ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Οι υποτροφίες των Χούθι

 

Του Σάκη Μουμτζή

Εγινε γνωστό πως οι Χούθι –οπαδοί μιας σέκτας του σιιτικού Ισλάμ– κάλεσαν τους φιλοπαλαιστίνιους διαδηλωτές των αμερικανικών πανεπιστημίων να πάνε να σπουδάσουν στη Σαναά της Υεμένης ως επιβράβευση του αγώνα τους. Ενώ ένα πανεπιστήμιο του Ιράν προσφέρει και υποτροφίες σε όσους φοιτητές διωχθούν πειθαρχικά από τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ λόγω της συμμετοχής τους στα πρόσφατα επεισόδια.

Αυτές είναι προσκλήσεις που δεν θα πρέπει να αγνοήσουν κυρίως οι φιλοπαλαιστίνιοι της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και του #MeΤoo. Εχουν σίγουρους πενήντα ραβδισμούς και μερικά χρόνια φυλάκισης, στην καλύτερη περίπτωση. Είναι γνωστά τα αισθήματα που τρέφουν τα ισλαμιστικά καθεστώτα σε αυτά τα κινήματα, παρά την αμέριστη συμπαράσταση που δέχονται από αυτά και τους queers καλλιτέχνες.

Το ερώτημα που προκύπτει από όλες αυτές τις κινητοποιήσεις ασήμαντων μειοψηφιών είναι αν γνωρίζουν τι καθεστώτα υποστηρίζουν. Αν γνωρίζουν τι εστί Χαμάς, Φρουροί της Επανάστασης, ISIS και δεν συμμαζεύεται… Aν έχουν δει την τύχη διαφόρων μειονοτήτων σε αυτά τα καθεστώτα.

Κάποιοι πιθανόν να γνωρίζουν και να εγκρίνουν αυτά που γνωρίζουν.

Κάποιοι άλλοι να κινητοποιούνται διότι χρηματοδοτούνται από funds ποικιλώνυμων συμφερόντων.

Οι περισσότεροι απλώς μισούν τον δυτικό τρόπο ζωής, αυτόν δηλαδή που τους επιτρέπει να διαδηλώνουν, να κατασκηνώνουν, να βανδαλίζουν, να καταλαμβάνουν δημόσιους χώρους. Διότι αν όλοι αυτοί πάνε στο πανεπιστήμιο της Σαναά ή στα πανεπιστήμια του Ιράν, εκεί επικρατούν άλλοι νόμοι. Σαν τους δικούς μας φοιτητές-αγωνιστές, στα παλιότερα χρόνια, τους λάτρεις του υπαρκτού σοσιαλισμού, που καταλάμβαναν σχολές των πανεπιστημίων μας και τις βανδάλιζαν με συνθήματα και κουρελούδες. Αν το έκαναν αυτό στις λαϊκές δημοκρατίες, τις χώρες-πρότυπό τους, θα τους έτρωγε το μαύρο σκοτάδι. Εκεί τα πανεπιστήμια έλαμπαν.

Πάντως, αν η διοίκηση Μπάιντεν διαθέτει ένα στοιχειώδες πνεύμα θα προσφέρει ένα γενναίο επίδομα, συν τα μεταφορικά, στους φιλοπαλαιστίνιους φοιτητές για να μετακομίσουν στην Υεμένη όπου θα συνεχίσουν τις σπουδές τους, αγωνιζόμενοι στη Σαναά για την επιβολή της DEI (diversity, equity, inclusion – διαφορετικότητα, δικαιοσύνη, συμπεριληπτικότητα). Να δουν και να βιώσουν τι είναι η ισλαμική δημοκρατία, να ζήσουν τον πολιτισμικό πλουραλισμό των Χούθι, οι οποίοι, αναμφίβολα, θα εκτιμήσουν δεόντως τους αγώνες τους για την DEI.

