ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Υπάρχει καί Δικαιοσύνη, αυτή είναι η οργή τού μέλλοντος. Αυτή μπορεί νά αργεί αλλά… δέν ξεχνά.

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ήταν μικρός κι ανίδεος
καί άκουγε στό σπίτι
πώς ο Λαός ομοίαζε
μέ μπούφο καί κοπρίτη.
•••
Τουτέστι απαραίτητο
πώς όταν μεγαλώσει
τό ύφασμα τό λαϊκό
ευρέως νά ξηλώσει.
•••
Δέν ξέχασε τό μάθημα
καί τό ’βαλε σκοπό του
νά ανεβεί στά υψηλά
νά δεί τό όνειρό του.
•••
Σπούδασε τήν Αριστερά
μαζί μέ κάποιους άλλους
πού είχαν όνειρο κι αυτοί
νά ζούν μέ τούς Μεγάλους.
•••
Σημαίες ανεμίζανε
καί κάνανε πορείες.
Είχανε καί υπομονή
ώς αίμα σ’ αρτηρίες.
•••
Όπου αλάνθαστα κυλά
καί τρέφει τά μυαλά μας
ίδιος σωλήνας συνεπής
ξεχνώντας τά κιλά μας.
•••
Κιλά μέ λίπος αρκετό
πού βλάπτει τήν υγεία
αιτία η αμέριμνα
καί η πολυφαγία.
•••
Σιγά σιγά καί σταθερά
ανέβαιναν τήν σκάλα
έχοντας τήν επιμονή
πατρόνα καί δασκάλα.
•••
Οι δάσκαλοι στά Δυτικά
τούς τάζανε καί θρόνους
φτάνει νά υπακούανε
τούς αρχηγούς βαρόνους.
•••
Έτσι τά καταφέρανε
καί φτάσανε στά ύψη
φορτώνοντας έναν Λαό
μέ φτώχεια καί σήψη.
•••
Τώρα στά έδρανα μιλούν
ωσάν τίς κουκουβάγιες
παίζοντας ένα θέατρο
μέ ψεύτικους καβγάδες.
•••
Πάντοτε λένε ψέματα
κοσμούνε τήν αλήθεια
είτε από εκπαίδευση
είτε από...

TOYΡΚΙΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Δεν γίνονται μαθήματα τα παθήματα του 2004 ! - Γκάφα Αναστασιάδη, η τριμερής αναβάθμιση του «προέδρου» του ψευδοκράτους!

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

Η τριμερής συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζί - Μπαν κι Μουν έγινε γιατί ήθελε, όπως εξήγησε η κυπριακή κυβέρνηση, να εκθέσει την πραγματική εικόνα των συνομιλιών ο κ. Αναστασιάδης. Και σύμφωνα με πληροφορίες διάβασε ένα κείμενο που αποτύπωνε τις διαφορές που απομένουν, και είναι ακόμη πολλές, άλλα έθετε και τις προϋποθέσεις για να υπάρξει λύση.
 

Ο ΓΓ του ΟΗΕ έδειξε να μην καταλαβαίνει, όπως και οι περισσότεροι παριστάμενοι στο πάνελ με θέμα «Επανενώνοντας την Κύπρο», και είπε ότι πάρα τις διαφορές δεν πρέπει να χαθεί το μομέντουμ και ότι «υπάρχει σημαντική πρόοδος και ότι μια συμφωνία επί όλων των θεμάτων είναι εφικτή…».
 

Ο κ. Ακιντζί, με καλά κρυμμένη την ιδιότητα του «προέδρου του ψευδοκράτους», που βρίσκεται σε διεθνή απομόνωση και δεν αναγνωρίζεται παρά μόνο από την Τουρκία, πίσω από την ταμπέλα του αρχηγού της τουρκοκυπριακής κοινότητας, βρέθηκε στο Νταβός μεταξύ προέδρων, πρωθυπουργών, κορυφαίων παραγόντων της οικονομικής ζωής, συναντήθηκε με τον αμερικανό αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν και τελικά έδωσε και συμβουλές στους Ελληνοκύπριους για το πώς πρέπει να γίνει η διαχείριση του φυσικού πλούτου του νησιού…
 

Η απενοχοποίηση και νομιμοποίηση του ψευδοκράτους ήταν το πρώτο μεγάλο αποτέλεσμα της λανθασμένης επιλογής του Ν. Αναστασιάδη να αποδεχθεί την πρόσκληση για τριμερή, που είχε μελετημένα στήσει ο μεσολαβητής Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ο οποίος μάλιστα είναι και στο διοικητικό συμβούλιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός.

 

Όλη πλέον η διεθνής κοινότητα γνωρίζει ότι ισότιμα δίπλα στον Πρόεδρο της Κύπρου υπάρχει και ένας ακόμη «πρόεδρος», ο οποίος, απλώς επισήμως, αναγγέλλεται ως ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας…
 

Δυστυχώς, είναι μάλλον ατυχής ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Αναστασιάδης υπέκυψε για μια ακόμη φόρα στις πιέσεις για μια τέτοια συνάντηση, καθώς εάν επιθυμούσε φυσικά να εξηγήσει στον ΓΓ του ΟΗΕ ποια προβλήματα υπάρχουν στη διαδικασία, δεν υπήρχε κανένας λόγος να πραγματοποιηθεί αυτή η τριμερής συνάντηση, και μάλιστα στο Νταβός και όχι σε κάποιο από τα πολλά κτίρια που διαθέτει ο ΟΗΕ στην Ελβετία.
 

Ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης έσπευσε να εκφράσει τις προσδοκίες του για λύση του Κυπριακού εντός του 2016, με τον Μ. Ακιντζί να μιλά για «τελευταία ευκαιρία», τονίζοντας ότι θα πρέπει να αναζητηθούν άλλες επιλογές σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί λύση εντός του 2016…
 

Σε μια ομιλία γενική, όπου απλώς παραδέχθηκε ότι υπάρχουν διαφωνίες σε σοβαρά θέματα, ο κ. Αναστασιάδης βρέθηκε στο Φόρουμ του Νταβός να ακούει αμέσως μετά τον κ. Ακιντζί να επικρίνει ουσιαστικά τη διεθνή κοινότητα, που παρά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν δέχθηκε να ενταχθεί διαιρεμένη η Κύπρος στην ΕΕ και αφού επέμεινε στο ζήτημα της πολιτικής ισότητας έκανε αναφορά στα «οφέλη» που θα έχουν όλοι από τη λύση.
 

Σε συνεντεύξεις του μάλιστα ο κ. Ακιντζί έδωσε… συστάσεις σε Λευκωσία και Τελ Αβίβ, λέγοντας ότι θα πρέπει η Κύπρος και το Ισραήλ να ενοποιήσουν τα κοιτάσματά τους και να τα μεταφέρουν μέσω Κύπρου προς την Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη…
 

Πάντως, ανυπέρβλητο εμπόδιο φαίνεται να παραμένει η οικονομική διάσταση της λύσης, για την οποία και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο τουρκοκύπριος ηγέτης έκαναν ιδιαίτερες αναφορές.
 

Πάρα τις γενικόλογες δεσμεύσεις και αναφορές, είναι σαφές ότι χωρίς την εξασφάλιση γενναίας χρηματοδότησης για την κάλυψη των αναγκών που θα προκύψουν από τις ρυθμίσεις του περιουσιακού αλλά και για τη σύγκλιση των δύο οικονομιών, δεν πρόκειται να υπάρξει λύση η οποία μάλιστα θα εξασφαλίσει και την έγκριση των Κυπρίων.
 

Ακόμη πιο ανώμαλη ήταν η προσγείωση στο θέμα των δύο κρίσιμων για τους Ελληνοκύπριους κεφαλαίων. Του εδαφικού και της ασφάλειας-εγγυήσεων. Ο κ. Ακιντζί παρέπεμψε και τα δύο στο τέλος της διαδικασίας. Όταν, δηλαδή, ήδη η τουρκοκυπριακή πλευρά θα έχει πάρει ό,τι είναι να πάρει από όλα τα άλλα κεφάλαια, θα… αρχίσει η συζήτηση για τα ανταλλάγματα που θα διεκδικήσει η ελληνοκυπριακή πλευρά… Υπό την αίρεση, και στα δύο θέματα, των διαθέσεων της Τουρκίας…
 

Ο Ν. Αναστασιάδης απέρριψε τη διαδικαστική αυτή μεθόδευση και επεσήμανε στον ΓΓ του ΟΗΕ ότι «τα παθήματα του 2004 έγιναν μαθήματα…».
 

Πάντως οι εξελίξεις στην ΑΟΖ της Αιγύπτου και του Ισραήλ δημιουργούν μεγάλη πίεση στην κυπριακή κυβέρνηση, η οποία προκειμένου να επανεκκινήσουν οι συνομιλίες είχε δεχθεί το άτυπο μορατόριουμ ερευνών που επέβαλε η Τουρκία με την παρουσία του «Barbaros» στην κυπριακή ΑΟΖ.
 

