Tης Ευρυδικης Μπερση
«Αν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έπαιρνε τόσο βάρβαρα μέτρα, θα έπρεπε από τον φετινό προϋπολογισμό, που παρουσιάζει ελλείμματα ρεκόρ, να περικόψει δαπάνες δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Τότε, αντί για υπεροψία απέναντι στην Αθήνα, θα δείχναμε σεβασμό προς τις τεράστιες δυσκολίες τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει».
Μία ημέρα πριν ανακοινωθούν οι λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας, ο αρθρογράφος του Spiegel, Σβεν Μπελ, εξηγούσε στους Γερμανούς γιατί, ανεξάρτητα από τη λαϊκίστικη ρητορική περί Ελλήνων κηφήνων που πρέπει να διασωθούν από τα γερμανικά μυρμηγκάκια, η Γερμανία έχει κάθε συμφέρον να αποτρέψει ελληνική χρεοκοπία. «Οι γερμανικές τράπεζες κατέχουν ελληνικούς τίτλους αξίας άνω των 40 δισ. ευρώ. Σε περίπτωση χρεοκοπίας, τα χαρτιά θα ήταν άχρηστα. Σε ακραία περίπτωση, οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα έπρεπε να σώσουν εκτεθειμένες γερμανικές τράπεζες στέλνοντας στη Φρανκφούρτη τα χρήματα που εξοικονόμησαν στην Αθήνα».
Ο Μπελ παροτρύνει τους συμπατριώτες του να δουν τη γενικότερη εικόνα. «Η προτεραιότητα της γερμανικής κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι να επιβάλει επιτέλους αυστηρότερες ρυθμίσεις στις διεθνείς χρηματαγορές, όχι να επιδείξει σκληρότητα απέναντι στην Ελλάδα», υποστηρίζει και υπενθυμίζει ότι μετά την Ελλάδα περιμένουν στην ουρά και άλλα εν δυνάμει θύματα των αγορών.
Τέλος, επισημαίνει στους αναγνώστες του ότι η βοήθεια που θα λάβει, αν λάβει η Ελλάδα από τη Γερμανία, θα έχει τη μορφή αποδοτικών για τη χώρα του δανείων. «Η Γερμανία δανείζεται χρήματα με επιτόκιο 3% και τα δανείζει στη νότια Ευρώπη με επιτόκιο 2 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο. Ετσι, σε υποθετικό δάνειο 10 δισεκατομμυρίων, η Γερμανία θα κέρδιζε 200 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Οχι και τόσο άσχημο».
Από το τρίπτυχο των δύσκολων για την Ελλάδα επιλογών (default, devaluation, deflation - χρεοκοπία, υποτίμηση του νομίσματος, αποπληθωρισμός), οι δύο πρώτες δεν συμφέρουν τη Γερμανία. Η ελληνική χρεοκοπία δεν συμφέρει για τους λόγους που εξήγησε ο Μπελ. Η δε υποτίμηση είναι αδύνατη, εκτός και αν άρχιζε το ξήλωμα της Ζώνης του Ευρώ, κάτι που όμως θα έπληττε τα συμφέροντα της μεγάλης εξαγωγικής δύναμης, που είναι η Γερμανία.
Αυτό μας φέρνει στην τρίτη επιλογή, τον αποπληθωρισμό. «Η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι ο αποπληθωρισμός», δήλωσε σε συνέντευξή του στο αυστριακό περιοδικό Profil ο διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, παραλείποντας να τονίσει ότι αυτή είναι η μόνη αποδεκτή θεραπεία για τους ξένους πιστωτές. Αποπληθωρισμός, δηλαδή πτώση των γενικών τιμών, των μισθών, των συντάξεων, του βιοτικού επιπέδου, κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας, ανεργία και τα συνακόλουθα κοινωνικά προβλήματα. Ευτυχώς που «σωθήκαμε».
ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου