ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Περιστέρια κάθησαν στους ώμους του Γ. Καρατζαφέρη την ώρα της εκπομπής του!

Photo: Η συγκλονιστική στιγμή που το Άγιο Πνεύμα, με τη μορφή δύο περιστεριών, δίνει για άλλη μια φορά την ετυμηγορία του υπερ του Γιώργου Καρατζαφέρη

Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Ξεκάθαρη απόδειξη της αθωώτητάς του, θεωρεί ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. την επανεμφάνιση του Αγίου Πνεύματος, που σαν από θαύμα, ήρθε εντελώς ξαφνικά ενώ βρισκόταν στον αέρα και κάθισε με τη μορφή δύο περιστεριών στους ώμους του

Ήταν η στιγμή που ο Γιώργος Καρατζαφέρης, προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί τον πολεμάνε εκβιάζοντάς τον να ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας ώστε να συμπληρωθούν οι 180, άσχετα αν δεν είναι Βουλευτής.

Τότε, εντελώς ξαφνικά, μετά το διαφημιστικό διαλειμμα, δύο λούτρινα περιστέρια, βρέθηκαν καθισμένα στους ώμους του σα να ήθελαν να του συμπαρασταθούν για άλλη μια φορά – όπως τότε που είχαν καθίσει στο κεφάλι του κατά τη διάρκεια του Αγιασμού, δίνοντάς του τη Θεία Φώτιση.

Εμφανώς συγκινημένος ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., εξήγησε στους τηλεθεατές, ότι αφού έχει τη συμπαράσταση του Θεού, που του έστειλεως συμπαραστάτη το Άγιο Πνεύμα για άλλη μια φορά, δεν χρειάζεται να εξηγήσει τίποτα άλλο.

«Δεν χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα άλλο» είπε με δάκρυα στα μάτια ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Και τόνισε πως ό,τι έκανε, το έκανε με τη Θεία Φώτιση που του είχε δώσει εκείνη η δεκαωχτούρα. Κατά συνέπεια η αισχρή σκευωρία εναντίον του δεν έχει θρησκευτική βάση και θα καταρεύσει.

«Εξάλου», κατέληξε μετά από μια μεγάλη, κατανυκτική παύση, «το όνομα Catalina, που έχω δώσει στην Off Shore μου, μου το είχε πει το ίδιο το Άγιο Πνεύμα και όπως ξέρουν όλοι, αναφέρεται στο Ευαγγέλιο».

EΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πτώσις από το ισόγειο

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Μπορείς να κάνεις κρότο και κουτρουβαλώντας από βουνοπλαγιά και πέφτοντας από ουρανοξύστη, αλλά και αν σκοντάψεις σε χαλάκι εξώθυρας πολυκατοικίας

 
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης είναι, αν μη τι άλλο, ένας καπάτσος άνθρωπος, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τις εποχές που πέρασαν και αυτήν που ζούμε. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης ίσως να προσπάθησε σ' έναν τομέα της ζωής του, τον υλικό, διότι δεν γνώριζε ότι το σύμπαν είναι ταμειακώς εντάξει. Οσα ενεργητικά τόσα παθητικά. Αρα, την ενέργεια που αντλούμε από διάφορες πηγές την επιστρέφουμε πίσω. Κερδισμένος στο μέγα παίγνιο του βίου δεν υπάρχει.

Το καζίνο του πλανήτη έχει όλα τα τραπέζια ελεγχόμενα και τις τράπουλες σημαδεμένες, τα ζάρια πειραγμένα, τις ρουλέτες στημένες. Ούτε ένας παίκτης δεν έχει φύγει ακέραιος από αυτό το διασκεδαστήριον. Μόνο εντυπώσεις μπορεί να αφήσει πίσω του, αλλά και όλες τις μάρκες θα τις αποθέσει πίσω στο ταμείο.  

Ούτε ένας δεν έφυγε με τις τσέπες φορτωμένες στο ταξίδι όπου δεν συντροφεύει τον ταξιδιώτη η ύλη. Τα μέτρα ασφαλείας για τα ταξιδάκια ανα-ψυχής είναι δρακόντεια και δεν επιτρέπεται η μεταφορά αποσκευών. Δεν μπορείς να κουβαλήσεις ούτε μία στον πάνω ή στον κάτω κόσμο. 

Κρίμα δεν είναι που πάει στράφι ο κόπος που έκανες να θησαυρίσεις;

 
Και οι επίγειοι θησαυροί μάταιοι είναι. Ακόμα κι αν αντέξουν ακέραιοι για εκατομμύρια χρόνια, θα περάσει ο καιρός, δεκάδες εκατομμύρια έτη, εκατοντάδες, δισεκατομμύρια (υπολογίζεται από 1,75 έως 3,25) και ο Ηλιος θ' αρχίσει να αργοπεθαίνει. Πριν σκάσει σαν μπαλόνι, θα έχει... ρουφήξει τη Γη. Πριν αγκαλιάσει τον πλανήτη μας ο Ηλιος, όλα θα έχουν παραδοθεί στο πυρ. Θα εξαϋλωθούν και τα λεφτά και τα σπίτια και τα παλάτια, τα βουνά, οι θάλασσες και οι πολιτείες, τα δάση και οι έρημοι, όλα. Ούτε καν οι τράπεζες δεν πρόκειται να τη γλιτώσουν. Οι θυρίδες τους με τα μαργαριτάρια, τα ζαφείρια, τις ράβδους χρυσού, τα μετρητά, τις επιταγές, τους πίνακες ζωγραφικής, τα αρχαία, τα DVD και τις φωτογραφίες, τα πάντα θα μεταμορφωθούν σε άλλο τύπο ενέργειας (ως γνωστόν και η ύλη είναι ενέργεια μετασχηματιζόμενη αενάως).

 
Δεν έχουν πολλά πράγματα νόημα επί γης, κύριε πρόεδρε του ΛΑΟΣ. 

Ενα από τα λίγα που αξίζουν τον κόπο είναι: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Στης Καταλίνας την πράσινη ράχη

Toυ ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Η Catalina είναι ένα μικρό νησί στην Καραϊβική το οποίο ανήκει στη Δομινικανή Δημοκρατία και βρίσκεται σχεδόν δίπλα στην ηπειρωτική χώρα. Είναι ακατοίκητο, αλλά θεωρείται πέρασμα για σκάφη και κρουαζιερόπλοια με πλουσίους που γνωρίζουν μια χώρα με ζεστά νερά, όμορφα κορίτσια και χαμηλούς φόρους. 

Σύμφωνα με όσα διαβάζουμε, ο Γιώργος Καρατζαφέρης τίμησε το νησί αυτό, δίνοντας το όνομά του στην offshore εταιρία που διατηρεί με τον γιο του εκεί μακριά. Όχι, οι Καρατζαφέρης και υιός δεν έδωσαν στην εταιρία τους όνομα ενός ελληνικού νησιού. Δεν την είπαν, ας πούμε, Kastelorizo - δικαιολογημένα γιατί θα τους μπέρδευαν με τα εστιατόρια. Έχουμε, όμως, τόσα νησιά, όσα τα αστέρια στον ουρανό. Μπορούσαν να την πουν Limnos, Samos, Agathonissi. Δεν το έκαναν. Αυτό θα μπορούσε να τους τιμά καθώς υποδηλώνει αντίθεση στο στείρο σωβινισμό. Όμως ο πρόεδρος Γιώργος αρθρώνει λόγο πατριωτικό. Είχε φτάσει το Βυζάντιο στην Καταλίνα; Δεν νομίζω. Ούτε ο Νέαρχος, ο ναύαρχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου που γνωρίσαμε όλοι με καθυστέρηση δύο χιλιάδων ετών. 

Αργότερα, η εταιρία Catalina άλλαξε το όνομά της σε Sunlight Delight που σε μένα θυμίζει γλυκά διαίτης. Με αυτήν την ονομασία η οικογένεια Καρατζαφέρη τιμά τον ήλιο και τις γεύσεις της Ελλάδας (ίσως και της Καραϊβικής). 

