ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ "ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΗ" ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ: Περί Γροιλανδίας…

Του Strange Attractor

Θα μου πείτε πως εδώ ο κόσμος καίγεται, στον Αμαζόνιο μάλιστα καίγεται κυριολεκτικά, οι Τούρκοι ξεσαλώνουν στο Αιγαίο, και όχι  μόνο, μια νέα οικονομική κρίση απειλεί τον πλανήτη, κι εγώ ασχολούμαι με τη… Γροιλανδία;
 

Την οποία έβαλε στο μάτι ο πολύς Τραμπ, δηλώνοντας ξεκάθαρα «πόσο κάνει… να πλΕρώσω»;


Με τους απανταχού αριστερίζοντες οπισθοδρομικούς και ανιστόρητους κήνσορες να δηλώνουν οργισμένοι με αυτή τη νέο-ιμπεριαλιστική αμερικανική κίνηση, που θέλει να καταστήσει μια «περήφανη χώρα» σε μια μεταμοντέρνα αποικία.
 
 

Είναι όμως παράλογη η πρόταση των Αμερικανών;

 
Εγώ, που σε αντίθεση με τους αριστερίζοντες που λέγαμε, διαβάζω πολύ ιστορία, ξέρω πως ανάλογες περιπτώσεις αγοραπωλησίας εδαφών είχαμε και στο παρελθόν.
 

Η Αμερική, που σήμερα αποτελείται από 50 πολιτείες, τα κατάφερε αγοράζοντας την Λουιζιάνα από την Γαλλία το 1803, και την Αλάσκα από την τσαρική Ρωσία το 1867. Επίσης κατά καιρούς αγόρασε από το Μεξικό διάφορες εκτάσεις στην Καλιφόρνια, τη Νεβάδα, την Γιούτα, και την Αριζόνα.
 

Και να ήταν μόνο η Αμερική; 

Μέχρι και η Αυστραλία αγόρασε περιοχές της από την Βρετανία και την Σιγκαπούρη, και μάλιστα στα μέσα του 20ου αιώνα.
 

Συνεπώς, γιατί να θεωρείται τόσο παράλογο το να θέλει η Αμερική να αγοράσει τη Γροιλανδία (και όχι να την κατακτήσει, που θα μπορούσε να το κάνει πολύ εύκολα), μιας και η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται πιο κοντά στη Β. Αμερική παρά στην Ευρώπη, με τον πλησιέστερο γείτονά της να είναι ο Καναδάς;
 

Και μια λεπτομέρεια: Η πρωτεύουσα της Γροιλανδίας Νουούκ, βρίσκεται πιο κοντά στην Βοστόνη απ’ ότι στην Κοπεγχάγη. Το ξέρουν αυτό όλοι εκείνοι που διαμαρτύρονται για τον φασίστα ιμπεριαλιστή Τραμπ; Τι λέει άραγε ο Κουτσούμπας;
 

Επίσης να μη ξεχνάμε ότι η Γροιλανδία δεν ήταν ποτέ δανέζικη …  τουναντίον. Αποτελούσε μάλιστα το μήλο της έριδος μεταξύ Δανίας και Νορβηγίας για πολλά τέρμινα, μέχρι που το 1933 το Διεθνές Δικαστήριο την απέδωσε οριστικά στη Δανία.
 

Στη διάρκεια του Β’Π.Π. με τη Δανία υπό γερμανική κατοχή, οι ΗΠΑ ανέλαβαν τον έλεγχο της Γροιλανδίας, εγκαθιστώντας εκεί ένα προκεχωρημένο αεροδρόμιο το οποίο συνέχισε να λειτουργεί στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου, και το οποίο σήμερα αποτελεί τη μοναδική αμερικανική στρατιωτική βάση εντός του Αρκτικού κύκλου.
 

Από κει και πέρα η Γροιλανδία απολαμβάνει σχετικής αυτονομίας με εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο της Δανίας, ενώ όλα δείχνουν πως σύντομα θα αποκτήσει και πλήρη «ανεξαρτησία».
 

