ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΣΤΑΝ: Uber go home

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ

Τα πλάνα αρχείου στο δελτίο ειδήσεων με τους αγανακτισμένους επαγγελματίες οδηγούς που «τους παίρνουν το ψωμί» επαναλαμβάνονται σαν φράκταλ ενώ η φωνή απαγγέλλει την ανακοίνωση της Uber για τη δύσκολη απόφαση να αναστείλει την υπηρεσία UberX στην Αθήνα. Εικόνες Μέσης Ανατολής με οργισμένους ανθρώπους να κλωτσούν ένα αυτοκίνητο και να ρίχνουν φραπέδες. Το γεγονός κάνει πραγματικά το γύρο του διαδικτύου με όλα τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία να αναφέρονται στις εκτεταμένες διαμαρτυρίες, δικαστικές διαμάχες και απαγορεύσεις που αντιμετωπίζει διεθνώς η εταιρία και τις εξελίξεις που αφορούν την ελληνική αγορά. 

Μεγάλη Πέμπτη, μεγάλη μέρα για το συνδικαλιστικό κίνημα και το συνδικάτο αυτοκινητιστών ταξί που όποτε χρειαστεί το κάνει και Κούγκι, ανάσταση για το πελατειακό κράτος γιατί δεν γίνεται η χώρα να ετοιμάζεται να επιστρέψει στις αγορές χωρίς να γυρίσει στις όμορφες τριπλοκούρσες και την αγοραία πατροπαράδοτη παροχή υπηρεσιών. Γιατί νόμος δεν είναι το δίκιο του πελάτη αλλά του εργάτη.  

Τιτιβίσματα, πλακίτσα, αναλύσεις, δηλώσεις ουδετερότητας από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών ο οποίος μερικές μέρες πριν μιλούσε για «ουμπερομάχους» και δικαιολογούσε την τακτική της κυβέρνησης να ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία στα τέσσερα άρθρα του νομοσχεδίου που αφορούν την Beat και την Uber. Η παλιά καλή πρακτική να γνωρίζει ο λαός ποιοι τον αγαπούν πραγματικά και ποιοι όχι, για να μην εκλεγεί ποτέ κανείς ξανά στη Βουλή που έχει το θράσος να έχει διαφορετική γνώμη, δικαιοσύνη στην οικονομία, δικαίωση της αγοράς εργασίας, «ας καταλάβουν όλοι, ότι στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία, θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που θα την υπερασπίζονται και θα την τιμούν» δηλώνει ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, ο οποίος με πραότητα είχε χαρακτηρίσει «πολύ ήρεμα» τα πρόσφατα επεισόδια, σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως «σε λίγο ο ταξιτζής θα πυροβολεί χωρίς να σημαδεύει». Job done, παύσατε πυρ, εσείς οι 450.000 που από το 2015 προτιμήσατε την τρισκατάρατη εφαρμογή, ελάτε για αγώγι σε τα μας ξανά. 

1.300 θέσεις εργασίας στον αέρα για να επανέλθει η κανονικότητα στους δρόμους τώρα που ξεκινά και η τουριστική περίοδος. 

Χρειάζεται μια υπηρεσία που αν πέσεις κάτω από 4.7 στη βαθμολόγηση, σταματάς να δουλεύεις; 

Για αξιολογήσεις είμαστε τώρα; 

Ποιοι είναι αυτοί που πάνε να μας κάνουν Αμερικανάκια; 

Είναι δυνατόν να μιλάει η πολιτεία για «μαύρο χρήμα» στις μεταβιβάσεις των αδειών; Να παραχωρείται έργο σε άλλους φορείς;  

Να πάτε αλλού κύριοι. Εδώ σας κάνουμε κηδεία, όποτε γουστάρουμε. Κερδάμε, γιατί μπορούμε. 

Η δίωξη που επιχειρούν μήνες τώρα να ασκήσουν νομοθετικά ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ εναντίον της «παραβατικής συμπεριφοράς» είναι άλλη μια καλομελετημένη άσκηση κρατικού προστατευτισμού. Δεν είναι απαραίτητο να είσαι «φιλελέφτ» για να καταλάβεις πως γίνεται για ψηφοθηρικούς λόγους ούτε να προτιμάς τις καλύτερες συνθήκες για τη διαδρομή και την τσέπη σου γιατί σε ενοχλεί το αρχετυπικό πρότυπο του «ταρίφα». Αρκεί να έχεις ταξιδέψει έστω και λίγο έξω με μια low cost εταιρία για να διαπιστώσεις τι είναι αυτό που διαχωρίζει τις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου με εκείνες του αναπτυσσόμενου.  

Οι μαντράδες θα ανάψουν λαμπάδες, η φλόγα του αγώνα και η παλαιοκομματική νοοτροπία δεν σβήνουν ποτέ σε αυτό τον τόπο, το κόστος για τους άνεργους νέους και την εικόνα της χώρας να το επωμιστούν αυτοί που πρέπει. Ωραία λέγεται πως η εταιρία δεν πληρώνει φόρους, όπως ωραία αποκρύπτεται ότι πληρώνουν όλοι οι οδηγοί της. 

Την ώρα που στα social media ο κυρίαρχος διάλογος είναι αν τα παραδοσιακά ταξί υπερέχουν έναντι των όσων προσφέρει η εταιρία που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 600 πόλεις σε 65 χώρες στον κόσμο, το μήνυμα που ίσως διαφεύγει είναι πως...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΣΤΑΝ: Ταξιτζήδες über alles!

Του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

H Uber αποχωρεί από την Ελλάδα, τουλάχιστον στο κομμάτι των ιδιωτικών αυτοκινήτων που χρησιμοποιούνται και ως ταξί. Η εταιρεία ενημέρωσε με email τους χρήστες της υπηρεσίας της: «Ενα νέο νομοθετικό πλαίσιο ψηφίστηκε πρόσφατα, με διατάξεις που επηρεάζουν τις υπηρεσίες ridesharing. Θα πρέπει να αξιολογήσουμε εάν και πώς μπορούμε να λειτουργήσουμε σύμφωνα με αυτό το νέο πλαίσιο και θα αναστείλουμε το uberX στην Αθήνα από την επόμενη Τρίτη μέχρι να βρούμε μία κατάλληλη λύση».

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν πρόκειται να βρεθεί λύση. Ο νέος νόμος που ψηφίστηκε θεωρεί την Uber εταιρεία παροχής μεταφορικού έργου, δηλαδή δεν τη θεωρεί πλατφόρμα διαμεσολάβησης μεταξύ οδηγού και πελάτη. Αυτή είναι και η εισήγηση του γενικού εισαγγελέα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Σύμφωνα με αυτήν, η πλατφόρμα της Uber δεν διέπεται από την αρχή της ελεύθερης παροχής ψηφιακών υπηρεσιών (της κοινωνίας της πληροφορίας), αλλά εμπίπτει στις δεσμεύσεις του τομέα των μεταφορών, όπου η κατοχή άδειας μεταφοράς είναι υποχρεωτική. Σημειώνεται ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν επηρεάζει τη λειτουργία της υπηρεσίας για χρήση ταξί που συνεργάζονται με την Uber, ούτε βέβαια την Βeat (πρώην Taxibeat).

Αν χρησιμοποιήσετε σήμερα ένα όχημα της Uber, ο οδηγός θα σας δώσει να υπογράψετε ένα μισθωτήριο συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο μισθώνετε το όχημα για τρεις ώρες. Ωστόσο, από τη στιγμή που η Uber θεωρείται μεταφορική εταιρεία, αυτό είναι κάτι που δεν συμφέρει κανέναν. Ούτε την ίδια ούτε τους οδηγούς. Η υπηρεσία θα σταματήσει. Και όσοι τη χρησιμοποιούν σήμερα, ειδικά οι νέοι, ας ξεχάσουν τους φθηνούς ναύλους και την απουσία διπλής ταρίφας. Πίσω στο παλιό γνωστό ταξί.

Πρόκειται, ασφαλώς, για έναν θρίαμβο των ταξιτζήδων και προσωπικά του συνδικαλιστή τους, του Θύμιου Λυμπερόπουλου.  

Aφήστε προς το παρόν τα γραφικά ή τα βίαια των ταξιτζήδων προς τους οδηγούς της Uber. 

Ας δούμε το πραγματικό debate. 

Από τη μια έχεις τον ταξιτζή που είναι επαγγελματίας, πληρώνει φόρους, εισφορές και ακριβά ασφάλιστρα. Και από την άλλη έναν ερασιτέχνη που βρίσκει διέξοδο στη χρήση του αυτοκινήτου του, αντλώντας πελάτες από μία κατηγορία επαγγελματιών.

Υπάρχει φυσικά και η άλλη ματιά, εκείνη που βλέπει προς την πρόοδο, προς την εξέλιξη και την καινοτομία. Σε μερικά χρόνια θα υπάρχουν αυτοκίνητα χωρίς οδηγούς και εμείς παίζουμε ξύλο στα ΚΤΕΛ του Κηφισού; Ναι, αλλά ο ταξιτζής που ψάχνει το μεροκάματο ενδιαφέρεται για το αύριο, όχι για το μέλλον της αυτόνομης κίνησης των αυτοκινήτων. 

Είναι όμως και θέμα φιλοσοφίας: αφού το μοντέλο της οικονομικής λειτουργίας αλλάζει, είναι σωστό και εφικτό να εμποδίσουμε την εξέλιξη με νομοθετικές παρεμβάσεις;

Ο κόσμος έχει αλλάξει: 

Η μεγαλύτερη εταιρεία φιλοξενίας δεν έχει ούτε ένα δωμάτιο στην ιδιοκτησία της.  

Το αυτό ισχύει και για τη μεγαλύτερη εταιρεία προσφοράς μεταφορικών υπηρεσιών: δεν έχει ούτε ένα δικό της αυτοκίνητο.  

Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μάλλον γέρνει υπέρ της Uber:  

Υπαρκτού συριζοσυντεχνειόπληκτου κατσαπλιά ελληνισμού κωμωδία

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Λυμπερόπουλοι και Λουράντοι

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


Π​​ρο ετών, στην πλούσια συγκομιδή επιφανών προσώπων που προσφέρει ο τόπος είχε προστεθεί και η εξέχουσα φυσιογνωμία του κ. Θύμιου Λυμπερόπουλου. 


Εφερνε σε κομοδινί, με κορμοστασιά υπερηφάνου για την καταγωγή του από τον Πλάτωνα και τον Περικλή νεοέλληνος, που έβαλε τα καλά του και εμφανιζόταν στα δελτία των ειδήσεων. Ηταν πρόεδρος του συνδικάτου ιδιοκτητών ταξί. 


Ηταν καλοκαίρι και ο Μινώταυρος του φιλελευθερισμού διψούσε για ανοικτά επαγγέλματα. Οι απάτσι της κιτρίνης φυλής είχαν ξεχυθεί στους δρόμους, έστηναν καρτέρια και έριχναν ορυκτέλαια. Ηταν επί πρίγκιπος Γεωργίου των Παπανδρέου του μικρού;  


Πότε η φυσιογνωμία του εγκαταστάθηκε στην πινακοθήκη των επιφανών, δίπλα στον Φωτόπουλο και τον Λουράντο;  


Θυμάμαι ότι ο Λυμπερόπουλος ορκιζόταν στο όνομα της Ν.Δ., που του είχε υποσχεθεί ότι, αν της δώσει τις ψήφους της φυλής του, οι άδειες των ταξί δεν θα απελευθερώνονταν.


Η Ιστορία όμως προχώρησε. Η Ελλάς προόδευσε, η Ν.Δ. πήρε τις ψήφους της κιτρίνης φυλής, ο Λουράντος απείλησε ότι τα φαρμακεία, εκτός από Ντεπόν και Ταμιφλού, θα προσφέρουν και ΣΥΡΙΖΑ, και ο Λυμπερόπουλος άλλαξε ιδεολογία και πολιτική παράταξη. Εγινε κι αυτός αριστερός, σαν όλους τους Ελληνες που σέβονται τον εαυτό τους.  


Η αλήθεια είναι ότι είχα σχεδόν ξεχάσει την ύπαρξή του, όταν προχθές διεπίστωσα ότι ο σοφός μανιτού της κιτρίνης φυλής είναι πάντα στις επάλξεις. Να ’ναι καλά ο άνθρωπος. Και μην αρχίσετε να επιχειρηματολογείτε για τα Uber, διότι ειλικρινώς με αφήνουν παντελώς αδιάφορο. Εμένα με ενδιαφέρει ο Λυμπερόπουλος. Οπως με ενδιαφέρει και ο Λουράντος. Για να είμαι ειλικρινής, ποσώς με ενδιαφέρουν, με ενδιαφέρουν όμως οι λόγοι για τους οποίους οι ίδιοι, και όχι μόνον δυστυχώς, θεωρούν ότι πρέπει να με ενδιαφέρουν. Η Ελλάς είναι η χώρα που υποχρεώνει τους πολίτες της να ξέρουν τι σκέφτεται ένας Λυμπερόπουλος κι ένας Λουράντος. 


Μήπως, λέω μήπως, αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα: πώς στην ευχή δέκα χρόνια μετά κάνουμε βήμα σημειωτόν στο σημείο όπου βρεθήκαμε δέκα χρόνια πριν;


Δεν είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που έχει πρόβλημα με την Uber. Αν έχετε όμως γνωστούς έξω από τον δικό μας παράδεισο, ρωτήστε τους, παρακαλώ, αν γνωρίζουν το όνομα και τη σκέψη του προέδρου των ιδιοκτητών ταξί. 


Ρωτήστε τους επίσης ποιος είναι ο πρόεδρος των φαρμακοποιών τους. 


Μετά ρωτήστε τους, με τρόπο, αν έχουν άλλες «παραγωγικές» τάξεις εκτός από τους ιδιοκτήτες ταξί και τους φαρμακοποιούς. 


Κι αν σας απαντήσουν αρνητικά στα ως άνω ερωτήματα...

ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΟ ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Πανηγυρίζουν στα εκλογικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

 

Τροπολογία του υπουργείου Υγείας που κατατέθηκε αιφνιδιαστικά  προβλέπει το πλήρες άνοιγμα του επαγγέλματος των φαρμακοποιών. Ειδικότερα, σύμφωνα με την τροπολογία, στις προωθούμενες διατάξεις άδεια φαρμακείου χορηγείται σε: Φυσικά πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού, φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού, συνεταιρισμούς μέλη της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας. Η άδεια θα χορηγείται με απόφαση του κατά τόπου αρμόδιου Περιφερειάρχη και ο κάτοχός της μπορεί να λειτουργήσει φαρμακείο είτε ως ατομική επιχείρηση είτε ως εμπορική εταιρεία οποιασδήποτε μορφής, πλην αυτής της ανώνυμης εταιρείας.

 

Τι σημαίνει αυτό; 

Ότι το επάγγελμα του Φαρμακοποιού απελευθερώνεται, ότι οι πάντες πια μπορούν να ανοίξουν φαρμακείο και πως όλες οι επικές μάχες του συνδικάτου των φαρμακοποιών πάνε οριστικά, χαμένες.

 

Και όπως συμβαίνει στις «εθνικές καταστροφές», υπάρχει ο μεγάλος τραγικός ηττημένος. 

Είναι αυτός που σε άλλες εποχές, ύψωνε αγέρωχος τη σημαία και έδινε το τέμπο στις πολεμικές ιαχές. Αυτός που συνέπαιρνε με την αποφασιστικότητά, τους συμπολεμιστές του και κάλπαζε πρώτος στη μάχη, ανυψώνοντας το ηθικό μεγαλείο των επιδρομέων εναντίον της αναλγησίας του Μνημονίου.

 

Ναι, αγαπητοί σύντροφοι, θα καταλάβατε ότι ο περί ου ο λόγος είναι ο Κωνσταντίνος Λουράντος. Αυτός ο αεικίνητος και λαλίστατος πρέσβης καλών συμφερόντων των φαρμακοποιών και απαστράπτων ευπατρίδης.

 

Είναι ο άνθρωπος που εξέφρασε την πιο κυνική, αμοραλιστική και χυδαία απειλή που ειπώθηκε ποτέ στο πελατειακό σύστημα της Μεταπολίτευσης. Ο συνδικαλιστής που εξέπεμψε σήμα ολοκληρωτικής απαίτησης από την συγκυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου προκειμένου να μην απελευθερωθεί το επάγγελμά του. Ο εκπρόσωπος επαγγελματικού κλάδου που εκβίασε απροκάλυπτα ότι θα γίνουν τα φαρμακεία προεκλογικά κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ, θέτοντας ευθέως το δίλημμα στο δικό του κόμμα, στην Νέα Δημοκρατία!
 

Να διευκρινίσω κάπου εδώ ότι κατανοώ την ανησυχία πολλών ανθρώπων που μπορεί να μείνουν έκθετοι σε μια αγορά που παίρνει πρωτάθλημα παγκοσμίως σε διαθεσιμότητα φαρμακείων. Να θυμίσω όμως, ότι ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με τα βενζινάδικα, τα φροντιστήρια, τα δικηγορικά γραφεία και πάρα πολλά άλλα αστικά επαγγέλματα που καλύπτουν το μεγάλο κενό της χώρας στην βαριά βιομηχανία και στις μεγάλες μαζικές εταιρείες παροχής υπηρεσιών.


Επομένως...

OIKONOMIA στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η χώρα είναι οι αγορές της

Toυ ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

«Μα είναι δυνατόν να καταρρέει μια διαπραγμάτευση επειδή δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσουμε στην τιμή του γάλακτος;» αναρωτιόταν ο καλός συνάδελφος πριν από 14 μήνες, στην τελευταία πετυχημένη αξιολόγηση της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά. 

Ναι είναι.

Και να γιατί: η άμυνα απέναντι σε συγκεκριμένα μέτρα ανοίγματος αγορών και επαγγελμάτων συνιστά την αντιπαράθεση δύο φιλοσοφιών για την εσωτερική υποτίμηση. 

Η πρώτη θέλει να «υποτιμηθούν» μόνο οι αμοιβές της εξαρτημένης εργασίας 

H άλλη όλες οι αμοιβές και οι τιμές ώστε να εξασφαλισθεί η νομιμοποίηση του προγράμματος εσωτερικής υποτίμησης, να γίνει η χώρα συνολικά φθηνότερη. 

Τι συμβαίνει όμως πολιτικά όταν η πλειοψηφία των εργαζόμενων της χώρας απασχολείται σε κλειστούς «κλάδους», όπως συνέβαινε στην Ελλάδα το 2010;

Σε κλάδους δηλαδή που οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών ορίζονται με ΦΕΚ ή με εναρμονισμένες πρακτικές;  

Δεν υπάρχουν αυτά στη χώρα; Και όμως, αν προσπαθήσετε να κάνετε μια έξωση για ακίνητο που βρίσκεται στην περιφέρεια του ειρηνοδικείου ενός νησιού θα δώσετε ίσως μερικές εκατοντάδες ευρώ στον δικηγόρο που θα το αναλάβει και 1.200 ευρώ σε έναν από τους 2-3 δικαστικούς επιμελητές του νησιού. Γιατί; 

Μα «επειδή το γράφει το ΦΕΚ» (λόγια του επιμελητή). 

Έτσι όμως δυσκολεύεται η «διαρκής κίνηση» που είναι η πεμπτουσία της λειτουργίας της οικονομίας και ακριβαίνει μια απλή διοικητική υλοποίηση μιας δικαστικής απόφασης. Συνεπώς θα χρειασθούν αλλαγές που να στοχεύουν σε ανοίγματα συγκεκριμένων επαγγελμάτων και αγορών. Έτσι όμως θα θιγούν οργανωμένες επαγγελματικές ομάδες με πρόσβαση στη Βουλή και τα κόμματα.

Από την άλλη, θα χρειασθεί εκτός από φόρους να περικοπούν και δαπάνες. 

Από τους 600.000 υπαλλήλους του ελληνικού κράτους, οι 370.000 υπηρετούν στον στρατό, την αστυνομία και τα σχολεία .Εκεί χρειάζονται επεμβάσεις με βάση τις ανάγκες κάθε μονάδας –όχι οριζόντια. Από το 2011 εκκρεμούν σχέδια συγχώνευσης στρατοπέδων, νοσοκομείων, σχολείων. Η υλοποίηση τους συνεπάγεται εξοικονόμηση μέχρι και 1.5 δισ. ευρώ.

Το κράτος μας είναι ακόμα πολύ μεγάλο για το ΑΕΠ που παράγουμε. Δεν χρειάζεται να το πουν οι δανειστές αυτό. 

Οι περισσότερες υπηρεσίες είναι «αποθήκες ανθρώπων» με ένα μικρό μέρος υπαλλήλων να τα δίνουν όλα για τη φανέλα. 

Το κράτος πρέπει να ξαναστηθεί. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να «σβήσει»το παλιό.

Τέλος, η αγορά εργασίας: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κληρονομικώ δικαίω περίπτερα

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Κουίζ: Πόσοι ιδιοκτήτες περιπτέρων μπορεί να απεβίωσαν στο δεκαπεντάμηνο μεταξύ 12.11.2012 και 14.4.2014, ώστε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης να περάσει ολόκληρο άρθρο για «αποκατάσταση της αδικίας» που υπέστησαν; 

Το ρωτάμε διότι στο νομοσχέδιο, με τις δεκάδες μεταμεσονύχτιες τροπολογίες και τον βαρύγδουπο τίτλο «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση -Αποκατάσταση Αδικιών και άλλες διατάξεις», ο κ. Γιώργος Κατρούγκαλος χώρεσε και μια διάταξη, η οποία στη στρυφνή κοινοβουλευτική γλώσσα (που στόχο έχει την πολιτική αδιαφάνεια) λέει τα εξής: «α) Στους διαδόχους των δικαιούχων που απεβίωσαν μετά την έναρξη ισχύος της υποπαραγράφου Στ2 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222) και μέχρι την έναρξη ισχύος του ν.4257/2014 (Α΄ 93), παραχωρείται απευθείας, κατόπιν αίτησής τους, το δικαίωμα εκμετάλλευσης της ίδιας θέσης, για χρονικό διάστημα δέκα ετών... β) Μετά το δεύτερο εδάφιο της παρ. 10 της υποπαραγράφου ΣΤ2 του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α’ 222), προστίθεται εδάφιο ως ακολούθως: “Εκμίσθωση του δικαιώματος εκμετάλλευσης σε τρίτους, επιτρέπεται για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών”».
Βγάζει κανείς άκρη τι θέλει να πει ο νομοθέτης; 

Ας προσπαθήσουμε να το αποκρυπτογραφήσουμε. 