Είναι επόμενο αυτή η μόδα των καταλήψεων να μεταφερθεί και στη Γηραιά –κυρίως με τη μεταφορική σημασία– ήπειρο. Αυτά τα φαινόμενα στερούνται μαζικότητος, όπως και στις ΗΠΑ, διότι είναι κατευθυνόμενα, εξαντλούμενα στον χώρο της περιθωριακής Αριστεράς και των ισλαμιστικών οργανώσεων. Παρά την προσπάθεια συγκεκριμένων ΜΜΕ να δώσουν προβολή δυσανάλογη με το μέγεθος των κινητοποιήσεων, αποκρύπτοντας πώς ξεκίνησαν τα γεγονότα στη Γάζα, αυτό που τελικά απέμεινε είναι οι καταστροφές και τα συντρίμμια που άφησαν πίσω τους οι φιλοπαλαιστίνιοι καταληψίες.

Ολοι αυτοί πλέον…

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Tί προκάλεσε την επέμβαση της Σ. Αραβίας στην Υεμένη και πώς αυτή επηρεάζει την πορεία τιμών πορεία του πετρελαίου

Του Χρήστου Φωτεινού

Το τελευταίο διάστημα, οι διεθνείς αγορές έχουν έρθει αντιμέτωπες με μία πληθώρα γεγονότων που προκαλούν έντονο προβληματισμό. Φυσικά, θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε τη μακρά λίστα με τις εστίες οικονομικής και γεωπολιτικής αβεβαιότητας, η λίστα όμως αυτή θα κατέληγε να είναι παρωχημένη, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν με πολύ γρηγορότερους ρυθμούς από ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Παρά λοιπόν τα όσα πολλοί μπορεί να πιστεύουν, το ζητούμενο δεν είναι τόσο το να είμαστε μπροστά από τις εξελίξεις, όπως είθισται να λέμε, όσο το να τις κατανοούμε και τελικά να μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που διαμορφώνονται από αυτές.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την αγορά πετρελαίου, όπου από το δεύτερο μισό του περασμένου έτους διήλθαμε την περίοδο της αποκλιμάκωσης των τιμών, η οποία ειδικά μετά τη συνεδρίαση του OPEC τον Νοέμβριο μετασχηματίστηκε σε ένα εξαιρετικά δυναμικό πτωτικό ράλι των τιμών τόσο της ποικιλίας Brent όσο και της West Texas Intermediate.  

Οι λόγοι είναι σίγουρα γνωστοί, παρά ταύτα, προς διευκόλυνση της περαιτέρω ανάλυσής μας, θα ήταν χρήσιμο να ανακεφαλαιώσουμε τους βασικούς πυλώνες που οδήγησαν τις τιμές στα χαμηλά επίπεδα 6 ετών.

Ουσιαστικά λοιπόν, η σημαίνουσα πτώση των τιμών ήταν το αποτέλεσμα του «αναγκαίου πολέμου», όπως είχε χαρακτηριστεί από Σαουδάραβες αξιωματούχους, για το μερίδιο αγοράς ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις υπό την Σαουδαραβική ηγεσία χώρες που απαρτίζουν τον OPEC. Από τη μία πλευρά η παραγωγή στις ΗΠΑ παραμένει σε υψηλά 30 και πλέον ετών, οδηγούμενη κυρίως από την εξόρυξη στις πηγές σχιστολιθικού στη Β. Ντακότα και το Τέξας, και από την άλλη τον OPEC να μένει προσηλωμένος στον ημερήσιο στόχο παραγωγής των 30 εκατ. βαρελιών.

 

Με δεδομένη όμως την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία δεν έχει διέλθει ακόμη από τη στενωπό της ύφεσης, η ανεμική ζήτηση για ενέργεια υπολείπεται κατά πολύ της παραγωγής ρεκόρ, διαμορφώνοντας έτσι μία υπερβάλλουσα προσφορά (είναι χαρακτηριστικό πως σε κάθε εβδομαδιαία ανακοίνωση των Αμερικανικών Αποθεμάτων Πετρελαίου, το εκάστοτε νούμερο αποτελεί νέο ιστορικό ρεκόρ καθώς η παραγωγή αποθηκεύεται ελλείψει ζήτησης για κατανάλωση), η οποία με τη σειρά της συμπίεσε τις τιμές του μαύρου χρυσού.

Η παραπάνω ανάλυση ήταν ένα δεδομένο και ακριβώς επειδή τα αντίπαλα μέρη είχαν παγιωθεί στα χαρακώματα και δεν έδειχναν σημάδια υπαναχώρησης, είναι αλήθεια πως παρουσιάστηκαν ενδείξεις κερδοσκοπίας από πλευράς των διεθνών αγορών, οι οποίες δίχως να έχει μεταβληθεί κάποια από τις παραμέτρους τις θεμελιώδους ανάλυσης, ανέκοψαν την πτωτική τάση και πίεσαν τις τιμές ανοδικά χωρίς όμως ιδιαίτερη δυναμική. Ωστόσο, η ανακοπή της πτωτικής τάσης λόγω της εμφανούς κερδοσκοπίας έδειχνε να είναι μονάχα προσωρινή και αργά ή γρήγορα οι πωλητές θα υπερίσχυαν και πάλι έναντι των αγοραστών. Οι εξελίξεις όμως πρόλαβαν τις αγορές και ανέτρεψαν την πραγμάτωση του αναμενόμενου σεναρίου.

Μεσούσης της εβδομάδας λοιπόν, μία στρατιωτική επέμβαση στην Υεμένη, μία φτωχή χώρα της Αραβικής χερσονήσου η οποία συνεισφέρει λιγότερο από το 0.2% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και εξάγει περίπου 1,4 εκατ. βαρέλια με κύριο αποδέκτη την Κίνα, ήρθε να αλλάξει προς ώρας τα δεδομένα. Τη στρατιωτική επέμβαση που έλαβε χώρα με τη μορφή αεροπορικών επιδρομών, πραγματοποίησε ένας συνασπισμός κρατών (Κουβέιτ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ, Μπαχρέιν) υπό την ηγεσία του σουνιτικού βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, στοχεύοντας περιοχές κυρίως στην πρωτεύουσα Σαναά, τις οποίες ήλεγχαν οι αντάρτες Χούτι. Η επέμβαση χαίρει της στήριξης 5 ακόμη κρατών (Μαρόκο, Αίγυπτος, Ιορδανία, Σουδάν και Πακιστάν), τα οποία δηλώνουν πρόθυμα να συμμετάσχουν ακόμη και σε χερσαίες επιχειρήσεις στο έδαφος της Υεμένης, ένα σενάριο το οποίο δεν φαίνεται να μπορεί ακόμη να αποκλειστεί, επιτείνοντας έτσι την αβεβαιότητα που ούτως ή άλλως έχει προκύψει ως αποτέλεσμα αυτού του γεωπολιτικού γεγονότος.

Ο άμεσος αντίκτυπος της στρατιωτικής επέμβασης στις τιμές του πετρελαίου ήταν μία απότομη άνοδος κατά 5% τόσο στο Brent όσο και στο WTI και η εδραίωση τους σε επίπεδα πέριξ των $58 και $50 ανά βαρέλι αντιστοίχως, αγνοώντας την θεμελιώδη υπερβάλλουσα προσφορά την οποία αναλύσαμε νωρίτερα. 

Τι προκάλεσε όμως την ίδια την επέμβαση και γιατί οι αγορές παρουσιάζονται ανήσυχες; 

Υπάρχει η πιθανότητα αυτή η γεωπολιτική εξέλιξη να αλλάξει τον ρουν την πτωτικής τάσης, που είχε έως τώρα παγιωθεί;

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Προ των πυλών ο Α' Μεσανατολικός Πόλεμος!

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Εδώ και αρκετούς μήνες, το Ριάντ εκφράζει σε όλους τους τόνους και προς κάθε κατεύθυνση (κυρίως προς την Ουάσινγκτον) τη δυσφορία και την ανησυχία του για την ενεργό ανάμειξη της Τεχεράνης στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Οι Σαουδάραβες σεΐχηδες θεωρούν, δικαίως, ότι έτσι περνά σταδιακά στον έλεγχό της το μεγαλύτερο μέρος του Ιράκ, όπου ούτως ή άλλως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Σιίτες, ενώ εκατοντάδες Φρουροί της Επανάστασης πολεμούν στο πλευρό των πολιτοφυλακών που έχουν συγκροτήσει. Ταυτόχρονα, βλέπουν ότι αυξάνουν οι πιθανότητες επιβίωσης του φιλικού προς την Τεχεράνη καθεστώτος της Συρίας -άλλωστε, είναι γνωστό ότι ο Μπασάρ αλ-Ασαντ έχει την πολύτιμη και αμέριστη βοήθεια των δυνάμεων της φιλοϊρανικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