Στο Νταβός ο κ. Αναστασιάδης συναντήθηκε με τον εκτελεστικό διευθυντή της ΕΝΙ Κλαούντιο Ντεσκάλτσι, ο οποίος εξέφρασε τη βούληση της εταιρείας του για επέκταση των δραστηριοτήτων της στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ είχε συνάντηση και με τον πρόεδρο της TOTAL Πατρίκ Πουγιανέ, που δραστηριοποιείται στην κυπριακή ΑΟΖ.
 

Η Λευκωσία δεν θα μπορεί να συνεχίσει επί μακρόν να παγώνει τις δραστηριότητες στην ΑΟΖ, καθώς πλέον κάθε καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος και υπονομεύει την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας και την αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εφόδιο να πας μπροστά / Ελληνα νεανία / είναι το λάλημα πρωκτού / φάτσα στήν κοινωνία...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Ένας παππούς συμβούλευε
πρωί τόν εγγονό του
πώς νά ανέλθει υψηλά
όπως τόν πρόγονό του.
•••
Βεβαίως διά «πρόγονο»
τόν εαυτόν νοούσε
καί ήθελε ο εγγονός
νά τόν κληρονομούσε.
•••
Τό πρώτο πού συμβούλεψε
στόν γόνο νεανία
ήταν τό λάλημα πρωκτού
φάτσα στήν κοινωνία.
•••
Κατόπιν τού λαλήματος
έρχεται η ευοσμία
όπου κινεί τήν προσοχή
είς τήν πολυκοσμία.
•••
Τούτο δεικνύει έπαρση
καί αδιακρισία
προσόντα ανεπανάληπτα
άν θές τήν Εξουσία.
•••
Όταν ικανοποιηθεί
τό αγαθό μας πλήθος
κάνε καί τούτο, εγγονέ
πού δέν ζητεί καί ήθος:
•••
Κατέβασε καί τό βρακί
κι ό,τι σ' αρέσει δείξε
στό πλήθος είναι αρεστό
κι άν δεν τ' αρέσει βήξε.
•••
Βήξε πολύ αρχοντικά
ώς νά 'σουνα δεσπότης
διότι έτσι πείθεται
πάντα η ανθρωπότης.
•••
Τελειώνοντας, συνέχισε
καί πές στόν λογισμό σου
ότι εσύ λογαριασμό
δίνεις στόν εαυτό σου.
•••
Αυτή η αυτοπεποίθηση
τούς γύρω εξυψώνει
διότι οι πάντες σέβονται
όποιονε τούς μουντζώνει.
•••
Τράβα μετά εγγόνι μου
καθηγητής καί γίνε
διότι κινεί τόν σεβασμό
όποιος μαλάκας είναι.
•••
Φτιάξε προσωπικότητα
ωσάν τού Οδυσσέα
διότι μέ τά «μέα» σου
κινούνται καί τά «σέα».
•••
Γλείψε τήν Εξουσία τους
κι ανέβα σκαλοπάτια
τότε θά δείς τόν θαυμασμό
είς τού λαού τά μάτια.
•••
Μήν σταματάς συνέχισε
καί πρόσεξε καί τούτο:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Αγάπησε συνάνθρωπε...

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Όλοι ονειρευόμαστε
νά 'χουμε μιάν αγάπη
κλεισμένη στά κατάβαθα
καί όχι σέ ντουλάπι.
•••
Νά βλέπουμε στό πρόσωπο
τού σύντροφου τήν χάρη
καθώς έβλεπε η Έλενα
στόν ιδικό της Πάρι.
•••
Νά συμμερίζεται ο ανήρ
μετά από τήν δουλειά του
τό πόσο βασανίζεται
στό σπίτι η κυρά του.
•••
Νά μήν ανοίγει τήν Τι-Βι
κι ύστερα νά ξαπλώνει
καί ότι είναι ο αρχηγός
πρόστυχα νά δηλώνει.
•••
Κρεβάτι καθαρότατο
κουζίνα νά γυαλίζει
κι εκείνη στό πλυντήριο
νά τηνε βασανίζει.
•••
Αυτά κι ανομολόγητα
άλλα πολλά φυτρώνουν
πού τήν αγάπη βρίζουνε
κι ύστερα τήν σκοτώνουν.
[…]
Πολλοί θά ειρωνεύονται
αυτά πού έχω γράψει.
Όταν η ζήση κάποτε
όλους μάς μάς ξεγράψει
•••
κι ανόητοι βαδίζουμε
βαθιά ερημωμένοι
τότε θά καταλάβουμε
τό τί μάς περιμένει.
•••
Βαθύτατη η μοναξιά
η θλίψη βαθυτέρα
καί η ζωή σάν σκέλεθρο
χάνεται στόν αέρα.
•••
Γιά κοίτα νά αγαπηθείς
κι εσύ νά αγαπήσεις
είναι η μόνη η οδός
άν 'πιθυμάς νά ζήσεις.
•••
Αυτά επίσης αφορούν
τά θήλεα επίσης
άν θέλουν νά αγαπηθούν
κι όχι νά τά κλωτσήσεις.
•••
Τά κάλλη τους ανεπαρκή
άν η ψυχή παγώσει
γιατί στήν διασταύρωση
η πίκρα θά τά ζώσει.
•••
Δέν αστειεύεται η ζωή
γιατί είναι Δικαστίνα
καί τιμωρεί ανίερα
τόν ΑΛΦΑ καί τήν ΔΕΙΝΑ.
•••
Όσοι δέν αγαπήσανε
κι ούτε έδωσαν μιά μάχη
άς αγαπήσουν στήν ζωή
γιατ' άλλη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
•••
Άς ψάξουνε πεισματικά
γιά τήν καρδιά τήν άλλη
αυτή πού... 

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ : Διαστάσεις εθνικής απειλής για το λαθρολάγνο συριζόπληκτο κωλοχανείο παίρνει το Μεταναστευτικό

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

Σε αποθήκη συγκράτησης των μεταναστευτικών ροών, που από το έδαφος της Τουρκίας και από κάθε, πια, προορισμό κατευθύνονται στην Ευρώπη, μετατρέπεται η Ελλάδα, η οποία πλέον είναι έρμαιο των διαθέσεων της Τουρκίας και των Ευρωπαίων, που, παρά τα μεγάλα λόγια, κάθε άλλο παρά πρόθυμοι είναι να συμμετάσχουν σε μια γενναία διαδικασία μετεγκατάστασης προσφύγων στο έδαφός τους. 

 
 

Η ελληνική κυβέρνηση αδράνησε σε ένα κρίσιμο διάστημα κατά τους πρώτους μήνες της πρώτης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όταν υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία για τις διαστάσεις που θα έπαιρνε το πρόβλημα, λόγω και του πολέμου στη Συρία αλλά και της προσπάθειας της Τουρκίας να πιέσει την ΕΕ τόσο για τις ευρωτουρκικές σχέσεις όσο και για την επίτευξη των δικών της στόχων στο Συριακό.

Έτσι, η πολιτική ανοικτών θυρών έδωσε το γενικό σύνθημα όχι μόνο στους πρόσφυγες από τη Συρία (που θα πρέπει όμως να θεωρούνται πρόσφυγες όσο βρίσκονται στα στρατόπεδα στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία) αλλά και σε όλες τις χώρες αφετηρίας των μεταναστών, από το Πακιστάν μέχρι το Μαρόκο, ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει την είσοδο προς την Ευρώπη.
 

Τώρα πλέον η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με ένα χειροπιαστό πρόβλημα που διαρκώς επιδεινώνεται, με τα Σκόπια αλλά και τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης να έχουν κλείσει τα σύνορά τους και την ΕΕ να συζητά για το πώς θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα μετεγκατάστασης, από ποιες χώρες και σε τι αριθμούς…

 

Ο κ. Τσίπρας στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής υποχρεώθηκε να δεχθεί αυτό το πλαίσιο για τα hotspots και τους χώρους υποδοχής και φιλοξενίας «τουλάχιστον» 50.000 ανθρώπων, έναντι της ασαφούς δέσμευσης για απορρόφηση του μεγαλύτερου αριθμού των υπολοίπων από τις ευρωπαϊκές χώρες.
 

Οι αντιδράσεις όμως της κοινής γνώμης στα περισσότερα κράτη-μέλη έχει οδηγήσει σε παράλυση το σύστημα αυτό, καθώς μόλις 100 πρόσφυγες έχουν μετεγκατασταθεί, ενώ καθημερινά φθάνουν χιλιάδες και προστίθενται στον άγνωστο αριθμό προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στο ελληνικό έδαφος.
 

Η κυβέρνηση καθυστέρησε σημαντικά στην υλοποίηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε, με αποτέλεσμα να βρίσκουν το πρόσχημα οι εταίροι να καθυστερούν το πρόγραμμα μετεγκατάστασης και συγχρόνως, εκβιαστικά μάλιστα, να επαναφέρουν θέμα Σένγκεν, τονίζοντας ότι χωρίς την ασφαλή φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και χωρίς πλήρη καταγραφή όσων φθάνουν στο έδαφος της Σένγκεν αυτή θα καταρρεύσει.
 

