Μάιος 2025-Γλαύκη Ξάνθης. Η Τουρκία βρήκε και τα κάνει. Το μη χ@σω ¨δημοκρατικό τόξο¨ της το επέτρεψε pic.twitter.com/4MSQnsmXkt
— Κοσμάς Καραΐσκος (@TourkikaNea) June 26, 2025
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΑΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΑΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Η Τουρκία βρήκε και τα κάνει.
ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: To Αθηναϊκό κράτος και η εγκατάλειψη της Θράκης
Με Μητσοτάκη, «τουρκική» μειονότητα στη Θράκη!! #Ερντογαν #Μητσοτακης #Γεραπετριτης #41τακατο pic.twitter.com/4EAH8MdbCk
— dranis (@dranis_art) December 7, 2023
Του Παντελή Σαββίδη
“Πρόσφατα που επισκέφτηκε τον Έβρο ο Τάκης Θεοδωρικάκος με το καπέλο του υπουργού Ανάπτυξης, βρέθηκε μπροστά σ’ ένα άκρως ανησυχητικό φαινόμενο. Οι ντόπιοι να εγκαταλείπουν τα χωριά και την ακίνητη περιουσία τους, να την πουλάνε «μπιρ παρά» σε Τούρκους και Βούλγαρους. Σε συγκεκριμένο χωριό του Έβρου πουλήθηκε σε Τούρκο αγρόκτημα τεσσάρων στρεμμάτων με σπίτι 100τμ, μόλις 15.000 ευρώ.
Αυτά τα παράδοξα και άκρως ανησυχητικά φαινόμενα καλείται να αντιμετωπίσει ο στρατηγός Κέλλης με την παρέμβαση του κράτους των Αθηνών, ώστε να αρχίσει η υλοποίηση του σχεδίου ανασυγκρότησης του Έβρου που η Βουλή έχει εγκρίνει”.
Aπο το ιστολόγιο ieidiseis.gr
ΣΧΟΛΙΟ: αυτά που έχω γράψει για τον αθηναϊκό ολοκληρωτισμό και την αντιμετώπιση της χώρας ως αποικίας της Αθήνας θα αποδειχθούν πολύ συντηρητικά σε σχέση με την πραγματικότητα.
Νομίζουν ότι έχουμε κάτι εναντίον τους. Και οι πολιτικοί τους και οι κυβερνήτες τους και οι πολίτες τους.
Άρχισαν, ήδη, να συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους στο λεκανοπέδιο είναι μαρτυρική και θα γίνει χειρότερη. Σε ορατή φάση δεν θα έχουν νερό να πιούν. Τα υπόλοιπα έπονται.
Αλλά σιγά σιγά εκχωρείται και η Θράκη. Ο χριστιανικός πληθυσμός εγκαταλελειμένος απο τον αθηναϊκό ολοκληρωτισμό εγκαταλείπει τον τόπο του διότι δεν μπορεί να ζήσει. Και αγοράζουν οι μουσουλμάνοι με την κάθε είδους υποστήριξη της Τουρκίας.
Αν υπήρχε δικαιοσύνη στην Ελλάδα-ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΌ ΥΠΟΧΕΙΡΙΟ- θα είχε αναζητήσει ποινικές ευθύνες των κυβερνήσεων για την εγκατάλειψη της υπαίθρου και, ιδιαιτέρως, της Θράκης. Ευθύνες που άπτονται της προσβολής του εθνικού συμφέροντος.
Προβληματιστείτε ότι αυτή η πολιτική που ακολουθείται είναι αδιέξοδη.
Η λύση είναι η αποσυγκέντρωση.
Στην Θράκη πρέπει να εγκατασταθούν τουλάχιστον δύο υπουργεία.
Τα βλέπετε αστεία και γελάτε;
Θα σας κοπεί το γέλιο όταν…
ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ "ΔΗΚΕΩΣΙΝΙ-ΠΑΝΤΟΥ"πληκτο ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ευθύνες ανώτατων δικαστών για τη Θράκη
Ηρθε νομίζω η ώρα κάποιοι από τους ανώτατους δικαστές της χώρας να κοιταχθούν στον καθρέφτη. Και να λογοδοτήσουν, αν μη τι άλλο, στους εαυτούς τους και στις συνειδήσεις τους. Γιατί η εξυπηρέτηση των κυβερνητικών επιδιώξεων έχει ένα όριο, ειδικά όταν στρέφεται εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Και η υιοθέτηση δύο μέτρων και δύο σταθμών στους αποκλεισμούς κομμάτων, ειδικά όταν λειτουργεί για να ωφελήσει αποδεδειγμένους εχθρούς του ελληνικού έθνους, παραπέμπει σε παράβαση καθήκοντος. Επιεικώς…
Στις μέρες του νεότερου Μητσοτάκη η απαγόρευση καθόδου «ενοχλητικών» κομμάτων της εθνικιστικής Δεξιάς σε εκλογικές αναμετρήσεις έγινε κάτι σαν κυβερνητικό σπορ. Με αποφάσεις του Αρείου Πάγου, που πάντα είχαν ως επίκληση την προστασία, τάχα, του πολιτεύματος. Εσχάτως η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, η ίδια που προέτρεπε τους συγγενείς των νεκρών παιδιών στα Τέμπη να ανάψουν κανά κεράκι για να βρουν το δίκιο τους στη μετά θάνατον ζωή, ανακάλυψε και άλλο πειστικό πρόσχημα: την…πλάνη των ψηφοφόρων. Αυτοί που ψήφισαν «Σπαρτιάτες», απεφάνθη, δεν είχαν καταλάβει ότι από πίσω τους κρύβεται η…κηροζίνη του Κασιδιάρη! Στίγκα ήθελαν να ψηφίσουν οι άνθρωποι. Λες και τον ήξεραν από χθες. Αλλά τελικά ψήφιζαν τον έγκλειστο του Δομοκού εν αγνοία τους…
Ξέρετε, είναι ως έναν βαθμό διασκεδαστικά όλα αυτά, όχι όμως όταν η νομοθεσία γίνεται λαστέξ και στο τέλος φτάνει να ευνοεί τους πραγματικούς εχθρούς της πατρίδας. Γιατί η εκλογική κάθοδος «τουρκικού κόμματος» στη Θράκη, με τις ευλογίες του ελληνικού κράτους και των ελληνικών δικαστηρίων, αποτελεί δώρο προς τις εξωγενείς δυνάμεις που πραγματικά και αποδεδειγμένα συνωμοτούν εναντίον της Ελλάδας με πρωταρχικό στόχο να περιορίσουν την εδαφική και θαλάσσια κυριαρχία της. Είναι δηλαδή οι «εξ ορισμού» πολέμιοι του δικού μας έθνους, οι προαιώνιοι εχθροί και όχι οι υποθετικοί εσωτερικοί… υπονομευτές του «πολιτεύματος Μητσοτάκη». Αν οι Ελληνες ανώτατοι δικαστικοί δεν ξέρουν να κάνουν αυτή τη διάκριση, που παραπέμπει στην προπαίδεια της νομικής επιστήμης, μάλλον πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα.
Ξέρω ότι με όσα λέω θα πεταχτούν από τις καρέκλες τους οι Αλιβιζάτοι. Oh Μοn Dieu! Τι οπισθοδρομικότης! Κόμματα εθνικών μειονοτήτων υπάρχουν παντού στην Ευρώπη. Και οι Τούρκοι έχουν στη Βουλγαρία, οι Αλβανοί στα Σκόπια, οι Ούγγροι στη Ρουμανία… Πώς θα το απαγορεύσουμε εμείς;
Θα μας ψέγουν μετά οι εκθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Οτι είμαστε απολίτιστοι και αυταρχικοί…
Απάντηση στους Αλιβιζάτους: Οι εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ πάντα θα βρίσκουν κάτι για να μας μαλώνουν. Μέχρι και για το ότι «καταπιέζουμε» τη «μακεδονική μειονότητα» στην Αριδαία, που μετρήθηκε πάλι προχθές στους… 53 νοματαίους. Και όταν μιλάμε για εθνική ασφάλεια, να πάνε στο καλό και οι Αμερικανοί και οι «ευαισθησίες» τους…
Από κει και πέρα ναι, υπάρχουν στην Ευρώπη μειονοτικά κόμματα. Αλλά όχι από εθνικές μειονότητες χωρών που απειλούν ευθέως με πόλεμο τα κράτη που τις φιλοξενούν.
Δεν υπάρχει casus belli μεταξύ Ουγγαρίας και Ρουμανίας, να εξηγούμαστε. Ούτε απειλεί η μία χώρα την άλλη ότι θα της ρίξει έναν ξεγυρισμένο πύραυλο στην πρωτεύουσα για να της… μάθει να φέρεται.
Οταν συντρέχουν λοιπόν προφανείς λόγοι εθνικής ασφάλειας και μάλιστα υπαρξιακής διάστασης τα δικαιώματα και οι αυτονομιστικές τάσεις των μειονοτήτων περιστέλλονται.
Πρώτη το απέδειξε στις μέρες μας η Ισπανία με τους Καταλανούς και δεν τόλμησε κανείς να της κάνει υποδείξεις. Στην Ευρώπη δεν άνοιξε μύτη για τις περιοριστικές πρακτικές του ισπανικού κράτους ούτε για τις διώξεις των αυτονομιστών. Και προσέξτε: Οι Καταλανοί αποτελούν μία εσωτερικού τύπου αποσχιστική απειλή για το ισπανικό κράτος. Δεν υποκινούνται από τρίτους ούτε στηρίζονται από κάποια εθνική μητρόπολη στα σύνορα της Ισπανίας η οποία εποφθαλμιά και… άλλα ισπανικά εδάφη! Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά με την Τουρκία.
Ελα, μωρέ, θα πουν τώρα οι «ρεαλιστές» του ΕΛΙΑΜΕΠ και της εγκρίτου «Καθημερινής». Τι να σου κάνουν τώρα 50.000 «Τούρκοι ψηφοφόροι» σε έναν πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων; Δεν έχουν την αριθμητική δύναμη για να αποτελέσουν πρόβλημα.
Σοβαρά; Δεν είναι πρόβλημα το DEP;
Κοιτάξτε, κύριοι του ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί η εικόνα της… αρχηγίνας με την παράξενη προφορά που θύμιζε διαφήμιση του Scorpios Bar να ήταν γραφική, μπορεί και σε απόλυτους αριθμούς (ακολουθώντας όμως τη γενικότερη αποχή) οι επιδόσεις να υπολείπονταν αυτών του 2019, όμως το πρακτικό αποτέλεσμα ήταν ότι οι αυτοαποκαλούμενοι «Τούρκοι» βγήκαν ξανά και στους δύο νομούς πρώτη δύναμη και το χρώμα του χάρτη άλλαξε σε μία ετερόκλητη ροζ σφήνα που μεθαύριο οι εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα ονομάζουν «τουρκικό θύλακα»!
Αυτό σημαίνει ότι, βρέξει χιονίσει, υπάρχουν συμπαγείς ομάδες ψηφοφόρων που προσέρχονται συντεταγμένες στις κάλπες με τις οδηγίες του προξενείου. Υπάρχει και φρόνημα και ενθουσιασμός και πάρα πολύ χρήμα. Εσχάτως δε υπάρχει και περισσότερο θράσος με διχαστικά σλόγκαν, όπως «οι Τούρκοι για τους Τούρκους».
Αν το κόμμα αυτό αλλάξει στρατηγική και, αφού δεν πιάνει ψάρια στη Φλώρινα με τις γιαλαντζί «Μακεδόνισες», ζητήσει να εκπροσωπήσει και άλλες «μειονότητες», όπως π.χ. οι Αλβανοί, θα αυξήσει ραγδαία τη δύναμή του. Κι αν ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών κομμάτων στην Ευρώπη που ανέδειξαν εκπροσώπους στις πρόσφατες εκλογές ζητήσει να… αγκαλιάσει όλους τους «μουσουλμάνους της Ελλάδας»… ζήτω που καήκαμε.
Προσωπικά δεν θα ήθελα να το σκέφτομαι. Γιατί…
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ και ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Το αβάσταχτο δράμα της Τσιγδέμ!
Του Θάνου Τζήμερου
"Απαγορεύεται να είσαι Τούρκος στη Δυτική Θράκη και στην Ελλάδα". Τη δήλωση έκανε στο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu της Τουρκίας, τον Μάρτιο, η πρόεδρος του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας της Θράκης (ΚΙΕΦ), Τσιγδέμ Ασάφογλου. Και προσέθεσε: "Δεν μπορείτε να ιδρύσετε κανένα σωματείο, ίδρυμα ή οργανισμό που να περιλαμβάνει τη λέξη Τούρκος. Ως Τούρκοι της Δυτικής Θράκης, όποτε εκφράζουμε την ταυτότητά μας και λέμε ότι είμαστε Τούρκοι και η μειονότητα που ζει στη Δυτική Θράκη είναι τουρκική, δυστυχώς, το ελληνικό κράτος μας χαρακτηρίζει ως στοιχεία που απειλούν την εθνική ασφάλεια". Και για όποιον δεν κατάλαβε, η προεκλογική αφίσα του κόμματος το ξεκαθαρίζει: "Οι Τούρκοι ψηφίζουν Τούρκους".
Το ΚΙΕΦ είναι το ισλαμικό κόμμα που είχε ιδρύσει ο πράκτορας του τουρκικού βαθέος κράτους, Αχμέτ Σαδίκ. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές ήταν πρώτο στην Ξάνθη με 25,05%, (με δεύτερη τη ΝΔ με 24,43%) και στη Ροδόπη με 38,01% (ΝΔ:18,32%).
Απορώ πώς στην εποχή της θεοποίησης του αυτοπροσδιορισμού, κανένας δεν συγκινείται με το δράμα της Τσιγδέμ.
Αισθάνεσαι Τουρκάλα, κοπέλα μου;
Τιμή σου και καμάρι σου! Σε απαλλάσσουμε αμέσως από την ελληνική υπηκοότητα, την οποία φέρεις βαρέως, και τράβα να πολιτευθείς στην Τουρκία. Απαλλάσσουμε και όλους όσοι ισχυρίζονται το ίδιο με σένα, με πρώτους – πρώτους τους υποψήφιους του ΚΙΕΦ για την Ευρωβουλή.
Τι δουλειά έχουν οι Τούρκοι στην Ευρωβουλή;
Στην Ελλάδα θα βρίσκεστε, αν θέλετε και κυρίως αν θέλουμε, ως αλλοδαποί παρεπιδημούντες. Κι εμείς θα αποφασίσουμε πόσο θα σας φιλοξενήσουμε και με ποιους όρους. Υπ’ αυτή και μόνο την ιδιότητα, ιδρύστε όποιο σωματείο θέλετε. Για τη μελέτη της τουρκικής μουσικής, ας πούμε. Ή για την διάδοση του χουνκιάρ μπεγιεντί και του κιουνεφέ. Όχι όμως για να παροτρύνετε τους Τούρκους να ψηφίζουν Τούρκους, στην Ελλάδα. Στην Τουρκία, ναι!
Αν κάποιος θεωρεί αυτή την οπτική "εκτός νομικού πλαισίου", ίσως δεν έχει υπόψη τα άρθρα 31 - 36 της συνθήκης της Λωζάνης που αναφέρονται στην ιθαγένεια. (Σήμερα ο όρος, νομικώς, ταυτίζεται με την υπηκοότητα, ενώ δεν θα έπρεπε, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.) Σ΄ αυτά τα άρθρα διευθετείται, πολύ λογικά, το πρόβλημα που προέκυψε όταν, με τις αλλαγές των συνόρων, πληθυσμοί που αισθανόντουσαν ότι ανήκαν στην Α εθνικότητα κατοικούσαν σε περιοχή που περιερχόταν στη Β κρατική επικράτεια. Η Συνθήκη έλεγε ότι αυτομάτως γίνονται υπήκοοι του Β κράτους, εκτός αν δεν θέλουν! Και έδωσε περιθώριο δύο ετών, έτσι ώστε οι πολίτες αυτής της κατηγορίας να αποφασίσουν ποια ιθαγένεια θέλουν. Αν ήθελαν την τουρκική, θα έπρεπε να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και να εγκατασταθούν στην Τουρκία. Διατηρούσαν ακέραια την ακίνητη περιουσία τους στη χώρα από την οποία έφευγαν, αλλά δεν μπορούσε η οικογένειά τους να μένει πια εκεί. Λέει δηλαδή η Συνθήκη σε απλά νεοελληνικά: και Έλληνας υπήκοος και υποψήφιος για το Ευρωκοινοβούλιο και Τούρκος μαζί, δεν γίνεται!
Όμως, σήμερα, τη δυνατότητα να αποποιηθεί κάποιος την ελληνική ιθαγένεια, ο νόμος δεν την παρέχει σε οποιονδήποτε! Είναι εντελώς παράλογο, διότι ενώ σου αναγνωρίζει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεσαι, δύο μέτρα άντρας, ως γυναίκα κολυμβήτρια, δεν σου επιτρέπει την πιο απλή… φυλομετάβαση: από τη φυλή των Ελλήνων, στην οποία χωρίς να το θες συμπεριλαμβάνεσαι, στη φυλή της καρδιάς σου. Τούρκος; Τούρκος! Ινουίτ; Ινουίτ!
Θα πρέπει να είσαι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, να μην διατηρείς οικογενειακούς δεσμούς με την Ελλάδα, να μην έχεις περιουσία στην Ελλάδα, και να έχεις και δεύτερη ιθαγένεια, ώστε η αποδοχή του αιτήματος αποποίησης της ελληνικής ιθαγένειας να μην σε οδηγεί σε κατάσταση ανιθαγένειας. Και εφόσον ισχύουν όλα αυτά θα πρέπει, σε αίτηση που θα υποβάλεις να εξηγήσεις τους λόγους για τους οποίους θες να αποποιηθείς την ελληνική ιθαγένεια. Η αίτηση θα κατατεθεί στο ΥΠΕΣ, που θα αποφασίσει τελικά. Αλλιώς, θα είσαι Έλληνας με το ζόρι!
Είναι απολύτως παράλογο και ανελεύθερο!
Θα έπρεπε να αρκεί μία δήλωση: "Δεν θέλω να έχω πλέον την ελληνική ιθαγένεια". Το "γιατί" είναι θέμα του καθενός. Θα την έστελνε διαδικτυακά σε μια διεύθυνση του ΥΠΕΣ και η απάντηση αποδοχής του αιτήματος και αφαίρεσης της ιθαγένειας θα ερχόταν αυτόματα σε δευτερόλεπτα. "Δεν θέλετε να είστε Έλληνας; Δεν μπορούμε να σας υποχρεώσουμε να είστε. Καλή σας τύχη!" Αν δεν έχεις άλλη ιθαγένεια και αυτό σου δημιουργήσει προβλήματα, είναι δικό σου πρόβλημα, όχι της Ελλάδας!
Η τροποποίηση αυτής της ηλίθιας διάταξης, με μια προσθήκη που θα έδινε τη δυνατότητα στο ελληνικό κράτος να αφαιρεί την ιθαγένεια/υπηκοότητα από όποιον δηλώνει δημοσίως ότι δεν είναι Έλληνας, θα ήταν εργαλείο ελέγχου των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας στη Θράκη και όχι μόνο.
Διότι αυτός είναι ο σκοπός του ΚΙΕΦ. Δεν έχει καμμία πιθανότητα να μπει στην Ευρωβουλή καθώς, ακόμα κι αν ψηφίσουν υπέρ του και τα νεογέννητα μουσουλμανάκια, δεν πρόκειται να ξεπεράσει το όριο του 3%. (Προς το παρόν. Σε μερικά χρόνια, όταν αλλάξουν οι δημογραφικοί συσχετισμοί και με την αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών, θα ξεπεράσει και το 10%.) Άρα, γιατί κατεβαίνει;
Για να καταγράψει δυνάμεις. Για να ξεσηκώσει τους μουσουλμάνους της Ρόδου και της Κω.
Για να συσπειρώσει τους μουσουλμάνους μετανάστες που έχουν αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα και ψηφίζουν.
Για να επιβεβαιώσει, πολύ πονηρά, τον ισχυρισμό του Ερντογάν ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι Τούρκοι. Θα δείχνει η Τσιγδέμ τις ψήφους και θα λέει: αφού τόσες χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στην προτροπή μας "οι Τούρκοι να ψηφίσουν Τούρκους" ποια άλλη απόδειξη θέλετε για το πώς αυτοπροσδιορίζονται;
Και για να έχει το ΚΙΕΦ δυνατό χαρτί για να "ντηλάρει" με τα κόμματα εξουσίας στις εθνικές εκλογές: τι μας δίνετε για να σας ψηφίσουμε και ποιους δικούς μας θα βάλετε στα ψηφοδέλτιά σας;
Στα 42 ονόματα του ψηφοδελτίου του ΚΙΕΦ ανάμεσα στους Αλή, τους Χασάν και τους Χουσεΐν, υπάρχει και ένα ελληνικό: Ευγενία Νατσουλίδου του Ευάγγελου. Είναι η εκπρόσωπος μιας άλλης δήθεν "μειονότητας": των δίγλωσσων της Μακεδονίας που αυταποκαλούνται Σλαβομακεδόνες.
Ετσι, το ΚΙΕΦ αποκτάει μια ευρύτερη ταυτότητα: του εκπροσώπου των "μειονοτικών πληθυσμών" σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο στη Θράκη.
Να το κουβεντιάσουμε λίγο περισσότερο αυτό, διότι έχουμε συνηθίσει στη χρήση του όρου "μειονότητα", ο οποίος πάσχει και σε σημασιολογικό και σε νομικό επίπεδο.