Τον Νοέμβριο του 2012, όταν η χώρα βρισκόταν σε παρόμοια κατάσταση με τη σημερινή και χρειαζόταν επειγόντως λεφτά, η κυβέρνηση Σαμαρά πέρασε ένα «νομοσχέδιο Μπεν Χουρ» (124 σελίδες στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης!), στο οποίο μεταξύ άλλων απελευθερωνόταν μερικώς το επάγγελμα του περιπτεριούχου!
 

Δεν είναι ευρέως γνωστό ότι, στη χώρα που έκανε δημοψήφισμα για να καταργήσει την κληρονομική βασιλεία, η ιδιοκτησία περιπτέρου ήταν ένα από τα πολλά κληρονομικά επαγγέλματα, αφού οι άδειες που εξέδιδε το κράτος μπορούσαν να κληρονομηθούν, να δοθούν για υπενοικίαση κ.λπ.
 

Το «κακό μνημόνιο» επέβαλε τον νόμο 4093/2012, ο οποίος προέβλεπε ότι το 30% των αδειών περιπτέρου παραχωρούνται σε Ατομα με Ειδικές Ανάγκες, πολύτεκνους κ.λπ. και μάλιστα «με δημόσια κλήρωση, στην οποία μπορούν να παρίστανται εκπρόσωποι των ενώσεών τους». Η παραχώρηση των υπόλοιπων αδειών περιπτέρων «γίνεται με δημοπρασία, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις περί δημοπρασιών προς εκμίσθωση δημοτικών ακινήτων, αποκλειόμενης της δυνατότητας απευθείας παραχώρησης αυτών. Απαγορεύεται η αναμίσθωση, η υπεκμίσθωση και η εν γένει περαιτέρω παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης σε τρίτους». Με άλλα λόγια, ο μνημονιακός νόμος επέβαλε κατ’ αρχάς να έχουν όλοι κάποια πιθανότητα να αποκτήσουν μια άδεια περιπτέρου και κατά δεύτερον απέτρεπε την εμπορία των αδειών, όπως συνέβαινε παλιότερα.
 


15 μήνες μετά
Κατά την προσφιλή της μέθοδο, η «μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά» αφού πέρασε τον νόμο και πήρε τα λεφτά, άρχισε να τον «ξηλώνει». Δεκαπέντε μήνες μετά πέρασε τον νόμο 4257/2014 και επανέφερε το κληρονομικό δίκαιο στις άδειες περιπτέρων: «Σύζυγος ή ενήλικα τέκνα που καθίστανται κληρονόμοι των ανωτέρω προσώπων κατά το διάστημα αυτό υπεισέρχονται αυτοδίκαια στο ανωτέρω δικαίωμα, εφόσον δηλώσουν την επιθυμία τους στην αρμόδια αρχή».
 


Επιπλέον, άνοιξε παράθυρο για την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αδειών: «Εκμίσθωση του δικαιώματος εκμετάλλευσης σε τρίτους επιτρέπεται μόνον για λόγους γήρατος ή σε περίπτωση αναπηρίας του δικαιούχου σε ποσοστό 67% και άνω, η οποία αποδεικνύεται βάσει των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων».

 
Το πελατειακό κράτος, όμως, έχει συνέχεια: 

Ακόμη και για όσους αποδήμησαν εις Κύριον. Ετσι, στο νομοσχέδιο για τον «Εκδημοκρατισμό της Διοίκησης» του κ. Κατρούγκαλου χώρεσε κι ένα άρθρο που προβλέπει ότι το κληρονομικό δικαίωμα είναι ισχυρό ακόμη και στο μεσοδιάστημα που εφαρμόστηκε το ανάλγητο μνημόνιο: «Στους διαδόχους των δικαιούχων που απεβίωσαν... παραχωρείται απευθείας, κατόπιν αίτησής τους, το δικαίωμα εκμετάλλευσης της ίδιας θέσης, για διάστημα 10 ετών». Για κάποιους με το αζημίωτο: «Εκμίσθωση του δικαιώματος εκμετάλλευσης σε τρίτους επιτρέπεται για χρονικό διάστημα δέκα (10) ετών». Με άλλα λόγια, κάποιοι θα έχουν πρόσοδο («αέρας» λέγεται στην καθομιλουμένη) από την άδεια που παραχωρεί το κράτος.
 

Ψιλά γράμματα μπορεί να πει κανείς, την ώρα που η οικονομία βουλιάζει και η ελληνική χρεοκοπία ελλοχεύει.  

Φτάσαμε στο σημείο να ελπίζουμε ότι το καλύτερο για τη χώρα θα είναι οι νυν κυβερνώντες να αποδειχθούν τόσο κακοί όσο οι προηγούμενοι. Να ψηφίζουν, δηλαδή, την απελευθέρωση κλάδων της οικονομίας, και μετά στα μουλωχτά να το αναιρούν, αλλά τουλάχιστον να αποφύγουμε τα βράχια.
 



Υπάρχει και κάτι επιπλέον: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μούχλα

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

Δυο τρία πραγματάκια. Σχετικά με την  άκρως ορμητική και οργισμένη, φωνή των ζωντανών «στασιδιών» των Λαικών Αγορών.

Οπου καμιά τριακοσαριά νοματαίοι, έξω από την Βουλή, «σφράγισαν» το κέντρο της πρωτεύουσας

Πρώτο λοιπόν. Κόβω το σβέρκο μου. Οι περισσότεροι εξ αυτών θα μούτζωναν και θα έριχναν μπινελίκια. Σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνική «ομάδα» που στο πρόσφατο παρελθόν «σφράγισε» το κέντρο της Αθήνας. Το ίδιο κάνουν οι σχολικοί φύλακες εναντίον των καθαριστριών. Οι καθαρίστριες εναντίον των σχολικών φυλάκων. Οι εκπαιδευτικοί εναντίον των νοσηλευτών. Οι νοσηλευτές εναντίον των ταξιτζήδων. Και όλοι μαζί εναντίον των τρακτέρ και των αγροτών!