Συγχρόνως όμως η κυβέρνηση αποδέχθηκε -υπό πίεση- και τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής και Συνοριοφυλακής, η οποία μάλιστα, σύμφωνα με την πρόταση της Κομισιόν, θα μπορεί να παρεμβαίνει ακόμη και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κράτους-μέλους εάν θεωρεί ότι υπάρχει κίνδυνος που απειλεί τη Συνθήκη Σένγκεν.
 

Αυτή η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς πέραν της απόσπασης, ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεση του κράτους-μέλους, δικαιοδοσιών που ασκούνται αποκλειστικά από το κράτος, στην περίπτωση της Ελλάδας κρύβει σοβαρούς κινδύνους στο Αιγαίο σε σχέση με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας.

 

Εάν η κυβέρνηση, έστω και την τελευταία στιγμή, δεν διασφαλίσει -στη διαπραγμάτευση που είναι σε εξέλιξη- ότι η οποιαδήποτε ανάληψη δράσης από τη Συνοριοφυλακή και την Ακτοφυλακή θα γίνεται εντός του αναγνωρισμένου πλαισίου τόσο των συνόρων όσο και των ζωνών αρμοδιοτήτων της χώρας, τότε ανοίγει ο δρόμος για την επιβολή των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο σε ό,τι αφορά την έρευνα και διάσωση, το FIR και τελικά την επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου. 

 

Ακόμη, όμως, κι αν υπάρξουν τέτοιου είδους ρυθμίσεις, το ερώτημα είναι τι ακριβώς θα συμβεί εάν η ευρωπαϊκή δύναμη θελήσει να παρέμβει χωρίς τη συγκατάθεση της Ελλάδας ή αν, επικαλούμενη επιχειρησιακούς λόγους, επιμείνει για συμμετοχή με κάποιον τρόπο και τουρκικών δυνάμεων σε ένα είδος άτυπων κοινών (τριμερών) περιπολιών και ελέγχων.
 

Η Ελλάδα τότε, αμυντικά λειτουργώντας, δεν θα έχει άλλη επιλογή: 

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η Τριμερής Συνάντηση Κορυφής Ελλάδος, Αιγύπτου, Κύπρου

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ 

Πρέσβυς ε.τ.

Η Τριμερής Συνάντηση Ελλάδας, Αιγύπτου, Κύπρου όπως και η αντίστοιχη τριμερής με το Ισραήλ είναι από τις πιο επιτυχημένες και επιβεβλημένες πρωτοβουλίες περιφερειακής πολιτικής της Ελλάδος και της Κύπρου.  

Συνέτρεξαν προς αυτή την κατεύθυνση δύο σημαντικές εξελίξεις.  

Η πρώτη αφορά την ανεύρεση μεγάλων ενεργειακών κοιτασμάτων στο υπέδαφος της Ανατολικής Μεσογείου και την αναβάθμισή της με τον τρόπο αυτό με μια άλλη, ενεργειακή, παράμετρο. 

Η δεύτερη αφορά τη ρήξη στις σχέσεις της Τουρκίας τόσο με το Ισραήλ όσο και με την Αίγυπτο.
 

Οι αιτίες της ρήξεως των σχέσεων της Τουρκίας με τις δύο αυτές πολύ σημαντικές χώρες της Ανατολικής Μεσογείου έχουν κατά βάθος την ίδια ρίζα, παρά τους φαινομενικά πολύ διαφορετικούς λόγους.  

Η ρήξη με το Ισραήλ δεν προήλθε, ασφαλώς, από το γνωστό επεισόδιο του «Μαβί Μαρμαρά», που επεχείρησε να διασπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας και να φέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους. Η ανθρωπιστική οργάνωση που είχε αναλάβει την επιχείρηση αυτή ενεργούσε σε συνεργασία με την Τουρκική ΜΙΤ. Είναι η ίδια που βομβαρδίσθηκε στη Συρία από τη Ρωσική Αεροπορία, γιατί μετέφερε εφόδια στους Τουρκμένους Ισλαμιστές της ΒΔ Συρίας. Η ίδια εμφανίσθηκε στη Λέσβο για να έρθει δήθεν αρωγός σε πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, που στέλνει στο Αιγαίο η Άγκυρα. 

 
Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο η Τουρκία του Ερντογάν απεφάσισε τη ρήξη με το Ισραήλ είναι η Ισλαμιστική ιδεολογία, που εμπνέει σήμερα τη Νεο-Οθωμανική Τουρκική πολιτική. Η πολιτική αυτή είναι ασυμβίβαστη με την προηγούμενη απροκάλυπτη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ. Η Τουρκία προσπαθεί να προσεταιρισθεί τις Μουσουλμανικές χώρες, που αποτελούσαν προηγουμένως μέρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και γενικά να παίξει το Μουσουλμανικό χαρτί. Δεν μπορεί την ίδια στιγμή να εκτίθεται με μια στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, που είναι εκ των πραγμάτων ανταγωνιστική με τον ρόλο ενός υπερμάχου του Ισλαμισμού.

 
Η Ισλαμιστική ιδεολογία είναι και ο λόγος για τη ρήξη με την Αίγυπτο του στρατάρχη Αλ Σίσι. Η Τουρκία παρουσιαζόταν ως το πρότυπο ενός ήπιου και αναπτυξιακού Ισλάμ. Ανεγνώρισε στους Αδελφούς Μουσουλμάνους του πρώην Προέδρου Μόρσι μια μεγάλη νίκη του Ισλαμισμού, που αντιπροσώπευε. Έσπευσε γι' αυτό να συνάψει στρατηγική συμμαχία, που θα άλλαζε τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο. Αντιμετώπισε για τον λόγο αυτό με μεγάλη οργή την ανατροπή του καθεστώτος Μόρσι και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να υποστηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο.
 

Τα αποτελέσματα της Τριμερούς Συναντήσεως, που αποτυπώνονται στη Διακήρυξη των Αθηνών, δεν είναι θεαματικά. Αποτελούν όμως ένα βήμα προς τα εμπρός, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το θέμα που ενδιαφέρει ειδικότερα την Ελλάδα, την οριοθέτηση δηλαδή της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος, Αιγύπτου και Κύπρου. Είναι γνωστές οι Τουρκικές αξιώσεις και οι ισχυρισμοί ότι δήθεν η Τουρκική ΑΟΖ προεκτείνεται μέχρι την ΑΟΖ της Αιγύπτου και παρεμβάλλεται μεταξύ των ΑΟΖ της Ελλάδος και της Κύπρου. Για να στηρίξει τον ισχυρισμό αυτό, η Άγκυρα προβάλλει τις γνωστές αυθαίρετες θεωρίες της, που είναι εκτός του διεθνούς θαλασσίου δικαίου και αρνείται την επήρεια του νησιωτικού συμπλέγματος του Καστελλορίζου στον καθορισμό της Ελληνικής ΑΟΖ.
 

Στη Διακήρυξη των Αθηνών γίνεται αναφορά στην ανάγκη να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, στο πλαίσιο των προνοιών του ισχύοντος διεθνούς θαλασσίου δικαίου. 

Είναι αρκετή η αναφορά και η διατύπωση αυτή για να προεξοφλήσει κανείς ότι θα υπάρξει σύντομα κάποια εξέλιξη στο ζωτικό για την Ελλάδα αυτό θέμα; 

Προφανώς, όχι. Συνδέεται αυτό με τη γενικότερη πολιτική της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας και με την αποφασιστικότητα, με την οποία αυτή πρέπει να αντιμετωπίσει τον Τουρκικό επεκτατισμό, εξασφαλίζοντας τα αναγκαία ερείσματα σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο. Από την άποψη αυτή, οι στρατηγικές συμμαχίες με την Αίγυπτο και το Ισραήλ είναι σημαντικοί παράγοντες. Η Άγκυρα δεν αποκρύπτει τους επεκτατικούς της στόχους προς κάθε κατεύθυνση. Προς τη Συρία, προς το Ιράκ, προς την Κύπρο, προς το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, προς τα Βαλκάνια. Η δεινή ήττα που υπέστη στη Συρία, με την ακύρωση των σχεδίων της, δεν την ανακόπτει από την ανάληψη νέων τυχοδιωκτικών, επεκτατικών σχεδίων. Ενεπλάκη σε μεγάλη ρήξη με τη Ρωσία, με την ύπουλη κατάρριψη του Σουχόι-24 και εισέβαλε στο Ιράκ, προελαύνοντας μέχρι τα περίχωρα της Μοσούλης. Είναι εκπληκτικό αλλά και χαρακτηριστικό ότι οι Ισλαμιστές που κατέχουν τη Μοσούλη δεν ανησύχησαν και δεν εξεδήλωσαν καμιά αντίδραση. Προφανώς, θεωρούν την Άγκυρα φιλική και συμμαχική δύναμη.