Εκτός κι αν γίνει το θέλημα του Τραμπ, οπότε οι κάτοικοι της δεν θα είναι αυτόνομοι και περήφανοι, αλλά τουλάχιστον δεν θα χρειάζεται πια να ανησυχούν για διάφορες μικρολεπτομέρειες, όπως ζητήματα ασφάλειας, δρόμων, συντάξεων, κλπ. αφού αυτά θα τα αναλάβουν οι Αμερικάνοι κακοί ιμπεριαλιστές.
 

Γιατί όμως φαγώθηκε ο Τραμπ να αγοράσει τη Γροιλανδία; 

Τι παίζει; 

Γιατί δεν θέλει να αγοράσει εμάς, μπας κι αρχίσουν και πέφτουν οι μισθοί και τα επιδόματα σε ντόλαρς;
 

Πρώτον διότι η Γροιλανδία διαθέτει αρκετούς φυσικούς πόρους, και

δεύτερο και κυριότερο επειδή η γεωστρατηγική της θέση είναι υψίστης σημασίας για τα σημερινά γεωπολιτικά και όχι μόνο δεδομένα.
 

Η περιοχή της Αρκτικής αποτελεί σημαντική ναυτιλιακή, εμπορική, και στρατιωτική θαλάσσια δίοδο, ενώ η υφαλοκρηπίδα της μπορεί δυνητικά να επεκταθεί και πέραν των σημερινών 200 μιλίων, φτάνοντας στον Βόρειο Πόλο, και άρα φρενάροντας τις επεκτατικές «επιθυμίες» της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή.
 

Και δεν είναι μόνο η Ρωσία την οποία θέλει να «περιορίσει» η Ουάσιγκτον. 

Είναι και η Κίνα, η οποία εδώ και μερικά χρόνια δηλώνει «αρκτική» δύναμη, και επικαλείται το διεθνές δίκαιο προκειμένου να βάλει πόδι στην περιοχή, δηλαδή να κατασκευάσει λιμάνια κλπ. ακόμη και στη Γροιλανδία, προκειμένου να επεκταθεί εμπορικά και στον Αρκτικό Ωκεανό.  

Αυτά θέλει να προλάβει ο Τραμπ.
 

Σε τελική ανάλυση...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ "ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΗ" ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ: Mette Frederisken: BAD MANNERS

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Κουραστικό ομολογουμένως το σίριαλ “media vs Trump”. 

Δεν θα άξιζε να ασχοληθείς [θα αργήσω μάλλον να το ξανακάνω] αν δεν υπήρχαν δυο θέματα:  

α’ ο βαθμός εμμονής των μέσων στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και 

β’: το ότι μιλάμε για ένα άνθρωπο που, θεωρητικά, είναι ο ισχυρότερος του πλανήτη, γνωστός και ως …πλανητάρχης [λέξη που ακούγεται όλο και πιο σπάνια, έως καθόλου]. Τι ελπίδα θα είχε ο οποισδήποτε, πλην αυτού, απέναντί τους;
 

Aυτό που πρότεινε κατ’ αρχήν ο DT, η αγορά της Γροιλανδίας, δεν είναι περίεργο ή ασυνήθιστο. Αγοραπωλησίες εδαφών γίνονται εδώ και αιώνες – κλασικό παράδειγμα η αγορά της Αλάσκας εκ μέρους των ΗΠΑ από τη Ρωσία, το 1867, προς 7.2 εκατομμύρια δολάρια [109 σημερινά].  

Αυτό που είναι περίεργο και συνήθιστο, είναι το ύφος της Δανέζας πρωθυπουργού, η οποία φαίνεται να εξασφαλίζει λαμπρό μέλλον με τη λήξη της πολιτικής της σταδιοδρομίας, έχοντας στο βιογραφικό της την περγαμηνή “της γυναίκας που …αντιμετώπισε τον Donald Trump”.
 

Θέλω να πω …τί ακριβώς σημαίνει: “Η Γροιλανδία δεν είναι για πούλημα, η Γροιλανδία ανήκει στη Γροιλανδία. Ελπίζω ότι δεν το εννοούσε”, και ότι “η ιδέα αγοράς της Γροιλανδίας είναι παράλογη…”  

Ο DT έχει δίκιο όταν λέει ότι η απάντηση ήταν αγενής, κι ότι αρκούσε η κα Πρωθυπουργός να πει απλώς ότι δεν ενδιαφέρεται.  

