλάδα φέρνει πιο κοντα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Ο ελληνοϊστραηλινός διπλωματικός έρωτας φέρνει πιο κοντά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Κοινό βηματισμό ακολουθούν τα δύο κόμματα για την ενίσχυση της προσέγγισης με το Τελ Αβίβ, όπως φάνηκε -για μια ακόμη φορά- κατά την επίσημη επίσκεψη του αναπληρωτή πρωθυπουργού και υπουργού Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ στην Αθήνα, την προηγούμενη εβδομάδα.

Θέματα αμυντικής και ενεργειακής συνεργασίας βρέθηκαν στο επίκεντρο των συνομιλιών του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια, τον πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο, τον υπουργό Άμυνας Δ. Αβραμόπουλο, τον υπουργό Εξωτερικών Στ. Δήμα και τον πρόεδρο της ΝΔ Α. Σαμαρά. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ισραηλινή εταιρεία Delek (που δραστηριοποιείται έντονα στην Ανατολική Μεσόγειο) έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετάσχει στις έρευνες, που θα πραγματοποιηθούν νοτίως της Κρήτης.

Παράλληλα, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να γίνει η Ελλάδα κόμβος μεταφοράς του φυσικού αερίου, που θα εξαχθεί από τη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου, στις ευρωπαϊκές αγορές.

Ενδιαφέρον εκδηλώνει το Ισραήλ και για τη στρατιωτική συνεργασία, ενώ δίνονται υποσχέσεις για μελλοντικές επενδύσεις (γενικώς και αορίστως) και για αύξηση του αριθμού των Ισραηλινών τουριστών, που επισκέπτονται τη χώρα μας.

Επιστρέφουμε ολοταχώς στη δεκαετία του ’60

H τρόικα έρχεται ξανά, με ένα καινούργιο πακέτο απαιτήσεων στις αποσκευές της -επώδυνο και υφεσιακό κι αυτό… Τώρα, στο πρώτο πλάνο έχει έρθει η μείωση του εργασιακού κόστους στον ιδιωτικό τομέα: αυτό (όπως λένε οι… σοφοί δανειστές μας) είναι το φάρμακο, για να ξαναβρεί η ελληνική οικονομία την προ πολλού χαμένη ανταγωνιστικότητά της.

Η συρρίκνωση των κατώτατων αποδοχών και η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, μπαίνουν στο τραπέζι με τρόπο δραματικό και βαθιά διχαστικό για τους κοινωνικούς εταίρους. 

Αλλά… είναι άραγε μια σύγκρουση που αξίζει τον κόπο; Πρόκειται για ένα πρόβλημα ουσιώδες και κρίσιμο, που η επίλυσή του θα δράσει προωθητικά για την περιζήτητη ανάπτυξη;  

Δυστυχώς, όχι!

Η τρόικα ανοίγει ένα ακόμη μέτωπο, που απλώς δεν αντιστοιχεί στη σημερινή πραγματικότητα της χώρας: ο κατώτατος μισθός έχει ήδη «σπάσει» για τους νεοπροσλαμβανόμενους, οι άτυπες ατομικές συμφωνίες έχουν γίνει κανόνας, τα τελευταία δύο χρόνια, για τις περισσότερες επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι 10 εργαζόμενους, στις οποίες και τα δώρα σπανίως καταβάλλονται -τουλάχιστον… ολόκληρα. Η αγορά «αυτορυθμίστηκε»! Αλλά η ανταγωνιστικότητα δεν ανατάχθηκε!

Η σύγχρονη ελληνική τραγωδία διαψεύδει, σε κάθε πράξη της, τα εγχειρίδια της δημοσιονομικής ορθοδοξίας και της μέχρις ασυδοσίας ελεύθερης αγοράς. Υπάρχει μεγαλύτερη μείωση του μισθολογικού κόστους από την απόλυση;  

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Τρόμος απο το πλέγμα αλληλεξαρτήσεων λόγω CDS στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα

Της Κορίνας Σαμάρκου

Τα credit default swaps, τα συμβόλαια που προσφέρουν ασφάλιση έναντι του ενδεχόμενου χρεοκοπίας, αποκαλούνται συχνά και όπλα μαζικής καταστροφής. Αυτή η σκοτεινή αγορά, που καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου, αφού δεν υπάγεται σε κεντρικούς φορείς εκκαθάρισης ή εποπτείας, θεωρείται μια ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Όμως, μέχρι σήμερα, η έκταση της απειλής αυτής ήταν αδύνατον να εκτιμηθεί. 

Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η European Banking Authority, η εποπτική αρχή που διενεργεί τα τραπεζικά stress tests στην Ευρώπη, αποκαλύπτουν για πρώτη φορά το πλέγμα των σχέσεων που έχει σχηματιστεί μέσω των CDS στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι αλληλεξαρτήσεις (και επομένως, ο κίνδυνος του ντόμινο σε ένα ενδεχόμενο κρατικής χρεοκοπίας), είναι πολύ μεγαλύτερες από ό,τι μέχρι σήμερα πιστευόταν.

Τα credit default swaps αποτελούν, ουσιαστικά, συμβόλαια που ασφαλίζουν τα ομόλογα. Είτε πρόκειται για ομόλογα επιχειρήσεων ή κρατών. Ο οργανισμός που εκδίδει και πουλά το CDS, υπόσχεται ότι σε μια ενδεχόμενη χρεοκοπία, θα πληρώσει στον αγοραστή το σύνολο της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που έχει ασφαλίσει.

Τα στοιχεία της EBA δείχνουν ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν πουλήσει CDS συνολικού ύψους 178 δισ. ευρώ για τα κρατικά ομόλογα της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι στην περίπτωση στάσης πληρωμών κάποιας εξ αυτών των χωρών (ή ακόμα και στην αναδιάρθρωση των χρεών της με τρόπο που να πυροδοτήσει την αποπληρωμή των CDS, όπως κάποιοι φαίνεται να επιδιώκουν στην περίπτωση της Ελλάδας), αυτές οι τράπεζες θα πρέπει να πληρώσουν πολλές δεκάδες δισ. ευρώ στους κατόχους των συμβολαίων.

Βέβαια, οι ίδιες οι τράπεζες έχουν φροντίσει, με τη σειρά τους, να προστατευτούν σε μεγάλο βαθμό, από αυτές τις ζημιές. Έχουν αγοράσει CDS συνολικής αξίας 169 δισ. ευρώ πάνω στα ίδια ομόλογα, από άλλες τράπεζες. Έτσι, η συνολική καθαρή τους θέση μπορεί να είναι σχετικά μικρή, όμως, το πλέγμα των αλληλεξαρτήσεων που έχει δημιουργηθεί στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, είναι τεράστιο.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Επισπεύδουν τις συναυλίες πριν καταρρεύσει το ευρώ

Του ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΟΡΦΙΔΗ

Το πιο καυτό συναυλιακό καλοκαίρι των τελευταίων χρόνων αναμένεται να βιώσει η Ευρώπη. Τα διάσημα συγκροτήματα από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, σχηματίζουν ουρά για μία περιοδεία επί ευρωπαϊκού εδάφους. Όχι, δεν το κάνουν για να επιδείξουν αλληλεγγύη στους δοκιμαζόμενους λαούς της Ευρώπης, και δη του νότου... Αλλά γιατί φοβούνται τα χειρότερα, και θέλουν να τα προλάβουν, καθώς μία διάσπαση ή μία κατάρρευση της Ευρωζώνης θα τους πλήξει οικονομικά! 

Δεν είναι τυχαίο ότι η συντριπτική πλειοψηφία απ’ αυτούς αποφεύγουν την Ελλάδα, υπό το φόβο αθέτησης της συμφωνίας από τους Έλληνες διοργανωτές, ή ακόμα χειρότερα... πτώχευσης της χώρας!

Μια «ωραία ατμόσφαιρα» σε καιρό πολέμου...

Τα υπουργικά συμβούλια της κυβέρνησης Παπαδήμου, από την πρώτη στιγμή, … «ήταν μια ωραία ατμόσφαιρα» -όπως έλεγε ο μακαρίτης Ντίνος Ηλιόπουλος, στη μνημειώδη ατάκα του…

Με τα μέλη της κυβέρνησης να αλληλοϋποβλέπονται, με την αμοιβαία καχυποψία να βασιλεύει, με το βαρύτατο πολιτικό και κοινωνικό κλίμα να διαβρώνει κάθε ειλικρινή προσπάθεια… Αλλά η προχτεσινή συνεδρίαση συνιστά πράγματι ένα… ποιοτικό άλμα -προς το χειρότερο, ασφαλώς! 

Η επίσημη κηδεία της διαβόητης εργασιακής εφεδρείας, έδωσε την αφορμή να εκδηλωθούν ανοιχτά όλες οι συγκρούσεις που σοβούν άγριες, κάτω από τα πόδια του πρωθυπουργού -διακομματικές και ενδοκομματικές… Γαλάζιοι εναντίον πράσινων, συντροφικά μαχαιρώματα και δελφινομαχίες με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, διαφωνίες για τα επόμενα βήματα και αιτήματα για εξαιρέσεις από την οριζόντια συρρίκνωση του Δημοσίου…

Ο καθένας τραβάει το σκοινί προς την πλευρά του, αδιαφορώντας πλήρως για το σφόδρα πιθανό ενδεχόμενο να το κόψει… Το απόλυτο χάος. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ενώ στο επιτελείο οι στρατηγοί πυροβολούν ο ένας τον άλλον πισώπλατα, ο αρχιστράτηγος εξακολουθεί να απευθύνει, μειλίχιος, παραινέσεις υπευθυνότητας, προς κόμματα και υπουργούς… Φωνή βοώντος εν τη ερήμω…

ΔΙΕΘΝΗΣ OIKONOMIA: Oι 10 "συμπτώσεις" που αποδεικνύουν ότι υπάρχει σχέδιο, για να οδηγηθεί η Ελλάδα σε τεχνική χρεοκοπία.