 

Η εμπλοκή της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και σε μια επικίνδυνη γι' αυτήν ρήξη με τη Ρωσία είναι μια ανακούφιση για την Ελλάδα, που πιέζεται προκλητικά στο Αιγαίο. Η Ελλάδα όμως δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις: 

Στην κατάσταση που βρίσκεται και με τον εγκλωβισμό της σε μια μονοδιάστατη πολιτική, αποτελεί ασθενή κρίκο. Πρέπει να αναλάβει επειγόντως πρωτοβουλίες για να ενισχύσει τη θέση της, εκμεταλλευόμενη το παράθυρο ευκαιρίας που της δίνει η εμπλοκή της Άγκυρας στη Συρία και στο Ιράκ. Αυτή όμως είναι η αντίφαση που καθηλώνει την Ελλάδα. Η εσωτερική πολιτική της κατάσταση δεν συμβαδίζει με τις ανάγκες και επιταγές της συγκυρίας που επιτάσσουν τα υψηλά της συμφέροντα. Το έλλειμμα πολιτικής και ενδεδειγμένης στρατηγικής είναι ιδιαίτερα έκδηλο στο εθνικό θέμα της Κύπρου:

ΤΟΥΡΚΙΑ: Συρία, αυταρχισμός και... Ουάσινγκτον ξυπνούν τον κουρδικό εφιάλτη του Ερντογάν

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

Αντιμέτωπη με τον εφιάλτη της ισλαμικής τρομοκρατίας και του ξεσηκωμού των Κούρδων στο εσωτερικό και με την ολοένα μεγαλύτερη ενίσχυση του PYD, την οργάνωση των Κούρδων της Συρίας -αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ-, στο εξωτερικό βρίσκεται η Τουρκία, με τον Ερντογάν να βλέπει να απομακρύνεται μια ευρεία νίκη του κόμματός του στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου, που θα σηματοδοτούσε τη στροφή στο προεδρικό σύστημα.
 

Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων έχουν οδηγήσει σε κατάρρευση όλους τους σχεδιασμούς της Άγκυρας στην επιδίωξή της να μεγιστοποιήσει τα οφέλη χωρίς κόστος. Από την άλλη, η εμπλοκή στη συριακή κρίση μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα, η οποία έχει ήδη διχαστεί με τον αυταρχισμό και την επιβολή ενός προσωπικού, κλεπτοκρατικού καθεστώτος από τον Ερντογάν.
 

Οι δύο εκρήξεις που σκόρπισαν τον θάνατο στην Άγκυρα στη διαδήλωση των Κούρδων ήταν ένα καλά μελετημένο χτύπημα, καθώς εκτός του ότι πέρασε το μήνυμα ότι πλέον η τρομοκρατία μπορεί ανενόχλητα να χτυπήσει σε οποιοδήποτε μέρος της Τουρκίας, μεγάλωσε το χάσμα μεταξύ της κυβέρνησης Ερντογάν και των Κούρδων, ενώ αν κάποιοι προσδοκούσαν ότι το σοκ από τις επιθέσεις θα ενίσχυε το κυβερνών ΑΚΡ εν όψει των εκλογών, μάλλον έπεσαν έξω στις προβλέψεις τους.
 

Η δραματική τροπή που έχει πάρει η συριακή κρίση για την Τουρκία αποτυπώθηκε στη δραματοποιημένη προειδοποίηση της Άγκυρας ότι δεν θα ανεχθεί την ενίσχυση των κουρδικών δυνάμεων στη Συρία, ούτε θα επιτρέψει την προσπάθεια του PYD να επεκτείνει τον έλεγχό του επί εδαφών δυτικά του Ευφράτη.
 

Ο συναγερμός για την Άγκυρα σήμανε την επομένη της τρομοκρατικής επίθεσης, καθώς, ενώ οι Κούρδοι του PYD έβρισκαν την ευκαιρία και κάλυπταν το κενό που άφηνε επί του εδάφους η ρωσική επίθεση εναντίον των τζιχαντιστών αλλά και των αντικαθεστωτικών στη Συρία, έγινε γνωστό ότι οι Αμερικανοί προχώρησαν σε ρίψη εξοπλισμού από αέρος για τους Κούρδους.
 

Η τουρκική κυβέρνηση κάλεσε τον πρέσβη των ΗΠΑ να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας, καθώς θεωρεί, όπως είπε, ότι τα όπλα αυτά που προσφέρονται χωρίς συνεννόηση στο PYD, το οποίο η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως τρομοκρατική οργάνωση, θα καταλήξουν στα χέρια του ΡΚΚ.
Ο εφοδιασμός των Κούρδων έγινε από μεταγωγικό αεροπλάνο C-17, το οποίο, σύμφωνα με εκπρόσωπο του Πενταγώνου, απογειώθηκε από περιοχή ευθύνης της Αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης και έριξε 27 μεγάλα κοντέινερ με πυρομαχικά και μικρά κυρίως όπλα.
 

Ο Αχμ. Νταβούτογλου μάλιστα απείλησε ότι εάν διαπιστωθεί ότι τα όπλα αυτά κατέληξαν σε τρομοκρατικές οργανώσεις, η Τουρκία θα λάβει όλα τα μέτρα προκειμένου να τα εξουδετερώσει, ώστε να μην αποτελέσουν απειλή για την ασφάλειά της.
 

Η Μόσχα από την εποχή ακόμη της Σοβιετικής Ένωσης διατηρούσε άριστες σχέσεις με το PKK και τις άλλες κουρδικές οργανώσεις, ενώ και το PYD διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία.
 

Μετά την παταγώδη αποτυχία του αμερικανικού προγράμματος για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των μετριοπαθών ισλαμιστών στον αγώνα εναντίον του Άσαντ, οι Αμερικανοί στράφηκαν στην κατεύθυνση σύμπραξης αραβικών ενόπλων ομάδων με το PYD εναντίον της Ράκα.
 

Η δημοσιοποίηση της πρόθεσης των Κούρδων του PYD για αντεπίθεση με στόχο τη Ράκα, την πρωτεύουσα του ISIS, σήμανε συναγερμό στην Άγκυρα.
 

Αυτός είναι ο εφιάλτης για την Τουρκία, καθώς η Ράκα βρίσκεται επί του Ευφράτη και στην Άγκυρα γνωρίζουν ότι κάθε κίνηση των Κούρδων δυτικά του Ευφράτη με στόχο την πόλη Jarabulus θα οδηγήσει στην ομογενοποίηση των δύο μεγάλων κουρδικών θυλάκων στη Βόρειο Συρία, δημιουργώντας πρακτικά μια κουρδική οντότητα σε μεγάλο μήκος των σημερινών συνόρων της με τη Συρία.
 

Στην Τουρκία κάθε άλλο παρά περνούν απαρατήρητα τα όλο και πιο συχνά δημοσιεύματα στα αμερικανικά ΜΜΕ, που επαναφέρουν τα σενάρια περί υπόγειας στήριξης στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν, που θα αποτελέσει το μεγαλύτερο buffer zone στη Μέση Ανατολή. Οι χάρτες του ανεξάρτητου Κουρδιστάν δεν περιορίζονται μόνο στις περιοχές του Ιράκ, της Συρίας και του Ιράν, που κατοικούν Κούρδοι, αλλά και σε μεγάλο τμήμα της Νοτιοανατολικής Τουρκίας.

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Η Λευκωσία στην παγίδα του Ακιντζί

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

(...) Τα μηνύματα που φθάνουν από την κατεχόμενη Λευκωσία είναι όλο και πιο ανησυχητικά και παγώνουν τον ενθουσιασμό που διακατείχε μέχρι και πριν από λίγες ημέρες την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Ο ενθουσιασμός αυτός, τον οποίο χωρίς καμιά περίσκεψη έσπευδαν να εκφράσουν και κορυφαίοι παράγοντες, ακόμη και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, έχει διαμορφώσει ένα κλίμα το οποίο θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαχειρισθεί η Λευκωσία, εάν επιβεβαιωθούν οι ενδείξεις ότι ο κ. Ακιντζί, μετά τα πρώτα θετικά δείγματα, επιστρέφει σταδιακά στις κλασσικές τουρκικές θέσεις για το Κυπριακό.

Και όλη αυτή η αβεβαιότητα δημιουργείται τη στιγμή που ο διεθνής παράγοντας θεωρεί σχεδόν δεδομένη την επιτυχή κατάληξη των συνομιλιών και την πραγματοποίηση μάλιστα των δημοψηφισμάτων μέχρι τον επόμενο Μάρτιο.

Καταλυτική θα είναι και η επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει στη Λευκωσία, στο πλαίσιο της περιοδείας του στην περιοχή, ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι.

Ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Ακιντζί άφησε τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να εκτεθεί, εκφράζοντας από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ την αισιοδοξία του για λύση και προβάλλοντας το «κοινό όραμα» με τον τουρκοκύπριο ηγέτη, και δύο ημέρες αργότερα ήρθε να ανατρέψει ένα σημαντικό μέρος θεμάτων στα οποία πίστευε η ελληνοκυπριακή πλευρά ότι υπήρχε σύγκλιση, προκαλεί καχυποψία και δυσχεραίνει τους χειρισμούς.

Ο κ. Ακιντζί, ο οποίος βρέθηκε στη Νέα Υόρκη και είχε επαφές τόσο με τον Τζον Κέρι όσο και με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, έσπευσε με δηλώσεις του να προκαταλάβει την επόμενη φάση των συνομιλιών, δηλώνοντας ότι πλέον είναι «ώρα για τις εγγυήτριες δυνάμεις να παρέμβουν» και επιμένοντας στο θέμα των εγγυήσεων τόνισε ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη «οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων για ασφάλεια και η αντίληψη των Ελληνοκυπρίων περί απειλής».