 Τι έκανε αυτή η εταιρία; 

Το μόνο βέβαιο είναι ότι αποκλείεται να είχε την παραμικρή σχέση με εξοπλισμούς και ελικόπτερα. Τουλάχιστον όχι με αυτό το όνομα. Αν θες να πάρεις μίζες από προμήθεια ελικοπτέρων δεν λες την εταιρία σου Sunlight Delight. Τη λες Jack Bauer, Chuck Norris, Hit and Run. Και τι έκανε, λοιπόν, η Catalina που έγινε Sunlight Delight; 

Η δικαιοσύνη πιστεύει ότι ο μεσάζων για τα Super Puma τής μεταβίβασε μερικά εκατομμύρια. 

Ο Καρατζαφέρης λέει ότι δεν ξέρει τίποτα για το θέμα. 

Τον πιστεύω. Αν είναι δυνατόν να έχουν πάει μίζες για αμυντικές προμήθειες σε ένα κόμμα που δεν ήταν καν στη θέση της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Αυτό θα σήμαινε ότι ο αρμόδιος υπουργός Άκης, μοίραζε μίζες στο πολιτικό μας σύστημα και δεν τις τσέπωνε μόνο αυτός. Μην τρελαθούμε κιόλας!

Εγώ, λοιπόν, βάζω το ευαγγέλιο στην καρδιά μου να ακουμπήσει το χέρι ο Καρατζαφέρης και να ορκιστεί. Δεν έχει σχέση με τα ελικόπτερα.  Εκεί που θα τα χαλάσουμε είναι στην ύπαρξη της offshore: 

Ξέρω, ο πρόεδρος, ως γνώστης της ελληνικής ιστορίας θα πει ότι και η Ελλάς από μία «Εταιρεία» ξεκίνησε, που είχε έδρα στην Οδησσό, κοινώς offshore. Όμως είναι άλλες οι εποχές. Και θυμάμαι τον πρόεδρο Καρατζαφέρη να στηλιτεύει αυτά τα πράγματα καλώντας σε επαναπατρισμό κεφαλαίων. 

Ναι, επιχειρηματίας είναι και μάλιστα επιτυχημένος. Όμως είναι και πολιτικός με έντονο, κατά τη στάση και τον λόγο του, το αίσθημα του πατριωτισμού. 

 Και τότε γιατί οι επιχειρήσεις και τα λεφτά είναι στο εξωτερικό, πρόεδρε; 

Είναι, δυνατόν, να στενάζεις για την ανεργία των Ελλήνων, δημιουργώντας θέσεις εργασίας στην Καραϊβική; 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Bouboukos" Offshore και ξέπλυμα μαύρων ψήφων στο απέραντο γαλάζιο!

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ε όχι και γίδα το πούμα στην πλάτη!!! (ΑΠΑΙΧΤΟΣ Ηλίας Μακρής σε μεγάλα κέφια)

Του ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ

EΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όταν ο Aρχικωλοτούμπας Καρατζατούμπας φλερτάριζε με ΕΠΕΝ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. -- VIDEO με μοναδικές πιρουέτες + Bonus Μπουμπούκος!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: H λουλουδού Καρατζαφέρης

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Στα σκυλάδικα όταν πήγαινα προ Χριστού μ΄άρεσε να παρατηρώ τη λουλουδού. Στο βάθος της αιθούσης με τα πανεράκια έτοιμα στο χέρι. Καιροφυλακτούσε από μακριά. Πότε θα μερακλώσει ο πελάτης. Δεν ήταν να δει χέρι να πιάνει το ρυθμό, δεν ήταν να δει μάτια κλειστά να εμπεδώνουν στίχο. Τσουπ! Κατέφθανε και σου έβαζε το πανέρι στο μάτι.  

Έτσι μου μοιάζει και ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Στο βάθος της αιθούσης καιροφυλακτεί την κατάλληλη πενιά. Το μεράκι. Τις παραγγελιές του κόσμου. Και τσουπ!

Τελευταία πιάσαμε σουξέ-εγκληματικότητα. Σε χώρα ξέφραγο αμπέλι, με πλήθος λαθρομεταναστών σαν παγιδευμένα ποντίκια, να μη μπορούν ούτε μπρος ούτε πίσω να κάνουν, με ανθρώπους να τρέμουν και τη σκιά τους, με ληστές να σεργιανούν με την άνεση ιδιοκτήτη, με την πείνα να κόβει λόρδες, με συσσίτια, με την ανέχεια και τη δυστυχία να πονάει ψυχές και να γδέρνει συνειδήσεις, με μια αστυνομία ξεπουπουλιασμένη χωρίς αυτοδυναμία και κατεύθυνση και με πολίτες που γαλουχούνται από τα σπάργανα να τους αποκαλούν «οι μπάτσοι» για να ξεφουσκώσουν κάπου την αξιοθρήνητη μαγκιά τους που ακυρώνεται αυτόματα όταν έρχονται φάτσα κάρτα με τα δύσκολα και φωνάζουν έντρομοι «αστυνομία». Ένα δράμα, ένα μπάχαλο. Μια οριακή κατάσταση. Με ταμπέλα διαδρομής, σχεδόν και στόχου, το απόλυτο χάος! (και τι ακόμα έχουν να δουν τα μάτια μας!). 

Και σ΄όλα αυτά τι προτάσσουμε; Τι πρεσβεύουμε; Τι μας λείπει; Τι πανέρι φέρνει η λουλουδού; 

Ξοφλημένοι, πλην ήρωες!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

"Όσοι γράφουν για τα πάθη των εργαζομένων είναι εντεταλμένοι για να πουλούν «κλάμα»!" Αυτό υποστηρίχτηκε από ένιους πολιτικούς και δημοσιογράφους στο κομματικό τηλεοπτικό κανάλι του ΛΑΟΣ. 

Η εκφρασθείσα θέση υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει μήτε θλίψη και στεναγμός, μήτε οδύνη, ούτε ανεργία, ούτε φτώχεια, μηδέ και απελπισία στους εργαζόμενους, στους νέους, στις γυναίκες και τους συνταξιούχους. Ότι όλα βαίνουν καλώς και κάποιοι μίζεροι «κλαίγονται» ή, ακόμα χειρότερα, λαμβάνουν εντολή να γράφουν δακρύβρεχτα κείμενα. 

Εδώ κάπου σταματά η λογική κι αρχίζει το παράλογο. Ως εάν να μην υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο άνεργοι -ένας στους δύο νέοι που δεν βρίσκουν δουλειά και ξεριζώνονται-, ως εάν να μην υπάρχουν οι ξεζουμισμένοι κυριολεκτικά εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, που αδυνατούν πλέον να ζήσουν, ή οι νοικοκυραίοι της άλλοτε κραταιάς μεσαίας τάξης, που ψάχνουν στα σκουπίδια όταν σουρουπώνει. 

Και σκέφτεται κανείς εύλογα, είναι δυνατόν άνθρωπος να αμφισβητεί το δράμα της ελληνικής κοινωνίας; 

Ναι, αν είναι τυφλός στο νου. Αν είναι βλάξ.  

Υπάρχει, όμως, και η άλλη εκδοχή:

Πουτ δε κοτ ντάουν

Της Ρούλας Γεωργακοπούλου

Ωστε έτσι εξηγείται η τόση κωλυσιεργία. Το έγραψε και η βρετανική «Guardian» αλλά στη δική της γλώσσα.  

Σαράντα πέντε μάστορες κι εξήντα μαθητάδες, κάτοχοι όλοι πιστοποιητικού επάρκειας αγγλικής γλώσσας από λόουερ και πάνω, βάλθηκαν λέει να μεταφράζουν τη συμφωνία με την τρόικα προς χρήσιν του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος ως γνωστόν δεν γνωρίζει ξένες γλώσσες. 

Δεν την έβαζαν λέω εγώ στον αυτόματο του Google να 'χουμε τώρα να γελάμε μέχρι δακρύων;

Τα λόγια της πιάτσας, αυτά με τα οποία έκανε καριέρα ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, δεν είναι πάντως αποκλειστικό προνόμιο της αφεντιάς του. Τα ίδια λαλούν και με τα ίδια κάνουν τη δουλειά τους οι περισσότεροι από τους εκπροσώπους της πολιτικής μας ζωής, κι όποιος θέλει σημάδια του κορμιού ας γυρίσει λίγο το κουμπί στις δυσάρεστες περιοχές της μνήμης του.