Του ΠEΤΡΟΥ ΛΕΩΤΣAΚΟΥ

Επικίνδυνα παιχνίδια φαίνεται ότι παίζονται στο παρασκήνιο, με επίκεντρο το PSI+ και το haircut των ελληνικών ομολόγων. Οι συμπτώσεις είναι πολλές. Και αποδεικνύουν ότι υπάρχει σχέδιο, για να οδηγηθεί η Ελλάδα σε τεχνική χρεοκοπία. Ποιες είναι όμως οι συνέπειες, και τι συζητείται στους τραπεζικούς κύκλους;

1. Το IIF, μέσω του γενικού διευθυντή του, Τσαρλς Νταλάρα, λέει ότι η διαδικασία θα καθυστερήσει, όσον αφορά στη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών (δηλαδή των τραπεζών και των θεσμικών, που κατέχουν ελληνικά ομόλογα). Το IIF, το διεθνές χρηματοοικονομικό ινστιτούτο, που κάνει τις συνομιλίες για την αναδιάταξη του χρέους, αλλά και η επιτροπή, που έχει συσταθεί, στην οποία συμμετέχουν και ελληνικές τράπεζες, κατανοούν ότι το εγχείρημα είναι μεγάλο, περίπλοκο και επικίνδυνο. Η μάχη που δίδεται (κι ας μην επιβεβαιώνεται από πουθενά) έχει να κάνει με το ότι οι εμπλεκόμενες τράπεζες προσπαθούν να οδηγήσουν τη διαδικασία σε ναυάγιο.

2. Με βάση τις τελευταίες πληροφορίες, η Ελλάδα θα μπορούσε να ενεργοποιήσει «ρήτρες συλλογικής δράσης», σύμφωνα με τις οποίες αν το 75% ή 70% ή 60% των πιστωτών συμφωνήσει στο κούρεμα, μπορεί να υποχρεωθεί το υπόλοιπο 25% έως 40% να υπαχθεί στην ίδια συμφωνία. Αυτό θα σήμαινε, ενδεχομένως, πιστωτικό γεγονός. Το οποίο, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αποκλείει πλέον. (Είναι υπαρκτή η εκδοχή αυτό το επιχείρημα, να αναφέρεται, με στόχο να αποτελέσει μέτρο και μέσο πίεσης στους κατόχους ομολόγων).

3. Γιατί η Ελλάδα πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση, εν γνώσει, βεβαίως, του IIF και της Ε.Ε.; Θα πρέπει να τονιστεί ότι ορισμένες τράπεζες της Ευρώπης δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε μια διαδικασία, που συνεπάγεται σημαντικές κεφαλαιακές απώλειες. Ταυτόχρονα, πολλά ευρωπαϊκά hedge funds, που κατέχουν μεγάλες θέσεις σε CDS, σκόπιμα αγόρασαν το τελευταίο διάστημα ελληνικά ομόλογα. Στόχος είναι να μην συμμετάσχουν στο PSI, και να προκαλέσουν πιστωτικό γεγονός, που θα πυροδοτήσει την πληρωμή των CDS. Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, τους τελευταίους μήνες ορισμένα hedge funds έχουν εκτελέσει ένα σχέδιο, με το οποίο ποντάρουν να προκαλέσουν πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα. Τα hedge funds, όταν οριστικοποιηθούν οι διαδικασίες για το PSI και το haircut 50%, δεν θα συμμετάσχουν εθελοντικά στην αναδιάταξη του χρέους. Θα απαιτήσουν να πληρωθούν για τα CDS, που έχουν αγοράσει. Δηλαδή, έχουν αγοράσει ομόλογα και, ταυτόχρονα, διατηρούν μεγάλες θέσεις σε CDS, με στόχο να προκαλέσουν πιστωτικό γεγονός. Αν ενεργοποιηθούν ρήτρες συλλογικής δράσης, τότε το credit event θα είναι γεγονός. Πολλοί θεωρούν ότι είναι λάθος το ότι ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται στο πιστωτικό γεγονός… Προφανώς από άγνοια, το σύστημα χρειάζεται μια εκτόνωση. Η οποία, για την Ελλάδα, θα έρθει μέσω πληρωμής των CDS.

Μια άλλη παράμετρος, εξίσου σημαντική, είναι ότι, με βάση συγκλίνουσες εκτιμήσεις, ο στόχος να συγκεντρωθούν 100 δισ. ευρώ είναι ανέφικτος. Με βάση πληροφορίες, αν συγκεντρωθούν από την εμπλοκή των ιδιωτών 65-75 δισ. ευρώ, μάλλον θα πρέπει να θεωρείται επιτυχημένη η διαδικασία. Στην Ευρώπη οι ζυμώσεις είναι εντονότατες. Να σημειωθεί ότι οι τράπεζες προτείνουν επιτόκιο 8% και αγγλικό δίκαιο. Η Ελλάδα συζητά επιτόκιο 4,5%, για τα νέα ομόλογα που θα εκδοθούν. (Θα σκεφτείτε και πάλι ότι όλα αυτά αποτελούν τακτικές μιας δύσκολης διαπραγμάτευσης… Όμως…).

ΤΟΥΡΚΙΑ: Η Ελλάδα της «παραχωρεί» μέχρι και τα... τα ψάρια της!

Της ΡΙΤΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ

Πολύτιμο χρόνο αναλώνει η ελληνική κυβέρνηση αναζητώντας το κατάλληλο χωροταξικό για την ιχθυοκαλλιέργεια. Ενώ η γειτονική Τουρκία προβάλλει και εξάγει ψάρια του Αιγαίου, τουρκικής παραγωγής, και, μάλιστα, με επιδότηση. Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε το πολυαναμενόμενο χωροταξικό, αναδεικνύοντας τις στρεβλώσεις και τις χρόνιες αδυναμίες ενός από τους δυναμικότερους και πιο ελπιδοφόρους κλάδους της νέας δεκαετίας.