Ο κ. Ακιντζί όμως άνοιξε με επιμονή ένα ακόμη θέμα, εκείνο της ερμηνείας που δίνει η τουρκική πλευρά στη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, ερμηνεία που παραπέμπει σε συνομοσπονδιακό, διαχωριστικό μοντέλο.

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης υποστήριξε ότι η διεθνικότητα επιβάλλει να υπάρχει πλειοψηφία των Τουρκοκύπριων στο δικό τους συνιστών κρατίδιο, τόσο πληθυσμιακή όσο και περιουσιακή. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τις περιουσίες, χωρίς να θελήσει να δώσει συγκεκριμένο ποσοστό, ανέφερε ότι θα πρέπει να είναι αρκετά πάνω από το 50%.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο κ. Ακιντζί επέμεινε ότι θα πρέπει να υπάρξουν μόνιμες παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο προκειμένου να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να προσφύγουν Ελληνοκύπριοι στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια για να ακυρώσουν ρυθμίσεις σε σχέση με τις περιουσίες, που παραβιάζουν ευθέως το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο για πλήρη και απόλυτο σεβασμό της περιουσίας.

Η απαίτηση να καταστούν πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ όλες αυτές οι ρυθμίσεις, που παραβιάζουν βασικές ευρωπαϊκές αρχές προκειμένου να βρεθεί τρόπος διατήρησης ορισμένων από τα τετελεσμένα της εισβολής, ώστε να ικανοποιηθούν οι έποικοι και οι Τουρκοκύπριοι που κατέλαβαν ελληνοκυπριακές περιουσίες, θα συνιστούσε μείζονα παραχώρηση, η οποία θα νομιμοποιεί, με τις ευλογίες των Ελληνοκυπρίων, τα αποτελέσματα της εισβολής.

Επίσης προβληματική είναι η σύγκλιση που φαίνεται να υπάρχει στην παραπομπή των εκκρεμοτήτων για τις περιουσίες σε επιτροπή, που θα αποτελείται από ίσο αριθμό μελών από κάθε κοινότητα, που θα λαμβάνει αποφάσεις με βάση τα κριτήρια που θα καθορίσουν οι δύο πλευρές στις διαπραγματεύσεις. Αυτή η επιλογή περιορίζει το απόλυτο δικαίωμα στην περιουσία και την αναγνώριση ότι τον πρώτο λόγο έχει καθαρά ο νόμιμος ιδιόκτητης και όχι ο νυν χρήστης. Είναι προφανές ότι η παραπομπή χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων για επιστροφή ή αποζημίωση ή ανταλλαγή περιουσίας θα αποτελέσει μια μόνιμη πηγή έντασης και τριβών μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Βεβαίως, θα προηγηθεί μια ιδιαίτερα λεπτή και περίπλοκη διαδικασία για τον καθορισμό των κριτηρίων βάσει των οποίων θα αντιμετωπισθεί το περιουσιακό. Όμως ο κ. Ακιντζί ξεκαθάρισε ότι οι αποφάσεις για το περιουσιακό «δεν θα πρέπει να διαταράξουν την κοινωνική γαλήνη (σ.σ.: στα Κατεχόμενα) και ότι η βασική επιλογή θα είναι η αποζημίωση…».

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης έκανε στροφή και στο θέμα της διακυβέρνησης, καθώς, όπως είπε, θα μπορούσε να δει θετικά το θέμα της διασταυρούμενης ψήφου, υπό τον όρο όμως ότι θα εφαρμοστεί η εκ περιτροπής Προεδρία.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ: Διολίσθηση προς τη συνδιαχείριση στο Αιγαίο με αφορμή τους πρόσφυγες και λαθρομετανάστες

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ 

Πρέσβυς ε.τ.

Η ανεπιφύλακτη εφαρμογή της Ευρωπαϊκή Οδηγίας για το Άσυλο από την απελθούσα υφυπουργό, αρμόδια για τη μετανάστευση, Τασία Χριστοδουλοπούλου, άνοιξε μια πολύ επικίνδυνη ρωγμή στα θαλάσσια τείχη της Ελλάδος.
 

Η Ευρωπαϊκή Οδηγία δεν εισήχθη επί Τασίας Χριστοδουλοπούλου. Υπήρχε και προηγουμένως. Η Ελλάδα όμως, αντιλαμβανόμενη τους κινδύνους που εγκυμονεί για την ίδια και γνωρίζοντας το παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και τις βλέψεις της Άγκυρας, ήταν επιφυλακτική στην εφαρμογή της, παρά το γεγονός ότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είναι άμοιρες ευθυνών για την κατάσταση που δημιουργήθηκε στη χώρα με τη λαθρομετανάστευση.
Υπήρχαν, π.χ., και προηγουμένως αντιδράσεις από τους γνωστούς «φίλους των μεταναστών» στην ανέγερση φράχτη στον Έβρο. Οι προηγούμενες όμως κυβερνήσεις προχώρησαν στην κατασκευή του φράχτη.
Οι δουλέμποροι και διακινητές, μετά το κλείσιμο του Έβρου, μετατόπισαν τις δραστηριότητές τους στα θαλάσσια σύνορα του Αιγαίου. Η δραματική κορύφωση του πολέμου στη Συρία και το Ιράκ και η μαζική έξοδος προσφύγων προσέδωσαν στην προϋπάρχουσα λαθρομετανάστευση έναν νέο χαρακτήρα, με προεξάρχοντες τους πρόσφυγες από τις χώρες αυτές. Η νέα όμως αυτή συγκυρία δεν πρέπει να συγκαλύπτει το γεγονός ότι η λαθρομετανάστευση δεν αφορά μόνο πραγματικούς πρόσφυγες, που έχουν ανάγκη από προστασία και απέναντι στους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να παραμείνει αδιάφορη.
Θα έλεγε κανείς ότι και για πολλούς άλλους από τους οικονομικούς μετανάστες η έσχατη φτώχεια, η πείνα και η κοινωνική ανασφάλεια δεν είναι μικρότερο κακό από τον πόλεμο. Η μετανάστευσή τους όμως αντιπροσωπεύει ένα άλλο πρόβλημα, για το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαμορφώσει μια άλλη πολιτική, σε συνεργασία με άλλες μεγάλες χώρες του κόσμου, για την προώθηση της αναπτύξεως στις χώρες εκπομπής μεταναστών.
Υπάρχουν όμως και πολλά ερωτήματα για τους πραγματικούς πρόσφυγες. Είναι γνωστά τα θέατρα του πολέμου και είναι γνωστό επίσης ότι οι πρόσφυγες καταφεύγουν, σε πρώτη φράση, στις γειτονικές χώρες. Η ανθρωπιστική παρέμβαση της Ευρώπης θα πρέπει λογικά να αναπτύσσεται, σε πρώτο επίπεδο, κοντά στα σύνορα των χωρών αυτών. Εάν διαιωνίζεται ο πόλεμος και η ανασφάλεια και κρίνεται σκόπιμη η μετανάστευση ενός μέρους, τουλάχιστον, των προσφύγων στην Ευρώπη, η μεταφορά τους μπορεί τότε να γίνεται με οργανωμένο τρόπο και χωρίς πρόσθετες ταλαιπωρίες, εκμετάλλευση και θαλασσοπνιγμούς.
Το άνοιγμα των συνόρων από την Τασία Χριστοδουλοπούλου χωρίς καμιά επιφύλαξη, με τη λογική ότι η Ελλάδα θα λειτουργήσει ως χώρα διελεύσεως (τράνζιτ) προς την άλλη Ευρώπη, έχει θέσει την Ελλάδα σε δεινή θέση. 

Κατά πρώτο λόγο, η Ελλάδα δεν ελέγχει τα θαλάσσια σύνορά της στο Αιγαίο, εφόσον, κατ' εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο, δεν δικαιούται να ανακόψει και να απωθήσει κανέναν που δηλώνει αιτητής ασύλου. Είναι γνωστό ότι όλοι δηλώνουν αιτητές ασύλου και όλοι εισέρχονται παράνομα χωρίς να ρωτούν κανέναν.
Κατά δεύτερο λόγο, με το καθεστώς αυτό των ανοικτών συνόρων, τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρώπη γίνονται όμηροι της Τουρκίας.
Η Ευρώπη, η οποία θέλει να επιβάλει έναν έλεγχο στις ροές και -ει δυνατόν- να διαχωρίζει πριν από την είσοδο τους στην Ευρώπη τους λαθρομετανάστες από τους πρόσφυγες, αισθάνεται υποχρεωμένη να συνεργασθεί με την Τουρκία. Σημειωτέον, η Τουρκία δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τη δημιουργία του προσφυγικού προβλήματος στη Συρία.
Η Τουρκία όμως μετατρέπει το θέμα των προσφύγων και των λαθρομεταναστών σε διαπραγματευτικό ατού για να ζητήσει από την Ευρώπη ανταλλάγματα.  

