"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Αξιολόγηση στο δημόσιο... Εδώ γελάνε...;


 

Του Γιώργου Κράλογλου

Κάθε πότε ακούμε αξιολόγηση στο δημόσιο, ας πούμε τα τελευταία 30 χρόνια;

Κάθε φορά που οι κυβερνήσεις ψάχνονται για τα κομματικά τους ποσοστά.

Και ποιος ο λόγος της επιλογής αυτής και της πολιτικής εξαγγελίας που μένει μόνο στα χαρτιά και στα πεπραγμένα... των κομμάτων χωρίς να επιβεβαιώνεται το αποτέλεσμα...; (πράγμα που αφήνει ανοικτή την υπόθεση μέχρι την επόμενη  κυβερνητική εξαγγελία;)

Το όλο θέμα μετράει θετικά βέβαια για το κόμμα που φροντίζει να δείχνει πως είναι  αποφασισμένο όχι απλά να κάνει αξιολόγηση... αλλά να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο...

Γιατί κάτι τέτοια και κάποια άλλα... που μιλάνε για κάθαρση είναι που συνοδεύουν πάντα την οποιαδήποτε πρωτοβουλία της εξυγίανσης του κράτους μας...

Τι συμβαίνει στην πράξη όμως;

Οι κυβερνήσεις (στο σύνολό τους) λένε ναι... αλλά δεν έχουν απολύτως καμία πρόθεση να βάλουν κάτω τα κριτήρια που έχουν οι ίδιες αποδεχθεί ως μηχανισμό αξιολόγησης.

Γιατί;

Γιατί  η σύγχυση που βεβαίως και θα προκληθεί στις πελατειακές σχέσεις του τεράστιου πελατειακού χώρου και των κομμάτων που είναι το κράτος (σε όλη την έκτασή του και σε κάθε μορφή λειτουργίας του...)  θα είναι αδύνατον να συμμαζευτεί.

Και αυτό δεν είναι θέμα που έχει φροντίσει να το περιφρουρεί και να το συντηρεί ο κρατικός τομέας.

Είναι τα ίδια τα κόμματα και οι προεκτάσεις τους στον ευρύτερο χώρο των σχέσεων και των διασυνδέσεων τους με τους κρατικούς υπαλλήλους και τους τομείς που εξυπηρετούν.

Δεν είναι πρακτικά δυνατόν τα κομματικά γραφεία (όλων των κομμάτων) να ρισκάρουν την...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ξεχάστε τα περί κουτόφραγκων...

 Του Γιώργου Κράλογλου

Είμαστε στο "κάδρο” των Βρυξελλών.
Τα πρόστιμα ΟΠΕΚΕΠΕ των 415 εκατ. όπως και τα παλιά από γεωργικές επιδοτήσεις θα πληρωθούν και για παραδειγματισμό.

Και δεν θα φτάνουν μόνο αυτά. Θα είμαστε και το παράδειγμα κράτους-μέλους που έφερε (μαζί με άλλα) και τον προβληματισμό της Κομισιόν να ξανασκεφτεί την επιδοματική πολιτική παντού.

Ειδικά στη γεωργία, την κάθε είδους κτηνοτροφία και κάτι περιφερειακά και αναπτυξιακά προγράμματα (ΕΣΠΑ και παρόμοια...) που εμείς (με την άθλια πολιτική πονηριά που μας διακρίνει και συνεχίζει να μας διακρίνει), ενώ είχαν προορισμό αποκλειστικά μικρούς και μεσαίους, εμείς τα δώσαμε και σε "μικρομέγαλους”. Και τώρα θα τα πληρώσουμε με περικοπές...

Μακάρι να πέσει έξω η στήλη. Μακάρι να μείνουν όλα αυτά στα λόγια (γιατί ακόμη μόνο λόγια είναι).

Καλό είναι όμως να τα προσέξουμε από τώρα σε κάθε προγραμματισμό ως το τέλος της θητείας της κυβέρνησης.

Ακόμη δε περισσότερο όμως ως "διαρροές” προπαγάνδας (όλων των κομμάτων) σχετικά με εκείνα που δήθεν ετοιμάζουν στον τομέα των παροχών (με λεφτά της Ε.Ε.) στην επόμενη άνοδό τους στην εξουσία.

Η κυβέρνηση του 2027 θα έχει μπροστά της μια 3ετία προβληματισμού ως το 2030 σχετικά με το πώς και κυρίως με τα πόσα θα μπορεί να εισπράξει από την Ε.Ε. για να μοιράσει στους αγρότες της, στους κτηνοτρόφους της και στους μικρομεσαίους της.

Η Ελλάδα, ως κράτος-μέλος (έστω και με τις διαπιστωμένες παρατυπίες στα προγράμματα της Ε.Ε.), ασφαλώς και δεν θα διαφοροποιηθεί στην όλη τακτική των Βρυξελλών κατά τη ροή κοινοτικών πόρων, καθώς και κατά τη διανομή των ειδικών αναπτυξιακών προγραμμάτων.

Επειδή όμως ούτε η παρέμβαση της Εισαγγελέως της Κοινότητας ήταν τυχαία, και επειδή η Κομισιόν ασφαλώς και δεν θα "πατήσει” και στα αποτελέσματά της (διαφοροποιώντας την επιδοματική πολιτική της μετά το 2026 και 2027 που λήγουν τρέχοντα προγράμματα), είναι μάλλον λογικό (λέμε εμείς) να σκεφτούμε από τώρα την πιθανή δυσάρεστη εξέλιξη στην επιδοματική πολιτική της Ε.Ε. μετά το 2028 — και άγνωστο μέχρι πότε...

Προς τι οι επισημάνσεις μας αυτές από σήμερα;

Για τρεις λόγους που, είτε θέλουμε είτε όχι, θα τους συναντήσουμε μπροστά μας, μιας και (για δεκαετίες μετά το 1980) μάθαμε να μας συντηρεί το κράτος-πατερούλης, πράγμα που ασφαλώς και βολεύει άριστα και όλη την πολιτική μας σκηνή...

Ο πρώτος λόγος είναι ότι το αναγκαστικό δικαστικό σκηνικό, αλλά και το παρασκήνιο που θα προκύψει από την ιστορία ΟΠΕΚΕΠΕ και τα 500 εκατ. ευρώ επιδοτήσεις επενδύσεων "μαϊμού” (θα ακολουθήσουν), ούτε πέρασε ούτε πρόκειται να περάσει απαρατήρητο από τις Βρυξέλλες, που ψάχνουν να βρουν επιχειρήματα αρνητισμού ως προς την επιδοματική πολιτική της Ε.Ε.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι καταστάσεις όπως οι ελληνικές εντός της Ε.Ε. θα φέρουν με κάθε βεβαιότητα (δώστε προσοχή και στις απαιτήσεις και στις προτάσεις που ήδη διακινούν οι Γερμανοί και η "παρέα” όλων των Βορείων της Ε.Ε.) τη διατήρηση μόνο συγκεκριμένων επιδοτούμενων προγραμμάτων (τα οποία –ας σημειωθεί– η οικονομία στην Ελλάδα δεν διαθέτει επενδυτές να ενδιαφέρονται να τα εφαρμόσουν), αλλά και τον περιορισμό ως και την κατάργηση των υπολοίπων (πακέτα ή ΕΣΠΑ και παρόμοια).

Και ο τρίτος είναι ότι...

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΝΕΟ-ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πληρώστε τη "σοβιετία" 2016-2024 - Και βλέπουμε…

Του Γιώργου Κράλογλου

Αφισοκολλητές, "κρατικούς βιομήχανους" και τη νομενκλατούρα του 2016-2024 πληρώνουμε με το πρόστιμο των 415 εκατ. για τις κομπίνες στα βοσκοτόπια…


Τι να πούμε (ξανά) για τη γελοία προσέγγιση της ελληνικής "σοβιετίας" σε έναν 50χρονο δήθεν σοσιαλισμό που θα μείνει σε κάποιες σελίδες της ιστορίας… μόνο για τα σκάνδαλά του.

Υποθέτουμε ότι θα τα περιγράφουν με τόσο σπαρταριστό τρόπο οι 3.000 σελίδες της δικογραφίας (στο σκάνδαλο αυτών των ημερών) που βεβαίως θα δικαιολογήσουν τη συνέχεια της δημοσιότητας, η οποία και δεν θα έχει σταματημό…

Με την ευκαιρία αυτή και αναμένοντας τη βεβαία συνέχεια, νομίζω πως αξίζει να επαναφέρουμε κάποιες από τις "φωτογραφίες" του ακαταλαβίστικου "σοβιετισμού" της Ελλάδας, που επίσης τον πληρώσαμε (δυστυχώς μόνο για να γελάσουμε…).

Το 2010 της χρεοκοπίας μας οι δανειστές διαπίστωσαν ότι με το χρέος που είχαμε πάνω από 30 χρόνια δεν ήταν δυνατόν να κρατάμε 30-40 προβληματικές κρατικές βιομηχανίες (από τις 58 που κρατικοποιήσαμε αρχικά) και να συντηρούμε 1-2 Οργανισμούς δήθεν να τις εξυγιάνουν και να τις εκσυγχρονίσουν, ενώ έπρεπε να τις κλείσουμε σε 24ωρα.

Πώς να τις κλείσεις όμως όταν αυτός ο τομέας του κρατισμού σου έχει 20.000 κομματικά στελέχη. Παράλληλα έχει τακτοποιήσει με ρουσφέτια (από όλα τα κόμματα) 150.000 ψηφοφόρους (ίσως και περισσότερους) που βεβαίως πλήρωσαν και πληρώνουν όλοι οι συνεπείς φορολογούμενοι.

Τι κάναμε λοιπόν;

Αφήσαμε τη νομενκλατούρα να εκσυγχρονίζει… τις κρατικές προβληματικές, τη δε Κομισιόν να λέει τα δικά της.

Εμείς όμως βεβαίως συνεχίσαμε να υποχρεώνουμε τους φορολογούμενους να τα πληρώνουν όλα αυτά.

Είναι δυνατόν στον "σοσιαλισμό" σου να αγνοείς κόμμα, νομενκλατούρα και αφισοκολλητές. Χάθηκες…

Κάποια στιγμή (επίσης μέσα στη χρεοκοπία) μπήκε στο μυαλό του κρατισμού μας ότι θα δημιουργούσαμε και κρατικό ενεργειακό πυλώνα στην οικονομία ώστε να ρυθμίζουμε την αγορά ενέργειας εις όφελος του καταναλωτή αλλά και της οικονομίας, μέσα από τα κυκλώματα της παραγωγής και άλλα τέτοια…

Τα φέραμε από εδώ, τα φέραμε από εκεί και είδαμε ότι το πιο σωστό ήταν να δούμε τι χώρο μας αφήνει… η ανοικτή αγορά στην ενέργεια.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;

Το ζούμε σήμερα από τη δική μας τσέπη…

Θα χώσουμε μάλιστα το χέρι πιο βαθιά, αν δικαιωθεί η βιομηχανία που μας λέει (τα έγραψε ήδη στην κυβέρνηση) ότι έτσι που πάμε οι καταναλωτές δεν θα ξέρουν τι λεφτά θα τους στοιχίζει και το ρεύμα και το ζεστό νερό… και ότι θα αγοράζουν στα σούπερ-μάρκετ.

Να μείνουμε όμως στα περί κρατικών Οργανισμών που τους έχουμε αναθέσει να μοιράζουν και τα δικά μας και τα Κοινοτικά λεφτά.

Απαίτηση της Κομισιόν είναι να κλείσουμε τους περισσότερους από αυτούς τους Οργανισμούς (πάνω από το 30%), γιατί είναι πεταμένα τα λεφτά που τους δίνουμε. Τα δε συγκεκριμένα που τους έχουμε βάλει να κάνουν δεν αξίζουν τον κόπο.

Αυτά τα δήθεν ειδικά αντικείμενα μπορούν να γίνουν και από τις κεντρικές υπηρεσίες του κράτους.

Πώς να υπακούσεις όμως (ακόμη και αν έχεις να κάνεις όχι με τα δικά σου τα λεφτά αλλά με εκείνα της υπόλοιπης Ε.Ε.), όταν ...

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Ο ΟΠΕΚΕΠΕδισμός της οικονομίας

 Του Γιώργου Κράλογλου

Μισό αιώνα ανοχής μας στην άθλια κομματική παρέμβαση της πολιτικής στην οικονομία, για "βόλεμα" πελατειακών σχέσεων,  πληρώνουμε τώρα.
 

Ήρθε η ώρα…

Και τι νομίζετε;  

Τα κάπου 500 εκατ. ευρώ που θα μας στοιχίσει το πρόστιμο της Ε.Ε μαζί με αφαίρεση επιδοτήσεων και  ενισχύσεων  θα μας συμμαζέψει;  

Κούνια που μας κούναγε…

Οι ιθαγενείς αυτού του τόπου θα τα πληρώσουν. Και οι μετανάστες που δίνουν τα πάντα για τη ελληνική ιθαγένεια…   

Τι νομίζετε ότι εννοούμε στο Ελλαδιστάν όταν μιλάμε για επιβάρυνση των δημοσίων εσόδων.

Τρόπους να βάλουμε τους φορολογούμενους να πληρώσουν , θέλουμε να πούμε.


Και θα τους βρούμε. Και θα πληρώσουμε (όλοι μας από τους φόρους μας) αυτά που μας χρεώνει τώρα ο Εισαγγελέας της Κομισιόν για τις αρπαχτές και τις κομπίνες των  "εξυπηρετήσεων" προς τους πελάτες ψηφοφόρους του δήθεν σοσιαλισμού μας…

Κάθε 1 πελάτη για 5 ψήφους , λογαριάζουν  το πελατειακό δυναμικό τους τα κόμματα που μας κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια.

Η δε πολιτική των κουπονιών και των φτηνών χαρτζιλικιών του κράτους (αυτή που επίσης πληρώνουμε από την τσέπη μας αλλά κάνουμε εδώ και 15 χρόνια πως δεν το καταλαβαίνουμε) πάλι από την τσέπη μας θα συνεχιστεί...

Τι θα συμβεί και με τον ΟΠΕΚΕΠΕδισμό στην οικονομία που μας έφερε στην σημερινή μας κατάντια;

Θα συνεχιστεί ως επιδότηση του κρατισμού του ζούμε και θα ζούμε (αναξάρτητα από την δήθεν ιδεολογία που δηλώνουμε) και θα επανέλθουμε στα γνωστά . Αυτά που ζήσαμε και πριν 25 χρόνια.  

Στα μισά της 50χρονης παρέμβασης της πολιτικής στην οικονομία (πάντα με πρόσχημα τον ψευτοσοσιαλισμό -για να μείνει κλειστή και να  εξυπηρετεί  και κομματικές ανάγκες-)στην οποία είχαμε(για πρώτη φορά) την ευκαιρία να δούμε την κατάντια μας και ίσως να αλλάζαμε πορεία.

Το 1999-2000 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή  άνοιξε τον πρώτο φάκελο με τις διαχειρίσεις επιδοτήσεων από πόρους  για την αγροτική και την κτηνοτροφική μας οικονομία.

Τα ίδια και τότε. Παρατυπίες και πολλά παρατράγουδα... Η πορεία μας προς τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου δεν μας είπε τίποτε.

".. τα κάνουν και άλλοι στη Ε.Ε ήταν η πολιτική μας δικαιολογία και στον λαό. Γιατί πρέπει εμείς να είμαστε τα καλά παιδιά…" ήταν τα λόγια της πολιτικής που ήδη χόρευε για τα καλά στην πλάτη της οικονομίας.

Οι ίδιες πολιτικές ανοησίες και όταν κρατούσαμε κλειστή την αγορά καυσίμων με ελεύθερο το λαθρεμπόριο και πορευόμαστε προς το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου και στο κόψιμο και των γεωργικών επιδοτήσεων…

Τα κρύβαμε και τότε από τον λαό χαρακτηρίζοντας την Κομισιόν εκτελεστικό όργανο των κουτόφραγκων.  

Αλλά η οικονομία μας βέβαια έμεινε κλειστή. Κλειστή παντού.

Και για επιδοτήσεις τα λεφτά της περιφερειακής ανάπτυξης από την Ε.Ε.( από τις τσέπες των ευρωπαίων φορολογούμενων) όπως μας εξηγούσε το κάθε κόμμα που κυβερνούσε τότε στο βαλκανικό Ελλαδιστάν.

Εισηγήσεις από το κόμμα της κάθε κυβέρνησης Και την οικονομία να δέχεται την παρέμβαση της πολιτικής από την νομενκλατούρα της. Εισηγητές από κόμματα και κομματικούς των υπουργείων.

Το ξέραμε λοιπόν από το 2000 ότι θα καταλήξουμε εδώ που καταλήξαμε σήμερα. Ότι η κατάντια της επιδοματικής πολιτικής θα φέρει και την αποεπένδυση και την αποβιομηχάνιση.

Και την έφεραν. Αλλά εμείς  εκεί.. Έλεγχος της οικονομίας από την πολιτική. Επιδοτήσεις και κουπόνια.  


Με τί λεφτά. Με αυτά που βρίσκαμε από πόρους της Ε.Ε. από όλα τα προγράμματά της ανεξάρτητα από τον σκοπό και τον στόχο τους

Αρκεί να ...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικη ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΑ: Μεγαλώνουμε το κράτος και πουλάμε κρατικά σπίτια!

 

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ

 Κρατικός εργολάβος με μορφή κρατικού οργανισμού θα πουλήσει 10.000 κρατικά σπίτια και 1.000 κρατικά κτίρια και οικόπεδα. Αυτό κι αν είναι ανάπτυξη!


Τι να προσέξουμε στη μεγάλη είδηση της επικαιρότητας (που έκανε όλες τις τριτοκοσμικές χώρες να μας ζηλεύουν και να ψάχνουν πώς να βρουν τρόπο να μας αντιγράψουν);

Να προσέξουμε ότι το κράτος θα ρίξει στην αγορά τα 10.000 κρατικά του ακίνητα (που πήρε από τον κοσμάκη επειδή δεν πλήρωσε τους φόρους και τις εισφορές του έγκαιρα) με σκοπό να κατεβάσει τις τιμές στην αγορά ακινήτων (λέει) ή ότι αυτό θα το κάνει ένας νέος κρατικός οργανισμός;

Ένας νέος κρατικός οργανισμός (πέρασε στα ψιλά και δεν προσέχθηκε) που θα τον συστήσουμε μέσα στο 2025 ή το 2026 (κοντά στις εκλογές) και θα αρχίσουμε τους διορισμούς κάποιων εκατοντάδων "δικών μας παιδιών”...

Γιατί δεν είναι δυνατόν ο νέος κρατικός οργανισμός να μη έχει παραρτήματα στη Θεσσαλονίκη (που είναι και συμπρωτεύουσα), στη Λάρισα, στον Βόλο, στη Λαμία ή στην Κρήτη — που πρέπει να την κρατήσουμε στα μπλε χρώματα...

Δηλαδή (θα μου πείτε ίσως), από την τεράστια αυτή είδηση ότι το κράτος ρίχνει στην αγορά τα ακίνητά του, εσύ και η στήλη σου κολλήσατε... στην ίδρυση του νέου κρατικού οργανισμού - εργολάβου, πωλητή των κρατικών μας ακινήτων;

Βεβαίως. Και ο λόγος είναι ιδιαίτερα γνωστός για όσους παρακολουθούν την 50χρονη παρέμβαση της πολιτικής στην οικονομία. Γνωστός — και τον έχουμε πληρώσει (δυστυχώς αδιαμαρτύρητα) όλοι μας.

Οι κρατικοί μας οργανισμοί στήνονται με τσουβάλια λεφτά από τη δική μας τσέπη και από τους απαράδεκτους φόρους που μας φορτώνουν οι πάντες.

Αλλά ας δούμε (κατά τη γνώμη μας) τι θα ακολουθήσει και με ποια σειρά θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Η πρώτη κίνηση θα είναι η σύσταση του οργανισμού, γιατί αν δεν τον στήσουμε (έτσι θα μας πουν), πώς θα ξεκινήσουν οι πωλήσεις των κρατικών ακινήτων, των κρατικών οικοπέδων και χωραφιών;

Η δεύτερη κίνηση θα είναι οι διορισμοί στο κράτος των ειδικών στις πωλήσεις... Θα τα κανονίσουν τα κόμματα (όλα τα κόμματα), και ας μη φαίνεται καθαρά πώς θα υποδείξουν τους διορισμούς...

Η τρίτη κίνηση (αυτή θα έρθει μετά τις εκλογές — γιατί πριν θα έχουμε τους διορισμούς...) θα είναι η μελέτη προβληματισμού για τον μηχανισμό της καλύτερης λειτουργίας του οργανισμού. Γιατί αυτό; 

Το πιθανότερο θα είναι να διαπιστωθεί ότι οι τιμές των κρατικών ακινήτων είτε δεν θα "περπατάνε” στην αγορά, όπως πιστεύαμε, είτε τελικά δεν θα "χαλάνε” τις άλλες τιμές — αυτές της ελεύθερης αγοράς. Και άρα θα έχουμε πρόβλημα...

Η τέταρτη κίνηση θα είναι ο προγραμματισμός πώλησης όλων των κτιρίων της παλαιάς ιστορικής ελληνικής βιομηχανίας, την οποία και δεν θέλουμε να θυμόμαστε. Άλλο τώρα αν συμβαίνει το ίδιο και με τη σημερινή βιομηχανία, μιας και (όπως δείχνει και το ενεργειακό) δεν θέλουμε ούτε νέα εκβιομηχάνιση, ούτε βιομηχανία (με κάθε μορφή) στον τόπο μας. Το δείχνουμε αυτό κάθε χρόνο εδώ και 30-40 χρόνια.

Και η πέμπτη και τελευταία μας κίνηση (πάντα μετά τις εκλογές του 2027 και τη συγκρότηση κυβέρνησης ή και συγκυβέρνησης): η ένταξη και...

 

NoυΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΟ-ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Η "επιθεώρηση" με την μονιμότητα των κρατικών υπαλλήλων μόλις ανέβηκε...

Του Γιώργου Κράλογλου

Θα χάσουν τα κόμματα 1.200.000 πελατειακό δυναμικό σε ψήφους (επί 5 καθένας) για να μας πουν τι; 

 Ότι με την άρση μονιμότητας φεύγει και ο κρατισμός;  

Και τι να κάνουμε δηλαδή, θα μου πείτε και πολύ σωστά. Να αφήσουμε την μονιμότητα;

Ούτε να το σκεφτόμαστε, είναι η απάντησή μας. Και μπράβο στην κυβέρνηση που το ξεκίνησε.

Η μια κάποια ανησυχία μας... (προς τούτο και η "γκρίνια" μας)  είναι για το "πολιτικό σήριαλ"  που ξεκίνησε για τα καλά. Όπως όλα δείχνουν μάλιστα θα κρατήσει (επίσης καλά) το 2026 και ιδίως το προεκλογικό 2027.

Γιατί ναι μεν, πολιτικά, η κυβέρνηση θα καταγράψει κέρδος  (φάνηκε ήδη από την προβολή της πρωτοβουλίας της) αλλά μένει σε εκκρεμότητα ένα κεντρικό και κρίσιμο ερώτημα.

Με ποια βασική "σημαία" θα κατέβει η κυβέρνηση στην εκλογές; Ειδικά τώρα που θέλει να διεκδικήσει (για ακόμη μια φορά) την αυτοδυναμία της;

Με λαϊκίστικη σημαία (έστω και αν βασίζεται στις υποχρεώσεις της για μεταρρυθμίσεις) ή με σημαία ουσίας, όπως θα ήταν αυτή που συνδέεται με την οικονομία και τις κατευθύνσεις και προς την κοινωνία;

Αισθανόμαστε την ανάγκη να το πούμε αυτό γιατί μας έχουν φοβίσει δύο πράγματα στο πολιτικό μας παρελθόν, τον μισό αιώνα της μεταπολίτευσης μας.

Το πρώτο είναι ο απίθανης έκτασης κρατισμός με τις εντελώς αδικαιολόγητες κρατικοποιήσεις που υποχρεωθήκαμε όλοι μας να πληρώσουμε (από τους φόρους μας) αυξάνοντας και το χρέος και τα δανεικά μας.

Και το δεύτερο ο 50χρονος ψευτοσοσιαλισμός που κάλυψε τον κρατισμό, τριπλασίασε το κράτος και γέμισε τον κορβανά μας με άχρηστους Οργανισμούς, κρατικές εταιρείες και υπεράριθμο προσωπικό (οι δανειστές και η Κομισιόν μας τα λένε κάθε λίγο).

Πρόκειται για τη διαχρονική επέκταση του κράτους τέρατος, που έστησαν κόμματα και κυβερνήσεις για να εξασφαλίσουν προσλήψεις και να στηρίξουν την ανεξέλεγκτη διάσταση του.

Κρατισμός χωρίς κέρδος (συμπεριλαμβανομένων και των προβληματικών ιδιωτικών που εξαγοράστηκαν-ΟΑΕ-) που υπονόμευσε "ανταγωνιστικά" και την ιδιωτική οικονομία και  μας χρεοκόπησε σε 35 χρόνια!!  

Οι 1.200.000 κρατικοί υπάλληλοι (τόσοι και περισσότεροι είναι αν μετρηθούν σωστά οι διορισμένοι στον ευρύτερο κρατικό μας τομέα -με εξαίρεση βεβαίως τους μόνιμους του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας-) ήταν (στην πλειοψηφία) αυτό που κατάφεραν από τη μια ο κομματισμός και από την άλλη οι έντονες πελατειακές σχέσεις των κομμάτων τόσο με τον κρατισμό όσο και με τους κρατικούς υπαλλήλους.

Και πάμε πάλι στις προεκλογικές "σημαίες" που θα επιλεγούν το 2026-2027 καθώς (εκτός των κρατικών υπαλλήλων και την στάση κυβερνήσεων και κομμάτων απέναντί τους) έχουμε τους πάνω από 500.000 άνεργους του ιδιωτικού τομέα, τους 750.000 (ίσως και περισσότερους) μετανάστες που όπως λέμε (πολιτικά και μόνο πολιτικά) νοιαζόμαστε να τους φέρουμε στην πατρίδα ξανά.

Την 35ετία του κρατισμού είχαμε εντονότατη αποβιομηχάνιση σε όλη την Ελλάδα με τριπλασιασμό της μετανάστευσης των νέων μας από την χρεοκοπία του 2008 (που αποδεχθήκαμε μετά από δύο χρόνια, το 2010).

Ταυτόχρονα είχαμε αποεπένδυση ακόμη και στον τουρισμό (σε σχέση με την κίνηση και τις ανάγκες του) που λόγω ανυπαρξίας προόδου στην παραγωγή και στις επενδύσεις τον καθιερώσαμε ως πρώτο πυλώνα της οικονομίας.

Οι δε δήθεν αναπτυξιακοί νόμοι (διαφόρων μορφών), από το 1980 ως και το 2020. δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα γιατί αφορούσαν μόνο κρατική επιδότηση και κρατικά χαρτζιλίκια.. που κανείς (ξένος ή ντόπιος επιχειρηματίας) δεν εμπιστεύεται στον τόπο μας.

Θα είναι λοιπόν η οικονομία και οι επενδύσεις με σοβαρές και ιδίως μακροπρόθεσμες προσλήψεις οι προεκλογικές "σημαίες" του 2026-2027 ή θα γεμίσει την επικαιρότητα το...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Η "συνταγή" μαύρα λεφτά εργασίας και κρατικά χαρτζιλίκια συνεχίζεται

 Του Γιώργου Κράλογλου

Ποιος θα δώσει τους μισθούς που ονειρεύεται η κυβέρνηση.
Οι μικροί, οι μεσαίοι ή οι επενδυτές που ούτε "ήλθαν” ούτε διακρίνονται στον ορίζοντα;   

Λεφτά δεν υπάρχουν και ας το καταλάβουμε.  

Θέλετε και μια τρανταχτή απόδειξη;

Το ίδιο το κράτος έχει φορέσει "φέσια” πάνω από 3,5 δισ. ευρώ σε επιχειρήσεις και προμηθευτές του, οι οποίοι και είναι σε απόγνωση, καθώς δεν έχουν σημάδια έγκαιρης εξόφλησης  

Υποχρεώσεις τους κράτους σε επιστροφές φόρων και προμήθειες (υγεία κυρίως, αλλά και παιδεία) που, λίγα χρόνια πριν (που άρχισαν κάπως να πλρώνονται...) ήταν κοντά στα 15 δισ. ευρώ. Η ουρά τους όμως (3,5 δισ. και πάνω) φουντώνει ξανά…

Πόσο άδικο έχουν λοιπόν οι  μικροί και πολύ μικροί (που πλησιάζουν το 100% της παραγωγής) να επιμένουν ότι λεφτά δεν υπάρχουν και ότι η έλλειψη ρευστότητας είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της αγοράς.

Δεν έχουν καθόλου άδικο. Γι’ αυτό και από τον χώρο αυτό θα ξεκινήσει το μέγα εργασιακό πρόβλημα αν η κυβέρνηση δεν καταλάβει ότι με τα απίθανες κρατήσεις που απαιτεί το κράτος στους μισθούς, η αδήλωτη και η μαύρη εργασία θα είναι το μοναδικό εργαλείο να διορθώνει συνεχώς την κατάσταση.

Οι συμφωνίες στην αδήλωτη εργασία (που ούτε έχει μειωθεί ούτε θα την δούμε να αφανίζεται από τον δήθεν φόβο των προστίμων) θα αποτελούν την βάση της απασχόλησης με κρατικά χαρτζιλίκια να προστίθενται (από τον υποτιθέμενο άνεργο) και να φτιάχνουν "άριστο” μαύρο μηνιάτικο έξω  από τα "θολά νερά” της όποιας στατιστικής.

Σε δύο μήνες μάλιστα στον "χορό” μπαίνει και ο τουρισμός.Σε όλο εκείνο το μέρος της απασχόλησης που είναι γνωστό ως  "τόσα τα μαύρα και τόσα τα άλλα από τα επιδόματα της κυβέρνησης”.

Και πάμε στις μεσαίες και μεγάλες (ας τις πούμε...) βιομηχανικές και άλλες μονάδες του 15-20% που δίνουν μισθούς σύμφωνα με τον κατώτατο  και τις ειδικές συμφωνίες. Είναι λάθος να νομίζουμε ότι και εδώ δεν  κανονίζουν τα δώρα (όπου υπάρχουν δώρα) και τα επιδόματα με τρόπο που "εξυπηρετεί” και τις δύο πλευρές.  

Συμφωνίες για να ξεπεράσουν τα κρατικά χαράτσια (εισφορών, φόρων) που θα κρατήσουν καλά... ως το καλοκαίρι 2027 (και θα  δει τι θα κάνει η άλλη κυβέρνηση).

Η σημερινή πάντως δεν θα  βρει λύση. Την βολεύουν άλλωστε τα κρατικά χαρτζιλίκια. Οπότε γιατί να χαλάσει τη "σούπα” στα  κρατικά χαράτσια...  

Και ποια είναι η λύση;

Κατά τη γνώμη μας, πραγματικό άνοιγμα της κλειστής οικονομίας μας για να έλθουν οι επενδυτές  που να είναι  αποφασισμένοι να στήσουν την βάση τους προς ΕΕ στην Ελλάδα (ό,τι δηλαδή κάνουν και στην Τουρκία).

Επενδυτές όμως με τους οποίους θα διαπραγματευθείς και ανθρώπινους μισθούς ώστε να κρατηθούν οι 30ρηδες μας και από τη μετανάστευση.

Επενδυτές που κατευθύνονται  σήμερα στην Ανατολική Ευρώπη. Η οποία ναι μεν δεν διακρίνεται για το μισθολόγιο της, αλλά δεν μπορείς να παραγνωρίσεις την  αυξητική πορεία σε άντληση κεφαλαίων και σοβαρών  πολυεθνικών (πολύ γνωστών για την επενδυτική τους μανία σε χώρες του Νότου, εντός και εκτός ΕΕ).

Επενδύσεις  για να αλλάξουν και τη μιζέρια και το εργασιακό μας και για τις οποίες όχι μόνο υστερούμε (για 3-4 δεκαετίες), αλλά δεν καταφέραμε να τους δώσουμε κάποια θέση στον οικονομικό μας ορίζοντα παρά τα όποια (παρηγορητικά) λόγια και τις στατιστικές της κυβέρνησης προς την κοινή γνώμη.

Μέχρι τότε...

 

ΝοΔο-γαλαζαίικο ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: "Πιερρακάκη δώσ' τα όλα"

 

Τoυ Γιώργου Κράλογλου

Στημένη για 35 χρόνια (από το 1989) η πολιτική παγίδα του "Τσοβόλα δώσ' τα όλα” βάζει και τη σημερινή κυβέρνηση σε δοκιμασία, μετά τον ανασχηματισμό.

Θα μοιράσουμε ό,τι μένει στον κορβανά μαζί με ό,τι συνδυάσουμε από τα υπόλοιπα 18 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης και εκείνα που βγήκαν από το φοροκυνηγητό ή τα 20-22 δισ. (τα τελευταία που μας μένουν ως το 2027 αλλά και μετά) ή θα τα εντάξουμε σε ένα πρόγραμμα ουσίας (το μοναδικό όλης της 6ετίας της σημερινής κυβέρνησης) για τολμηρές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία που θα φέρουν επενδύσεις με θέσεις εργασίας και ανθρώπινες αμοιβές για τα εισοδήματα των εργαζόμενων;

Μέγα το ερώτημα αλλά μάλλον αναπάντητο και μετά τον ανασχηματισμό αφού, όπως φάνηκε, τέθηκε (κεντρικό ζήτημα) και στην "επίσημη πρώτη” της κυβέρνησης στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Για να είμαστε αντικειμενικοί να συμφωνήσουμε ότι το στίγμα για πολιτική μεταρρυθμίσεων διαγράφηκε. Άφησε όμως  "θολές εικόνες” για τη διανομή τόσο των υπολοίπων (18 δισ. ευρώ) του Ταμείου όσο και για τα "κέρδη” (2 δισ.)  από το κυνήγι ελεύθερων επαγγελματιών (κυρίως) κατά την κυβερνητική "εκστρατεία” της φοροδιαφυγής (με εμφανέστατες υπερβολές όπως πάντα...)

Τι θέλουμε να πούμε σημειώνοντας "θολές εικόνες” των μεταρρυθμίσεων που εννοεί η κυβέρνηση.

Είναι κάποιες μάλλον ασαφείς εγγραφές στη λίστα χρηματοδότησης με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης που όμως έχουν προκύψει σαφέστατα από την πολιτική βούληση που ως τώρα δείχνει όχι μόνο να σχεδιάζει, αλλά και να διαφημίζει ως πρόγραμμά της η κυβέρνηση.

Για παράδειγμα, ένας από τους στόχους που έχουν χαρακτηρισθεί και έχουν ενταχθεί στις υπό χρηματοδότηση μεταρρυθμίσεις είναι και η αναμόρφωση των μηχανισμών για επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης. Παράλληλα και η συγκρότηση και λειτουργία ενός (άγνωστου για τη χώρα μέχρι στιγμής...) συστήματος  δικαστικής αστυνομίας;

Και να το πρώτο ερώτημα που προκύπτει, Περιμέναμε δηλαδή τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης για να αφανίσουμε τα απαράδεκτα φαινόμενα απονομής δικαιοσύνης, ακόμη και απλές πολεοδομικές παραβάσεις, στα 7-10 χρόνια;

Για ρωτήστε τις βιομηχανικές, τις βιοτεχνικές και ιδίως τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις τι τράβηξαν από προσφυγές ακόμη και από μια ομάδα 5 αργόσχολων που το γλεντούσαν με τις κόντρες τους σε ό,τι νέο κτίριο έβλεπαν στην περιοχή τους...;

Πάμε και σε δεύτερο παράδειγμα. Θα αντλήσουμε πόρους και από το Ταμείο Ανάκαμψης για να ολοκληρώσουμε (λέει) και τον χωροταξικό σχεδιασμό σε όλη την Ελλάδα, την πολεοδομία μας και όλων των άλλων συναφών (με χωροταξικά και πολεοδομικά) υποχρεώσεων της Πολιτείας μας προς τους πολίτες της, αλλά και προς τις επιχειρήσεις στις οποίες στηρίζουμε την οικονομία.

Περιμέναμε δηλαδή και εδώ την κρίση της πανδημίας (από την οποία να προκύψει η ανάγκη του Ταμείου Ανάκαμψης της ΕΕ) για να ολοκληρώσουμε τα χωροταξικά και τα πολεοδομικά μας ως χώρα;

Και αντί για επενδύσεις (με σοβαρές θέσεις εργασίας και αμοιβές) θα δώσουμε τους πόρους για την υποτιθέμενη ανάκαμψη και ανάπτυξή μας για να τακτοποιηθούν σοβαρά θέματα μεν, αλλά τα οποία έπρεπε ήδη να έχουμε τακτοποιήσει; Ας πούμε πριν 70 χρόνια, για να μην πάμε και πάρα πέρα;

Είναι λοιπόν ή δεν είναι να ανησυχεί κανείς για…

 

NoυΔο-γαλαζαίικο ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Μέχρι πού θα μας σύρει το τρένο των Τεμπών;

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Πόσο θα  πληρώσουμε και το πολιτικό κόστος για το τρένο των Τεμπών;

Θα το δούμε όταν μοιραστούν όσα θα μοιραστούν για να ισορροπήσει… η κατάσταση.

Τα λέμε ωμά και άκομψα ίσως, αλλά δυστυχώς αυτά δείχνουν τα κάποια σημάδια για τη συγκέντρωση από εδώ και από εκεί ό,τι πόρων μπορούν να θεωρηθούν "διαθέσιμοι" (είτε για κουπόνια είτε για ενισχύσεις των νοικοκυριών).

Πόροι προς διανομή (ως σανός...) με τρόπο  που θα συζητηθούν  θετικά στην κοινή γνώμη. Και στόχο να κάνουν τη λαϊκή αντίληψη να ξεπεράσει τα όσα βαρύνουν την κυβέρνηση από λάθη και λανθασμένους χειρισμούς σε θέματα όπως η περίπτωση με τα τρένα των Τεμπών.

Συνηθισμένα πράγματα θα μου πείτε. Γνωστά τα πολιτικά τερτίπια για να ξεπερασθούν επικίνδυνες καταστάσεις πολιτικού κόστους...

Φέρνουμε ένα νέο διαχειριστή-υπουργό στον οικονομικό κορβανά (ανασχηματισμός...) και ανάμεσα στα άλλα ζητάμε να βάλει σε άμεση  προτεραιότητα την "αναδιανομή κρατικών "κουπονιών" όπως και άλλων  ενισχύσεων από εκείνα τα κονδύλια που υποτίθεται ότι τα προορίζαμε για την ενίσχυση της προσπάθειας της ιδιωτικής οικονομίας στην ανάπτυξη.

Έχουμε ήδη αναφερθεί από τη στήλη για την αλλαγή στόχων, σκοπών και πορείας των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης, με μεταβολές της λίστας διανομής των συγκεκριμένων Κοινοτικών πόρων. Αλλαγή στόχων με επιλογές άσχετες προς την κεντρική κατεύθυνση. Και εδώ μιλάμε για 36 δισ. που βεβαίως και θα ήταν σωτήρια κεφάλαια αν όντως εννοούσαμε ότι ο σκοπός μας είναι οι επενδύσεις και μόνο οι επενδύσεις. Αυτές βεβαίως που μοιράζουν και δουλειές και μισθούς στους μισθωτούς της χώρας.  

Το συγκεκριμένο όμως "αναπτυξιακό τρένο", ας το πούμε, παρασύρεται τώρα από το τρένο των Τεμπών και το συσσωρευμένο πολιτικό κόστος, με αρνητικά αποτελέσματα σε βάρος της αρχικής διαδρομής, αφού οδηγείται σε αλλαγή πορείας με στόχο να μοιρασθούν τα κρατικά "χαρτζιλίκια" σε  κάθε πικραμένο πολίτη που τυχόν απαντά  στις δημοσκοπήσεις "δεν έχω αποφασίσει ακόμη" όταν τον ρωτούν ποιο κόμμα θα ψηφίσει στις  επόμενες εκλογές.

Στις ίδιες "ράγες" δρομολογείται και ένα άλλο "τρένο".

Εκείνο που θα μεταφέρει τις (πάνω από 2 δισ.) εισπράξεις από το φορολογικό κυνήγι (κυρίως των ελεύθερων επαγγελματιών) και η κυβέρνηση τις έχει μόνο προς διανομή σε άλλους φορολογούμενους. Όσους ανταποκρίνονται σε κριτήρια που θα συντηρούν τον λαϊκισμό στο προφίλ της κυβέρνησης εν όψει των εκλογών του 2027.

Στο ίδιο χώρο (τον λαϊκίστικο και των νοικοκυριών) θα πάνε και άλλοι πόροι που εξασφαλίστηκαν από την Κομισιόν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά δεν έγιναν αποδεκτοί από επιχειρηματικές τάξεις γιατί η προϋπόθεση να αξιοποιηθούν ήταν και η παράλληλη με υποχρεωτικές δανειοδοτήσεις συμμετοχή στο σχέδιο ιδιωτικών κεφαλαίων του ενδιαφερόμενου.

Για να καταλήγουμε.

Ό,τι είδαμε, είδαμε σε σχεδιασμούς (στα λόγια και στον πίνακα) από τη διάθεση κονδυλίων με στόχο την εξασφάλιση της πολυπόθητης οικονομικής μας ανάπτυξης.

Το δε "δια ταύτα" είναι ότι…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Είναι ανάπτυξη η αλλαγή του θερμοσίφωνα;

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Μας μένουν τα 15 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης και τέρμα.

Άλλα λεφτά δεν υπάρχουν.

Θα τα δώσουμε και σε ανακαινίσεις και σε αλλαγή του θερμοσίφωνα...; 

Πήραμε βοήθεια από την ΕΕ 36 δισ. ευρώ να φέρουμε (λέει) ανάκαμψη και όσο γίνεται μια κάποια ανάπτυξη, μετά τα όσα περάσαμε από δύο κρίσεις στην ενέργεια και τη διαχρονική της πανδημίας.

Να είναι καλά η ΕΕ που μας εμπιστεύθηκε αλλά και η Κομισιόν που έδειξε το καλό της πρόσωπο και συνεργάστηκε μαζί μας για να βάλουμε ήδη τα μισά στα Ταμεία μας.

Πήραμε δηλαδή (ας είμαστε και εμείς καλά...) τα 18 δισ. και ετοιμαζόμαστε (για το καλοκαίρι που μας έρχεται) να εισπράξουμε άλλα 5 δισ. πράγμα που σημαίνει ότι δουλέψαμε καλά (μπράβο μας).

Αυτό σημαίνει ότι θα βάλουμε το 2025 στον κορβανά μας πάνω από 20 δισ. ευρώ και τα τελευταία 10-12 δισ. που θα μας μείνουν θα πρέπει να τα πάρει η κυβέρνηση πριν τις εκλογές γιατί η ΕΕ θα μας κουνάει το μαντήλι... πριν το καλοκαίρι του 2026...

Οπότε ό,τι πήραμε-πήραμε και θα υποκλινόμαστε στις Βρυξέλλες αν μεταφέρουμε στην ώρα τους και τα 36 δισ. ευρώ πριν να κλείσει το Ταμείο για πάντα. Και ας το προσέξουμε αυτό. Γιατί η υπόθεση ΤΑΑ δεν είναι παίξε γέλασε...

Δεν κάνουμε "ταμειακή ανάλυση” των 36 δισ. ευρώ (ενισχύσεων και άτοκων δανεικών) της ΕΕ.

Απλά αποτυπώνουμε με κάποιο τρόπο τις κάποιες (έντονες πάντως) ανησυχίες μας αν οι μοναδικοί αυτοί πόροι (που μας εξασφάλισαν οι Βρυξέλλες για την ανάκαμψη μας μετά τις κρίσεις) πήγαν εκεί που υποσχεθήκαμε.

Αν, με λίγα λόγια, πήγαν σε επενδύσεις που θα βοηθούσαν να κινηθεί και επενδυτικά η οικονομία μας, ναι μεν βάσει σχεδίων και πρωτοβουλιών του κράτους, αλλά σε μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Την ανάπτυξη που ήδη θα έχουμε προσδιορίσει γνωρίζοντας βεβαίως τις δυνατότητές μας.

Και το σημειώνουμε αυτό γιατί κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει -και πολύ περισσότερο να αποδείξει- ότι όντως τα 18 δισ. ευρώ του ΤΑΑ ήταν μοχλός για ανακίνηση του ρυθμού των επενδύσεων εκείνων που έχει ανάγκη η οικονομία μας να καλύψει όχι μόνο το κενό της, αλλά και το κενό στη δική μας συμμετοχή στην οποιαδήποτε ανταπόκριση προσκλήσεών μας για επενδυτικά προγράμματα τόσο από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα  όσο και τη διεθνή αγορά.

Κανείς και σε κανένα τομέα της οικονομίας (παραγωγή, βιομηχανία αλλά και τουρισμό) δεν έχει μείνει με την αίσθηση ότι τελικά τα 36 δισ. του ΤΑΑ (σε συνδυασμό με τα 20 δισ. του τελευταίου ΕΣΠΑ) δηλαδή τα τελευταία μας 55-57 δισ. ευρώ μάς έφεραν στον δρόμο από τον οποίο θα ξεκινούσε το νέο μοντέλο της οικονομίας. Το λεγόμενο παραγωγικό μοντέλο...     

Από τα ακούσματα που έχουμε από την αγορά μας μόνο ειρωνικά σχόλια εισπράξαμε στην ερώτησή "πόσο ενίσχυσε την προώθηση επενδύσεων το ΤΑΑ με τα 18 δισ. ευρώ (μέχρι σήμερα) και τι περιμένετε να συμβεί στη συνέχεια;”

Αν νομίζετε (μας είπαν) ότι ανάπτυξη είναι η ένταξη στο ΤΑΑ  και τα σοβατίσματα στις οικοδομές που ανακαινίζονται για να μειώσουν τη θέρμανση ώστε να λύσουμε και το ενεργειακό... ή οι αλλαγές μέχρι και του  ηλιακού ή του άλλου θερμοσίφωνα στα σπίτια για την εξοικονόμηση ενέργειας... μαζί με άλλες απίθανες χρηματοδοτήσεις που περισσότερο θύμιζαν τη γνωστή μικροπολιτική τακτική με τα λεφτά της ΕΕ (ΜΟΠ, πακέτα Ντελόρ, και άλλα) τότε…

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΚΗΦΗΝΑΡΑΔΙΚΟ: Ψάρεμα στα βαθιά... για κρατικούς υπαλλήλους

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Δολώματα από αριστερά η επαναφορά 13ου και 14ου μισθού (που χάθηκε  επί σοσιαλισμού). Και από δεξιά η "τακτοποίηση" άνεργων 50ρηδων στο κράτος.

Θέλετε και λεπτομέρειες;

Ας ξεκινήσουμε από τον 13ο και 14ο κρατικό μισθό (χάθηκε μερικώς από τον ψευτοσοσιαλισμό μας και ολικώς στην συνέχεια με την συνεργασία των σοσιαλιστών και των άλλων).

Το θέμα το κινεί η αριστερή αντιπολίτευση σε "σκυταλοδρομία" που ξεκίνησε από τη Δευτέρα με αίτημα (από τη μια πλευρά) τη λύση εδώ και τώρα.

Στον άλλο "διάδρομο"  η δήθεν σοσιαλιστική πλευρά  με μεθοδικότητα και ηπιότερους αλαλαγμούς. 

Η δεξιά δεν τρέχει στον "αγώνα". Μαζί  με την κυβέρνηση δεν αντιδρούν. Αφήνουν τους άλλους να λένε ό,τι λένε...

Η ιστορία θα έχει γέλιο στη συνέχεια γιατί ποιος είναι αυτός που τολμάει να ανοίξει τον φάκελο (όσο κρατιστής κι αν είναι...), όπως λένε και αυτοί (εντός και εκτός της κυβέρνησης) που μπορούν να κάνουν  προβλέψεις και να πέφτουν μέσα.

Λένε λοιπόν ότι το θέμα θα ξεχαστεί, γιατί  έτσι και συνεχίσουμε να βάζουμε τους κρατικούς υπαλλήλους μπροστά από τις άλλες παθογένειες της οικονομίας, ζήτω που καήκαμε…

Και πολύ περισσότερο στις Βρυξέλλες, από τις οποίες δεν θα αργήσουμε να  ζητήσουμε και Νο2 Ταμείο Ανάκαμψης, μιας και τα υπόλοιπα αυτού που τρέχει (κάπου 18 δισ. ευρώ) δεν θα μας σώσουν. Και άλλα λεφτά δεν θα υπάρξουν ως το 2030, με την βραδυκίνητη ΕΕ. Μετά βλέπουμε…

Ο δεύτερος λόγος (που θα κάνει να ξεχαστεί η υπόθεση των κρατικών υπαλλήλων και των δώρων τους που κόπηκαν στη χρεοκοπία) είναι ότι  την κυβέρνηση δεν τη βολεύει. Και ας έχει πελατειακό δυναμικό κάποιων διαστάσεων στον χώρο του κρατισμού, το οποίο και καλλιεργεί.

Θα δώσει όμως τη δική της απάντηση, μιας και ως κομματικοί πελάτες οι κρατικοί υπάλληλοι δεν είναι για να αγνοούνται  πολιτικά και κομματικά.

Με αφορμή λοιπόν ερώτηση που έγινε από δεκανίκια των κομμάτων εξουσίας σχετικά με την ανεργία σε μεγάλο αριθμό από εκείνους που θέλουν έως 2-3 χρόνια να βγουν στη σύνταξη, η κυβέρνηση δεν έχασε την ευκαιρία να μπει στο παιχνίδι. Στο παιχνίδι που στοχεύει την "αλίευση" και κομματικών πελατών από τον υπερπληθυσμό των κρατικών υπαλλήλων.

Μας πληροφόρησε λοιπόν πως ετοιμάζει επέκταση  προγράμματος της για την απασχόληση ανέργων ηλικίας 55 ετών και άνω. Απασχόληση βέβαια σε φορείς του κρατικού τομέα (!!).

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 16.745 άτομα, ενώ συνολικά, οι ωφελούμενοι είναι 27.000. Ετοιμάζεται επίσης και άλλη "πόρτα" που θα ανοίξει  ακόμη  17.000 θέσεις στο κράτος, πάντα για την ηλικιακή ομάδα των 50-55 ετών.

Καλώς να ορίσουν λοιπόν στο κράτος (κεντρική κυβέρνηση, οργανισμοί, κρατικές επιχειρήσεις, ΔΕΚΟ και  αυτοδιοίκηση) οι 50.000 νέοι κρατικοί υπάλληλοι που επιδιώκει η κυβέρνηση.

Η απορία μας όμως είναι η εξής:

Τι θα συμβεί με τις 50.000 θέσεις των νέων κρατικών υπαλλήλων που θα εξασφαλίσει (αν εξασφαλίσει φυσικά) η κυβέρνηση, όταν στα 3-4 χρόνια συνταξιοδοτηθούν (στην ηλικία που είναι);

Θα τις κλείσουμε και θα τις ακυρώσουμε, όταν και τα νούμερα ανάπτυξης που δεν θα ξεπερνούν το 1%-1,5% (όπως προβλέπεται για μετά το 2026) δεν θα μας επιτρέπουν τέτοιες κρατικές σπατάλες;

Και αν τις ακυρώσουμε, οι κομματικοί πελάτες των κυβερνήσεων (μετά το 2027) πού θα πάνε, αν δεν χωθούν στο κράτος;

Μήπως πάνε στις θέσεις των επενδύσεων που (όπως θέλει να μας πείσει η κυβέρνηση) αυξάνονται συνεχώς,αλλά όπως διαπιστώνει και η ΤτΕ, πρόκειται για επενδύσεις κατά 95%  σε  χρηματοοικονομικά προϊόντα και Real Estate, ενώ οι λεγόμενες παραγωγικές είναι  πολύ μικρό ποσοστό του συνόλου;

Τι κάνουν λοιπόν η αντιπολίτευση και η κυβέρνηση;

Μήπως…

NoυΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Δώστε μας λεφτά να φτιάξουμε νέο κράτος...

 

Tου Γιώργου Κράλογλου

Αδύνατον να πιστέψεις ότι η Ελλάδα δεν είναι τριτοκοσμική αν διαβάσεις τις μεταρρυθμίσεις που δηλώνει ότι θα κάνει με λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης.

Για να πάμε σε ανάκαμψη, λέμε (αν διαβάσουμε προσεκτικά ανάμεσα στις γραμμές...της λίστας των μεταρρυθμίσεων - "Η λίστα των 240 μεταρρυθμίσεων του Ταμείου Ανάκαμψης"    σκοπός μας είναι να ξεκινήσουμε ξαναχτίζοντας το κράτος σε νέες βάσεις.

Και εκεί βλέπεις ότι  θα ανασυγκροτήσουμε και τον ΟΣΕ (το λέμε αυτό  -ανάμεσα σε άλλα- ίσως για να είμαστε πειστικοί) καθώς αποτύχαμε στους κρατικούς σιδηρόδρομους και προς τούτο η πρώτη μας δουλειά θα είναι να βρούμε τους κατάλληλους, με διεθνή διαγωνισμό.

Δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει για τον στόχο αυτό. Αλλά όταν τον οργανώνει και το συντονίζει το ίδιο κράτος με την ίδια νοοτροπία (που τον κατέστρεψε), τι να πεις...

Δώστε μας λοιπόν ότι μένει από τα 36 δισ. που μας τάξατε, (λέμε στις Βρυξέλλες) γιατί έχουμε και άλλους κρατικούς Οργανισμούς (μεταφορές, νερά, υπέδαφος, πετρέλαια και άλλα) που πρέπει να τους ανακάμψουμε...

Τι άλλο θα κάνουμε με τα λεφτά των Βρυξελλών.

Θα φτιάξουμε ότι μπορούμε σε πολεοδομικά σχέδια που έχει ανάγκη η Ελλάδα (!!) και θα αποκτήσουμε πλήρες κτηματολόγιο. 

Αν συμβαίνει, τώρα και η δική μας Κύπρος να έχει κτηματολόγιο και να μπορείς να κάνεις μεταβιβάσεις ακινήτων κάθε μορφής μέσα σε ένα 24ωρο (από την εποχή που εμείς ακόμη βλέπαμε τη χώρα μας ξέφραγο αμπέλι...) δεν μας πειράζει καθόλου.  Να είναι καλά το Ταμείο Ανάκαμψης με τα 36 δισ. ευρώ (μας μένουν άλλα 15 δισ. ευρώ να ξοδέψουμε ως το 2026) που θα τα πάρουμε να τα ρίξουμε στο κράτος-τέρας που διαθέτουμε. 

Πάμε και λίγο παρακάτω στη λίστα των 240 μεταρρυθμίσεων για να δούμε ότι ένα μεγάλος μέρος από τα λεφτά του ΤΑΑ θα απορροφηθούν για να ολοκληρωθούν (λέει) αλλά και να εκσυγχρονισθούν οι μηχανισμοί για την είσπραξη χρεών του κράτους για αναβάθμιση διαδικασιών στους πλειστηριασμούς, για την καλύτερη εφαρμογή μέτρων φοροδιαφυγής και για συμπλήρωση κρατικών υπηρεσιών με συμπλήρωση θέσεων κρατικών υπαλλήλων όπου χρειαστεί.

Ακόμη και σε θέματα υγείας και κοινωνικών παροχών όσα προτείνονται για μεταρρυθμίσεις ή δήθεν μεταρρυθμίσεις είναι πως θα κάνουμε ισχυρή την παρουσία του κράτους στο κυνήγι των εσόδων. Στην δυνατότητα του για γραφειοκρατικές επεκτάσεις, με ηλεκτρονικό σύστημα...

Ίσως θα παρατηρήσετε ότι και η προσαρμογή στη λειτουργικότητα του κράτους επιβάλλεται από τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις καινοτομίες των καιρών.

Θα συμφωνούσα μαζί σας αν στις αλλαγές θα συναντούσαμε και μια νέα νοοτροπία σε πολιτική  και σε πολιτικούς ως προς τον τρόπο, τη στάση τους και τις απαιτήσεις τους από το κράτος. Δεν μπορεί είναι όμως το ζητούμενο αυτό να συνδυασθεί αυτήν τώρα  που προέχει η ετοιμότητά  μας στην αξιοποίηση των 36 δισ. του ΤΑΑ.

Γιατί αυτή τη στιγμή, τη δομή και την ορθή λειτουργία ή την έχεις ή δεν την έχεις. Και αν δεν την έχεις, πρέπει να την αποκτήσεις.

Το σημειώνουμε όμως αυτό για δύο λόγους.

Ο ένας, κατά τη δική μας γνώμη, είναι ότι με τις συγκεκριμένες κυβερνητικές προτάσεις (για την αξιοποίηση των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης) δεν βλέπουμε πού χωράει η ανάκαμψη. Αντίθετα αυτό που παρατηρεί κάποιος είναι μάλλον σπατάλη χωρίς στόχους των τελευταίων, αξιόλογων Κοινοτικών πόρων, όπως τα 36 δισ. του ΤΑΑ.

Και ο δεύτερος ότι από τις Βρυξέλλες και τους διαχειριστές του ΤΑΑ και των άλλων πόρων της Ε.Ε. έγινε ξεκάθαρο (προχθές για τελευταία φορά από τους πλέουν υπεύθυνους της Κομισιόν) ότι...

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Για τα μάτια των ιθαγενών...

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Πολιτικό το παιχνίδι παντού και για τα πάντα. Από τον κατώτατο με τα 40 ευρώ αύξηση μέχρι τους μετανάστες που θα τους δώσουμε 250.000 θέσεις εργασίας.

Πόνος για τους εργαζόμενους από κάθε πλευρά. Με την κυβέρνηση πριν από όλους, να τους "κερνάει” στις ιδιωτικές επιχειρήσεις τις κάποιες δήθεν φοροαπαλλαγές. Ταυτόχρονα να "κερνάει” και τους μικρομεσαίους με μειώσεις... όταν από την άλλη "καραδοκεί το ηλεκτρικό” που κανείς δεν ξέρει πώς και πόσο θα μας πάει το 2025.

Και όχι μόνο αυτό. Αλλά και το άλλο... Τι  θα μας φέρει για το 2026. Ας μην ξεχνάμε και τον Τράμπ. Τα παιχνίδια του θα "αποδώσουν” το 2026.  

Πόνος για τους εργαζόμενους και από τον "αχταρμά” που παριστάνει την αντιπολίτευση στον τόπο. Βλέπει τα στραβά της κυβέρνησης, αλλά εκεί βάζει την τελεία της... Όλα τα άλλα είναι του... πίνακα και του θρανίου.

Και γιατί αυτό; Γιατί κάποιος πρέπει να βάλει και τα λεφτά. Μόνο έτσι θα δούμε την άσπρη μέρα που όλοι "λιβανίζουν” για την οικονομία. Και αυτόν τον κάποιο δεν τον έχει ούτε θα τον βρει και η αντιπολίτευση.

Και όταν λέμε άσπρη μέρα δεν είναι άλλη από αυτή που θα φέρει στον τόπο επενδύσεις. Τις επενδύσεις που μας λείπουν από το 1985. Τα 40 χρόνια του κενού και του τίποτε στην οικονομία, που το 2030 απλά θα γίνουν 45... Τίποτε άλλο δεν πρόκειται να αλλάξει στο τέλος της 5ετίας. 

Το μόνο που μπορεί κάποιος να προβλέψει και να πέσει μέσα με ακρίβεια είναι η μείωση της μεταναστευτικής ροής προς την Ελλάδα για όπου είναι πιο καλά, εκτός Ελλάδας...

Μετά το 2040 θα το σκεφτούν οι μετανάστες. Ακόμη και αυτοί του Μπαγκλαντές. Και ας επιμένει η κυβέρνηση να λέει και εδώ ό,τι θέλει. Επίσης για τα μάτια των ιθαγενών...

Λεφτά για να διορθωθούν μεροκάματα και (πολύ περισσότερο) μηνιάτικα στην Ελλάδα δεν θα υπάρξουν.

Ο δε ρόλος του κράτους-ρυθμιστή μισθών και επιδομάτων τελειώνει το 2025. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Και δεν θα γίνει. 

Άρα και τα μισθολογικά όνειρα των 100 ευρώ παραπάνω το 2027 είναι σε κατάσταση ύπνου όσο δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει το 2026 που και η Ευρωπαϊκή Ένωση διακόπτει οριστικά (ας ακούμε ό,τι ακούμε...) κάθε μορφή πολιτικής "κουπονιών” και επιδομάτων που τώρα (κάπως έμμεσα) εμείς τα βολεύουμε, από τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης και τα ΕΣΠΑ.

Θέλετε και κάποια χειροπιαστά στοιχεία για να αντιληφθείτε ότι το πολιτικό παιχνίδι της μακράς προεκλογικής περιόδου (για πρώτη φορά θα κρατήσει πάνω από 2 χρόνια) ξεκίνησε ήδη;

Τα δε τσουβάλια με σανό…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Θα διαλυθεί το κράτος-"επιχειρηματίας"

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Η εικόνα αίσχους με τα φάρμακα θα μείνει. Υπουργός με ιδιώτη κλειδαρά κάνουν διάρρηξη σε κρατικό φαρμακείο και εξασφαλίζουν τα φάρμακα του λαού...

Το αμέσως επόμενο 24ωρο ο ίδιος υπουργός ανοίγει "παράθυρα” για την κυκλοφορία φαρμάκων των κρατικών φαρμακείων και από τα ιδιωτικά φαρμακεία.

Μιλάει μάλιστα και για σχέδιο συνεργασίας κράτους με τη βιομηχανία, με την ελεύθερη αγορά και με τη διακίνηση.

Για πράγματα δηλαδή που (ως ψευτοσοσιαλισμός) ούτε ξέρουμε ούτε είμαστε σε θέση να ενταχθούμε λόγω και της ανικανότητας μας να τα κατανοήσουμε και τα προβλήματά μας από την πολύχρονη επιμονή μας να συντηρούμε και κρατική (για τα μπάζα...) την οικονομία μας. 

Και για να βεβαιωθείτε περί αυτού, πάρτε την εικόνα με την κυβέρνηση να κάνει διάρρηξη στο κράτος... Και προσπαθήστε να την ταιριάξετε με ό,τι ξέρετε και έχετε δει σε μια ελεύθερη ανοικτή οικονομία ή σε ό,τι (κατά τα άλλα...) αποκαλείται φιλελευθερισμός.

Πάμε παρακάτω. Και ας μιλήσουμε για όποιο κομμάτι του κράτους-επιχειρηματία θέλετε, επαναφέροντας όμως περίπου παρόμοιες εικόνες (αν όχι τόσο κωμικοτραγικές όπως των κρατικών φαρμακείων). Εικόνες που τις αφήσαμε να ξεχαστούν,

Να θυμηθούμε το κράτος-επιχειρηματία στις μεταφορές; Και ας πάει κατά μέρος η τραγωδία των Τεμπών (δεν αντέχεται άλλωστε ούτε σε σχόλιο) για να θυμηθούμε τα ρεζιλίκια μας με τον εργατοπατερισμό στα κρατικά μέσα συγκοινωνίας. Εκεί όπου το τελευταίο πράγμα ενδιαφέροντος έχει αποδειχθεί ότι είναι ο φορολογούμενος πολίτης...Ο πολίτης που έχει πληρώσει ζημιές και ζημιές του κράτους και της ανικανότητάς του και στον χώρο αυτό. Υπάρχει κανείς να μην θυμάται τον κοσμάκη να κατεβαίνει από μέσα μεταφοράς του γιατί "... τώρα ξεκινάει ο αγώνας ενάντια στην κυβέρνηση”.  Και δεν μιλάμε για τις νόμιμες, συνταγματικές και οργανωμένες απεργίες, αλλά για τα άλλα... Τους ξυλοδαρμούς ή το σταμάτημα του λεωφορείου εκεί που νόμιζε ο απεργός και την ώρα που νόμιζε...

Να πάμε στην ηλεκτροδότηση και να θυμηθούμε τον πάντα κομματικό εργατοπατερισμό  σε βάρος του πολίτη που απροειδοποίητα έχανε κάθε παροχή ηλεκτρικού.

Γιατί; Γιατί εκείνη την ώρα τού έκανε κέφι του "μεγάλου” να τον κατεβάσει, επειδή έτσι εξυπηρετούσε δήθεν τα συμφέροντα των άλλων κρατικών υπαλλήλων;

Τα έχουμε ζήσει και αυτά. Και θα τα λέγαμε ίσως υπερβολή του γραπτού μας λόγου, αν δεν είχαμε παρακολουθήσει την κομματική και την πολιτική στη Βουλή πορεία εκείνων που κατέβασαν διακόπτες ρεύματος με τα δικά τους χέρια. 

Μια από τα ίδια λοιπόν και με τα φάρμακα. Όπως οι κρατικοί υπάλληλοι στο ηλεκτρικό ρεύμα, όπως οι κρατικοί οδηγοί και συγκοινωνιακοί στα τρένα και παντού, έτσι και οι κρατικοί φαρμακοποιοί πιστεύοντας ότι τα κρατικά φαρμακεία είναι περίπου δικά τους... τα έκλεισαν.

Και προφανώς είχαν σκοπό να τα ανοίξουν όταν αυτοί θα έκριναν ότι μπορούν να πάνε να δουλέψουν. Μια από τα ίδια δηλαδή και με τις κρατικές μεταφορές. Και τότε με την παροχή ηλεκτρισμού.

Και τι κάνουμε, δηλαδή;

Είναι δυνατόν το κράτος…

 

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΝΕΟΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Να τρέμετε όταν ακούτε παροχές...

 

 

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Τι υποσχέθηκε τις ημέρες αυτές η σοβιετία μας;

Κουπόνια για χάρισμα ηλεκτρικό; Ετοιμαστείτε για αυξήσεις στα τέλη διανομής του στον ίδιο λογαριασμό...

Πώς θα περάσουν οι αυξήσεις για να μην το καταλάβουμε καλά-καλά και αρχίσουμε τα μουρμουρητά;

Θα μπερδευτούν μαζί με αυτά που δίνουμε με το ηλεκτρικό. Θα ακούμε καθημερινά για τις αυξήσεις στην ενεργεία που μας άρχονται από εδώ και από εκεί... Θα βγαίνουν προς τα έξω και κάποιες παλικαριές που θα λένε ότι θα καταφέρουμε τις μειώσεις.

Θα μπερδευτούμε λίγο ως πολύ. Αλλά θα πληρώσουμε. Το μπουγιουρντί δεν θα αργήσει. Μέσα στον Φεβρουάριο... μας λένε αυτοί που τα ξέρουν από μέσα.

Τι υποσχέθηκε η σοβιετία μας για τα ακριβά φάρμακα στους ιθαγενείς της στο Ελλάδιστάν; Τους ασθενείς της που υποφέρουν, αλλά οι φόροι δεν τους αφήνουν περιθώρια να ξοδέψουν ούτε για να γίνουν καλά...;

Κρατικά φαρμακεία τους έταξε. Και τους είπε και σε ποιους δρόμους θα τα βρουν. Τι δεν τους έταξε. Να ανοίγουν την πόρτα και να έχουν μέρος να κάτσουν μέχρι οι κρατικοί φαρμακοποιοί να ετοιμάσουν τις συνταγές.

Τους αφήνουν λοιπόν στα πεζοδρόμια, στην ουρά, στο κρύο ή στον ήλιο, και αν συμβεί να κωλύονται κάποια μέρα βάζουν και λουκέτο στο φαρμακείο. Και άντε εσύ να βρεις κρατικούς φαρμακάδες και φάρμακα.

Τι κάνεις τότε.

Φωνάζεις τον κλειδαρά της γειτονιάς και υπό την εποπτεία του συντρόφου αρμόδιου της σοβιετίας κάνεις διάρρηξη στο φαρμακείο.

Οι ιθαγενείς που τυχόν είναι απέξω βρίσκουν τα κρατικά φάρμακα... Οι άλλοι... άσ' τους να ψάχνονται. Αλλάξτε την εικόνα αυτή και φτιάξτε τη δική σας... αν μας βρίσκετε υπερβολικούς.

Τι άλλο έχει υποσχεθεί για το 2025 η σοβιετία μας στους μισθωτούς της που με το ζόρι έβαλαν 600-700 ευρώ μηνιάτικο στην τσέπη τους το 2024 όπως και το 2023. Και όλη τη 15ετία της χρεοκοπίας μας από το 2008 ως και σήμερα;

Έταξε νέο κατώτατο μισθό που θα πάρουν (όσοι πάρουν) μια 3ετία πριν το 2030. Και για το 2025 και 2026 κάποιες μειώσεις φόρων που ίσως εξασφαλίσουν 30-40 ευρώ...

Δεν τους είπε όμως ότι και αυτά τα λίγα που θα πάρουν (αν τα πάρουν) το 2025 θα τα πληρώσουν σε ηλεκτρικό και αυξήσεις στα πλοία έτσι και τολμήσουν να πάνε εκδρομή ή διακοπές... Και γιατί αυτό; Γιατί οι αυξήσεις στην ενέργεια πάνε μόνες τους και παντού...    

Τι υποσχέθηκε η σοβιετία μας στους μπολσεβίκους της όταν είναι νέοι και θέλουν να μπουν στο επιχειρείν;

Μειώσεις φόρων και κατάργηση εκείνων των καταραμένων τελών επιτηδεύματος που η ίδια η σοβιετία (με άλλα χρώματα και άλλα σχήματα) είχε βάλει πριν από κάποια χρόνια.

Τι είδαν στην πράξη οι μπολσεβίκοι της μόλις βγήκαν στην πιάτσα;

Ότι (σου αρέσει δεν σου αρέσει) εμείς, ως κράτος, θα πιστεύουμε ότι βγάζεις αυτά τα συγκεκριμένα λεφτά (όσα νομίζουμε εμείς κάθε χρόνο...) και με αυτά (που εμείς νομίζουμε) θα σε φορολογούμε. Έστω και αν τη χρονιά που πέρασε πήρες δανεικά από τον πατέρα σου για να ζήσεις.

Έχετε εσείς μια άλλη εικόνα περισσότερο πειστική από τη δική μας. Διορθώστε μας...   

Αλλά ας μην τα ξεχνάμε αυτά, τις επόμενες ημέρες που θα γίνει ο κακός πολιτικός χαμός για …