Ήδη «Επιτροπή αγώνα κατά των υδατοκαλλιεργειών» κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά σε βάρος των συναρμόδιων υπουργών Γ. Παπακωνστανίνου, Ν. Σηφουνάκη, Χ. Καστανίδη, Ε. Βενιζέλου, Μ. Χρυσοχοΐδη, Κ. Σκανδαλίδη, Π. Γερουλάνου και Γ. Ραγκούση, με την αιτιολογία ότι το νέο χωροταξικό βλάπτει τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπεί.

Τα συναρμόδια Υπουργεία Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Ανάπτυξης συνέταξαν το ειδικό πλαίσιο του χωροταξικού, κυριολεκτικά στο πόδι. Το γεγονός αυτό έχει θορυβήσει τον κλάδο, ο οποίος υφίσταται σημαντικές απώλειες εξαιτίας των περιορισμών που τίθενται. Ενώ η πολιτεία αναζητά διεξόδους, προκειμένου να ικανοποιήσει τους απανταχού της χώρας εξωραϊστικούς συλλόγους (όπως Αρσινόη, Αμόνη, Στέκι των δειπνοσοφιστών, Γαία, Αιγιλία, και λοιποί συναφείς) που δεν επιθυμούν τις μονάδες θαλασσοκαλλιέργειας στους πλησίον των οικισμών τους κόλπους, την ίδια ώρα η γειτονική Τουρκία σηκώνει κεφάλι, και μάλιστα με ταχύτατους ρυθμούς, πουλώντας ψάρια του Αιγαίου στις χώρες της Δύσης.

Με τεχνολογία δυτικών προδιαγραφών, και με επιδοτούμενες εξαγωγές, οι Τούρκοι επιχειρηματίες προελαύνουν στις αγορές της Ευρώπης σε τιμές ανταγωνιστικές. Ως προς το περιβάλλον, ο επιχειρηματίας που επιθυμεί να επενδύσει στα τουρκικά παράλια έχει στη διάθεσή του -εκτός από ευνοϊκές συνθήκες- και ένα ξεκάθαρο χωροταξικό σχέδιο. Ήδη οι Τούρκοι επιχειρηματίες μετρούν γύρω στις 60.000 τόνους προϊόντα ιχθυοκαλλιέργειας ετησίως. 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Φτωχές εταιρείες με πλούσιους ιδιοκτήτες!

Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΣΑΤΣΑΡΩΝΗ
 
Τα μεγέθη των εισηγμένων στο Χ.Α. εταιρειών, συνολικά, υπέστησαν πρωτοφανή καθίζηση, κατά τη διάρκεια των εννέα πρώτων μηνών της χρήσης, που ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου. Με δεδομένη την οικονομική κρίση, οι διοικήσεις τους έβγαλαν από τις ντουλάπες τους πιο... κρυφούς σκελετούς. Απαξιώνοντας, πρώτα απ’ όλα, τις ίδιες τους τις επιχειρήσεις, σε μια εξόχως συγκινητική προσπάθεια.

Το πιο σοβαρό, όμως, «ατόπημα-πρόκληση» συνίσταται στο ότι, ακόμα και οι πιο ζημιογόνες εισηγμένες, έδωσαν στο εννεάμηνο τεράστιες αμοιβές σε μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων, και σε διευθυντικά στελέχη, κατ’ επιλογήν. Συνεχίζουν, έτσι, μια πολιτική καταστροφική για τις ίδιες τις επιχειρήσεις, δικαιώνοντας τη ρήση «φτωχές εταιρείες, με πλούσιους ιδιοκτήτες».

Καταστροφική, όμως, και για την ελληνική οικονομία, που δεν εισπράττει φόρους. Και για την αγορά, που στερείται παραγωγής. Αλλά και για τους εργαζόμενους των επιχειρήσεων αυτών. Πριν παρουσιάσουμε ένα χαρακτηριστικό δείγμα 20 εισηγμένων με ζημιογόνα αποτελέσματα και προκλητικές αμοιβές, στις περισσότερες των περιπτώσεων, αρκεί και μόνον να αναφέρουμε την περίπτωση της Alco: εμφάνισε ζημιές 2,876 εκατ. στο εννεάμηνο και είχε αμοιβές 6,189 (!!!) εκατ. ευρώ.

Από το σύνολο των 20 ζημιογόνων εισηγμένων, προκύπτουν ζημιές 642,258 εκατ. ευρώ και αμοιβές -σ’ αυτές τις ζημιογόνες- 71,164 εκατ. ευρώ. Τουτέστιν, οι αμοιβές καλύπτουν το 11% και πλέον των συνολικών ζημιών. Με δεδομένο ότι, συνήθως, τις αμοιβές αυτές τις παίρνουν 4-6 στελέχη και μέλη διοικητικών συμβουλίων, τα ποσά που προκύπτουν είναι πολύ μεγάλα. Και συνιστούν ευθέως πρόκληση για το κοινωνικό σύνολο, για τους μικρομετόχους που είδαν τις περιουσίες τους να εξαϋλώνονται, και το για Δημόσιο, που δεν παίρνει τους αναλογούντες φόρους. Όχι του 25%-45%. Κανονικά, θα έπρεπε οι αμοιβές αυτές να φορολογούνται με διπλάσιους συντελεστές, μήπως αυτή η φάμπρικα σταματήσει κάποια στιγμή, για τα golden boys των επιχειρήσεων με παρόμοια πολιτική.