Το πρώτο που ζητά, και το οποίο είναι στην ημερήσια διάταξη από παλιά, είναι η κατάργηση της βίζας για τους Τούρκους υπηκόους. Να μπορούν δηλαδή όλοι οι Τούρκοι υπήκοοι να ταξιδεύουν στην ΕΕ χωρίς θεώρηση (βίζα).
Το δεύτερο είναι η διπλωματική υποστήριξη από την Ευρώπη για την πολιτική της στη Συρία. Τόσο στον Πρόεδρο της Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ όσο και στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ ο Ταγίπ Ερντογάν έθεσε θέμα για Ευρωπαϊκή υποστήριξη στην Τουρκική ιδέα για τη δημιουργία Ζώνης Ασφαλείας μέσα στη Συρία. Η Ζώνη αυτή Ασφαλείας, είπε στους Ευρωπαίους ο Ερντογάν, θα ανακόψει και το κύμα προσφύγων προς την Ευρώπη, γιατί θα παρέχεται προστασία σε όσους το έχουν ανάγκη στη Ζώνη Ασφαλείας.
Το τρίτο και σημαντικότερο για μας είναι: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το ξέφραγο αμπέλι δεν μπορεί να έχει ανοικτά σύνορα στη λαθρομετανάστευση με άλλοθι τους πρόσφυγες

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ 

Πρέσβυς ε.τ.

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών που είναι πύλες εισόδου, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, και των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, που συμμετέχουν στον κοινό Ευρωπαϊκό χώρο της Συνθήκης του Σένγκεν. 
 
 

Η διαφορά συνίσταται στο γεγονός ότι οι πρώτες καλούνται να εφαρμόσουν την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το πολιτικό άσυλο χωρίς να μπορούν να κάνουν διάκριση και διαλογή μεταξύ προσφύγων και λαθρομεταναστών.  

Καλούνται από την περίφημη αυτή Οδηγία να εφαρμόσουν πολιτική ανοικτών συνόρων. Να υποδεχθούν δηλαδή όλους αδιακρίτως όσους παρουσιάζονται ως πρόσφυγες και ζητούν άσυλο και να διερευνήσουν εκ των υστέρων και μάλιστα διά της δικαστικής οδού εάν είναι πραγματικά πρόσφυγες. Στους τελευταίους πρέπει να παραχωρείται άσυλο. Οι άλλοι πρέπει θεωρητικά να επαναπροωθούνται στις πατρίδες τους.

 
Είναι γνωστό από την επικρατούσα πρακτική ότι δεν επαναπροωθείται ούτε το 10% από τους λαθρομετανάστες στους οποίους δεν αναγνωρίζεται η ιδιότητα του πρόσφυγα. 

Στη διαδικασία αυτή υπεισέρχεται και η σκοπιμότητα της πολιτικής κάθε κράτους. Πρώτο παράδειγμα, η Ουγγαρία.
 

Η Γερμανία, που άνοιξε τα σύνορα για τους πρόσφυγες από τη Συρία, παρακάμπτοντας τις πρόνοιες του Κανονισμού του Δουβλίνο ΙΙ, ανέκρουσε αιφνιδίως πρύμνα και έσπευσε να αναστείλει τη Συνθήκη Σένγκεν, στα σύνορά της με τη φιλική της Αυστρία, θέλοντας να στείλει ένα διπλό μήνυμα. 

Πρώτον, ότι δεν θα επωμισθεί μόνη της, μαζί με άλλες δύο ή τρεις χώρες, το βάρος του προβλήματος. 

Δεύτερον, ότι δεν θα δεχθεί αδιακρίτως πρόσφυγες και λαθρομετανάστες και ότι θα είναι πολύ αυστηρή σ' αυτή τη διάκριση.

Η λογική συνέπεια αυτής της Γερμανικής πολιτικής, η οποία δηλώθηκε άλλωστε απροκάλυπτα ως Ευρωπαϊκή πολιτική στα συμπεράσματα της πρόσφατης Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών και των υπουργών Δικαιοσύνης της ΕΕ, είναι ότι οι χώρες που είναι πύλες εισόδου πρέπει να λειτουργήσουν ως Ζώνες ανασχέσεως της λαθρομεταναστεύσεως στην Ευρώπη και να βοηθηθούν σ' αυτό από την άλλη Ευρωπαϊκή Ένωση. Η θέση αυτή εκφράσθηκε με την πρόταση για τη δημιουργία «καυτών σημείων» (hotspots) στην Ελλάδα και την Ιταλία, που πρακτικά μεταφράζεται στο άνοιγμα μεγαλυτέρων και περισσοτέρων χώρων «υποδοχής» των προσφύγων και λαθρομεταναστών.

 
Οι χώροι αυτοί παρουσιάζονται ως «προσωρινοί». Ξέρουμε όμως από την πρακτική που έχει επικρατήσει κατά τα προηγούμενα χρόνια και από τις αλλαγές που έχουν επέλθει με τη ψήφιση αλλεπαλλήλων νομοσχεδίων, με τελευταίο το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια, ότι η προοπτική της επαναπροωθήσεως στις πατρίδες τους των λαθρομεταναστών, όπως επίσης η ανακατανομή των προσφύγων σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, είναι περιορισμένη και αβέβαιη.
 

Τι θα γίνουν, λοιπόν, όλα αυτά τα κύματα των προσφύγων και λαθρομεταναστών, που πολιορκούν την Ελλάδα και εισβάλλουν νομίμως, με τη συγκατάθεση και τη συνεργασία των Ελληνικών αρχών, βάσει των προνοιών της περιβόητης Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το πολιτικό άσυλο;  

Η Ευρώπη ασκεί δηλαδή «κοινή πολιτική», με βάση την Ευρωπαϊκή Οδηγία για το πολιτικό άσυλο, χωρίς να παρέχει εγγυήσεις στην Ελλάδα, που είναι πύλη εισόδου, ότι θα είναι πλήρως αλληλεγγύη μ' αυτήν τόσο για την ανακατανομή των προσφύγων όσο και για την επαναπροώθηση στις πατρίδες τους των παρανόμων μεταναστών. 
 

Η Ελλάδα δεν πρέπει λογικά να αποδεχθεί μια τέτοια κατάσταση, παραχωρώντας ταυτόχρονα την εθνική κυριαρχία του ελέγχου των συνόρων της στη Frontex. Στο σημείο όμως αυτό υπεισέρχονται οι ευθύνες που έχουν οι πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος. Οι τελευταίες, αγόμενες από ιδεοληψίες και πολιτικούς παραλογισμούς, έχουν συμπεριφερθεί, σ' ένα θέμα που μπορεί να απειλήσει την εθνική συνοχή, ασφάλεια και ύπαρξη της Ελλάδος και το οποίο έχει από τη φύση του γεωπολιτικές διαστάσεις, με απίστευτη στρατηγική μυωπία, πολιτική επιπολαιότητα, σύγχυση και άκριτη αποδοχή ιδεολογημάτων ξένων διεθνών κέντρων.
 

Ο Κώστας Σημίτης ανέλαβε ήδη από το 1996 να πείσει τους Έλληνες ότι «η Ελλάδα πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική». 

Ο διάδοχός του στο ΠΑΣΟΚ και στην κυβέρνηση, Γιώργος Παπανδρέου, μαζί με όλη την άλλη καταστροφή που επέφερε, υπερακόντισε υπέρ των ανοικτών συνόρων στη λαθρομετανάστευση.
 

Στην Ελληνική «πρωτοπορία» στην ανοχή της λαθρομεταναστεύσεως δεν υπελείφθησαν, βεβαίως, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ. Απόδειξη ότι τα διεθνή κέντρα που βρίσκονται πίσω από την παγκοσμιοποίηση, με την οποία έχει στενούς και οργανικούς δεσμούς η λαθρομετανάστευση, έχουν άμεση πρόσβαση και ιδεολογική και πολιτική επιρροή, τόσο στα φερόμενα ως «δεξιά» όσο και στα φερόμενα ως «αριστερά» κόμματα.
 

Η παράδοση της «πρωτοπορίας» συνεχίσθηκε από την τελευταία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το πρώτο νομοσχέδιο που έφερε στη Βουλή προς ψήφιση ήταν το νομοσχέδιο περί ιθαγενείας.
 

Η διαχείριση αυτή, μαζί με όλα όσα δηλώθηκαν στη συνέχεια, προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία όταν το πρόβλημα γιγαντώνεται ως αποτέλεσμα της εφαρμογής μιας παράλογης και ανεδαφικής Ευρωπαϊκής Οδηγίας, που προάγει αντί να αποτρέπει τη λαθρομετανάστευση στην Ευρώπη. Προβάλλεται η ανθρωπιστική διάσταση του προβλήματος των προσφύγων. Λαθρομετανάστευση όμως υπήρχε και πριν από τον πόλεμο στη Συρία και ο μεγάλος όγκος των λαθρομεταναστών προέρχεται από τη μακρινή Ασία και την Αφρική.
 

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τη Συρία, πρώτη προτεραιότητα της Ευρώπης θα έπρεπε να είναι η συμβολή της στον τερματισμό αυτής της τραγωδίας.
Κατά δεύτερο λόγο, θα μπορούσε, με μια καλά σχεδιασμένη και κοινή πολιτική, να βοηθήσει ή να μεταφέρει στην Ευρώπη τους πρόσφυγες από τις γειτονικές χώρες, στις οποίες καταφεύγουν.  

