"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΑΡΙΑΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αριστεροί θρυμματισμοί

 Της Αγγελικής Σπανού

Για όσους δεν έχουν βιωματική εμπειρία στον χώρο της Αριστεράς είναι δύσκολο να καταλάβουν τις βαθιές αιτίες των έξι διασπάσεων του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 μέχρι σήμερα (ΛΑΕ, Πλεύση, ΜέΡΑ25, Κόσμος, Δημοκράτες, Νέα Αριστερά). Το αντιμνημόνιο έδιωξε τον Λαφαζάνη, την Κωνσταντοπούλου και τον Βαρουφάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τη μνημονιακή στροφή του, αλλά μεταξύ τους γιατί δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν, αν όχι και οι τρεις, τουλάχιστον οι δύο; 

Αφού ο Κόκκαλης έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα για να δημιουργήσει κόμμα πολιτικής οικολογίας, γιατί το εγκαταλείπει τώρα που ο Τσίπρας επιστρέφει ως πολιτικός αρχηγός; 

Η Νέα Αριστερά δημιουργήθηκε μετά το σοκ Κασσελάκη στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά γιατί δεν επέστρεψε αφού τον έδιωξαν; 

Και τώρα που διασπάστηκε και η Νέα Αριστερά γιατί δεν τα βρίσκουν με κάποιο άλλο κόμμα που προήλθε από διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ; 

Και πώς εξηγείται ότι ένας 79χρονος πολιτικός, ο Γ. Δραγασάκης, παίρνει την έδρα της Νέας Αριστεράς από την οποία παραιτήθηκε η Εφη Αχτσιόγλου αλλά ανεξαρτητοποιείται;

Για να φτάσει κανείς κοντά σε μια κάπως πειστική ερμηνεία θα πρέπει να μυηθεί στις προσωπικές διαφορές και στην ιδιοσυγκρασία των πρωταγωνιστών.  

Για το βάθος της αντιπαλότητας Βαρουφάκη – Τσακαλώτου αποκαλυπτικό είναι το βιβλίο του Βαρουφάκη. 

Για τις δυσκολίες της Κωνσταντοπούλου στις συνεργασίες αρκούν οι μαρτυρίες πρώην εργαζομένων και βουλευτών της Πλεύσης Ελευθερίας. 

Για το χάσμα μεταξύ Χαρίτση – Σκουρλέτη, Φίλη – Δούρου, Γεροβασίλη – Βούτση δεν πρόκειται κανείς να βγάλει άκρη παρά μόνο, ενδεχομένως, αν έχει πληροφορίες για το ξεκίνημά τους στην πολιτική, δεκαετίες πριν.

Πολιτικοί τους αντίπαλοι ξεμπερδεύουν επικαλούμενοι αντιεπιστημονικές θεωρίες για εμφύλια πάθη που καταδυναστεύουν, νομοτελειακά, τον χώρο της Αριστεράς.  

Αλλοι, επιρρεπείς στις ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις, ανατρέχουν στους κατά Φρόιντ «ναρκισσισμούς των μικρών διαφορών» και στο «ιδεώδες του εγώ» (τελικός στόχος) που καταλήγει να γίνεται «ιδεώδες Εγώ» (παιδική αίσθηση παντοδυναμίας) με καταστροφικά αποτελέσματα.

Σύντροφοί τους αναγνωρίζουν ότι αυτή η αιματοχυσία προκύπτει από τις πολλές κρύπτες στις οποίες στοιβάζονται μυστικά, ματαιώσεις, απωθημένα και ανομολόγητες φιλοδοξίες. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που πάνω απ’ όλα θέλει να είναι βουλευτής διακηρύττει ότι τον ωθεί η αγωνία του για ιδεολογική καθαρότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Ή άλλος που έχει ηγετικές βλέψεις ορκίζεται στο όνομα των προοδευτικών συγκλίσεων απέναντι στη Δεξιά και την ολιγαρχία.

Με άλλα λόγια, οι περισσότεροι ανάμεσά τους συσκοτίζουν οτιδήποτε παραπέμπει σε προσωπική ατζέντα προβάλλοντας τον εαυτό τους ως φορέα ηθικού πλεονεκτήματος που έχει δίκιο, παλεύει για τους «κάτω», ξέρει την αλήθεια και την υπερασπίζεται περισσότερο από τους πρώην συντρόφους που την αναζητούν κάπου παραπέρα.  

Ηθελαν να αλλάξουν τον κόσμο και κατέληξαν...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η… φρασούλα που περιγράφει την Αριστερά -- Η προσφορά της Έφης

 Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

αχτσιόγλου (η) 1. αυτή που εξαιτίας της ειλικρίνειάς της δεν μπορεί να κρατήσει μυστικό «το ξέρω ότι δεν είσαι άρρωστος και ότι κάνεις κοπάνα και ελπίζω να μην το είπες στην αχτσιόγλου την Εφη» 2. αυτή που προσποιείται αρετές που δεν έχει «αν δεν ήξερα τι αχτσιόγλου είναι μπορεί να πίστευα ότι είναι ευαίσθητη»

Στη συντρόφισσα Αχτσιόγλου η χώρα χρωστά πολλά. Όχι μόνο γιατί ως στέλεχος της κυβέρνησης της Πρώτης Φοράς Αριστεράς αγωνίστηκε ώστε οι πολίτες να μην ξεχάσουν τι σημαίνει κυβερνώσα Αριστερά, αλλά και γιατί με μια απλή φρασούλα περιέγραψε τον πυρήνα των τιμημένων αγώνων των συντρόφων.

Αυτό το «η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά» έδωσε ακόμα και στους πιο αφελείς να καταλάβουν πόσο τρομακτικοί είναι στην πραγματικότητα όλοι αυτοί οι «ευαίσθητοι» και «προοδευτικοί» «δημοκράτες» (όλα σε εισαγωγικά όπως ταιριάζει στους μεγάλους της υποκριτικής).

Και ίσως είναι αυτή η προσφορά που την έκανε να πει ότι η διαδρομή της, η ευαισθησία και η συνείδησή της την οδήγησαν να παραδώσει τη βουλευτική έδρα της. 

Υποθέτω σε ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Επιτέλους ήλθαν!

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Η οχυρά θέσις «Νέα Αριστερά» έπεσε χθες! 

Οι Ελασίτες την κατέλαβαν με μια γιούργια, δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη προσπάθεια.  

Οι περισσότεροι παραδόθηκαν στην ΕΛΑΣ χωρίς να προβάλουν αντίσταση, οι υπόλοιποι πήραν τα βουνά και λένε ότι συνεχίζουν. 

Μη σας κάνει εντύπωση η εξέλιξη. Είναι παράδοση με τους Ελασίτες να ξεκινούν την εκκαθάριση του πεδίου από τους δικούς τους.  

Ούτε όμως να μας κάνει εντύπωση η ευκολία με την οποία έπεσε η Νέα Αριστερά. «Οχυρά θέσις» ήταν μόνο στα χαρτιά. Ενα προσωρινό σχήμα ευκολίας ήταν και την προσωρινότητά του πρόδιδε αμέσως το μινιμαλιστικό σήμα τους: θύμιζε ανθρωπάκι που πατάει μπανανόφλουδα και χάνει την ισορροπία του.

Εκ των αποχωρησάντων, επτά τον αριθμό συνολικά (ίσως και έξι, πραγματικά δεν έχει σημασία…), η Εφη Αχτσιόγλου αποχώρησε, παραδίδοντας και τον μισθό της, δηλαδή, αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε «έδρα». 