Αλλά, για να έχετε μια τάξη μεγέθους, δείτε τα παρακάτω νούμερα: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Κρυφή απειλή για το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα η Deutsche Bank

Μπορεί μια γερμανική τράπεζα, και μάλιστα αυτή που έχει για επικεφαλής τον πιο έμπιστο σύμβουλο της Άνγκελα Μέρκελ, σε θέματα χρηματοοικονομικής, να γίνει εκείνη που θα μεταδώσει την ευρωπαϊκή κρίση στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα; 

Σύμφωνα με τον Σάιμον Τζόνσον, καθηγητή του MIT και πρώην επικεφαλής οικονομολόγο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η Deutsche Bank είναι, αυτή τη στιγμή, η μεγαλύτερη κρυφή απειλή, όχι μόνο για το αμερικανικό χρηματοοικονομικό σύστημα, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία.

Η βραδυφλεγής βόμβα που έχει κρύψει η Deutsche Bank στο αμερικανικό χρηματοοικονομικό σύστημα ονομάζεται Taunus. Το όνομα, εμπνευσμένο από μια οροσειρά που βρίσκεται κοντά στα κεντρικά γραφεία της γερμανικής τράπεζας στη Φρανκφούρτη, είναι μάλλον άγνωστο για τους περισσότερους. Όμως, με ενεργητικό που αγγίζει τα 380 δισ. δολάρια, η Taunus είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Federal Reserve, η όγδοη μεγαλύτερη εταιρεία τραπεζικών συμμετοχών στις ΗΠΑ.

Παρά το τεράστιο μέγεθος του ενεργητικού της, η Taunus έχει πολύ χαμηλή κεφαλαιακή επάρκεια. Διαθέτει κεφάλαια μόλις 4,876 δισ. δολαρίων. Κάτι που σημαίνει ότι το ενεργητικό της είναι κατά 78 φορές μεγαλύτερο των κεφαλαίων της.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Πανικός στην τηλεοπτική αγορά, αν κοπούν οι διαφηµίσεις των τραπεζών

Της ΜΑΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗ

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ρευστότητας, για τους επόµενους µήνες, βρίσκονται οι τηλεοπτικοί σταθµοί. Την ίδια στιγµή, η κυβέρνηση δεν παρεµβαίνει, όπως της ζητείται, ώστε να αρθούν οι υποχρεώσεις των καναλιών σε φόρους για το 2011 και το 2012. Και σαν να µην έφταναν αυτά, προέκυψε ο κίνδυνος να διακοπούν τα διαφηµιστικά προγράµµατα από τον τραπεζικό τοµέα!

Σύµφωνα µε πληροφορίες, τις τελευταίες µέρες, στα επιτελεία των σταθµών, τα κορυφαία στελέχη αναφέρονται σε άτυπο non paper από το κλιµάκιο της τρόικας, προς την Τράπεζα Ελλάδας. Μ’ αυτό ζητείται να παγώσουν τα διαφηµιστικά προγράµµατα των τραπεζών, στην τηλεόραση. Είναι ευνόητο ότι η είδηση προκάλεσε σοκ στην ήδη χειµαζόµενη αγορά των media. Μετά το κλείσιµο της στρόφιγγας των δανείων, πιθανή κατάργηση της διαφηµιστικής δαπάνης από τις τράπεζες, θα είναι καταστροφική για την τηλεόραση. Η διαφηµιστική δαπάνη του τραπεζικού κλάδου παρέµεινε, παρά την κρίση, υψηλή. Και, µαζί µε τον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, συντηρεί σε ικανό ποσοστό τα ταµεία της TV.

Το δεύτερο ζήτηµα που προκαλεί πανικό στον κόσµο της τηλεόρασης, είναι τα νέα από τον κρατικό προϋπολογισµό. Παρά τις επαφές µε τα στελέχη του Υπουργείου Επικρατείας της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο προϋπολογισµός, που κατατέθηκε στη Βουλή, κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις. Για το 2012, το οικονοµικό επιτελείο υπολογίζει έσοδα 80 εκατ. ευρώ, από τον ειδικό φόρο τηλεόρασης. Το αίτηµα των ιδιοκτητών ήταν η πλήρης κατάργηση της διάταξης του ειδικού φόρου, που είχε παγώσει για τα δυο προηγούµενα χρόνια. Τα στελέχη, δηλαδή, του Υπουργείου έχουν υπολογίσει ότι η τηλεόραση θα απορροφήσει, για το 2012, από την αγορά της διαφήµισης έσοδα 400 εκατ. ευρώ.

∆εν είναι, όµως, αυτό το µόνο χτύπηµα στην τηλεοπτική αγορά.

Η μεγάλη ήττα των πολιτικών

Με την ορκωμοσία της κυβέρνησης Παπαδήμου, η χώρα γύρισε σελίδα. Ο κύκλος της μεταπολίτευσης πνέει τα λοίσθια. Η παλιά πολιτική τάξη ηττήθηκε κατά κράτος. Επειδή υποχρεώθηκε, και δεν επέλεξε αυτοβούλως, να οδηγήσει τη χώρα στη λύση, που τελικά δόθηκε.

Ηττήθηκε, επειδή οι αρχηγοί και των δύο μεγάλων, ιστορικών παρατάξεων, επιχείρησαν να διαχειριστούν την κρίση με το βλέμμα στραμμένο στις εσωκομματικές ισορροπίες και στη νομή της κρατικής εξουσίας, την (κάποια…) επόμενη μέρα.

Ο Παπανδρέου, τις τελευταίες δύο εβδομάδες, συνέτριψε το παγκόσμιο ρεκόρ συσσωρευμένης πολιτικής γκάφας. Όλα ξεκίνησαν με την αυτοκαταστροφική έμπνευση για το δημοψήφισμα. Και κορυφώθηκαν με την ομοίως απίθανη ιδέα για την πρωθυπουργοποίηση του Φίλιππου Πετσάλνικου. Ενδιαμέσως, εκφωνήθηκαν κάποιες κορόνες κατά των τραπεζιτών, για να καταλήξουμε με έναν τραπεζίτη στο Μέγαρο Μαξίμου!

Γιατί; Επειδή ο Παπανδρέου, κάτω, ασφαλώς, από το βάρος μιας αφόρητης πολιτικής και ψυχολογικής πίεσης, επιχείρησε χειρισμούς υψηλού ρίσκου, και άλλους που απαιτούν τον απόλυτο έλεγχο στις δικές σου δυνάμεις. Από αυτούς που ήξερε να κάνει καλά ο αείμνηστος πατέρας του. Αλλά ο Γιώργος δεν είναι Ανδρέας. Και το 2011 δεν είναι 1981. Γι’ αυτό απέτυχε. Και τώρα βλέπει ακόμη και το κόμμα του να κινδυνεύει… Ο θρυμματισμός δεν απέχει πολύ…

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - CDS: Πώς η Ελλάδα εξουδετέρωσε τα «όπλα μαζικής καταστροφής»

Της Κορίνας Σαμάρκου

Αν τα credit default swaps είναι πράγματι όπλα μαζικής καταστροφής, όπως συχνά χαρακτηρίζονται, τότε η Ελλάδα μπορεί να καυχηθεί ότι τα εξουδετέρωσε. Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου μπορεί να θεωρηθεί ως η εκδίκηση της Ελλάδας, απέναντι σε όσους θέλησαν να ποντάρουν στη χρεοκοπία της. Διατηρώντας τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας, οι Ευρωπαίοι ουσιαστικά πέτυχαν να αναδιαρθρώσουν το ελληνικό χρέος με "κούρεμα" 50%, χωρίς αυτό να θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός. Δηλαδή, χωρίς να πυροδοτηθεί η αποζημίωση όσων αγόρασαν ασφαλιστικά συμβόλαια έναντι μιας ελληνικής χρεοκοπίας, μέσω των CDS.

Αυτή η τεχνικής φύσης λεπτομέρεια της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου προκάλεσε καταιγισμό αντιδράσεων, δημοσιεύματα, αναλύσεις και εκθέσεις επενδυτικών οίκων. Ούτε λίγο ούτε πολύ, τραπεζικοί παράγοντες θεωρούν ότι η ελληνική συμφωνία ακυρώνει τον λόγο ύπαρξης των credit default swaps. Και βάζει ταφόπλακα τουλάχιστον σε ένα κομμάτι αυτής της αγοράς, το ύψος της οποίας αγγίζει τα 26,3 τρισ. δολάρια.

Τα credit default swaps είναι, ουσιαστικά, συμβόλαια που ασφαλίζουν τα ομόλογα. Είτε πρόκειται για ομόλογα επιχειρήσεων ή κρατών. Ο οργανισμός που πουλά το CDS υπόσχεται ότι σε μια ενδεχόμενη χρεοκοπία, θα πληρώσει στον αγοραστή το σύνολο της ονομαστικής αξίας των ομολόγων που έχει ασφαλίσει. Έτσι, τα CDS αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο αντιστάθμισης επενδυτικού κινδύνου. Μπορούν, όμως, να γίνουν και όπλο στα χέρια των κερδοσκόπων. Στα λεγόμενα "naked" trades, ο αγοραστής των CDS δεν έχει στην κατοχή του τα υποκείμενα ομόλογα, αλλά ουσιαστικά, επενδύει στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας.

Πρόκειται για μια αδιαφανή αγορά, καθώς τα συμβόλαια αλλάζουν χέρια σε "over-the-counter" συναλλαγές. Δηλαδή, δεν διαπραγματεύονται σε κάποιο χρηματιστήριο και δεν εκκαθαρίζονται ή καταγράφονται από κάποια κεντρική αρχή.

Η γέννηση των CDS θα πρέπει να αναζητηθεί κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Όμως, η αγορά άρχισε να αναπτύσσεται με εκθετικούς ρυθμούς από το 2003 και μετά. Το 2007, η αξία της άγγιξε το αστρονομικό ποσό των 62,2 τρισ. δολαρίων. Ενώ, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, σήμερα κυμαίνεται κοντά στα 26 τρισ. δολάρια.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Αλήθειες και ψέματα για το πιστωτικό γεγονός και τα CDS

Η αναθεώρηση της συμφωνίας για συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο δεύτερο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας (PSI), ήταν εξαρχής μια πολύ δύσκολη εξίσωση. Ευρωπαϊκές αρχές και τράπεζες καλούνταν να βρουν μια χρυσή τομή. Ουσιαστικά, ένα haircut που θα βελτίωνε, όσο το δυνατόν περισσότερο, τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, χωρίς ωστόσο να ακυρώνει τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας.

Στην πράξη, οι Ευρωπαίοι, και κυρίως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ήταν αποφασισμένοι να αποφύγουν ένα πιστωτικό γεγονός. Δηλαδή, ένα default, που θα πυροδοτούσε την αποπληρωμή των credit default swaps, των συμβολαίων που ασφαλίζουν έναντι μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας.

Το μεγάλο μυστικό πίσω από αυτή την «κόκκινη γραμμή» που σε σημαντικό ποσοστό καθόρισε την πορεία των διαπραγματεύσεων, είναι ότι η Ευρώπη δεν είχε άλλη επιλογή από το να επιδιώξει μια εθελοντική λύση.  

Αν η εφαρμογή του haircut ήταν υποχρεωτική, αυτό θα σήμαινε ότι στο «κούρεμα» θα έπρεπε να υποβληθούν και τα ελληνικά ομόλογα, ονομαστικής αξίας 55 δισ. ευρώ, που έχει αγοράσει η ΕΚΤ. Κάτι τέτοιο θα άφηνε την κεντρική τράπεζα ουσιαστικά χρεοκοπημένη. Οι ζημιές θα εξανέμιζαν το σύνολο των κεφαλαίων της. Κάτι που σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα έπρεπε να βάλουν και πάλι το χέρι στην τσέπη, για να χρηματοδοτήσουν τη λειτουργία της ΕΚΤ.

Ουσιαστικά, η προσπάθεια των Ευρωπαίων να διατηρήσουν τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας, έκανε την Αθήνα «όμηρο» των ιδιωτών επενδυτών. Ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, αλλά και πολλοί από τους κορυφαίους αναλυτές των ξένων οίκων, πρότειναν στην κυβέρνηση να «κουρέψει» τα ομόλογα κατά 60% και να αφήσει απλήρωτα όσα δεν προσφέρονταν από τους κατόχους τους σε αυτή τη συμφωνία. Έστω κι αν αυτό θα ισοδυναμούσε, τεχνικά, με στάση πληρωμών (default).

Αντ’ αυτού, οι Ευρωπαίοι επέμειναν σε έναν τρόπο δράσης που ουσιαστικά επιβραβεύει τους ιδιώτες επενδυτές που δεν συνεισφέρουν στη διάσωση της Ελλάδας, σε βάρος εκείνων που δέχτηκαν να σηκώσουν μέρος από το βάρος της βοήθειας. Το «έξυπνο χρήμα» ή οι λεγόμενοι και «γύπες» των αγορών, δηλαδή τα hedge funds και τα distressed funds, έσπευσαν, το τελευταίο διάστημα, να αγοράσουν τα πάμφθηνα ελληνικά ομόλογα, με την προσδοκία ότι αν δεν τα πρόσφεραν για ανταλλαγή, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να τα αποπληρώσει κανονικά, χωρίς «κούρεμα».

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Δώρον άδωρον το haircut του 50%

Της Κορίνας Σαμάρκου

Το haircut του 50% δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Στην πραγματικότητα, χρειάζεται «κούρεμα» έως και 75% στα ελληνικά ομόλογα, υποστήριζε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την ώρα που κορυφώνονταν οι διαπραγματεύσεις των Ευρωπαίων με τους τραπεζίτες. Οι αναλυτές των ξένων επενδυτικών οίκων αντιπροτείνουν ακόμα πιο γενναίες λύσεις. Σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς, χρειάζεται haircut από 80% έως και… 100% στα ελληνικά ομόλογα, για να επιστρέψουν τα δημόσια οικονομικά σε βιώσιμη τροχιά.

Η τελευταία έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ζητούσε haircut 60% στα ελληνικά ομόλογα. Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε τα τελευταία 24ωρα, αυτό το νούμερο ήταν το αποτέλεσμα ενός σκληρού παρασκηνιακού παζαριού και μιας κόντρας κορυφής. Η έκθεση δημοσιεύτηκε με αστερίσκους που εξέφραζαν την εναντίωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο «κούρεμα». Αντίθετα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θεωρούσε προτιμότερο να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη ελάφρυνση από το χρέος. Στελέχη του μιλούσαν, κατά τη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων, με τις τράπεζες, ακόμα και για haircut 75%.

Με δεδομένο ότι από το «κούρεμα» εξαιρούνται τα χρέη της Ελλάδας προς τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, καθώς και τα ελληνικά ομόλογα που έχει στα χέρια της η ΕΚΤ, οι ξένοι αναλυτές πιστεύουν ότι για να έχει πραγματικό νόημα μια αναδιάρθρωση, θα πρέπει να είναι πολύ πιο γενναία.

Όπως εξηγεί η Citigroup, αν τα δάνεια του επίσημου τομέα εξαιρεθούν από την αναδιάρθρωση, τότε, το haircut καλύπτει τα 239 δισ. ευρώ από τα 362 δισ. ευρώ του συνολικού χρέους. Πρακτικά, ένα «κούρεμα» 50% θα απαλλάξει την Ελλάδα από βάρη ύψους 120 δισ. ευρώ. Επομένως, το χρέος του 2011 θα μειωθεί από το 160% του ΑΕΠ, στο 105%.

Όμως, το κρυφό κόστος του σχεδίου μετριάζει το όφελος για τη χώρα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας 45 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν κεφαλαιακή ενίσχυση για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης. Για να φέρουν το core tier 1 στο 9% (που είναι η απαίτηση των ευρωπαϊκών αρχών), θα χρειαστούν 21 δισ. ευρώ σε νέα κεφάλαια. Με δεδομένο ότι ο κλάδος αδυνατεί να αντλήσει κεφάλαια από την αγορά, είναι σαφές ότι θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω του EFSF. Συνεπώς, η Citigroup υπολογίζει ότι, τελικά, το haircut του 50% ρίχνει το χρέος στο 114% του ΑΕΠ. Έως το 2012, το χρέος θα έχει επιστρέψει στο 130% του ΑΕΠ, αφού η βαθιά ύφεση θα φέρει έλλειμμα περίπου 5%.