Θα μπορούσε επίσης να επιβάλει στην Άγκυρα μια αποτελεσματική συμφωνία συνεργασίας.
 

Υπό τις συνθήκες αυτές, η Ελλάδα, εάν δεν έχει τις εγγυήσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, πρέπει: 

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Oταν το καλοκαιρι θα τελειώσει, μάθε το μ@λ@κ@ Ελληνα θα' χεις λιώσει!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΦΙΟΡΑΝΤΕ

Έκανες μπάνια αρκετά
καί ηλιοθεραπεία
εχάρηκες τό σώμα σου
μέσα στήν μαστροπεία.
•••
Εχάρηκες τήν αίσθηση
πού δίνει η χαζομάρα
λές κι ήσουνα αραβικό
άλογο στήν Σαχάρα.
•••
Κολύμπαγες ανάσκελα
μέ ουρανό καπέλο
καί οι ακτίνες πύρωναν
τό άδειο σου τσερβέλο.
•••
Τίς μπίρες τίς ερούφαγες
μέ ηδονή μεγίστη
έως τό ολοπρήξιμο
στήν ουροδόχο κύστη.
•••
Τίποτε δέν αγνόησες
όλα τά πήρες σβάρνα
απ' τήν Κική καί τήν Κοκό
μέχρι τήν θεία Άννα.
•••
Περπάταγες ξυπόλυτος
πέταξες τήν γραβάτα
ήσουν ο κύων Έλληνα
καί η γυνή σου γάτα.
•••
Όσα κρατούσες χρήματα
στά μπαρ τά ακουμπούσες
κι ούτε ρωτούσες, άχαρε
ποιές ήταν πού γαμούσες.
•••
Σέ είδα στήν Μακρόνησο
επί τών ερειπίων
νά χαίρεσαι τό παρελθόν
τήν φύση, τό τοπίον.
•••
Ουδόλως σ' απασχόλησε
ο αιχμηρός χειμώνας
είχε τελειώσει δι' εσέ
ο εικοστός αιώνας.
•••
Εικοσιέναν μέτραγες
μά ήσουν στήν αρχή σου
ούτε πού εκατάλαβες
τό χρέος, τήν τιμή σου.
[…]
Τώρα επανακάμπτουνε
τών διακοπών τά στίφη
καί η ΔΕΗ διακοπές
κάνει γαμπρέ καί νύφη.
•••
Πλυντήρια, κουζινικά
λούσιμο καί φρεσκάδα
στήν μάχη τών διακοπών
τά έχασες Ελλάδα.
•••
Τό πλαϊνό μπακάλικο
έκοψε τίς πιστώσεις
ο φούρνος διώχνει τό ψωμί
τό Μπέρλιν τίς ζυμώσεις.
•••
Όλα κοπριά κατάντησαν.
Οι αμμουδιές στήν Γυάρο
έγιναν ικριώματα
καί γάνα από φουγάρο.
•••
Καλώς ήρθατε εκδρομείς
λιγνοί, χαριτωμένοι
εδώ θά βρείτε, δυστυχώς
πάσαν τήν οικουμένη.
•••
Στόν ήλιο εκτεθήκατε
μελαχρινοί κοπιάστε
αλήθεια ότι μοιάζετε
μέ μαύρους νά θυμάστε.
•••
Στήν Χώρα τών διακοπών
θά σού κοπούν τά πάντα
φτάνει νά είσαι Έλληνας
καί κάτω απ' τά σαράντα.
•••
Όταν θά πάς διακοπές
λέω, στόν άλλο κόσμο
θά σού φανεί η κόλαση
…άρωμα από δυόσμο.

TOYΡΚΙΑ και ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΙΣΤΑΝ: Με νέα NAVTEX οι πασάδες αμφισβητούν την υφαλοκρηπίδα στη Ρόδο ενώ οι εγχώριοι τσαρλατάνοι άνοιγουν συζήτηση για νέα ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης) στο Αιγαίο

Του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

Στη γνωστή θεωρία, που, αρνούμενη να δει την πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αποδίδει την τουρκική επιθετικότητα και αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου στα… εσωτερικά προβλήματα της Τουρκίας, επανέρχεται το υπουργείο Εξωτερικών.
 

Σε μια περίοδο που έχει κλιμακωθεί η τουρκική επιθετική συμπεριφορά και έχουν παγώσει οι συζητήσεις, που φιλοδοξούσε να ξεκινήσει με την Τουρκία ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, για νέα ΜΟΕ και για την υφαλοκρηπίδα, η Αθήνα αδυνατεί να καταστρώσει στρατηγική έναντι της Άγκυρας και περιμένει να ξεπερασθεί η πολιτική κρίση στη γειτονική χώρα…
Για δεύτερη φορά μέσα σε έναν μήνα, η Τουρκία προκαλεί εκδίδοντας NAVTEX για εργασίες πόντισης ή επισκευής υποβρύχιων καλωδίων σε σημεία που βρίσκονται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Όπως αποκαλύπτει το «ΠΑΡΟΝ», με τη νέα NAVTEX (708/15) η Τουρκία ανακοίνωσε τη διενέργεια επισκευαστικών εργασιών σε υποβρύχιο καλώδιο, για το διάστημα από 30 Ιουλίου έως 15 Αυγούστου, από το ειδικό σκάφος C/S «ANTONIO MEUCCI» σε περιοχή της υφαλοκρηπίδας της Ρόδου. Είναι στην ίδια περιοχή για την οποία η Τουρκία έχει δημοσιεύσει στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης την παραχώρηση δικαιωμάτων σεισμογραφικών ερευνών στην κρατική εταιρεία TPAO, κίνηση που πριν από δύο χρόνια είχε οδηγήσει σε κρίση τις σχέσεις των δύο χωρών.
Τον Ιούνιο και πάλι η Τουρκία είχε εκδώσει NAVTEX για την πόντιση καλωδίου από το σκάφος OGS «EXPLORA» σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδα. Το τραγικό είναι ότι έπειτα από ελληνικές παρεμβάσεις και διαβήματα η πλοιοκτήτρια εταιρεία, αντί να ζητήσει την έκδοση άδειας από τις ελληνικές αρχές, όπως όφειλε, απέσυρε το ιταλικό σκάφος και αποχώρησε χωρίς να ολοκληρωθούν οι εργασίες.
Στο Αιγαίο, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε ο κ. Κοτζιάς, ελπίζοντας αρχικά ότι η διπλωματία των προσωπικών σχέσεων θα απέδιδε, η Τουρκία έχει επιβάλει ένα νέο πεδίο βολής στο κέντρο του Αιγαίου. Αυτό το νέο τετελεσμένο το επέβαλε όταν ο κ. Κοτζιάς άνοιξε συζήτηση για νέα ΜΟΕ στο Αιγαίο, στα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν και τα πεδία βολής. Καθώς η Τουρκία διέθετε ένα λιγότερο πεδίο βολής από την Ελλάδα, για λόγους προφανείς, καθώς το Αιγαίο είναι και ο μοναδικός ζωτικός χώρος για άσκηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, έσπευσε εν όψει διαπραγμάτευσης να δεσμεύσει όλη αυτήν την περιοχή στο κέντρο του Αιγαίου και μάλιστα για μια περίοδο μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 2015.
Την ίδια στιγμή προκαλεί εντύπωση η κλιμάκωση και η ποιοτική αναβάθμιση της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας από την Τουρκική Αεροπορία στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε το ίδιο το ΓΕΕΘΑ στη δημοσιότητα, από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί: 

ΤΟΥΡΚΙΑ: Η Άγκυρα προσπαθεί να δώσει μια δική της τροπή στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ 

Πρέσβυς ε.τ.

Η Άγκυρα είχε προεξοφλήσει τη γρήγορη πτώση του καθεστώτος Άσαντ και είχε πιστέψει ότι η προέλασή της στη Συρία θα δικαίωνε τις μεγάλες προσδοκίες της Νεο-οθωμανικής πολιτικής της. 

Η πολιτική της όμως διαψεύσθηκε οικτρά, όπως και στην Αίγυπτο. Ο πόλεμος στη Συρία έφερε, αντιθέτως, ως αποτέλεσμα μια δεύτερη Αυτόνομη Κουρδική Περιοχή, ύστερα από εκείνη του Βορείου Ιράκ.
 