Για όσους τυχόν δεν θυμούνται την κ. Αχτσιόγλου, είναι η θλιμμένη γροθίτσα που υψώθηκε ναζιάρικα, όταν ηττήθηκε από τον Στέφανο Κασσελάκη, στην αναμέτρηση για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Περιβόητη, άλλοτε, επειδή συνόψισε την Αριστερά σε εννέα λέξεις: «Η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά».  

Μετά την ήττα της από το «φαινόμενο», η κ. Αχτσιόγλου ήταν πολύ θυμωμένη με τον Αλέξη Τσίπρα και του έκανε μούτρα, επειδή πίστευε ότι εκείνος φύτεψε το Αμερικανάκι, ενώ υπό κανονικές συνθήκες η διαδοχή θα ήταν δική της.  

Τώρα που ο πρώην πρωθυπουργός αναβαπτίστηκε σε Αλέξη Καραμήτρο και μάλιστα με τον βαθμό του Αρχικαπετάνιου της ΕΛΑΣ, η κ. Αχτσιόγλου δεν έχει πρόβλημα.

Για την παραίτησή της από τον μισθό, τη λεγόμενη βουλευτική αποζημίωση στη γραφειοκρατική γλώσσα, η κ. Αχτσιόγλου είπε μόνο ότι «είναι πράξη συνείδησης»!  

Για τον σύζυγό της, επίσης βουλευτή και πρώην υπουργό Δημήτρη Τζανακόπουλο, πράξη συνείδησης ήταν να κρατήσει τον μισθό του. Δεν τον ειρωνεύομαι, κάθε άλλο. Ηταν πράξη συνείδησης να κρατήσει τον μισθό, να το επαναλάβω, γιατί έχουμε και οικογένεια να θρέψουμε, κύριε! Εντάξει;  

Θα ήταν μάλλον πράξη υψίστης ασυνειδησίας, εφόσον μάλιστα το ζευγάρι έχει και ένα παιδί, αν έμεναν και οι δύο χωρίς μισθό.

Οσον αφορά εκείνους που έμειναν με το λάβαρο της Νέας Αριστεράς και πήραν τα βουνά, φυσικά δεν έχουν μέλλον, ούτε καν την αμυδρά ελπίδα των παραδοθέντων στους Ελασίτες. Αξίζει να παρατηρήσουμε, ωστόσο, την αντίδρασή τους. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, συγκεκριμένα, χαρακτήρισε «ανακουφιστικό και απελευθερωτικό» αυτό που συνέβη. Από την περιγραφή που έκανε της δύσκολης συνύπαρξης με τους αποχωρήσαντες, προκύπτει μια κατάσταση μακροχρόνιας δυσκοιλιότητας, ούτως ειπείν, γεγονός που εξηγεί και την επιλογή των συγκεκριμένων επιθέτων.

Εν πάση περιπτώσει, η ανακούφιση που μας περιέγραψε ο κ. Σακελλαρίδης ήταν το αντίθετο του αισθήματος που πλάθει ο Καβάφης στο περίφημο «Περιμένοντας του βαρβάρους».  

Η συνέντευξη του με βοήθησε να καταλάβω το ιδιότυπο ψυχολογικό βάρος που περιγράφει στο ποίημα ο Καβάφης. Είναι το βάρος του βέβαιου τέλους, που αργεί τόσο πολύ να έλθει, ώστε η παράταση του χρόνου να γίνεται μαρτύριο, που κάνει το τέλος να φαντάζει σαν λύτρωση. Σαν λύτρωση, το τονίζω, γιατί υπάρχουν βάρβαροι που απλώς κλέβουν και αρπάζουν (Βησιγότθοι, Οστρογότθοι, Βάνδαλοι κ.ά.), υπάρχουν όμως βάρβαροι που παλουκώνουν (Ασσύριοι, Πάρθοι, Μογγόλοι κ.ά.). Θέλω να πω, ποτέ δεν ξέρεις με τους βαρβάρους. Στην περίπτωση, πάντως, του κ. Σακελλαρίδη, οι βάρβαροι επιτέλους ήλθαν και έφυγε από πάνω του μέγα βάρος!

Τέλειωσαν όλα; Είμαστε βέβαιοι;  

Οχι, γιατί ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Παραγραφές

 Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τι θα είχε γίνει αν η Εφη Αχτσιόγλου είχε δεχθεί την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να ηγηθεί εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ στις δεύτερες εκλογές του 2023; 

Ποια θα ήταν η μοίρα της και η μοίρα του κόμματός της, αν είχε πάρει το ρίσκο; Αν δεν την είχε κρατήσει ο εγωισμός της αυτοσυντήρησης, όπως της καταλογίζει στα απομνημονεύματά του ο πρώην πρωθυπουργός;

Σύμφωνα με τη δική του εκδοχή, η πρόταση είχε μόνο οφέλη για την Αχτσιόγλου: Αν δεν βελτίωνε την επίδοση του κόμματος, η ευθύνη θα ήταν πάλι του Τσίπρα. Θα της είχε όμως μείνει το δαχτυλίδι. Αν τη βελτίωνε, θα πιστωνόταν εκείνη την επιτυχία.

Τελικώς, τα πιστώθηκε όλα ο Κασσελάκης, εκμεταλλευόμενος τη συντηρητική φύση της επίδοξης διαδόχου του Τσίπρα. Η Αχτσιόγλου φάνηκε να είχε πιστέψει ότι το κόμμα, που τότε βρισκόταν ακόμη στην αξιωματική αντιπολίτευση, θα της παραδιδόταν χωρίς πολύ κόπο.

Αδίκησε τον εαυτό της με το να μείνει μέσα στην ασφάλεια του προβλέψιμου – μέσα στην περίμετρο της συριζαϊκής ορθοδοξίας. Ισως πλήρωσε και την επίγνωση κάποιων από τους συντρόφους της ότι με εκείνη στην προεδρία οι ίδιοι δεν θα είχαν ρόλο στο κόμμα.

Κάπως έτσι βρέθηκε τώρα να διασπά τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ – πράξη που δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως διασπαστική, αφού αποτελεί συνέχεια της μακράς διάλυσης που άρχισε πριν από περίπου τρία χρόνια.

Η Αχτσιόγλου και τα λίγα (πρώην) στελέχη της ΝΕΑΡ που αναδείχθηκαν επί τσιπρικής διακυβέρνησης δεν είχαν και πολλές επιλογές. Είχαν να επιλέξουν μεταξύ δύο πατερναλισμών.

Είτε το πατρονάρισμα των δογματικών που έζησαν μια ζωή στο εξωκοινοβουλευτικό περιθώριο και μάλλον νοσταλγούν την ελευθερία του.  

Είτε την αρχηγική επιβολή του Τσίπρα, που φαίνεται διατεθειμένος να τους δεχθεί στο νέο του κόμμα μόνο ως μεταμεληθέντες ασώτους.

Ο τρόπος που ο Τσίπρας έχει οργανώσει την επιστροφή του δείχνει ότι ένα κανονικό κόμμα θα του ήταν τώρα βάρος. Δεν θέλει στον σβέρκο του συνιστώσες και «ομπρέλες» πάνω από το κεφάλι του. Δεν έχει χρόνο να σπαταλήσει σε ομφαλοσκοπικές συνεδριάσεις. Θέλει πρόσωπα που θα στοιχιστούν πίσω του, σε ένα εκλογικό Blitzkrieg, που θα κατοχυρώσει στην κάλπη μια θέση στο πολιτικό σύστημα και μετά θα δει τι θα κάνει με αυτή.

Με τους σκουρλετοφίληδες στο πεζοδρόμιο ή με τον Τσίπρα στη Βουλή – έστω και σε ρόλο συντροφικού διακόσμου;

Για μια πολιτικό που μόλις έκλεισε τα 40, χωρίς να έχει ακόμη προλάβει να δικαιώσει τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί για το πρόσωπό της, η απάντηση στο δίλημμα δεν είναι δύσκολη.

Ο Ιούνιος του 2026 θα μπορεί να σημάνει...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Άσε την ιδεολογία και πιάσε την καρέκλα

 Του Ηλία Ψυχογιού

ilpsychogios@gmail.com 

Τι ωραία που είναι η Αριστερά όταν ενώνεται. Ή μάλλον, όταν διασπάται για να ξαναενωθεί. Ή όταν διασπάται από αυτό που ξαναενώθηκε για να ξαναδιασπαστεί προς κάτι "καινούριο” με παλιό αρχηγό που μόλις ιδρύθηκε.  

Πραγματικά, το σενάριο είναι καταιγιστικό και δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις. Αν ήταν πραγματική τηλεοπτική σειρά, θα ήταν είτε οι "Οικογενειακές ιστορίες” είτε η "Εσμεράλδα”!

Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες ενός πολιτικού φαινομένου που θα μπορούσε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια ως "μεταμοντέρνος κανιβαλισμός καρεκλών". 

Η Νέα Αριστερά, το κόμμα που γεννήθηκε από τη μεγάλη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, διαλύθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα και επτά από τους έντεκα βουλευτές της "έφτιαξαν βαλίτσες” και κατευθύνθηκαν προς τον νέο σταθμό της πολιτικής τους διαδρομής: τον Αλέξη Τσίπρα και την "Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη". Μαζί τους και εκατοντάδες στελέχη. 

Η Έφη Αχτσιόγλου μάλιστα, παραιτήθηκε ακόμα και από βουλευτής. Είναι η ίδια Έφη Αχτσιόγλου η οποία, σύμφωνα με μαρτυρίες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη την ήττα του 2023 "μπούκαρε” στο γραφείο του Τσίπρα μαζί με τον Δημήτρη Τζανακόπουλο και "απαίτησαν” το κόμμα.  Δεν είναι ότι τους έπιασε ξαφνικά συστολή. Απλώς βρήκαν καλύτερη πιθανότητα για καρέκλα.

Και εδώ αρχίζει η μεγάλη ειρωνεία.

Για χρόνια ολόκληρα, προτού η "κυβερνώσα αριστερά” ανέβει στην εξουσία το 2015, η Αριστερά ύψωνε το δάχτυλο. Όχι ένα απλό δάχτυλο – το δάχτυλο της ηθικής. "Εμείς έχουμε ηθικό πλεονέκτημα”, έλεγαν. "Εμείς δεν είμαστε σαν εσάς τους διεφθαρμένους”. "Εμείς είμαστε η καθαρότητα, η αξιοπρέπεια, η πούρα ιδεολογία”. Οι άλλοι ήταν όλοι νεοφιλελεύθεροι, μνημονιακοί, γερμανοτσολιάδες, καρεκλοκένταυροι, διεφθαρμένοι.  

Εκείνοι;  

Αγνοί. Αριστεροί. Με όραμα.

Και μετά ήρθε η εξουσία. Και μετά ήρθαν τα μνημόνια που υπέγραψαν. Και μετά ήρθαν η καλοπέραση, τα οφίτσια, τα βουλευτικά αυτοκίνητα και οι παροχές, τα incognito ταξίδια στο Παρίσι για ραντεβού με τους Ρότσιλντ, οι σκανδαλώδεις διαγωνισμοί για τις εθνικές οδούς, τα τηλεοπτικά κανάλια που "μοιράστηκαν”. 

Το "ηθικό πλεονέκτημα” αποδείχθηκε τελικά ένα πολύ ελαστικό ύφασμα το οποίο ίσα ίσα που κάλυπτε τα επίμαχα σημεία.

Σήμερα η εικόνα είναι τραγελαφική. Στελέχη που πριν από λίγα χρόνια έβριζαν τον Τσίπρα ως "αυταρχικό” και "προδότη της Αριστεράς”, τώρα τρέχουν να προλάβουν την είσοδο στο νέο του κόμμα. Άλλοι που ίδρυσαν τη Νέα Αριστερά για να "σώσουν τις αξίες και την ιστορία του κόμματος”, διαπίστωσαν ότι οι αξίες χωράνε καλύτερα σε ένα καινούργιο βουλευτικό αυτοκίνητο. 

Και η ιδεολογία κύριε; 

Μια λεπτομέρεια. Το σημαντικό είναι να βρεθείς στη σωστή πλευρά της αίθουσας όταν ο ταξιθέτης κάνει παιχνίδι.

Η αείμνηστη Μαλβίνα Κάραλη το είχε πει πριν από χρόνια με τον πιο γλαφυρό τρόπο: "Τελικά τι είναι ο Συνασπισμός; Πέντε-έξι κώλοι που ψάχνουν για καρέκλα”.  

Δεν ήταν υπερβολή αλλά προφητεία. Και η προφητεία αυτή επαληθεύεται κάθε φορά που ο χώρος αυτός αποφασίζει να "ανανεωθεί”.

Το πιο αστείο είναι ότι όλη αυτή η κινητικότητα συνοδεύεται από τα ίδια βαθυστόχαστα κείμενα για "ενότητα της Αριστεράς”, "προοδευτικό μέτωπο” και "αντίσταση στη δεξιά”. Λες και η ενότητα είναι ζήτημα του ποιος θα καταλάβει το καλύτερο γραφείο και όχι ζήτημα ιδεών και πραγματικών αξιών. Και μόλις η πρώτη δημοσκόπηση έδειξε ότι ο Τσίπρας ανεβαίνει και έχει ρεύμα, οι καρέκλες άρχισαν να τρέμουν και οι αρχές μαζί με τις αξίες να προσαρμόζονται με ευκολία.

Όλο αυτό το θέατρο δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, μόνο που εδώ έχει μία ιδιαίτερη γεύση. Γιατί η Αριστερά στην Ελλάδα δεν έχασε ποτέ την ικανότητά της να κηρύττει από το ηθικό βάθρο στο οποίο η ίδια είχε ανεβεί, ενώ ταυτόχρονα παζάρευε θέσεις. Και όταν το βάθρο γκρεμίζεται, αντί να αναστοχαστεί, απλώς ψάχνει για καινούργιο βάθρο - ιδανικά με θέα το Μαξίμου.

Υπάρχουν εξαιρέσεις σε όλη αυτή την κωμωδία; 

Ναι. Ο Παύλος Πολάκης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Νίκος Παππάς και άλλοι. Τους το αναγνωρίζω και ας έχω δεύτερες σκέψεις για τους λόγους που δεν συμπαρατάσσονται με τον Αλέξη Τσίπρα. Ίσως να αντιλαμβάνονται ότι δεν χωρούν στο κόμμα ΙΚΕ και δεν θέλουν να εξευτελιστούν. Κάτι είναι και αυτό.  

Άσε λοιπόν την ιδεολογία, σύντροφε και πιάσε την καρέκλα. Το μόνο σταθερό σε αυτό το παιχνίδι είναι η κίνηση των καθισμάτων και η βεβαιότητα ότι αύριο θα βρεθούν ξανά ορισμένοι από τους μετακινούμενες να μιλήσουν για "ηθικό πλεονέκτημα”.

Αλλά αντί για τον σεβασμό που υπήρχε στο παρελθόν, θα εισπράξουν...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίο-ΕΛΑΣιτες-REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: «Αφετε τα παιδία…»

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ 

Οφείλω να αναγνωρίσω, απ’ όλη αυτή τη φασαρία με την οποία μας απασχολεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι περισσότερη εντύπωση μου έχει κάνει η παιδική αθωότητα της κ. Αχτσιόγλου.  

Υπήρξε η Ιφιγένεια της ανανέωσης που προετοίμαζε για τον εαυτό του ο κ. Τσίπρας μετά την αποχώρησή του. Θα άφηνε πίσω του τη ριζοσπαστική Αριστερά, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, θα στρεφόταν προς τη σοσιαλδημοκρατία, χωρίς βέβαια να ξέρει κανείς ποιες διεργασίες γίνονταν στη συνείδησή του και ποιες σχέσεις είχαν αυτές με την πολιτική και την ιδεολογική κατεύθυνση του χώρου. Το μόνο που ήταν γνωστό ήταν εκείνο το 17,5% της ήττας στις δεύτερες εκλογές που εξόργιζε τους συντρόφους του και υπονόμευε τη θέση του. Η φασαρία της αμφισβήτησης δεν κράτησε πολύ. Ο ίδιος παραιτήθηκε και στις εσωτερικές εκλογές που προκηρύχθηκαν για τη διαδοχή του φρόντισε να εκλεγεί ένας τύπος αγνώστων λοιπών στοιχείων, ο οποίος συμπεριφερόταν σαν ο ΣΥΡΙΖΑ να ήταν το Κλαμπ Μεντιτερανέ της Αριστεράς.  

Ως γνωστόν τον έλεγαν Κασσελάκη, ήταν παντρεμένος με άνδρα και είχε σκύλο. 

Θύμα του ήταν η κ. Αχτσιόγλου, η οποία έχασε τις εσωκομματικές εκλογές και αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ για να ιδρύσει με άλλους συντρόφους της το πραγματικό διάδοχο σχήμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς. 

Λεγόταν Νέα Αριστερά και το κακόμοιρο μας βγήκε φυματικό. Το εγχείρημα δεν ατύχησε απλώς. Hταν μια σκέτη δυστυχία να τους βλέπεις στο Κοινοβούλιο, όπου είχαν εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τώρα λέγονταν αλλιώς.

Ωσπου ήρθε η ημέρα της επιστροφής του κ. Τσίπρα. Hταν ένας καινούργιος Τσίπρας, επιτέλους ίδιος με αυτόν που μας κυβέρνησε για πέντε χρόνια. 

Hταν καινούργιος γιατί είχε ξαναβρεί τον εαυτό του, που νομίζαμε πως τον είχε χάσει και τον έψαχνε πειραματιζόμενος με τα νεύρα των οπαδών του και των πρώην συντρόφων του.  

Τώρα έκανε κόμμα με γραφεία και υπολογιστές και δήλωσε: «Aφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με…». 

Η κ. Αχτσιόγλου, η οποία για το καλό της Αριστεράς ξεχνάει τις προσωπικές της πικρίες και βλέπει τον Τσίπρα καθισμένο στο βάθρο του ηγέτη από όπου κι αν τον κοιτάξεις, όχι μόνον εγκατέλειψε τη Νέα Αριστερά, αλλά παραιτήθηκε και από βουλευτής. Ξέχασε και τον Κασσελάκη και τον Πολάκη και προτιμά να περιμένει ώσπου να καταταγεί στην ΕΛΑΣ. Καθησύχασε πάντως τις ανησυχίες μας διαβεβαιώνοντάς μας ότι δεν θα σταματήσει να ασχολείται με την ενεργό πολιτική. Δεν είναι καιρός για να μένεις σπίτι σου όταν ο Τραμπ δεν μπορεί να καταλήξει σε μια βιώσιμη συμφωνία με τους Ιρανούς. 

Η Αριστερά μάς προσφέρει γενναιόδωρα καβγάδες, παράγει φασαρία, γενικά κάνει ό,τι μπορεί για να τη θυμόμαστε. Και κρύβει επιμελώς ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία (με τη ματιά του Θοδωρή Δημητρίου)


Uploaded Image 

 Uploaded Image

 Uploaded Image

 Uploaded Image

 Uploaded Image

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Ιουνίου 06, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Ιουνίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Πίσω απ’ την παραίτηση

 

Του Άρη Αλεξανδρή

Η παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση από την προεδρία της Νέας Αριστεράς είναι ένα περίεργο είδος επικαιρότητας: εκφράζει μεν την τρέχουσα κατάσταση ενός αριστερού σχηματισμού, αλλά περιγράφει και ένα διαχρονικό διλημματικό πρόβλημα της Αριστεράς εν γένει: εξωστρέφεια εναντίον εσωστρέφειας· «άνοιγμα» στους πολίτες εναντίον περιχαράκωσης στη χορεία των εκλεκτών.

Η αμφιταλάντευση αντιπροσωπεύει μια υπαρξιακή συνθήκη του χώρου, με την οποία αργά ή γρήγορα έρχονται αντιμέτωπα όλα τα αριστερά κόμματα. Μένουμε αγνοί και μικροί ή νοθεύουμε λίγο τα φρονήματά μας και μεγαλώνουμε;

Ο Χαρίτσης έδωσε την απάντησή του με διάφορους ευφημισμούς που τεχνηέντως αποκρύπτουν τις θυσίες του προσδοκώμενου γάμου: «μέτωπο απέναντι στη Δεξιά», «διαρκής ρευστότητα», «προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο».

Ο πρώην πρόεδρος στοιχειοθετεί με την απαραίτητη σοβαροφάνεια και το απαιτούμενο φόβητρο (τον αιώνιο κίνδυνο της Δεξιάς) μια φιλοδοξία που στον αριστερό χώρο είναι ακόμη ταμπού: την κυβερνητική.

Η προσπάθειά του να πείσει τους συντρόφους του να «ανοιχτούν» σε συνεργασίες, με σκοπό η παράταξη να εξελιχθεί σε κάτι ανώτερο του πομπού δογματικής διαμαρτυρίας, προσέκρουσε στην παραδοσιακή αντιπάθεια της Αριστεράς προς ό,τι αλλοιώνει την καθαρότητά της. Δεν είναι όμως μόνο η παράδοση το θέμα εδώ· είναι και οι πολύ νωπές αναμνήσεις του «πρώτη φορά Αριστερά». Κάποιοι μπορεί να ξέχασαν, αλλά κάποιοι άλλοι θυμούνται.

Το σωστό βέβαια είναι να αναγνωρίσει κανείς στην κίνηση του Χαρίτση την πολιτική ωριμότητα και τη διάθεση για υπερβάσεις, που όλοι αξιώνουν από τα ακραιφνώς αριστερά κόμματα, αλλά τα τελευταία σπανίως δείχνουν. Οποιοι καταλογίζουν στην Αριστερά ότι ζει στο παρελθόν, εγκλωβισμένη σε ιδεοληψίες, οφείλουν τουλάχιστον να παραδεχθούν ότι στη Νέα Αριστερά υπήρξαν πρόσωπα που επιχείρησαν να ανατρέψουν τον κανόνα της αριστερής πολυδιάσπασης και των αγεφύρωτων θεωρητικών διαφορών. Ομως το ιστορικό παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ και ολόκληρος ο κύκλος του, από την άνοδο έως την πτώση, είναι πολύ πρόσφατα για να αγνοηθούν.

Η επικρατούσα συνιστώσα της Νέας Αριστεράς που αντιστέκεται στην τσιπρική επαναπροσέγγιση ίσως βασίζει την άρνησή της στον ρεαλισμό και όχι στην πνευματική καθήλωσή της.

Να συγκροτήσει το κόμμα κοινό μέτωπο με την επερχόμενη πολιτική πρωτοβουλία Τσίπρα, για να επιτύχει τι ακριβώς;

Ακόμη ένα προσωποπαγές πυροτέχνημα με καιροσκοπικά κίνητρα, χωρίς αξιακές βάσεις;

Ποια θα είναι η ταυτότητα του ετερόκλητου συνασπισμού ατόμων και χώρων που ονειρεύονται οι αρχιτέκτονες της πολυπόθητης ένωσης;

Θα έχει λίγο από αριστερά για το στοιχείο του ριζοσπαστισμού, λίγο από κέντρο για το στοιχείο του πραγματισμού, λίγο από αγανακτισμένους ανεξαρτήτως πολιτικού προσήμου, για το στοιχείο της μαζικότητας. Μα αυτός ο συνδυασμός επιχειρήθηκε ήδη, απέτυχε και αποδοκιμάστηκε. Γιατί να επανέλθει στη ζωή με το ζόρι;

Η ερμηνεία της κρίσης στη Νέα Αριστερά μέσα από αμιγώς ιδεολογικό πρίσμα είναι ενδεχομένως υπερβολικά ρομαντική και επιεικής. Μιλάμε πάντα για ένα κομματικό σπάραγμα του μνημονιακού και εθνικολαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑ, που συγκυβέρνησε προθύμως με τον Πάνο Καμμένο.

Οταν τα μέλη της Νέας Αριστεράς κλήθηκαν να αποδείξουν εμπράκτως την αφοσίωσή τους στα ιδεώδη τους, είχαν άλλα πράγματα στο μυαλό τους· είχαν εξουσία.

Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι η κρίση αυτή δεν είναι απότοκο μόνο ιδεολογικής διαφωνίας, αλλά και πανικού επιβίωσης. Οταν το πλοίο βυθίζεται, η κάθε πλευρά διαλέγει το σωσίβιο που της ταιριάζει καλύτερα:

Οι υπέρ της αυτονομίας δεν στρέφονται στην αυτονομία επειδή έχουν τάχα κάποιο αυτόνομο σχέδιο· απλώς εξετάζουν την εναλλακτική τους και φοβούνται ότι σ’ αυτήν δεν έχουν θέση – άλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας δεν σκοπεύει να υποδεχθεί τους κατόχους των «παλιών διαβατηρίων» στη νέα του εποχή.

Οι ανοιχτοί στις συνεργασίες δεν απέκτησαν ξαφνικά το όραμα συνύπαρξης που επί Κασσελάκη δεν υπήρχε ούτε ως υποψία· αυτοί ανησυχούν ότι αν δεν απορροφηθούν από κάποιον ισχυρότερο φίλο, θα σταματήσουν να υπάρχουν πολιτικά.

Η Νέα Αριστερά προέκυψε από την ανάγκη των στελεχών της να διασωθούν και τώρα…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ημιαυτονομήθηκαν και περιμένουν

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Αυτή τη φορά όλα τελείωσαν μελιστάλαχτα. Χώρισαν με εγκώμια. Ισως επειδή ο χωρισμός είχε προδιαγραφεί πριν από δύο μήνες, όταν η άποψη του προέδρου είχε καταψηφιστεί στο συνέδριο του κόμματος. Ετσι, βελούδινα και αγαπησιάρικα, ο Αλέξης Χαρίτσης παρέδωσε τα ηνία της Νέας Αριστεράς στον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, χωρίς το κόμμα να επιβεβαιώσει την παράδοση των εμφύλιων σφαγών μεταξύ συντρόφων. Χωρίς να επιβεβαιώσει (εντελώς) τον κανόνα, ότι όσο πιο αναιμική είναι η επιρροή των αριστερών κομμάτων στην κοινωνία, τόσο πιο σφοδρές μπορεί να ξεσπούν οι διαμάχες στο εσωτερικό τους.

Εδώ η αβρή διαμάχη δεν είχε, πέραν της αβρότητάς της, τίποτε πρωτότυπο.

Η πλειοψηφία της Νέας Αριστεράς, της οποίας ηγείται πλέον ο Σακελλαρίδης, βλέπει τις συνεργασίες όχι ως διέξοδο, αλλά ως επιμόλυνση. Η εκλογική αποτυχία (καταγεγραμμένη στις ευρωεκλογές αλλά και προδιαγραφόμενη σε όλες τις δημοσκοπήσεις) δεν είναι λόγος ανοίγματος. Αντιθέτως. Ετσι μικρό που είναι το κόμμα, αν συνεργαστεί θα εξαφανιστεί. Θα απορροφηθεί από τον μεγαλύτερο φορέα. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Γαβριήλ, ο Τσακαλώτος, ο Βούτσης, ο Φίλης, ο Σκουρλέτης δεν θα έχουν πια κόμμα. Θα έχουν, πάλι, στην καλύτερη περίπτωση συνιστώσα.

Δεν τους ενδιαφέρει άραγε ότι το κόμμα μόνο του θα απομείνει μια εξωκοινοβουλευτική σκιά;

Φυσικά και όχι. Σε αυτούς τους κύκλους της Αριστεράς, η αποτυχία είναι τεκμήριο γνησιότητας. Είναι πιστοποιητικό ιδεολογικής παρθενίας. Τα στελέχη αυτά προορίζονται από την πολιτική τους κουλτούρα να είναι μάρτυρες και όχι παράγοντες. Ναι, κυβέρνησαν επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλά βίωσαν την εξουσία ως οδυνηρό συμβιβασμό, από τον οποίο τώρα αναρρώνουν.

Γι’ αυτό και ο Γαβριήλ –ο πρώτος που έφυγε για να μη λεκιάσει τη συνείδησή του– είναι ο ιδανικός κληρωτός αυτής της τάσης: Το κόμμα αξίζει να διατηρηθεί ως κέντρο αποτοξίνωσης και αποκαθαρμού από την εξουσία.

Ο Χαρίτσης και οι φίλοι του (Αχτσιόγλου, Τζανακόπουλος, Ηλιόπουλος) δεν θα μείνουν στο πουργατόριο. Δεν θα φάνε εκεί τα νιάτα τους. Η απόφασή τους να αποχωρήσουν –δεδομένη μετά την παραίτηση του Χαρίτση– μπορεί να σημαίνει ότι από σήμερα θα περιμένουν το νεύμα του Τσίπρα για να κατέβουν από τον εξώστη.

Μπορεί και όχι, αν ο πολιτικός τους «πατέρας» επιμείνει σε έναν σωφρονιστικό πατερναλισμό απέναντί τους.

Προφανώς έχουν λόγους να πιστεύουν ότι οι ίδιοι, παρά την ηλικία τους, έχουν ήδη το βιογραφικό για να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους – έχουν κυβερνητική εμπειρία, αλλά και ήττες από εκείνες που το κλισέ λέει πως «σε ωριμάζουν». Εχουν βγάλει το σχολείο όχι μόνο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά και…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

(NEO)ΑΡΙΣΤΕΡΑ-(ΠΑΛΑΙΟ)ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Να διαλυθούν ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά»

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Αυτό το πρωτοφανές ζήτησε ο στενός συνεργάτης του Α. Τσίπρα, ο κ. Γιώργος Βασιλειάδης.  

Δε θυμάμαι να υπάρχει ανάλογο ιστορικό προηγούμενο. 

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι: Και γιατί να διαλυθούν; 

 Για να εμφανιστεί ο ηγεμόνας Τσίπρας που θα ενώσει τον χώρο. Αυτή η απαίτηση αποκαλύπτει και τις δυσκολίες του εγχειρήματος του πρώην πρωθυπουργού να επιστρέψει δριμύτερος και από θέση ισχύος στην κεντρική πολιτική σκηνή. Διότι αυτό που θα μετρήσει - όπως έχει γραφεί κατά κόρον –είναι αν θα καταφέρει να κατακτήσει τη θέση του ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον τρίτο δεν το υπολογίζει κανένας. 

Και ο Α. Τσίπρας θέλει να παίξει εκ του ασφαλούς και χωρίς πρόσθετα ρίσκα. Γνωρίζει πως ακόμα και αυτό το 1% της Νέας Αριστεράς μπορεί να καθορίσει τη μοίρα του και επιδιώκει να το απορροφήσει δια της εξαλείψεως.  

Επίσης με την αυτόνομη παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ - με τις όποιες δυνάμεις του - το κυνήγι της δεύτερης θέσης είναι άπιαστο όνειρο. 

Τι του απομένει;  

Να ζητήσει, με το θράσος που του περισσεύει, να διαλυθούν αυτά τα δύο κόμματα για να πετύχει αυτός τον στόχο του. Δεν του αρκούν οι προσχωρήσεις στελεχών, θέλει την πλήρη διάλυση και πιθανόν και την πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία αυτών των κομμάτων ( βλ. κτίριο Κουμουνδούρου).

Ξέρετε τι μου θύμισε; 

 Τον άνακτα της σοσιαλδημοκρατίας που όταν αποφάσισε να επαναδιεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος του, πριν από πέντε χρόνια, ενημέρωνε για αυτή την πρόθεσή του τους συνυποψηφίους του ώστε αυτοί να αποσυρθούν. Και εντάξει, εκείνος ήταν άνακτας. Ο Τσίπρας τι είναι και προβάλλει αυτήν την θρασεία απαίτηση; 

Δε βλέπω οι σχολιαστές να αναφέρονται στην απόφαση του ΠΑΣΟΚ για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές. Ξόδεψαν πολύ μελάνι για το ότι δε θα συνεργαστεί μετεκλογικά με τη Νέα Δημοκρατία, όμως πιο σημαντικό είναι το γεγονός πως έκλεισε την πόρτα για τη συγκρότηση ενός μετώπου με τη ριζοσπαστική Αριστερά. 

Γιατί είναι πιο σημαντικό αυτό το γεγονός; 

Διότι αφήνει τον Τσίπρα εντελώς ξεκρέμαστο. Εκ των πραγμάτων του ορίζει τον πολιτικό χώρο εντός του οποίου θα κινηθεί και αυτός είναι περιορισμένος. 

Έτσι, δεν είναι τυχαίο πως η πρόταση - απαίτηση του κ. Γ. Βασιλειάδη έρχεται την επομένη του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτόν τον μίζερο και υπό κατάρρευση χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι υποχρεωμένος να δραστηριοποιηθεί εκ νέου ο Α. Τσίπρας.  

Είναι αυτονόητο πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Γιάνης Βαρουφάκης δε θέλουν να τον δουν ούτε ζωγραφιστό, το ίδιο και ο Π. Πολάκης και πλειάδα πρωτοκλασάτων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο κ. Βασιλειάδης έριξε τη ρουκέτα του. Ο Α. Τσίπρας θα επανέλθει, όχι όμως με δημόσια πρόσκληση, αλλά...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Παρασκευή, Απριλίου 03, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Υπό κατεδάφιση ο ΣΥΡΙΖΑ, τα «κατεδαφιστέα» στον Αλέξη

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Ένα αργόσυρτο πολιτικό μαρτύριο… ενταφιασμού, υφίστανται αι γενεαί πάσαι του ΣΥΡΙΖΑ. Η πλειοψηφία της ηγετικής ομάδας και των κομματικών στελεχών αναμένουν εναγωνίως ένα νεύμα του Αλέξη Τσίπρα για να προστρέξουν υπό την σκέπη του στο νέο κόμμα.

Η ανακοίνωση του οποίου είναι χρονικά απροσδιόριστη και μεταβαλλόμενη, αφού η αναγγελία του πιθανολογείτο αρχικά για τις αρχές της Άνοιξης, ύστερα πήγε για μετά το Πάσχα και τώρα ορίζεται ως χρόνος ανακοίνωσης οι αρχές του Φθινοπώρου.

Αυτή η χρονοκαθυστέρηση έχει αντανάκλαση  και στην  ποιοτική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο πρόεδρος  Σωκράτης Φάμελλος και η πλειοψηφία των στελεχών διατελούν «ωσεί  παρόντες» στο κόμμα, εν αναμονή  της μετάβασής τους.

Ο Φάμελλος στην Κεντρική Επιτροπή  επανέλαβε την ανάγκη ότι «για να βγει η χώρα στο ξέφωτο μόνος δρόμος είναι η ενότητα και η ανασύνθεση για τη δημιουργία του προοδευτικού πόλου».

Και ποιος θα άρχει αυτού του «προοδευτικού πόλου»;

Παρότι πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος της ευρύτερης Αριστεράς,  όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαίρεσε εαυτόν.

Εναπόθεσε το σκήπτρο στον Αλέξη Τσίπρα  λέγοντας  ότι ο  ρόλος του σε αυτή την προσπάθεια είναι  «καθοριστικός».

Με ευκρινέστερο τρόπο είχε παραδώσει την αρχηγία και ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος  Κώστας Ζαχαριάδης λέγοντας ότι ο αρχηγός ενός συμμαχικού  σχήματος θα είναι αυτός  που μπορεί να πάει καλύτερα και  αυτός είναι ο Τσίπρας.

Επεξήγηση: Αναφέρουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ως το μεγαλύτερο κόμμα της ευρύτερης Αριστεράς και όχι το ΚΚΕ, αφενός ανήκει σε δικό του ιδιαίτερο «σύμπαν», αφετέρου γιατί είναι εκτός συζήτησης συμμαχιών. Άλλωστε όπως είπε κάποτε η Αλέκα Παπαρήγα «Εμείς δεν είμαστε αριστεροί. Είμαστε κομμουνιστές».

Στα σχέδια όσων είναι έτοιμοι να αυτομολήσουν προς τον Αλέξη αντιτίθεται ο Παύλος Πολάκης και οι συν αυτώ. Στην Κεντρική Επιτροπή το Σάββατο κατέθεσαν  κείμενο με 35 υπογραφές, στο οποίο αιωρούνταν κατηγορίες  για υπόγειες διεργασίες που οδηγούν στην αποδυνάμωση ή και διάλυση του κόμματος:

 

«Θα πρέπει να γίνει σαφές  ότι η προσπάθεια για τη δημιουργία μιας νικηφόρας εκλογικής συμμαχίας  δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε  κομματική παράλυση ή αδράνεια… όσοι απεργάζονται  σενάρια διάλυσης να ξέρουν ότι θα μας βρουν απέναντι», έγραφαν.  Και το μήνυμα έκλεινε  με το αντρεϊκό  απόφθεγμα «Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χαρίζεται, δεν κληρονομείται, δεν τεμαχίζεται σε τιμάρια» (σ.σ. γεμάτοι φραστική ευρηματικότητα οι σύντροφοι. Ανασύρουν μια φράση του Αντρέα  από το 1994 για να προειδοποιήσουν εσωκομματικούς αντιπάλους!).

Ο Πολάκης και ο κύκλος του γνωρίζουν  ότι δεν έχουν θέση στην «αυλή» του Αλέξη. Θα πορευτούν μόνοι τους. Είναι αποφασισμένοι αλλά δικαίως συνοδεύονται από ένα δίκιο και έναν φόβο.

Το δίκιο τους αφορά στην επισήμανση του πλήρους ετεροκαθορισμού που υφίσταται το κόμμα  από τα κέφια του Αλέξη. Και δικαίως διερωτήθηκε ο Πολάκης  εάν δεν κατέβη για όποιον λόγο ο Τσίπρας, το κόμμα θα σταματήσει να υπάρχει; Δεν θα κατέβη στις εκλογές;

Ο δε φόβος συνίσταται με το ενδεχόμενο η μετακόμιση να μεταφέρει αυθαίρετα και αντιδεοντολογικά και την κομματική περιουσία. Ήτοι την επταώροφη πολυκατοικία της πλατείας Κουμουνδούρου όπου στεγάζονται τα κεντρικά γραφεία του κόμματος, την κρατική επιχορήγηση, καθώς και τα κομματικά media, την εφημερίδα «Αυγή» και το ραδιόφωνο «Στο κόκκινο».

Και έτσι ο έτερος «πόλος», αυτός  Πολάκη κατέβει στις εκλογές με την ξεθωριασμένη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χωρίς την ελάχιστη δύναμη πυρός. Τα «mainstream media» δεν θα τον παίζουν συν τοις άλλοις και λόγω... αμοιβαίας εκτίμησης. Ο ίδιος τα αποκαλεί «βοθροκάναλα» και όλους τους δημοσιογράφους «πετσωμένους».

Το ίδιο όμως ταλανίζεται και η αλτέρα παρς. Ίσως και εντός της εβδομάδας ο Αλέξης Χαρίτσης υποβάλλει την παραίτησή του από τη προεδρία της Νέας Αριστεράς. Ως πρόεδρος έχει πετύχει το αξιομνημόνευτο: να έχει μαζί του την πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και εναντίον του την πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής.

Ο ίδιος όπως και αρκετοί της πλειοψηφίας της Κ.Ο. μεταξύ των οποίων και η Αχτσιόγλου, θα οδεύσουν προς το κόμμα του Αλέξη, ενώ το κόμμα θα αναλάβει ο Γαβριήλ Σακελαριδης. Αυτός θα έχει μαζί του την πλειοψηφία της Κ.Ε. αλλά εναντίον του την πλειοψηφία της Κ.Ο! 

Αυτό δεν τον πτοεί. Ούτως ή άλλως με τη συνεπικουρία των Τσακαλώτου, Φίλη Σκουρλέτη κ.α. ψάχνει την κολυμβήθρα να βαπτιστεί εκ νέου στα νάματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που η κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ είχαν θολώσει.

Εκεί αναμένει να βρει και…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Σκορπίσματα

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Τους διέλυσε μια φορά. Και έρχεται τώρα πάλι για να τους ξαναδιαλύσει. 

Τους άφησε μια φορά σκορπισμένους, τον Ιούνιο του 2023, για να παρακολουθήσει από την αποστρατεία τον Κασσελάκη να παίρνει περπατώντας το κόμμα. Τους σκορπίζει τώρα με τη μακρά καμπάνια για το δικό του κόμμα, στην έλξη του οποίου υποκύπτουν όλα τα σχήματα που προέκυψαν από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Λένε ότι τους διχάζουν ζητήματα «στρατηγικής συνεργασιών». Αλλά το μόνο ερώτημα που θέτει ο καθένας στον εαυτό του είναι: Με τον Τσίπρα ή χωρίς αυτόν. 

Ανάλογα με την απάντηση σε αυτό το ερώτημα –προτού το θέσει καν ο ίδιος ο Τσίπρας– χαράσσει ο καθένας τον δρόμο του. 

Σε αυτό απαντούν «με» ο Χαρίτσης –παραιτούμενος από την προεδρία ενός κόμματος που δεν ελέγχει– και ο Φάμελλος.  

Σε αυτό το ερώτημα απαντούν «χωρίς» ο Σακελλαρίδης, ο Τσακαλώτος και ο Πολάκης. Η ρευστοποίηση των κομματικών ορίων έχει έτσι ήδη συντελεστεί, περιμένοντας και την τυπική κήρυξη του τέλους.

Δεν είναι όμως άδικο και υπεραπλουστευτικό να τα χρεώνουμε όλα σε ένα πρόσωπο; 

Τι φταίει ο Τσίπρας αν οι πολιτικοί του επίγονοι δεν μπορούσαν καν να προστατεύσουν το κοινό τους σπίτι από ένα τυχαίο πρόσωπο που τους κέρδισε στην κάλπη και μετά τους διέσυρε ομαδικώς;

Τι φταίει εκείνος που, ενώ τους έδωσε όλον τον χώρο, αποσυρόμενος, αυτοί εξακολούθησαν να περιστρέφονται γύρω του; 

 Τρία χρόνια τώρα, κανείς τους δεν κατάφερε να απασχολήσει την κοινή γνώμη όσο το κατάφερε ο ίδιος με τα απομνημονεύματά του. Τρία χρόνια τώρα, δεν έχει τίποτε κανείς να κρατήσει από τη συριζογενή αντιπολίτευση, παρά μόνο παραπολιτική φαγούρα και ιλαροτραγωδία.  

Φταίει άραγε ο Τσίπρας;

Αν θεωρήσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν δικό του δημιούργημα, η συντριβή και η αδυναμία επιβίωσης μετά το 2023 πρέπει να χρεωθούν και στον δημιουργό του, που άφησε πίσω του έναν οργανισμό προσωποπαγή, χωρίς πολιτικό βάθος. Δεν μπορούσαν χωρίς αυτόν. Και τώρα;  

Με αυτόν να επιστρέφει, τι θα μπορέσουν;

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη δώσει καμιά δεκαριά ομιλίες στη συγγραφική του περιοδεία. Δεν ξόδεψε τον χρόνο του μόνο στο παρελθόν που περιγράφει στο βιβλίο του. Υποτίθεται ότι επιχειρεί να αρθρώσει σε αυτές και αντιπολιτευτικό λόγο. Το παρελθόν του όμως δείχνει εκ των πραγμάτων να συγκινεί περισσότερο απ’ ό,τι έχει να πει για το παρόν. Ισως επειδή και η παρούσα αντιπολίτευσή του ακούγεται σαν αντίλαλος της παρελθούσας.

Δεν χρειάζεται να επικαλεστεί κανείς τις δημοσκοπήσεις για να το προβλέψει: Ο Τσίπρας με ή χωρίς τον Χαρίτση –που μένει μόνος στον προθάλαμο για να τον περιμένει–, με ή χωρίς τον Φάμελλο, θα έχει ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Μαρτίου 28, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ παλαιοΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝΕΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ παλαιο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Η δικαίωση του «Φεύγα»

 

Γράφει ο ΣΤΕΝΤΩΡ 

Η αλήθεια είναι ότι σε ένα πράγμα έχει ταλέντο: Στο φεύγειν.

Βετεράνος των αποδράσεων, ο Νίκος Μπίστης έχει εγκαταλείψει πολλά κομματικά σκάφη, προτού σαλτάρει από τη Νέα Αριστερά.

Το πρωτότυπο με την τελευταία έξοδό του είναι ότι δεν κάνει καν την εντύπωση της μιας μέρας, γιατί ο χώρος στον οποίο ο Μπίστης πολιτεύεται τον τελευταίο μισόν αιώνα –χωρίς να έχει ποτέ εκλεγεί βουλευτής– βρίσκεται σε πρωτοφανή κατακερματισμό.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το πρώην στέλεχος του ΚΚΕ, του ΚΚΕ Εσωτερικού, του Συνασπισμού, του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ, του ΚΙΝΑΛ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, που τώρα δοκιμάζει να κολυμπήσει προς την τσιπρική Ιθάκη, άφησε ένα κόμμα του οποίου ο επικεφαλής είναι μειοψηφία.