Ετσι, όταν επιταχύνθηκε η προέλαση των σιιτών και φίλα προσκείμενων προς το Ιράν ανταρτών Χούτι στην Υεμένη, οι οποίοι από τον Σεπτέμβριο έχουν καταλάβει την πρωτεύουσα Σαναά, ελέγχουν το κεντρικό και βόρειο τμήμα της χώρας και πολιορκούν το τελευταίο προπύργιο του προέδρου Χάντι, το λιμάνι του Αντεν, το ποτήρι ξεχείλισε για το Ριάντ, που αισθάνθηκε την απειλή και στα νότια σύνορά του. «Εχοντας ήδη αναστατωθεί από την ισχυρή επιρροή του Ιράν στο Ιράκ, τον Λίβανο, τη Συρία και τώρα στην Υεμένη, η Σαουδική Αραβία δεν θέλει να το δει να την αμφισβητεί μέσα στην ίδια της την αυλή», σχολίαζε την Πέμπτη η γαλλική εφημερίδα le Monde.

Η απάντηση δεν άργησε να έρθει και, με ταχύτατες διαδικασίες, τα λόγια ακολούθησε η δράση: Από την 25η Μαρτίου, ισχυρές αεροπορικές δυνάμεις της Σ. Αραβίας βομβαρδίζουν θέσεις των Χούτι, ενώ 150.000 στρατού βρίσκονται με το δάχτυλο στη σκανδάλη, περιμένοντας την εντολή να προχωρήσουν και σε χερσαία επέμβαση. Μάλιστα, στο πλευρό τους έχουν το σύνολο σχεδόν των αραβικών χωρών -με πρώτη και καλύτερη την Αίγυπτο, η οποία, αφού βομβάρδισε τη Λιβύη (στο όνομα της πάταξης του τζιχαντισμού), τώρα στρέφεται και προς Ανατολάς, δηλώνοντας έτοιμη να συμμετέχει ενεργά σε μια εισβολή στην Υεμένη (με στόχο την ανάσχεση της επιρροής του Ιράν).

Αυτή τη φορά, ήταν η σειρά της Τεχεράνης και των συμμάχων της να διαμαρτυρηθούν, φοβούμενοι ότι οι Σαουδάραβες έχουν αποφασίσει να επιβάλουν διά πυρός και σιδήρου τη θέλησή τους και την κυριαρχία τους στη Μέση Ανατολή. Έτσι, το υπουργείο Εξωτερικών απαίτησε άμεση διακοπή όλων των στρατιωτικών επιχειρήσεων και των αεροπορικών επιδρομών στην Υεμένη, θέση την οποία διατύπωσε το βράδυ της Πέμπτης και ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, μετά από τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Ιρανό ομόλογό του, Χασάν Ρουχανί. 

Πολύ πιο έντονη ήταν η αντίδραση της Δαμασκού, η οποία και είναι πιο ευάλωτη, με το κρατικό ειδησεογραφικό πρακτορείο να κάνει λόγο για «ωμή επέμβαση στην Υεμένη από αεροπλάνα των οποίων ηγείται το καθεστώς της οικογένειας των Σαούντ».

Η σύγκρουση, φυσικά, δεν αφορά μόνο ή κυρίως μια θρησκευτική διαμάχη ανάμεσα στις πιο ισχυρές πτέρυγες του Ισλάμ. Έχει να κάνει, πρωτίστως, με τα τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα που υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή, με τις αντιθέσεις που οξύνονται λόγω της συνέχισης της οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 2008. Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι η Υεμένη βρίσκεται σε μια στρατηγική θέση, όπου ενώνονται ο Κόλπος του Άντεν με την Ερυθρά Θάλασσα, μέσω του στενού διαύλου του Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ, από όπου διέρχονται καθημερινά τάνκερ τα οποία μεταφέρουν κάπου 4 εκατ. βαρέλια αργού προς τις αγορές της Ευρώπης, των ΗΠΑ και της Ασίας.

Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος για το «άλμα» που έκανε η τιμή του πετρελαίου την Πέμπτη, η οποία έφτασε να ενισχύεται μέχρι και κατά 6% (αν και την Παρασκευή εμφάνιζε τάσεις αποκλιμάκωσης).

Αξίζει δε να σημειώσουμε ότι αυτό προσέφερε μεγάλη ικανοποίηση στη Μόσχα και την Τεχεράνη, οι οποίες έχουν δει τα έσοδά τους να καταρρέουν από πέρυσι το καλοκαίρι, εξαιτίας της δραματικής πτώσης των τιμών του μαύρου χρυσού, μέχρι και κατά 50% -σε βαθμό που ορισμένοι να σπεύσουν να συμπεράνουν ότι η κρίση έχει «στηθεί» από τους Ρώσους και τους Ιρανούς, σε μια προσπάθεια να προκαλέσουν μια τεχνητή κρίση και να αντιστρέψουν την τάση αυτή...

Σε κάθε περίπτωση, είναι φανερό ότι το σκηνικό έχει αρχίσει να αλλάζει στη Μέση Ανατολή και είναι πολύ πιθανό οι εξελίξεις το επόμενο διάστημα να επιταχυνθούν: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Νέος "πόλεμος δι΄ αντιπροσώπων" στον αραβικό κόσμο

Του Κώστα Ράπτη

Την εμπλοκή της χώρας του, με 50.000 στρατιώτες, μαχητικά αεροσκάφη Mig, ακόμη και χημικά όπλα, στον εμφύλιο πόλεμο (1962-1970) που ακολούθησε την ανατροπή του Ιμάμη Badr της τότε Βόρειας Υεμένης, o Gamal Abdel Nasser την αποκαλούσε “το δικό μου Βιετνάμ”. Όμως η πικρά πείρα των Αιγυπτίων δεν αποθαρρύνει στις μέρες μας τη Σαουδική Αραβία και τις λοιπές μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, που δελεάζονται από την άμεση εμπλοκή τους στο υμενικό χάος, προκειμένου έτσι να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους με τον μεγάλο περιφερειακό ανταγωνιστή τους, το Ιράν.

Το όνομά της στα αραβικά παραπέμπει στην ευτυχία, καθώς αποτελεί το μόνο εύφορο τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου. Όμως η Ευδαίμων Αραβία (Felix Arabia) των αρχαίων, κάθε άλλο παρά αποτελεί στις μέρες μας σταθερή και ευημερούσα χώρα.

Με ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα μόλις 2.500 δολάρια, σύμφωνα με το CIA Factbook και με ποσοστό ανεργίας της τάξης του 29% το 2011, η Υεμένη υπολείπεται κατά πολύ των εύπορων γειτόνων της. Πόσω μάλλον που η δημογραφική της εξέλιξη είναι εκρητική, με τον πληθυσμό να προορίζεται να φθάσει από τα 25 εκατομμύρια σήμερα τα 60 εκατομμύρια το 2050 και το 46% των κατοίκων να έχει ηλικία κάτω των 15 ετών.

Η κοινωνία παραμένει οργανωμένη σε φυλές, γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τις τωρινές της δοκιμασίες, εφόσον η σύγχρονη πραγματικότητα αποδιαρθρώνει ή διαστρέφει την προηγούμενη κοινωνική τάξη πραγμάτων.

Η πρόσφατη πολιτική ιστορία της χώρας σημαδεύεται από την προσάρτηση της Νότιας Υεμένης (άλλοτε βρετανικού προτεκτοράτου και μετά το 1967 μοναδικού καθεστώτος σοβιετικής έμπνευσης στον αραβικό κόσμο) στην Βόρεια Υεμένη το 1990, καθώς από τη μακρά κυριαρχία του προέδρου Ali Abdullah Saleh από το 1978 (στον Βορρά) μέχρι το 2011.

Τα αδιέξοδα της Υεμένης ήρθαν στην επιφάνεια με το ξέσπασμα της “Αραβικής Άνοιξης”, που πήρε βίαιη τροπή, οδηγώντας στην παραίτηση του Saleh, μετά τον τραυματισμό του σε επίθεση εναντίον του προεδρικού μεγάρου και τη νοσηλεία του στην Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, η επανάσταση έμεινε ανολοκλήρωτη, στον βαθμό που και με την μεσολάβηση του διεθνούς παράγοντα εξασφαλίσθηκε ότι κατά τα λοιπά το καθεστώς έμεινε στη θέση του.

Παρ΄ όλα αυτά, παλαιές και νέες συγκρούσεις συνέχισαν να οδηγούν την Υεμένη στον κατακερματισμό. Το αποσχιστικό κίνημα του Νότου είχε αναβιώσει ήδη από το 1994. Στις ερήμους του ανατολικού τμήματος της χώρας δρά η “Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου” (στην οποία μάλιστα δήλωσαν ότι υπάκουαν οι δράστες των επιθέσεων του Ιανουαρίου στο Charlie Hebdo του Παρισιού). Οι περιοχές της αποτελούν από ετών τον χώρο στον οποίο οι ΗΠΑ εξαπολύουν αλλεπάλληλες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που έχουν προκαλέσει περίπου 1.000 θανάτους. Στις δε βόρειες επαρχίες, από το 2004 ενισχύει τον έλεγχό του το αντάρτικο των Houthi Η χώρα πρακτικά διαιρείται, μαζί με τα εδάφη που ελέγχει η κυβέρνηση, σε τέσσερις διαφορετικές “δικαιοδοσίες”.

Το δεδομένο που ανέτρεψε το τελευταίο διάστημα τον συσχετισμό είναι η προέλαση των Houthi, οι οποίοι τον Σεπτέμβριο κατέλαβαν τα κυβερνητικά κτήρια της πρωτεύουσας Σανάα, έθεσαν σε κατ΄ οίκον περιορισμό τον πρωθυπουργό, υποχρέωσαν τον πρόεδρο Abd Rabbuh Mansur Hadi (άλλοτε αντιπρόεδρο του Saleh) να καταφύγει στο Άντεν και συγκρότησαν τον Φεβρουάριο Επαναστατικό Συμβούλιο που ανέλαβε καθήκοντα μεταβατικής κυβέρνησης. Η ανολοκλήρωτη εξέγερση του 2011 προσφέρει το έδαφος για την κατάλυση της προηγούμενης πολιτικής πραγματικότητας.

Οι Houthi, που επισήμως ονομάζονται Ansar Allah αλλά είναι συνήθως αποκαλούνται με το όνομα του χαρισματικού ιδρυτή τους, εκπροσωπούν το ζαϊδιτικό στοιχείο που αντιστοιχεί στο 30% του πληθυσμού. Πρόκειται για έναν κλάδο του σιιτικού Ισλάμ (διαφορετικό από τον Δωδεκαδικό που επικρατεί στο Ιράν και περισσότερο κοντινό στη σουνιτική παράδοση), ο οποίος επί μία χιλιετία δια των ζαϊδιτών Ιμάμηδων κυβερνούσε το βόρειο τμήμα της χώρας.

Το κίνημα των Houthi παραβάλλεται από πολλούς με την Hezbollah του Λιβάνου και έχει επιδείξει μεγάλη επιδεξιότητα επιχειρησιακή, διοικητική και πολιτική (λ.χ στη συγκρότηση συμμαχιών). Το 2009 οι Houthi απέκρουσαν με επιτυχία τον κυβερνητικό στρατό ο οποίος είχε ενισχυθεί από την πολεμική αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας, ενώ σήμερα φέρονται να έχουν τη στήριξη και του εξόριστου Saleh.

Ωστόσο, οι σουνιτικές φυλές αντισυσπειρώνονται και συγκροτούν, με τη χρηματοδότηση επιχειρηματιών και την ενθάρρυνση της Σαουδικής Αραβίας, αντίπαλες πολιτοφυλακές, σε αναπλήρωση της διάλυσης του κυβερνητικού στρατού. Και το χειρότερο: 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Kαταρρέει η Υεμέμη από εμφύλιο Ισλαμομαχμούτηδων - Συναγερμός στη Δύση

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ

«Η Υεμένη καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Δεν μπορούμε να παραμένουμε θεατές». Η φράση ανήκει στον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν και αποτυπώνει την κρισιμότητα των εξελίξεων στην κινούμενη άμμο της Μέσης Ανατολής καθώς άλλο ένα κράτος του αραβικού κόσμου μετατρέπεται σε «απειλή για την περιφερειακή και διεθνή ειρήνη και ασφάλεια».