Η κοινωνία κομματιασμένη. Το ένα κομμάτι εναντίον του άλλου. Πράγμα που σημαίνει «πολιτικός αυτισμός» και συντεχνιακός φιλοτομαρισμός. Για το συμφέρον μου κάνω ότι θέλω. Ομως την ίδια στιγμή κατηγορώ τον διπλανό μου όταν αυτός χρησιμοποιεί τα ίδια μέσα με τα δικά μου προκειμένου κι εκείνος να προστατεύσει τα συμφέροντά του. Ενα το κρατούμενο. Που μοιάζει με Ρωμαική αρένα. Οι μονομάχοι αλληλοκατασπαράσσονται. Ο αυτοκράτορας με τους αυλοκόλακές του, τρίβουν τα χέρια τους. Περίφημα

Δεύτερο λοιπόν. Απαντες έχουν πιάσει τα στασίδια τους. Και ουδείς προτίθεται να τα παραδώσει. Αμαχητί. Ο παππούς τα κληρονομεί στον πατέρα, ο πατέρας στον γιόκα του, ο γιόκας του στον κανανακάρη του και ο κανακάρης τους στον δικό του κανακάρη. Το ίδιο με τους μαντράδες και τις ταρίφες. Το ίδιο με τους καθηγητές και τα τέκνα τους. Με τους φαρμακοποιούς. Με τους δημοσίους υπαλλήλους. Με τα καρτέλ όλων των προιόντων. Με τους μεσάζοντες. Σιγά τώρα που εγώ θα μπω στην διαδικασία της αξιολόγησης. Σιγά τώρα που εγώ θα επιτρέψω σε κάποιο νέο μανάβη και παραγωγό να διεκδικήσει την θέση μου

Ετσι όλα κλειστά. Πόρτες, παράθυρα, χαράμαδες. Ολα. Ετσι από τα πάνω μέχρι τα κάτω, όλες οι ομάδες, μικρές και μεγάλες, ρυθμίζουν ποιότητα, ποσότητα, τιμές. Τα πάντα. Κλειστή Αγορά, κλειστά επαγγέλματα, κλειστή οικονομία, κλειστά πόστα!

Τα τζάκια δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του πολιτικού προσωπικού. Αυτούς τους ξέρουμε. Τους ξέρουμε και τους κατηγορούμε. Τους κατηγορούμε αλλά τους ψηφίζουμε. Ο Γιωργάκης, λόγου χάριν, στις εκλογές του 2009 έλαβε κάπου 45%. Θρίαμβος. Επειδή φέρει το όνομα Παπανδρέου. Βαριά η φανέλα, βαρύ το όνομα, βαρύς και ο πέλεκυς. Τα τζάκια, μικρά, μεσαία, μεγάλα, διατρέχουν όλο τον ιστό της κοινωνίας. Από τα περίπτερα και τις λαικές αγορές μέχρι τους ολιγάρχες!

Αποτέλεσμα; 

OIKONOMIA στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ελληνική σοβιετική δημοκρατία

Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

Μεγάλωσα στην πλατεία Σερφιώτη. Η επόμενη στάση ήταν η Στελλάκη. Είχε πάρει το όνομά της από το ομώνυμο φαρμακείο, κάτι που δείχνει πόσο σπάνια ήταν τα φαρμακεία στη δεκαετία του ’50. Ο λόγος ήταν ότι για να πάρεις άδεια φαρμακείου έπρεπε όχι μόνο να είσαι φαρμακοποιός αλλά το επόμενο να βρίσκεται σε δεδομένη απόσταση. Οπότε, αν είχες τελειώσει φαρμακοποιός και ήθελες να ανοίξεις το δικό σου φαρμακείο, έπρεπε να βρεις ένα μέρος όπου να μην έχει και να πάρεις την άδεια. Δεν αναφέρομαι στον Μεσαίωνα με τις αδελφότητες, αλλά στη δεκαετία του ’50.

 

Στα τέλη της επόμενης δεκαετίας βρέθηκα στα «Σημερινά». Τα «Σημερινά» ήταν η απογευματινή εφημερίδα του εκδότη του «Ελεύθερου Κόσμου» Σάββα Κωνσταντόπουλου, είχε διευθυντή τον Λυκούργο Κομίνη και φιλοδοξούσε να καλύψει το κενό της «Μεσημβρινής», την οποία η Βλάχου είχε κλείσει όταν έγινε δικτατορία. Στα «Σημερινά» ήρθα σε επαφή με τον κλάδο των τυπογράφων. Οι τυπογράφοι ήταν ό,τι πλησιέστερο υπήρξε στην Ελλάδα σε κληρονομική αριστοκρατία. Το σωματείο τους δεν έκανε δεκτά νέα μέλη. Ο μόνος τρόπος να γίνεις τυπογράφος ήταν να είσαι παιδί τυπογράφου ή να παντρευτείς κόρη τυπογράφου και να πάρεις το προνόμιο προίκα. Και πάει λέγοντας.

 

Για να έχεις περίπτερο έπρεπε να πάρεις άδεια ως θύμα πολέμου. Για να πάρεις φυλλάδιο και να γίνεις ναυτικός το κράτος έπρεπε να σου δώσει πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Το ίδιο για να πάρεις άδεια οδήγησης αυτοκινήτου. Για να βάλεις μια τάβλα και να πουλάς μικροπράγματα στον δρόμο ο δήμος έπρεπε να σου δώσει άδεια μικροπωλητή. Αλλά και για να γίνεις εκτελωνιστής χρειαζόταν άδεια. Πόρνη να ήθελες να γίνεις χρειαζόσουν άδεια. Και όταν χρειάζεσαι κάτι, πάντα θα βρίσκεται κάποιος να το προσφέρει. Παίρνοντας σε αντάλλαγμα το κατιτίς.

 

Τα προηγούμενα αφορούν με τη συζήτηση που γίνεται για τα κλειστά επαγγέλματα. Τα οποία όσο υπάρχουν θα υπάρχει και ένα κράτος έτοιμο να τα εκμεταλλευτεί. Είτε δίνοντας άδειες νόμιμα, είτε παράνομα. 

Στη λογική τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι όταν το επάγγελμά τους γίνει ελεύθερο, η απάντηση είναι ακριβώς ό,τι γίνονται όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι που δουλεύουν σε ελεύθερα επαγγέλματα. Ζουν στον ανταγωνισμό και επιβιώνουν προσπαθώντας να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους από τον διπλανό τους. 

Στο επιχείρημα ο Ελληνας όταν βλέπει ένα μαγαζί να πηγαίνει καλά ανοίγει ένα όμοιο απέναντί του και κλείνουν και τα δύο, η απάντηση είναι «όχι». Κλείνει το ένα. Και μένει ανοιχτό το άλλο που έκανε τη δουλειά του καλύτερα.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το συντεχνιακό κράτος του Φράνκο

Του ΘΑΝΑΣΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι δεν προλάβαμε να διαβάσουμε όλες τις λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται στον νόμο - σκούπα. Το πως θα προλάβουν αυτοί που θα ψηφίσουν είναι ένα άλλο θέμα συζήτησης.  

Από την άλλη είναι άκρως διασκεδαστικό το γεγονός ότι η δεξιά διαλύει το συντεχνιακό κράτος που η ίδια δημιούργησε μετά τον εμφύλιο και ότι το τερατούργημα εκείνο το υπερασπίζεται η αριστερά!
Από μία πρώτη και επιπόλαια ματιά φαίνεται να έχει γίνει καλή δουλειά. Ο νόμος αυτός δεν διακρίνεται από τις τσαπατσουλιές των προηγούμενων. Ίσως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι με αυτό ειδικά το νομοθετικό έργο δεν ασχολήθηκαν άνθρωποι που είχαν ασχοληθεί στο παρελθόν. Ατέλειες θα υπάρχουν, καθώς ο χρόνος που κτίστηκε το πολυνομοσχέδιο ήταν μικρός.  
Διαβάζουμε και ακούμε αρκετές διαφωνίες για το θέμα των φαρμακοποιών ή ακόμη και των περιπτερούχων. Αν η πηγή της διαφωνίας δεν είναι η προσέλκυση πολύτιμων ψήφων, τότε έχουμε σοβαρό θέμα αντίληψης! Η συντεχνιακή δημοκρατία ήταν εύρημα του Χοσέ Αντώνιο και εφαρμόστηκε στην Ισπανία  από τον διάδοχό του Φράνκο. Αυτό υπερασπίζονται; 

Δεν αρκεί να διαφωνεί κανείς με τους φασιστικούς  χαιρετισμούς και να κραυγάζει την δημοκρατική του καταγωγή. Είναι απαραίτητο να καταδικάσει και τις πολιτικές των φασιστών. Κι οι συντεχνίες είναι ό,τι πιο απάνθρωπο, πιο φασιστικό έχει εφαρμοστεί στην Οικονομία. Τα κλειστά επαγγέλματα και οι κάστες εμποδίζουν την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων. Ή δεν είναι έτσι; 
Θα πρέπει βέβαια να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν δομήσει την ζωή τους με την πραγματικότητα των συντεχνιών κι ότι ίσως θα έπρεπε να υπάρξει ένα μεταβατικό στάδιο. Ίσως όχι σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά στις περισσότερες. Είναι μία πρόταση, αλλά ποιός πιστεύει ότι στην Ελλάδα η μεταβατική αυτή περίοδος δεν θα διαρκέσει μερικές ακόμη δεκαετίες; 
Και στο θέμα των συντεχνιών, αλλά κυρίως σε άλλα θέματα, διακρίνουμε ένα μεγάλο λάθος στρατηγικής εκ μέρους της κυβέρνησης, το οποίο με την σειρά του δημιουργεί προβλήματα αντί να τα λύνει. Αυτή η κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, νομοθετεί χωρίς να έχει προηγουμένως εξαντλήσει τον διάλογο με όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς. 
Για παράδειγμα, η κυβέρνηση κατήργησε στην πράξη τον μόνο σωστό φόρο που είχε θεσπίσει, τον φόρο επί της υπεραξίας των μετοχών. Το έκανε διότι μία ομάδα χρηματιστών με πρόσβαση στο Μαξίμου έπεισε την κυβέρνηση ότι αυτό εξυπηρετεί κάποιους εθνικούς σκοπούς. Ειλικρινά, μου είναι δύσκολο να κατανοήσω ποιον άλλο σκοπό εξυπηρετεί πέρα από το ατομικό συμφέρον όσων ασχολούνται με τις αγορές. 
Τι λέει η ρύθμιση;  

Ότι το 15% φόρο θα τον πληρώνουν μόνο όσοι έχουν από 0,5% του μετοχικού κεφαλαίου μιας εταιρείας. Η διάταξη αυτή δήθεν προστατεύει τους μικροεπενδυτές. Μας λένε, δηλαδή, ότι όποιος διαθέτει το 0,5% της Microsoft στην Αμερική  (δεν γίνεται διάκριση μεταξύ ελληνικών και ξένων μετοχών) είναι μικροεπενδυτής!  Θα μπορούσαμε να καταλάβουμε μία διάταξη με ένα ετήσιο αφορολόγητο. Όχι αυτό που έγινε. 
Αν υπήρχε νωρίτερα διάλογος, θα είχαν ακούσει και τα εξής: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τα κληρονομικά δικαιώματα των «εντός»...

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Προς τι ο κλαυθμός και ο οδυρμός για το κληρονομικό δικαίωμα στην εργασία των βλαστών όσων εργάζονται ή εργάστηκαν στην Εθνική Τράπεζα; 

  

Κεκτημένο δεν είναι, από εκείνα τα «ιερά και όσια» για τα οποία οι συνδικαλιστές έλιωσαν χιλιάδες σόλες παπουτσιών πηγαινοερχόμενοι στην οδό Σταδίου; 

Από πότε μας πειράζει το κληρονομικό δικαίωμα κάποιων να νέμονται αποκλειστικά περιοχές του δημόσιου χώρου; 

Και γιατί είναι «απαράδεκτος, πελατειακό όρος» απαράδεκτο, «να έχουν μόνο παιδιά εργαζομένων ή συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό για πρόσληψη στο Ταμείο Υγείας του Προσωπικού της Εθνικής Τράπεζας (ΤΥΠΕΤ); Δεν είναι «απαράδεκτος και πελατειακός όρος» να έχουν μόνο τα παιδιά φαρμακοποιών το «δικαίωμα» να ανοίγουν φαρμακείο;
 

Προ τεσσάρων ετών, όταν ξεκίνησε το (ανολοκλήρωτο ακόμη) έπος της απελευθέρωσης των επαγγελμάτων, ο τότε πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου κ. Δημήτρης Βαγιωνάς, μιλώντας στο συνέδριο Pharmapoint (Θεσσαλονίκη, 16-17.10.2010), έβαλε τις κόκκινες γραμμές στον διάλογο που θα έκαναν οι φαρμακοποιοί με την κυβέρνηση, «γιατί αλλιώς θα έχει κακά ξεμπερδέματα». Μία από τις «κατακόκκινες γραμμές ήταν η «... μη αμφισβήτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του φαρμακείου και της κληρονομικότητας του φαρμακείου...». 

Κληρονομικό δικαίωμα στο φαρμακείο σε μια χώρα που κατήργησε διά δημοψηφίσματος την κληρονομική βασιλεία;  

Φυσικά. Στη δευτερολογία του o κ. Βαγιωνάς υπόσχεται στα μέλη των φαρμακευτικών συλλόγων: «Το επάγγελμα τού φαρμακοποιού είναι ένα. Από αυτό ζήσαμε εμείς, και από αυτό θα ζήσουν τα παιδιά σας...».
 

Γιατί λοιπόν να υπάρχει κληρονομικό δικαίωμα μόνο στην κρατικά παρεχόμενη άδεια λειτουργίας ενός φαρμακείου (αποκλείοντας ταυτοχρόνως με πληθυσμιακά και άλλα κριτήρια όλους τους άλλους φαρμακοποιούς) και να μην υπάρχει στο κρατικά επιδοτούμενο ταμείο των υπαλλήλων της Εθνικής;  

Κληρονομικό δικαίωμα, εξάλλου, έχουν και όσοι κατέχουν άδειες ταξί, φορτηγών, λεωφορείων κ.λπ. Ενώ απαγορεύεται σε άλλους να ασκήσουν το επάγγελμά τους, ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες κ.ά. όταν βγουν στη σύνταξη κληροδοτούν ή εμπορεύονται το προνόμιο που τους έδωσε το κράτος. Και αν ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θεωρεί ότι είναι πολλές οι άδειες των φορτηγών, γιατί δεν καταθέτει ένα νομοσχέδιο να τις μαζέψει, το οποίο θα λέει το λογικό: όταν συνταξιοδοτείται κάποιος θα επιστρέφει την άδεια στο κράτος, το οποίο του την παραχώρησε.
 

Εξι χρόνια τώρα η χώρα βυθίζεται στην ύφεση επειδή ακριβώς κατεστημένα συμφέροντα με πολιτικές πλάτες δεν επιτρέπουν σε νέους ανθρώπους να δοκιμάσουν νέες λύσεις στην αγορά· κάποιες από αυτές θα αποδειχθούν πιο παραγωγικές και θα φέρουν την ανάπτυξη. 

Τέσσερα χρόνια τώρα, και παρά την ουσιαστική χρεοκοπία, οι κυβερνήσεις προχωρούν σε ημίμετρα απελευθέρωσης, που κάνουν πιο πολύπλοκη τη νομοθεσία αποτρέποντας επί της ουσίας τις επενδύσεις.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Απ τις παχιές στις διανυκτερεύουσες αγελάδες διπλής ταρίφας...

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο Θύμιος, ο Αλέξης και οι άθλιοι Μερκελιστές...

Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο, είχε αναφωνήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν αντελήφθη πως το παρακράτος δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη κάτω από τη μύτη του επίσημου κράτους.
 

Το μεταπολεμικό κράτος προκειμένου να ανταμείβει το παρακράτος για τις υπηρεσίες, του προσέφερε άδειες πρόσβασης σε κλειστά επαγγέλματα. 
 

Θυμάμαι ακόμη στη Γερμανία όπου μεγάλωνα, τον τύπο που κατέδιδε στο τοπικό ελληνικό προξενείο τις αντιστασιακές δραστηριότητες των συγχωριανών του κατά την περίοδο της Χούντας με αντάλλαγμα μια άδεια ταξί. Στην μεταπολίτευση ο ίδιος έγινε σοσιαλιστής με αντάλλαγμα μια θέση κλητήρα σε κρατική τράπεζα.
 

Πάνω σ’ αυτό το αλισβερίσι στήθηκε το ελληνικό κράτος και η ελληνική οικονομία.
 

Κάθε εξουσία χρειάζεται μια ραχοκοκαλιά πάνω στην οποία θα στηριχτεί. Η ραχοκοκαλιά και η κορυφή συνιστούν την πυραμίδα της εξουσίας.
 

Η κορυφή της πυραμίδας έχει την ψευδαίσθηση πως ελέγχει και κινεί κατά το δοκούν τη ραχοκοκαλιά. 

Κάνει λάθος. Είναι η ραχοκοκαλιά που ελέγχει και στρέφει κατά τις ορέξεις της την κεφαλή.
 

Είναι ο λαιμός που στρέφει το κεφάλι προς τα εκεί που θέλει για να βλέπει ό,τι χρειάζεται προκειμένου να επεξεργαστεί τις σχετικές πληροφορίες και να αποφασίσει. 
 

Τέσσερα χρόνια χρεοκοπίας ασχολούμαστε με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων: Με την απονεύρωση του μεταπολεμικού δεξιού παρακράτους των Κοτζαμάνηδων και του αριστερού μεταπολιτευτικού παρακράτους των Ρίζων και των πρασινοφρουρών που θεωρούν φυσιολογικό να λαμβάνουν, ένα εκατομμύριο σαν εφάπαξ ή συντάξεις από τα 50 τους.
 

Τέσσερα χρόνια παρακολουθούμε το άνοιγμα της αγοράς των ταξί και των φορτηγών. Έχει ανοίξει 3-4 φορές και εν έτει 2014 χρειάζεται να ξαναβάλει η τρόικα το θέμα στο τραπέζι για να διαπιστώσουμε πως είναι κλειστό.
 

Πόσοι Υπουργοί άνοιξαν το επάγγελμα κατά τη διάρκεια της χρεοκοπίας; Ο Ρέππας, ο Ραγκούσης, ο Βορίδης και εσχάτως ο Χρυσοχοΐδης με τον Χατζηδάκη... Τέσσερις υπουργοί τουλάχιστον και τέσσερις διαφορετικοί πρωθυπουργοί.

 
Δεν άνοιξε μετά τις εκλογές. Θα το ανοίξουν τώρα, πριν;

 

Όλοι το άνοιγαν κρατώντας το κλειστό, αποδεικνύοντας πως αυτός που κυβερνά τον τόπο είναι ο Θύμιος των αυτοκινητιστών και οι υπόλοιποι «Θύμιοι» των κλειστών επαγγελμάτων. Φιγούρες βγαλμένες από τη νεοελληνική ιστορία του «αρματολισμού» και του «κοτζαμπασισμού» που αρνούνται διαχρονικά και ανθίστανται σε οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού.
 

Δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν πως αν δεν διαλυθούν οι δομές της ελληνικής οικονομίας και αν δεν ανασυσταθούν εκ του μηδενός, αυτή δεν πρόκειται να πάρει εμπρός. Αν δεν πάρει εμπρός η οικονομία όλοι αυτοί (ταξί, φαρμακεία, καταστηματάρχες που δεν θέλουν ελεύθερο ωράριο, δημοσιογράφοι, αργόμισθοι του δημοσίου...), θα βαράνε μύγες με συνέπειες χειρότερες για το ταμείο τους απ’ ό,τι σήμερα. 

 

Οι Μερκελιστές...

 

Συχνά σ’ αυτή τη στήλη αναφέρουμε τη διαπίστωση πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι παρά μια αποτυχημένη απομίμηση του Ανδρέα Παπανδρέου, του πολιτικού που μεταπολιτευτικά χρεώνεται το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την οικονομική και κοινωνική διάλυση της χώρας. 
 

Υστερεί σε περιεχόμενου του Ανδρέα και αυτό αρχίζει να αποδεικνύεται γιατί το άλμα προς την εξουσία αρχίζει να αποδεικνύεται μετέωρο. Δεν είναι μόνο η δημοσκοπική στασιμότητα και υποχώρηση που το αποδεικνύει αυτό, αλλά και οι αντιφάσεις και παλινωδίες οι οποίες αρχίζουν να διογκώνονται.
 

Τέσσερα χρόνια μας έχει φλομώσει στις αντιμνημονιακές μπαρούφες περί γερμανικής κατοχής, περί Μερκελιστών, περί προσκυνημένων, προχθές ο κ. Δραγασάκης επιχείρησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να δηλώσει αυτό που λέμε από την αρχή αυτής της κρίσης.
 

Πως για την κρίση και τη χρεοκοπία μας δεν φταίνε οι Γερμανοί ή οι Αρειανοί αλλά εμείς οι ίδιοι με το παρασιστικό και κλεπτοκρατικό μοντέλο που έχουμε στήσει.
 

Δήλωσε μεταξύ άλλων  λοιπόν ο κ. Δραγασάκης στο πλαίσιο της κοινής συνεδρίασης των αρμόδιων ελληνικών κοινοβουλευτικών επιτροπών και αντιπροσωπείας της επιτροπής Ευρωπαϊκών υποθέσεων της ομοσπονδιακής γερμανικής Βουλή για τη δημιουργία του Οργανισμού Νεότητας Ελλάδας - Γερμανίας: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Θα μπορούν να πουλάνε φάρμακα και τα ταξί!

Toυ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Τη δυνατότητα λειτουργίας μινι φαρμακείων στο μπροστά κάθισμα, δίνει στους οδηγούς ταξί η τροπολογία που προστέθηκε στο πολυνομοσχέδιο, ύστερα από μυστική ιδιωτική συνάντηση του υπουργού Ανάπτυξης κ Χατζηδάκη με τον Θύμιο Λυμπερόπουλο