Τι σημαίνει "μειονότητα";
Ένα σύνολο πληθυσμού αποτελείται από πολλές μειονότητες. Με κριτήριο το ύψος, το βάρος, την ηλικία, το χρώμα των μαλλιών, των ματιών, του δέρματος, την καταγωγή, τη διαμονή, τις προτιμήσεις, τις συνήθειες, την κουλτούρα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τη μόρφωση, τις φιλοσοφικές αντιλήψεις, τις ερωτικές προτιμήσεις και με όσα κριτήρια μπορείτε να φανταστείτε, όλοι ανήκουμε σε μειονότητες. Και λοιπόν;
Ναι, αλλά οι περισσότεροι μουσουλμάνοι αναλογικά με τον γενικό πληθυσμό ζουν στη Θράκη.
Και λοιπόν; Και στη Σύρο ζουν οι περισσότεροι καθολικοί. Συζητήσαμε ποτέ για τα δικαιώματα της καθολικής μειονότητας; Υπάρχει κάτι που το δικαιούνται οι υπόλοιποι κάτοικοι της χώρας, αλλά αυτοί όχι;
Η θρησκευτική μειονότητα είναι απομεινάρι της διοικητικής οργάνωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε "μιλέτ" δηλαδή σε αυτοδιοικούμενες εθνικοθρησκευτικές κοινότητες στις οποίες ο θρησκευτικός ηγέτης ήταν ταυτόχρονα πολιτικός ηγέτης και δικαστής. Όμως, στον 21ο αιώνα, που κανένας δεν αμφισβητεί την κοσμικότητα και την ανεξιθρησκία του δυτικού κράτους, τι νόημα έχει να υπάρχουν ειδικοί νόμοι για μια θρησκευτική μειονότητα;
Όσες φορές εμφανίσθηκε η έννοια "μειονότητα" σε διεθνή νομικά κείμενα, ψηφίσματα ή διακηρύξεις, ήταν για να εξασφαλισθεί ότι τα άτομα που ανήκουν σ΄ αυτή, θα έχουν τα ΙΔΙΑ δικαιώματα με τους άλλους πολίτες, όχι περισσότερα ή διαφορετικά.
Όμως οι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν ήδη πολύ περισσότερα, ειδικά στην Εκπαίδευση, εις βάρος των μη μουσουλμάνων.
Εισάγονται με ποσόστωση 0,5% στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μάλιστα, με πρόσφατο νόμο, η Κεραμέως κατάργησε τη βάση, μόνο, για τους μουσουλμάνους υποψηφίους.
Γιατί;
Διότι δεν έχουν, λέει, τις ίδιες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους μαθητές.
Γιατί δεν τις έχουν;
Διότι δεν κατέχουν καλά τα Ελληνικά.
Γιατί δεν τα κατέχουν;
Διότι στα μειονοτικά σχολεία διδάσκεται ως κύρια γλώσσα η τουρκική.
Γιατί διδάσκεται;
Διότι η Τουρκία κατάφερε με τις μορφωτικές συμφωνίες του 1951 και 1968 να καθιερώσει την τουρκική γλώσσα ως μόνη μειονοτική γλώσσα εκπαίδευσης, παρά το ότι η γλώσσα των Πομάκων ή των Αθίγγανων (που αποτελούν μαζί με τους Τουρκογενείς τις άλλες δύο μουσουλμανικές κοινότητες) δεν έχει καμία σχέση με την τουρκική. Έτσι, η θρησκευτική ταυτότητα γίνεται εθνική και η Θράκη οδηγείται σε κοσσοβοποίηση.
Αλλά εγώ ρωτάω: με ποια λογική τον 21ο αιώνα, στον δυτικό κόσμο, η θρησκεία θα πρέπει να καθορίζει τη συνολική εκπαίδευση ενός ανθρώπου; Γιατί πρέπει να υπάρχουν "μειονοτικά σχολεία" και μάλιστα με δυνατότητα οικονομικής και εκπαιδευτικής αυτονομίας;
Στην Ελλάδα μιλάμε Ελληνικά και ο Έλληνας φορολογούμενος προσφέρει σε κάθε μαθητή, ανεξαρτήτως του θρησκεύματος των γονέων του, την ευκαιρία να μάθει ακόμα μία "διεθνή" γλώσσα, κυρίως Αγγλικά, εντός εκπαιδευτικού συστήματος. Αν θες να μάθεις, πέρα από αυτές τις δύο, Τουρκικά, Σουαχίλι, Ουρντού ή Γραμμική β’ θα το κάνεις με δική σου πρωτοβουλία και δικά σου έξοδα.
Ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει για τους ιεροδιδασκάλους των μειονοτικών σχολείων που εκπαιδεύουν τους μαθητές στα υψηλά νοήματα του Κορανίου.
Γιατί;
Πληρώνονται οι κατηχητές της Ορθοδοξίας από το Δημόσιο;
Όλος αυτός ο ρατσισμός εις βάρος των μη μουσουλμάνων αποκαλείται κατ΄ευφημισμόν "μέτρα θετικής διάκρισης" τα οποία, αντί να λύνουν, επιτείνουν το πρόβλημα. Από το 1995, που άρχισαν να εφαρμόζονται, πέρασαν σχεδόν 30 χρόνια. Κι αντί να προχωρήσει η ενσωμάτωση των μουσουλμάνων της Θράκης στον κορμό των πολιτών της χώρας, έχει τροφοδοτηθεί ένας πολυπλόκαμος αποσχιστικός μηχανισμός που έχει βάλει αμέτι-μουχαμέτι την τουρκοποίηση των μουσουλμάνων της Θράκης, ακόμα και των Πομάκων. Απόδειξη τα ποσοστά των ευρωεκλογών του 2019 που πήρε το ΚΙΕΦ στους δύο αμιγώς μουσουλμανικούς δήμους στη Ροδόπη. Στον τουρκόφωνο Δήμο Αρριανών σάρωσε με 84% και στον πομακόφωνο Δήμο Μύκης πήρε 66%.
Αν υπήρχε διάθεση ενσωμάτωσης, σε έναν αιώνα μετά τη συνθήκη της Λωζάνης, κάτι θα είχε προχωρήσει, έτσι δεν είναι;
Κάπως θα είχαν διαφοροποιηθεί τα κριτήρια των μουσουλμάνων, έτσι δεν είναι;
Το ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης ψηφίζουν μονοκούκι το μουσουλμανικό κόμμα, δείχνει ότι το Ισλάμ δεν ενσωματώνεται, ενσωματώνει. Δεν απορροφάται, απορροφάει.
Δείχνει επίσης ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί λειτουργούν όταν δεν υπάρχει ένα άλλο ανταγωνιστικό νομικοπολιτικό σύστημα να τους αντιμάχεται. Όταν υπάρχει, τα εργαλεία που προσφέρει η Δημοκρατία στρέφονται τελικά εναντίον της.
Πώς την φαντάζονται την ενσωμάτωση όσοι βαυκαλίζονται από την ιδέα ότι περισσότερα προνόμια στη "μειονότητα" θα έχουν καλύτερο αποτέλεσμα;
Ποια αποτελέσματα είχε η όλο και μεγαλύτερη χρήση της Τουρκικής γλώσσας, ακόμα και σε δημόσια έγγραφα, ακόμα και για τα παιδιά του νηπιαγωγείου;
Αυτά: να εμφανίζει ο Ερντογάν χάρτη της Τουρκίας στο προεκλογικότου σποτ στον οποίο περιλαμβάνονται η Δυτική Θράκη και τα νησιά του ΑνατολικούΑιγαίου!
Yüreklerde 100 yıllık cumhuriyet sevdasıyla şimdi asalım bayrakları. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun. #şimdiasınbayrakları pic.twitter.com/ZQygxfJHb2
— AK Parti (@Akparti) April 22, 2023
Το Ελληνικό κράτος πληρώνει επίσης τη μισθοδοσία των μουφτήδων.
Γιατί;
Η επίσημη απάντηση είναι πως όταν το κράτος διορίζει και μισθοδοτεί τους μουφτήδες, τους ελέγχει.
Αμ, δε! Ελέγχει, ως έναν βαθμό, τους διορισμένους. Οι μουσουλμάνοι εκλέγουν τους δικούς τους, και, χρόνια τώρα, παρακολουθούμε το σήριαλ της διαμάχης των μεν με τους δε, οι οποίοι αποκαλούνται "ψευτομουφτήδες".
Κανένας δεν θίγει την ουσία του προβλήματος: ο θεσμός του μουφτή είναι ασύμβατος με το δυτικό σύστημα δικαίου! Είναι κι αυτός ένα κατάλοιπο του ισλαμικού διοικητικού μηχανισμού, στον όποιο οι έννοιες της κρατικής και της θρησκευτικής εξουσίας συμπίπτουν. Ο μουφτής δεν είναι μόνο ο ερμηνευτής του Κορανίου αλλά έχει και δικαστικές αρμοδιότητες, εφαρμόζοντας το Ισλαμικό Δίκαιο, τη Σαρία, κυρίως σε οικογενειακά και κληρονομικά θέματα, το οποίο όμως διαφέρει από το Δίκαιο της χώρας μας.
Αυτή η ασυμφωνία έχει προκαλέσει τεράστια νομικά προβλήματα. Πλήθος αντιφατικών αποφάσεων ακόμα και του Αρείου Πάγου και εκτεταμένη βιβλιογραφία & αρθρογραφία προσπαθούν ματαίως να βρουν σημείο ισορροπίας, αποφεύγοντας όμως να θίξουν την ουσία: σε μια χώρα δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν παράλληλα νομικά συστήματα! Τελεία και παύλα!
Αν θέλουν οι μουσουλμάνοι της Θράκης να εκλέξουν τον πνευματικό τους καθοδηγητή, είναι ελεύθεροι να το κάνουν. Δεν χρειάζεται να ασχοληθεί το κράτος με αυτό, όπως δεν ασχολείται με τους πνευματικούς ταγούς των Αντβεντιστών της 7ης Ημέρας. Αν όμως ο εκλεγμένος μουφτής ασκήσει δικαστικά καθήκοντα, θα πρέπει να συλληφθεί για αντιποίηση Αρχής. Τόσο απλά.
Κι αν οι "θρησκευτικές" του απόψεις, περιλαμβάνουν και πολιτικές ερμηνείες για τη "μητέρα πατρίδα", θα πρέπει να χάσει την ελληνική υπηκοότητα και να τον στείλουμε πακέτο στη "μαμά" του. Τόσο ξεκάθαρα.
Φανταστείτε κάθε θρησκευτική κοινότητα στην Ελλάδα να φτιάχνει τους δικούς της νόμους και να απαιτεί από το κράτος όχι μόνο να τους σέβεται ως "μειονοτικό δικαίωμα" αλλά και να μισθοδοτεί τον θρησκευτικοδικαστικό της λειτουργό ως δημόσιο υπάλληλο!
Η παράνοια των δύο νομικών συστημάτων ξεκινάει από τη Συνθήκη των Αθηνών (1913) μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι διατάξεις της (άρθρο 11) προέβλεπαν την αυτονομία των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ελλάδα και την εκλογή των μουφτήδων από τους μουσουλμάνους της περιφέρειάς τους. Είχε μια πρακτική λογική αυτό, διότι το ελληνικό κράτος μόλις είχε διπλασιάσει την έκτασή του, στα νέα εδάφη ζούσαν χιλιάδες μουσουλμάνοι και επειδή ήταν ανέφικτο σε μια μέρα να επεκταθούν οι διοικητικές δομές της "Παλαιάς Ελλάδας" και στη Νέα, προτιμήθηκε η - αυτονόητα πρόσκαιρη – διατήρηση των υπαρχουσών. Καθησύχαζε και τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς ότι δεν θα άλλαζαν οι συνθήκες της ζωής τους, εξασφάλιζε κοινωνική ειρήνη και έδινε χρόνο στη χώρα να επεκτείνει την οργάνωσή της στην Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Όμως ο Κεμάλ (Νομοθετικό Διάταγμα 308/1-2 Νοεμβρίου 1922) κατάργησε τον θεσμό των μιλέτ από τις κρατικές δομές αλλά και από την ιδεολογική ταυτότητα της νεοσύστατης τότε Τουρκικής Δημοκρατίας, ΠΡΙΝ από τη Συνθήκη της Λωζάννης (24-7-1923). Είναι εξωφρενικό, σήμερα, ένας θεσμός που έχει καταργηθεί εδώ και έναν αιώνα στην πηγή του, να εξακολουθεί να υφίσταται και μάλιστα να ενδυναμώνεται σε μια χώρα της Ευρώπης, χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί γι’ αυτόν τον πολιτικό αταβισμό και τη νομική ανορθογραφία.
Η λύση είναι…
ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΡΑΓΙΑΔΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Θα βρεθεί κάποιος να τους στείλει στα τσακίδια?
Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
Ως φιλελεύθερος είμαι υπέρ του δικαιώματος κάθε ανθρώπου να αισθάνεται και να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει. Αν κάποιοι αισθάνονται όχι Έλληνες, μέλη της μουσουλμανικής κοινότητας στη Θράκη, αλλά Τούρκοι, δεν μπορείς να τους να κάνεις να μην αισθάνονται.
Αισθάνεσαι Τούρκος, παλληκάρι μου;
Πολύ καλά. Σου αφαιρείται η ελληνική υπηκοότητα και πήγαινε στην Τουρκία να πολιτευθείς. Κι αν συνεχίζεις να προωθείς την προπαγάνδα του Ερντογάν, θα σου αφαιρεθεί, για λόγους εθνικής ασφάλειας, και το δικαίωμα να ζεις στην Ελλάδα. Άντε στα τσακίδια.
Έτσι δεν θα είχαμε τα καραγκιοζιλίκια να αλωνίζει το χρηματοδοτούμενο από την Άγκυρα σκληροπυρηνικό «Κόμμα ισότητας ειρήνης και φιλίας» (τουρκ. Dostluk-Eşitlik-Barış Partisi, DEB) που αυτοαποκαλείται ως «το πρώτο και μοναδικό πολιτικό κόμμα της "Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης", να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος γενικώς των «εθνικών μειονοτήτων» και να εκδίδει δελτία τύπου σαν κι αυτό:
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Μία ωρολογιακή βόμβα
Τ. καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δεν υπάρχουν Τούρκοι στην Ελλάδα. Αυτό επαναλαμβάνεται μονότονα τα τελευταία χρόνια, σαν τελετουργικός εξορκισμός του προβλήματος της τουρκικής μειονότητας. Η ίδια η μειονότητα συχνά μνημονεύεται χωρίς κανέναν επιθετικό προσδιορισμό. Σκέτα «η μειονότητα».
Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι υπάρχουν Τούρκοι. Και υπάρχουν επειδή εξαιρέθηκαν από την ελληνοτουρκική υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών το 1923. Υπάρχουν επίσης ελάχιστοι στα Δωδεκάνησα, που ενσωματώθηκαν αργότερα στο ελληνικό κράτος. Ακόμη και το 1978 στο Μοντραί, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνομιλούσε με τον τότε Τούρκο πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ για «τουρκική μειονότητα» στην Ελλάδα. Έπαψε άραγε να υπάρχει ή μήπως έπαψε να είναι τουρκική;
Εμφανίστηκε πολύ όψιμα το επιχείρημα ότι δεν πρόκειται τάχα για εθνική μειονότητα, αλλά μόνο για θρησκευτική. Ότι πρόκειται δηλαδή μόνο για «Έλληνες μουσουλμάνους» και όχι για Τούρκους. Πράγματι, μόνο ως θρησκευτική μειονότητα ήταν και είναι υποχρεωμένο από τη Συνθήκη της Λωζάνης το ελληνικό κράτος να αναγνωρίζει τους Τούρκους μαζί με τους άλλους μουσουλμάνους της ελληνικής Θράκης.
Αυτή είναι και σήμερα η καθαρά νομική όψη του ζητήματος, στο μέτρο που αφορά τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Ωστόσο, το θρήσκευμα χρησίμεψε το 1923 αποκλειστικά και μόνο ως αντικειμενικό και μάλιστα αμάχητο τεκμήριο εθνικής ταυτότητας, για να είναι στην πράξη υποχρεωτική η ανταλλαγή πληθυσμών. Η ανταλλαγή όμως έγινε μεταξύ «ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών» (populations grecques et turques), όπως διαλαλεί η σχετική ελληνοτουρκική σύμβαση στον ίδιο της τον τίτλο.
Τα ίδια ακριβώς ισχύουν, φυσικά, και για τις εξαιρέσεις. Υπήρχε εξαρχής όχι μόνο ποσοτική αλλά και εννοιολογική συμμετρία μεταξύ τους. Δεν μπορούμε να την παραβιάζουμε αμέριμνα και ασυλλόγιστα κάνοντας κατά σύστημα λόγο μόνο για Έλληνες της Πόλης και μόνο για μουσουλμάνους της ελληνικής Θράκης, αποκλείοντας με αγανάκτηση κάθε αναφορά σε Τούρκους. Ή έχουμε Έλληνες και Τούρκους (με λίγους άλλους μουσουλμάνους) ή έχουμε μόνο Ορθοδόξους και Μουσουλμάνους.
Εξάλλου, ήδη από το 1928-30, στον βωμό της ελληνοτουρκικής συμφιλίωσης που επιχείρησε υπεραισιόδοξα ο Βενιζέλος, δημιουργήθηκαν ορισμένα τετελεσμένα. Αναβαθμίστηκε το μέχρι τότε προξενικό γραφείο της Κομοτηνής σε κανονικό τουρκικό προξενείο. Εκ μέρους της Ελλάδας, δεν μπορούσε να υπάρξει επισημότερη παραδοχή ότι η Τουρκία δικαιούται να ενδιαφέρεται για ομοεθνείς της – και όχι βέβαια για «ομόθρησκους».
Από τη στιγμή εκείνη είχε πλέον δρομολογηθεί ανεπιστρεπτί η σταδιακή μετατροπή του μουσουλμανικού πληθυσμού σε κανονική εθνική μειονότητα, με την προσχώρηση όχι μόνο Τούρκων αλλά, στη συνέχεια, και βουλγαρόφωνων Πομάκων στον τουρκικό εθνικισμό.
Μετά τον πόλεμο, η ανανέωση της ελληνοτουρκικής συμμαχίας, πρώτα με την κοινή υπαγωγή Ελλάδας και Τουρκίας στο Δόγμα Τρούμαν το 1947 και τελικά με την κοινή είσοδό τους στο ΝΑΤΟ το 1952, δημιούργησε συνθήκες για μονομερείς ελληνικές παραχωρήσεις, με ανεπανόρθωτες και μη αναστρέψιμες συνέπειες.
Το 1954, έπειτα από σχετικό διάβημα του Τούρκου πρεσβευτή, δόθηκε διαταγή από τον τότε πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο να γίνεται στο εξής, σε κάθε περίπτωση, επίσημη χρήση των όρων «Τούρκος» και «Τουρκικός» αντί των όρων «Μουσουλμάνος» και «Μουσουλμανικός». Ακολούθησε η υποχρεωτική μετονομασία κάθε «Μουσουλμανικού» σχολείου και οργανισμού της ελληνικής Θράκης σε «Τουρκικό», με άμεση αντικατάσταση ή διόρθωση όλων των επιγραφών και πινακίδων. Υπάρχουν και σχετικές φωτογραφίες… Σε τέτοια ζητήματα, είναι φανερό ότι δεν υπάρχει επιστροφή στο παρελθόν ούτε διαγραφή του. Δεν μπορεί δηλαδή μετά να αρνείται το ελληνικό κράτος ότι είναι Τούρκοι αυτοί που το ίδιο ονόμασε επίσημα και υποχρεωτικά Τούρκους νωρίτερα.
Εφευρέθηκε πρόσφατα ο ευφημισμός «τουρκογενείς».
Πρόκειται λοιπόν για «τουρκογενείς Έλληνες»;
Αλλά τότε τι είναι οι Έλληνες της Πόλης, οι κληρικοί του Πατριαρχείου και ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης, που έχουν υποχρεωτικά τουρκική υπηκοότητα;
Αν παίρναμε ως μοναδικό κριτήριο την υπηκοότητα, όπως ακριβώς κάνουμε για τους Τούρκους που έχουν ελληνική υπηκοότητα, θα καταλήγαμε στο τραγελαφικό συμπέρασμα ότι...
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Διπλός και μονός πατριωτισμός
Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Ένα από τα προβλήματα που θέτουν οι εθνο-θρησκευτικές μειονότητες είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια μορφή διττού πατριωτισμού κατά την οποία υπερισχύει εκείνος προς την παλιά, πραγματική ή φαντασιακή πατρίδα: αυτή η προτεραιότητα μπορεί να αποβεί διαλυτική σε περιστάσεις εχθροπραξιών ή εντάσεων μεταξύ της χώρας καταγωγής και της χώρας εγκατάστασης. Τέτοιου είδους ερωτηματικά και τριβές σημειώθηκαν, για παράδειγμα, μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα του 2001: δεν ήταν λίγοι οι μουσουλμάνοι στις δυτικές χώρες που έκριναν δικαιολογημένες τις εν λόγω ενέργειες.
Υπάρχει όμως και χειρότερη περίπτωση: ένα μέρος της μειονότητας, ή και το σύνολό της, δεν παραμένει «πιστή» μόνο σε ό,τι θεωρεί ρίζες, ταυτότητα και παράδοση, αλλά προσκολλάται στην παρούσα κατάσταση της παλιάς πατρίδας: νιώθει «απο-εδαφικοποιημένη»· το σώμα βρίσκεται π.χ. στην Ελλάδα, αλλά η ψυχή στην Τουρκία· αναγνωρίζει μάλλον την τουρκική παρά την ελληνική αρχή. Με λίγα λόγια, η «dual loyalty» μπορεί να κυμανθεί από την εύθυμη αναγνώριση μιας διπλής κουλτούρας και ταυτότητας, μέχρι την περίκλειστη «μειονοτική» ύπαρξη χωρίς ανταλλαγές με την ευρύτερη κοινωνία. Στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται για έλλειψη επιθυμίας ένταξης, μιας διαδικασίας που εξαρτάται τόσο από τις διαθέσεις της μειονότητας όσο κι από τις δυνατότητες και τις πρακτικές της πλειονότητας.
Το πράγμα μπερδεύεται λίγο περισσότερο όταν η dual loyalty αφορά ξεχωριστά συμφέροντα που, δυνάμει, συγκρούονται μεταξύ τους: για παράδειγμα, τι γίνεται αν οι ρωσικές κοινότητες στις ΗΠΑ στηρίξουν ενεργά τον Βλαντιμίρ Πούτιν; Κι αν τον στηρίζουν μέχρι πού είναι διατεθειμένοι να φτάσουν για να εκδηλώσουν αυτή τη στήριξη;
Σε μια εποχή όπου το αφομοιωτικό μοντέλο έχει απορριφθεί από όλες τις χώρες με μειονοτικούς θύλακες, το πρόβλημα δεν είναι βεβαίως η αγάπη για μια προγονική «πατρίδα», αλλά το αν μέλη της μειονότητας αισθάνονται ή δεν αισθάνονται σύνδεση με το έδαφος και το πολιτιστικό πλαίσιο στο οποίο ζουν: αν αυτό ισχύει για τη μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης, τίθεται ζήτημα εθνικής ασφάλειας· η τουρκική επιρροή —ήπια ισχύς, προπαγάνδα, κατασκοπεία— πρέπει να ερευνηθεί.
Σε χώρες με ισχυρή πολιτική κουλτούρα πατριωτισμού - εθνικής υπακοής και προδοσίας όπως οι ΗΠΑ, μπαίνει το ερώτημα αν ο άνθρωπος με dual loyalty είναι πρόθυμος να διαπράξει προδοσία υπέρ της παλιάς πατρίδας (πραγματικής ή φαντασιακής: το επαναλαμβάνω) και εναντίον της καινούργιας.
Στην Ευρώπη υιοθετούμε μάλλον τη διεθνικιστική ερμηνεία: καθώς οι κοινωνίες γίνονται πιο ετερογενείς, ο όρος «dual loyalty» ακούγεται ισχνός· οι άνθρωποι μπορούν να έχουν τριπλή και τετραπλή loyalty υπερβαίνοντας τις παραδοσιακές έννοιες του φυσικού και πολιτιστικού χώρου. Πράγματι, αυτό συμβαίνει στο περιβάλλον της οικουμενοποίησης και των παγκόσμιων νομάδων: αλλά, δεν είναι τέτοια η περίπτωση της μουσουλμανικής μειονότητας.
Η μουσουλμανική μειονότητα αναγνωρίζεται με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάνης. Αριθμεί περίπου 100.000 άτομα που «ανήκουν» ή «δεν ανήκουν» σε τρεις εθνοτικές ομάδες: τους Τούρκους ή τουρκόφωνους ή τουρκογενείς, τους Πομάκους και τους τσιγγάνους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι χριστιανοί ορθόδοξοι της Τουρκίας που υπόκειντο στον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης θα μετεγκαθίσταντο στην Ελλάδα εκτός από τις κοινότητες της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τενέδου, και όλοι οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα θα μετανάστευαν στην Τουρκία εκτός από τους μουσουλμάνους της Θράκης. Όπως είναι γνωστό, μετακινήθηκαν από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη στην Ελλάδα 1.650.000 χριστιανοί Οθωμανοί υπήκοοι, ενώ έφυγαν από την Ελλάδα 670.000 μουσουλμάνοι Έλληνες υπήκοοι.
Πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι στη Δυτική Θράκη ήταν πλειονότητα: η αναλογία ανετράπη όταν η ελληνική κυβέρνηση εγκατέστησε με συστηματικό τρόπο χριστιανικούς προσφυγικούς πληθυσμούς από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Από τη συνθήκη της Λωζάνης μέχρι το 1954 η Ελλάδα χαρακτήριζε τη μειονότητα «μουσουλμανική». Το 1954, συμφώνησε να αναγνωρίσει τα σχολεία της μειονότητας ως τουρκικά: ο νόμος 3065/1954, ο πρώτος που ρύθμιζε τα θέματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, ισχύει μέχρι σήμερα, αν και το 1972, επί χούντας, άλλαξε ο χαρακτηρισμός των σχολείων από τουρκικά σε μουσουλμανικά ή μειονοτικά (Μ/ΚΑ).
Όσο για την ταύτιση των Πομάκων με τους Τούρκους οφειλόταν στην πολιτική έναντι της τότε κομμουνιστικής Βουλγαρίας η οποία είχε δήθεν επεκτατικές βλέψεις στη Θράκη και τη Μακεδονία. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1940, οι Έλληνες υποψιάζονταν τους Πομάκους ως πιθανούς συνεργάτες των Βουλγάρων και των Σοβιετικών επειδή ζουν κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και μιλούν σλαβική γλώσσα, συγγενική με τα βουλγαρικά: γι’ αυτό εφαρμόστηκε η πολιτική της τουρκοποίησής τους (καταπληκτική ιδέα!) Σήμερα, λόγω αυτής της πολιτικής, μερικοί Πομάκοι αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι.
Πάμε παρακάτω.
Το 1991 ο ανεξάρτητος βουλευτής Αχμέτ Φαϊκογλου είπε στη Βουλή ότι οι Πομάκοι έχουν «τουρκικό αίμα» και ότι η μειονότητα είναι τουρκική και μουσουλμανική. (Τι σημαίνει ακριβώς «τουρκικό αίμα»;) Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει και ο Αχμέτ Σαδίκ.
Στο πέρασμα του χρόνου, η ελληνική πολιτική, για να αποφύγει την εκμετάλλευση της μειονότητας από τους Τούρκους, εγκατέλειψε τον χαρακτηρισμό «τουρκική» ενώ παραλλήλως θέσπισε το εκλογικό όριο του 3% καθιστώντας δυσκολότερη την εκλογή βουλευτών από τη μειονότητα. Υπενθυμίζω ότι το 1991 ο Αχμέτ Σαδίκ ίδρυσε το μειονοτικό κόμμα Φιλία-Ισότητα-Ειρήνη το οποίο στις ευρωεκλογές του 2014 ήρθε πρώτο σε ψήφους στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης με το σύνθημα «Ευρώπη, Ευρώπη άκουσε τη φωνή μας, την ανεξάρτητη μειονοτική φωνή μας. Είμαστε κι εμείς εδώ».
Η ελληνική πολιτική υπήρξε φοβική και αμήχανη. Αλλά η διαχείριση της μουσουλμανικής μειονότητας ήταν πολύ πιο περίπλοκη από όσο πίστευαν οι ΜΚΟ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα αριστερά κόμματα με τις πονεμένες καρδιές. Δεν ήταν, και δεν είναι, εύκολο να ανιχνευθεί η τουρκική επιρροή στην ελληνική επικράτεια, ούτε να οριστεί με ακρίβεια αυτό που θα ονομάζαμε «ανθελληνική» δράση: ωστόσο, και τα δύο υπάρχουν· δεν μπορούμε να τα απορρίψουμε ως έμμονες ιδέες των εθνικιστών και των συνωμοσιολόγων.