Η νέα αυτή Αυτόνομη Περιοχή έχει επιπλέον μια γεωγραφία και μια πολιτική ταυτότητα που ανησυχούν πολύ την Άγκυρα. Ακουμπά ανατολικά στην Αυτόνομη Κουρδική Περιοχή του Ιράκ και εκτείνεται δυτικά μέχρι σχεδόν τη Μεσόγειο. Γεωγραφία που φαίνεται ιδανική για σενάρια δημιουργίας ενός ενιαίου Κουρδικού κράτους, που θα περιελάμβανε σε προοπτική και τους Κούρδους της Τουρκίας, που είναι η πιο πολυπληθής Κουρδική ομάδα.
Η γεωγραφία της Συριακής Αυτόνομης Περιοχής ενισχύεται επιπλέον από την πολιτική ταυτότητα της Κουρδικής Πολιτοφυλακής, που μάχεται κατά του Ισλαμικού κράτους με μεγάλη μέχρι τώρα επιτυχία. Η Συριακή Κουρδική Πολιτοφυλακή ταυτίζεται πολιτικά με το PKK της Τουρκίας.
Η επέμβαση της Άγκυρας γίνεται στο διάκενο μεταξύ των δύο κυρίων πόλεων της Κουρδικής παρουσίας, του Κομπάνι ανατολικά και του Αφρίν δυτικά. Προφανώς στόχος είναι η δημιουργία Τουρκικής σφήνας και η διακοπή της συνέχειας της Κουρδικής περιοχής. Η διαφύλαξη επίσης ανοικτού διαδρόμου εισβολής στη Συρία μέσω της περιοχής αυτής και η αποτροπή του ελέγχου των συνόρων, που επιδιώκει η Δαμασκός, συνεπικουρούμενη από τους συμμάχους της Ιρανούς και Χεζμπολάχ.
Το καθεστώς Άσαντ βρέθηκε υποχρεωμένο, σε πρώτη φάση, να υπερασπισθεί τα μεγάλα αστικά κέντρα και άφησε σχετικά ακάλυπτες μεγάλες περιοχές προς την κατεύθυνση του Ιράκ και της Τουρκίας, που ήταν είτε έρημες είτε είχαν αραιό πληθυσμό.
Ο Άσαντ και οι σύμμαχοί του προσπαθούν στη φάση αυτή να ελέγξουν τις πηγές ανεφοδιασμού στα σύνορα με την Τουρκία και το Ιράκ. Οι συνδυασμένες επιθέσεις του Συριακού στρατού και της Κουρδικής Πολιτοφυλακής στην πόλη Χασακά στη ΒΑ Συρία επέφεραν δεινό πλήγμα στον Ισλαμικό Στρατό. Η ήττα αυτή επιδεινώνεται από την κατάληψη, στη συνέχεια, από τους Κούρδους της Συρίας, της πόλεως Σαρίν, που βρίσκεται στον άξονα των επικοινωνιών του Ισλαμικού κράτους.
Οι επιτυχίες αυτές των Κούρδων και του Συριακού Στρατού επιτάχυναν την Τουρκική επέμβαση. Η Άγκυρα προσπαθεί να προλάβει τις εξελίξεις και να δώσει μια δική της τροπή στα γεγονότα, στο πνεύμα των γνωστών παγίων επιδιώξεών της: 

Την αποτροπή δημιουργίας Κουρδικού κράτους στο Συριακό υπογάστριό της, την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, την προώθηση ενός Τουρκικού προτεκτοράτου στη βόρεια Συρία με την αξιοποίηση της μικρής μειονότητας των Τουρκομάνων της περιοχής σε ρόλο νέων «Τουρκοκυπρίων».
Η Άγκυρα προσπαθεί να εναρμονίσει την πολιτική της στη Συρία με τη γεωπολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή και να αποσείσει το στίγμα της κρυπτοφιλικής στάσεως που τηρεί απέναντι στο Ισλαμικό κράτος. Δημιουργεί την εντύπωση ότι συντάσσεται τώρα ενεργά κατά του Ισλαμικού κράτους και επιτρέπει στους Αμερικανούς να χρησιμοποιούν για τις αεροπορικές επιθέσεις τους κατά του Ισλαμικού κράτους τη βάση του Ιντσιρλίκ. Συμμετέχει επίσης και η ίδια στις επιθέσεις κατά του Ισλαμικού κράτους. Κάνει όμως αμάλγαμα μεταξύ Ισλαμιστών και Κούρδων και παρουσιάζει τους τελευταίους ως την άλλη εκδοχή της τρομοκρατίας που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Στο πνεύμα αυτό, με πρόσχημα τους κοινούς βομβαρδισμούς κατά του Ισλαμικού κράτους, βομβαρδίζει περισσότερο τους Κούρδους πολιτοφύλακες στη Συρία, που είναι οι μόνοι που κατόρθωσαν να αντιμετωπίσουν και να αναχαιτίσουν τους Ισλαμιστές στη Συρία, μαχόμενοι υπέρ βωμών και εστιών.
Βομβαρδίζει επίσης τους Κούρδους του PKK στο Βόρειο Ιράκ, διακόπτοντας στην πράξη την εκεχειρία που είχε συμφωνηθεί στο πλαίσιο της διακηρυγμένης πολιτικής για αναζήτηση ειρηνικής επιλύσεως του Κουρδικού προβλήματος.  

ΤΟΥΡΚΙΑ: Το colpo grosso του Ερντογάν

Του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗ 

Καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής, Κοσμήτορα της Σχολής Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού Παντείου Πανεπιστημίου

Η Τουρκία ξεκίνησε την εφαρμογή ενός -προδήλως, από πολλού χρόνου- προετοιμασμένου σχεδίου πληγμάτων στη Μέση Ανατολή, προς τους ISIS και τους Κούρδους του PKK, και όχι μόνο, που εντάσσεται σε μια στρατηγική διπλής κατεύθυνσης.
Από τη μια επιδιώκει να ενισχύσει το εσωτερικό της μέτωπο εν όψει δεύτερων εκλογών, όπου ο Ερντογάν επιθυμεί να επιτύχει εκλογική αυτοδυναμία για το κόμμα του, που να του επιτρέπει να καθιερωθεί μέσα από τη συνταγματική αναθεώρηση ως ο νέος σουλτάνος της καινούργιας τουρκικής αυτοκρατορίας, και από την άλλη να επιτύχει πλήγματα κατά των Κούρδων στον περίγυρο της Τουρκίας. 

Η στρατηγική αυτή θα επέτρεπε στην Άγκυρα αφενός μεν να εξασφαλίσει τη δυνατότητα σε επόμενα βήματα ελέγχου της Συρίας και της εγγύς προς τα τουρκικά σύνορα περιοχής της στη Μέση Ανατολή, να αποδυναμώσει τον δυνάμει κρατικό θύλακα, που εγκαθιδρύθηκε στη Βόρεια Συρία, του κουρδικού στοιχείου της Συρίας και ταυτόχρονα να πλήξει to PKK στο Βόρειο Ιράκ και αλλού.
Παράλληλα ανέλαβε δράση στο εσωτερικό μέτωπο με αυθαίρετες και παράνομες συλλήψεις χιλιάδων Κούρδων και υπόπτων ως φίλα προσκείμενων προς το ISIS, έτσι ώστε να εμπεδωθεί ο συνειρμός ότι οι Κούρδοι γενικώς και στην Τουρκία είναι εξίσου εξτρεμιστές και τρομοκράτες με τους ISIS. Ταυτόχρονα, δε, επιχειρεί εντός της Τουρκίας να θέσει εκτός νόμου το Κουρδικό Κόμμα, που εισήλθε στη Βουλή με 12%, ζητώντας την άρση της ασυλίας των βουλευτών του.  

Όλα αυτά συμβαίνουν στο πλαίσιο μιας στρατηγικής με διάφορους στόχους.
Ο ένας στόχος είναι εσωτερικός, δηλαδή να αποδυναμωθεί το Κουρδικό Κόμμα και να μην μπορεί να ξαναμπεί στη Βουλή, οι δε τούρκοι ψηφοφόροι του να μετακινηθούν προς το κόμμα του Ερντογάν, διευκολύνοντας έτσι την πολυπόθητη αυτοδυναμία και εν προκειμένω τις σουλτανικές του βλέψεις. 

Ο άλλος είναι να εξαλείψει ή να αποδυναμώσει πλήρως τους Κούρδους τόσο στην περιοχή της Συρίας όσο και στην περιοχή του Βόρειου Κουρδιστάν, εμπεδώνοντας έτσι την ηγεμονική παρουσία της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, με προεξάρχοντα άμεσο στρατηγικό στόχο τον έλεγχο της Συρίας και την εκπαραθύρωση του Άσαντ από την ηγεσία της χώρας.
Θα επιχειρήσει φυσικά να διεκδικήσει τα όποια κέρδη μπορέσουν να αποκτηθούν από τον πόλεμο εναντίον των ISIS από τους Αμερικανούς και τον δυτικό παράγοντα, πληρώνοντας το ελάχιστο δυνατό κόστος, αφού είναι γνωστό ότι διατηρούνται υπόγειες και σαφείς σχέσεις συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας και ISIS, τόσο στο επίπεδο της διευθέτησης της επόμενης ημέρας από τη διάλυση του συριακού κράτους όσο και σε σχέση με την αποχή οποιασδήποτε σοβαρής επιθετικής ενέργειας από τους ISIS εναντίον της Τουρκίας.
Πρόκειται για ένα μεγάλο σχέδιο του Ερντογάν που εμπεριέχει κινδύνους και ρίσκα, τα οποία όμως ο φιλόδοξος τούρκος ηγέτης, με τον μέντορά του Νταβούτογλου, επιχειρεί να υλοποιήσει έχοντας πάντοτε ως αρχή τη μεγιστοποίηση του οφέλους και την ελαχιστοποίηση του κόστους.  

Ποια θα είναι τα οφέλη, ποιο το κόστος, ποια τα ρίσκα;