Γι’ αυτό και η Credit Suisse υπολογίζει ότι απαιτείται «κούρεμα» 84% στα ομόλογα των ιδιωτών επενδυτών, για να μειωθεί το χρέος στο 90% του ΑΕΠ.

Βαδίζοντας στο πράσινο μίλι...

Οι πληγές στο σώμα της πόλης είναι ακόμη ανοιχτές. Ένας νεκρός (ευτυχώς, όχι από χτύπημα) βαραίνει καταθλιπτικά τον απολογισμό. Η τυφλή και αδιέξοδη καταστροφική βία ξέσπασε, για μια ακόμη φορά, στο κέντρο της πρωτεύουσας, έξω από το Κοινοβούλιο.

Μέσα, η συνεδρίαση έμοιαζε πολύ με εξόδιο ακολουθία: η Λούκα καταψήφισε και είδε την πόρτα της εξόδου -αλλά και όσοι είπαν «ναι», το έκαναν με βαριά καρδιά, δηλώνοντας: «Είναι η τελευταία φορά». Η κυβερνητική πλειοψηφία αποσυντίθεται, αργά και βασανιστικά.

Η Βάσω ψηφίζει, αλλά βάζει δημοσίως όρους στον πρωθυπουργό: να αναλάβει από τη Δευτέρα «πολιτικές πρωτοβουλίες» -στην καθομιλουμένη, δηλαδή, να παραιτηθεί, οδηγώντας τη χώρα σε κυβέρνηση οικουμενική ή σε εκλογές. Ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος έδωσαν και κέρδισαν τη «μητέρα όλων των μαχών». Αλλά με τόσο βαριές απώλειες, που είναι, πλέον, απλώς αδύνατον, έστω και να σκεφτούν την επόμενη…

Την ίδια ώρα, το κράτος έχει «κατεβάσει τα ρολά». Στην είσοδο, η πινακίδα γράφει «Κλειστόν». Τα Υπουργεία βρίσκονται υπό κατάληψη. Οι Δήμοι υπό διάλυση. Οι δημόσιες συγκοινωνίες έχουν παραλύσει. Οι εφορίες και τα τελωνεία δεν δουλεύουν -και συνεπώς, έσοδα δεν μαζεύονται. Τα δικαστήρια δεν λειτουργούν -οδηγώντας εμπράκτως σε αρνησιδικία. Τα σκουπίδια εξακολουθούν να συσσωρεύονται στους δρόμους της Αθήνας, παρά την κωμικοτραγική επιστράτευση που αποφάσισε, αλλά ακόμη δεν μπορεί να εφαρμόσει, η κυβέρνηση. 

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε…

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε… Η τύχη της χώρας κρέμεται σε μια κλωστή -πολύ λεπτή, αδύναμη να αντέξει το βάρος της συγκυρίας… Κι όμως, όλοι εκείνοι που θεσμικά συμμετέχουν, με κρίσιμους ρόλους, στην πολιτική και κοινωνική ζωή δείχνουν απολύτως ανίκανοι να το αντιληφθούν -ή, πάντως, ανήμποροι να ανταποκριθούν στις ανάγκες των καιρών…

Κανείς δεν ακούει την βοή των επερχομένων… Κανείς δεν φαίνεται να συμμερίζεται (εμπράκτως κι όχι με εύκολα λόγια) την αγωνία μιας κοινωνίας βουβής, βυθισμένης στην απόγνωση, που παρακολουθεί τα συμβαίνοντα άναυδη, εξουθενωμένη, απελπισμένη, θρυμματισμένη… Μιας κοινωνίας που φτωχαίνει δραστικά -γιατί, εκτός από τα εισοδήματα, χάνει πια και τις ελπίδες της…

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε… Η κυβέρνηση επιδίδεται σε ένα τυφλό κυνηγητό εσόδων, ανακοινώνοντας κάποιο καινούργιο εισπρακτικό μέτρο κάθε μία ή δύο ημέρες. Και μετράει συνεχώς διαφωνούντες και υπό παραίτηση βουλευτές. Πριν ακόμα στεγνώσει η μελάνη στο προηγούμενο «σχέδιο», πριν ακόμα εισαχθεί στη Βουλή για ψήφιση, συμπληρώνεται με κάτι καινούργιο. Επειδή, προφανώς, κάπου ήταν λάθος ο πρώτος λογαριασμός… Τέτοιο «σχέδιο»!

Κι όταν αποφασίζει να ανοίξει ένα κοινωνικό μέτωπο, για να προχωρήσουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, το κάνει χωρίς να έχει από πριν αποφασίσει πώς ακριβώς θα διαχειριστεί την κρίση και τη σύγκρουση, που αυτονοήτως θα προκύψουν. Τα ίδια με τους ταξιτζήδες, τα ίδια με τους φορτηγατζήδες, τα ίδια και με τα… γενναία παλικάρια του Μπαλασόπουλου, που ξυλοφορτώνουν δημάρχους, πνίγουν την Αθήνα στα σκουπίδια και απειλούν με γενικευμένη αιματοχυσία. Παντού, με το… «βλέποντας και κάνοντας»! Τέτοιο «σχέδιο»!

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε…