"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ - ΕΛΛΑΔΑ: Oι επόμενες ΕΘΝΙΚΕΣ εκλογές θα είναι και οι ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ...

Όλα τα διάσπαρτα πολιτικά στοιχεία αρχίζουν ενώπιόν μας να δένουν μεταξύ τους άρρηκτα. Οι κάστες των αρχόντων, οι θεσμοί προστασίας του πλούτου τους και τα οικονομικά δουκάτα. 

Δέσμιοι στο άρμα αυτό σύρονται μόνον οι λαοί. 

Ποιο άρμα; 

Το άρμα της «ΗΠΕ». Των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.. 

Ο μόνος λόγος που τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Βενιζέλος προτάσσουν αιφνιδίως και με ακατανόητη δυναμική την αναθεώρηση του Συντάγματος, λούζοντάς τη με το φανφαρώδες όνομα Νέα Μεταπολίτευση.. 

Να προκαλέσουν επιδιώκουν κουρνιαχτό δια του οποίου θα καλύψουν το προφανές. 

Πως δεν θα πρόκειται περί μιας νέας μεταπολίτευσης, αλλά περί ενός μέρους από το όλον του Ευρωσυντάγματος. Μιας σελίδας από το βιβλίο του. Κάτι σαν θυγατρική του.

 Θα εμφανίζεται έτσι η πρώην Ελλάς ως η Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Μια ομοσπονδιακή πολιτεία.  Ή  μια Νομαρχία των Βρυξελλών για να θυμηθούμε τον Ανδρέα Παπανδρέου. 

Κατά συνέπεια και οι επόμενες εθνικές εκλογές θα είναι και οι τελευταίες.. Οι μεθεπόμενες θα γίνουν κατά τα πρότυπα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. 

Σε Ομόσπονδη βάση. 

Απόδειξη τούτου είναι πως η πρώτη προεκλογική παράσταση (debate) υπήρξε το θεατρικό γεγονός της χρονιάς. Πρωταγωνίστησαν οι αρχηγοί όλων -πλην της αριστεράς- των παρατάξεων για να συμφωνήσουν παραπέμποντας στον Μεγάλο Αδελφό του Όργουελ, επί του κύριου και κυρίαρχου. Την Ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης ή κατά κόσμον τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.. Ως και την θεσμοθέτηση Γερουσίας Νομοθετών υπαινίχθηκαν τα καθεστωτικά γεράκια όπου επιτοπίως αυτό μεταφράζεται ως εξής: 

Οι νόμοι θα δένονται στη βάση του Ευρωσυντάγματος. 

Πως θα εμφανιστεί η αυτού εξοχότης ο κ. Τσίπρας να πει όχι σε εκείνο που θεμελιώνουν μεθοδικά εδώ και χρόνους οι άλλοι τέσσερις; 

Έτσι κι αλλιώς αυτός ο Μέγας πολιτικός ανήρ ακούει Ευρώπη και λιώνει όπως το κερί. Μόνο που τη θέλει διαφορετικά ενδεδυμένη. Με φούξια συνολάκια της haute couture. Ειδικά τώρα που θα θεσπιστεί το ασυμβίβαστο μεταξύ των 250 βουλευτών και υπουργών δεν θα υπάρξει ούτε ένας –αριθμός ένας- έλληνας υπουργός. 

Καμιά χρεία δεν θα έχουν τα ιερατεία των τοκογλύφων της ψήφου των Ελλήνων ιθαγενών για να διορίσουν έναν Γερμανό στο Υπουργείο Άμυνας κι έναν Ολλανδό στο Υπουργείο Οικονομικών. Και δεν πρόκειται για σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά για  την πραγματικότητα που καταφθάνει οσονούπω, για να εκθέσει άπαντες τους ευρωλάγνους αδυσώπητα . 

Πότε άλλοτε διαπιστώσατε τόσο πάθος για τις ευρωεκλογές -από τις οποίες ο έλληνας απείχε χαρακτηριστικά γιατί θεωρούσε τις θέσεις των εδράνων στην ευρωβουλή δώρα στην εργατική αριστοκρατία; 

Ποτέ. 

Φιλέλληνες και όχι Έλληνες χαρακτήριζε τους Έλληνες διπλωμάτες και ευρωβουλευτές της Κεντρικής Ευρώπης ο αείμνηστος παππούς του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Χαραλαμπόπουλος. 

Τη συνδρομή όμως όλων καθεστωτικών δουλικών, τούτες οι ευρωεκλογές παίρνουν χαρακτήρα «καθολικού» οράματος και μάλιστα των Ελλήνων «ορθοδόξων χριστιανών», που ως ιθαγενείς του νότου ανταλλάσσουν με τους καταστροφείς τους τον ανεκτίμητο υλικό και άυλο πλούτο τους με χάντρες και καθρεφτάκια.   

Δι αυτού και μόνον στοιχειοθετείται η εσχάτη προδοσία εκείνων που το διαπράττουν. 

Κι εδώ ο καθείς εφ ο ετάχθη. Γιατί δεν δικαιούσαι να συμμετέχεις με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην μιαρή συναλλαγή και να την κατακρίνεις ταυτοχρόνως.

 Ή είσαι με το Ευρωμπορντέλο ή δεν είσαι.. 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ΕΛΛΑΔΑ: Πεθαίνεις μόνον μία φορά. Κι αν είναι να πεθάνεις ας πεθάνεις όρθιος. Μαχόμενος, όχι λιποτακτώντας.


Τώρα μας κλέβουν τον ήλιο μας.. Ως πριν τους Μάηδες της ζωής μας. Όπως του Σικάγου το 1886. Της Θεσσαλονίκης το 1936. Του Παρισιού το 1968 κατά πως είχε γράψει και ο αλησμόνητος Ρούσος Βρανάς. 

Λιγοστεύει το λάδι από το καντήλι των ψευδών υποσχέσεων ώσπου το ισχαιμικό φως να σβήσει τελείως μαζί με την ελπίδα. Νύχτα.. Πνιγηρή.. Των χρηματοπιστωτικών ξωτικών.. Που οι κόρες των ανθρώπινων ματιών δεν προσαρμόζονται στο πηχτό της σκοτάδι γιατί φωλιάζει στον νου..

 Και ζωή σε μαύρο φόντο δεν υφίσταται. 
 
Αποφασίζει έτσι ο νους να βγει στο φως ενός άλλου ηλιόλουστου Σύμπαντος. Όπου η ζωή δεν πιστώνεται από τα τοκογλυφικά επιτόκια. 
 
Και δίνει στο σώμα φτερά. 
 
Πότε από τον πέμπτο και πότε από τον έκτο για να είναι σίγουρη και αριθμημένη η θέση στο ταξίδι. Ενίοτε το πυρπολεί ή το εγκαταλείπει να αιωρείται ως εκκρεμές σε ασφαλές ύψος από το άγριο έδαφος μιας ασφυκτιούσας ζωής στις τοκογλυφικές παραφυάδες των Αγορών. 

Στηριγμένο από μια θηλιά στον λαιμό. 
Και το εγκαταλείπει ως αποδεικτικό απολίθωμα ενός στυγερού εγκλήματος. Ενός στοιχείου αυτής της ίδιας της ύπαρξης του ανθρώπινου είδους που εξαφανίστηκε από την σύγκρουσή του με τους πυρακτωμένους μετεωρίτες του Νεοφιλελευθερισμού. 

Έλιωσε ο άνθρωπος στην αδηφάγα φωτιά τους. 

KOINΩΝΙΑ: Ο επικερδής ιστορικός αυνανισμός..


Αφορμής δοθείσης από το Corpus Christi θα διαφωνήσω σχεδόν με τους πάντες ακόμη και με το ΚΚΕ και εξ αντικειμένου φυσικά με αμφότερα των αντιμαχομένων στρατοπέδων.   Τους «μαύρη είναι η ημέρα που μας ξημερώνει» (Χρυσή Αυγή και Θρησκευτικός σκοταδισμός) από την μια, και το «δίκτυο αλίευσης απωλεσθέντων αριστερών ψυχών» (μισθωμένος εκσυγχρονισμός λέγε με Σύριζα) από την άλλη.


Γιατί ο σεβασμός στα σύμβολα πίστης αγαπητό ΚΚΕ, ναι, πρέπει να υφίσταται, αλλά δεν επιβάλλεται. Κατακτάται από την οικειοθελή παραδοχή στο περιέχον του περιεχομένου τους. Χρόνια τώρα στον τόπο αυτό και από μια συγκεκριμένη ομάδα ετερόκλητων πολιτικά στοιχείων που συγκεντρώνει πάνω της όλα τα δήθεν (από δήθεν επιστήμονας ως δήθεν καλλιτέχνης ) εξυφαίνεται μια κουρτίνα συσκότισης ιστορικών γεγονότων και προσώπων, έτσι ώστε να καθίσταται ο χώρος τους προσβάσιμος σε κάθε ατάλαντο και ημιμαθή χλιμίτζουρα για να ασελγεί επ’ αυτών κατά συρροή και εξακολούθηση. 


 
 Τα παραδείγματα είναι τόσα πολλά που μου είναι εξαιρετικά απεχθής -για να μην προτάξω την αντιστροφή της λειτουργίας του πεπτικού μου συστήματος και έχουμε άλλα-κάθε αναφορά σε αυτά, με έσχατο τον «συνωστισμό της Σμύρνης» ανεξαρτήτως του τις ιστορικά «έπταιγε» για την συγκεκριμένη σφαγή στο αίμα της οποίας και από τους δυο πυλώνες της ζωής μου κυλά και το δικό μου DNA ..( Έχασα τον πατέρα της Σωκιανής μητέρας μου και τον μεγάλο αδελφό του Μεσήνιου πατέρα μου που μετείχε του εκστρατευτικού σώματος..)



Συμβαίνει και θα συμβαίνει όμως γιατί αρχής γενομένης του Ψευδοηρόδοτου και καταληκτικά ως τους σύγχρονους ιστορικούς της ολιγαρχίας μηδέ εξαιρουμένου και του Παπαρηγόπουλου, η ιστορική αλήθεια γι αυτούς είναι σαν το μουρουνέλαιο.  
Σε απαλλάσσει από τα εντερικά παράσιτα όμως δύσκολα καταπίνεται.


Καμμενος - Δημαρας: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΣΤΕΙΟΙ !

eandrik@otenet.gr

Διαβάζω ότι πολλοί κατήλθαν βιαίως του έβδομου ουρανού στους οποίους ανήλθαν με τα φτερά του Καμμένου. Και καταγράφουν την έκπληξή τους ως προς την διαφορά μεταξύ των συναισθηματικών δεκάρικων στην βουλή και της προγραμματικής πραγματικότητας του κόμματός του που λίγες ημέρες πριν είδε το φως το δημοσιότητας..

Εξεπλάγην έτσι κι εγώ με την σειρά μου εξ’ αιτίας της .. έκπληξής τους.. Δηλαδή ποιος μπορεί να ανέμενε κάτι διαφορετικό από έναν τύπο ο οποίος τραμπούκιζε (οπλοφορώντας) υπό το Νεοδημοκρατικό καθεστώς τρομοκρατώντας «συναγωνιστές» και αντιπάλους για να εδραιωθεί επί του κοινοβουλίου;

Ποιος μπορεί να ανέμενε κάτι το διαφορετικό από κάποιον του οποίου οι ενδοτικές και φυσικά επικυρωτικές ψήφοι φιγουράρουν –εν ονόματι του ανήκομεν εις την Ευρώπη- κάτω από όλες τις αντικοινωνικές συνθήκες υποταγής (λευκές βίβλοι αμφισβήτηση εθνικών κυριαρχιών ) των Ευρωπαϊκών λαών στα Μάαστριχτ και τις Λισαβόνες και αφού πρώτα τα βδελυρά κείμενά τους περιπλανήθηκαν σε όλα τα τραπεζιτικά εκμαγεία των πρωτευουσών του Ευρωμπορντέλου;

Κανείς πλην εκείνων που επιδίωκαν να παραπλανηθούν (κατά το άγγιξέ με σύστημα να σου παραδοθώ) προκειμένου να αποκτήσουν το δημόσιο άλλοθι της άγνοιας στην υποτέλειά τους. Δεν έχετε παρά να διαβάσετε ένα προς ένα τα ονόματα που πλαισιώνουν τα ψηφοδέλτιά του για να αντιληφθείτε το μέγεθος της πολιτικής απάτης.

Πρόκειται για άτομα των οποίων η πολιτική ιστορία έχει στιγματιστεί από την απέχθεια προς το λαϊκό στοιχείο και την οσφυοκαμψία προς το αριστοκρατικό κηφηναριό και τους πολιτικούς εκπροσώπους του.

Πίσω έτσι από την συρραφή ξύλινων αντιμνημονιακών διακηρύξεων, πίσω από τις δακρύβρεχτες σειρήνες περί κατοχής και πίσω από τους ψηφοθηρικούς λεονταρισμούς κατά της τρόϊκα, κρύβει ο Καμμένος το απεχθές πρόσωπο ενός βαθύτατα αντικοινωνικού προγράμματος του οποίου συντάκτες δεν μπορεί να είναι απλώς κάποιοι υπάλληλοι της άρχουσας τάξης, αλλά η ίδια η άρχουσα τάξη. Αυτοπροσώπως.

Και για του λόγου μου το αληθές σταχυολογώ ορισμένες εκ των διακηρύξεων με τις οποίες δια της ένταξής του στο κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων προφανώς και συναινεί ο παλιάτσος της πολιτικής κ. Δημαράς ο οποίος κανένα πρόβλημα δεν έχει να μεταφερθεί από το ένα πολιτικό τσίρκο στο άλλο αρκεί να έχει λάβει εκείνες τις διαβεβαιώσεις σύμφωνα με τις οποίες οι πιθανότητες της εκλογής του είναι μεγάλες..

Σε ποιο πολιτικό ατόπημα περιέπεσε ο εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσών ανήρ;  

Αθώοι δεν υπάρχουν!

eandrik@otenet.gr

Βασικό εν ανεπαρκεία αγαθό κατάντησε η πολιτική αθωότητά μας την οποία επικαλούμαστε προσχηματικά. Στην συντριπτική μας πλειοψηφία. Γιατί μπορεί από τα εθνικά εγκλήματα της υποταγής στις «αγορές» των τραπεζιτών, τα οικονομικά της ζοφερής διαφθοράς και τα δικαστικά της χειραγωγημένης δικαιοσύνης, ως τα κοινωνικά των αστέγων συμπατριωτών μας, αυτό που ποικίλει να είναι ο βαθμός συνενοχής μας, ουδείς δύναται να αρνηθεί αυτή καθ’ εαυτή την παρουσία μας στον πυρήνα τους.

Μια παρουσία που δεν οριοθετείται αποκλειστικά δια της παθητικής παραλείψεως, αλλά συχνά διευρύνεται στα πεδία της κατά συρροή δράσης, η οποία φωτογραφίζεται από τις πολιτικές μας επιλογές. Εμφανίζουν αυτές το στοιχείο ενός καιροσκοπικού ατομισμού ο οποίος αν ως τα τώρα δεν ήταν ορατός δια γυμνού οφθαλμού, οφειλόταν στο ότι η πολιτική εξουσία έκρυβε σαν τις γάτες τα σκατά και την μίσθαρνη εκλογική πελατεία της. Συν τω χρόνω ωστόσο πολλαπλασιάζονταν και τα δύο τόσο που το Μιντιακό αμάρευμα αδυνατούσε να καλύψει την φοβερή δυσοσμία τους με αποτέλεσμα να αποκαλυφθούν αλλά και να αποκαλυφθούμε.

Έτσι ηθικά ευάλωτοι παρουσιάζουμε σήμερα το ιλαροτραγικό φαινόμενο να: Στεκόμαστε δευτερευόντως αντιμέτωποι με τους δυνάστες μας, και πρωτίστως με τον δικό μας ωχαδελφισμό που μας καλλιέργησαν συστηματικά όλα αυτά τα χρόνια. Για να βρουν εν αποσυνθέσει πολιτική σάρκα τα τύπου Πάγκαλου Ρέππα Ραγκούση Διαμαντοπούλου Καρατζαφέρη, κοράκια και να ορμούν βάλλοντας εναντίον μας με τα βλήματα του κοινωνικού αυτοματισμού. Στόχος η απομόνωσή μας και η μετεξέλιξή μας στον διακαή τους πόθο. Σε πολιτικά αδέσποτους κοπρίτες..

Η ειδοποιός διαφορά ωστόσο μεταξύ του χθες και του σήμερα εστιάζεται στην υποκριτική έκπληξή μας. Πράγματι ελάχιστοι ήταν εκείνοι που αντιλαμβάνονταν με ακρίβεια χιλιοστού τα υπονομευτικά σχέδια της αόρατης τραπεζικής εξουσίας, από τους οποίους: Μόνο μια αλλοπαρμένη μειοψηφία βοούσε, με κόστος προσωπικό και κοινωνικό, συναγερμό για το επερχόμενο ναυάγιο. Η υπόλοιποι της υποψιασμένης παρέας δικαίως σιωπούσαν ένοχα επειδή καρπούνταν τυχοδιωκτικά τα ωφελήματα της καταστροφής! Και ως να μην τους επαρκούσε αυτό λοιδορούσαν κατά περιόδους τους δεύτερους, (αυτούς που ενίσταντο στις κατεδαφιστικές τους δράσεις), ως γραφικούς! Μόνο και μόνο για να τους απαξιώσουν στα μάτια των καθ’ υπόθεση ανυποψίαστων αφού η πολιτική απονεύρωσή των τελευταίων ήταν πάντα το ζήτημα και το ζητούμενό τους.  

Διάβολε, σε ποιο είδος Έλληνα αντιστοιχούν οι ανυποψίαστοι!!

Δεν διάβηκαν ποτέ την πόρτα κάποιας υπεραγοράς τροφίμων; Κι αν ναι, δεν θορυβήθηκαν ούτε μία στιγμή από την απαστράπτουσα απουσία των Ελληνικών προϊόντων; Δεν ανησύχησαν για το πώς ζούσαμε; Ποιος μας έτρεφε; Και γιατί να το κάνει; 

Ηγέτες κλώνοι της τηλεοπτικής χοάνης


Φιλαράκια μου, σ’ εσάς απευθύνομαι με τους οποίους επικοινωνώ δια του διαδικτύου γιατί έτσι σας αισθάνομαι, σήμερα θύμωσα άγρια.. Και θύμωσα επειδή μας την πέφτουν πανταχόθεν και όχι μόνο οικονομικά.. Κυρίως ιδεολογικά ..

Επιχειρώντας format στον εγκέφαλό μας προκειμένου να τον ξεχειλίσουν από τα σκουπίδια τους μετά.. Αγνοούν ωστόσο ότι ακόμη και ένας υπερυπολογιστής δεν διαθέτει ούτε το ένα εκατομμυριοστό των εγκεφαλικών μας (όχι όλων) δυνατοτήτων και ότι ως εκ τούτου αυτό το format δεν επιβάλλεται.. (να γιατί κάνουν format στις ζωές μας..)

Μας τρέχουν με χίλια πίσω έτσι ώστε παλιμπαιδίζοντας κατά πως έχει γράψει ο Βάρναλης να τους αποδεχτούμε ως μία μόνη και περιούσια επιλογή..

Σαν να μην έχουμε στο μεταξύ με το πέρας του χρόνου φορτωθεί γνώσεις βιώματα και εμπειρίες που να μας επιτρέπουν να ξεχωρίσουμε τα νεφρά από τ’ αρχίδια ή την βούρτσα από την .. αντε μην πω τι και εκτραχυνθώ έτι περισσότερο...

Το νέο επεισόδιο της συστημικής προπαγάνδας (Bild) φέρει τον τίτλο «ας πληρώσει και κανένας πλούσιος (!)» γνωρίζοντας άριστα ο σεναριογράφος του ότι:

Η "αριστερά" δεν είναι τίτλος ευγενείας.. ή αριστεριλίκια ή γκολντενμποϋλίκια!

eandrik@otenet.gr

Προς τον ΣΥΡΙΖΑ ενταύθα..

Διαπιστώνοντας – από το πρωτοσέλιδο της Αυγής - πως για μια ακόμη φορά τείνετε να μετασχηματίσετε αδέλφια τις δημοσκοπήσεις σε εκλογές και πανηγυρίζετε αλλόφρονες την σαρωτική σας νίκη επί του σάπιου κατεστημένου, που (μεταξύ μας) πλείστα όσα μέλη σας το υπηρέτησαν πιστά, (ονόματα μη λέμε και οικογένειες μην θίγουμε αλλά αν δεν απατώμαι ο Δρασαγάκης για παράδειγμα κυριαρχούσε στην διαχείριση των κοινοτικών προγραμμάτων), μαζευτείτε γιατί:

Πρωτίστως στόχος όλων των αριστερών κινημάτων δεν είναι η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού επειδή ο Μανολιός όσο και αν τα ρούχα του τα φορέσει αλλιώς Μανολιός θα είναι. 

Δευτερευόντως δεν είναι η πρώτη φορά που θα κληθείτε εκ των υστέρων να απολογηθείτε γιατί κάνατε την επιθυμία σας πράξη.

ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΝΕΣ: Δύο ΔΥΝΑΤΑ άρθρα σχετικά με την κατάληψη της ΕΡΤ. Αξίζει να διαβαστουν.

Το άβατον του θράσους τους!

eandrik@otenet.gr 

Την τηλεοπτική μας σατραπεία ανέδειξε η εισβολή των φοιτητών στην δημόσια τηλεόραση.

Μια εισβολή που αν δεν συνέβη σε κάποιον από τους οχετούς της ιδιωτικής τηλοψίας είναι γιατί εν τη αγνοία της η σπουδάζουσα νεολαία, θεωρεί πως δεν καταβάλλει μηνιαίο τέλος γι αυτή.

Την πληρώνει ωστόσο.

Δια μέσου του διαφημιστικού κόστους στο σούπερ μάρκετ, της απαλλαγής αυτού από την φορολογητέα ύλη και πέρα και πάνω απ’ όλα, καταβάλλει το αντίτιμό της σε πολιτικό αίμα δια των χορηγιών με τις οποίες ελέγχεται εξονυχιστικά η ποιότητα και ο πολιτικός προσανατολισμός των εκπομπών ιδία δε των ειδήσεων.

Όμως είναι άλλης τάξης ζήτημα αυτό..

Τι απαίτησαν τα παιδιά;


Ηθικός αυτουργός η Τράπεζα!!!

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Μόνον οι εργαζόμενοι υπό καθεστώς ισπανικής γαλέρας ή δούλοι ενός κεντρικοευρωπαϊκού μεσαιωνικού κάστρου δεν θα τολμούσαν να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους εν μέσω της ολικής παράλυσης που επέφερε στην χώρα η γενική απεργία.

Ο άμεσος κίνδυνος της απώλειας της θέσης εργασίας τους, είχε ως τραγικό αποτέλεσμα την απώλεια της ζωής τριών εξ αυτών.

Υπήρξα αυτόπτης μάρτυς (με χαιρέτησαν πολλοί ακόμη και αναγνώστες του καφενείου) του μέγιστου πλήθους και του πολλαπλάσιου πάθους ενός λαού εξοργισμένου απέναντι στον θυμό του οποίου όλες οι υπόλοιπες τράπεζες προνοώντας προστατευτικά των περιουσιών τους, είχαν κατεβάσει ρολά. Από τα προάστια ως το κέντρο της πόλης. Όλες εκτός μιας. Της συγκεκριμένης.

Ως εκ τούτων θεωρώ αδιαμφισβήτητα φυσικούς αυτουργούς τα κουκουλοφορούντα πρεζόνια του Χρυσοχοΐδη και ηθικό αυτουργό της δολοφονίας των τριών εργαζομένων την διοίκηση της τράπεζας που παρά την καθολική αίσθηση τού ότι η λαϊκή οργή πιθανότατα να έδινε αφορμή στους συνήθεις υπόπτους να δράσουν, κράτησε δέσμιους εντός των κεντρικών της κτιρίων εργαζόμενους να κωπηλατούν εν μέσω μιας κοινωνικής καταιγίδας.

Κατόπιν αυτών όστις θεωρεί ότι τα πολιτικά κοινοβουλευτικά φληναφήματα αλλά και ο δραματουργικός πρωθυπουργικός τόνος με τα κροκοδείλια δάκρυα θα εκτονώσουν τον θυμό πλανάται πλάνην οικτρά..

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

ICTY: Πλυντήριο Νατοϊκών εγκλημάτων

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Ιδού οι πατριώτες. Λόγω και έργω. «Θα υπερασπιστώ το έθνος και την υπόθεσή του γιατί είναι δίκαιη και ιερή» δήλωσε ενώπιον των «ιεροεξεταστών» του ο Ράντοβαν Κάραζίτς πρώην ηγέτης των Σέρβων της Βοσνίας.

Οι εναντίον του κατηγορίες βαρύτατες. Γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου αλλά και κατά της ανθρωπότητας. Διατυπώθηκαν κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο για να τύχουν πηχιαίων τίτλων από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Και να καταδικαστεί στις συνειδήσεις μας πριν καν δικαστεί. Έτσι ώστε ο απόηχος της απαγγελίας της προειλημμένης ποινής του να βρει ευήκοα ώτα για να εφαρμοστεί. Μόνο που αποφάσισε να μιλήσει και τους χάλασε την σούπα.
«Οι Σέρβοι στην Βοσνία τόνισε, το μόνο που οφείλαμε εκ του συντάγματος μας να πράξουμε, ήταν να αμυνθούμε εναντίον των εθνοκεντρικών στόχων των Φράνιο Τούστμαν και Αλίγια Ιζεμπέκοβιτς σκοπός των οποίων ήταν η φυσική εξόντωση των Σέρβων για την δημιουργία ενός κράτους δικού τους. Απόδειξη πως αρνήθηκαν κατηγορηματικά την συνδιοίκηση που τους είχαμε προτείνει και πήραν τα όπλα διατάσσοντας πρώτοι εκείνοι το πυρ, πρόσθεσε σε ώτα μη ακουόντων. Όσο για τους 8000 νεκρούς της Σρεμπρένιτσα πρόκειται για μια Νατοϊκή επινόηση αφού συμπεριελήφθησαν σε αυτούς στρατιώτες αλλά και άμαχοι που έπεσαν από φίλια πυρά!»

Επικάλυψαν οι Νατοϊκοί (του Σημιτιστάν μη εξαιρουμένου) την αυτοάμυνα ενός λαού με τόνους προπαγανδιστικής λάσπης μόνο και μόνο για να σύρουν σιδηροδέσμιο στο εδώλιο του κατηγορουμένου τον 64χρονο πια ήρωά του, προς επίδειξη ισχύος και παραδειγματισμού! Ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Η ιστορία ουδέν τους έχει διδάξει. Συσσωρεύουν στα Βαλκάνια μίσος, σμιλεύοντας ωστόσο έναν ακόμη μάρτυρα που αν όχι αυτοί, οι απόγονοί τους θα τον βρουν εμπρός τους ως εξ ουρανού τιμωρό.
Επειδή το μίσος είναι σαν την σπλήνα. Αν και όποτε τρυπηθεί ρέει το αίμα σαν καταρράκτης. Πως το επιτυγχάνουν; Με ό,τι διαδραματίζεται σήμερα στο ICTY (Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης) και περικλείεται στην εξής φράση. «Στο πρόσωπο του Κάραζιτς επιχειρούν οι Νατοϊκοί να ξεπλύνουν τα κατά των Σέρβων στυγερά εγκλήματά τους.» Κι αντί να έχουν επικηρυχτεί αυτοί καταδιωκόταν επί μια δεκαετία ένας θρύλος.

Να γιατί αδυνατούσαν να τον συλλάβουν τόσα χρόνια. Κι ας είχαν στην διάθεσή τους τα πάντα. Τεχνολογία και εξωμότες. Γιατί οι θρύλοι δεν συλλαμβάνονται. Μα ούτε και φυλακίζονται. Στέκουν καλά προφυλαγμένοι στους ανθρώπινες νόες και αναπαράγονται. Δεν είναι «υπολογιστικοί» ιοί για να εξαχθούν ή να σβηστούν. Φωλιάζουν στο μητρώο των λαών ως σύμφυσή του. Ας μην διαμαρτύρονται λοιπόν που από την εκκλησία ως τις μυστικές υπηρεσίες είχε υψωθεί ένα τείχος προστασίας γύρω του.

Και το αποδεικτικό επιμύθιο. Αυτοδιαψεύδονται τώρα πανικόβλητοι εμπρός στην γενική κατακραυγή οι Αμερικανοί. Οι προχθεσινοί New York Times επιβεβαιώνουν πλήρως τους ισχυρισμούς του Κάραζιτς σε σχέση με τις ανακολουθίες του Χόλμπρουκ απέναντι στην κατά το 1997 υπόσχεσή του, ότι αν αποσυρόταν της πολιτικής θα τύχαινε αμνηστίας. Το δηλώνουν όχι ένας αλλά τρεις πανεπιστημιακοί ιστορικοί μεταξύ των οποίων και ο Charles W. Ingrao.
Για να εισπράξει ο Κάραζιτς τον εξής ιμπεριαλιστικό κυνισμό. «Πως ακόμη κι αν έτσι έχουν τα πράγματα συμφωνίες αυτού του τύπου δεν είναι έγκυρες ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης!» και να αποκαλυφθεί η πραγματική αιτία της παραπομπής του που δεν είναι άλλη από την δομική ταύτισή του με τον λαό του σε συνδυασμό με την εναντίωσή του απέναντι στα θέλω τους!!! Κάτι σαν το χουντικό-δικό μας. Δεν συνεμορφώθη προς τα υποδείξεις! Γεράκια!!!

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Κυβέρνηση εξωνημένων καθηγητάδων…


Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Μόλις δύο μικρής εντάσεως πολιτικοί σεισμοί επαρκούσαν για να κατεδαφιστεί το επικοινωνιακό οικοδόμημα που επιχείρησε δια της μαραθώνιας πρωθυπουργικής συνέντευξης να υψώσει αποπροσανατολιστικά πάνω στα Ελληνικά ερείπια η Νεοπασοκική κυβέρνηση των εξωνημένων καθηγητάδων.

Σεισμός πρώτος.
«Και βεβαίως θα δω τον Ερντογάν» δήλωσε προκλητικά ο κατ’ εφαρμογή του κληρονομικού δικαίου Έλλην πρωθυπουργός. Και αυτό πότε; Όταν η Κύπρος και παρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ εξακολουθεί να τελεί υπό Τουρκική κατοχή. Όταν το ΝΑΤΟ δια του γενικού γραμματέα κ. Φογκ Ρασμούσεν και παρόντος του υπουργού Άμυνας κ. Βενιζέλου επιτάσσει στην Ελλάδα την αποδοχή όλων των Τουρκικών διεκδικήσεων επί του Αιγαίου προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα στρατεύματα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Αφγγανιστάν! Όταν η FRONTEX υπό το πρόσχημα της έρευνας και διάσωσης διχοτομεί το Αιγαίο δεδομένης της απαστράπτουσας απουσίας από τις σχετικές διαπραγματεύσεις της πρώην Ελληνίδας υπουργού επί των εξωτερικών. Όταν η γείτονα χώρα απειλεί με καυτό χειμερινό τρίμηνο την Ελλάδα δια μέσου αεροναυτικών ασκήσεων κατά την διάρκεια των οποίων δεσμεύτηκε παρανόμως και παρά τις έντονες αντιδράσεις των Ελλήνων επιτελών ολόκληρη η εναέρια και θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μυκόνου και Ικαρίας! Όταν η Τουρκία Ελληνικής αντιστάσεως μη ούσης απειλεί να αλώσει την Ευρώπη φορώντας της φερετζέ.
Διερωτώμαι κατά συνέπεια τι έχει ο βιασθείς να συζητήσει με τον βιαστή του!!! Εκτός και αν το απόλαυσε..

Σεισμός δεύτερος.
Η επί τετράωρο ακρόαση του μονοφωνικού πρωθυπουργικού λόγου δεν εμπεριείχε ούτε μια αναφορά σε σχέση με το προεκλογικό σύνθημα του ΝΕΟΠΑΣΟΚ. Που πήγαν τα λεφτά!

Μοιάζει να εγκαταλείφθηκε και αυτό στην κατά τον Επίτιμο συλλογική μας ασθένεια. Την λήθη. Διαφορετικά δεν εξηγείται ο άσφαιρος οργασμός των εξεταστικών επιτροπών για αδικήματα τα οποία έχουν ήδη παραγραφεί. Και είναι παντελώς ανήθικο να παραπέμπεις στο εδώλιο του κατηγορουμένου τέταρτου βαθμού δημοσίους υπαλλήλους όταν οι εντολοδόχοι τους έχουν, ως προς την SIEMENS το Βατοπαίδι ή το Χρηματιστήριο για παράδειγμα, ήδη και δια νόμου απαλλαγεί! Όπως ανεξήγητη είναι η ένοχη σιωπή της έστω ιστορικής αναφοράς των 125 «υγιέστατων» βιομηχάνων των επίσης 125 «προβληματικών» όμως βιομηχανιών τους των οποίων το κατά την στατιστική υπηρεσία ανεπίστρεπτο χρέος προς το δημόσιο άγγιζε τα 428 δις.
Και όταν ούτε οι προκάτοχοί σου φυσικά ούτε εσύ δεν απολογείστε ταπεινά για την εγκατάλειψη της χώρας στην δίνη της απραξίας, αλλά με απερίστροφο γλώσσα αποσαφηνίζεις πως την άρχουσα τάξη θεωρείς φυσικούς σου συμμάχους στην πολιτική ζωή.. Και όταν προς επίρρωση της θέσης σου αυτής παρέχεις απλόχερα και μάλιστα σε περίοδο επαναστατικού κοχλασμού 250000 ευρώ στο ίδρυμα του αρχιλήσταρχου πολιτικού νάνου των Τσουκαταίων ληστών, την ίδια στιγμή που ο ΟΑΕΔ δηλώνει πλήρη οικονομική αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του προς τους ανέργους, τότε:

Εσείς κύριε μικρέ απόγονε ενός μεγάλου ανδρός δεν είστε κυβέρνηση. Ένα τσίρκο ξεπουλημένων καθηγητάδων αμφισβητούμενης ποιότητας γνώσεων και πολιτικού ήθους είστε.

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Τα νεοφιλελεύθερα τείχη της ντροπής..

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος στο Ελληνικό Καφενείο

Ξεχείλισαν οι ευρωπαϊκές φυλλάδες από αναλύσεις για την πτώση του Βερολινέζικου τείχους. Σε μια ψυχωτική προσπάθεια να πείσουν για τα δεινά που είχε αυτό επιφέρει στους Ανατολικο-Γερμανούς στρέβλωσαν ή απέκρυψαν μια οδυνηρή αλήθεια. Πως νέα και άκρως επικίνδυνα τείχη υψώθηκαν μεταξύ των δύο λαών. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Και πως το χειρότερο: Είναι δια γυμνού οφθαλμού αόρατα. Πρόκειται για το ηλεκτροφόρο συναίσθημα του μίσους που συσσωρεύεται στο θυμικό του κοινωνικά αποκλεισθέντος ηττημένου, από την αλαζονική υπεροψία του νικητή δυτικογερμανού.

Απόδειξη ότι στο παρασκήνιο του λούμπεν «γιορταστικού», σέρνονταν δημοσκοπήσεις σύμφωνα με τις οποίες πλέον του 30% του Ανατολικο-γερμανικού πληθυσμού, όχι μόνον έχει περιθωριοποιηθεί της πολιτισμικής εξέλιξης, αλλά φορτισμένο από οργή δηλώνει αμετανόητα νοσταλγός του προηγούμενου «στυγερού» κατά την δύση καθεστώτος. Kαταδυναστευόμενος φουσκώνει καθημερινά στα στήθια του η μαγιά μιας νέας ανατροπής!

Επειδή ναι, η σοσιαλιστική αντίληψη για την κοινωνία και τις σχέσεις των ανθρώπων μπορεί να μην ενσαρκώνεται στις απαγορεύσεις, την λογοκρισία, τις εκτοπίσεις και τα εκτελεστικά αποσπάσματα του «υπαρκτού», αλλά η νέα τάξη πραγμάτων, ύψωσε στον ορίζοντά του τους σκοτεινούς τοίχους μιας άδηλης υψίστης ασφαλείας φυλακή, από τα σιδερόφρακτα κελιά της οποίας και αντιθέτως προς τα τείχη των επικοινωνιακών συναυλιών του Βερολίνου, δεν δραπετεύει κανείς.

Για να αποδειχθεί ότι η δυσανασχέτηση των Ανατολικογερμανών δεν προερχόταν από την γραφειοκρατία ή την κυβερνώσα κλίκα μα ούτε ακόμη ακόμη από την όποια οικονομική τους καχεξία, αλλά από την απουσία ενός συγκριτικού πεδίου και κυρίως την δυναστική παρουσία του μονόσημου και όχι του μονοσήμαντου.

Δοθείσης ωστόσο της ευκαιρίας διέσχισε κατά τον γνωστό περιπετειώδη τρόπο τα σύνορά του, για να διαπιστώνει οδυνηρά, πως και οι απέναντι τού καπιταλιστικού παραδείσου μια και μόνη επιλογή είχαν και έχουν. Ανεξαρτήτως της σχιζοειδούς κατάστασης των πολλαπλών μορφών που αυτή προβάλλεται «ψευδαισθητικά» ως είδος ελευθερίας. Επομένως αν κάπου ηττήθηκε το κοινωνικά ορθό από την ανορθογραφία της παγκόσμιας τάξης, αυτό βρίσκεται στο ότι οι «ινστρούκτορες του υπαρκτού» στιγμάτισαν με την μονολιθική ως φοβική τους συμπεριφορά το ευγενέστερο εγχείρημα του σύγχρονου ανθρώπου. Τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Ως εκ τούτου ας μην επιχαίρουν οι δυτικοί με φθηνά πανηγυράκια. Το τέλος της ιστορίας δεν θα το υπογράψει κάποιος Φουκουγιάμα αλλά οι λαοί. Κι αυτοί απέναντι στην τάξη των Αμερικανο-Ευρωπαίων Μπλερ δεν έχουν ακόμη πει την τελευταία τους λέξη. Οσονούπω και ηχηρά...

Ευγένιος Ανδρικόπουλος
eandrik@otenet.gr
RADAR:
Ευγένιε σεβαστές οι απόψεις σους, αλλά λίγο ΘΟΛΕΣ.
Το "δια ταύτα" ΔΕΝ το λες ξεκάθαρα
Τα σημερινά νεοφιλελεύθερα τείχη είναι της ντροπής
Το τείχος του Βερολίνου ΗΤΑΝ Ή ΔΕΝ ΗΤΑΝ της ΝΤΡΟΠΗΣ και του ΑΙΣΧΟΥΣ?
Ξεκάθαρα πράγματα και θέσεις παρακαλώ θερμά

Ξέμειναν από καρέκλες στη Βουλή

Του Γρηγόρη Τζιοβαρα

Την τελευταία πενταετία ο πληθυσμός των εργαζομένων στο Κοινοβούλιο έχει διπλασιαστεί, ενώ σε σχέση με τις αρχές της δεκαετίας του 1990 το κάθε είδους προσωπικό που συνδέεται μισθολογικά με τη Βουλή είναι υπερτριπλάσιο.

«Ευτυχώς που δουλεύουμε με βάρδιες, αλλά και δεν χτυπάμε κάρτα, οπότε κάποιοι μπορεί να έρχονται σπανίως στα γραφεία. Διότι αν κάποια μέρα έρθουμε όλοι μαζί, όχι μόνο θα μείνουμε πολλοί όρθιοι, αλλά θα δημιουργηθεί... μποτιλιάρισμα στο Σύνταγμα και η ουρά των αυτοκινήτων που θα περιμένουν να μπουν στο υπόγειο πάρκινγκ της Βουλής θα φθάνει ως την Ομόνοια...» σχολιάζει συνδικαλιστής που δηλώνει έκπληκτος από την πληθώρα των συναδέλφων του που εμφανίστηκε μετά τις εκλογές.
«Δεν είναι μόνον οι παλαιοί που είχαμε χρόνια να τους δούμε,είτε επειδή ήταν αποσπασμένοι ή εμφανίζονταν ως αποσπασμένοι, αλλά και πολλοί νέοι που δεν τους έχουμε ξαναδεί, επειδή όμως δηλώθηκαν ως μετακλητοί σε κόμματα ή γραφεία κοινοβουλευτικών αξιωματούχων προσέρχονται τώρα για να γίνουν μόνιμοι υπάλληλοι» εξηγεί ο ίδιος.

Κορίνθιοι κατά Βοιωτών
Οι θέσεις των υπαλλήλων της Βουλής υπήρξαν και παραμένουν περιζήτητες αφού, πέραν της μονιμότητας που ισχύει για όλους τους διοριζόμενους στο Δημόσιο, είναι οι πλέον καλοπληρωμένοι (έχουν δικό τους μισθολόγιο και πληρώνονται 16 φορές τον χρόνο).
Πρόσθετο πλεονέκτημα θεωρείται και η «όσμωση με την εξουσία», όπως απεδείχθη πριν από μερικά χρόνια όταν... απειλήθηκε απεργία από τον σύλλογο των εργαζομένων ως αντίδραση στη μετεγκατάσταση, για λόγους χωροταξικούς, ορισμένων υπηρεσιών σε κτίρια εκτός του κεντρικού Μεγάρου.
Το καθεστώς των προσλήψεων στη Βουλή είναι από ετών μια κλασική υπόθεση αδιαφάνειας και «βολέματος ημετέρων». Εν είδει ανεκδότου, μάλιστα, λέγεται ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η «διαχωριστική γραμμή» στον σύλλογο των υπαλλήλων ήταν μεταξύ των Κορινθίων και των Βοιωτών που οι μεν είχαν διοριστεί επί προεδρίας του Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου και οι δε επί προεδρίας Δημητρίου Παπασπύρου.

Το «προνόμιο» να γίνονται ουσιαστικά οι προσλήψεις υπαλλήλων στη Βουλή με αποφάσεις του Προέδρου του Σώματος διατηρήθηκε και τα επόμενα χρόνια, αν και, προϊόντος του χρόνου και αρχής γενομένης επί προεδρίας Τσαλδάρη, το «βόλεμα» έλαβε «διακομματικό» χαρακτήρα. Και συνέβαλε, μεταξύ άλλων, στο να αποκτήσουν την ιδιότητα του υπαλλήλου της Βουλής πάμπολλοι συγγενείς και συνεργάτες αξιωματούχων: από τις γραμματείς των κκ. Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή ως τη θυγατέρα του κ. Δ. Σιούφα, όπως και να εμφανιστεί στις τελευταίες συνδικαλιστικές εκλογές ψηφοδέλτιο από τον χώρο της Αριστεράς που κατέγραψε «ένα αξιοπρεπές 10%».

Πώς βολεύονται τα «δικά μας παιδιά»
Ολα τα προηγούμενα χρόνια σε ελάχιστες περιπτώσεις ίσχυσε αντικειμενικό σύστημα προσλήψεων, ενώ η εκπλήρωση των υποσχέσεων για εφαρμογή των διαδικασιών του ΑΣΕΠ που θεσπίστηκαν κάποια στιγμή περί το 2000, αναβάλλεται συνεχώς. Αντ΄ αυτού, με αποφάσεις των εκάστοτε προέδρων προσλαμβάνεται ανεξέλεγκτα προσωπικό ιδιωτικού δικαίου με συμβάσεις είτε ορισμένου είτε αορίστου χρόνου, όπως συνέβη κατά κόρον επί προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα όταν έγινε γνωστό ότι προσελήφθη πληθώρα τέκνων υψηλόβαθμων δικαστικών λειτουργών και της τότε ηγεσίας της ΕΛΑΣ.
Την ίδια ώρα οι περισσότερες θέσεις μονίμου προσωπικού καλύπτονται με τη μονιμοποίηση μετακλητών ή και αποσπασμένων υπαλλήλων που υπηρετούν στα γραφεία των κομμάτων και διαφόρων άλλων αξιωματούχων του Κοινοβουλίου, μια πρακτική που ακολουθήθηκε αρκετές φορές, αλλά εφαρμόστηκε με τον πλέον προκλητικό τρόπο το τελευταίο διάστημα. Με τροποποίηση του υπηρεσιακού κανονισμού, η οποία ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2008, προβλέφθηκε ότι όσοι υπηρέτησαν ως μετακλητοί υπάλληλοι στα κόμματα ή στον πρόεδρο και στους αντιπροέδρους της Βουλής αποκτούσαν δικαίωμα μονιμοποίησης, ακόμη και αν η υπηρεσία τους διήρκεσε... μία ημέρα.
Η ρύθμιση μάλιστα είχε όχι μόνον αναδρομικό χαρακτήρα, αφού κάλυπτε όλους όσοι είχαν προσληφθεί από το 2004, αλλά και... μελλοντικό, καθώς επέκτεινε το δικαίωμα ως το τέλος της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου (εν προκειμένω ως τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου), ενώ η χρήση του μπορεί να γίνει ως και τρεις μήνες μετά, που στην πράξη σημαίνει ως τις αρχές του 2010, οπότε επίκεινται και άλλες προσλήψεις.

Το ζήτημα αυτό θα είχε ενδεχομένως περάσει απαρατήρητο, αν με την προκήρυξη των εκλογών, αλλά και αμέσως μετά τη διενέργειά τους, δεν είχε σπεύσει να υποβάλει αίτηση για μονιμοποίηση πλειάδας συνεργατών του τέως προέδρου της Βουλής κ. Δ. Σιούφα. Ανάμεσά τους ήταν και πρόσωπα που κατείχαν πολιτικές θέσεις, όπως ο ως πρόσφατα γενικός γραμματέας κ. Ν. Στεφάνου καθώς και ο ειδικός γραμματέας κ. Δ. Παπαγιάννης, αλλά και συγγενικά τους πρόσωπα. Μαζί τους βεβαίως δεν έχασαν την ευκαιρία να κάνουν χρήση του προνομιακού δικαιώματος και υπηρετούντες ως μετακλητοί στα γραφεία αντιπροέδρων, αλλά και στις κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων, με ή χωρίς τη συναίνεση των προϊσταμένων τους, η οποία δεν είναι πλέον απαραίτητη.
Μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε από τις προκλητικές αυτές μονιμοποιήσεις, ο κ. Πετσάλνικος ανακοίνωσε ότι εφεξής οι προσλήψεις θα γίνονται μέσω ΑΣΕΠ, αν και με την υπερδιόγκωση του πληθυσμού των υπαλλήλων που παρατηρείται αρκετοί αμφιβάλλουν ότι για τα πολλά επόμενα χρόνια θα παραστεί πραγματική ανάγκη για νέους διορισμούς, όταν μάλιστα ο θεσμός των μετακλητών παραμένει αλώβητος.

Διαβούλευση για τους «ημετέρους»
Από τον... πειρασμό της τακτοποίησης «ημετέρων» δεν ξέφυγε ούτε το ΠαΣοΚ, παρά το γεγονός ότι πριν από ενάμιση χρόνο πρωτοτύπησε
, εφαρμόζοντας όσα υπόσχεται ότι θα ισχύουν για όλο το Δημόσιο τώρα που είναι στην κυβέρνηση, στην κάλυψη ορισμένων θέσεων μετακλητών υπαλλήλων με ανοικτή και διαφανή διαδικασία μέσω του Διαδικτύου.

Την άνοιξη του 2008, συγκεκριμένα, έγινε δημόσια προκήρυξη για οκτώ κενές θέσεις συνεργατών στην «πράσινη» Κοινοβουλευτική Ομάδα, οι οποίες όντως πληρώθηκαν από ισάριθμους νέους που δεν ήταν «κολλητοί» και διέθεταν αυξημένα προσόντα, όπως η κατοχή τίτλων σπουδών και η γνώση ξένων γλωσσών.
Ανάλογη προκήρυξη, ωστόσο, που έγινε έναν χρόνο αργότερα για άλλες τέσσερις κενωθείσες θέσεις, δεν κατέληξε στο ίδιο ευτυχές αποτέλεσμα αφού, παρ΄ ότι εστάλησαν εκατοντάδες βιογραφικά, η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ καθώς προτιμήθηκε η «πεπατημένη» του βολέματος «ημετέρων».
Τον περασμένο Αύγουστο και ενώ η ατμόσφαιρα μύριζε πρόωρες εκλογές, οι θέσεις καλύφθηκαν στο «άψε σβήσε» από υπαλλήλους που ως τότε υπηρετούσαν στην Ιπποκράτους, με προφανή σκοπό να αποκτήσουν δικαίωμα μονιμοποίησης στη Βουλή, κατ΄ εφαρμογήν της «ρύθμισης Σιούφα», όπερ και εγένετο, όπως επιμένουν ασφαλείς πληροφορίες. Εκατοντάδες είναι οι θέσεις μετακλητών υπαλλήλων που προβλέπεται να υπηρετούν στα κόμματα και στα γραφεία των νυν και τέως κοινοβουλευτικών αξιωματούχων.

Τα «δικαιώματα» των κομμάτων
Στο γραφείο του Προέδρου της Βουλής, ειδικότερα, προβλέπονται 13 θέσεις, στις οποίες πρέπει να προστεθούν και άλλες 10 που ορίζονται για τα γραφεία του γενικού γραμματέα και του ειδικού γραμματέα οι οποίοι δεν είναι παρά συνεργάτες του Προέδρου. Πέντε είναι οι θέσεις για το γραφείο ενός εκάστου από τους επτά αντιπροέδρους, ενώ επτά προβλέπεται να υπηρετούν στα γραφεία πρώην προέδρων της Βουλής.
Σε ό,τι αφορά τα κόμματα, ο αρχηγός του πρώτου κόμματος έχει 10 θέσεις, του δεύτερου εννέα, του τρίτου έξι και των υπολοίπων από πέντε, ενώ προβλέπονται επιπλέον θέσεις ανάλογα με την κοινοβουλευτική δύναμη κάθε κόμματος, που ορίζονται σε τέσσερις για κάθε 50 βουλευτές. Σημειώνεται ότι κατά τον Κανονισμό της Βουλής οι προβλεπόμενες θέσεις για τα γραφεία των κομμάτων μπορεί να καλύπτονται είτε με μετακλητούς είτε με αποσπασμένους υπαλλήλους της Βουλής.
Ομως , η σχετική ρύθμιση καταστρατηγείται αφού, λόγω της πληθώρας των υπαλλήλων, όσοι από τους τελευταίους υπηρετούν ή είναι «χρεωμένοι» στα κόμματα δεν προσμετρούνται στην πλήρωση των μετακλητών θέσεων, οι οποίες είναι περισσότερο από περιζήτητες, καθώς έχουν στην πράξη αναδειχθεί το καλύτερο «παράθυρο» για να γίνει κανείς μόνιμος υπάλληλος στη Βουλή. Μετακλητούς υπαλλήλους, τέλος, οι οποίοι όμως έχουν εξαιρεθεί της μονιμοποίησης, μπορεί να προσλαμβάνουν πρώην πρωθυπουργοί (προβλέπονται τέσσερις θέσεις), όπως και (από έναν) οι πρώην αντιπρόεδροι της κυβέρνησης και οι διατελέσαντες αρχηγοί κομμάτων.
Ποιος διόρισε τους περισσότερους
Το πόσοι ακριβώς είναι οι υπάλληλοι της Βουλής τηρείται ως επτασφράγιστο μυστικό στη Διεύθυνση Ανθρωπίνου Δυναμικού, στελέχη της οποίας κατά καιρούς έχουν καταφέρει να προσθέσουν στις λίστες των προσλαμβανομένων, μέσω μετατάξεων ή αποσπάσεων, γιους και θυγατέρες.
Ετσι, τα μόνα στοιχεία που μπορεί να αντληθούν για τη διαχρονική εξέλιξη του πληθυσμού των κοινοβουλευτικών υπαλλήλων είναι από τις καταστάσεις με την «οργανική σύνθεση του προσωπικού» που επισυνάπτονται στους ετήσιους προϋπολογισμούς της Βουλής. Σύμφωνα με αυτά, λοιπόν:
Στις 20.8.1991 (προεδρία Αθανασίου Τσαλδάρη ) οι συνολικά «κατεχόμενες θέσεις» υπαλλήλων ήταν 571 (504 τακτικοί και 67 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου).
Στις 20.8.1994 (αρχή της προεδρίας του κ. Απ. Κακλαμάνη ) οι κατεχόμενες θέσεις ήταν 710 (592 τακτικοί και 118 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου).
Στις 30.4.2004 (σύμφωνα με τα στοιχεία που εμφανίζονται στον τελευταίο προϋπολογισμό της τελευταίας και υπερδεκαετούς θητείας του κ. Κακλαμάνη, κατά την οποία έγιναν μεγάλα «ανοίγματα», όπως η καθιέρωση της Βουλής των Εφήβων, οι επισκέψεις μαθητών στο Κοινοβούλιο, η δημιουργία του διαδικτυακού κόμβου, καθώς και η λειτουργία βρεφονηπιακού σταθμού, αλλά και τηλεοπτικού σταθμού), οι συνολικά κατεχόμενες θέσεις προσωπικού ανήλθαν σε 824 (646 τακτικοί, 47 μετακλητοί και 131 ιδιωτικού δικαίου).
Στις 31.5.2006 (επί προεδρίας της κυρίας Αννας Μπενάκη-Ψαρούδα) οι κατεχόμενες θέσεις εκτινάχθηκαν σε 1.305 (710 τακτικοί, 74 μετακλητοί και 521 ιδιωτικού δικαίου).
Στις 31.5.2009 (όπως καταγράφεται στον τελευταίο προϋπολογισμό και καλύπτει ένα μέρος της θητείας του τέως προέδρου κ. Δ. Σούφα, αλλά όχι την τελευταία περίοδο κατά την οποία έγιναν δεκάδες «τακτοποιήσεις» που μπορεί να φθάσουν τις εκατοντάδες ως το τέλος του χρόνου, οπότε ισχύουν οι ευνοϊκές ρυθμίσεις για μονιμοποίηση μετακλητών) η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και έτσι οι συνολικά κατεχόμενες θέσεις έφθασαν τις 1.514 (743 τακτικοί, 101 μετακλητοί και 670 προσωπικό ιδιωτικού δικαίου). Αν, μάλιστα, προστεθούν σε αυτές και άλλες 64 θέσεις που αναφέρονται ως «κενές δεσμευμένες» και αφορούν μετακλητούς και αποσπασμένους υπαλλήλους, ο συνολικός αριθμός των υπαλλήλων είναι βέβαιο ότι υπερβαίνει τους 1.600 και άρα είναι υπερτριπλάσιος όσων υπηρετούσαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
ΠΗΓΗ: TO BHMA