Ο ίδιος ο καθ’ έξιν φυγάς λέει ότι δικαιώνεται.

Η πολιτική του στάση, ίσως, όχι.

Αλλά…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Δευτέρα, Φεβρουαρίου 09, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Νέα Αριστερά - Η διάσπαση του... ατόμου!

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

Η Νέα Αριστερά φυτοζωεί στο δημοσκοπικό τοπίο από 1% ως 1,5%, και με αναγωγή άντε 2%.

Είναι τα στελέχη που αποσκίρτησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την εκλογή Κασσελάκη. Δεσπόζουσες δυνάμεις είναι η «Ομπρέλα» και οι «6+6». Μεταξύ των προβεβλημένων στελεχών της ο Αλέξης Χαρίτσης (Πρόεδρος), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης (Γραμματέας), και το ζεύγος Έφης Αχτσιόγλου και Δημήτρη Τζανακόπουλου.

Κατηγορούσαν την ηγεσία Κασσελάκη για ιδεολογική απόκλιση - χωρίς να έχουν άδικο (Αμερικανάκι, καπιταλιστής, φαν κάποτε και αρθρογράφος υπέρ του Μητσοτάκη, ψηφοφόρος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ύφος ηγεσίας και στυλ ζωής που δεν προσιδίαζε στην Αριστερά).

Παράλληλα του καταλόγιζαν προσωποκεντρική διοίκηση που ματαίωνε τις συλλογικές κομματικές διαδικασίες και συμπεριφορές σελέμπριτι (ποιος π.χ. δεν θυμάται τα γενέθλια της Φάρλι, ή την συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο σπίτι του στις Σπέτσες; Λες και ήταν «τσέο» πολυεθνικής, που θα έλεγε και η συντρόφισσα Νοτοπούλου, και καλούσε τα στελέχη της εταιρίας για brainstorming). Παράλληλα είχαν στρατηγικές διαφορές επί θεμάτων ιδεολογίας.

Όμως κάποια στιγμή ο Κασσελάκης εκπαραθυρώθηκε με τη γνωστή σταλινική διαδικασία του «μπουζουξίδικου» - ονομασία από τον χώρο όπου έγινε το συνέδριο της αντιδημοκρατικής καρατόμησης. Ίδρυσε νέο κόμμα αλλά τα στελέχη της Νέας Αριστεράς που είχαν φύγει εξαιτίας του δεν επέστρεψαν.

Προφανώς είχαν βαθύτερες διαφορές που ξεπερνούσαν την παρουσία Κασσελάκη, η οποία ήταν απλώς η αφορμή για να πουν το «μη παρέκει». Θεωρούσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μεταλλαχθεί και μετακινηθεί από την ριζοσπαστική Αριστερά στην Κεντροαριστερά.

Η διαφωνία τους με το πατρώο κόμμα ήταν συνολική.

Απέρριπταν στη σύγκλιση με τις άλλες «προοδευτικές» δυνάμεις, στην κατεύθυνση μιας λαϊκής συμμαχίας, την οποία καλοβλέπει ο αρχηγός Αλ. Χαρίτσης και την βαπτίζει «Λαϊκό Μέτωπο» (Όρος που είναι μόνιμη πολιτική ονείρωξη της Αριστεράς).

 

Αντιθέτως, η πλειοψηφία της ΝεΑρ, ως πούροι Αριστεροί, με πρωτοστάτη τον Γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη, θεωρεί ως δεξιό συμβιβασμό το Λαϊκό Μέτωπο και επιδιώκει συμμαχίες με σχήματα της «αντισυστημικής Αριστεράς», όπως τα κόμματα Βαρουφάκη, Λαφαζάνη, Ανταρσυα, και διάφορες «κινηματικές ομάδες».

Παράλληλα αποδοκιμάζουν τον πρώην πρόεδρό τους και όψιμο θιασώτη του «Δημοκρατικού καπιταλισμού», Αλέξη Τσίπρα (που η αλήθεια είναι ότι τους έκανε «νοματαίους»).

Αυτό δεν άντεξε ο Νίκος Μπίστης και άλλα εννιά στελέχη, και αποχώρησαν. Κατήγγειλαν ότι η απόφαση του πρόσφατου συνεδρίου της ΝεΑρ αποδοκιμάζει τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ διαπιστώνουν εγκλωβισμό σε ομφαλοσκόπηση για την ταυτότητα της Αριστεράς και παραλυτική ισορροπία.

Δεν κάνουν κουβέντα βεβαίως για τον αντιδημοκρατικό τρόπο αποκλεισμού του εκλεγμένου από τη βάση, προέδρου Κασσελάκη. Αντιθέτως την χαρακτηρίζουν ως «αποφασιστική στάση».

Δηλώνουν ότι θα συμβάλουν στην ανασύνθεση του συνόλου της Αριστεράς και την συγκρότηση μετώπου προοδευτικών δυνάμεων «με αξιόπιστη και κοινωνικά αναγνωρίσιμη ηγεσία» (δηλ. θεωρούν αξιόπιστο τον Αλέξη).

Η κίνηση έγινε είδηση και ενέπνευσε σχόλια, κυρίως λόγω της πολυπραγμοσύνης του Νίκου Μπίστη.

Ο κ. Μπίστης υπήρξε σε νεαρή ηλικία στέλεχος του «ΚΚΕ» και με αντιδικτατορική δράση (η υπόμνηση αυτή του ανήκει για τους εκ των υστέρων «ανυπότακτους» αριστερούς επικριτές του).

Στη συνέχεια έγινε μέλος του «ΚΚΕ Εσωτερικού».

Από εκεί βρέθηκε στη μετεξέλιξη του στον «Συνασπισμό».

Και μετά στην «Α.Ε.Κ.Α. (Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς).

Στο «ΠΑΣΟΚ» υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη.

Αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και βρέθηκε στη «ΔΗΜΑΡ».

Και από εκεί στην «ΕΛΙΑ- Δημοκρατική Παράταξη» που ήταν συμμαχία του ΠΑΣΟΚ με άλλους κεντροαριστερούς.

Ξαναγύρισε στην εξέλιξη του Συνασπισμού τον «ΣΥΡΙΖΑ», από όπου αποχώρησε για να στρατευτεί με τη «Νέα Αριστερά».

Και χθες αποχώρησε από τη Νέα Αριστερά με τα άλλα εννιά στελέχη για να στηρίξει Τσίπρα.

Ιδεολογικά οι σταθμοί ήταν η πορεία από τον ορθόδοξο κομμουνισμό (ΚΚΕ) στον ευρωκομουνισμό (ΚΚΕ εσ), στην ανανεωτική Αριστερά (ΣΥΝ), στη σοσιαλδημοκρατία (ΠΑΣΟΚ), στην κεντροαριστερά (ΔΗΜΑΡ), στην ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ), και τώρα θα καταλήξει (δεν ξέρουμε αν θα κατασταλάξει!) στον «δημοκρατικό καπιταλισμό» του Αλέξη Τσίπρα.

 

 

 

 

Ο ίδιος λέει ότι δεν άλλαξαν οι ιδέες του. Άλλαζαν πολιτικά και ιδεολογικά τα κόμματα όπου βρέθηκε. Και γι’ αυτό, παραμένοντας ο ίδιος πιστός στις ιδέες του, άλλαζε τα κόμματα!

 

 

Ο κ. Μπίστης είναι γεννηθείς το 1951. Αξιοθαύμαστη η ζωτικότητά του. Αλλά μήπως πρέπει …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Τετάρτη, Φεβρουαρίου 04, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)