Ούτε η ένταξη ήταν ποτέ εύκολη: στο οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο στη Δυτική Θράκη εφαρμόζεται η Σαρία —άλλη μια θαυμάσια ιδέα!— και το ελληνικό κράτος είναι υποχρεωμένο να διαθέτει δημόσιους λειτουργούς, τους μουφτήδες, η ατζέντα των οποίων ποικίλλει κατά καιρούς. Πάντως, αν έχει κάποια σημασία, ο ιερός ισλαμικός νόμος είναι ανώτερος από το ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο.
Όσο για τη συμμετοχή των μουσουλμανικών πληθυσμών στις εκλογές, τις τελευταίες δεκαετίες ψήφιζαν κατά πλειοψηφία αριστερά κόμματα που κάνουν συχνότερα λόγο για «δικαιώματα μειονοτήτων» και τα οποία φρονώ ότι έχουν παραμελήσει εντελώς τον παράγοντα της dual loyalty.
Γενικά, ήδη από τη δεκαετία του 1980, αριστεροί ακτιβιστές, στην προσπάθεια να αναδείξουν τις αδικίες έναντι των μουσουλμάνων της Θράκης, εργάστηκαν σε βάρος της ένταξης: το να κραδαίνεις «διαφορά» και «ταυτότητες» δεν είναι καινούργια τακτική. Αν οι ακραίοι εθνικιστές έβλεπαν πάντοτε στη μουσουλμανική μειονότητα την Πέμπτη Φάλαγγα, η αριστερά έβλεπε ...
ΣΥΡΙΖΑίου εθνικού τουρκολάγνου ανθέλληνα κωμωδία
Το είπε καθαρά:
— Yiannis Skafidas (@YiannisSkafidas) June 16, 2023
Τ Ο Υ Ρ Κ Ι Κ Η Μ Ε Ι Ο Ν Ο Τ Η Τ Α !
Ρε ποιοι βουλευτές Ροδόπης!
Ποιος Φίλης!
Ποια στελέχη που αποχώρησαν!
Εδώ το είπε κρυστάλλινα ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας!
ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ!
ΔΕΙΤΕ & ΑΚΟΥΣΤΕ να ΦΡΙΞΕΤΕ: pic.twitter.com/hkaifVoIQi
<<Τουρκική μειονότητα>> από τα χείλη του Αρχηγού της Αξ. Αντιπολίτευσης. pic.twitter.com/uEdnfMuNWi
— Κοντολογίς🏳️⚧️🏳️🌈 (@kontologis) June 16, 2023
Λεκτικό λάθος είναι όταν το διορθώσεις αμέσως αλλιώς Είναι αυτό που πιστεύεις https://t.co/ORpCjqXEXu
— Oladexia (@Oladexia1) June 16, 2023
Τσίπρας: «τουρκική μειονότητα»
— Φαρίλαος Χλωράκης (@kentrikosxaf) June 16, 2023
Όχι, δεν έκανε σαρδάμ ούτε μπερδεύτηκε
Απλά του ξέφυγε και μίλησε όπως μιλάει στο σπίτι του, στο κόμμα του ή με το προξενείο...#συριζα_προδοτεςpic.twitter.com/qRQKv1lt8G
Ρε συ Ζήκο @atsipras, μέχρι τώρα ήσουν κυρίως γραφικός. Η συνθήκη της Λωζάννης αναφέρει ξεκάθαρα Μουσουλμανική μειονότητα κι εσύ, πρώην πρωθυπουργός, μιλάς για τουρκική; Στην ίδια γραμμή με τον Ερντογάν;Έχεις καταλάβει ότι πλέον είσαι κάτι παραπάνω από ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ; #Εφιαλτης pic.twitter.com/yWNpNlmPJ5
— Άγαμοι Θύται 🇬🇷 (@Axl_W_Rose) June 16, 2023
Καλησπέρα @atsipras
— Anna Maria Logotheti (@AMLogotheti) June 17, 2023
Μήπως ενοχλώ ;
Απλά , 8 και σήμερα 🇬🇷✌️😊#Τσιπρας_τσογλανι pic.twitter.com/kIZu0Z4LUR
ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ: Η επικίνδυνη εθνική αδιαφορία του "Αθηναϊκού Κράτους"!
Αν δει κανείς τον κόσμο που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε πρέπει να ανησυχήσει.
Όχι, όμως, και το αθηναϊκό σύστημα. Το αθηναϊκο κράτος έχει ξεγράψει εδώ και καιρό την Θράκη.
Πολλές φορές την περίοδο της ενεργού δημοσιογραφικής μου δραστηριότητας επισκέφθηκα την περιοχή και ένοιωθα πως το ελληνικό κράτος δεν ασκεί πλήρη κυριαρχία. Υποχωρεί για να μην προκαλέσει ακόμη και με την παρουσία του, όπως μας έλεγαν.
Θυμάμαι, μάλιστα, πως σε μια εκδήλωση στην οποία ήταν προσκεκλημένος και ο, τότε, τούρκος πρόξενος, τις τοπικές αρχές, ακόμη και τον περιφερειάρχη τον καλωσόρισε ο πρόξενος. Ο τούρκος πρόξενος, δηλαδή, καλωσόριζε σε περιοχή της Ξάνθης τον έλληνα περιφερειάρχη.
Στην περιοχή υπάρχει μια παράξενη ανοχή σε ένα είδος συγκυβέρνησης. Κάτι απαράδεκτο.
Η Θράκη προκάλεσε το ενδιαφέρον του αθηναϊκού κράτους και της αθηναϊκής κοινής γνώμης με την παρουσία των αμερικανών στον Έβρο.
Υψίστη η προσφορά τους. Και οικονομικά και απο άποψη γεωπολιτικής αναβάθμισης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία πηγαίνει απο αδιέξοδο σε αδιέξοδο εκείνο που έκανε για την Θράκη με την ανάληψη της κυβέρνησης ήταν να ξανασυστήσει επιτροπή του κοινοβουλίου που να ενδιαφερθεί για την περιοχή.
Ξέρετε ποιος ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής;
Η αδελφή του πρωθυπουργού!!! Η Ντόρα Μπακογιάννη.
Πιστεύει κανείς πως με την Μπακογιάννη επικεφαλής της επιτροπής θα λειτουργήσει η επιτροπή και θα κατανείμει δίκαια κονδύλια, αν κατανεμηθούν;
Η επιτροπή δεν παρήγαγε τίποτε ενδιαφέρον και, προφανώς, τα μέλη της όταν συναντώνται θα παίρνουν και τις αποζημιώσεις τους.
Όλη η ιστορία γίνεται για να καταναλώσουν τις όποιες πιστώσεις αθηναϊκές οικονομικές παρέες και πολιτικές ομάδες.
Το έργο το είδαμε και πριν μερικά χρόνια, ακριβώς, με το ίδιο σενάριο. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Το σημερινό σχόλιο γράφεται με αφορμή άρθρο στις Ανιχνεύσεις του Δημήτρη Μακροδημόπουλου για την απουσία σιδηροδρομικής επικοινωνίας Αλεξανδρούπολης-Θεσσαλονίκης αλλά και την ανησυχητική εικόνα του πλήθους που συγκεντρώθηκε στην κηδεία του ψευτομουφτή.
Φτάνει το αθηναϊκό παραμύθι.
Διαβάστε, μόνο, αυτήν την παράγραφο:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