Η ιθαγένεια δεν εμπορεύεται...

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος
στο Ελληνικό Καφενείο

Δεν είναι κύριε Παπανδρέου είδος αγοραίο.. Δεν ανήκει στα προς διαπραγμάτευση ψηφοθηρικά ανταλλάγματα που διατίθενται από τα πανέρια της οδού Αθηνάς σε κάθε ενδιαφερόμενο μετανάστη. Δεν μεταφράζεται σε φορολογητέα ύλη επί της οποίας να επιλαμβάνεται ο εκάστοτε London School of Economics για την είσπραξη του κρατικού μερίσματος. Δεν είναι είτε προς αντιπαροχή είτε προς υποθήκευση στους τραπεζίτες ακίνητη ιδιοκτησία.. Και πέρα και πάνω απ’ όλα δεν ανήκει στο εθνικό κτηματολόγιο αλλά στην ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ!!!
Στην ποτισμένη με αίμα συνείδηση του Έλληνα κύριε Παπανδρέου.. Αίμα απελευθερωτικό. Σαν λίπασμα εμπλουτισμένο με τις ζωογόνες πρωτεΐνες των πατριωτικών του βιωμάτων. Της συλλογικής αλλά και της ατομικής του τρικυμιώδους ιστορίας. Της αειθαλούς του εθνικής παιδείας. Γι αυτό μετεξελίχθηκε σε κύτταρο των κυττάρων του.

Η μοναδική του εναπομείνασα περιουσία. Με μια λέξη.
Η ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ του.

Μπορεί στο διεθνές χρηματιστήριο αξιών η μετοχή του νομικού της φορέα να έχει εκπέσει. Δεν ευθύνεται όμως ο ίδιος ως λαός. Αλλά οι εγκάθετοι τής άρχουσας τάξης κυβερνήτες του. Αυτοί φέρουν ακεραία την ευθύνη ως προς την μειοδοτική διαχείριση της κρατικής οντότητάς του. Όμως ως εκεί.

Γιατί η πολιτισμική της αξία παραμένει στα ύψη.

Χάρη στους οραματιστές «ιθαγενείς» της. Κυρίως των ανά την υφήλιο αναγνωρισμένων από τους κλασσικούς της χρόνους. Αλλά και τους παγκοσμίως βραβευμένους νεότερους από τα διαχρονικά μηνύματα των οποίων ανέσυρε τις μεταφυσικές του αξίες. Για να τις εντάξει στα συντάγματα ενός κράτους-άλλοτε και προ της ιδιωτικής τηλεοπτικής εισβολής-φάρου πνευματικού.. Πάντοτε υπό την ίδια επωδό. Πως η διαφύλαξη τους επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.
Και οπωσδήποτε όχι, κ. πρόεδρε των προεκλογικών ψευδαισθήσεων, των «Ελλήνων» μιας λαθραίας εισαγωγής που στην πελατειακή σας λογική θα τους ορίσετε πραξικοπηματικά ως «γιαλαντζί» ιθαγενείς.. Επειδή αυτοί δεν έχουν πατέρα, γιο ή αδελφό ξάδελφο και θείο στα ιερά κόκαλα των οποίων να ομνύουν πίστη στα ιδεώδη τους.

Ποια έστω η εξ αγχιστείας σχέση με την μαρτυρική διαδρομή του Έλληνα από τον Μαραθώνα ως το Μεσολόγγι και την αντίσταση του σαράντα ως την αιματοβαμμένη Κύπρο, που προφορικά ή εγγράφως δηλώνεται για να τους παραχωρηθεί έτσι ανέξοδα η ελληνική ιθαγένεια; Καμιά.
«Οι έλληνες(!) γιορτάζουν την απελευθέρωσή τους από τους Γερμανούς» δήλωσε τηλεοπτικά για την 28η Οκτωβρίου μια έγχρωμη στο τρίτο πρόσωπο του πληθυντικού. Κάτι σαν να αναφερόταν σε μια διαφορετική τής δικής της αμερικανική ανθυπο-εθνότητα. Μόνον που η Ελλάς δεν είναι ο πέραν των ομηρικών ηράκλειων στηλών «πολυπολιτισμικός» συρφετός του Κίσσιγκερ ή του Μακάρθυ. Είναι πρωτίστως έθνος με ενιαία, δική του και κυρίως θεμελιώδη τού δυτικού πολιτισμού γλώσσα, ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Και αν τα αμερικανοτραφέντα ή θατσεροτραφέντα μέλη της κυβέρνησης των μετεκλογικών παραισθήσεων, δεν το έχουν καταλάβει, καιρός να το αντιληφθούν πριν βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Άλλο υπηκοότητα κι άλλο ιθαγένεια..

Ευγένιος Ανδρικόπουλος
eandrik@otenet.gr