Η Υεμένη βρίσκεται στα πρόθυρα ενός ανεξέλεγκτου εμφυλίου με δυνητικά καταστροφικές επιπτώσεις για τη διεθνή σταθερότητα. Σιίτες αντάρτες έχουν πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας Σαναά, και σουνίτες τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα έχουν καταλάβει στρατιωτικές βάσεις στα νότια της χώρας.

Θορυβημένοι από το χάος, οι Δυτικοί (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία) εκκενώνουν τις πρεσβείες τους, βάζουν λουκέτο και αποσύρονται... μέχρι νεωτέρας, με τους αναλυτές να προειδοποιούν ότι με την αποχώρηση των Δυτικών ανοίγει ο δρόμος για την περαιτέρω ενδυνάμωση της Αλ Κάιντα στην Υεμένη (της ίδιας οργάνωσης που ανέλαβε την ευθύνη για το τρομοκρατικό χτύπημα στη σατιρική εφημερίδα «Charlie Hebdo» στο Παρίσι).

Σιίτες αντι-αμερικανικοί αντάρτες προερχόμενοι από τον Βορρά και φιλικά προσκείμενοι στο Ιράν (οι επονομαζόμενοι Χούτι) ανέτρεψαν το καθεστώς του υποστηριζόμενου από τη Σαουδική Αραβία σουνίτη προέδρου Μανσούρ Χαντί, διέλυσαν το κοινοβούλιο και πλέον ελέγχουν την εξουσία στην πρωτεύουσα Σαναά. Παράλληλα, ωστόσο, στα νότια της χώρας, τζιχαντιστές της οργάνωσης Ανσαρ αλ Σαρία, που αποτελεί παρακλάδι της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (AQAP), κατέλαβαν βάση του στρατού όπου στεγάζεται ταξιαρχία 2.000 ατόμων, αιχμαλώτισαν άγνωστο αριθμό στρατιωτών και σταδιακά επεκτείνονται, ενώ ήδη ελέγχουν εδάφη στα νοτιοανατολικά.

 

Επιχειρήσεις από ΗΠΑ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιούν εδώ και καιρό αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στην Υεμένη, όπου έχει την έδρα της και η Αλ Κάιντα της Αραβικής Χερσονήσου (AQAP), μία εκ των περισσότερο δραστήριων θυγατρικών της Αλ Κάιντα στον κόσμο. Αμερικανοί αξιωματούχοι μάλιστα προειδοποιούν ότι το κλείσιμο της αμερικανικής πρεσβείας στην Υεμένη υποβαθμίζει την ικανότητα των ΗΠΑ να διεξάγουν αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στη χώρα, με ό,τι συνεπάγεται φυσικά αυτό για την... ελευθερία κινήσεων των τζιχαντιστών εντός των συνόρων.

Η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, προκαλεί πλέον μεγάλη ανησυχία στη Δύση. Οι αντάρτες Χούτι που έχουν καταλάβει την εξουσία στην πρωτεύουσα μπορεί να είναι σιίτες και εχθροί της Αλ Κάιντα. Ταυτόχρονα, ωστόσο, είναι ανοιχτά αντιαμερικανοί, υποστηρίζονται από το Ιράν, και προελαύνουν με σύνθημά τους το: «θάνατος στην Αμερική, θάνατος στο Ισραήλ».

Με την άνοδο των Χούτι στην εξουσία (και με την προϋπόθεση φυσικά ότι η εν λόγω άνοδος θα έχει διάρκεια και υπόσταση), η Υεμένη δείχνει να φεύγει από τη σφαίρα επιρροής της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας (με την οποία μάλιστα συνορεύει) και να μπαίνει σταδιακά στη σφαίρα του σιιτικού Ιράν το οποίο διατηρεί ήδη ισχυρά ερείσματα σε Συρία, Λίβανο και Ιράκ. Δεν είναι τυχαία η δήλωση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν ότι οι εξελίξεις στην Υεμένη συνιστούν «απειλή για την περιφερειακή και διεθνή ειρήνη και ασφάλεια». «Η κατάσταση είναι πολύ ανησυχητική για εμάς στην Ευρώπη», συμφωνεί, διά του εκπροσώπου του, το γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών.

SOS ΓΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ISIS Χτύπημα της Μπόκο Χαράμ και στο Τσαντ

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΥΕΜΕΝΗ: Πατέρας έκαψε ζωντανή την 15χρονη κόρη του επειδή υποψιαζόταν πως είχε επαφές με τον αρραβωνιαστικό της

Ένας πατέρας από την Υεμένη έκαψε ζωντανή τη 15χρονη κόρη του επειδή υποψιαζόταν ότι η έφηβη είχε επαφές με τον αρραβωνιαστικό της, ανακοίνωσαν την Τρίτη οι αστυνομικές αρχές της χώρας.

Το έγκλημα έγινε στη Σαμπάα, ένα χωριό της επαρχίας Τάιζ, στην κεντρική Υεμένη.

Ο πατέρας, ηλικίας 35 ετών, σκότωσε την ανήλικη κόρη του καίγοντάς την ζωντανή «με το πρόσχημα ότι είχε επαφές με τον αρραβωνιαστικό της», ανέφερε η Αστυνομία στην ιστοσελίδα της.

Το κορίτσι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ενώ ο πατέρας έχει συλληφθεί και αναμένεται να του ασκηθεί δίωξη για τον φόνο.

Η τραγωδία της 15χρονης επιβεβαιώνει, για άλλη μία φορά, το βάρος που έχουν οι πατριαρχικές παραδόσεις στην Υεμένη, μια φτωχή χώρα της Αραβικής Χερσονήσου, στην οποία είναι συνηθισμένο φαινόμενο οι γάμοι ανήλικων κοριτσιών και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερους άνδρες, τους οποίους επιλέγει ο πατέρας τους.

 

ΑΠΕ ΔΙΕΘΝΗ

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΥΕΜΕΝΗ: Οι γονείς 11χρονης απειλούν να την σκοτώσουν αν δεν παντρευτεί τον άνθρωπο που έχουν επιλέξει. - "ΑΝ ΜΕ ΠΑΝΤΡΕΨΕΤΕ ΘΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΩ" απαντά με σπαρακτικό video στο youtube

Είναι μόλις 11 ετών αλλά η ιστορία της έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον: η Nada Al-Ahdal από την Υεμένη καταγγέλλει μέσω YouTube ότι οι γονείς της απειλούν να την σκοτώσουν αν δεν παντρευτεί τον άνθρωπο που έχουν επιλέξει.

Το βίντεο με τη σπαρακτική μαρτυρία της μικρής Νάντα κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου και ήδη έχει ξεπεράσει τα 4,5 εκατ. views.
Όπως αναφέρει, η 11χρονη, έφυγε από το σπίτι της γιατί οι γονείς της την απειλούν ότι θα την σκοτώσουν αν δεν παντρευτεί και ζει με τον θείο της, ενώ τονίζει ότι στην ίδια θέση βρίσκονται πολλά άλλα κορίτσια στη χώρα της.

Ανάμεσα σε άλλα, η μικρή Νάντα λέει στο βίντεο διάρκειας 2,5 λεπτών:

YEMENH: Οι Σαουδάραβες χτίζουν το νέο καθεστώς

Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ

Εδώ και μέρες οι Αραβες πολίτες, στο Διαδίκτυο, αλλά και με σχόλια και άρθρα σε πολλές εφημερίδες, φαίνεται πως έχουν λάβει την απόφαση να βοηθήσουν πιο ενεργά τους πολίτες της Υεμένης να ανατρέψουν τον δικτάτορά τους, τον Αλί Αμπντάλα Σάλεχ.

Γιατί;

Πριν από μία εβδομάδα ακριβώς, ιστοσελίδες από την Υεμένη ανέφεραν ότι στο λιμάνι του Αντεν, της Νότιας Υεμένης, «μια παρτίδα όπλων, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού που έστειλε η Σαουδική Αραβία, έφτασαν, παρελήφθησαν από στρατιώτες πιστούς στον πρόεδρο Αλί Σάλεχ». Αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο πρακτορείο «Yemen Press» ότι μια νέα φάλαγγα τεθωρακισμένων οχημάτων εστάλη από τη Σαουδική Αραβία.