Και επίσημα, με το νόμο, θα μπορούν πλέον οι οδηγοί ταξί, να κάνουν μίνι διαγνώσεις και να προμηθεύουν το επιβατικό κοινό με τα κατάλληλα φάρμακα, αφού σύμφωνα με τη νέα διάταξη που προστέθηκε στο πολυνομοσχέδιο, επιτρέπεται η πώληση φαρμάκων κατά τη διάρκεια της μίσθωσης.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταξί και Αγοραίων, κ. Λυμπερόπουλου, «ο υπουργάκος δέχτηκε επιτέλους ότι οι εμείς ταξιτζήδες ξέρουμε τα πάντα λόγω της θητείας μας στο τιμόνι που είναι μεγάλο σχολείο της ζωής. Οπότε διαθέτουμε τα απαραίτητα εφόδια για να κάνουμε διάγνωση και να παρέχουμε με ασφάλεια συνταγογραφημένα φάρμακα στους ασθενείς επιβάτες».
Η διάταξη, προβλέπει ότι τα μη συνταγογραφημένα φάρμακα θα είναι τοποθετημένα σε ειδικές θήκες στο μπροστινό κάθισμα, ενώ εκείνα που δίνονται κατόπιν συνταγής, θα πρέπει να αποθηκεύονται στο μπροστινό ντουλαπάκι.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Κωστή Χατζηδάκη, οι επιβάτες που χρειάζονται ηρεμιστικά λόγω του στρες που τους δημιουργεί η κίνηση και η συζήτηση με τους αυτοκινητιστές, θα μπορούν επιτέλους να τα προμηθεύονται αμέσως.
Τέλος, όπως αποκάλυψαν καλά πληροφορημένες πηγές του υπουργείου Ανάπτυξης, σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται οι συζητήσεις για την παραχώρηση του δικαιώματος στους οδηγούς Ταξί, να παράγουν φρέσκο γάλα, αρκεί η αγελάδα να βρίσκεται στο πορτ-μπαγκάζ και να τηρούνται οι προδιαγραφές υγειινής.
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η φορτοεκφόρτωση της απελευθέρωσης

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Ολοι γνωρίζουμε ότι ένα από τα βασικά προβλήματα της χώρας είναι η ανεργία, ειδικά των νέων. Αυτή είναι αναπόφευκτη σε κάθε οικονομία και όχι μόνο στην καπιταλιστική· όταν ένας κλάδος απαξιώνεται, οι εργαζόμενοι σ’ αυτόν μένουν χωρίς δουλειά. Οταν, για παράδειγμα, τα αυτοκίνητα μπήκαν στη ζωή μας, εκείνοι που κατασκεύαζαν χαλινάρια για τα άλογα δεν είχαν πού να τα πουλήσουν.

Με δεδομένες τις αναπόφευκτες εξελίξεις της οικονομίας (αλλά και της ζωής) η κοινωνία πρέπει να αντιδράσει για να βοηθήσει αυτούς που εκ των πραγμάτων μένουν εκτός οικονομικής δραστηριότητας· αυτό είναι πολιτική. Πρέπει να συμπαρασταθεί και με ευπρεπή επιδόματα ανεργίας και με βοήθεια να βρεθούν νέες δουλειές, κάτι που κάνει (όπως, τέλος πάντων, το κάνει) ο ΟΑΕΔ. Το βασικότερο είναι να μην απαγορεύει στους άνεργους να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλους τομείς· οποιονδήποτε τομέα. 

Στην Ελλάδα μέχρι πριν από μία εβδομάδα ένας άνεργος δεν μπορούσε να δουλέψει ούτε ως φορτοεκφορτωτής! Δεν αστειευόμαστε. Αν και το επάγγελμα είχε απελευθερωθεί με τρεις νόμους -ο πρώτος του 2001 (!) ο δεύτερος του 2011 και ο τρίτος του 2012- απέμενε μια Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για να μπορούν να δουλέψουν οι άνεργοι ως φορτοεκφορτωτές· παντού πλην ΟΛΠ και ΟΛΘ. Τελικώς και με πολλές πιέσεις της τρόικας η ΚΥΑ εκδόθηκε τον Μάιο του 2013. Δεν θα λέγαμε ότι αυτό ήταν «χαράς ευαγγέλια» για τους άνεργους, αλλά τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς θα μπορούσαν, έστω προσωρινά, να βρουν μερικά μεροκάματα. 

Σύμφωνα με επιστολή που είχε αποστείλει στην «Καθημερινή» ο δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του ΕΟΜΜΕΧ Νίκος Κακούρης «εμπορική επιχείρηση δομικών υλικών έχει επιτύχει μείωση κόστους 4,5 € κατά τόνο τσιμέντου, σχεδιάζει δε εξ αυτού του λόγου επένδυση σε κέντρο διανομής τσιμέντου με 16 νέες θέσεις απασχόλησης».

Φευ! Αποδείχθηκε είτε ότι στο ελληνικό κράτος η δεξιά δεν γνωρίζει τι ποιεί η αριστερά, είτε ότι τα μικροσυμφέροντα είναι αθάνατα και μπορούν να υπονομεύσουν κάθε προσπάθεια απελευθέρωσης της αγοράς. Την «επανάσταση» που έκανε τον Μάιο το υπουργείο Εργασίας ανέτρεψε τον Σεπτέμβριο με νέα εγκύκλιο η γενική γραμματέας του ίδιου υπουργείου. Η εγκύκλιος προέβλεπε ότι για να δουλέψει κάποιος ως φορτοεκφορτωτής έπρεπε να προσκομίσει χαρτί από το ΙΚΑ ότι δούλεψε ως... φορτοεκφορτωτής. Με άλλα λόγια, το επάγγελμα που άνοιξε τον Μάιο ξαναέκλεισε τον Σεπτέμβριο από άλλο δρόμο.

 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ανοίγει το επάγγελμα του καπνοδοχοκαθαριστή

Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων προφανώς δεν συμβαίνει μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη. 

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, ένας περιορισμένος αριθμός καπνοδοχοκαθαριστών ασκούν τη σπάνια τέχνη τους ακροβατώντας στις στέγες των βερολινέζικων κατοικιών. Σύντομα, όμως, αναμένεται να αντιμετωπίσουν σκληρό ανταγωνισμό εξαιτίας των χαμηλότερων τιμών που θα προσφέρουν για τις υπηρεσίες τους όσοι αποφασίσουν να «μπουν» στο επάγγελμα, παρά το γεγονός ότι η αποστολή του καπνοδοχοκαθαριστή είναι ιδιαιτέρως δύσκολή και απααιτεί εμπειρία και εξειδίκευση. 

Και αυτό γιατί το επάγγελμα του καπνοδοχοκαθαριστή συγκαταλέγεται σε εκείνα που απελευθερώθηκαν από την 1η Ιανουαρίου, καθώς η Γερμανία εναρμονίζεται με την ευρωπαϊκή οδηγία για την απελευθέρωση του τομέα των υπηρεσιών.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Απελευθερώνεται η διακίνηση επιστολών κάτω των 50 γραμμαρίων

Στην απελευθέρωση της διακίνησης επιστολών κάτω των 50 γραμμαρίων, την οποία έως τώρα κάνουν τα ΕΛΤΑ, προχωρεί η Ελλάδα από την 1η Ιανουαρίου, σε μια περίοδο που η ελληνική ταχυδρομική αγορά χαρακτηρίζεται από συνεχή πτώση.

Η τάση αυτή δικαιολογείται κυρίως από τη μεγάλη διείσδυση της κινητής τηλεφωνίας και του Διαδικτύου. Σύμφωνα με μελέτη της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, το 2011 η αξία της αγοράς διαμορφώθηκε στα 641,5 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας πτώση 9,1% σε σχέση με το 2010. Μεγαλύτερη ήταν η πτώση στο πλήθος των αντικειμένων που διακινήθηκαν, καθώς το 2011 έφθασαν στα 590,5 εκατ. τεμάχια, αριθμός μειωμένος κατά 13% σε σχέση με το 2010.

Σε ό,τι αφορά στο επιστολικό ταχυδρομείο, πάντως, κλάδο στον οποίο θα μπορούν στο εξής να δραστηριοποιηθούν και άλλες εταιρείες πλην των ΕΛΤΑ, η χώρα μας βρίσκεται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην τιμολόγηση απλών επιστολών εσωτερικού (0,56 ευρώ), χρεώνοντας 0,6 ευρώ για ένα γράμμα βάρους 20 γραμμαρίων.