ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Eις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και έχει ο Θεός...

Της Φωτεινής Πιπιλή

Η βαρύτερη, από όλες, τις πολλές προσβολές πού δέχεται, σχεδόν καθημερινά η κοινή λογική τού, τουλάχιστον γεωγραφικά και πολιτικά, ενταγμένου στο ευρωπαϊκό σύνολο έλληνα πολίτη, είναι αυτή πού δέχεται πολύ συχνά, από τη  συμπεριφορά  επώνυμων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. 

Η αυτάρεσκη παραδοχή του Στέλιου Παππά, πατρός του υιού Νίκου Παππά, πώς όχι μόνον ήταν η καλλίτερη επιλογή από το Μέγαρο Μαξίμου για να αναλάβει μια νεοπαγή και προσωποπαγή, φυσικά κρατική θέση, αλλά και πως αυτή η, αντικειμενικά κατά τον ίδιο πάντα, επιλογή, δεν ήταν απόδειξη  περίτρανη  ενός  σκανδαλώδους κομματικού νεποτισμού και οικογενειακής φαυλοκρατίας, αλλά ένα μαζικό, κοινωνικό χρεωστούμενο από την ελληνική κοινωνία λόγω του, αγνώστου έως εκείνη τη στιγμή, παππού Νίκου Παππά, δηλαδή του πατρός του πατέρα του υιού Νίκου Παπά.

Σε μία χώρα που ο νεποτισμός και η οικογενειοκρατία, αποτελούσε μια κατακριτέα για πολλούς, αιτία κακοδαιμονίας, η αλαζονική –με πασιφανή χροιά ειρωνείας  προς κάθε διαμαρτυρόμενο- επίκληση του Στέλιου Παππά, ότι δεν πήρε αυτή τη θέση επειδή είναι ο υιός του παντοδύναμος «Μαξιστής», αφού ο ίδιος είναι υιός του Νίκου Παππά, άνοιξε έναν ακόμη επικριτικό κύκλο αντιδράσεων, πού, αν το σκεφτούμε με ψυχραιμία, τελικά, πρέπει να παραχωρηθεί αποκλειστικά σε επιθεωρησιογράφους και γελοιογράφους.  

Για το τι θα γράψει η ιστορία δε λέω, γιατί, ήδη, με τα τόσα πού έχουν γραφτεί, η ιστορία, έχει λαλήσει!

Όπως και το γεγονός ότι ,στο παρελθόν την οικογενειοκρατία  την κατακεραύνωνε προσωπικά και ο νυν Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ουδόλως πρέπει  μας απασχολεί ,γιατί δεν είναι το μόνο  από όλα αυτά τα τερατώδη που έχει πει για να δώσουμε ξεχωριστή σημασία. Άλλωστε  έχει ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας αναγκαστεί να απολογηθεί με ατάκες του στιλ, πώς «μπορεί να τον λέμε ψεύτη, αλλά κλέφτη –σ.σ. ακόμη-κανείς.

Το πόσο υψηλά ιστάμενος στην «Μαξιστική» επετηρίδα  νιώθει πώς βρίσκεται ο κ. Στέλιος Παππάς, αποδεικνύεται από το γεγονός, πώς, ενώ αιφνιδιασμένο το πανελλήνιο, πληροφορήθηκε πώς υπάρχει και τρίτο ιστορικό στέλεχος  της οικογένειας, στο όνομα του οποίου, φαίνεται πως χρωστούσαμε ως λαός τη, σημερινή παντοδυναμία της, όμως δεν έδωσε λεπτομερές γενεαλογικό  υλικό, σε αντίθεση με την, επίσης κραυγαλέα, αλλά χαμηλής κομματικής βαθμίδας περίπτωση του γραμματέα  της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ  Ιάσονα Σχινά –Παπαδόπουλου, ο οποίος αμέσως μετά την εκλογή του στη θέση, αιτιολογώντας για το πώς, σε λίγες μόλις ημέρες, διορίστηκαν σε επίλεκτες, φυσικά κρατικές, θεσάρες, στο Μέγαρο Μαξίμου ο ένας, στο Υπ. Υγείας η άλλη, ο αδελφός του και η μητέρα του.