Κι όμως. Μ' αυτά τα αγγλικά, μ' αυτές τις ελληνικούρες και μ' αυτό ακριβώς το θράσος της άγνοιας, ο συγκεκριμένος άνθρωπος καλούσε κιόλας από το καλοκαίρι τους πολιτικούς αρχηγούς - απόφοιτοι και οι δύο αμερικανικών Πανεπιστημίων - να πάνε να αντιμετωπίσουν από κοινού τους ευρωπαίους δανειστές μας. Freeze, βρε!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αγκαλιά και με τρίτο αρχιτοκογλύφο ο Βελόπουλος !!!

Από το "ΒΗΜΑ"

Πληθαίνουν τα ερωτηματικά για τις διασυνδέσεις βουλευτών του ΛΑΟΣ με ηγετικά μέλη της «μαφίας της Θεσσαλονίκης» , ύστερα κι από τον νέο κύκλο φωτογραφιών που αποκαλύπτει «Το Βήμα».

Σε μία από αυτές εικονίζεται ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκος Βελόπουλος να σφιχταγκαλιάζει -μετά τους Μάρκο Καραμπέρη και Δημήτρη Λαμπάκη - και τρίτο κατηγορούμενο για συμμετοχή στο κύκλωμα εκβιάσεων και τοκογλυφίας.

Πρόκειται για τον 48χρονο Δημήτρη Λογοθέτη (στη φωτογραφία αγκαλιά με τον κ. Βελόπουλο) που κατηγορείται ότι βοηθούσε στις παράνομες τραπεζικές συναλλαγές του κυκλώματος. Επιπλέον σε μία άλλη φωτογραφία ο κ. Βελόπουλος φαίνεται να κτυπάει... παλαμάκια στον κατηγορούμενο ως αρχιτοκογλύφο Μάρκο Καραμπέρη, ενώ στο μικρόφωνο είναι ένας άλλος εκ των εμπλεκομένων στην υπόθεση. 

Οι φωτογραφίες αυτές με πρωταγωνιστή τον κ. Βελόπουλο ο οποίος εμφανίζεται να γλεντάει μαζί με κορυφαία μέλη του κυκλώματος και να δείχνει μια εντυπωσιακή οικειότητα μαζί τους, δημιουργούν σειρά αποριών για το είδος των σχέσεων του βουλευτή του ΛΑΟΣ με τους αρχιτοκογλύφους της Θεσσαλονίκης. 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Απο το χέρι - χέρι με τον Καρατζαφέρη στο χέρι - χέρι με τους τοκογλύφους !!!

Του ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μείζον ζήτημα για τον βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκο Βελόπουλο και τις διασυνδέσεις του με τα «αφεντικά» της μαφίας της Θεσσαλονίκης, εγείρει η φωτογραφία που αποκαλύπτει, «Το Βήμα». Ο κ. Βελόπουλος χαμογελαστός εικονίζεται να έχει θερμή - και ιδιαιτέρως οικεία μάλιστα - χειραψία και με τον 53χρονο Δημήτρη Λαμπάκη,τον αρχηγό δηλαδή κατά την ΕΛΑΣ της μίας από τις τέσσερις διασυνδεόμενες εγκληματικές οργανώσεις που εξαρθρωθηκαν τις τελευταίες ημέρες!

Σημειώνεται ότι ο κ. Βελόπουλος είχε προσωπικές επαφές και με τον δεύτερο εκ των πρωταγωνιστών του κυκλώματος Μάρκο Καραμπέρη, τον οποίο μάλιστα στις τελευταίες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είχε τοποθετήσει στο ψηφοδέλτιό του ως υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας.

Οπως ανέφεραν χαρακτηριστικά δικαστικοί λειτουργοί και αξιωματικοί της ΕΛΑΣ «η φωτογραφία αυτή με τους κ. Βελόπουλο και Λαμπάκη δημιουργεί πλήθος ερωτηματικών για τις συναλλαγές του βουλευτή του ΛΑΟΣ με κατηγορούμενους ως αρχιτοκογλύφους. Και πάντως καταδεικνύει ότι η τοποθέτηση του κ. Καραμπέρη στο ψηφοδέλτιό του κάθε άλλο παρά συμπτωματική ήταν...».

Τα ερωτηματικά για τον κ. Βελόπουλο, αλλά και τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό συνολικά, πολλαπλασιάζονται για τρείς ακόμη λόγους:

- Πρώτον, στην δικογραφία της υπόθεσης υπάρχουν διάλογοι μεταξύ των Καραμπέρη και Λαμπάκη που επιβεβαιώνουν την συνεργασία τους. Οι δύο βασικοί κατηγορούμενοι στην υπόθεση της «μαφίας της Θεσαλονίκης» ακούγονται να έχουν οικονομικές συναλλαγες αλλά και να μιλούν για μερικές πτυχές της αυτοκτονίας του επιχειρηματία Λεωνίδα Μαριόλη.

Ενδεικτική είναι η συνομιλία τους στις 20 Ιουλίου 2011 όπου οι αι οι δύο "αρχηγοί" των εγκληματικών οργανώσεων ακούγονται να μιλούν για επιταγές που έχουν εκδώσει αλλά και αν μπορεί να έχουν συνέπειες από την έρευνα της ΕΛΑΣ για την αυτοκτονία του συγκεκριμένου επιχειρηματία.

Πατριωταρά Αϊβαλιώτη τα ΄μαθες τα νέα? (Μήπως ήρθε η ώρα μαζί με το χακί να δεις αν σου πανε και τα "ριγέ" ?)

Εφημεριδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

Ο Πολ Ποτ του ΛΑΟΣ

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Μες στην αγωνία του να γίνει αρεστός σε όλους (και, φυσικά, αυτοσχεδιάζοντας πάντα...) ο πρόεδρος Καρατζαφέρης μάς έκανε να ευθυμήσουμε και πάλι, με τις δηλώσεις του στη ΔΕΘ.  

Αφού ανέπτυξε διά μακρών την ανάγκη «αποκομμουνιστικοποίησης» της οικονομίας και της νοοτροπίας, μας έσκασε τη φαεινή ιδέα του, χάρη στην οποία και επενδύσεις θα γίνουν και δεν θα απολυθεί κανένας υπάλληλος του Δημοσίου. 

Συγκεκριμένα, θα καλεί τους επιχειρηματίες να επενδύσουν και εκείνος θα τους δίνει εργάτες και υπαλλήλους από τους υπεράριθμους της δημόσιας διοίκησης! Μόνη υποχρέωση του επιχειρηματία θα είναι να πληρώνει τις ασφαλιστικές εισφορές τους, αφού ούτως ή άλλως η αμοιβή των εργαζομένων θα καταβάλλεται από το κράτος. Δηλαδή, ο δημόσιος υπάλληλος θα δουλεύει τη μία χρονιά στα χωράφια, την επόμενη στη φάμπρικα, τη μεθεπόμενη στο νταμάρι κ. ο. κ. Καλό;

Τρέχουν πίσω από τον Ψωμιάδη

Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος

bartzinopoulos@hotmail.com

Είναι συνεχείς οι προσπάθειες που καταβάλλει ο Α. Σαμαράς προκειμένου να επανακτήσει το κόμμα του κάτι από τη χαμένη αξιοπιστία του. Και είναι συνεχείς και οι προσπάθειες του Γ. Καρατζαφέρη να πείσει ότι είναι σοβαρός και συνεπής πολιτικός, που δεν κάνει εκπτώσεις σε θέματα ηθικής τάξης. Αλλά για όλους και για όλα φτάνει κάποτε η στιγμή της αλήθειας. Και για τους δύο εκπροσώπους της παραδοσιακής Δεξιάς η στιγμή αυτή είχε μόλις προ τριημέρου το ονοματεπώνυμο «Παναγιώτης Ψωμιάδης».

Κανέναν δεν ξάφνιασε η αντίδραση του άμεσα ενδιαφερόμενου λόγω των επικείμενων συνεπειών από την καταδικαστική σε βάρος του απόφαση. Αναμενόμενη ήταν. Οπως αναμενόμενη ήταν και η απειλή ότι, αν χρειαστεί, θα προχωρήσει στην ίδρυση κόμματος. Δεν είναι η πρώτη και φυσικά ούτε και η τελευταία φορά που τη διατυπώνει. Αλλά οι αποδέκτες της τσίμπησαν. Και οι δύο. Κι άρχισαν να διαγκωνίζονται ποιος θα του συμπαρασταθεί περισσότερο.

Ο Καρατζαφέρης δεν μ' εξέπληξε. Η πολιτική πρακτική του έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι γι' αυτόν όλα είναι ένα λάστιχο, που τεντώνεται ή συρρικνώνεται ανάλογα με το πολιτικό συμφέρον του συγκεκριμένου 24ώρου. Κι επιπλέον ο Ψωμιάδης είναι το βορειοελλαδίτικο alter ego του. Δεν γινόταν να τον αφήσει μόνο του. Μία κωλοτούμπα λιγότερη ή περισσότερη δεν σημαίνει και τίποτα.

Ο Σαμαράς, όμως, είναι άλλη περίπτωση. Αυτός υποτίθεται ότι προσβλέπει στην πρωθυπουργία και άρα μερικά δράμια αξιοπιστίας τα έχει απόλυτη ανάγκη. Τα θυσιάζει, όμως. Και όχι μόνο προστρέχοντας σε υποστήριξη ενός περιφερειάρχη που καταδικάστηκε και σε δεύτερο βαθμό για μία υπόθεση, ενώ εκκρεμούν και τρεις ή τέσσερις άλλες υποθέσεις, αλλά φτάνοντας και στο σημείο να κάνει γαργάρα τα περί πάταξης της οικογενειοκρατίας που ο ίδιος υποστήριζε όταν απειλούσε να μη στηρίξει στις εκλογές τον Ψωμιάδη λόγω του αδελφού του. Τώρα υπεραμύνεται της γραφειοκρατίας.

Κι όλα αυτά εξαιτίας, προφανέστατα, της απειλής για νέο κόμμα. Μετρημένα κουκιά είναι. Ο ΛΑΟΣ του έχει κάνει αρκετή ζημιά πανελλαδικά. Η Μπακογιάννη τον απειλεί βάσιμα με Βατερλό στην Κρήτη. Αν του βγει με κόμμα κι ο Ψωμιάδης στη Μακεδονία, τότε το όνειρο της πρωθυπουργίας δεν απομακρύνεται απλώς, σβήνει.

Ολα αυτά την ώρα που ο κόσμος ψάχνει για συνέπεια.

Ο αγαπητικός

Γράφει ο "Ε-CYNICAL"

Καλά λένε πως οι πιο παθιασμένοι έρωτες είναι οι γεροντο-έρωτες. Κοίτα να δεις που τα πουρά βγήκαν ξεδιάντροπα στο μεϊντάνι, στα κανάλια και τις εφημερίδες κι αρχίσανε τις φιλοφρονήσεις, το φλερτάρισμα και τα σαλιαρίσματα μ' ένα καινούργιο γκόμενο,
  γερο-πουρό κι αυτός, μην νομίζετε, αλλά ευέλικτος, παρά την ηλικία του, θεατρίνος, τσαχπίνης και με ματάκι τσακίρικο.

Δεν ξέρω τι πέραση έχει στις γυναίκες, αλλά στους άντρες, σκίζει. Είναι γνωστός ο έρωτας του Πάγκαλου προς αυτόν. Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί γιαυτόνανε μιλάει. Και να!, να τρέχουν τα σιρόπια και τα σάλια απ' τη μασέλα.
 

Κι ο Παπακωνσταντίνου, ερωτευμένος δηλώνει και αυτός. Μόνο που είναι πιο συγκρατημένος, μην έρθει και σε ανοιχτή σύγκρουση με τον αντιπρόεδρο που τον είδε πρώτος και τον καπάρωσε. Κι ο Πρόεδρος! Προς το παρόν, κάνει πως δεν βλέπει το ειδύλλιο των παιδιών, αλλά είμαι σίγουρη πως περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία να εκδηλώσει κι αυτός το ασίγαστο ερωτικό του πάθος.
 

Στη λίστα των ερωτοχτυπημένων γράφτηκε προχθές και ο Παπαχελάς. Αμ τι ήταν αυτό το ποίημα που του αφιέρωσε την Παρασκευή στην Καθημερινή! Πες το καλύτερα ωδή, για νάσαι μέσα. Και τι καλό παιδί, και πόσο συνετός, και πόσο ορθόφρων, και πόσο νομοταγής και πόσο ψυχοπονιάρης, και πόσο σέξι! Αλλά και πόσο πατριώτης, όχι σαν κάτι τσόλια απ' τ' αριστερά που είναι έτοιμα να ξεπουλήσουν και την τελευταία σταγόνα πατρίδας!
 

Τα βλέπω αυτά να ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια μου, αλλά και στα μάτια αθώων παιδιών και μου δημιουργείται η εντύπωση πως τα πολιτικά ήθη της χώρας έχουν πάρει τον κατήφορο και πως έχουν εντελώς εκτραχηλινθεί. Πώς είναι δυνατόν τόσοι πολλοί και ευυπόληπτοι άνδρες να είναι ερωτευμένοι με τον ίδιο άνθρωπο, να το δηλώνουν ανοιχτά, να κάνουν ότι δεν ζηλεύουν και να μην ντρέπονται τη ξεφτίλα; Και να σκεφτείς ότι έχουν και οικογένειες από πίσω, γυναίκες και παιδιά που τους βλέπουνε και τους ακούνε.
 

Δεν ξέρω, δεν ξέρω, έχω δει κατά καιρούς, κι έχω ακούσει πολλά για πολιτικά φλερτ, αλλά μια τέτοιου μεγέθους πολιτική παρτούζα, πρώτη φορά αντικρίζω.
 

Όσο όμως το ξανασκέφτομαι, ελπίζω πως στο τέλος μπορεί να βγει και κάτι καλό, δηλαδή ίσως και να ξεμπερδεύουμε μια για πάντα με τον αγαπητικό. Διότι έτσι και ο Πρόεδρος υποκύψει στο ερωτικό κάλεσμα και βάλει στον επικείμενο, όπως δείχνουν τα πράγματα, ανασχηματισμό, το ερωτικό πουρό του πόθου στην κυβέρνηση, τότε δεν αποκλείεται ν' αρχίσουν εντός ολίγου τα μαλλιοτραβήγματα και ο γάμος να διαλυθεί δια παντός.
 

Είπαμε, πολύφερνος η νύφη, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που με το πέταγμα των πέπλων, η νύφη αποδεικνύεται βαμπίρ.

Χέρι χέρι με τον Αστέρη!

Του Kωνσταντινου Zουλα

Πίστευα ότι η οικονομική κρίση έχει περιορίσει κάπως τον λαϊκισμό. Οτι τουλάχιστον οι απλοί βουλευτές, συναισθανόμενοι την αγωνία μας για το τι μας ξημερώνει, θα καταλάβαιναν πια ότι τα επικοινωνιακά τερτίπια δεν πείθουν. Με διέψευσε ο Αστέριος Ροντούλης.  

Δεν ξέρω αν μάθατε τι έκανε. Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ και υποψήφιος περιφερειάρχης Θεσσαλίας κάλεσε τους φωτογράφους και πήγε στο καφέ «Πόστο» του Βόλου, με σκοπό να ανάψει ένα πούρο και να διαπιστώσει αν η δημοτική αστυνομία εφαρμόζει τον αντικαπνιστικό νόμο.

Δεν είναι πλάκα. Αυτήν τη μέθοδο σκαρφίστηκε ο Αστέριος για να παίξει στα κανάλια, αδιαφορώντας για το αν τους νόμους οφείλουν πρωτίστως να τους τηρούν οι 300 που τους ψηφίζουν.  

Θα μου πείτε δεν φταίει ο Αστέριος, όταν κοτζάμ υπουργός κάνει προεκλογικό τουμπεκί για την εξευτελιστική καταστρατήγηση του νόμου. «Δεν ήταν δικό μου νομοθέτημα, θα δούμε πώς θα εφαρμοστεί μέχρι τον Δεκέμβριο» και άλλα τέτοια αμφίσημα λέει ο κ. Ανδρ. Λοβέρδος, κλείνοντας το μάτι στους ιδιοκτήτες εστιατορίων και μπαρ. 

Οι νόμοι όμως –το ξέρει ο συνταγματολόγος κ. Λοβέρδος– δεν είναι φούμαρα. Είτε επιβάλλονται μέχρι κεραίας είτε οι έχοντες την ευθύνη τους αναλαμβάνουν το πολιτικό κόστος να τους αλλάξουν. Την επανάσταση του αυτονόητου δεν επαγγέλλεται ο πρωθυπουργός, που παρεμπιπτόντως και εκείνος έχει «πνίξει» ενόψει εκλογών το γνωστό αντικαπνιστικό του μένος;

Εν ολίγοις, αν ο υπουργός Υγείας θεωρεί εσφαλμένη την πλήρη απαγόρευση του τσιγάρου που εισηγήθηκε η κ. Μαρ. Ξενογιαννακοπούλου οφείλει τώρα (όχι αύριο) να το ομολογήσει δημοσίως και να πράξει αναλόγως. 

Οσο για τον κ. Ροντούλη, που αποφάσισε να αξιοποιήσει τη βουλευτική του ασυλία για να «τεστάρει» τους νόμους, θα του πρότεινα ακόμη πιο ευφυείς πρωτοβουλίες για να κερδίσει δημοσιότητα και ψήφους. Ας πάρει, π.χ., αύριο κιόλας από το χέρι τον κ. Καρατζαφέρη να τον συνοδεύσει στο ίδιο μπαρ του Βόλου και ξαφνικά να του χυμήξει φιλώντας τον ρουφηχτά στο στόμα, για να διαπιστώσει αν η αστυνομία επιδεικνύει την ίδια ανοχή, όχι μόνο στο κάπνισμα, αλλά και στην προστασία της δημοσίας αιδούς. 

Αστέριε, πίστεψέ με, αυτή η σκηνή θα έπαιζε σίγουρα στα κανάλια…

Πετάει , πετάει ο... ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ???

Κι όμως, για μια φωτογράφιση του MAX πετάει...

Το καλάμι το ξέχασε στο αεροπλάνο...

Ενα κραξιματάκι στους "μικρούς" καραγκιόζηδες της Βουλής, (ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ - ΛΑΟΣ) έτσι για να μην μένουν παραπονεμένοι

Το κύριο κράξιμο για κάθε είδους καραγκιοζιλίκια λογικό είναι να πηγαίνει στα δυο κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) τα οποία φέρουν και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την καταστροφή της Νεότερης Ελλάδας.  Προκειμένου όμως να μην μείνουν παραπονεμένα τα κομματικά παράσιτα των τριών "μικρών" καραγκιόζηδων της Βουλής, ακολουθούν ευθυς αμέσως (και θα γίνεται το ίδιο κατά καιρούς στο μέλλον) μερικά "ράματα" για την σκληρόπετση "γούνα" τους

Πρόκειται για τρία επιλεγμένα άρθρα, απο διαφορετικούς συγγραφείς, που τους τα "χώνουν" όπως τους αξίζει...

Ο φοβερός θεός του ΚΚΕ

Γράφει ο Γιώργος Καριπίδης

Karipidis@the.forthnet.gr

Tο KKE δεν προτείνει κανένα σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Ως επαναστατικό κόμμα επαγγέλλεται μια κοινωνική επανάσταση που ως αντικοινωνικό κόμμα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. H «κοινωνική πρωτοπορία» φοβάται την κοινωνία.

Tο KKE είναι (θέλει να είναι) το κόμμα της κομμουνιστικής ορθοδοξίας. H κομμουνιστική ορθοδοξία καθορίστηκε αυστηρά και επιβλήθηκε βιαίως από τον Στάλιν. Πολλά χρόνια μετά τον Στάλιν και αφού ο κομμουνισμός έχει πια καταρρεύσει, το KKE στέκεται ασάλευτο με όλες τις βεβαιότητές του ακέραιες.

Για τους ορθόδοξους κομμουνιστές η Iστορία δεν είναι το παρελθόν από το οποίο πρέπει να διδαχτούμε, αλλά ο δρόμος προς ένα προκαθορισμένο μέλλον, δηλαδή για το τέλος της Iστορίας.

M’ αυτή την έννοια η Iστορία είναι ο τρομερός θεός του KKE.

O νόμος του θεού είναι οι σιδερένιες ιστορικές νομοτέλειες τις οποίες το KKE γνωρίζει εξ αποκαλύψεως. Γι’ αυτό και το KKE δε διδάσκεται από την κοινωνία αλλά τη διδάσκει.

Δεν συνομιλεί με την κοινωνία αλλά την καθοδηγεί και όταν δεν μπορεί να την καθοδηγήσει, της εξιστορεί τη μοίρα της.

Kατά το KKE, η μοίρα της είναι η εξαθλίωση ως τιμωρία του θεού (δηλαδή της Iστορίας) για την παραβίαση των εντολών του.

Mέσω της εξαθλίωσης η κοινωνία θα αναγκαστεί επιτέλους να καταλάβει και ο κομμουνισμός θα αναστηθεί.

O Mεσιανισμός του KKE βαίνει παραλλήλως με τον αυτισμό του.

Για το KKE η σημερινή οικονομική κρίση είναι μια ευκαιρία.

Oχι μια ευκαιρία για την ανασυγκρότηση της χώρας αλλά για την καταβαράθρωσή της.Tο KKE δεν προτείνει κανένα σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Oχι μια ευκαιρία για αλλαγή πολιτικής, αλλά για την απαξίωση της Δημοκρατίας. 

Eπενδύει πολιτικά στην επέκταση της κρίσης και στη χρεοκοπία. Aντιμετωπίζει την ενδεχόμενη εξαθλίωση του λαού ως ένα αναγκαίο πολιτικό μάθημα για τον λαό.

Oμως όπως είναι φυσικό, ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να δεχθούν τέτοια μαθήματα. Eλλείψει μαθητών, ο δάσκαλος αγορεύει σε άδεια αίθουσα. Aλλά συνεχίζει να αγορεύει για να μη χάσει τη δουλειά του. Tο KKE, ως επαναστατικό κόμμα επαγγέλλεται μια κοινωνική επανάσταση που ως αντικοινωνικό κόμμα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. H «κοινωνική πρωτοπορία» φοβάται την κοινωνία. Γι’ αυτό και ο κ. Πάγκαλος υπερβάλλει: Σε τελευταία ανάλυση το KKE είναι ακίνδυνο.

H κουλτούρα της βίας περνά στην κοινωνία από άλλες, νέες και υπόγειες διαδρομές και όχι από την ανάγκη της επανάστασης.

Tο KKE προσφέρει εμμέσως ένα ιδεολογικό-πολιτικό άλλοθι (αδύναμο και αυτό) στους «καταστροφείς» όλων των ειδών και πέραν τούτου ουδέν. Oύτε οι εγωιστικές διεκδικήσεις της συντεχνιακά κατακερματισμένης κοινωνίας οργανώνονται από το KKE. Oχι επειδή δεν θέλει αλλά επειδή δεν μπορεί.

Oμως αυτό δεν σημαίνει ότι το KKE πρέπει να μένει στο απυρόβλητο όταν καταφανώς παραβιάζει τους νόμους της Δημοκρατίας.

Oχι γιατί η Δημοκρατία πράγματι κινδυνεύει από το KKE, αλλά γιατί η Δημοκρατία μπορεί να κινδυνεύσει από την ανοχή της.

πηγη ΗΜΕΡΗΣΙΑ

ΟΤΑΝ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΓΕΝΝΑΕΙ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μόλις τους κάτσει μια έμπνευση στην ατελεύτητή τους λεξιπλασία, φορτώνουν κι ένα καινούριο κόμμα στην Ελληνική κοινωνία. Κανείς προφανώς δεν τους είπε (ή κανέναν δεν άκουγαν όταν τους φώναζε) πως το πρόβλημα αυτής της κοινωνίας, δεν είναι η ποσότητα των παραμάγαζων της «Αριστεράς», αλλά η ουσιαστική εναλλακτική πολιτική πρόταση ανατροπής και δράσης, που θα αλλάξει τη ροή των πραγμάτων, και τη ζωή μας συνολικότερα.

Κίνησαν λοιπόν συν γυναιξί και τέκνοις…

Τσάκωσαν το «αριστερό» τους πουκάμισο…

Κοτσάρισαν και μια ταμπέλα «Δημοκρατική» λες και σ αυτόν τον τόπο αυτό που έλειψε είναι οι ταμπέλες…

Και αποφάσισαν να βολτάρουν στην απανεμιά της σοσιαλθολούρας δίνοντας όρκο τιμής και αυτοί πως θ αλλάξουν τον κόσμο.

Παρεμπιπτόντως και ο Jeffrey να αλλάξει τον κόσμο ορκίστηκε. Αρκέστηκε όμως να αλλάξει τα φώτα σ αυτή την κοινωνία που έκανε το λάθος να τον πιστέψει.

Τούτοι εδώ πάλι, μοστράροντας πως είναι αριστερότεροι του Jeffrey και λίγο παραδίπλα από το Τσιπρολόι του ΣΥΡΙΖΑ, άλλαξαν πρώτα τα φώτα στο παραμάγαζο από το οποίο προέρχονται, και πριν ασχοληθούν σοβαρά με τα εγκόσμια, θα μας κάνουν τα νεύρα τσατάλια με τα πολιτικά ευφυολογήματα που διάλεξαν στην γκαρνταρόμπα των επίδοξων πολιτικών οντοτήτων.

Πήραν λοιπόν τα μπαρουτόβολα, και τσουπ… έτοιμο ‘ένα ακόμη ψηφοδέλτιο εκεί στο σωρό με όλα τα αυπόλοιπα.

Ένα ακόμη ψηφοδέλτιο που το συνθέτει η ανακατεμένη μπαγιατίλα που καμώνεται πως φέρνει τη νιότη στο σαπισμένο πολιτικό σύστημα.

Μαέστροι πάντως στη λαθροχειρία τα επίδοξα ΣΥΡΙΖΟγενή βλαστάρια της πολιτικής.

Ήθελαν μια ιδεολογία.

Και τι σκαρφίστηκαν λέτε??? Να κάνουν «ιδεολογικό πρόταγμα» την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Δηλαδή την έτσι κι αλλιώς αυτονόητη υποχρέωση και του τελευταίου Έλληνα πολίτη, τούτοι εδώ τη βάφτισαν …ιδεολογία. Τρία πουλάκια κάθονταν δηλαδή.

Και δώστου γυροβολιά «γύρω από τις πολιτικές της κρίσεις». Μη γελάτε. Έτσι λένε. Μόνοι τους τα λένε αυτά τα φιλοσοφήματα.

Θα έχουν λέει και Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Λες και όλοι οι υπόλοιποι έχουν κονγκολέζικο προσανατολισμό. Καλωσόρισέ τα Μπαρόζο τα συνεταιράκια. Έρχονται να σε προσανατολίσουν αποπροσανατολισμένε πολιτικέ.

Το μεγάλο πανηγύρι της λεξιπλασίας όμως γίνεται στη συρραφή της πολιτικής τους διακήρυξης:

Εδώ θα βρει κανείς όλα τα μεγαλεία. Ένας μπαχτσές πολιτικών ιδεών αν μη τι άλλο.

Ζαρζαβατικό πρώτο: «Δημοκρατικός Σοσιαλισμός». Ο θρίαμβος της Σοσιαλθολούρας δηλαδή. Από τα γεννοφάσκια τους το 1968 για δημοκρατικό σοσιαλισμό μιλάνε και δημοκρατικό σοσιαλισμό δε βλέπουνε. Ούτε καν το κόμμα που μόλις έφτυσαν δεν κατάφεραν να εκδημοκρατίσουν

Ζαρζαβατικό δεύτερο: «Αριστερός Ευρωπαϊσμός». Και ευρωπαϊκό αριστερισμό να το πεις… όξω δεν πέφτεις. Αλλά αυτό χαλάει τη σούπα όλων εκείνων που από αύριο κιόλας θα επιδοθούν σε μια ασυμβίβαστη προσπάθεια να μεταλλάξουν πολιτικά ολόκληρο τον ευρωζωνικό συρφετό.

Και να οι φιλολαϊκές πολιτικές…

Και να η απλοχεριά στις κοινωνικές παροχές που θα ακολουθήσει…

Και να οι θεσμικές πολιτικές αλλαγές που θα καταστήσουν τη συμμορία των γερακιών της Ευρώπης σε λύκειο κορασίδων στην καλύτερη περίπτωση.

Ζαρζαβατικό τρίτο: «Μεταρρυθμιστική στρατηγική». Σπουδαίο φρούτο αυτό. σαράντα χρόνια το μεταρρυθμίζουνε και μεταρρυθμισμό δεν έχει. Τώρα βέβαια που οι κυρίαρχες πολιτικές αυτομεταρρυθμίζονται ραγδαία προς το εφιαλτικότερον, οι χαριτωμένοι νεόκοποι θα έχουν κατά τι να δικαιολογούν την όψιμη πολιτική τους παρουσία.

Ζαρζαβατικό τέταρτο: «Οικολογική εγρήγορση» Ένα πράσινο άλογο ακόμα δηλαδή κάπου ανάμεσα στον Τρεμόπουλο και το Jeffrey. Αυτό το «ανάμεσα» κρίνεται απαραίτητο για να τα έχουν καλά και με τους δυό τσιμπολογώντας και φιλοδοξώντας σε μια «αναβαθμισμένη» πολιτική τους παρουσία.

Και βέβαια μπόλικη φλυαρία κενή περιεχομένου ως συνήθως, έτσι για να γιομίζουν σελίδες και να μετουσιωθεί η σοσιαλθολούρα σε πολιτική διακήρυξη.

Και φυσικά λογάκια πολλά για το νέο τους κόμμα αφού το παλιό τους μαγαζάκι απλά πάλιωσε και το παρεχώρησαν ως προίκα στα ΤΣΙΠΡΟπουλα.

Αυτά είπαν…

Τι δεν είπαν όμως???

Ούτε μια λέξη για την παγκόσμια διακυβέρνηση και τη δικτατορία των τραπεζιτών.

Δεν είχαν τίποτε να πουν για εθνική ανεξαρτησία και ανεξάρτητη οικονομική ανάπτυξη.

Τίποτε δε βρήκαν να πουν για το ραγιαδισμό στον οποίο παραδέρνει η εξωτερική πολιτική της χώρας. 

Τίποτε για τις αξίες και τη ζωή αυτού του λαού που αποκαθηλώνονται με τον πιο αισχρό και κατάπτυστο τρόπο.

Τίποτε για την κατάλυση του Συντάγματος.

Τίποτε για την αποσύνθεση της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ούτε μια λέξη δε βρήκαν να πουν για το γενικευμένο εθνικό ξεπούλημα που επιχειρείται σε όλα τα επίπεδα.

Τίποτε για την οργή και το θυμό αυτού του λαού που σιγοβράζει και θα ξεσπάσει.

Ούτε λέξη για τη Θράκη, για τη Μακεδονία, για το Αιγαίο, την Κύπρο.

Τίποτε δεν είχαν να πουν για τον αφελληνισμό της παιδείας.

Ούτε λέξη δε βρήκαν να πουν για όλα αυτά.

Αυτή είναι η νέα δύναμη ελπίδας που εμφανίστηκε από το πουθενά για ν αλλάξει την Ελλάδα…

Τρομάρα σας…

Λεπτομέρεια:

Η Μπακογιάννη, πριν από λίγο καιρό προαλειφόταν για πρόεδρος του κόμματος. Σήμερα φτιάχνει όξω από εδώ (και μακριά από μας) το δικό της κόμμα.

Ο Κουβέλης, προαλειφόταν κι αυτός για αρχηγός του κόμματος. Σήμερα φτιάχνει κι αυτός το δικό του κόμμα και πάλι όξω από εδώ και πάλι φτου κακά μακριά από μας.

Τα σχόλια δικά σας…

ΠΗΓΗ Ελληνικό Φόρουμ 

Η μοιραία πτώση του ΛΑ.Ο.Σ

Από το APNEAGR

Ο ΛΑ.Ο.Σ ξεκίνησε σαν ένα ακροδεξιό κόμμα με λαϊκίστικες κορώνες για την οικονομία και με δόσεις υπερπατριωτισμού και θρησκευτικών εξάρσεων κερδίζοντας στην αρχή κάποιους ομοϊδεάτες (όπως λαθεμένα πίστεψαν οι άνθρωποι αυτοί) και στη συνέχεια κάποιους δυσαρεστημένους από τη διακυβέρνηση Καραμανλή και κυρίως από την αύξηση της εγκληματικότητας αλλά και την ανεξέλεγκτη είσοδο λαθρομεταναστών στη χώρα, που προτίμησαν να τιμωρήσουν με αυτό τον τρόπο τη Νέα Δημοκρατία από το να απέχουν ή να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ.

Στη συνέχεια όμως το κόμμα αυτό την είδε αλλιώς και άρχισε πολιτικές κυβιστήσεις (κωλοτούμπες) χωρίς πολιτική λογική και σταθερή γραμμή. Είδε την υποδούλωση της χώρας στο ΔΝΤ σαν ευκαιρία να συνταχθεί με την κρατικοδίαιτη άρχουσα τάξη και να κερδίσει όχι μόνο την ανοχή της αλλά και την προβολή από τα ΜΜ"Ε" της άρχουσας τάξης, με απώτερο στόχο τον διεμβολισμό της Νέας Δημοκρατίας και σε συνεργασία με τον μητσοτακισμό τον έλεγχο της Κεντροδεξιάς στη χώρα σε μια νέα σκληρή νεοφιλελεύθερη κοινωνία.

Μεγάλα σχέδια θα πείτε. Ναι, αλλά αν δεν κάνεις μεγάλα σχέδια δεν θα πας και μπροστά. Μόνο που εδώ τα σχέδια δεν βγαίνουν. Το ΠΑΣΟΚ ολόκληρο και τα εξαπτέρυγά του, ένα από τα οποία είναι ο ΛΑ.Ο.Σ (το άλλο είναι μερίδα του μητσοτακισμού και ανανήψαντες αριστεροί), που έχουν ταχθεί υπέρ της υποδούλωσης της χώρας στην τρόικα για χάρη του δυσβάσταχτου δανεισμού, προς σωτηρία της άρχουσας τάξης, παίρνουν την κατιούσα.

Τελευταία βλέπουμε κάτι... απεγνωσμένες δηλώσεις από τον ΛΑ.Ο.Σ κατά της «κακής» τρόικας και άλλα χαρωπά.

Αποτέλεσμα αυτής της κατιούσας είναι η νέα φιλοσοφία του ΛΑΟΣ.

Η πολιτική λαθροεπιβίωση.

Τι εννοούμε;

Ο ΛΑ.Ο.Σ δεν τολμάει να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο την κοινωνία και να υποστηρίξει τις επιλογές του. Δεν τολμάει να κατεβάσει υποψήφιους στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αλλά κάνοντας κυβιστήσεις στον αέρα καμώνεται ότι στηρίζει διάφορους υποψήφιους εδώ κι εκεί, χωρίς μάλιστα να του το ζητήσει κανείς. Προσποιείται προς τα έξω ότι παίζει έξυπνη και υπερκομματική πολιτική για να κρύψει στην πραγματικότητα την πολιτική του γύμνια και την πολιτική ανικανότητα να κατεβάσει δικούς του υποψήφιους στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Για τις συνδικαλιστικές εκλογές ούτε λόγος. Δεν νομίζουμε ότι εκεί μπορεί να εκλέξει έστω και έναν εκπρόσωπο.

Όμως αυτή η πολιτική λαθροεπιβίωση, δεν έχει πολιτικό μέλλον. Ήδη ακόμα και οι ψηφοφόροι του, αισθάνονται άσχημα και αρχίζουν να τον εγκαταλείπουν. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση και υπό το κράτος πανικού προσπαθεί να κατεβάσει έστω έναν υποψήφιο για την περιφέρεια Αττικής με στόχο να καταγράψει ένα μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό που πήρε στις εθνικές εκλογές και με τη δεδομένη βοήθεια των ΜΜ"Ε" να το παρουσιάσει σαν γενική άνοδο σε όλη τη χώρα. Διαβάστε σχετικά εδώ... Η επέλαση του «συστήματος Μητσοτάκη» και το δράμα Καρατζαφέρη για τα σχέδια του.

Όμως, εκτός από το ότι συναντά δυσκολία στο πρόσωπο του υποψηφίου, επιπλέον θα δοκιμάσει οδυνηρή έκπληξη από την λαϊκή οργή εναντίον όλων αυτών που υποδούλωσαν τη χώρα και ένας από αυτούς είναι και ο ΛΑ.Ο.Σ.

Πηγή: apneagr

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΡΑΞΙΜΑΤΑΚΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ "ΦΡΟΥΤΑ" ΠΡΟΣΕΧΩΣ

Χέρι χέρι και με τους διορισμούς

Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Τι και εάν καταγγέλλει τις πρακτικές των άλλων κομμάτων; Ο Γιώργος Καρατζαφέρης αναδεικνύεται σε «εξπέρ» στους κομματικούς διορισμούς στη Βουλή για τα «δικά του παιδιά». Μάλιστα ακόμα και εν μέσω κρίσης ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ εξασφάλισε τους τελευταίους μήνες μια πολυπόθητη θέση εργασίας σε αρκετούς στενούς συνεργάτες του.

Και δεν είναι μόνο αυτοί. Στελέχη του κόμματος, μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, δημοσιογράφοι του Τηλε-άστυ, του Ράδιο-άστυ και της εφημερίδας «Α1» είναι μεταξύ των «εκλεκτών».

Ορισμένοι από εκείνους που έχει βολέψει στη Βουλή με διάφορους τρόπους είναι οι παρακάτω:

*Κοκκίνου Κατερίνα: Διευθύντρια του πολιτικού γραφείου και εξ απορρήτων του προέδρου του ΛΑΟΣ, η οποία διορίστηκε ως δόκιμη υπάλληλος τον Φεβρουάριο του 2009.

*Παναγιωτακόπουλος Γιάννης: Πρόεδρος της νεολαίας του ΛΑΟΣ (ΝΕΟΣ), υποψήφιος ευρωβουλευτής το 2009. Διορίστηκε το Δεκέμβριο ως μετακλητός υπάλληλος.

*Καψιώτης Δημήτρης: Μέλος της Κ.Ε., μέχρι προτινος παρουσιαστής «πατριωτικών» εκπομπών στο Τηλε-άστυ και στο Ράδιο-άστυ και υποψήφιος βουλευτής στη Β' Αθήνας στις τελευταίες εκλογές. Ο διορισμός του ως μονίμου υπαλλήλου έγινε τον Ιανουάριο του 2010.

*Μπετζέλου Μαρία: Πρώην επικεφαλής του πολιτικού ρεπορτάζ στην «Α1», επίσης παρουσιάστρια πολιτικών εκπομπών σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, η οποία διορίστηκε σε προσωποπαγή θέση δοκίμου υπαλλήλου στις 26 Απριλίου του 2010, ενώ είχε ήδη προϋπηρεσία στη Βουλή 16 μήνες.

*Σκανδαλάκης Αντώνης: Γιος του απόστρατου Κωνσταντίνου Σκανδαλάκη, αντιπροέδρου του ΛΑΟΣ, άμεσου συνεργάτη του Γ. Καρατζαφέρη και ανθρώπου που διαχειρίζεται το κομματικό ταμείο. Μπήκε στη Βουλή στις αρχές του 2009, προσελήφθη ως μετακλητός το Νοέμβριο του ίδιου έτους και διορίστηκε σε προσωποπαγή θέση δόκιμου υπαλλήλου τον Μάρτιο του 2010.

*Κακούρος Κώστας: «Κουμάντο» στον τηλεοπτικό σταθμό του κ. Καρατζαφέρη, επαναπροσελήφθη βάσει της ρύθμισης Σιούφα ως μετακλητός υπάλληλος τον Νοέμβριο του 2009, αφού είχε παραιτηθεί λόγω της διάλυσης της Βουλής τον Σεπτέμβριο. Τον Απρίλιο του 2010 διορίστηκε ως δόκιμος υπάλληλος.

*Τζιτζώκος Ζήσης: Αρχισυντάκτης της «Α1», στέλεχος του γραφείου Τύπου του ΛΑΟΣ, διορίστηκε ως μόνιμος υπάλληλος στις 17 Φεβρουαρίου του 2010.

*Μακρής Ιωάννης: Δικηγόρος, υποψήφιος του ΛΑΟΣ στη Β Θεσσαλονίκης το 2007 και στην Ευρυτανία το 2009. Κατέλαβε προσωποπαγή θέση δόκιμου υπαλλήλου στις 26 Απριλίου του 2010.

*Μαριόλης Παναγιώτης: Αναπληρωτής γραμματέας Οργανωτικού του κόμματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Διορίστηκε ως δόκιμος υπάλληλος στις 16 Απριλίου του 2010.

*Αναγνώστου Κωνσταντίνος: Γιος της Ελένης Αναγνώστου, διευθύντριας οικονομικών του κόμματος. Δόκιμος υπάλληλος, βάσει του ΦΕΚ 205/2010.