Έχει επίσης δίκιο όταν λέει: “δεν μιλάει σε μένα. Μιλάει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεν μιλάς έτσι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όσο τουλάχιστον είμαι εγώ πρόεδρος”.
 

Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνουν κάποιοι;
 

Το ενδιαφέρον για την απόκτηση της Γροιλανδίας μόνο αστείο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Πρόκειται για περιοχή που η γεωπολιτκή της σημασία την φέρνει στο κέντρο ενδιαφέροντος παγκόσμιων παικτών, μεταξύ των οποίων …η Κίνα.
 

Από τον εσμό των δημοσιογράφων βεβαιως, η υπόθεση παρουσιάζεται όπως πάντα, με όρους κουτσομπολιού, ως ένα ακόμα δείγμα του “χαρακτήρα” του Trump, ο οποίος [άλλο γελοιωδέστατο κλισέ] …διοικεί τη χώρα με νοοτροπία businessman.
 

Στ’ αυτιά μου αντηχεί ακόμα, 11 χρόνια μετά, η φράση του Obama από συνέντευξη στην προεκλογική περίοδο: “Σκοπός μου ειναι να διοικήσω τη χώρα σαν μια επιχείρηση”. 

Όσο για τα [όντως] κουμποϊλίκια του Trump, με την εξαίρεση των εκφραστικών μέσων, δεν διαφέρουν σε τίποτα από εκείνα όλων των προέδρων των ΗΠΑ.
 

Και οι επιφανέστεροι εκείνων του Δημοκρατικού κόμματος [Obama, Clinton, Kennedy], οι οποίοι χρησιμοποιώντας φιλελεύθερη, ανθρωπιστική ρητορική, καταχωρήθηκαν ως “φωτεινές περιπτώσεις”, σε μια πολιτική ιστορία γραμμένη απο ανθρώπους των …media, είναι εκείνοι που...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ: Η Γροιλανδία δεν είναι προς πώληση, αλλά ίσως να είναι η Βρετανία

Του GEORGE HAY / REUTERS BREAKINGVIEWS


Η Δανία αρνήθηκε να ικανοποιήσει την πείνα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για γεωπολιτικού τύπου εξαγορές.  

Την Τρίτη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ακύρωσε προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη στην ευρωπαϊκή χώρα, αφότου η πρωθυπουργός της Δανίας απέρριψε την ιδέα του Τραμπ να αγοράσει τη Γροιλανδία, μια αυτόνομη εξαρτώμενη περιοχή της Δανίας. Ωστόσο, αν ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητεί κάποιον εναλλακτικό στόχο, μια προσφορά για την εξαγορά της Βρετανίας θα ήταν καλή επιλογή.

Βέβαια, θα ήταν ακριβή. Η αγοραία αξία της Γροιλανδίας είναι, σύμφωνα με πρόχειρη εκτίμηση της στήλης FT Alphaville, περίπου 1,1 τρισ. δολάρια. Η κατ’ εκτίμησιν λογιστική αξία της Βρετανίας –με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας περί καθαρής αξίας– είναι 12,4 τρισ. δολάρια. Ποσό που αρκεί ώστε με μια απλή προσφορά σε μετρητά να αυξηθεί το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ από το 80% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σχεδόν στο 150% του ΑΕΠ.  

Ομως, ο Τραμπ θα μπορούσε να ρίξει την τιμή επικαλούμενος κακοδιαχείριση της Βρετανίας σε επική κλίμακα.  

Επίσης, αναμένεται να μειωθεί η καθαρή αξία της Βρετανίας μετά τη σχεδιαζόμενη αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση χωρίς συμφωνία τον Οκτώβριο. 