Τότε, απαντώντας  στο σάλο πού ξέσπασε-γιατί θυμίζω πώς ήταν λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από την πρώτη φορά  αθώα και αμόλυντη Αριστερά, ο εις εκ των υιών της διορισθείσης μητρός, μας είχε πλήρως ενημερώσει για το γενεαλογικό του δένδρο, υπερτονίζοντας  με κάθε λεπτομέρεια γιατί, ως Έθνος και κυρίως ως φορολογούμενοι ,οφείλαμε –και λίγους διορισμούς απ ότι φάνηκε τελικά κάναμε -να δώσουμε το αίμα τους πίσω. Γιατί...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Βάλανε τον εθνικό μας τσαρλατάνο να φυλάει τα πρόβατα

Της Φωτεινής Πιπιλή

Η περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα, ανεξαρτήτως του τελικού πολιτικό-οικονομικού αποτελέσματος που θα επιφέρει η διακυβέρνησή του, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα περάσει στην ιστορία σαν μια αξιοπερίεργη προσωπικότητα, η οποία επικράτησε, αρχικά, με θριαμβευτικούς ρυθμούς σε μια αντικειμενικά σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα.

Ουδέποτε στο παρελθόν πολιτικός, πόσω μάλλον Πρωθυπουργός, παγκοσμίως έχει χαρακτηριστεί ως ψεύτης, αφερέγγυος, αδίστακτος και μάλιστα όχι από τους συνήθεις των καταγωγίων του διαδικτύου ή από τους ορκισμένους πολιτικά ή ιδεολογικά αντιπάλους του. Το πρωτοφανές είναι ότι η κατακραυγή συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα της δημοσιογραφίας, της πολιτικής γελοιογραφίας, των κεντρικών άρθρων έγκριτων εφημερίδων, των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μη σατυρικών εκπομπών αλλά και του συνόλου – πλην Λάκη Λαζόπουλου φυσικά – σατυρικών εκπομπών.

Είναι συχνή στην πολιτική επικαιρότητα η επίκληση των μύθων του Αισώπου ή των χαρακτηριστικών λαϊκών παροιμιών του τύπου «ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται», «μια του κλέφτη, δύο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα», «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» αλλά και οι αρχές ρήσεις, όπως το «μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Όμως, στην περίπτωσή μας, μιλάμε για παγκόσμιο ρεκόρ δημιουργίας από πρωθυπουργό, εννοείται ευρωπαϊκής χώρας, να το επαναλάβω αυτό, να μεταφέρει «αγραβάτωτος» στα ευρωπαϊκά και διεθνή «σαλόνια» τη μονίμως χαμογελαστή και συμπαθητική μετενσάρκωση του αισώπειου βοσκού με προβιά, δημιουργία Γιαννέτου.

Φαντάζεστε τον ιστορικό του μέλλοντος ή τον βιογράφο του Αλέξη Τσίπρα με τι δυσκολία, ειδικά αν είναι αλλοδαπός, θα πρέπει να καταγράψει τα ιστορικά δεδομένα και όχι φημολογίες ή ψεύδη αναφορικά με την οικοδόμηση του πραγματικού status-quo ενός πρώην πρωθυπουργού που χαρακτηρίστηκε, εν πολιτική ζωή, Ψεύτης.  

Μάλιστα, ανατρέχοντας στις επίσημες πηγές θα ανασύρει τα ντοκουμέντα των αλληλοσυγκρουόμενων δημόσιων δηλώσεών του «για ένα σπίτι» – αχ τα αυτά τα σπίτια καταστρέφουν πρωθυπουργούς ακόμα κι αν δεν είναι κωλόσπιτα… - το οποίο σπίτι:

Α) ήταν ιδιοκτησίας του αλλά για λόγους αρχής φυσικά και δεν θα πλήρωνε ΕΕΤΗΔΕ, αλλά θα πλήρωνε μόνο το μερίδιο του για την κατανάλωση ρεύματος στη ΔΕΗ και το πόσο του κατάπτυστου, παράνομου, απεχθούς (ειδεχθούς θα το έγραφε το Γραφείο Τύπου του Πρωθυπουργού)  και επονείδιστου χαρατσιού θα το κατέθετε «αύριο» στο ΚΕΘΕΑ. Άρα, είχε σπίτι.

Β) δεν ήταν ιδιοκτησίας του γιατί «την πατήσανε γιατί εγώ μένω στο νοίκι, Μάγδα μου». Άρα, δεν είχε σπίτι.

Γ) έχει σπίτι με τη βούλα του πόθεν έσχες. Το δήλωσε ο ίδιος.

Άρα… «φταίει κι ο φονιάς», που λέει κι ο λαός, που τον λένε ψεύτη;

Φυσικά και όχι και, δυστυχώς, είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζει και ο ίδιος. 

Οι γνώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού σε όλα τα επίπεδα, πλην του πολιτικού τακτικισμού, είναι ανύπαρκτες. Άλλωστε...