Δεν είναι όμως μόνο η Βουλή. Και τις θέσεις των μετακλητών υπαλλήλων στον ΛΑΟΣ κατέλαβαν κομματικά στελέχη. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, δεκατρείς από τους περιφερειάρχες του ΛΑΟΣ (κάποιοι και υποψήφιοι στα κομματικά ψηφοδέλτια) έχουν καταλάβει τις θέσεις αυτές. Πρόκειται για τους Δέτση Γιάννη, Γαϊτάνη Φώτη, Τσιάπη Ακη, Χαραλαμπίδη Μιχάλη, Μπέση Δημήτρη, Δήλαρη Παναγιώτη, Στεργιέλη Γιάννη, Φιλιππόπουλο Στάθη, Κοκκώνη Νεκτάριο, Καλογερούδη Ιωάννα, Διαμαντίδου Βάσω, Θανάσουλα Λάμπρο και Ζαφειρόπουλο Λάμπρο.

Οι μεθοδεύσεις αυτές μπορεί να μην παραβιάζουν το νόμο, δεν παύουν όμως να προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Τα αρνητικά σχόλια περισσεύουν ακόμη και στο εσωτερικό του ΛΑΟΣ. «Με την πρακτική αυτή ο πρόεδρος παραβιάζει τις αρχές της αξιοκρατίας και της ισότητας που ο ίδιος διακηρύσσει» λέει στέλεχος του κόμματος, προσθέτοντας ότι σε περιόδους όπως η σημερινή όλοι οφείλουν να είναι πιο προσεκτικοί.

ΠΗΓΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Εγγυήσεις ηλιθίων προς λοιπούς ηλίθιους...

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Έχουμε μπροστά μας δυο πολιτικούς. Έχουμε και ως δεδομένο το γεγονός ότι ο ένας λέει πάντα την αλήθεια ενώ ο άλλος πάντα ψέματα αλλά δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο ειλικρινής και ποιος ο ψεύτης.

Ο ένας μας λέει «ψήφισε με γιατί μόνο εγώ μπορώ να σε σώσω. Ο άλλος δεν είναι τίποτα περισσότερο από ανίκανος ψεύτης»

Ο άλλος λέει « ψήφησε όποιον νομίζεις αλλά να ξέρεις πως μόνο ο ένας από εμάς είναι ειλικρινής μαζί σου»

Που το ρίχνεις “το βόλι” δικέ μου?

Λίγη επαφή με την κοινή λογική είναι νομίζω αρκετή για να καταλάβει κανείς πως ο δεύτερος επαληθεύει την αρχική υπόθεση που αποτελεί και δεδομένο του προβλήματος, άρα λέει την αλήθεια, συνεπώς ο πρώτος αποτελεί προσωποποίηση του Μαυρογιαλούρου

Απλό και συμπαθητικό προβληματάκι απ αυτά που συνήθως λέγονται από τον δάσκαλο για να κεντρίσει το ενδιαφέρον του μαθητή στο ιδιόμορφο μάθημα της μαθηματικής λογικής κατά την πρώτη επαφή μαζί του. Με ένα όμως βασικό μειονέκτημα. Δεν μπορεί να ειπωθεί στην Ελλάδα για τον απλούστατο λόγο πως το είδος που απαιτεί η υπόθεση, και το οποίο λέγεται «ειλικρινής πολιτικός» έχει εξαφανιστεί απ την πολιτική πανίδα του τόπου αρκετά χρόνια τώρα

Αναγκαστικά λοιπόν ας δοκιμάσουμε να προσαρμόσουμε το πρόβλημα στα ελληνικά δεδομένα

Έχουμε λοιπόν τον κύριο Πρασινο-Σακάτη και τον κύριο Δεκανίκη που υπέγραψαν με την κυρία Τρόικα μια συμφωνία η οποία απ την μια μεριά υποχρεώνει τον Πρασινο-Σακάτη να πετύχει μια σειρά από Ολυμπιακά αθλητικά ρεκόρ και απ την άλλη δεσμεύει την κυρία Τρόικα να αμείβει με συγκεκριμένο χρηματικό αντίτιμο το κάθε ρεκόρ

Βλέποντας λοιπόν ο Δεκανικης την αισθητή χωλότητα του Πρασινο-Σακάτη (τον οποίον σημειωτέον στηρίζει στους ώμους μήπως και μπορέσει να βελτιώσει τις επιδόσεις του) γυρίζει με στόμφο και τον ρωτά:

«Μπορείτε να εγγυηθείτε ότι θα εισπράξουμε την αμοιβή που αντιστοιχεί στα 2 επόμενα ρεκόρ, που καλούμαστε να κάνουμε?»

Και απαντά ο Σακάτης « Δεσμεύομαι πως είναι εγγυημένες όχι μόνο οι δύο επόμενες αμοιβές, αλλά ΟΛΕΣ οι επόμενες αμοιβές ΕΦΟΣΟΝ πετύχουμε τα ζητούμενα ρεκόρ»!

Και εδώ ρωτάω και εγώ. Τι συμπέρασμα βγάζετε?

Ας μην το κουράζουμε. Ασφαλέστερο συμπέρασμα ότι πρόκειται για διάλογο ηλιθίων που δεν αντέχει ούτε στη λογική νηπίου , δεν πρόκειται να βγει

Αν πράγματι υπήρχε ειλικρινής αγωνία, ενδιαφέρον και προπαντός κοινή λογική το ερώτημα θα ήταν « πιστεύετε ότι μπορούμε να κάνουμε τα ρεκόρ για τα οποία δεσμευτήκαμε στην κατάσταση που είμαστε»? μιας και η επίτευξη τους βάσει γραπτής συμφωνίας επιφέρει αυτόματα εκταμίευση αμοιβής, η δε απάντηση θα έπρεπε να ήταν της μορφής «ναι ή όχι» και σε καμία περίπτωση «αν κάνω το ρεκόρ για το οποίο ρωτάς και η επίτευξή του επιφέρει αυτόματα αμοιβή, σου εγγυώμαι πως πάμε ταμείο» θυμίζοντας το τραγελαφικό «αν η γιαγιά μου είχε καρούλια θα ήταν τρόλευ»…

Το να περιορίζονται βέβαια τέτοιοι διάλογοι στη σφαίρα της φαντασίας και των λογοπαιγνίων λογικής είναι κάτι απολύτως θεμιτό.

Το να ξετυλίγονται όμως μεταξύ ενός μόνιμα χαζογελαστού ανίκανου Τσάρου κρατικής οικονομίας, και της επίσημης ευτραφούς πατερίτσας της κυβέρνησης του, στο Κοινοβούλιο Ευρωπαϊκής χώρας η οποία παλεύει με νύχια και με δόντια και προπαντός με λαϊκές θυσίες να σταθεί στα πόδια της, είναι μάλλον γραφικό αν όχι επικίνδυνο

Παρά το γελοίο όμως της υπόθεσης δεν λείπει ο διδακτικός χαρακτήρας απ την όλη συνομιλία. Ναι όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ακόμα και από διάλογο μεταξύ ηλιθίων αντλούνται διδάγματα που μπορουν να βοηθήσουν τον καθένα μας να βγει από μια δύσκολη θέση

Όπως τον καλό μου γείτονα τον κυρ-Γιώργη που αν και μπατίρης είχε υποσχεθεί πριν καμιά σαρανταριά χρόνια στην γυναίκα του την κυρα Θεοδόσαινα πως «θα την κάνει βασίλισσα», για να λούζεται σήμερα σε καθημερινή βάση το βασανιστικό ερώτημα του αν θα πραγματοποιήσει την υπόσχεση σε τούτη ή την άλλη ζωή

Κατά το πρότυπο λοιπόν του χαζογελαστού Τσάρου, της απάντησε «επιστημονικά» και έλυσε δια παντός το πρόβλημά του τουλάχιστον για την εδώ ζωή

«Λοιπόν γυναίκα άκου προσεκτικά. ΑΝ κερδίσω ή το τζόκερ ή το λόττο ή το πρωτοχρονιάτικο λαχείο σου ΕΓΓΥΩΜΑΙ πως θα σε κάνω βασίλισσα…»

Ποιος τη χάρη σου κυρα-Θεοδόσαινα

«Μνήσθητί μου, τόσο εσύ χαζογελαστέ Τσάρε μου, όσο και εσύ καλή μου γειτόνισσα , όταν έλθετε εν τη βασιλεία σας»