Μια άλλη ιδέα: Αντί να πληρώσει ο Τραμπ με μετρητά, θα μπορούσε να πληρώσει με μετοχές, δίνοντας στη Βρετανία μερίδιο επί των Ηνωμένων Πολιτειών και κάνοντάς τη την 51η Πολιτεία τους. Το Λονδίνο βρίσκεται χίλια μίλια πιο κοντά στην πρωτεύουσα Ουάσιγκτον απ’ ό,τι η Χαβάη. Υπάρχουν θετικά στοιχεία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, καταρχάς ότι θα πραγματοποιήσουν το όραμα να καταστήσουν τη Βρετανία «Διάδρομο προσγείωσης - απογείωσης Ενα», όπως αναφέρεται η χώρα στο μυθιστόρημα «1984» του Τζορτζ Οργουελ. Επίσης, ο Τραμπ, μετατρέποντας τη Βρετανία σε φορολογικό παράδεισο, όπως ονειρεύονταν οι υποστηρικτές του Brexit, δηλαδή μια χώρα με υπερβολικά χαμηλή φορολογία –ένα είδος Ανατολικού Ντέλαγουερ– θα αποκτούσε ακόμα μεγαλύτερη ισχύ στις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Είναι σαφές πως θα υπάρξουν αυτοί που θα αρνηθούν την πρόταση, τόσο μεταξύ των υποστηρικτών του Brexit που δίνουν αξία στην εθνική κυριαρχία όσο και μεταξύ των πολέμιων του Brexit που απεχθάνονται τον Τραμπ. 

Ωστόσο, η πρώτη ομάδα θα ξεφύγει από το βαρύ χέρι της Ευρωπαϊκής Ενωσης και θα εμφανιστεί ως θιασώτης μιας τιμωρητικής για τη Βρετανία εμπορικής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Η δεύτερη ομάδα θα μπορούσε να εξαγοραστεί μέσω του «Μερίσματος Ελευθερίας» των 590 λιρών ανά άτομο ή με τα 39 δισ. λίρες που πρέπει να καταβάλει η Βρετανία στην Ευρωπαϊκή Ενωση για να αποχωρήσει από αυτή. 

Ακόμα και έτσι, ίσως να νιώθει ο Τραμπ πως η υπόθεση δεν αξίζει τον κόπο. 

Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Γιατί ο Τραμπ θέλει να αγοράσει τη Γροιλανδία; Η Αρκτική, οι πάγοι και οι νέες θαλάσσιες οδοί

Της Νατάσας Στασινού

 

Η αιφνιδιαστική πρόταση του Ντόναλντ Τραμπ να αγοράσει την Γροιλανδία, έδαφος της Δανίας με αυτοδιάθεση, απερρίφθη άμεσα από το υπουργείο Εξωτερικών του αρκτικού νησιού, που απάντησε: «είμαστε ανοιχτοί σε business όχι σε πώληση» και προκάλεσε ποικίλα σχόλια, κυρίως χιομουριστικά, στα social media.  

Γιατί όμως ο Αμερικανός πρόεδρος θα ήθελε να αποκτήσει την περιοχή; Τι τον ώθησε να ρίξει την ιδέα στο τραπέζι «περισσότερο από μία φορές και σε διάφορους βαθμούς σοβαρότητας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Wall Street Journal;
 

Πρόκειται για μία περιοχή με πολύτιμους φυσικούς πόρους. Μπορεί οι κάτοικοί της να ζουν κυρίως από την αλιεία, αλλά διαθέτει  κοιτάσματα χρυσού, ουρανίου, λιθάνθρακα, χαλκού, ψευδάργυρου, σπάνιων γαιών, ακόμη και πετρελαίου και φυσικού αερίου.  Το μυστικό για το ενδιαφέρον του Λευκού Οίκου, όμως, ίσως να βρίσκεται αλλού: Στο... λιώσιμο των πάγων.
 

Το «μαρτύρησε» ουσιαστικά λίγους μήνες νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο. Την ώρα που η παγκόσμια κοινότητα ανησυχεί για τις αυξανόμενες θερμοκρασίες στην Αρκτική, είναι σαφές πως οι ΗΠΑ βλέπουν ευκαιρίες. «Η σταθερή μείωση του πάγου της θάλασσας ανοίγει νέους διαδρόμους και νέες ευκαιρίες για εμπόριο» είπε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών τον Μάιο στη Φινλανδία, εκφράζοντας ικανοποίηση παρά φόβο για το λιώσιμο των πάγων.
 

«Αυτό θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο ταξιδιού ανάμεσα στην Ασία και στην Δύση έως και 20 ημέρες» πρόσθεσε, για να τονίσει: «Οι θαλάσσιες διαδρομές της Αρκτικής θα μπορούσαν να γίνουν η Διώρυγα του Σουέζ και του Παναμά του 21ου αιώνα».  

Απευθυνόμενος δε στις υπόλοιπες χώρες του Αρκτικού Συμβουλίου, που άκουγαν μάλλον αμήχανα τα όσα έλεγε, ο Πομπέο τόνισε: «Οι συλλογικοί στόχοι δεν είναι πάντα η απάντηση...«Καθίστανται ανούσιοι και ακόμη και αντιπαραγωγικοί μόλις μια χώρα δεν συμμορφωθεί».
 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε πως αν και πολιτικά ανήκει στην Ευρώπη, γεωγραφικά, πολιτιστικά και δημογραφικά  τοποθετείται στη Βόρειο Αμερική. Νοτιοανατολικά της Γροιλανδίας βρίσκονται ο Ατλαντικός ωκεανός και η Ισλανδία, ανατολικά η Γροιλανδική θάλασσα, βόρεια ο Αρκτικός ωκεανός και δυτικά ο κόλπος Μπάφιν και ο Καναδάς. Η γεωστρατηγική της θέση είναι πολύτιμη.
 

Να σημειωθεί πως ο Τραμπ ενδεχομένως να μην είναι ο πρώτος Αμερικανός ηγέτης, που σκέφτεται να αγοράσει τη Γροιλανδία. Λέγεται ότι το 1946 ο Χάρι Τρούμαν πρόσφερε στη Δανία το ποσό των 100 εκατ. δολαρίων αλλά και ένα μικρός μέρος της Αλάσκας για να γλυκάνει τη συμφωνία.
 

Στελέχη των Ρεπουμπλικάνων θυμίζοντας αυτή την ιστορία και υπεραμυνόμενοι της πρότασης του Τραμπ έκαναν λόγο για «έξυπνη γεωπολιτική κίνηση».
 

Αξίζει να θυμίσουμε ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ντόναλντ Τραμπ, ο μάγος του αρκτικού real estate

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

 
Θα μπορούσε να είναι η κτηματομεσιτική κίνηση του αιώνα: η Wall Street Journal αποκάλυψε προχθές ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ο χρεοκοπημένος μεγιστάνας του real estate που εξελίσσεται σε επικίνδυνα αποτυχημένο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την αγορά της Γροιλανδίας, του μεγαλύτερου νησιού του κόσμου, από τη Δανία.

 
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Τραμπ έχει ενημερωθεί για τα μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων και ορυκτού πλούτου στην υπό ραγδαία απόψυξη χώρα και έχει ζητήσει από το νομικό γραφείο του Λευκού Οίκου να διερευνήσει το θέμα.

 
Ορισμένοι γατόπαρδοι από τους συμβούλους του έχουν υποστηρίξει την ιδέα, λέγοντας ότι είναι οικονομικά συμφέρουσα.

 
Ο Λευκός Οίκος και η Κοπεγχάγη δεν σχολίασαν επισήμως το δημοσίευμα. Υπήρξε όμως πλήθος άλλων αντιδράσεων. «Πρέπει να είναι πρωταπριλιάτικο αστείο», έγραψε στο Twitter o μέχρι πρότινος πρωθυπουργός της Δανίας, Λαρς Λόκε Ράσμουσεν. 

Η αυτόνομη γροιλανδική κυβέρνηση ανάρτησε τη δική της απάντηση στον επίσημο λογαριασμό της στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, σημειώνοντας ότι είναι «ανοιχτή για μπίζνες, αλλά όχι προς πώληση». Ο πρώην πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Κιούπικ Κλάιστ, σε επικοινωνία που είχε η «Κ» μαζί του, χαρακτήρισε το θέμα «υπερβολικά γελοίο για να σχολιαστεί», προσθέτοντας όμως ότι «ο κίνδυνος είναι να το πάρουν κάποιοι στα σοβαρά».

 
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ουάσιγκτον είχε βολιδοσκοπήσει τη δυνατότητα αγοράς του αρκτικού μεγα-νησιού του 1,71 εκατομμυρίου τετραγωνικών χιλιομέτρων. 

Το 1867, τη χρονιά που οι ΗΠΑ απέκτησαν την Αλάσκα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε επαφές για τη δυνατότητα να επεκτείνει την αμερικανική κυριαρχία τόσο στη Γροιλανδία όσο και στην Ισλανδία. 

Το 1946, ο πρόεδρος Τρούμαν πρόσφερε 100 εκατομμύρια δολάρια στη Δανία για το νησί. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εκτεταμένη παρουσία στο νησί, κατασκευάζοντας αεροδιαδρόμους και λιμάνια, αλλά και αποθήκες, μετεωρολογικούς σταθμούς, υποδομές τηλεπικοινωνιών κ.ο.κ. Ειδική στρατηγική σημασία για τους Αμερικανούς είχε το ορυχείο του Ιβιγκτούτ στη δυτική Γροιλανδία, που αποτελούσε τη μοναδική πηγή κρυολίτη, ενός σπάνιου ορυκτού που ήταν αναγκαίο συστατικό για την παραγωγή αλουμινίου.

 
Η εμπειρία των Γροιλανδών (56.000 σήμερα), σχεδόν το 90% των οποίων είναι Ινουίτ, από τους Αμερικανούς κατά τη μεταπολεμική περίοδο δεν ήταν ακριβώς ευχάριστη. Το 1953, οι κάτοικοι της κοινότητας του Thule (Θούλη) στη βορειοδυτική Γροιλανδία ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους για να κάνουν τόπο για τη νέα βάση της αμερικανικής αεροπορίας. Μετακόμισαν περίπου 110 χλμ. βορειότερα, στο Κάανακ, όπου –όπως αντιλήφθηκε η «Κ» στην πρόσφατή επίσκεψή της– οι μνήμες και η πίκρα για την υποχρεωτική μετεγκατάσταση παραμένουν ζωντανές. Το αντιαμερικανικό αίσθημα των Γροιλανδών οξύνθηκε με το πυρηνικό ατύχημα του 1968, όταν ένα βομβαρδιστικό B-52 της αμερικανικής αεροπορίας που κουβαλούσε τέσσερις θερμoπυρηνικές βόμβες συνετρίβη στους θαλάσσιους πάγους κοντά στη βάση, μολύνοντας την περιοχή με ραδιενέργεια. 

Το 1995 ξέσπασε σκάνδαλο, όταν έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση της Δανίας είχε δώσει την έγκρισή της για την τοποθέτηση πυρηνικών όπλων στη Γροιλανδία, παρότι η επίσημη πολιτική της απαγόρευε κάτι τέτοιο επί δανικού εδάφους. Παρά την έμφυτη ενσυναίσθησή του, τη βαθιά γνώση της Ιστορίας και την εμπιστοσύνη που εμπνέει σε ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών, δύσκολα ο Τραμπ θα μπορούσε να υπερβεί αυτά τα εμπόδια. Οι ίδιοι οι Δανοί, δε, δεν έχουν κάποιον ιδιαίτερο λόγο να αποχαιρετήσουν το 98% της επιφάνειάς τους και οποιαδήποτε ελπίδα διεκδίκησης αποκλειστικών οικονομικών ζωνών κοντά στον Βόρειο Πόλο για τα μάτια του.

 
Γίνεται πολλή συζήτηση τελευταίως, καθώς τα φίδια της ύφεσης αρχίζουν να ζώνουν την αμερικανική οικονομία και οι πρωτοβουλίες του Τραμπ στην εξωτερική πολιτική (ακύρωση συμφωνιών με Ιράν και Ρωσία, διαπραγματεύσεις με Β. Κορέα, απόπειρα ανατροπής Μαδούρο) είτε βαλτώνουν είτε οδηγούν σε επιδείνωση σε σχέση με το status quo ante, για την πιθανότητα να επιχειρήσει κάτι εντυπωσιακό για αλλαγή του κλίματος.  

Φαίνεται ότι η αγορά της Γροιλανδίας...